Τα παιδιά που γεννήθηκαν κατά το πρώτο έτος της πανδημίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκτέθηκαν στην Covid-19 μέσα στη μήτρα, δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αυτισμό σε σχέση με τα παιδιά που δεν εκτέθηκαν ή με τα παιδιά πριν από την πανδημία, όπως διαπίστωσαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «JAMA Network Open», είναι η πρώτη σχετικά με τον κίνδυνο αυτισμού μεταξύ των παιδιών της εποχής της πανδημίας. Τα παιδιά που βρίσκονταν στη μήτρα κατά τη διάρκεια των πρώτων φάσεων της πανδημίας φτάνουν τώρα στην ηλικία κατά την οποία θα μπορούσαν να εμφανιστούν πρώιμοι δείκτες κινδύνου αυτισμού.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε σχεδόν 2.000 παιδιά ηλικίας 16-30 μηνών που γεννήθηκαν στο παιδιατρικό νοσοκομείο NewYork-Presbyterian Morgan Stanley και στο νοσοκομείο Allen μεταξύ Ιανουαρίου 2018 και Σεπτεμβρίου 2021. Η μελέτη δεν εξέτασε τη διάγνωση αυτισμού, αλλά τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού, με βάση τις απαντήσεις από ένα ερωτηματολόγιο ελέγχου νευροανάπτυξης που δίνουν οι παιδίατροι στους γονείς για να αξιολογήσουν τη συμπεριφορά των νηπίων.

Οι βαθμολογίες των ερωτηματολογίων συγκρίθηκαν για παιδιά που γεννήθηκαν πριν ή κατά τη διάρκεια της πανδημίας και για παιδιά με και χωρίς έκθεση στην Covid-19 όσο ήταν στη μήτρα. Οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν καμία διαφορά στις εξετάσεις εμφάνισης αυτισμού μεταξύ των παιδιών που γεννήθηκαν πριν από την πανδημία και εκείνων που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Παραδόξως, η μελέτη διαπίστωσε ότι λιγότερα παιδιά που εκτέθηκαν σε Covid  στη μήτρα εμφάνισαν αυτισμό σε σύγκριση με τα παιδιά των οποίων οι μητέρες δεν είχαν Covid και οι ερευνητές εκτιμούν ότι «η ύπαρξη Covid κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρέασε την εκτίμηση των γονέων για τις συμπεριφορές του παιδιού τους. Οι γονείς που δεν είχαν Covid μπορεί να βίωσαν μεγαλύτερο άγχος, λόγω της συνεχούς ανησυχίας ότι θα αρρωστήσουν και της επαγρύπνησης γύρω από την πρόληψη της μόλυνσης και μπορεί να ήταν πιο πιθανό να αναφέρουν σχετικές συμπεριφορές του παιδιού».

Όπως επισημαίνει η Ντάνι Ντουμίτρου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Παιδιατρικής και Ψυχιατρικής και κύρια συγγραφέας της μελέτης, «ο κίνδυνος αυτισμού είναι γνωστό ότι αυξάνεται σχεδόν με κάθε είδους προσβολή της μαμάς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης και του στρες. Η κλίμακα της πανδημίας Covid-19 έκανε τους παιδιάτρους, τους ερευνητές και τους αναπτυξιακούς επιστήμονες να ανησυχούν ότι θα βλέπαμε μια έξαρση στα ποσοστά αυτισμού. Αλλά είναι καθησυχαστικό ότι δεν βρήκαμε καμία ένδειξη τέτοιας αύξησης στη μελέτη μας».

Η ίδια διευκρινίζει ότι «είναι πολύ νωρίς για να έχουμε οριστικούς διαγνωστικούς αριθμούς», ωστόσο συμπληρώνει: «Τα παιδιά που ήταν στη μήτρα στις αρχές της πανδημίας φτάνουν τώρα στην ηλικία, κατά την οποία θα εμφανίζονταν πρώιμοι δείκτες αυτισμού και δεν τους βλέπουμε σε αυτή τη μελέτη». Πάντως, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι ερευνητές θα συνεχίσουν να τα παρακολουθούν για διαγνώσεις αυτισμού.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση http://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/10.1001/jamanetworkopen.2024.35005?utm_source=For_The_Media&utm_medium=referral&utm_campaign=ftm_links&utm_term=09232

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο θηλασμός μετά από καρκίνο του μαστού είναι ένα σημαντικό ζήτημα για πολλές γυναίκες που έχουν βιώσει αυτήν την νόσο και ενδιαφέρονται για τον θηλασμό των παιδιών τους στο μέλλον. Οι ιατρικές συμβουλές και τα συμπεράσματα εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τύπος του καρκίνου, η θεραπεία που έχει λάβει η γυναίκα, και η φυσική κατάσταση του μαστού.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν πως ο μητρικός θηλασμός είναι δυνατός ακόμη και μετά από καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με ευρήματα δύο διεθνών κλινικών μελετών με επικεφαλής Ιταλούς ερευνητές, που παρουσιάστηκαν στην Ετήσια Συνάντηση 2024 του European Society for Medical Oncology (ESMO).

«Πριν από την παρουσίαση αυτών των δεδομένων, οι ιατροί ήταν πολύ προσεκτικοί, ίσως και αμυντικοί, σχετικά με την πιθανότητα και την ασφάλεια του θηλασμού μετά από καρκίνο του μαστού», δήλωσε ο Fedro Alessandro Peccatori, διευθυντής της Μονάδας υπογονιμότητας στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ογκολογίας στο Μιλάνο της Ιταλίας και κύριος ερευνητής την μελέτης POSITIVE.

Οι γιατροί ανησυχούν για τους πιθανούς κινδύνους για το θηλασμό μετά από καρκίνο του μαστού λόγω της αλλαγής των ορμονών που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, επειδή πολλοί καρκίνοι του μαστού είναι ορμονοεξαρτώμενοι.

«Αυτές οι εκτιμήσεις ισχύουν επίσης για γυναίκες που φέρουν γονιδιακή μετάλλαξη BRCA που έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στον ετερόπλευρο μαστό», δήλωσε η Eva Blondeaux, MD, ογκολόγος στο Ospedale Policlinico San Martino στη Γένοβα της Ιταλίας και κύρια ερευνήτρια της δεύτερης μελέτης που παρουσιάστηκε.

Οι δύο μελέτες, παρά τις διαφορές τους, έδειξαν ότι ο καρκίνος του μαστού δεν πρέπει να αποκλείει την πιθανότητα θηλασμού.

Στη μελέτη POSITIVE συμμετείχαν 518 γυναίκες (από 116 ιδρύματα σε 20 χώρες σε τέσσερις ηπείρους) με θετικό σε ορμονικούς υποδοχείς καρκίνο του μαστού που είχαν διακόψει προσωρινά την επικουρική ορμονική θεραπεία για να προβούν σε κύηση.

Συνολικά, 317 γυναίκες ολοκλήρωσαν με επιτυχία τουλάχιστον μία εγκυμοσύνη και το 62% θήλασαν. Οι αναλύσεις δεν αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στα ποσοστά υποτροπής στους 24 μήνες ή στο ποσοστό εμφάνισης νέου καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών που θήλασαν και εκείνων που δεν θήλασαν (3,6% έναντι 3,1%).

Στη δεύτερη μελέτη συμμετείχαν 4.732 γυναίκες από 78 διεθνή κέντρα, οι οποίες διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού σε νεαρή ηλικία και ήταν φορείς μιας μετάλλαξης γονιδίου BRCA. Από τις 474 γυναίκες που γέννησαν, οι 110 (23,2%) θήλασαν. Ο θηλασμός δεν έδειξε σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τις τοπικές υποτροπές ή την ανάπτυξη ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού.

«Αυτά είναι τα πρώτα αδιαμφισβήτητα ενθαρρυντικά αποτελέσματα σχετικά με την ασφάλεια του θηλασμού μετά από καρκίνο του μαστού σε νεαρές γυναίκες με μεταλλάξεις BRCA», είπε η Blondeaux, σημειώνοντας ότι η μελέτη είχε μια σχετικά μακρά περίοδο παρακολούθησης 7 ετών, αλλά ήταν αναδρομική. Επομένως, νέες προοπτικές μελέτες είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση των δεδομένων.

Το θέμα του θηλασμού μετά τον καρκίνο του μαστού μόλις πρόσφατα άρχισε να προσελκύει την προσοχή των ερευνητών, καθώς τα ποσοστά επιβίωσης έχουν γίνει τόσο υψηλά που προσφέρουν την ελευθερία στις γυναίκες να επιλέγουν αν θα κάνουν παιδιά ή όχι.

Τα τελευταία χρόνια, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η εγκυμοσύνη είναι πιθανή και ασφαλής μετά από καρκίνο του μαστού, ακόμη και με τη χρήση υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Ο θηλασμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της εγκυμοσύνης και της μητρότητας, αλλά δεν βιώνουν όλες οι γυναίκες τη μητρότητα με τον ίδιο τρόπο και μερικές επιλέγουν να μην θηλάσουν. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην αρνηθεί κανείς τη δυνατότητα θηλασμού σε όσες γυναίκες το επιθυμούν, απλώς και μόνο λόγω έλλειψης στοιχείων.

Τα αποτελέσματα των δύο μελετών που παρουσιάστηκαν στο ESMO είναι ιδιαίτερα χρήσιμα από αυτή την άποψη και παρέχουν τη βάση για πιο προσεκτική συμβουλευτική, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της γυναίκας και του παιδιού αλλά και την ασφάλεια της μητέρας όσον αφορά τα ογκολογικά δεδομένα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ