Στις κάλπες προσέρχονται σήμερα οι Ελβετοί για δημοψήφισμα όσον αφορά το αν η επί μακρόν πολιτική ουδετερότητας της χώρας θα πρέπει να εφαρμόζεται πιο αυστηρά.
Η πρωτοβουλία αυτή, η οποία χαρακτηρίστηκε «φιλορωσική» από ορισμένους από τους επικριτές της, προωθήθηκε από την ένωση Pro Schweiz, η οποία έχει στενούς δεσμούς με το δεξιό λαϊκιστικό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα.
Η ουδετερότητα έχει εγγραφεί στο Σύνταγμα της Ελβετίας από το 1848, αλλά η πρωτοβουλία αυτή επιδιώκει να καθιερώσει μια αυστηρότερη ερμηνεία της αρχής αυτής.
Αν εγκριθεί, η Ελβετία στο μέλλον όχι μόνον θα απέχει από ανάμειξη σε ένοπλες συγκρούσεις και θα κλείνει την επικράτειά της στις εμπόλεμες πλευρές, αλλά θα σταματήσει επίσης να επιβάλλει κυρώσεις σε χώρες που ξεκίνησαν έναν πόλεμο, όπως η Ρωσία. Εξαιρέσεις θα προβλέπονται για τις κυρώσεις του ΟΗΕ.
Όσον αφορά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες θα διατηρείται η υφιστάμενη κατάσταση, συμπεριλαμβανομένου με χώρες που έχουν ξεκινήσει έναν πόλεμο.
Η Μόσχα, η οποία κατηγορεί τη Βέρνη ότι εγκατέλειψε την ουδετερότητά της ευθυγραμμιζόμενη με τις κυρώσεις της ΕΕ, χαιρέτισε την πρωτοβουλία αυτή, την οποία ορισμένοι από τους επικριτές της χαρακτήρισαν «φιλορωσική».
Οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας επιχειρηματολογούν ότι μια αυστηρότερη ουδετερότητα θα καταστήσει ασφαλέστερη την Ελβετία και θα ενισχύσει την αξιοπιστία της ως ουδέτερου μεσολαβητή.
Οι αντιτιθέμενοι σε αυτήν δηλώνουν ότι στον σύγχρονο κόσμο μια χώρα δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την ουδετερότητα και να αντιμετωπίζει θύτες και θύματα με τον ίδιο τρόπο.
Δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι πιθανόν να απορριφθεί.
Τα εκλογικά τμήματα θα κλείσουν στις 12:00 τοπική ώρα (13:00 ώρα Ελλάδος) και μια καθαρότερη εικόνα όσον αφορά το αποτέλεσμα θα αρχίσει να υπάρχει περίπου μια ώρα αργότερα.
Πάνω από το 90% των Ελβετών ψηφοφόρων καταθέτει συνήθως εκ των προτέρων επιστολικά την ψήφο του.
Η βελτίωση του αναπτυξιακού μοντέλου της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια, με τη σημαντική αύξηση των επενδύσεων και των εξαγωγών, αυξάνει την παραγωγικότητα και τον δυνητικό ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ της, διαπιστώνουν διεθνείς οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης που αναβάθμισαν τον Σεπτέμβριο το αξιόχρεο και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Καθώς η αύξηση του ΑΕΠ στηρίζεται περισσότερο στις επενδύσεις και τις εξαγωγές απ’ ό,τι στο παρελθόν, ενισχύεται η αναπτυξιακή δυναμική και στηρίζεται η διαδικασία μείωσης του δημόσιου χρέους με τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων στον προϋπολογισμό, υπογράμμισαν ο Moody’s, o DBRS και ο Scope.
«Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η συνεχιζόμενη εστίαση των Αρχών σε διαρθρωτικές οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις αποφέρουν καρπούς με τη μορφή αυξημένης οικονομικής και δημοσιονομικής ανθεκτικότητας, η οποία υπερβαίνει τις τρέχουσες προσδοκίες μας», σημείωνε ο Moody’s στην ανακοίνωσή του στις 18 Σεπτεμβρίου για την αναβάθμιση των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας σε θετικές από σταθερές, διατηρώντας την επενδυτική βαθμίδα Baa1.
«Το αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας καθοδηγείται περισσότερο από τις επενδύσεις και είναι όλο και πιο υποστηρικτικό της παραγωγικότητας», πρόσθεσε ο αμερικανικός οίκος, σημειώνοντας ότι η εκτίναξη των επενδύσεων μετά το 2020 ήταν πολύ ευρύτερη από την ώθηση που έδωσε το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ). «Σχεδόν τα δύο τρίτα της αύξησης κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες των επενδύσεων ως ποσοστό στο ΑΕΠ μετά το 2020 προήλθε από τις ιδιωτικές επενδύσεις, κάτι που σημαίνει ότι η στήριξη από το ΤΑΑ είναι πιο πιθανό να έχει ενισχύσει την τάση αυτή και όχι να την έχει προκαλέσει», πρόσθεσε.
Ο Moody’s επεσήμανε επίσης την αλλαγή στη σύνθεση των Ξένων ‘Αμεσων Επενδύσεων στην Ελλάδα (ΞΑΕ), οι οποίες αφορούν πλέον λιγότερο στο real estate απ’ ό,τι στο παρελθόν. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι ΞΑΕ αυξήθηκαν στο επίπεδο – ρεκόρ των 12,8 δισ. ευρώ το 2025.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Moody’s στην αυξημένη συμβολή των μεγαλύτερων επιχειρήσεων (με περισσότερους από 50 εργαζόμενους) στο ελληνικό ΑΕΠ, με το σχετικό ποσοστό να έχει φτάσει το 60% το 2024 από 45% το 2009. Αυτό είναι σημαντικό καθώς οι μεγαλύτερες εταιρείες είναι σε καλύτερη θέση για να υλοποιήσουν επενδύσεις σε τεχνολογία και δεξιότητες, να έχουν πρόσβαση σε ξένες αγορές και διαφοροποιημένες χρηματοδοτικές πηγές.
«Η μετάβαση αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, αλλά το σωρευτικό αποτέλεσμά της αυξάνει την πιθανότητα ότι ο δυνητικός ρυθμός ανάπτυξης της Ελλάδας (που εκτιμούμε σε περίπου 1,5%) και η δημοσιονομική ανθεκτικότητά της θα μπορούσαν να υπερβούν τις τρέχουσες προσδοκίες μας».
Η σύγκλιση της παραγωγικότητας με τα επίπεδα της Ευρωζώνης αποτελεί βασική πρόκληση για την ελληνική οικονομία και βασικό στόχο της κυβέρνησης καθώς συνδέεται άμεσα με τον στόχο για σύγκλιση των πραγματικών μισθών. «Αν και η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ», ανέφερε ο DBRS που αναβάθμισε στις 4 Σεπτεμβρίου τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας σε θετικές από σταθερές, διατηρώντας τη βαθμίδα ΒΒΒ. «Σύμφωνα με την Eurostat, η παραγωγικότητα της εργασίας ανά απασχολούμενο στην Ελλάδα ανερχόταν στο 67% του μέσου όρου της ΕΕ το 2025 (με βάση την αγοραστική δύναμη)», σημείωσε ο καναδικός οίκος, προσθέτοντας ότι «η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων τα τελευταία χρόνια αύξησε την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας και πιθανότατα θα στηρίξει την αύξηση της παραγωγικότητας μεσοπρόθεσμα».
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η ανάλυση του γερμανικού οίκου Scope, ο οποίος αναβάθμισε το αξιόχρεο της Ελλάδας στη βαθμίδα ΒΒΒ+, ένα σκαλοπάτι κάτω από την κατηγορία Α. Ο Scope αναφέρθηκε στη βελτίωση της ανθεκτικότητας και των μεσοπρόθεσμων προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, που ενισχύθηκαν από τη συνεχιζόμενη υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, την ισχυρή επενδυτική δυναμική και τα σημαντικά επενδυτικά προγράμματα της ΕΕ. «Η Ελλάδα έχει σταθερά καλύτερες επιδόσεις από την ΕΕ τα τελευταία χρόνια, με αυξημένες ενδείξεις μεγαλύτερης ανθεκτικότητας σε σχέση με την προ πανδημίας περίοδο», πρόσθεσε, ενώ σημείωσε ότι «χρειάζονται περαιτέρω ενδείξεις» πως οι αυξημένες επενδύσεις θα οδηγούν σε διαρκή αύξηση της παραγωγικότητας και του δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τον ερευνητικό σύμβουλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ντίνο Πινέλι, το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 10,8% από το 2019 έως το 2025 έναντι 10,2% στην Ισπανία και 6,4% στην Ιταλία, δύο άλλες χώρες που έλαβαν ισχυρή στήριξη από το ΤΑΑ, ενώ για τις χώρες της Ευρωζώνης με μικρότερες κατανομές πόρων από το ΤΑΑ ο ρυθμός αύξησης ήταν μόνο 5,4%.
Το συνολικό ποσοστό επενδύσεων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 5,9 ποσοστιαίες μονάδες ως ποσοστό του ΑΕΠ στην ίδια χρονική περίοδο έναντι αύξησης 3,7% στην Ιταλία και 0,3% στην Ισπανία, ενώ για τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης με μικρότερη κατανομή πόρων από το ΤΑΑ μειώθηκε κατά 2%. Έτσι, το ποσοστό επενδύσεων στην Ελλάδα συγκλίνει γρήγορα με της Ευρωζώνης, που είναι υψηλότερο από το 20% του ΑΕΠ, σημείωσε ο κ. Πινέλι.
Η Τεχεράνη κατέστησε σαφές σήμερα ότι θα επιμείνει να ικανοποιηθούν οι όροι που έθεσε για να ξανανοίξει το στρατηγικής σημασίας στενό του Ορμούζ, παρά την απόρριψη από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ιρανικού σχεδίου προς αυτό που υποβλήθηκε στην Ουάσιγκτον.
«Οι όροι μας είναι σαφείς, και οποιαδήποτε κίνηση προς τα εμπρός, για να ξανανοίξει το στενό του Ορμούζ, εξαρτάται από την ικανοποίηση αυτών των όρων. Δεν υπαναχωρούμε από αυτούς», τόνισε ο Αμπάς Αραγτσί, ο επικεφαλής της διπλωματίας του Ιράν, σύμφωνα με την κρατική τηλεόραση IRIB.
«Ουδέποτε κλείσαμε την πόρτα στη διπλωματία ή σε διαπραγματεύσεις, αλλά, ταυτόχρονα, ουδέποτε αποταχθήκαμε τα δικαιώματά μας», πρόσθεσε ο υπουργός Εξωτερικών.
Το Ιράν ανακοίνωσε προχθές Παρασκευή ότι υπέβαλε πρόταση στις ΗΠΑ για να ανοίξει εκ νέου μέσα σε επτά ημέρες από την αποδοχή της το θαλάσσιο πέρασμα, προσθέτοντας πως «η επιλογή επαφίεται πλέον» στην Ουάσιγκτον.
Ο ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν διαβεβαίωσε ότι η πρόταση καταρτίστηκε «σε συντονισμό» με τον ανώτατο ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ, που έχει τον τελευταίο λόγο στην Ισλαμική Δημοκρατία ως προς τη διαμόρφωση πολιτικής, κι ότι δημιουργήθηκε ομάδα έξι προσώπων που θα μπορεί να «παίρνει αποφάσεις».
«Απορρίπτω την πρότασή τους», είπε όμως χθες ο αμερικανός πρόεδρος στον Τύπο χθες, εξερχόμενος από τον Λευκό Οίκο, τονίζοντας πως οι Ιρανοί θέλουν τη συμφωνία αυτή «επειδή οδεύουν να χάσουν».
«Στενό Τραμπ»
Λίγες ώρες προτού επιβεβαιώσει πληροφορίες του Τύπου ανακοινώνοντας πως απορρίπτει την ιρανική πρόταση εξάλλου, ο ογδοντάρης ρεπουμπλικάνος δημοσιοποίησε (ξανά) μέσω Truth Social χάρτη στον οποίο το στενό του Ορμούζ εικονίζεται μετονομασμένο σε «στενό Τραμπ».
Το Ιράν δεν βρόντηξε πάντως αμέσως την πόρτα στη διαπραγμάτευση.
«Είδαμε την πρώτη αντίδραση του αμερικανού προέδρου, αλλά ως τώρα, δεν μας έχει διαβιβαστεί τίποτα από τον μεσολαβητή», ανέφερε ο κ. Αραγτσί, προσθέτοντας «περιμένουμε οι μεσολαβητές να μας ενημερώσουν για τις οριστικές θέσεις και θα πάρουμε απόφαση σε αυτή τη βάση».
Το στενό του Ορμούζ, από το οποίο διερχόταν προπολεμικά περί το 20% των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε διεθνή κλίμακα, βρίσκεται στην καρδιά της σύγκρουσης που ξέσπασε όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στην Ισλαμική Δημοκρατία την 28η Φεβρουαρίου. Έκτοτε, το Ιράν διεκδικεί τον πλήρη έλεγχό του και το έχει κλείσει de facto, ενώ η Ουάσιγκτον σε αντίποινα έχει επιβάλει αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια στον Κόλπο.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal, ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ προβλέπει ότι οι βομβαρδισμοί του στρατού του εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα ξαναρχίσουν τον επόμενο μήνα, αφού διεξαχθούν στις αρχές του οι βουλευτικές εκλογές του μέσου της δεύτερης θητείας του (3η Νοεμβρίου).
Οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ δεν έχουν εξαπολύσει βομβαρδισμούς στο Ιράν από την 1η Σεπτεμβρίου, όταν σειρά πληγμάτων σκότωσε ιδίως πέντε ανθρώπους και τραυμάτισε δεκάδες άλλους σε γάμο στο νότιο τμήμα της χώρας, παρότι έχουν χτυπηθεί εμπορικά πλοία στο στενό του Ορμούζ.
Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές, κρίσιμες για το κόμμα του, καθώς οι ρεπουμπλικάνοι διατρέχουν κίνδυνο να απολέσουν την πλειοψηφία και στα δυο σώματα του ομοσπονδιακού Κογκρέσου, ο ρεπουμπλικάνος αρχηγός του κράτους είναι ολοένα λιγότερο δημοφιλής, λόγω του ολοένα υψηλότερου κόστους ζωής στις ΗΠΑ και ειδικά της ανόδου των τιμών των καυσίμων.
«Παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια»
«Η σταθερότητα σε αυτή την περιοχή ζωτικής σημασίας συνδέεται άμεσα με την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια», θύμισε χθες στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ο επικεφαλής της σαουδαραβικής διπλωματίας Φάισαλ μπιν Φαρχάν.
Το βασίλειο, ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού στον πλανήτη, καλεί να προστατευτεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και καταγγέλλει τις «παραλείψεις» της διεθνούς κοινότητας.
Πριν από την απόρριψη της πρότασης από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αραγτσί είχε τονίσει πως τα μέτρα που καλείται να λάβει η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν «δεν είναι νέα», προβλέπονταν «ήδη όλα στο μνημόνιο κατανόησης» που είχε υπογραφτεί τον Ιούνιο από τους προέδρους των δυο κρατών.
Το κείμενο εκείνο θεωρητικά άνοιγε τον δρόμο για τερματιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ξανανοίγοντας το στενό του Ορμούζ και βάζοντας τα θεμέλια για διαπραγματεύσεις όσον αφορά το ευαίσθητο ζήτημα του ιρανικού προγράμματος πυρηνικής ενέργειας. Πλην όμως καθεμιά πλευρά έκανε διαφορετική ερμηνεία του κειμένου κι η συμφωνία κατέρρευσε.
Αναφερόταν στον άμεσο τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, όπου ο στρατός του Ισραήλ έχει εμπλακεί σε πόλεμο με το σιιτικό κίνημα Χεζμπολά.
Η Τεχεράνη απαιτεί εξάλλου να αποδεσμευτούν και να τεθούν στη διάθεσή της πόροι της χώρας που έχουν παγώσει στο εξωτερικό και να υπάρξει άρση των οικονομικών κυρώσεων, καθώς η ιρανική οικονομία δοκιμάζεται εξαιτίας της ιλιγγιώδους αύξησης των τιμών, που πυροδότησαν διαδηλώσεις ευρείας κλίμακας τον Ιανουάριο, προτού πνιγούν στο αίμα. Η χώρα υφίσταται πάγωμα περιουσιακών στοιχείων της στο εξωτερικό από την εποχή της ισλαμικής επανάστασης, το 1979.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο την Τρίτη, εκπρόσωπος των Φρουρών της Επανάστασης, ο Χουσεΐν Μουχεμπί, είπε πως ανάμεσα στους ιρανικούς όρους είναι πλέον ο τερματισμός των εχθροπραξιών και στην Υεμένη.
Αυτή η τελευταία έχει μετατραπεί στο νέο μέτωπο της σύγκρουσης στην περιοχή, μετά την επανέναρξη τον Ιούλιο, έπειτα από χρόνια συγκριτικής ηρεμίας, των εχθροπραξιών ανάμεσα στο υεμενίτικο κίνημα ανταρτών Ανσαραλά —γνωστό επίσης με το επώνυμο της οικογένειας των ηγετών του, των Χούθι—, που πρόσκειται στο Ιράν, από τη μια, και από την άλλη στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση και τον κυριότερο υποστηρικτή του, το Ριάντ.
Το κίνημα εξαπέλυσε τον Σεπτέμβριο έφοδο και έπειτα από πολύνεκρες μάχες εδραίωσε τον έλεγχό του στο στενό Μπαμπ ελ Μάντεμπ, άλλο πέρασμα στρατηγικής σημασίας, που συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και της Διώρυγας του Σουέζ.
Μια φράση που οι περισσότεροι γονείς έχουν ακούσει αμέτρητες φορές και που, για κάποιον παράξενο λόγο, συχνά ακούγεται σαν αίτημα που χρειάζεται άμεση απάντηση.
Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας
«Θες να ζωγραφίσεις;»
«Να παίξεις με κάτι;»
«Να βάλουμε μια ταινία;»
«Να πάρουμε τηλέφωνο κάποιον φίλο σου;»
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχουμε αρχίσει να αναζητούμε λύσεις, λες και η βαρεμάρα είναι μια κατάσταση από την οποία πρέπει να βγάλουμε το παιδί όσο γίνεται γρηγορότερα.
Κι όμως, το «βαριέμαι» δεν είναι πάντοτε ένα πρόβλημα που χρειάζεται λύση.
Τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν σε μια καθημερινότητα γεμάτη ερεθίσματα. Σχολείο, φροντιστήρια, αθλητισμός, ξένες γλώσσες, οργανωμένες δραστηριότητες, συναντήσεις με φίλους και, στα ενδιάμεσα, μια οθόνη που μπορεί μέσα σε δευτερόλεπτα να προσφέρει εικόνα, ήχο, παιχνίδι και ατελείωτη εναλλαγή περιεχομένου. Υπάρχει σχεδόν πάντα κάτι διαθέσιμο για να τραβήξει την προσοχή τους.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η πλήξη έχει αρχίσει να μοιάζει κάπως αφύσικη.
Μόλις εμφανιστεί ένα κενό, αισθανόμαστε ότι κάτι πρέπει να το γεμίσει.
Οι γονείς, μάλιστα, έχουμε συχνά έναν επιπλέον λόγο να το κάνουμε. Θέλουμε το παιδί μας να περνά καλά. Όταν το βλέπουμε να περιφέρεται στο σπίτι χωρίς να ξέρει τι να κάνει, μπορεί να αισθανθούμε ότι κάπως οφείλουμε να του προσφέρουμε μια ιδέα, μια δραστηριότητα, μια μικρή έξοδο από αυτή τη δυσφορία.
Μερικές φορές βέβαια θα το κάνουμε και θα περάσουμε όμορφα μαζί του. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μετατρέψουμε τη βαρεμάρα σε κάποια σπουδαία παιδαγωγική δοκιμασία που το παιδί πρέπει οπωσδήποτε να υπομείνει.
Υπάρχουν όμως στιγμές που μπορούμε απλώς να μην κάνουμε τίποτα.
Να αφήσουμε λίγο χώρο ανάμεσα στο «βαριέμαι» και στην επόμενη δραστηριότητα.
Γιατί μέσα σε αυτόν τον χώρο συμβαίνει κάτι ενδιαφέρον. Το παιδί καλείται να αναρωτηθεί τι θέλει να κάνει χωρίς κάποιος άλλος να του το έχει ήδη οργανώσει. Στην αρχή μπορεί να μην ξέρει. Μπορεί να γκρινιάξει, να ξαπλώσει στον καναπέ, να περιπλανηθεί από δωμάτιο σε δωμάτιο και να επαναλάβει με μεγαλύτερη έμφαση ότι πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα να κάνει.
Αν αντέξουμε λίγο αυτή τη φάση, συχνά κάτι αρχίζει να εμφανίζεται.
Ένα παιχνίδι που είχε ξεχαστεί σε κάποιο συρτάρι γίνεται ξαφνικά ενδιαφέρον. Μερικά μαξιλάρια μετατρέπονται σε σπίτι. Ένα χαρτί και δύο μαρκαδόροι αρκούν για να ξεκινήσει κάτι που κανείς δεν είχε σχεδιάσει. Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να πιάσει ένα βιβλίο, να ακούσει μουσική, να μαγειρέψει κάτι ή απλώς να καθίσει για λίγο με τις σκέψεις του.
Δεν θα συμβαίνει πάντοτε κάτι δημιουργικό. Ούτε χρειάζεται.
Αυτή ίσως είναι και η ουσία. Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να αξιολογούμε τον χρόνο με βάση το πόσο «καλά» χρησιμοποιείται, ώστε ακόμη και τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών θέλουμε συχνά να τον βλέπουμε να παράγει κάτι. Δημιουργικότητα, μάθηση, άσκηση, κοινωνικοποίηση, κάποια εμπειρία που να μπορούμε να θεωρήσουμε ωφέλιμη.
Υπάρχει όμως αξία και σε έναν χρόνο που δεν οδηγεί πουθενά.
Ένα παιδί που δεν δέχεται συνεχώς έτοιμα ερεθίσματα αρχίζει σταδιακά να ανακαλύπτει ότι μπορεί να δημιουργήσει μόνο του ενδιαφέρον. Μαθαίνει να παίρνει πρωτοβουλία, να εξερευνά τι του αρέσει και να αντέχει εκείνη τη μικρή δυσφορία που υπάρχει ανάμεσα στο «δεν έχω τι να κάνω» και στο «βρήκα κάτι που θέλω να κάνω».
Αυτή είναι μια εμπειρία που αργότερα γίνεται πολύτιμη.
Γιατί στη ζωή δεν θα υπάρχει πάντοτε κάποιος απέναντί μας να οργανώνει τον χρόνο μας, να μας διασκεδάζει ή να μας προσφέρει το επόμενο ερέθισμα. Η ικανότητα να μένουμε για λίγο μέσα σε ένα κενό, χωρίς να πανικοβαλλόμαστε και χωρίς να αναζητούμε αμέσως κάτι που θα μας αποσπάσει, είναι μια δεξιότητα που αφορά πολύ περισσότερα από την παιδική βαρεμάρα.
Ίσως εδώ αξίζει να κοιτάξουμε λίγο και τη δική μας σχέση με την πλήξη.
Πόσο εύκολα καθόμαστε εμείς χωρίς να κάνουμε τίποτα; Πόσο γρήγορα πιάνουμε το κινητό όταν περιμένουμε κάπου για πέντε λεπτά; Πόσο συχνά αφήνουμε μια στιγμή κενή χωρίς μουσική, τηλεόραση, ενημέρωση ή κάποιο άλλο ερέθισμα;
Τα παιδιά παρατηρούν τον τρόπο με τον οποίο κατοικούμε εμείς τον χρόνο μας. Αν κάθε μικρό κενό στη δική μας ζωή γεμίζει αμέσως με μια οθόνη, είναι δύσκολο να περιμένουμε από εκείνα να έχουν μια εντελώς διαφορετική σχέση με το κενό.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα ακούσουμε «βαριέμαι», δεν χρειάζεται να ανοίξουμε αμέσως το συρτάρι με τις ιδέες.
Μπορούμε να δείξουμε ότι ακούμε το παιδί, να αναγνωρίσουμε πως πράγματι δεν βρίσκει αυτή τη στιγμή κάτι ενδιαφέρον και να του αφήσουμε λίγο χρόνο να ψάξει μόνο του.
Ίσως μετά από λίγο επιστρέψει και εξακολουθεί να βαριέται.
Ίσως πάλι εξαφανιστεί σε ένα δωμάτιο και, όταν περάσουμε αργότερα από εκεί, να το βρούμε απορροφημένο σε κάτι που δεν θα είχαμε σκεφτεί ποτέ να του προτείνουμε.
Και κάπως έτσι, μέσα σε μια ώρα που στην αρχή φαινόταν εντελώς άδεια, μπορεί να έχει συμβεί κάτι σημαντικό: το παιδί να ανακάλυψε ότι δεν χρειάζεται πάντοτε κάποιος άλλος να του λέει τι να κάνει με τον χρόνο του.
Συνολικά 1.208.786.298,6 ευρώ θα καταβληθούν σε 1.745.73 δικαιούχους, από τις 28 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 2026, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e-ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ).
Ειδικότερα, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης:
Από τον e-ΕΦΚΑ:
– στις 29 Σεπτεμβρίου, θα καταβληθούν 1.123.486.298,60 ευρώ σε 1.649.038 δικαιούχους για την πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων Οκτωβρίου,
– στις 30 Σεπτεμβρίου, θα καταβληθούν 2.500.000 ευρώ σε 7.000 δικαιούχους για την πληρωμή προκαταβολών συντάξεων Οκτωβρίου του ν. 4778/2021,
– στις 2 Οκτωβρίου, θα καταβληθούν 300.000 ευρώ σε 350 δικαιούχους για την πληρωμή εξωιδρυματικών επιδομάτων του ΤΑΥΤΕΚΩ,
– από τις 28 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου, θα καταβληθούν 15.000.000 ευρώ σε 1.100 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ και
– στις 30 Σεπτεμβρίου, θα καταβληθούν 2.500.000 ευρώ σε 1.600 δικαιούχους για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών μη μισθωτών.
Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν:
– 32.000.000 ευρώ σε 53.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα,
– 12.000.000 ευρώ σε 14.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας και
– 21.000.000 ευρώ σε 20.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.
Την αρωγή της Πολιτείας προτίθεται να ζητήσει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, (ΕΠΕ) προκειμένου να επεκταθούν σε όλα τα σχολεία της χώρας τα προγράμματα πρόληψης για το κάπνισμα, που ήδη γίνονται σποραδικά σε κάποια σχολεία της Αττικής, δηλώνει στο Πρακτορείο FM και στην Τάνια Μαντουβάλου η καθηγήτρια Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΠΕ και υπεύθυνη του Ιατρείου Διακοπής Καπνίσματος του Ευαγγελισμού, Παρασκευή Κατσαούνου.
Η κ. Κατσαούνου παραχωρεί τη συνέντευξη με αφορμή τις παρεμβάσεις για την πρόληψη χρήσης καπνικών προϊόντων που υλοποιεί η ΕΠΕ με τη συμπλήρωση 60 χρόνων λειτουργίας της.
Η πρόληψη, δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν υπήρχε καθόλου και έχει αρχίσει να εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια με δειλά και ανοργάνωτα βήματα. Πρέπει να γίνεται από την Πολιτεία και από οργανωμένους φορείς, ώστε να μην οδηγούμαστε στη διακοπή, γιατί αυτή είναι δύσκολη όταν πρόκειται για εξαρτησιογόνες ουσίες, τονίζει η καθηγήτρια. Για να επισημάνει στη συνέχεια ότι οι νέοι αισθάνονται αθάνατοι, και το να τους αναφέρεις επιπτώσεις που θα έχουν στη ζωή τους σε μια πολύ μεγαλύτερη ηλικία είναι κάτι που δεν τους αφορά. «Επομένως, θα πρέπει να είναι διαφορετικός ο τρόπος προσέγγισης. Αυτό που έχουμε κάνει ως Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία και έχει αποδειχθεί με αντίστοιχες δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά ότι λειτουργεί, είναι τα προγράμματα βιωματικής μάθησης. Δηλαδή μέσω role-playing, είτε χρησιμοποιώντας κομμάτια της ελληνικής λογοτεχνίας, τα οποία αφορούν, ή μπορούν να προσαρμοστούν στη χρήση των καπνικών προϊόντων,είτε με επιχειρηματολογία από ομάδες που λένε τα υπέρ και τα κατά, οι έφηβοι αντιλαμβάνονται, χωρίς να αισθάνονται ότι κινδυνεύουν, ποιες είναι οι επιδράσεις της νικοτίνης στη ζωή τους και κινητοποιούνται».
Ο αθλητισμός από τους πιο αποδοτικούς τρόπους για να παγιωθούν αντικαπνιστικές συμπεριφορές
Αυτά τα προγράμματα, εξηγεί η κ. Κατσαούνου, θα πρέπει να γίνουν κεντρικά και να έχουν συνέχεια, να επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο, ή κάθε δύο χρόνια, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών. «Ένας από τους πιο αποδοτικούς τρόπους για να παγιωθούν συμπεριφορές που απομακρύνουν τους νέους από τη χρήση εθιστικών ουσιών είναι ο αθλητισμός. Η σύνδεση της πρόληψης με την αθλητική δραστηριότητα αποτελεί μέρος των συγκεκριμένων προγραμμάτων, καθώς στόχος είναι να προτρέπονται οι νέοι να ασχολούνται περισσότερο με τον αθλητισμό και όχι να περιορίζονται μόνο στη γυμναστική στο σχολείο». Στο πλαίσιο των δράσεων πρόληψης, η ΕΠΕ σύμφωνα με την γνωστή πνευμονολόγο, έχει δημιουργήσει με τη συμμετοχή της ομάδας Μπάσκετ του Άρη ένα ενημερωτικό βίντεο, το οποίο συνδέει την πρόληψη στους νέους με την αθλητική δραστηριότητα, και θα αρχίσει να προβάλλεται από την 1η Οκτωβρίου στους τηλεοπτικούς σταθμούς. Τι σημαίνει όμως, για έναν εγκέφαλο που βρίσκεται ακόμα σε ανάπτυξη η έκθεση στη νικοτίνη και πόσο γρήγορα μπορεί να δημιουργηθεί εξάρτηση; «Η νικοτίνη σε σχέση με τις υπόλοιπες ευφορικές ουσίες είναι αυτή που ακόμη και η εφάπαξ χρήση της έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγήσει σε εξάρτηση, 34% σύμφωνα με κάποιες μελέτες. Δηλαδή, ακόμη και μία απλή δοκιμή είναι ικανή να οδηγήσει σε εξάρτηση. Επίσης, η νικοτίνη σε έναν εγκέφαλο, ο οποίος αναπτύσσεται, έχει σημαντικές στατιστικές συνέπειες να επηρεάσει δυσμενώς την ψυχική υγεία».
Γονείς συστήνουν στα παιδιά ηλεκτρονικό τσιγάρο
Το συμβατικό τσιγάρο μπορεί να υποχωρεί, η νικοτίνη όμως φαίνεται να βρίσκει νέους δρόμους για να μπει στη ζωή των εφήβων και όλα τα τελευταία δεδομένα δείχνουν ότι σχεδόν ένας στους δύο 16άχρονους έχει δοκιμάσει ηλεκτρονικό τσιγάρο. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι η έναρξη φαίνεται να γίνεται σε ολοένα μικρότερες ηλικίες .Γιατί όμως, το ηλεκτρονικό τσιγάρο κερδίζει τόσο πολύ έδαφος στους εφήβους; «Δύο είναι κυρίως οι λόγοι. Ο ένας είναι ότι θεωρείται ακίνδυνο από τους νέους, αλλά και από τους ενήλικες γύρω τους. Υπάρχουν γονείς που δεν αποτρέπουν τα παιδιά τους να κάνουν ηλεκτρονικό τσιγάρο. Μερικοί μάλιστα το συστήνουν, για να μην ξεκινήσουν το συμβατικό, όπως μας λένε. Ο δεύτερος, πολύ σημαντικός λόγος, είναι ότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο, αν και καπνικό προϊόν, δεν έχει τις απαγορεύσεις του παραδοσιακού τσιγάρου. Θεωρείται γκατζετάτκι. Είναι παντού, κάνουν χρήση οι influencers, τα είδωλα που έχουν οι νέοι. Και δυστυχώς, είναι από τους πιο σημαντικούς λόγους για να ξεκινήσει κάποιος να χρησιμοποιεί τέτοια προϊόντα».
Καλαμοκαβαλάρηδες, έρχονται από το παρελθόν, κινούνται στο παρόν και χάνονται στο μέλλον…
Γράφει ο Πέτρος Κεφαλάς
Επιτέλους μύρισε χειμώνας η καλύτερη εποχή του χρόνου
Σιγά – σιγά μπαίνει ο χειμώνας που μετά από τα βρασίματα του καλοκαιριού πολλοί τον περιμένουν με αγωνία. Κάποτε οι περισσότεροι λέγανε ότι το καλοκαίρι ήταν η καλύτερη εποχή του χρόνου, για να έρθουν οι ολέθριες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και οι λογικοί άνθρωποι να καταλάβουν ότι το καλοκαίρι πλέον είναι η χειρότερη εποχή του χρόνου.
Τώρα με το χειμώνα θα κάνουν πέρα οι σιχαμεροί καύσωνες, τα κουνούπια με τον ιό του Δυτικού Νείλου, διάφορες δερματικές και άλλες πολλές ασθένειες μαζί με ένα σωρό άλλα προβλήματα που προξενεί η ανυπόφορη ζέστη και η έντονη ηλιακή ακτινοβολία.
Πιστεύω ότι οι κοινωνίες θα πρέπει να διοργανώσουν διάφορες γιορτές για την υποδοχή του χειμώνα, ενώ οι πιστοί να παρακαλούνε με τις προσευχές τους να κρατάει όσο το δυνατόν περισσότερο.
Έρχεται η μόδα του μέλλοντος
Και μια που αναφερθήκαμε ανωτέρω για το καλοκαίρι, εκείνο που θα λείψει είναι η ελαφριά έως σχεδόν ανύπαρκτη καλοκαιρινή ενδυμασία, οι βουτιές σε ζεστά θαλασσινά νερά με την ψευδαίσθηση της δροσιάς και το κρύψιμο από τη χειμερινή ενδυμασία των δερματοστίξεων (τατουάζ).
Έρχεται η νέα μόδα των υφασμάτινων φύλλων συκής.
Αλλά για τους λάτρεις και τις λάτρισσες του τσιτσιδισμου έχω ευχάριστα νέα. Σύντομα έρχεται η μόδα των υφασμάτινων φύλλων συκής και αναμένεται να κάνουν θραύση σα νέα μόδα. Έτσι με τη φορεσιά τους, εκτός της ευωχίας, θα αισθάνονται κάπως δροσερά και το πιο σημαντικό θα φαίνονται και τα τατουάζ.
Υπομονή μέχρι να έρθει το καλοκαίρι…
Οι πρόσκαιρες αυταπάτες της ομορφιάς κρύβουν κινδύνους
Η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη έφερε στην επιφάνεια ένα μεγάλο πρόβλημα που σχετίζεται με την ανθρώπινη ματαιοδοξία.
Πολλοί άνθρωποι ελαυνόμενοι από την καινότητα της ύπαρξής τους πιστεύουν ότι θα φρενάρουν το βιολογικό τους ρολόι και έτσι θα καταφέρουν να απολαύσουν το όνειρο της παρατεταμένης νεότητας. Δεν έχουν διαβάσει για τον βασιλιά των Σουμερίων Γκιλγκαμές που είπε ότι «η ανθρώπινη μοίρα έχει στόχο τη θνητότητά της», ούτε άκουσαν ποτέ για το σύνδρομο του Ντόριαν Γκρέι, αλλά και ούτε δύνανται να αντιληφθούν ότι είναι και θα είναι αδύνατον να καθυστερήσουν έστω και ένα κλάσμα του δευτερολέπτου το βιολογικό τους ρολόι.
Με την αλόγιστη δαπάνη υπέρογκων χρηματικών ποσών πιστεύουν ότι θα καταφέρουν να αντισταθούν στη φυσική φθορά. Θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους προστρέχοντας σε πολυδιαφημηζόμενες και μάλιστα επεμβατικές παρεμβάσεις ομορφιάς, χωρίς να υπολογίζουν τις οδυνηρές συνέπειες.
Τελευταία είναι και της μόδας το πρήξιμο των χειλιών που θυμίζουν περισσότερο κατακόκκινα πρησμένα οπίσθια μαϊμούς σε οίστρο.
Καλό είναι να θυμούνται ότι δεν ξεγελούν τον χρόνο, παρά μόνο τον εαυτό τους και ότι η φθορά και εν τέλει ο θάνατος είναι μέρη της ζωής μας.
Μαθητές ενός άλλου κόσμου
Καθημερινά έξω από τα σχολεία και κατά την ώρα του σχολάσματος παππούδες, γιαγιάδες, μητέρες και πατέρες περιμένουν το σχόλασμα για να παραλάβουν τα παιδιά τους. Θυμάμαι όταν εμείς πηγαίναμε σχολείο, από το νηπιαγωγείο ακόμη, κανείς δεν ερχόταν να μας παραλάβει. Χιόνιζε και το χιόνι περνούσε το μπόι μας, το σχολείο δεν έκλεινε. Πηγαίναμε και γυρνούσαμε μόνοι στο σπίτι. Στη σημερινή εποχή με ένα χιλιοστό χιόνι το σχολείο κλείνει. Αν κάποιος δεν έρθει να παραλάβει το παιδί εκείνο περιμένει…
Μικροί μαθητές υπό βροχή στο Νεπάλ
Τυχαία είδα ένα ντοκιμαντέρ για το ορεινό Νεπάλ όπου μικροί μαθητές με ισχυρή βροχή, σκεπασμένοι με μια νάιλον σακούλα μέσα από ορεινά μονοπάτια γυρνούσαν από το σχολείο στο σπίτι τους χωρίς τη συνοδεία ενός μεγαλύτερου.
Τι να κάνουμε υπάρχουν και παιδιά ενός άλλου κόσμου μιας μη παιδοκεντρικής κοινωνίας…
Αυτά τα ολίγα πάλι… Μη ξεχνάτε ότι οι καλαμοκαβαλάρηδες καλπάζουν συνεχώς, ενώ σπανίως αφιππεύουν και για πολύ λίγο τον κάλαμον. Σίγουρα όλοι σας τους συναντήσατε, αλλά και αν δεν τους ανταμώσατε, κάποια στιγμή, κάποια μέρα, κάποια ώρα θα τους δείτε να καλπάζουν στην Αλεξάνδρεια ή κάπου αλλού… Αναμείνατε λοιπόν.
Τη διαδικασία και τα αρμόδια όργανα στα οποία μπορούν να απευθύνονται οι πολίτες για καταγγελίες ή αναφορές σχετικά με την παροχή ιατρικών υπηρεσιών, ανάλογα με τη φύση κάθε υπόθεσης, επισημαίνει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ). Όπως αναφέρει, στόχος είναι η ενημέρωση των πολιτών, η προστασία των ασθενών και η διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Ειδικότερα:
Φορείς του Κράτους που δέχονται καταγγελίες/αναφορές
Στους κατά τόπους Ιατρικούς Συλλόγους για παραβάσεις (ιατρικό σφάλμα, αντιδεοντολογική συμπεριφορά, κ.α.) της νομοθεσίας για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (ΠΔ 84/2001 όπως ισχύει, ν. 4512/2018, κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, κ.α.), που πραγματοποιούνται από ιατρούς ή εταιρίες παροχής ιατρικών υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας εντός της χωρικής αρμοδιότητας του εκάστοτε Ιατρικού Συλλόγου
στις κατά τόπους Υγειονομικές Περιφέρειες ή νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας για προβλήματα ιατρικής και άλλης φύσεως, που συμβαίνουν σε αυτές τις Δομές
στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ) για παραβιάσεις της νομοθεσίας που γίνονται από ιατρούς, εταιρίες παροχής ιατρικών υπηρεσιών και άλλα πρόσωπα (μη ιατρούς) https://aead.gr/kataggelies/ti-eidos-kataggelias
στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου & Προστασίας Καταναλωτή, για προβλήματα υπερχρεώσεων, παραπλανητικής διαφήμισης ιατρικών υπηρεσιών και συναφή: https://www.gov.gr/el/services/1001930/kataggelia-katanalote
στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), για φορολογικές παραβάσεις: https://www.gov.gr/el/categories/polites-kai-kathemerinoteta/kataggelies
στην Ελληνική Αστυνομία ή/και Εισαγγελία, για αντιποίηση ιατρικού επαγγέλματος και λοιπά ποινικά αδικήματα
Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών
Οι καταγγελίες/αναφορές που σχετίζονται με ένα ιατρό ή μια εταιρία ιατρικών υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, οι οποίες παρέχονται εντός της χωρικής αρμοδιότητας του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ), υποβάλλονται μόνον γραπτώς, επωνύμως ή ανωνύμως, είτε με επίσκεψη στα Γραφεία του ΙΣΑ είτε ηλεκτρονικά μέσω της ενότητας ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ του ιστότοπου του ΙΣΑ: https://portal.isathens.gr/archiki/contact-isa/, διότι μόνον έτσι διασφαλίζονται η πρωτοκόλληση και καταχώριση της στο σύστημα.
Καταγγελίες/αναφορές προφορικές (π.χ. τηλεφωνικές) δεν λαμβάνονται υπόψη, διότι δεν υπάρχει δυνατότητα καταγραφής/καταχώρησης τους. Ομοίως, καταγγελίες/αναφορές μέσω email προτείνεται να αποφεύγονται δεδομένης της έλλειψης πρωτοκόλλησης.
“O ΙΣΑ καταβάλλει προσπάθεια για την κατά το δυνατόν ταχύτερη εξέταση κάθε καταγγελίας, αλλά αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, λόγω του μεγάλου όγκου καταγγελιών που οφείλεται στους μεγάλους αριθμούς ιατρών – μελών ΙΣΑ (περ. 30.000), εταιριών ιατρικών υπηρεσιών στη δικαιοδοσία του ΙΣΑ (περ. 2.000) και αδειοδοτημένων ιατρείων, πολυιατρείων, εργαστηρίων και λοιπών φορέων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας”, αναφέρει ο Σύλλογος.
Προσθέτει ότι οι καταγγελίες/αναφορές προτεραιοποιούνται προς εξέταση βάσει της σοβαρότητας τους (κυρίως) και τον χρόνο υποβολής τους. “Προς τούτο, έχει μεγάλη αξία για την ανάδειξη της σοβαρότητας μιας καταγγελίας/αναφοράς, αυτή να υποβάλλεται μαζί με επισύναψη πραγματικών τεκμηρίων/αποδείξεων”, καταλήγει.
Το νέο σχέδιο που πρότεινε η Τεχεράνη σχετικά με το εκ νέου άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ σε επτά ημέρες αναπτύχθηκε «σε συντονισμό» με τον ανώτατο ηγέτη και θα υλοποιηθεί «χωρίς πρόβλημα» στην περίπτωση που συμφωνήσουν οι ΗΠΑ, διαβεβαίωσε ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν.
«Ο συντονισμός με το επικεφαλής της Επανάστασης», τον ανώτατο ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ, τελικό κριτή των αποφάσεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας, «υπήρξε», δήλωσε ο Ιρανός πρόεδρος σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS, την οποία έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Irna.
Εάν οι ΗΠΑ αποδεχθούν το ιρανικό σχέδιο «και τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους, θα κάνουμε το ίδιο και δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα προς αυτήν την κατεύθυνση», συνέχισε.
Ο Μασούντ Πεζεσκιάν συμπλήρωσε πως έχει συσταθεί μια εξαμελής ομάδα, «που αποτελείται από εκπροσώπους διαφόρων οργανισμών και φορέων, μεταξύ άλλων των ενόπλων δυνάμεων, του κοινοβουλίου και της κυβέρνησης».
Αυτή η ομάδα «συνεδριάζει για να συζητήσει ζητήματα που διακυβεύονται και έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις», συμπλήρωσε ο επικεφαλής του ιρανικού κράτους, ο οποίος ολοκλήρωσε χθες μια εβδομάδα διπλωματικών διαβουλεύσεων στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.
Σε αυτό το πλαίσιο ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί κατέθεσε μια νέα πρόταση προς τις ΗΠΑ για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ.
Εν αναμονή μιας επίσημης αμερικανικής απάντησης, η Wall Street Journal, επικαλούμενη Αμερικανούς αξιωματούχους, έγραψε χθες πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε αυτήν την πρόταση.
Συνεχίζοντας τα κυριακάτικα αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της δημοσιογραφίας, παίρνει σκυτάλη ο Νίκος Σίμος. Ένας εμβληματικός άνθρωπος που έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στον χώρο. Διευθυντής της «Καθημερινής», Διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ, Διευθυντής στο Κανάλι της Βουλής και τελικά… βαριά υπογραφή.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Η δημοσιογραφία ως λειτούργημα
Υπάρχουν δημοσιογράφοι που άσκησαν ένα επάγγελμα. Και υπάρχουν δημοσιογράφοι που υπηρέτησαν μια ολόκληρη εποχή της δημοσιογραφίας ως λειτούργημα. Ο Νίκος Σίμος ανήκει, χωρίς αμφιβολία, στη δεύτερη κατηγορία.
Η πορεία του δεν είναι απλώς μια μακρά επαγγελματική διαδρομή μέσα από εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς και θέσεις ευθύνης. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, ένα κομμάτι της ίδιας της νεότερης ιστορίας του ελληνικού Τύπου. Από το πρώτο του ρεπορτάζ στη «Βραδυνή», σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, μέχρι τις διευθυντικές θέσεις που κατέλαβε αργότερα, ο Σίμος κινήθηκε σχεδόν πάντοτε εκεί όπου η δημοσιογραφία απαιτούσε μόρφωση, γνώση, κρίση, πολιτική αντίληψη και, κυρίως, ευθύνη.
Νομικός απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών, με αφετηρία το Πειραματικό Σχολείο, δεν άργησε να εγκαταλείψει τον αρχικό σχεδιασμό για μια σταδιοδρομία στο Διπλωματικό Σώμα και να αφοσιωθεί στη δημοσιογραφία. Πέρασε από το οικονομικό και το πολιτικό ρεπορτάζ, δηλαδή από δύο χώρους στους οποίους η επιφανειακή γνώση δεν αρκεί και όπου η πραγματική αξία του δημοσιογράφου δοκιμάζεται καθημερινά.
Οι θέσεις ευθύνης
Ο Νίκος Σίμος είχε την μέγιστη τύχη να βρεθεί από τα μικράτα του σε μια κορυφαία εφημερίδα του τόπου μας. Στην «Καθημερινή» και μάλιστα μόλις άνοιξε μετά τη δικτατορία, από την εμβληματική Ελένη Βλάχου. Εκεί, ακολούθησε όλη τη διαδρομή. Από δημοσιογράφος του Πολιτικού και Οικονομικού ρεπορτάζ, στην Πολιτική αρθρογραφία, στη Διεύθυνση Σύνταξης της εφημερίδας και τελικά Διευθυντής και Γενικός Διευθυντής!
Δεν είναι μικρή υπόθεση να έχει περάσει κανείς από τέτοιες θέσεις. Ακόμη περισσότερο, όταν η δημοσιογραφία δεν αντιμετωπίζεται ως απλή παραγωγή κειμένων, αλλά ως άσκηση κρίσης: ποια είδηση θα προβληθεί, ποια θα ελεγχθεί περισσότερο, ποια άποψη θα φιλοξενηθεί, πού θα χαραχθεί η γραμμή ανάμεσα στην είδηση και το σχόλιο.
Η διευθυντική δημοσιογραφία απαιτεί διαφορετικές αρετές από εκείνες του καλού ρεπόρτερ. Απαιτεί αίσθηση του μέτρου, γνώση των ανθρώπων, αντίληψη των συσχετισμών και, πάνω απ’ όλα, την ικανότητα να αναλαμβάνεις την ευθύνη της τελικής επιλογής.
Ο Σίμος πέρασε από αυτή τη σχολή. Και δεν έμεινε εκεί.
Στην επαγγελματική του διαδρομή συναντά κανείς τον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», την «Εστία», την «Απογευματινή», τα «Παραπολιτικά», τον «Ελεύθερο Τύπο», του οποίου ανέλαβε τη διεύθυνση της κυριακάτικης έκδοσης και στη συνέχεια την εκδοτική ευθύνη. Ακολούθησε η ΕΡΤ, όπου διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος, αλλά και ο Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής, τον οποίο διηύθυνε σε περισσότερες από μία περιόδους.
Η ΕΡΤ
Η ανάληψη της θέσης του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ το 2012 αποτελεί ακόμη ένα κεφάλαιο αυτής της διαδρομής. Η Βουλή είχε εγκρίνει τον διορισμό του, μαζί με τον Νίκο Τέλη ως πρόεδρο, με τον ίδιο να δεσμεύεται ενώπιον της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής για αντικειμενικότητα και σοβαρότητα στην ενημέρωση και για την αναβάθμιση της ποιότητας του προγράμματος.
Το 2019 επανήλθε στη διεύθυνση του Τηλεοπτικού και Ραδιοφωνικού Σταθμού της Βουλής, με την απόφαση διορισμού να επικαλείται τη μακρά προϋπηρεσία και τη διοικητική του εμπειρία στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Όμως, αν οι διευθυντικές θέσεις αποδεικνύουν την εμπιστοσύνη που του έδειξαν οργανισμοί και εκδοτικά συγκροτήματα, η αρθρογραφία είναι εκεί όπου ένας δημοσιογράφος τελικά κρίνεται από το αποτύπωμα της γραφής του.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του Νίκου Σίμου.
Η γραφή του δεν στηρίζεται στην ευκολία του εντυπωσιασμού. Κρύβει γνώση του πολιτικού παρασκηνίου, εξοικείωση με τα πρόσωπα και τις διαδρομές τους και, κυρίως, μνήμη. Μνήμη δημοσιογραφική. Γιατί ο δημοσιογράφος που έχει ζήσει επί δεκαετίες την πολιτική ζωή δεν διαβάζει τα γεγονότα μόνο ως σημερινά συμβάντα, τα βλέπει μέσα στη συνέχεια τους.
«Τσίρκο η σημερινή τηλεόραση!»
Ο Νίκος Σίμος παρουσιάζεται έντονα προβληματισμένος αναφορικά με την τηλεόραση και την εξουσία της. Μου έλεγε σε μια συζήτησή μας προσφάτως, για ένα ρεπορτάζ του έγκυρου γαλλικού περιοδικού «Marianne», που είχε ως κύριο θέμα του (cover story) τα έργα και της ημέρες της TV, με τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Τηλεόραση εναντίον Δημοκρατίας»:
«Σε πολλούς», ο τίτλος μπορεί να φανεί υπερβολικός, πολύ περισσότερο στους ανθρώπους της Τηλεόρασης. Όμως, το πρίσμα
μέσα από το οποίο επιχειρήθηκε η προσέγγιση του θέματος
δικαιολογούσε τον τίτλο. Διότι, η μέσω της τηλεόρασης και των
σχετικών ενημερωτικών εκπομπών, υποτιθέμενη ενημέρωση των
πολιτών, γίνεται πλέον κατά τρόπο, που, «μοιάζει περισσότερο με τσίρκο», παρά με συνεπή προσπάθεια να πληροφορηθούν οι πολίτες αυτά που είναι πράγματι χρήσιμα, για να παίξουν και αυτοί τον ρόλο τους σωστά, στο πλαίσιο λειτουργίας της Δημοκρατίας».
Κι έχει καντάρια δίκιου.
Η συγγραφική του παραγωγή
Αυτό εξηγεί και τη συγγραφική του παραγωγή.
Το πρώτο βιβλίο ήταν ένα σατιρικό για τον τρόπο διακυβέρνησης,
γενικώς, με τίτλο «Κύριε Πρόεδρε, στην διάθεσή σας».
Το δεύτερο είχε τίτλο «Το λάθος παλτό» και ήταν 10 διηγήματα
βασισμένα σε βιωματικά στοιχεία που ήθελαν να περιγράψουν τη ζωή
σε αντίστοιχες 10 πράξεις.
Το τρίτο βιβλίο με τίτλο «Το δάκτυλο στο μέλι, τότε και τώρα», ήταν μία συγκριτική προσαρμογή στο σήμερα του πονήματος του Θανάση
Κανελλόπουλου «Δημοσιονομικές παθογένειες στην αρχαία Ελλάδα».
Το τέταρτο βιβλίο είναι αστυνομικό που περιγράφει μία υπόθεση
τρομοκρατίας στη χώρα.
Το πέμπτο, είναι «100 και πλέον άγνωστες πολιτικές ιστορίες», ένα σώμα μικρών πολιτικών ιστοριών και περιστατικών που ο ίδιος έχει συγκρατήσει από τη μακρά παρουσία του στα δημοσιογραφικά και πολιτικά πράγματα. Η αξία ενός τέτοιου βιβλίου δεν βρίσκεται μόνο στην πληροφορία. Βρίσκεται στην ίδια τη δημοσιογραφική μνήμη που διασώζει. Κι αυτή η μνήμη έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτική επικαιρότητα καταναλώνεται με ρυθμούς τόσο γρήγορους, ώστε το χθεσινό γεγονός να μοιάζει ήδη μακρινό.
Το έκτο βιβλίο, σχετικά πρόσφατο, αστυνομικό και αυτό, εμπνευσμένο από την ανεξιχνίαστη δολοφονία της εμβληματικής πόρνης των Αθηνών
Γαβριέλας, έχει τίτλο «Κάποιες πόρνες πάνε στον Παράδεισο».
Τέλος, πρέπει να αναφερθούν με περισσή σημασία, τα επτά (7) βιβλία του Νίκου Σίμου, με τους ηγέτες της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Γεώργιο Ράλλη, ως τον Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Κι από τον Μιλτιάδη Έβερτ, ως τον Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Που ήταν ειδικές εκδόσεις της εφημερίδας «Παραπολιτικά».
Συγγραφέας της καθημερινότητας
Σε συνέντευξή του έχει περιγράψει, χαρακτηριστικά, τον δημοσιογράφο ως έναν άνθρωπο που με τα καθημερινά του κείμενα καταγράφει —σχεδόν συγγράφει— την ιστορία της καθημερινότητας. Αυτό είναι ίσως και το κλειδί για να κατανοήσει κανείς τη δική του διαδρομή.
Ο Νίκος Σίμος δεν υπήρξε απλώς παρατηρητής της πολιτικής ζωής. Για δεκαετίες βρέθηκε στο εσωτερικό των μηχανισμών που την κατέγραφαν, την ανέλυαν και την παρουσίαζαν στο κοινό. Και όταν ένας άνθρωπος έχει περάσει από το ρεπορτάζ στη διεύθυνση σύνταξης, από τη διεύθυνση εφημερίδων στην εκδοτική ευθύνη και από τον έντυπο Τύπο στη δημόσια ραδιοτηλεόραση, αποκτά ένα σπάνιο πλεονέκτημα: βλέπει τη δημοσιογραφία από όλες τις πλευρές του γραφείου σύνταξης.
Αυτό το πλεονέκτημα αποτυπώνεται και στη σοβαρότητα της αρθρογραφίας του.
Ο Σίμος γράφει με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που γνωρίζει το αντικείμενο εκ των έσω. Δεν χρειάζεται να καταφύγει σε μεγάλες διακηρύξεις για να προσδώσει κύρος στο κείμενό του. Το κύρος προκύπτει από τη συσσωρευμένη εμπειρία: από τα πρόσωπα που έχει γνωρίσει, τα γεγονότα που έχει παρακολουθήσει, τις πολιτικές περιόδους που έχει διανύσει και τις δημοσιογραφικές αίθουσες στις οποίες έχει εργαστεί. Προκύπτει εδώ και πολλά χρόνια από την υπογραφή του.
Η Νομική Παιδεία
Υπάρχει, επιπλέον, κάτι που συχνά παραγνωρίζεται: η νομική του παιδεία. Ένας δημοσιογράφος που έχει σπουδάσει Νομική και έχει υπηρετήσει επί δεκαετίες το πολιτικό ρεπορτάζ διαθέτει ένα πρόσθετο εργαλείο ανάγνωσης της πραγματικότητας. Η κατανόηση θεσμών, διαδικασιών, αρμοδιοτήτων και πολιτικών συσχετισμών δεν είναι απλώς χρήσιμη· είναι θεμελιώδης για όποιον επιχειρεί να εξηγήσει την πολιτική ζωή με ακρίβεια.
Και ίσως γι’ αυτό ο Νίκος Σίμος δεν είναι μόνο δημοσιογράφος με παρελθόν. Είναι ένας από εκείνους τους δημοσιογράφους που κουβαλούν μαζί τους ένα μέρος της μνήμης του Τύπου.
Από τη «Βραδυνή» των νεανικών του χρόνων έως την «Καθημερινή», από το «Ένα» του Παύλου Μπακογιάννη έως τον «Ελεύθερο Τύπο», από την ΕΡΤ έως το Κανάλι της Βουλής, η διαδρομή του διατρέχει διαφορετικές εποχές, διαφορετικά μέσα και διαφορετικά πολιτικά περιβάλλοντα.
Και υπάρχει μια ειρωνεία σε αυτό: ο άνθρωπος που έζησε τόσο κοντά στην εξουσία και στους μηχανισμούς ενημέρωσης δεν χρειάστηκε ποτέ να καταφύγει στη φανταχτερή εικόνα του «μεγάλου δημοσιογράφου». Ούτε lifestyle, ούτε φανταχτερή ζωή, ούτε επιτηδευμένοι εντυπωσιασμοί. Πάντα θεωρούσε ότι η ίδια η διαδρομή του είναι αρκετή.
Ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη δημοσιογραφική του αρετή: η διάρκεια.
Σε έναν χώρο όπου οι περισσότεροι άνθρωποι της ενημέρωσης κρίνονται από μια περίοδο, μια εκπομπή, μια εφημερίδα ή μια τηλεοπτική παρουσία, ο Νίκος Σίμος μπορεί να διαβαστεί ως μια ολόκληρη δημοσιογραφική διαδρομή. Και η διάρκεια, όταν συνοδεύεται από θέσεις ευθύνης, συγγραφική παραγωγή και συνεχή παρουσία στην πολιτική αρθρογραφία, δεν είναι απλώς αριθμός ετών.
Είναι τεκμήριο μιας ζωής αφιερωμένης στη δημοσιογραφία. Και για τον Νίκο Σίμο, η δημοσιογραφία δεν υπήρξε ποτέ απλώς επάγγελμα.
Υπήρξε τρόπος να παρακολουθεί, να ερμηνεύει και να διασώζει την ιστορία του τόπου του.
Κι αυτό αποτελεί μέγιστη παρακαταθήκη του. Ομού με τα ευγενή και βαθύτατα «πράσινα» οπαδικά του αισθήματα…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
