Δε θα μπορούσα να μη τη μνημονεύσω..

..20 Ιουλίου του 1934 γεννιέται το μεγαλύτερο λαϊκό είδωλο στην Ελλάδα- η μοναδική σταρ που διέθετε χώρα μας – ή Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Η ” εθνική μας σταρ “ όπως την ” βάφτισε ” η μέγιστη Ελένη Βλαχου .

Θα έλεγα- σε μια κριτική απόσταση – ότι το φαινόμενο της ήταν παγκόσμιο. Σε ποια άλλη μικρή χώρα έχετε δει τέτοια λατρεία και εμμονή σε ένα πρόσωπο;

Δεν ήταν δα και η ωραιότερη Ελληνίδα. Μια όμορφη κοπέλα ήταν.

Δεν ήταν Λαμπέτη.  Ήταν όμως καλή ηθοποιός.

Γιατί λοιπόν έγινε το μέγιστο είδωλο; Γιατί αυτή η μικροκαμωμένη γυναίκα με το εκθαμβωτικό χαμόγελο σαγήνευε τα πλήθη;

Ούτε και η ίδια το κατανόησε ποτέ.

Σεβόταν , υπερασπιζόταν, δούλευε πάνω στον μύθο της , ήταν ευφυέστατη – ήξερε τι γινόταν- αλλά και η ίδια δε νομίζω ότι κατάφερε να τον εξηγήσει.

Αναρωτιόταν: «Μα αφού δεν είμαι ψηλή. Μα αφού δεν έχω γαλάζια μάτια» .

Μετά έλεγε «Είμαι περήφανη που δεν έγινα αλκοολική, τρελή και επηρμένη» .

Όχι, δεν έγινε!

Ήταν γήινη . Απλή.  Ήθελε μόνο να ζήσει στην αγκαλιά και την ασφάλεια ενός άνδρα και δε το κατάφερε ποτέ.  Με τον Παπαμιχαήλ ήταν ερωτευμένη από τη Σχολή- ήταν εγωίστρια όμως για να το δείξει.  Στα γυρίσματα της «Μανταλένας» έλεγε κρυφά στα παιδιά του γυρίσματος: « Πηγαίνετε δείτε διακριτικά τι κάνει ο Παπαμιχαήλ με τη Διαμαντίδου στο δωμάτιο»… Αυτός.. χαμπάρι! Την απέφευγε,  είχε πάθος, αντιζηλία μαζί της . Ήταν πια στη ” Κολόμπ”, το 1964, όταν της έδειξε τον έρωτά του κι εκείνη παραδόθηκε παραδόθηκε άνευ όρων.

Μην ακούω ότι ήταν γάμος «διαφήμισης» και άλλα παρόμοια φληναφήματα.

Τον ερωτεύτηκε πολύ.

Τη δικαιολογώ πλήρως. Ο Παπαμιχαήλ ήταν γοητευτικός, αρρενωπός, με πνευματικότητα και κύρος. Ανεξαρτήτως αργότερα οι συμπεριφορές του δημιουργούσαν παροιμιώδεις εντάσεις.  Κι η Άλικη, η οποία ήταν βαθιά ανασφαλής και πονεμένη τις ανεχόταν .

Τη λάτρευα από επτά χρόνων όταν μια μέρα στον Πόρο είπε η γιαγιά μου για την αφεντιά μου: «Καλέ ίδια η Βουγιουκλάκη είναι με τα νάζια της». «Ποια είναι η Βουγιουκλάκη γιαγιά;», ρώτησα.

Την είδα σ’ ενα περιοδικό και αυτό ήταν… Την ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα! Όπως τόσοι άλλοι.

Κάτι που ίσως δε γνωρίζει ο πολύς κόσμος; Είχε σπάνιο χιούμορ και μοναδικό αυτοσαρκασμό. Λίγες μέρες πριν φύγει την επισκέφθηκε στο «Ιατρικό Κέντρο», ο Παπανικολάου, ο γυναικολόγος της . «Άντε Αλίκη! Να γίνεις καλά να πάμε στον Πλάτανο, το χωριό μου»… «Τώρα Νίκο μου, χαιρέτα μου τον Πλάτανο!!», του απάντησε.

Έφυγε στις 23 Ιουλίου του 1996 .

Μέχρι σήμερα ο μύθος της είναι ζωντανός και ανταγωνιστικός ακόμη και με τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής μας.

Αλίκη, δική μας Αλίκη, δική μου Αλίκη, παρέα είσαι δίπλα μας.

Η Μαρία Καϊράκη είναι Δικηγόρος Αθηνών

Η αφορμή δόθηκε από τη συνέντευξή του στο Δ. Δανίκα, η οποία προκάλεσε θόρυβο και δημιούργησε την ανάγκη να ασχοληθούμε (πάλι) με το Χρ. Γιανναρά.

Στα μακρινά ΄80ς υπήρχε το λεγόμενο κίνημα της νεορθοδοξίας. Δύο βασικές παρατηρήσεις:

Πρώτο, ο Γιανναράς, που είχε σαφώς θεολογικές καταβολές, δεν ήταν ακριβώς ο «γκουρού» του κινήματος: τότε, σε αυτό το κίνημα κινείτο ο Στ. Ράμφος οπωσδήποτε, αλλά και ο Κ. Μοσκώφ, ακόμα και ο Ζουράρις («εν τω σάμαλη  αχειροποίητος»).

Δεύτερο: όπως πολύ αργότερα έχει ειπωθεί, σε μια εποχή «μόδας» των αριστερών εν γένει ιδεών, το να δηλώνει κάποιος νεορθόδοξος επέτρεπε σε πρόσωπα συντηρητικών κατά βάση καταβολών να εγγράφονται στο μητρώο των «εναλλακτικών» εν γένει.

Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται ευρύτερα γνωστός ο Γιανναράς. Οι καθαρά θεολογικοί κύκλοι τον γνωρίζουν ήδη, άλλωστε το βασικό του πτυχίο είναι της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Απευθύνεται πρωτίστως σε όσους θεωρούν ότι η θρησκεία παίζει κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση των κοινωνιών. Σε αυτά τα πλαίσια αναζητεί την «ελληνικότητα».

Πάντως, δεν τα πάει καλά με την επίσημη Εκκλησία. Στηλιτεύει τη θρησκεία, την οποία θεωρεί «ιδεολογία» και κατηγορεί την ορθόδοξη Εκκλησία ότι κατά περίπτωση ρέπει προς τον καθολικισμό ή τον προτεσταντισμό.

Εκεί είναι που κινεί το ενδιαφέρον. Τα καθαρά θεολογικά του έργα δεν τα έχω διαβάσει, άλλωστε δεν είχα τα εφόδια για να το κάνω. Υπάρχουν όμως βιβλία του στα οποία περιγράφει τις ομοιότητες μεταξύ των δύο πολιτικών συστημάτων (καπιταλισμού και «υπαρκτού») με αφορμή ακόμα και την αρχιτεκτονική («η αόριστη Ελλάδα»), κατακρίνει τον κομμουνισμό με έναν μάλλον σύγχρονο για την εποχή του τρόπο («η κόκκινη πλατεία και ο θείος Αρθούρος»), παραθέτει σαφή μαρτυρία για τον τρόπο με τον οποίο η Αριστερά επικυριαρχεί στο ελληνικό Πανεπιστήμιο («τα καθ’ εαυτόν» – πώς δεν τον ήθελαν στην Πάντειο επειδή δεν ήταν μαρξιστής). Κυρίως, απομακρύνεται καθαρά από το κυρίαρχο πλαίσιο της εν Ελλάδι Ορθοδοξίας («Ορθοδοξία και Δύση στη σύγχρονη Ελλάδα»), αφού έχει πει ότι με επιλογή του ως φοιτητής ζούσε στα κοινόβια του «Σωτήρα» (αν δεν κάνω λάθος αναφέρεται στον υπερ-συντηρητικό «Σωτήρα» και στον Καθηγητή του ΕΚΠΑ Τσιριντάνη, η «Ζωή» είναι μεταγενέστερη ή το ανάποδο, πάντως λίγη σημασία έχει), τα οποία θεωρεί προτεσταντικά μορφώματα. Μαρτυρία, που καλό είναι που ακούστηκε.

Δομή της επίσημης Εκκλησίας καθολική, (παρα)χριστιανικές οργανώσεις προτεσταντικές, ουδεμία σχέση με Ελλάδα και ορθοδοξία: αναζήτηση του προσώπου και όχι του ατόμου. Στηλίτευση της ιδεολογίας – της κάθε ιδεολογίας. Όλα αυτά έχουν ενδιαφέρον, αφού μάλιστα ο ίδιος ο Γιανναράς προτείνει και άλλους συγγραφείς. Ο Μοσκώφ στην «Ιστορία του κινήματος της εργατικής τάξης» διερωτάται, ίσως ρητορικά, γιατί οι επαναστάσεις των αστών γεννήθηκαν σε καθολικό ή προτεσταντικό περιβάλλον, ενώ η επανάσταση των εργατών σε ορθόδοξο. Ο Σαββόπουλος γράφει το «ας κρατήσουν οι χοροί». Το «μυθιστόρημα της κυρίας Έρσης» του Ν.Γ. Πεντζίκη δύσκολα ολοκληρώνεται, ενώ την ίδια πάνω κάτω περίοδο στο εξαιρετικό «Τέταρτο» του Μάνου Χατζηδάκη (είχα αλλά έχω δώσει όλα τα τεύχη, λόγω των πολλαπλών μου μετακομίσεων) ο ίδιος (Πεντζίκης) αναφέρεται ως ο σοφότερος των Ελλήνων και σε συνέντευξή του ανανήψας καλόγερος του Αγ. Όρους θεωρεί πως «ο καλός Θεός είναι σαν την ηρωίνη δωρεάν». Κινηματογραφικά, θυμόμαστε (έστω ως τίτλους) το «Τεριρέμ» και το «Δοξόμπους».

Πέρα από αυτά, ο Γιανναράς παραπέμπει: αναφέρεται εκτενώς στο έργο του Πικιώνη και στο Ζήσιμο Λορεντζάτο. Επιμένει στο Ντοστογιέφσκι (υπάρχει ένας αστερίσκος πανσλαβισμού εδώ, αν και ο λόγος του σίγουρα δεν παραπέμπει τότε σε στείρο εθνικισμό). Προσπαθεί να περιγράψει την ορθοδοξία ως βίωμα και αναφέρει τη γυναίκα που ανάβει το καντήλι της για να κοιμηθεί, δίπλα στην εικόνα της Παναγίας (:μορφή που μόνο ο Χριστιανισμός έχει κατορθώσει να δώσει). Μεγαλώνω και απορώ: για ποιο ακριβώς ορθόδοξο βίωμα μιλάμε, τα ίδια ακριβώς δεν γίνονται και στη Νότια Ιταλία; Αναφέρεται συχνά στον Olivier Clement και δεν χάνω την ευκαιρία να διαβάσω τα (λιγοστά) άρθρα του στο Monde.

Πάντως, αν διατηρώ ακόμη την ίδια αγωνία διατήρησης της «ελληνικότητας», θα πρότεινα πλέον την ποίηση του Σεφέρη και τη μουσική του Σκαλκώτα, λιγότερο ίσως και του Μ. Χατζηδάκι, στους οποίους δεν αναφέρεται.

Τα χρόνια περνούν και ο Γιανναράς επιλέγει να παραμείνει μόνο συγγραφέας – δεν «εμπλέκεται». Ίσως οι ιδέες που κάποτε εμφάνιζαν ένα βαθμό πρωτοτυπίας να μην ενδιαφέρουν πλέον το κοινό της «κυριακάτικης Καθημερινής». Ειδικά κατά τα (πολλά) τελευταία έτη, οι επιφυλλίδες του εμφανίζουν δύο χαρακτηριστικά. Είναι εξαιρετικά απαισιόδοξα, σε σημείο που δημιουργούν την εντύπωση ότι ο συντάκτης τους έχει ένα παράπονο, ίσως και μια κακία για τον κόσμο που πλέον δεν τον παρακολουθεί.

Το κυριότερο όμως, είναι αντιφατικά σε σχέση με όσα έλεγε κατά το παρελθόν: είναι πλέον στρατευμένα σε μια «ιδεολογία», ενώ ο ίδιος Χ.Γ. ήδη από τα ΄80ς κατηγορούσε κάθε ιδεολογία. Φτάνω στο σημείο (δεν θα ντραπώ να το πω), ως τακτικός αναγνώστης της κυριακάτικης Καθημερινής για 40 και πλέον έτη, να διαβάζω το κείμενό του αργά το βράδυ της Κυριακής περισσότερο για να ευθυμήσω παρά για να προβληματιστώ.

Μεγαλύτερο, όμως, λάθος, είναι να κρίνεται ο Γιανναράς αποκλειστικά από τα πρόσφατα αυτά κείμενα. Κυρίως Χριστιανός, παρά φιλόσοφος (με δυτικούς όρους σκέψης – δεν το λέω για κακό), είχε την αγωνία να ορίσει κάποιες έννοιες – περισσότερο την Ορθοδοξία, μετά την «ελληνικότητα». Ίσως δεν τον κάλεσαν ποτέ σε ένα «κυκλικό χορό», που έδειχνε να επιθυμεί. Ίσως  πάλι, να  μην το επιθυμούσε ο ίδιος. Καταλήγει ιδεολόγος και αφήνει, σε όποιους σε μια περίοδο της ζωής τους ασχολήθηκαν, όχι μόνο το ίδιο το έργο του, αλλά ακόμα περισσότερο προτάσεις και υποδείξεις ανάγνωσης.

Ο Παναγιώτης Πετρόπουλος είναι Δικηγόρος, π. Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 21/7/2024

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: «Μπορεί η Καμάλα να νικήσει τον Τραμπ;»

REAL NEWS:  «Συναγερμός για το νερό»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «3 νέα μέτρα για Airbnb»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Η Αθήνα αναλύει το σενάριο Τραμπ»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Η ανατομία μιας εποχής »

Documento: «Τρίζουν τα δόντια οι ΗΠΑ για το σκάνδαλο της Novartis»

Η Βραδυνή: «Τα μυστικά της 35ετίας»

EΣΤΙΑ: «Σύγκρουσις παρασκηνίου Πρωθυπουργού και Προέδρου Δημοκρατίας»

ΤΟ ΒΗΜΑ: «Τα καλύτερά μας χρόνια»

ΜΠΑΜ στο ρεπορτάζ: «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ: ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ»

KONTRANEWS: «Κίνδυνος για γενικό μπλακ άουτ»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ για την Προεδρία»

Ο ΛΟΓΟΣ: «Γιατί η Ελλάδα παραμένει πρωταθλήτρια ακρίβειας»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΞΕΦΟΥΣΚΩΣΕ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ!»

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: «Στο έλεος του καύσωνα»

Οι τυχεροί αριθμοί του ΛΟΤΤΟ:

ΝΙΚΗΤΡΙΑ ΣΤΗΛΗ

22 24 28 35 37 44

Κατηγορίες επιτυχιών                Επιτυχίες                 Κέρδη ανά επιτυχία

Αποκαθίστανται σταδιακά σήμερα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν χθες από την κατάρρευση πληροφοριακών συστημάτων παγκοσμίως επηρεάζοντας τη λειτουργία αεροδρομίων, αεροπορικών εταιριών, τραπεζών, μέσων ενημέρωσης και δεκάδων άλλων επιχειρήσεων σε όλον τον κόσμο.

Η αναβάθμιση λογισμικού της αμερικανικής εταιρίας κυβερνοασφάλειας Crowdstrike, μια από τις μεγαλύτερες στον τομέα αυτό, προκάλεσε προβλήματα σε συστήματα που καθήλωσαν αεροπλάνα στο έδαφος, έβγαλαν ‘εκτός αέρα’ τηλεοπτικά δίκτυα και εμπόδισαν την πρόσβαση πελατών σε τραπεζικές υπηρεσίες ή υπηρεσίες υγείας.
Η Crowdstrike δεν είναι πολύ γνωστό όνομα· πρόκειται, ωστόσο, για μια εταιρία 83 δισεκ. δολαρίων με πάνω από 20.000 συνδρομητές σε όλο τον κόσμο, που περιλαμβάνουν την Amazon.com και τη Microsoft.
«Λυπούμαστε βαθύτατα για τον αντίκτυπο που έχουμε προκαλέσει σε πελάτες, ταξιδιώτες, και σε οποιονδήποτε επηρεάζεται από αυτό, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας μας», δήλωσε χθες στο NBC News ο διευθύνων σύμβουλος της Crowdstrike, Τζορτζ Κουρτζ.
Παρά την επιδιόρθωση του προβλήματος, οι εταιρίες πρέπει τώρα να διαχειριστούν πτήσεις και ιατρικά ραντεβού που καθυστέρησαν ή ακυρώθηκαν, παραγγελίες που χάθηκαν και δεκάδες άλλα ζητήματα, που ίσως χρειαστούν ημέρες για να αποκατασταθούν. Εγείρεται επίσης το ζήτημα για το πώς θα πρέπει οι επιχειρήσεις να προστατεύσουν τα συστήματά τους ώστε να αποφύγουν τέτοιου είδους μελλοντικά μπλακ άουτ.
Αρκετά ασιατικά αεροδρόμια ανέφεραν ότι από χθες βράδυ (τοπική ώρα) η λειτουργία τους αποκαταστάθηκε ή είναι «σχεδόν κανονική», και συγκεκριμένα στη Νότια Κορέα, τη Σιγκαπούρη, τη Νέα Ζηλανδία, το Χονγκ Κονγκ και τις Φιλιππίνες. Ωστόσο, ορισμένα «κατάλοιπα των προβλημάτων» που προκαλούν καθυστερήσεις συνεχίζουν να υπάρχουν στο Σίδνεϋ και σήμερα θα επηρεαστούν «πέντε πτήσεις» της εταιρίας χαμηλού κόστους Jetstar στην Ιαπωνία.
Σύμφωνα με κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης, αποκαταστάθηκε η λειτουργία του Διεθνούς Αεροδρομίου του Χονγκ Κονγκ, μετά τις πολύωρες διακοπές σε παγκόσμια πληροφοριακά συστήματα που προκλήθηκαν από σφάλμα στην αναβάθμιση λογισμικού ασφαλείας.
Τα συστήματα των αεροπορικών εταιριών για το check-in των επιβατών, που είχαν επηρεαστεί από την παγκόσμια τεχνική βλάβη, αποκαταστάθηκαν, ανέφερε σε ανάρτηση στο Weibo το κρατικό δίκτυο CCTV, επικαλούμενο την Υπηρεσία Αεροδρομίου του Χονγκ Κονγκ. Σύμφωνα με την υπηρεσία αυτή, οι αεροπορικές εταιρίες άλλαξαν σε χειροκίνητο το check-in και δεν επηρεάστηκαν οι λειτουργίες πτήσης.
Χθες, ακυρώθηκαν διεθνώς 5.000 από τις 110.000 προγραμματισμένες πτήσεις.
Την ίδια ώρα, η υπηρεσία κυβερνοασφάλειας της Αυστραλίας ανακοίνωσε σήμερα ότι «κακόβουλες ιστοσελίδες και ανεπίσημοι κωδικοί» κυκλοφορούν στο διαδίκτυο προσφέροντας βοήθεια στην αποκατάσταση των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν χθες.
Η Αυστραλία ήταν μια από τις πολλές χώρες που επηρεάστηκαν από την κατάρρευση των πληροφοριακών συστημάτων. Η Commonwealth Bank of Australia, η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, δήλωσε ότι κάποιοι πελάτες της δεν μπορούσαν να μεταφέρουν χρήματα. Ο εθνικός αερομεταφορέας Qantas το αεροδρόμιο του Σίδνεϋ ανακοίνωσαν ότι υπάρχουν καθυστερήσεις αλλά οι πτήσεις εκτελούνται. Ο πρωθυπουργός Άντονι Αλμπανέζι δήλωσε αργά χθες ότι δεν υπήρξε αντίκτυπος σε κρίσιμες υποδομές, κυβερνητικές υπηρεσίες ή τηλεφωνικά κέντρα έκτακτης ανάγκης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ