Την προσοχή των γονιών εφιστούν οι ΩΡΛ, καθώς  με την έναρξη της νέας σχολικής περιόδου αναμένεται να έχουμε έξαρση των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού (της μύτης, του αυτιού και του λάρυγγα).

«Οι καιρικές συνθήκες με την  αυξομείωση της θερμοκρασίας μέσα στη μέρα, αλλά και από μέρα σε μέρα, επιτρέπουν την μετάδοση των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού και ιδιαίτερα στα παιδιά» αναφέρει ο διαπρεπής Έλληνας Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής της Α΄ Ω.Ρ.Λ. κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ».

«Για το λόγο αυτό, συμπληρώνει ο κ. Αρτόπουλος, οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα παρατηρητικοί όσον αφορά την εμφάνιση συμπτωμάτων όταν τα παιδιά επιστέφουν από το σχολείο.

Κι αυτό γιατί οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συχνά ξεκινούν ως κρυολόγημα αλλά καταλήγουν ως μέση ωτίτιδα (λοιμώξεις του μέσου αυτιού), αμυγδαλίτιδα, ιγμορίτιδα ή διογκωμένοι λεμφαδένες στον λαιμό».

Οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού μεταδίδονται μέσω άμεσης επαφής με άρρωστα άτομα. Για παράδειγμα, όταν κάποιος με λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού βήχει, μπορεί να μεταδώσει τον ιό στους γύρω του, ιδιαίτερα αν δεν καλύπτουν το στόμα τους.

Αυτό οδηγεί σε εξάπλωση λοιμώξεων σε αίθουσες διδασκαλίας και παιδικούς σταθμούς, όπου τα μικρά παιδιά δεν είναι τόσο ικανά να καλύπτουν το στόμα τους ή να πλένουν τακτικά τα χέρια τους.

Η χρήση μάσκας, η υγιεινή των χεριών και η διατήρηση άρρωστων παιδιών στο σπίτι αποφεύγοντας το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό είναι όλοι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να μειωθεί η εξάπλωση των λοιμώξεων.

Με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων οι γονείς θα πρέπει να συμβουλεύονται τους παρόχους πρωτοβάθμιας φροντίδας τους.

Εάν χρειάζεται, μπορεί να ακολουθήσει παραπομπή σε ειδικό ΩΡΛ. Για παράδειγμα, εάν τα παιδιά έχουν πολλαπλές κρίσεις οξείας μέσης ωτίτιδας (λοιμώξεις του αυτιού) σε σύντομο χρονικό διάστημα, μπορεί να είναι υποψήφια για τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού μέσου ωτός.

Σύμφωνα με τους ΩΡΛ μερικές φορές οι κοινές παθήσεις του αυτιού, της μύτης και του λαιμού μπορούν να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις.

Η αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού έχει να κάνει με το τι τις προκαλεί και πόσο σοβαρές είναι.

Για παράδειγμα, με επαναλαμβανόμενους πονόλαιμους, εάν προκαλούνται από υποτροπιάζουσα αμυγδαλίτιδα και πληρούν ορισμένα τεκμηριωμένα κριτήρια (επτά πονόλαιμοι σε ένα χρόνο, πέντε το χρόνο για δύο χρόνια ή τρεις το χρόνο για τρία χρόνια) ή έχουν άλλα κριτήρια, μπορεί να είναι υποψήφιος για αμυγδαλεκτομή ή χειρουργική αφαίρεση αμυγδαλών.

Για τις λοιμώξεις του αυτιού, οι σταγόνες αντιβιοτικών απευθείας στο σημείο της λοίμωξης του αυτιού (στην εξωτερική ωτίτιδα) ή από το στόμα (στη μέση ωτίτιδα) είναι συχνά αποτελεσματικές.

Για αναπνευστικά προβλήματα κατά τη διάρκεια του ύπνου, εάν τα προβλήματα είναι σοβαρά και περιλαμβάνουν ροχαλητό, άπνοιες ή παύσεις στην αναπνοή, το παιδί μπορεί να είναι υποψήφιο για αμυγδαλεκτομή.

«Σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις, η χρήση ρινικών στεροειδών ή άλλων φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της λοίμωξης» καταλήγει ο κ. Αρτόπουλος.

www.artopoulos.com.gr   Τηλ. 6937673736

Ακτινοθεραπεία τριών αντί πέντε εβδομάδων για όλες τις ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του μαστού: μελέτη που παρουσιάσθηκε χθες κατά την διάρκεια συνεδρίου Ογκολογίας ανοίγει τον δρόμο για την «αποκλιμάκωση του θεραπευτικού άχθους».

Σύμφωνα με τους διοργανωτές του Esmo, του ετήσιου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας, του ετήσιου ραντεβού για την έρευνα που φέτος πραγματοποιείται στην Βαρκελώνη, τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να αλλάξουν σύντομα τα δεδομένα στην περίθαλψη των ασθενών.

Η μελέτη φάσης 3 η οποία αξιολογήθηκε για 5 χρόνια σε 1.265 ασθενείς και συνέκρινε τα αποτελέσματα της τυπικής ακτινοθεραπείας των 5 εβδομάδων με το νέο σχήμα που περιλαμβάνει λιγότερες συνεδρίες, τριών εβδομάδων, σε συνδυασμό με την χορήγηση αυξημένων δόσεων.

Όλες αυτές οι γυναίκες είχαν προσβληθεί από καρκίνο του μαστού με διήθηση των λεμφαδένων, πράγμα που σημαίνει ότι ο όγκος δεν ήταν περιορισμένος, αλλά είχε επεκταθεί προς τους λεμφαδένες.

Μία ομάδα ασθενών της μελέτης έλαβε λίγο ισχυρότερες δόσεις σε κάθε συνεδρία, επί συνόλου λιγότερων συνεδριών.

«Με βάση τις προηγούμενες μελέτες, γνωρίζαμε ότι η αποτελεσματικότητα μίας βραχύτερης ακτινοθεραπείας ήταν η ίδια στις περιπτώσεις ‘εντοπισμένου’ στον μαστό όγκου, αλλά για τις γυναίκες με διήθηση λεμφαδένων, δεν υπήρχε τίποτε μέχρι σήμερα που να δείχνει ότι μπορούσαμε να μειώσουμε τον αριθμό των συνεδριών», εξηγεί η Σοφία Ριβέρα, ογκολόγος – ακτινοθεραπεύτρια, διευθύντρια στο γαλλικό ινστιτούτο Gustave-Roussy, που παρουσίασε την μελέτη.

Για να γίνει δυνατή η μείωση των συνεδριών στις τρεις εβδομάδες, η δόση της ακτινοβολίας ήταν λίγο αυξημένη κάθε φορά.

«Οταν ακολουθούμε αγωγή για τον μαστό αλλά επίσης και τους λεμφαδένες, στοχεύουμε πολύ μεγαλύτερους όγκους, που περιλαμβάνουν υγιείς ιστούς όπως ο πνεύμονας, η καρδιά, ο οισοφάγος», εξηγεί η Σοφία Ριβέρα. Κατά συνέπεια, με μία ισχυρότερη δόση, υπήρχε η ανησυχία για σοβαρότερες παρενέργειες που συνδέονται με την θεραπεία.

Τα αποτελέσματα της μελέτης εξαφάνισαν τις ανησυχίες αυτές: επίσης, «έχουμε συνολικό ποσοστό επιβίωσης, επιβίωσης χωρίς υποτροπή και χωρίς μετάσταση που είναι καλύτερο» με αυτήν την θεραπεία λιγότερων συνεδριών/ισχυρότερων δόσεων, δηλώνει η ογκολόγος.

Η μείωση του αριθμού των συνεδριών θα περιορίσει τον αριθμό των μετακινήσεων προς και από το κέντρο θεραπείας και αυτό αποτελεί κέρδος σε ποιότητα ζωής, σύμφωνα με την ογκολόγο. Άλλα πλεονεκτήματα, η μείωση της λίστας αναμονής μετά την απελευθέρωση θέσεων στις συσκευές ακτινοθεραπείας και η εξοικονόμηση ανθρώπινων πόρων.

Η Σαρλότ Κόουλς, ογκολόγος και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Cambridge, χαιρέτισε μία «πραγματικά σημαντική» μελέτη, που θα πρέπει να οδηγήσει στην άμβλυνση «του φορτίου για τους ασθενείς» και «να μειώσει τα κόστη του συστήματος παροχής φροντίδας».

Η μελέτη εντάσσεται στο corpus ερευνών που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση.

Μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση (BMJ) και συγκεντρώνει τα πορίσματα δοκιμών σε περισσότερους των 20.000 ασθενείς έφθασε στο συμπέρασμα ότι η χορήγηση υψηλότερων δόσεων ανά συνεδρία ακτινοθεραπείας σε βραχύτερη χρονική περίοδο μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο παρενεργειών και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.

Ειδικά για τον καρκίνο του μαστού, οι μελέτες έδειξαν αρχικά ότι τρεις εβδομάδες ακτινοθεραπείας (15 συνεδρίες) δίνουν εξίσου καλά αποτελέσματα με τις πέντε εβδομάδες (25 συνεδρίες). Στην συνέχεια, άλλες μελέτες έδειξαν ότι 5 συνεδρίες έχουν εξίσου καλά αποτελέσματα με τις 25 ή τις 15.

Στην επόμενη φάση θα δοκιμασθεί το σχήμα των πέντε συνεδριών ανά εβδομάδα για τον καρκίνο του μαστού με διήθηση λεμφαδένων. Μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά θα χρειασθούν τουλάχιστον πέντε χρόνια για τα πρώτα αποτελέσματα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περιοχές του ανθρώπινου εγκεφάλου μπορεί να συρρικνώνονται σε μέγεθος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά έχουν καλύτερη συνδεσιμότητα, ενώ λίγες μόνο είναι οι περιοχές του εγκεφάλου που παραμένουν ανέγγιχτες κατά τη μετάβαση στη μητρότητα. Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Neuroscience» και φαίνεται να αποτελεί έναν από τους πρώτους ολοκληρωμένους χάρτες των αλλαγών στον εγκέφαλο στην εγκυμοσύνη.

Οι ερευνητές από το εργαστήριο της Έμιλι Τζέικομπς, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμαρα, ανέλυσαν τις αλλαγές στον εγκέφαλο μιας υγιούς γυναίκας 38 ετών. Διενήργησαν 26 μαγνητικές τομογραφίες και αναλύσεις αίματος από τις τρεις εβδομάδες πριν από τη σύλληψη (τέσσερις τομογραφίες), κατά τη διάρκεια των τριών τριμήνων της εγκυμοσύνης (15 τομογραφίες) και έως τα δύο πρώτα χρόνια μετά τον τοκετό (επτά τομογραφίες).

Οι πιο έντονες αλλαγές που διαπίστωσαν οι επιστήμονες ήταν η μείωση του όγκου της φαιάς ουσίας στον φλοιό, καθώς αυξήθηκε η παραγωγή ορμονών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η μείωση δεν είναι κατ’ ανάγκη κακή, όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, αλλά θα μπορούσε να υποδηλώνει μια «τελειοποίηση» των εγκεφαλικών κυκλωμάτων, όπως αυτή που συμβαίνει σε όλους τους νεαρούς, καθώς περνούν από το στάδιο της εφηβείας.

Παρατηρήθηκαν, επίσης, εμφανείς αυξήσεις στη λευκή ουσία, που είναι υπεύθυνη για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Ενώ η μείωση της φαιάς ουσίας παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τον τοκετό, η αύξηση της λευκής ουσίας ήταν παροδική, κορυφώθηκε στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και επέστρεψε στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα περίπου κατά τη στιγμή της γέννησης.

Προηγούμενες μελέτες είχαν ερευνήσει συγκεκριμένες φάσεις αυτών των αλλαγών του εγκεφάλου, ωστόσο τα ευρήματα αυτής της μελέτης, παρατηρούν οι ερευνητές, μπορεί να αποτελούν έναν από τους πρώτους ολοκληρωμένους χάρτες των νευροανατομικών αλλαγών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη.

Επίσης, οι ερευνητές σημειώνουν ότι αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη διερεύνηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της εγκυμοσύνης στον εγκέφαλο και των συνεπειών αυτών των εγκεφαλικών αλλαγών, τα ευρήματα βελτιώνουν την κατανόηση των νευρικών αλλαγών που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη.

Η έρευνα αυτή μπορεί να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για μελλοντικές μελέτες, προκειμένου να γίνει κατανοητό αν το μέγεθος ή ο ρυθμός αυτών των εγκεφαλικών αλλαγών περιέχουν ενδείξεις σχετικά με τον κίνδυνο μιας γυναίκας για επιλόχειο κατάθλιψη ή συνδέονται με άλλες επιπτώσεις, όπως η γήρανση του εγκεφάλου ή οι γονεϊκές συμπεριφορές.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση https://www.nature.com/articles/s41593-024-01741-0

ΑΠΕ-ΜΠΕ