Αρχική Blog Σελίδα 3

Ταινίες Πρώτης Προβολής: Ανθρώπινες ιστορίες απέναντι σε θρίλερ

Ένα ακόμη πλούσιο κινηματογραφικό επταήμερο ξεκινά απόψε. Από τις συνολικά εννέα ταινίες, οι τέσσερις έχουν στο επίκεντρό τους την ανθρωπιά και ζητήματα που χαράσσουν την ιστορία μας και απέναντί τους τέσσερα θρίλερ, με δόσεις τρόμου, για διασκέδαση, ενώ υπάρχει και το απαραίτητο παιδικό animation.

Ξεχωρίζουν τα φιλμ «Βασίλισσα στη Θάλασσα», ένα δράμα με Ζιλιέτ Μπινός και Τομ Κόρτνεϊ, το αξιοπερίεργο φιλανδικό μουσικό δράμα «Ένα Φως που Δεν Σβήνει», το δεύτερο μέρος του ιστορικού έπους «Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία», το ελληνικό ντοκιμαντέρ «Αλλού ο Δρόμος», ενώ με προσδοκίες, για καλές επιδόσεις στα ταμεία, έρχεται και η πρώτη υπερηρωϊκή ταινία τρόμου «Clayface», με την υπογραφή των DC Studios.

Βασίλισσα στη Θάλασσα

(“Queen at Sea”) Δραματική ταινία, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Λανς Χάμερ, με τους Ζιλιέτ Μπινός, Τομ Κόρτνεϊ, ‘Αννα Κόλντερ Μάρσαλ, Φλόρενς Χαντ κ.ά.

Η βεβαιότητα ότι βλέπουμε μια ευρωπαϊκή ταινία, λόγω ύφους, κινηματογράφησης, σεναρίου και ηθοποιών, δεν ισχύει, καθώς το ψυχολογικό δράμα του Αμερικάνου Λανς Χάμερ, που είναι και αμερικάνικης παραγωγής, είναι απλώς γυρισμένο στο Λονδίνο, ενώ θα μπορούσε να είναι και σε οποιαδήποτε άλλη μεγαλούπολη του δυτικού κόσμου.

‘Αλλωστε το, βραβευμένο στο φεστιβάλ Βερολίνου, φιλμ του ανεξάρτητου Αμερικάνου σκηνοθέτη και πρώην διευθυντή οπτικών εφέ, που έμεινε μακριά από τη σκηνοθεσία για 18 ολόκληρα χρόνια, έπειτα από το πολυβραβευμένο «Ballast», αμφισβητεί βεβαιότητες και θέτει ηθικά διλήμματα.

Αμφισβητεί βεβαιότητες, για τους ανθρώπους με άνοια και για τη ζωή τους, που καθορίζεται από τρίτους και θέτει σκληρά διλήμματα για το αν μπορεί να αποφασίζουν οι ίδιοι για την ερωτική τους επιθυμία, τη σωματική οικειότητα, όταν αυτή έρχεται σε αντίθεση με την έλλειψη νομικής και νοητικής συναίνεσης.

Με συνδετικό κρίκο μία ηλικιωμένη γυναίκα, σύζυγο, μητέρα και γιαγιά, σε άνοια, ο Χάμερ δημιουργεί ένα ευαίσθητο και συνάμα σκληρό ανθρώπινο δράμα, οικείο και απογυμνωμένο από μελοδραματισμούς, σκιαγραφώντας τη φορτισμένη ψυχολογική σχέση τριών γενιών και φωτίζει την απόσταση που τους χωρίζει.

Η Αμάντα, μια 50χρονη καθηγήτρια, χωρισμένη, μητέρα της έφηβης Σάρα, αλλά και «κηδεμόνας» της 80χρονης μητέρας της Λέσλι, η οποία πάσχει από γεροντική άνοια, μετακομίζει στο Λονδίνο για να βρίσκεται κοντά της, αρνούμενη να εμπιστευτεί πλήρως τον 85χρονο πατριό της, Μάρτιν. Η Λέσλι, θα έπρεπε να βρίσκεται σε κάποιον οίκο ευγηρίας, αλλά ο Μάρτιν αρνείται κατηγορηματικά, καθώς παραμένει ερωτευμένος με τη γυναίκα του και θέλει ο ίδιος να τη φροντίζει, να πηγαίνουν βόλτα χέρι-χέρι στο πάρκο.

Όμως, θέλει να κάνουν και σεξ, θεωρητικά με τη συναίνεση της Λέσλι, κάτι, όμως, που σκανδαλίζει την Αμάντα, πιστεύοντας ότι η μητέρα της δεν είναι σε θέση να δώσει συνειδητή συγκατάθεση. Αν και ο Μάρτιν ισχυρίζεται ότι έχει ένα δέσιμο και μια επικοινωνία με τη σύζυγό του, που κανένας άλλος δεν μπορεί να κρίνει και να καταλάβει, η Αμάντα πιστεύει ότι η ερωτική τους σχέση είναι βιασμός. Τον καταγγέλλει στην αστυνομία, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις κι ενώ παράλληλα, η κόρη της Σάρα γνωρίζει για πρώτη φορά τη σεξουαλική αφύπνιση, ακόμη ένα ζήτημα στο οποίο πρέπει να αφιερωθεί η Αμάντα.

Περίτεχνο και συνάμα αφοπλιστικά ωμό ψυχολογικό δράμα, που θέτει σχεδόν αναπάντητα ερωτήματα από την πολυπλοκότητά τους και αντιμετωπίζει με σεβασμό και τους τρεις βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας του, αλλά και τις ιδέες τους ή τα πιστεύω τους. Μόνο, που όπως είναι και η ζωή, όλα αλλάζουν συνεχώς, τα όρια, οι ισορροπίες, οι βεβαιότητες. Ακόμη και το τέλος της ιστορίας, με το πολλαπλό φινάλε.

Χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη, από την πειστική, γεμάτη λεπτομέρειες, βρετανική ατμόσφαιρα, μέχρι την κίνηση των σωμάτων και τις σιωπές, ο Χάμερ έχει ερευνήσει σε βάθος το θέμα του και αυτό φαίνεται σε κάθε του πλάνο, αλλά και στην αυθεντικότητα των στιγμών και της ζεστής οικειότητας που τυλίγει τα πρόσωπα.

Γιατί, εκτός από ένα βαρύ – και ταυτόχρονα λεπτεπίλεπτο – δράμα, είναι και μια ταινία χαρακτήρων, που υπηρετούν αξιοθαύμαστα και οι τρεις πρωταγωνιστές. Η Μπινός, που με την ανασφάλειά του χαρακτήρα της, κινείται στην κόψη του ξυραφιού, είναι σπαρακτική και αυθεντικά αποκαμωμένη από την ψυχολογία της. Ο Κόρτνεϊ, ο σπουδαίος καρατερίστας και πρωταγωνιστής του «Free Cinema» («Μπίλι ο Ψεύτης», «Ο Αμπιγιέρ») κινείται με άνεση ανάμεσα στη τρυφερότητα και την απόλυτη ματαίωση, ενώ η θεατρική ‘Αννα Κόλντερ – Μάρσαλ, χωρίς επιτήδευση ή καταφεύγοντας σε θεμιτές ευκολίες του δύσκολου ρόλου της, αναδεικνύει στον απόλυτο βαθμό μία ηρωίδα δίχως προσωπικότητα, αλλά με αναλαμπές μιας αδιόρατης διαύγειας και αστείρευτης ανθρωπιάς.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Καθώς η άνοια διαβρώνει την ικανότητα μιας ηλικιωμένης γυναίκας να επικοινωνεί την εσωτερική της ζωή, ο σύζυγος και η κόρη της αγωνίζονται να ενεργήσουν προς το συμφέρον της, πλοηγούμενοι από την αγάπη και τα εύθραυστα όρια μεταξύ φροντίδας, προστασίας και αυτονομίας.

Ένα Φως που Δεν Σβήνει

(“A Light That Never Goes Out”) Μουσικό δράμα, φιλανδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Λάουρι Μάτι Παρπέι, με τους ‘Αννα Ροζαλίνα Καούνο, Σάμιουελ Κουγιάλα, Καμίλ ‘Αουερ, Μαρί Ραντάσιλα, Γιάρκο Πάγιουνεν κ.ά.

Φιλανδικό διαμαντάκι, που θέλει τη βαθιά ανάγνωσή του, από τον πρωτοεμφανιζόμενο Λάουρι Μάτι Παρπέι, ο οποίος αντλεί την έμπνευσή του, από τα δικά του νεανικά χρόνια και την εμπλοκή του με την πειραματική μουσική. Και συνάμα μία αντιπαράθεση της αυστηρής, τελειομανούς κλασικής μουσικής με την ατελή, θορυβώδη και αβάν γκαρντ ριζοσπαστική και απελευθερωτική ροκ, που ο ήχος της και η περίεργη σύνθεσή της λειτουργεί και θεραπευτικά για τον ήρωα της ιστορίας.

Το φιλμ, αφού κέρδισε τις εντυπώσεις στις Κάννες, όπου προβλήθηκε στο παράλληλο τμήμα ανεξάρτητου σινεμά και έχει ήδη μία εντυπωσιακή διαδρομή σε πολλά άλλα φεστιβάλ, φαίνεται ως ένα αρκετά καλό ξεκίνημα για έναν σκηνοθέτη, που μπορεί να μην είναι Καουρισμάκι αν και έχει κάποιες ομοιότητες, αλλά δείχνει ότι διαθέτει τις γνώσεις και έχει το ταλέντο να συνταιριάζει την «κακοφωνία» με την ψυχική μελωδία, τον ρυθμό της καρδιάς, που έχουμε όλοι ανάγκη.

Ο Πάουλι, ένας 29χρονος, επιτυχημένος αλλά εξουθενωμένος κλασικός φλαουτίστας στο Ελσίνκι, έπειτα από έναν νευρικό κλονισμό, επιστρέφει στη γενέτειρά του, μια παραλιακή πόλη στη Φιλανδία, έχοντας μαζί του μόνο ένα φλάουτο. Εκεί θα κανονίσει μία παράσταση, αλλά αντί να εξασκηθεί, σπάει το πολύτιμο μουσικό του όργανο. Επισκέπτεται ένα μαγαζί που επιδιορθώνει μουσικά όργανα και συναντά την παλιά του συμμαθήτρια Ίρις, μια αντισυμβατική και χαοτική παρουσία, η οποία τον παρασύρει σε ένα ερασιτεχνικό, πειραματικό θορυβώδες ροκ σχήμα. Μέσα από τον αυτοσχεδιασμό και την ακατέργαστη μουσική, ο Πάουλι αρχίζει σιγά-σιγά να βρίσκει ξανά τη χαμένη του ισορροπία του.

Το ιδιαιτέρως προσεγμένο και πυκνό σενάριο του Παρπέι, σκιαγραφεί με επάρκεια την επιβαρυμένη ψυχοσύνθεση του ήρωα και ταυτόχρονα διανθίζει με ένα παράξενο χιούμορ, τύπου Καουρισμάκι, για να περάσει στην οθόνη, με άψογη φωτεινή εικονογράφηση, μία εγκάρδια, ευχάριστη ιστορία για την αποδοχή του λάθους και τη χαρά της δημιουργίας, χωρίς την πίεση της επιτυχίας και των κοινωνικών προκαταλήψεων.

Ακόμη και η επιλογή, να μην υπάρχει συμβατικό σάουντρακ, καθώς σχεδόν όλη η μουσική υπόκρουση εκτελείται ζωντανά από τους ηθοποιούς, ως μέρος της δράσης, είναι ένα σαφές δείγμα φρέσκιας κινηματογραφικής αντίληψης από τον νεαρό σκηνοθέτη, που, επίσης, αποδεικνύει ότι αγαπά απεριόριστα τους νεαρούς ηθοποιούς του και αυτοί με τη σειρά τους του το ανταποδίδουν.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Μετά από μια βαθιά προσωπική κρίση, ο βιρτουόζος φλαουτίστας Πάουλι επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Φινλανδίας. Παρά τις αρχικές του αντιστάσεις, η επιστροφή αυτή και η επαφή με τις ρίζες του τον οδηγούν σε μια διαδρομή ανασύνθεσης μέσω των παιδικών του φίλων και της πειραματικής μουσικής.

Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία

(“La Bataille De Gaulle : J’Ecris ton Nom”) Βιογραφικό δράμα, γαλλικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Αντονίν Μποτρί, με τους Σιμόν Αμπκαριάν, Φελίξ Κισίλ,Τιερί Λεμιτέλ, Κάμπελ Σκοτ, Σάιμον Ράσελ Μπιλ, Νιλς Σνάιντερ κα.

Αν και το πρώτο μέρος του πεντάωρου βιογραφικού έπους, για τον Σαρλ Ντε Γκολ, άφησε εντελώς αδιάφορο το ελληνικό κοινό, κάτι που μπορεί να οφείλεται και στον προγραμματισμό, αλλά σίγουρα και στην άγνοια των νεότερων για τον εμβληματικό στρατιωτικό-πολιτικό, που κράτησε όρθια τη Γαλλία σε μαύρες εποχές και σημάδεψε τη μεταπολεμική Ευρώπη, έρχεται τώρα, μέσα σε τρεις εβδομάδες και το δεύτερο μέρος.

Η γαλλική υπερπαραγωγή, πιάνει το νήμα της ιστορίας από την ιστορική διάσκεψη της Καζαμπλάνκα, στις αρχές του 1943 και την προσπάθεια του Ντε Γκολ, πέρα από τα πεδία των μαχών, να ενώσει την κατακερματισμένη αντίσταση της χώρας του, να την εντάξει στις συμμαχικές δυνάμεις και να την φτάσει ως την απελευθέρωση.

Ακολουθώντας και πάλι πιστά τα γεγονότα και βασισμένος στο βιογραφικό βιβλίο του ‘Αγγλου Τζούλιαν Τζάκσον «Μια Κάποια Ιδέα για τη Γαλλία: Η Ζωή του Σαρλ ντε Γκωλ», ο Μποντρί, αυτή τη φορά μειώνει ελαφρώς τις χιουμοριστικές και κωμικές πινελιές στην ταινία του, γέρνοντας περισσότερο προς μια διακριτική αγιογραφία, ενώ έμφαση δίνει και σε άλλους πρωταγωνιστές της ιστορικής περιόδου, όπως τον στρατηγό Λεκλέρκ και την ηγετική μορφή της αντίστασης Μουλέν.

Το φιλμ κινείται με άνεση σε τρία επίπεδα: στην αστείρευτη διπλωματική διαμάχη μεταξύ του Ντε Γκολ και των συμμαχικών ηγετών Ρούσβελτ και Τσόρτσιλ, οι οποίοι δεν θέλουν την κυριαρχία της Γαλλίας, τη σχεδόν ακατόρθωτη ενοποίηση των αντιστασιακών ομάδων κάτω από την ηγεσία του και τις μεγάλες στρατιωτικές εκστρατείες, υπό τον στρατηγό Λεκλέρκ και την επιστροφή των γαλλικών δυνάμεων στο προσκήνιο, πείθοντας για τη συμβολή τους στην τελική νίκη επί των Γερμανών.

Η παροιμιώδης κόντρα δύο ξεχωριστών και ιδιόμορφων προσωπικοτήτων, όπως των Ντε Γκολ -Τσόρτσιλ, μερικές φορές απολαυστική και πάντα ενδιαφέρουσα, δίνει και πάλι τον τόνο στο φιλμ, ενώ η σκληρή διαπραγμάτευση με τον Ρούσβελτ, που είχε βάλει την καθημαγμένη Γαλλία στο μάτι, έχει την ιδιαίτερη σημασία της, για τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και τα πολιτικά παιχνίδια που μπορεί να παίζονται όταν έχει ματώσει σχεδόν όλος ο πλανήτης.

Το φιλμ, που διατηρεί και πάλι το γρήγορο ρυθμό του, το κοφτερό μοντάζ και τη θεαματική εικόνα μίας πολεμικής περιπέτειας, που ορισμένες φορές σκεπάζεται υπερβολικά από το πληθωρικό σάουντρακ, μπορεί να έχει και πάλι τα αρνητικά μίας αγιογραφίας και μίας βολικής ιστορίας, ξεσπάσματα στόμφου και λυρισμού και να σηκώνει πολλές συζητήσεις, αλλά διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του και εύλογα κατανοεί κάποιος γιατί μεταδίδει στους Γάλλους και ειδικά στους νέους, μία αίσθηση εθνικής υπερηφάνειας.

Το ευπρόσωπο καστ, στέκεται στο ύψος του, με τον Αμπκαριάν να μειώνει την υπερβολή στην ερμηνεία του, ενώ ο Φιλίξ Κισίλ αναδεικνύει την ευάλωτη προσωπικότητα τον Μουλέν και το βαθύτερο ανθρώπινο ηρωισμό των αντιστασιακών.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Από τη μοναχική απελπισία στο Λονδίνο, ο Ντε Γκολ μπαίνει στον περίπλοκο πολιτικό αγώνα και τα διπλωματικά επικίνδυνα παιχνίδια και τις στρατιωτικές εκστρατείες που έφεραν την απελευθέρωση της Γαλλίας.

The Influencer Project

(“The Influencer Project”) Θρίλερ, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μάικ Νίμπρο, με τους Κιάρα Κινγκ, Λούκα Στορμ, Τζασμίν Σάμερ κ.α.

Το ψυχολογικό θρίλερ, με ολίγον από ταινία τρόμου, του Μάικ Νίμπρο, θα μπορούσε να έχει και υπότιτλο «τι τραβάνε και αυτοί οι ινφλουένσερ». Έχοντας ως πρωταγωνίστρια, την Κιάρα Κινγκ, μία πραγματική ινφλουένσερ ή τέλος πάντων, κάτι παρόμοιο, ο Δανός πρωτάρης σκηνοθέτης και έμπειρος φωτογράφος, σχεδίασε το φιλμ, με την τεχνική του ερασιτεχνικού βίντεο, για να δώσει μία αίσθηση αληθοφάνειας και αυθεντικότητας, χρησιμοποιώντας τηλεοπτικές κάμερες, κινητά και υλικό από σόσιαλ μίντια.

Ένα ενδιαφέρον, αλλά εκτελεσμένο άτσαλα, πρότζεκτ, για την υπερέκθεση των ινφλουένσερ και τους κινδύνους που κρύβει η δουλειά τους, που μάλλον δεν βρίσκει τον στόχο του και εκεί που τα μπουρδουκλώνει εντελώς είναι όταν μπαίνει ο κινηματογραφικός τρόμος.

Η ινφλουένσερ Κιάρα προσκαλείται να επισκεφθεί την Κοπεγχάγη, από έναν τουριστικό οργανισμό, μία συμφωνία που κλείνει η άπληστη μάνατζέρ της. Υποχρέωση της Κιάρα είναι να βιντεοσκοπεί τα πάντα όσο είναι ξύπνια, τόσο απ’ την ίδια όσο και από ένα συνεργείο βιντεοσκόπησης από τον ντόπιο σκηνοθέτη, Μάικ και δυο βοηθούς του. Σύντομα, όμως, η Κιάρα γίνεται στόχος ενός εμμονικού θαυμαστή, με το ακόμη πιο απειλητικό όνομα «King Slayer» που της στέλνει απειλητικά μηνύματα και φωτογραφίες παρακολούθησης.

Η ιστορία, που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, ξεκινά, προσφέροντας όλα τα καλούδια από τη ζωή μίας ινφλουένσερ, με ψώνια σε ονομαστά καταστήματα, γεύματα σε φανταχτερά αστεράτα εστιατόρια και ανέμελες τουριστικές βόλτες. Όμως, τι κρίμα, αυτή η παρατεταμένη τοποθέτηση προϊόντος διακόπτεται όταν αρχίζει να λαμβάνει μηνύματα από έναν τρελαμένο, που την απειλεί ότι αν δεν σταματήσει τη δουλειά της, θα τη βιάσει και θα τη σκοτώσει και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά.

Από κει και πέρα, ο Νίμπρο μοιάζει να βάζει τρικλοποδιά στην ίδια την ταινία του, αφού τα κενά της ιστορίας του έρχονται και δένουν με την αμηχανία, γύρω από την ίδια την κουλτούρα των σόσιαλ μίντια, για να καταφύγει στο τέλος προς μία κλισέ αλλά και αδύναμη ιστορία τρόμου.

Η Κιάρα Κινγκ, είναι μία – αλλοίμονο – όμορφη κοπέλα, που κάνει την πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση και καλό είναι να μείνει σε αυτή.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η ινφλουένσερ Κιάρα Κινγκ ταξιδεύει στην Κοπεγχάγη για να δείξει την αφιλτράριστη πλευρά της ζωής της. Καθώς οι κάμερες καταγράφουν κάθε της κίνηση, ένας εμμονικός stalker αρχίζει να την παρακολουθεί και να της στέλνει απειλητικά μηνύματα.

Motor City

(“Motor City”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Πότσι Ποντσιρόλι, με τους ‘Αλαν Ρίτσον, Μπεν Φόστερ, Πάμπλο Σράιμπερ, Λάιονελ Μπόις, Μπεν Μακένζι, Σέιλιν Γούντλεϊ κ.ά.

Το είδαμε κι αυτό. Μία δυναμική περιπέτεια εκδίκησης και καταιγιστικής δράσης, απ’ αυτές που γυρίζουν με το κιλό, ο Τζέισον Στέιθαμ, ο Βαν Νταμ και εσχάτως ο Λίαμ Νίσον, γυρισμένη ως βουβή ταινία, με τους διαλόγους να εξαντλούνται σε 20 λέξεις. Και μάλιστα γυρισμένο από τον Πότσι Ποντσιρόλι, που πριν πέντε χρόνια μας είχε εντυπωσιάσει με το εξαιρετικό όσο και ιδιότυπο γουέστερν «Old Henry», έναν σκηνοθέτη απ’ τον οποίο περιμέναμε σίγουρα κάτι καλύτερο και αν μη τι άλλο να σεβαστεί τους κανόνες μίας αγωνιώδους περιπέτειας, που, μάλιστα, παραπέμπει στα b movies της δεκαετίας του ‘70.

Ενταγμένο στην απενοχοποιημένη διασκέδαση, το φιλμ, προσφέρει άφθονες βίαιες σκηνές μάχης, θεαματικό «βρομόξυλο» και αμέτρητους σκοτωμούς, αλλά το αποτέλεσμα τελικά φτάνει στα όρια του γκροτέσκο, κάτι που οφείλεται κυρίως στο κλισέ και ισχνότατο σενάριο, που ξεπερνά κάθε όριο ανοχής στα δραματικά του σημεία, με τις ερμηνείες να μοιάζουν βγαλμένες από ερασιτεχνικό κουκλοθέατρο. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που όλα αυτά προκαλούν νευρικό γέλιο.

Στο Ντιτρόιτ της δεκαετίας του ‘70, η ζωή του Τζον Μίλερ, ενός έντιμου εργάτη αυτοκινητοβιομηχανίας, καταστρέφεται όταν μπλέκεται με μία σέξι κοπέλα, που θεωρεί δική του ένας αδίστακτος μαφιόζος. Ο τελευταίος τον παγιδεύει, τοποθετώντας στο αυτοκίνητό του μία μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και με τη συνεργασία διεφθαρμένου αστυνομικού, τον στέλνει στη φυλακή, με κάθειρξη 25 χρόνων. Λίγα χρόνια μετά κι ενώ επιβιώνει στις σκληρές συνθήκες της φυλακής, ο Μίλερ δραπετεύει και επιστρέφει για να πάρει όσα του στέρησαν και να εκδικηθεί τον μαφιόζο και όσους τον πρόδωσαν.

Αν και αρχικά η ιδέα, για μια περιπέτεια με ελάχιστους διαλόγους, προκαλεί μία περιέργεια, πολύ γρήγορα η υποτυπώδης πλοκή, αρχίζει να χάνει λάδια, η επιτήδευση να βγάζει μάτια και να φαίνονται όλα ψεύτικα. Βάλτε τώρα και τους χάρτινους χαρακτήρες και τις σχηματικές ερμηνείες και έχετε μια πλήρη εικόνα για ένα φιλμ, που μπορεί να ιδωθεί μόνο ως παρωδία.

Έτσι, το μόνο που απομένει είναι το νοσταλγικό σάουντρακ των επιτυχιών του ‘70, τον ρυθμό του οποίου ακολουθεί πολλές φορές το μοντάζ και οι φιλότιμες προσπάθειες του Ρίντσον να κουβαλήσει πάνω στους γεροδεμένους ώμους του έναν ακατανόητο χαρακτήρα, που σβήνει πιο γρήγορα και από τους τίτλους τέλους.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Στο Ντιτρόιτ του ‘70, ένας εργάτης σε αυτοκινητοβιομηχανία, παγιδεύεται από έναν μαφιόζο και βρίσκεται στη φυλακή. Χρόνια αργότερα, όταν δραπετεύει από τη φυλακή, επιστρέφει για να εκδικηθεί τον μαφιόζο και να κερδίσει την κοπέλα που ερωτεύθηκε.

Αλλού ο Δρόμος

Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Βουρλούμη.

Το αντισυμβατικό πορτρέτο της σύγχρονης Αθήνας, μέσα από τα μάτια τριών βετεράνων οδηγών ταξί, από την Ειρήνη Βουρλούμη, μία φωτογράφο και δημοσιογράφο, που δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με τον κινηματογράφο, αλλά καταφέρνει να μας πείσει για το πηγαίο ταλέντο και την κοινωνική της ευαισθησία.

Μέσα από τις ιστορίες τριών βετεράνων οδηγών ταξί, που διατρέχουν την Αθήνα για να βιοποριστούν, αλλά και γιατί πιστεύουν στη ζωή, ως ονειροπόλοι που συγχρονίζονται σε ένα τοπίο μνήμης και προσμονής, η Ελληνοϊνδονήσια δημιουργός, φωτίζει τη νυχτερινή μεγαλούπολη, με αγάπη και εγκαρδιότητα για τους ανθρώπους της.

Η ιδέα για αυτό το υβριδικό ντοκιμαντέρ, καθώς το συνδυάζει με ένα είδος μυθοπλασίας, της γεννήθηκε από το 2015, ενώ χρειάστηκε περισσότερες από 50 συνεντεύξεις με οδηγούς ταξί, μέχρι να καταλήξει στους τρεις πρωταγωνιστές της και έξι μήνες, για να τους γνωρίσει καλύτερα, αυτούς και τις οικογένειές τους.

Τρεις ήρωες των δρόμων, τον Κωνσταντίνο, γνωστό και ως «το πούμα», που πλησιάζει στη συνταξιοδότηση, έπειτα από 50 χρόνια στο βολάν, έχοντας εσωτερικές ανησυχίες και επίγνωση της παρακαταθήκης του, τον Σάνι, έναν Νιγηριανό-Έλληνα ηθοποιό και οικογενειάρχη, που κινείται ανάμεσα στην πίστη, την κόπωση και την επιθυμία να αφοσιωθεί στην καλλιτεχνική έκφραση και τον Γιώργο, γεννημένο σόουμαν, που οδηγεί τη μέρα και τραγουδά ερωτικά λαϊκά τραγούδια σε μικρά μαγαζιά τη νύχτα.

Η Βουρλούμη, κινηματογραφεί κυρίως νύχτα, όταν απ’ την πόλη απουσιάζει η καθημερινή της τρέλα και πάει για ύπνο η μιζέρια της, με έναν μαγικό ρεαλισμό, καθώς προβάλλει εικόνες μιας Αθήνας που λες ότι δεν υπάρχει και αυθεντικά πλάνα, απ’ τους νυχτερινούς δρόμους, όπου η κόπωση έρχεται και συνταιριάζεται με την ελπίδα.

Χωρίς να χάνει ποτέ την αληθινή της αγάπη για την πόλη, κινηματογραφεί με μία οικειότητα αφοπλιστική, δίνοντας έναν χαμηλόφωνο ύμνο στην ικανότητα συνηθισμένων ανθρώπων να ονειρεύονται ακόμη και μέσα στην σκληρή καθημερινότητα, κινούμενοι στην αχνιστή άσφαλτο.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Clayface

(“Clayface”) Η πρώτη υπερηρωϊκή ταινία τρόμου είναι γεγονός, σε παραγωγή (2026) των DC Studios. Το φιλμ, υπογράφει ο αδιάφορος, μέχρι τώρα, ‘Αγγλος σκηνοθέτης Τζέιμς Γουάτκινς, που όμως εδώ φαίνεται να τα πάει αρκετά καλύτερα, συνδυάζοντας μία περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, με το θρίλερ, τον τρόμο και ψήγματα κοινωνικού σχολίου, έχοντας ως ήρωα έναν ανερχόμενο σταρ του Χόλιγουντ, που η τρομακτική πτώση του τον μετατρέπει σε έναν παραμορφωμένο εκδικητή, έπειτα από μία πειραματική ιατρική θεραπεία. Μία επέμβαση, που έχει ολέθριες συνέπειες, καθώς το σώμα του μεταλλάσσεται ανεξέλεγκτα σε μια εύπλαστη, πήλινη μάζα, χαρίζοντάς του τρομαχτικές ικανότητες μεταμόρφωσης και διαβρώνοντας την ανθρώπινη υπόστασή του.

Εν αντιθέσει, με τις τελευταίες αμερικάνικες παραγωγές με υπερήρωες, το φιλμ του Γουάτκινς αξιοποιεί το καλογραμμένο σενάριο και στήνει ένα ενδιαφέρον θρίλερ τρόμου, που θα «φτιάξει» τους λάτρεις του είδους. Πρωταγωνιστής ο ικανοποιητικός Τομ Ρις Χάρις και δίπλα του οι Μαξ Μινγκέλα, Ναόμι ‘Ακι, Έντι Μάρσαν και Νάνσι Κάρολ.

Quiet Life

Ο Αλέξανδρος Αβρανάς, του συγκλονιστικού «Miss Violence», παραδίδει ένα ιδιαίτερο ψυχολογικό δράμα, γαλλογερμανικής παραγωγής, που έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας το 2024. Φιλμ, που αντιπαραθέτει το δυστοπικό περιβάλλον της ανεπτυγμένης Ευρώπης με τη ζεστασιά των συναισθημάτων και της οικογενειακής θαλπωρής.

Κινηματογραφώντας σε μουντούς χρωματισμούς και χώρους καθαρούς, σχεδόν απολυμασμένους, ο Αβρανάς αναδεικνύει ψυχρά την απόσταση μεταξύ των οικογενειακών δεσμών και της ευρωπαϊκής καθαρότητας, του απόλυτου ελέγχου, βασισμένος σε μια ιστορία Ρώσων προσφύγων, που η αίτησή τους για άσυλο απορρίπτεται και η μικρή τους κόρη πέφτει σε ένα μυστηριώδες κώμα.

Πρωταγωνιστούν οι Τσουλπάν Χαμάτοβα και Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν.

Γάτες στο Μουσείο 2: Οι Θησαυροί της Αιγύπτου

(“Cats in the Museum: Treasures of Egypt”) Το σίκουελ του ρωσικού animation με τις νέες περιπέτειες δυο γάτων, του Βίνσεντ και του Μόρις και της γατούλας Κλεοπάτρας, που ανακαλύπτουν έναν αρχαίο πάπυρο και φτάνουν μέχρι την Αίγυπτο και το θρυλικό τζίνι. Το ψηφιακό animation προβάλλεται και στα ελληνικά με τις φωνές των Κωνσταντίνου Κακανά, Ράφαελ Αριστοτέλους, Μυρτώ Ναούμ, ‘Αννα Παρασίδου κα.

*Φωτογραφία από την ταινία «Βασίλισσα στη Θάλασσα» – Προέλευση φωτογραφίας: Cinobo.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Χάρης Αναγνωστάκης

ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ: Τι προσδοκούν από τον υπερυπολογιστή ΔΑΙΔΑΛΟ πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και startups

Τι κάνει σήμερα ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, όταν χρειάζεται πρόσβαση σε μεγάλη υπολογιστική ισχύ, για να υλοποιήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα; Αν είναι μεγάλο πανεπιστήμιο, τότε μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να καταφύγει στις δικές του υποδομές, οι οποίες όμως ενίοτε «δεν φτάνουν», με αποτέλεσμα οι ερευνητικές ομάδες να εγκλωβίζονται στην αναμονή.

Αν υπάρχουν αυξημένες ανάγκες ή το πανεπιστήμιο είναι μικρότερο, θα μπορούσε επιπλέον να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους τεχνολογικών κολοσσών όπως οι Αmazon, Google και Microsoft. Καμία από τις παραπάνω λύσεις όμως δεν είναι φθηνή και κάποιες φορές οι υπηρεσίες αυτές δεν μπορούν καν να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο έργων για ευρωπαϊκά προγράμματα, γιατί υπάρχουν θέματα εμπιστευτικότητας δεδομένων.

Ο υπερυπολογιστής ΔΑΙΔΑΛΟΣ, που εγκαινιάστηκε πρόσφατα, με μετρημένη υπολογιστική επίδοση 85,69 PetaFlops, θα μπορούσε να βοηθήσει σε όλες αυτές τις καταστάσεις, αυξάνοντας τις δυνατότητες -και συνεπώς και την ανταγωνιστικότητα- των ελληνικών πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων. Γι’ αυτό κι άπαντες αναμένουν να οριστούν οι διαδικασίες για τη διάθεση, στην ερευνητική κοινότητα, του ΔΑΙΔΑΛΟΥ, τον οποίο διαχειρίζεται το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας (ΕΔΥΤΕ). Εν αναμονή των εξελίξεων δε, ερευνητικά κέντρα όπως το ΕΚΕΤΑ, αλλά και φορείς νεοφυούς επιχειρηματικότητας, έχουν ήδη σπεύσει να εξασφαλίσουν (ή να διεκδικήσουν) πρόσβαση σε υπερυπολογιστές του εξωτερικού, όπως ο σουηδικός ARRHENIUS ή ο γερμανικός JUPITER, μέσω του EuroHPC*.

Με αφορμή τα εγκαίνια του ΔΑΙΔΑΛΟΥ, το ΑΠΕ-ΜΠΕ επικοινώνησε με εκπροσώπους του ΑΠΘ και του ΕΚΕΤΑ και με φορείς startups, με στόχο να χαρτογραφήσει τι χρειάζονται και τι προσδοκούν από τη χρήση του νέου υπερυπολογιστή της Ελλάδας. Όπως έγινε γνωστό, η πρόσβαση των χρηστών στον ΔΑΙΔΑΛΟ θα εκκινήσει σταδιακά τον Δεκέμβριο, μετά την πλήρη παραμετροποίηση του μηχανήματος.

Κατά 15 φορές πρόκειται να αυξηθεί το 2027 η υπολογιστική ισχύς του ΑΠΘ

Κατά 15 φορές αναμένεται ν’ αυξηθεί από το 2027 η υπολογιστική ισχύς που διαθέτει σήμερα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), καθώς το αργότερο έως τον Ιανουάριο πρόκειται να προμηθευτεί τέσσερις σέρβερς με οκτώ επεξεργαστές GPUs Nvidia B200 έκαστος, οι οποίοι αναμένεται να την αυξήσουν στα 1,2 PetaFlops, έναντι 77,6 TerraFlops σήμερα. «Έτσι, θα απεγκλωβιστούν οι ερευνητικές ομάδες από την τωρινή έλλειψη επαρκούς υπολογιστικού χρόνου» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Νίκος Βασιλειάδης, πρόεδρος της Επιτροπής Ψηφιακής Διακυβέρνησης του ΑΠΘ, εξηγώντας ότι το έργο αυτό θα χρηματοδοτηθεί με κονδύλια από πρόγραμμα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Οι σέρβερς θα μπορούν από το καλοκαίρι του 2027, με την προμήθεια πρόσθετου απαιτούμενου εξοπλισμού, να «συνεργάζονται» ως ένας ενιαίος, γεγονός που θα εξασφαλίσει στο ΑΠΘ συγκρίσιμη υπολογιστική ισχύ με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και τον υπερυπολογιστική ΙΚΑΡΟ (που έχει 2 PetaFlops).

Η έρευνα σήμερα απαιτεί υπολογιστική ισχύ, μεταξύ άλλων για την εκπαίδευση και αξιοποίηση των προηγμένων μοντέλων ΤΝ, και τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν έλλειμμα όσον αφορά τις υποδομές: «κάποια μεγάλα πανεπιστήμια, όπως τα ΑΠΘ, ΕΜΠ, ΕΚΠΑ, κλπ. έχουν την οικονομική δυνατότητα, αλλά πολλές φορές και την πρόνοια, να δημιουργήσουν ισχυρές κεντρικές υποδομές ΤΝ. Π.χ. το ΑΠΘ έχει την υπερυπολογιστική συστοιχία ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, ενώ το ΕΜΠ πρόσφατα εγκατέστησε τον ΙΚΑΡΟ, που αποτελεί μια μικρογραφία του ΔΑΙΔΑΛΟΥ. Σε αυτά τα πανεπιστήμια η έρευνα που βασίζεται σε μεγάλα μοντέλα ΤΝ (γλωσσικά ή μη) προχωράει πολύ ταχύτερα, από ό,τι στα μικρότερα πανεπιστήμια όπου οι ερευνητές αναγκάζονται να εκτελούν τις εφαρμογές ΤΝ σε υποδεέστερες υποδομές, όχι κεντρικές, οι οποίες αγοράζονται κατακερματισμένα από ίδιους περιορισμένους πόρους τμημάτων ή ερευνητικών έργων» εξηγεί.

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει απαραίτητη συγκεντρωμένη υπολογιστική ισχύς και να απαιτούνται πολλαπλάσιοι πόροι σε προσωπικό και π.χ. ψύξη, για την συντήρηση των μηχανημάτων αυτών. Εναλλακτικά, τα ιδρύματα μπορούν να καταφύγουν σε υποδομές νέφους (Amazon, Google, Microsoft), που κοστίζουν σημαντικά. «Συνεπώς ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ θα έρθει να βοηθήσει σε όλες αυτές τις καταστάσεις» σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης και προσθέτει πως μια ιδέα θα μπορούσε να είναι η ενσωμάτωση κλάσματος του υπολογιστικού χρόνου κάθε πανεπιστημίου σε μια μεγάλη, κατανεμημένη εθνική υποδομή, η οποία μαζί με τον ΔΑΙΔΑΛΟ, να μπορεί να κατανέμεται δίκαια από πλευράς χρόνου και όγκου υπολογιστικών εργασιών πίσω στα ιδρύματα.

Πώς υπολογίζεται η υπολογιστική ισχύς που χρειάζεται κάθε ερευνητική ομάδα

H ανάπτυξη του κινεζικού μεγάλου γλωσσικού μοντέλου «DeepSeek», που έτυχε σημαντικής αποδοχής στην παγκόσμια αγορά και τάραξε τα νερά, έγινε σε ένα σύστημα μικρότερο από τον ΔΑΙΔΑΛΟ. Πρακτικά, τι μπορεί να κάνει ένα πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, έχοντας πρόσβαση σε αυτή την υπολογιστική ισχύ; «Η διάθεση του ΔΑΙΔΑΛΟΥ στην ερευνητική κοινότητα δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, ούτε έχουν οριστεί οι διαδικασίες. Τον ΔΑΙΔΑΛΟ θα τον διαχειρίζεται το ΕΔΥΤΕ. Πέραν του ΔΑΙΔΑΛΟΥ υπάρχει το μεγάλο εθνικό- ευρωπαϊκό έργο, ο Pharos, το ελληνικό εργοστάσιο ΤΝ, το οποίο εκμεταλλευόμενο την υποδομή του υπερυπολογιστή θα παρέχει υπηρεσίες και εκπαίδευση πάνω στην ΤΝ στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις spin-off (εταιρείες- τεχνοβλαστούς) της Ελλάδος» διευκρινίζει ο κ. Βασιλειάδης.

Στο πλαίσιο του Pharos, εξηγεί, έχουν εντοπιστεί τρεις σημαντικές κατηγορίες εφαρμογών, πάνω στις οποίες θα δραστηριοποιηθούν τα ελληνικά ιδρύματα που συμμετέχουν στο Pharos: υγεία, γλώσσα-πολιτισμός (πχ, ελληνικά Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα) και βιωσιμότητα (ενέργεια, περιβάλλον). Το ΑΠΘ, και ειδικότερα το Εργαστήριο Ευφυών Συστημάτων του Τμήματος Πληροφορικής, το οποίο συμμετέχει στο έργο του Pharos, αναπτύσσει μοντέλα ΤΝ για την υγεία (παραγωγή συνθετικών μαγνητικών τομογραφιών εγκεφάλου) και τη βιωσιμότητα (πρόβλεψη παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ), οπότε θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη νέα αυτή ισχυρή υποδομή.

Πώς ακριβώς θα μπορεί ένα πανεπιστήμιο να αξιοποιήσει την υπολογιστική ισχύ του Δαίδαλου; «Οι διαδικασίες δεν έχουν οριστεί ακόμη. Πιστεύω όμως ότι δεν θα διαφέρουν από τις διαδικασίες των υπολοίπων HPC (υψηλής υπολογιστικής απόδοσης) υπολογιστικών κέντρων της ΕΕ, όπου κάθε ερευνητική ομάδα που θέλει να χρησιμοποιήσει την υποδομή κάνει πρόταση προς τον διαχειριστή της υποδομής για το τι περιλαμβάνει το υπολογιστικό “πείραμα” που θα τρέξει, τι πόρους προβλέπει να καταναλώσει, και με ποιον τρόπο μπορεί να κλιμακωθεί η απόδοση, έτσι ώστε να μπορεί να ταιριάξει το πρόγραμμα με τα προγράμματα όλων των άλλων ερευνητών που χρειάζονται ταυτόχρονα την υποδομή (…)Συνήθως βγαίνουν τακτικές προκηρύξεις, συνήθως μηναία ή ανά τρίμηνο» σημειώνει.

Προσθέτει πως η όλη διαδικασία δεν είναι απλή. Κάποιος πρέπει να έχει αρκετές υπολογιστικές γνώσεις ώστε να εκτιμήσει την πιθανή απόδοση της εφαρμογής του, για να πείσει τους διαχειριστές της υποδομής να του παραχωρήσουν χώρο (μνήμες, δίσκους) και υπολογιστικό χρόνο. «Στο σημείο αυτό μπορεί να έρθουν ως αρωγοί οι Μονάδες Ψηφιακής Διακυβέρνησης των πανεπιστημίων, βοηθώντας στην προετοιμασία της πρότασης και στο “τρέξιμο” της στις υποδομές ΤΝ του ΔΑΙΔΑΛΟΥ, κυρίως για τους ερευνητές που δεν είναι πληροφορικοί» καταλήγει.

Η υπολογιστική ισχύς του ΕΚΕΤΑ και ο σουηδικός υπερυπολογιστής ARRHENIUS

Αυξημένες δυνατότητες για πειραματισμό και ανάπτυξη, καθώς και για εκπαίδευση και αξιοποίηση προηγμένων μοντέλων ΤΝ, διαθέτει ήδη το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αλλά η λειτουργία του ΔΑΙΔΑΛΟΥ θα επιτρέψει την υλοποίηση ακόμη πιο απαιτητικών ερευνητικών εργασιών. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του ΕΚΕΤΑ (ΕΚΕΤΑ/ΙΠΤΗΛ), Δημήτρης Τζοβάρας, οι ερευνητές έχουν ήδη εξασφαλίσει πρόσβαση στον σουηδικό υπερυπολογιστή ARRHENIUS, μέσω του EuroHPC και στο πλαίσιο του PHAROS, και η εμπειρία αυτή θα τους επιτρέψει να προετοιμάσουν τεκμηριωμένα αιτήματα για την αντίστοιχη ελληνική υποδομή. Πόση είναι όμως σήμερα η υπολογιστική ισχύς του ΕΚΕΤΑ; Το ΕΚΕΤΑ, και ειδικότερα το ΙΠΤΗΛ, διαθέτει και αναπτύσσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό οικοσύστημα υπολογιστικών υποδομών υψηλών επιδόσεων (HPC), με εξειδίκευση στην ΤΝ.

Στον πυρήνα του βρίσκεται σύστημα νέας γενιάς με οκτώ επιταχυντές NVIDIA B200 αρχιτεκτονικής Blackwell και με δυνατότητες υπολογιστικής επεξεργασίας που φτάνουν θεωρητικά τα 600 TerraFlops σε FP32. Η κεντρική αυτή υποδομή πλαισιώνεται από δύο ισχυρούς σταθμούς εργασίας πολλαπλών GPUs, θεωρητικής απόδοσης 273,3 TerraFlops σε FP32, καθώς και πέντε φορητούς σταθμούς ανάπτυξης εφαρμογών ΤΝ. «Οι δυνατότητες αυτές επιτρέπουν στο ΕΚΕΤΑ να προχωρά στην εκπαίδευση μικρών θεμελειωδών μοντέλων από μηδενική βάση, στην εξειδικευμένη προσαρμογή μεγαλύτερων προεκπαιδευμένων μοντέλων, (…)καθώς και στην ανάπτυξη πολυτροπικών μοντέλων και συστημάτων παραγωγικής ΤΝ.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στα Μικρά Γλωσσικά Μοντέλα (SLMs), που μπορούν να εξειδικευτούν σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η ενέργεια, η ρομποτική, η κυβερνοασφάλεια και η ασφάλεια/άμυνα. Στόχος μας για το επόμενο διάστημα είναι η πλήρης επιχειρησιακή αξιοποίηση και περαιτέρω ανάπτυξη των υποδομών αυτών μέσω του νέου (κέντρου έρευνας και τεχνολογίας στην ΤΝ) «AI Nucleus», προς όφελος περισσότερων από 300 επιστημόνων και ερευνητών, αλλά και η συμπληρωματική αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών υπερυπολογιστικών πόρων, όπως ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ» σημείωσε.

«Θέλω 16 επιταχυντές για 100 ώρες»

Στο ερώτημα «με ποια διαδικασία, θα μπορεί ένα ερευνητικό κέντρο, όπως το ΕΚΕΤΑ, να αξιοποιήσει την υπολογιστική ισχύ του ΔΑΙΔΑΛΟΥ» απαντά πως μπορεί να απευθυνθεί στο PHAROS με μια συγκεκριμένη ερευνητική πρόταση: ποιο πρόβλημα θέλει να αντιμετωπίσει, ποια δεδομένα διαθέτει και τι υπολογιστικούς πόρους χρειάζεται. Π.χ., μια ομάδα μπορεί να ζητήσει 16 επιταχυντές για 100 ώρες, προκειμένου να εκπαιδεύσει μοντέλο πρόβλεψης κινδύνου για μια ασθένεια. Το PHAROS μπορεί να τη βοηθήσει να προσδιορίσει καλύτερα τις απαιτήσεις και να προετοιμάσει την εφαρμογή της. Ακολουθεί η επίσημη υποβολή στην κατάλληλη πρόσκληση πρόσβασης, μέσω του ΕΔΥΤΕ ή του EuroHPC, ανάλογα με το έργο και τους διαθέσιμους πόρους. Η πρόταση αξιολογείται ως προς την επιστημονική της αξία, την τεχνική ετοιμότητα και την τεκμηρίωση των αναγκών. Μετά την έγκριση, η ομάδα αποκτά πρόσβαση εξ αποστάσεως, για συγκεκριμένο υπολογιστικό χρόνο.

«Για τον ΔΑΙΔΑΛΟ έχει ανακοινωθεί σταδιακή πρόσβαση από τον Δεκέμβριο του 2026, αλλά η προετοιμασία των ερευνητικών ομάδων μπορεί ήδη να προχωρά μέσα από το PHAROS» διευκρινίζει, ενώ στο ερώτημα πόσο εύκολη είναι η διαδικασία, απαντά πως για μια οργανωμένη ερευνητική ομάδα είναι διαχειρίσιμη. Προτού διεκδικήσει σημαντικό υπολογιστικό χρόνο, η ομάδα χρειάζεται πάντως να έχει ορίσει με σαφήνεια τον επιστημονικό στόχο, να έχει συλλέξει τα κατάλληλα δεδομένα, καθώς και να έχει προχωρήσει σε μια πρώτη δοκιμασμένη υλοποίηση με την άμεση εμπλοκή ερευνητών που μπορούν να αναπτύξουν και να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα.

Συμπληρώνει πως το ΕΚΕΤΑ μετέχει στο PHAROS αναπτύσσοντας, μεταξύ άλλων, ελληνόγλωσσα μοντέλα για την υγεία. «Έχουμε ήδη εξασφαλίσει, μέσω του EuroHPC και στο πλαίσιο του PHAROS, πρόσβαση στον σουηδικό υπερυπολογιστή ARRHENIUS, τον οποίο αξιοποιούμε σήμερα για τη δεύτερη έκδοση μοντέλου μας. Η πρώτη έκδοση, το GRamma-12B, είναι ήδη διαθέσιμη (…) Παράλληλα, υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες στα έργα υγείας μας, όπως το COMPASS (πρόβλεψη καρδιαγγειακών επιπλοκών σε ασθενείς με καρκίνο),  COMFORTAGE (πρόληψη και παρακολούθηση της άνοιας και της ευπάθειας). Σε τέτοια έργα, ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ θα μπορούσε να μας επιτρέψει να συνδυάζουμε περισσότερα δεδομένα, να εκπαιδεύουμε πιο απαιτητικά μοντέλα και να ελέγχουμε συστηματικότερα τα αποτελέσματά τους» καταλήγει.

Οι startups και το παράδειγμα του γερμανικού υπερυπολογιστή JUPITER

Ζητήσαμε από τον επιστήμονα υπολογιστών Δημήτρη Κουρτέση, συνιδρυτή πολλών startups και του venture studio «Flywheel» και ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Δικτύου Επιχειρηματικών Αγγέλων (HeBAN), να μας περιγράψει τη διαδικασία που ακολούθησε για την υποβολή πρότασης χρήσης υπολογιστικού χρόνου στον γερμανικό υπερυπολογιστή JUPITER. Στα θετικά περιλαμβάνει τους σημαντικούς υπολογιστικούς πόρους που διατίθενται (έναντι αντιτίμου σημαντικά χαμηλότερου σε σχέση με έναν συμβατικό πάροχο) και την περιορισμένη γραφειοκρατία.

«Ως Flywheel αιτηθήκαμε, μέσω του EuroHPC, 5.000 ώρες χρήσης GPU στον γερμανικό υπερυπολογιστή JUPITER, με αφορμή ένα τεχνικό κόνσεπτ που ερευνούμε. Η αίτηση χρειάστηκε λιγότερο από 20 λεπτά. Ήταν τεχνική, αλλά σχετικά απλή. Εκτιμήσαμε ότι αντίστοιχοι υπολογιστικοί πόροι θα κόστιζαν περίπου 16.000 ευρώ από ευρωπαϊκό πάροχο ή 22.000 δολάρια από μεγάλο αμερικανικό πάροχο» σημειώνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο ελληνικός υπερυπολογιστής, λέει, εξασφαλίζει έναν επιπλέον δρόμο πρόσβασης. «Η έρευνα για εφαρμογές ΤΝ αυξάνεται, και είναι εύλογο μόλις ανοίξει η πρόσβαση στον ΔΑΙΔΑΛΟ να έρθουν αιτήσεις χρήσης από όλη την Ευρώπη. Γι’ αυτό έχει αξία ότι η ελληνική συμμετοχή κατά 65% στη χρηματοδότηση του μηχανήματος αντιστοιχεί σε ξεχωριστή κατανομή πόρων μέσω της GRNET (επικεφαλής της κοινοπραξίας Daedalus). Η σχετική συμφωνία χρηματοδότησης προβλέπει πρόσβαση για τις εθνικές κοινότητες Ελλάδας, Κύπρου, Μαυροβουνίου και Βόρειας Μακεδονίας, επιπλέον των κοινών ευρωπαϊκών διαδικασιών EuroHPC που καλύπτουν το υπόλοιπο 35%» εξηγεί.

Ποιες είναι οι αβεβαιότητες; «Πόσο γρήγορα θα βρίσκουμε διαθέσιμους πόρους; Στους υπερυπολογιστές JUPITER (Γερμανία) και MareNostrum 5 (Ισπανία) το πρόγραμμα ταχείας πρόσβασης έχει κλείσει αυτή τη στιγμή λόγω υψηλής ζήτησης. Στον υπολογιστή KAROLINA της Τσεχίας η ζήτηση ήταν πρόσφατα σχεδόν διπλάσια των διαθέσιμων πόρων. Για τον ΔAIΔΑΛΟ δεν γνωρίζουμε ακόμη τους πραγματικούς χρόνους αναμονής, ούτε τους τελικούς κανόνες πρόσβασης των επιχειρήσεων. Η ξεχωριστή εθνική κατανομή είναι πλεονέκτημα, αλλά δεν συνεπάγεται αυτομάτως προτεραιότητα για κάθε ελληνική startup» παρατηρεί.

Προσθέτει πως η δωρεάν υπολογιστική ισχύς που παρέχουν οι υπερυπολογιστές όπως ο ΔΑΙΔΑΛΟΣ δεν είναι το ίδιο με μια μονίμως διαθέσιμη υπηρεσία όπως της Google ή της Amazon. «Στην περίπτωση του Flywheel, για παράδειγμα, θα χρησιμοποιήσουμε το JUPITER για να συγκρίνουμε πώς διαφορετικά προ-εκπαιδευμένα μοντέλα επεξεργάζονται χιλιάδες τεχνικά έγγραφα. Αν όμως θέλουμε ένας ψηφιακός βοηθός να απαντά στους πελάτες μας οποιαδήποτε στιγμή, η συγκεκριμένη υποδομή δεν εξασφαλίζει αυτή τη συνεχή διαθεσιμότητα: οι πόροι δίνονται για περιορισμένα χρονικά διαστήματα και μπορεί να χρειαστεί αναμονή μέχρι να ξεκινήσει η χρήση τους» καταλήγει.

*Η κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία EuroHPC έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη οικοσυστήματος υπερυπολογιστικής παγκόσμιας εμβέλειας με τη συγκέντρωση πόρων της ΕΕ, των ευρωπαϊκών χωρών και των εταίρων του ιδιωτικού τομέα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αλεξάνδρα Γούτα

Δράσεις στο Γιαννακοχώρι Φθινοπωρινά-Αγαπώντας τη φύση και την Ψυχαγωγία των κατοίκων!

γράφει ο ηλιας τσεχος

Ηλιόλουστο τετραήμερο δράσεων στο Γιαννακοχώρι Νάουσας, κυριαρχώντας το Κιόσκι στα οδόσημα βαρέλια προς Κτήμα Κυρ Γιάννη και στην Πηγή Γκούρε, με διαμόρφωση χώρων τραπεζιών, δύο μικρών γεφυριών, χωμάτινων σκαλοπατιών, καθαρισμός της μικρής λιμνούλας, πριν 30 χρόνια στέρνα του Γιάννη της Γαζούς, εντασσόμενα τα ανωτέρω στο Δάσος των Κέδρων, που θα τιμήσουμε εκδράμοντας, 6 Δεκεμβρίου, για 4ο έτος!

image002 1

Είναι η αγάπη, το κέφι για τα κοινά, το μέλλον που μας καρτερεί, μας θέλει ανθρώπινους, πολιτισμένους, και επιμένοντας άπαντες να δοθεί άδεια λειτουργίας του ανοιχτού θεάτρου Γιαννακοχωρίου, κόσμημα, που πάνε να σφραγίσουν ή να γκρεμίσουν και δεν θα το επιτρέψουμε.

Η ωραιότητα ανήκει στο σύμπαν, στο χρόνο, στην παιδεία, που πάει να σβήσει στους καναπέδες, στις μάχες του κέρδους και της τεμπελιάς! Ποια είναι τα παλικάρια, οι λεβέντες, οι μάστοροι, οι συνεχιστές στο Γιαννακοχώρ; Σάββας, Κρέξης, Βαγγέλης, Γιώργος, Πελέ, Πάνος, Τόκης, Τσέχος, Σουφ, β΄ Γιώργος, Γιώργος Αποστόλου, Χρήστος Π. και άλλοι πηγαινοερχόμενοι, βοηθώντας με τις ειδικότητές τους και να τιμήσουμε, εδώ… τον Πρόεδρο Γιαννακοχωρίου Σάββα Τσεχελίδη, τον ο ρ μ η τ ή αλυσοπρίονων, σκαφών τρακτέρ υλικά κουβαλώντας, καρφιών, κεραμιδιών, καδρονιών, μετρώντας με εκατοστά κοπές και ψυχές, ακούραστος παντού… Εύγε!

image003

Στο Δάσος των Κέδρων, στο Μονοπάτι των Πηγών, στη Γκούρε, που συνεχίζονται οι εργασίες, έπεσε κεραμίδι, που όλο αυτό τιμήθηκε με το παραπάνω, ως έργο όλων για όλους, σε ξαφνικό βραδινό κάλεσμα τραπεζώματος των ”εργατών”, 20.11.2026, τιμώντας το και τρεις αντιδήμαρχοι της Νάουσας: Χριστίνα Ράλλη, Μάκης Ορδουλίδης, Άγγελος Σαββίδης, εκλεκτών κρασιών Κτήμα Κυρ Γιάννη, εμπνευσμένες παλαιωμένες γράπες και κάστανα στα κάρβουνα Γιώργου Λογδανίδη του Πανάτα, ψήνοντας ατέλειωτα ο ”μετρ” Χρήστος Παπανάνος, Πεφτούλης Μαρθόγλου ο σκυδραίος, τέσσερις πρωινής οι ύμνοι τελειώνοντας!!!

image004

Ανάσες μέλλοντος στο Γιαννακοχώρι, μικρά θαύματα, ποιητικές φόρμες, δείχνοντας στις μέρες των καιρών, στο τόπο και ημών πρωτίστως, ποιοι ήμαστε και σας καλωσορίζουν.

ηλιας τσεχος

Σε Φυτειά, Αρχάγγελο, Βέροια και Αλεξάνδρεια ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης

Ο Υφυπουργός Ανάπτυξης και Βουλευτής Ημαθίας της ΝΔ, κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης, πραγματοποίησε την Κυριακή σειρά επισκέψεων σε περιοχές του νομού, δίνοντας το «παρών» σε εκδηλώσεις που προάγουν τον πρωτογενή τομέα, τον αθλητισμό και την πολιτιστική κληρονομιά της Ημαθίας.

Η ημέρα ξεκίνησε στη Φυτειά, όπου ο κ. Τσαβδαρίδης παρευρέθηκε στην καθιερωμένη Γιορτή Κάστανου, υπογραμμίζοντας τη διαρκή στήριξη της Πολιτείας στα εξαιρετικά τοπικά προϊόντα και στους παραγωγούς που κρατούν ζωντανή την ύπαιθρο. Αμέσως μετά, μετέβη στον Αρχάγγελο, καλεσμένος σε παραδοσιακό «Καζάνι». Εκεί, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους συντοπίτες του, τονίζοντας πως η μοναδική ιεροτελεστία της απόσταξης του τσίπουρου αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής παράδοσης που φέρνει τις κοινωνίες πιο κοντά.

Το απόγευμα, ο Υφυπουργός βρέθηκε στις κερκίδες του γηπέδου για να στηρίξει τη «Βασίλισσα του Βορρά». Μετά την ολοκλήρωση της αναμέτρησης, εξέφρασε τα θερμά του συγχαρητήρια στους παίκτες και τη διοίκηση της Βέροιας για την εξαιρετική τους εμφάνιση και τη σπουδαία νίκη απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννενα.

Το πρόγραμμα της Κυριακής ολοκληρώθηκε στην Αλεξάνδρεια, όπου ο κ. Τσαβδαρίδης παρακολούθησε την εκδήλωση του Λαογραφικού Ομίλου Ντόπιων Αλεξάνδρειας και Περιχώρων «Το Ρουμλούκι». Ο Υφυπουργός συνεχάρη τα μέλη του Ομίλου, χαρακτηρίζοντας αξιέπαινη την αφοσίωσή τους στη διατήρηση της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς και των εθίμων του τόπου.

ΠΑΣΟΚ-Π. Κουκουλόπουλος: “Η αγροτιά δεν αντέχει άλλα βάρη”

Να δώσει, επιτέλους, λύσεις στις μεγάλες καθυστερήσεις και στα άλυτα προβλήματα που καταγράφονται στην υποβολή των δηλώσεων ΟΣΔΕ και στις πληρωμές των έντιμων αγροτών, με έμφαση στη Δυτική Μακεδονία και ευρύτερα στη Βόρεια Ελλάδα (στις λεγόμενες “νέες χώρες”),κάλεσε την Κυβέρνηση ο Πάρις Κουκουλόπουλος.

Ειδικότερα, αφιέρωσε σε αυτό το θέμα τη δευτερολογία του στην Ολομέλεια της Βουλής, ως Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής κατά τη συνεδρίαση επί των δύο Νομοσχεδίων για τον Απολογισμό–Ισολογισμό του 2024.Αναδεικνύοντας ξανά τις δημοσιονομικές προεκτάσεις του ζητήματος, ο Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών υπογράμμισε σε υψηλούς τόνους προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών (όπου υπάγεται η ΑΑΔΕ με ενσωματωμένο πλέον τον ΟΠΕΚΕΠΕ) ότι «η αγροτιά δεν αντέχει άλλα βάρη».

Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία της τοποθέτησης του Αντιπροέδρου της Βουλής & Βουλευτή Κοζάνης:

«Ο αγροτικός τομέας, όπως αντίστοιχα ο ενεργειακός για τον οποίο μίλησα στην πρωτολογία μου, είναι ακόμη ένας κρίσιμος τομέας, όπου κατάλληλες κυβερνητικές επιλογές μπορούν πραγματικά να βελτιώσουν ριζικά το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών και να ενισχύσουν το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν.

Στο έτος που σήμερα εξετάζουμε, συγκεκριμένα την 1η/2/2024 κατέθεσα την αριθμ. 140/2951Ερώτηση & Α.Κ.Ε. προς τον τότε Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, κ. Αυγενάκη, με θέμα “προσπάθεια πληρωμής καταπατητών δημόσιων βοσκοτόπων, εις βάρος των κτηνοτρόφων της Δυτικής Μακεδονίας”, την καταθέτω στα Πρακτικά και σας ενημερώνω ότι έμεινε αναπάντητη.

Επανήλθα με την αριθμ. 505/2024 Ερώτηση “Κρατική αδράνεια για τους καταπατητές 250.000 στρεμμάτων βοσκοτόπων, εις βάρος των γεωργών και κτηνοτρόφων της Δυτικής Μακεδονίας”, η οποία ομοίως έμεινε αναπάντητη.

Προφανώς δεν γνώριζα την έκταση και το βάθος των αποκαλύψεων που ήρθαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεκατέσσερις μήνες περίπου μετά την αρχική Ερώτησή μου. Είχα, όμως, διαπιστώσει κάποια προβλήματα στην πατρίδα μου, την Κοζάνη, με τη βοήθεια έντιμων αγροτών. Βεβαίως, ήταν και σε εμένα αδιανόητο ότι μπορεί να έχει συμβεί αυτό που τελικά αποκαλύφθηκε ότι συνέβη, δηλαδή η λεηλασία του εθνικού αποθέματος, κυρίως δημόσιων εκτάσεων, από μια εγκληματική οργάνωση, όπως την ονόμασε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε βάρος των έντιμων αγροτών. 

Το υπό συζήτηση 2024ήταν μια χρονιά κατά την οποία η λεηλασία βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, δεν “ίδρωναν αυτιά” με τις Ερωτήσεις μας.

H Κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι δεν πρόκειται ούτε οι αγρότες να πληρώσουν το κόστος της λεηλασίας ούτε οι φορολογούμενοι να επωμιστούν τα όποια βάρη προκύψουν από την υπόθεση. Είχα τονίσει ότι δεν μπορούσαν να συμβούν και τα δύο. Επαναλάμβανα ότι, εάν υπάρξουν δημοσιονομικές διορθώσεις, ή θα έχουμε περικοπή της ΚΑΠ (των πόρων προς τους αγρότες)ή θα καλύψει αυτή τη διαφορά ο κρατικός προϋπολογισμός (όλοι οι φορολογούμενοι).

Σας καλώ, λοιπόν, επιτέλους να απαντήσετε τι ακριβώς θα συμβεί. Είναι ένα ευαίσθητο δημοσιονομικό ζήτημα, με μεγάλη σημασία για την παραγωγική ανασυγκρότηση, την κατάσταση στην περιφέρεια και το δημογραφικό.

Τι γίνεται σήμερα; Είμαστε στα τέλη Οκτωβρίου και έχει ολοκληρωθεί η υποβολή μόλις του 1/5 των δηλώσεων ΟΣΔΕ. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, γιατί στο 1/5 που έχουν υποβληθεί (περίπου 120.000 δηλώσεις) παρατηρείται ανομοιογένεια. Πρώτον, το μεγαλύτερο μέρος αφορά μη κατ’ επάγγελμα αγρότες. Δεύτερον, ένα μεγάλο μέρος αφορά τη μελισσοκομία που δεν έχει να κάνει με δικαιώματα γης, αλλά με μέγεθος εκτροφής, συνεπώς είναι απλές οι δηλώσεις. 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα γεωγραφικά εντοπίζεται στις λεγόμενες “νέες χώρες”, όπως ονομάζουμε τις περιοχές που απελευθερώθηκαν από το 1912 και μετά. Για να το πω με είδος καλλιέργειας, στις αροτριαίες καλλιέργειες. 

Βασικός λόγος, πρωτίστως ο ΚΑΕΚ (Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου). Νομιμότατα συμβόλαια, κατατεθειμένα στην ΑΑΔΕ, για εκτάσεις που πραγματικά καλλιεργούνται από παραγωγούς, για λόγους που αφορούν τους ιδιοκτήτες (όχι τους παραγωγούς) δεν είναι ολοκληρωμένα από κτηματολογικής πλευράς, με αποτέλεσμα να “την πληρώνει” ο παραγωγός. Τι φταίει ο παραγωγός; Εδώ πρόκειται πραγματικά για μια χρόνια παθογένεια, η οποία όμως τώρα άδικα πέφτει “στην πλάτη” των αγροτών.

Λύστε το πρόβλημα υπέρ των αγροτών, γιατί η αγροτιά δεν αντέχει να σηκώσει άλλα βάρη. Δεν είναι δυνατόν, προβλήματα που κουβαλά η Πολιτεία, να φορτώνονται για ακόμη μία φορά στους αγρότες, είναι τουλάχιστον άδικο».

Παρέμβαση της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας στον e-ΕΦΚΑ για τις συντάξεις χηρείας και τις αναδρομικές απαιτήσεις

Η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας προχώρησε σε επίσημη παρέμβαση προς τη Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ για το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν χήρες και χήροι συνταξιούχοι, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με σημαντικές αναδρομικές απαιτήσεις.

Η Ομοσπονδία έχει δεχθεί καταγγελίες και αιτήματα ενημέρωσης από δικαιούχους οι οποίοι, ενώ επί σειρά ετών λάμβαναν τη δική τους σύνταξη και τη σύνταξη λόγω θανάτου, καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν αναδρομικούς καταλογισμούς που συνδέονται με την καθυστερημένη εφαρμογή των προβλεπόμενων μεταβολών στις συντάξεις χηρείας.

Πρόκειται για ανθρώπους που δεν καθόριζαν οι ίδιοι ούτε τον υπολογισμό ούτε το ύψος των ποσών που τους κατέβαλλε ο ασφαλιστικός φορέας. Δεν μπορεί η διοικητική καθυστέρηση ή αδυναμία του e-ΕΦΚΑ να μετατρέπεται εκ των υστέρων σε δυσβάσταχτο χρέος για συνταξιούχους που εισέπρατταν τα ποσά που ο ίδιος ο ασφαλιστικός φορέας τους κατέβαλλε.

Η επιλογή μας να απευθυνθούμε στη Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ στη Θεσσαλονίκη δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι παραγνωρίζουμε τον ρόλο ή την προσπάθεια των τοπικών υπηρεσιών. Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες είναι αυτοί που καθημερινά καλούνται να εξυπηρετήσουν τους ασφαλισμένους.

Το συγκεκριμένο όμως ζήτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκαν κεντρικά οι σχετικές ρυθμίσεις και τους αναδρομικούς καταλογισμούς που προκύπτουν. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι χρειάζεται σαφής και ενιαία απάντηση από τη Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ, ώστε τόσο οι ασφαλισμένοι όσο και οι τοπικές υπηρεσίες να γνωρίζουν τι ακριβώς ισχύει.

Για τον λόγο αυτό, η Ομοσπονδία απέστειλε στις 19 Οκτωβρίου επίσημο αίτημα προς τη Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ, ζητώντας συνάντηση στη Θεσσαλονίκη.

Στη συνάντηση ζητάμε να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις για τους αναδρομικούς καταλογισμούς, για τα ποσά που ήδη παρακρατούνται ή έχουν καταβληθεί, καθώς και για τις ενέργειες που πρέπει να κάνουν οι δικαιούχοι ώστε να διασφαλίσουν τα δικαιώματά τους.

Η Ομοσπονδία θα θέσει στη Διοίκηση και συγκεκριμένες περιπτώσεις συνταξιούχων της Ημαθίας, ώστε το ζήτημα να μην παραμείνει σε γενικές διαπιστώσεις, αλλά να υπάρξουν σαφείς απαντήσεις και συγκεκριμένη αντιμετώπιση.

Δεν θεωρούμε το πρόβλημα ατομική υπόθεση κάθε χήρας ή κάθε χήρου. Είναι ζήτημα που απαιτεί ενιαία και ξεκάθαρη λύση.

Η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας θα συνεχίσει την παρέμβασή της μέχρι να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις στους ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση.

Για την Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας

Ο Πρόεδρος
Δημήτρης Τσιουλάκος

Αλεξάνδρεια: Παρασκευή 23/10 στις 19:00, η φωταγώγηση του Δημαρχείου για το μήνα κατά του καρκίνου του μαστού

Ο μήνας Οκτώβριος έχει καθιερωθεί ως ο μήνας αφιερωμένος στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Κάθε προσπάθεια ευαισθητοποίησης και πληροφόρησης του κοινού έχει ιδιαίτερη αξία, δεδομένου ότι ο καρκίνος αυτός αποτελεί την συχνότερη κακοήθεια των Ελληνίδων. Προσβάλλει στις αναπτυγμένες χώρες, 1 κάθε 8 γυναίκες όπως και αρκετούς άνδρες.

Συνολικά ευθύνεται για σχεδόν 5000 νέα περιστατικά τον χρόνο και για τουλάχιστον 1300 θανάτους ετησίως στην Ελλάδα, αλλά με την σωστή πρόληψη είναι δυνατή η έγκαιρη διάγνωση και η αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Και φέτος, μέσα στο πλαίσιο αυτό, η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία διοργανώνει Πανελλήνια δράση ευαισθητοποίησης σε συνεργασία με τους μεγαλύτερους Δήμους της χώρας μας.

Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, ο Δήμος Αλεξάνδρειας δηλώνει ενεργά τη συμμετοχή του,  φωταγωγώντας το Δημαρχείο Αλεξάνδρειας την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου στις 19:00 στο χρώμα ευαισθητοποίησης του καρκίνου του μαστού (το οποίο έχει καθιερωθεί ως το ΡΟΖ χρώμα).

Ο Δήμος Αλεξάνδρειας στηρίζει καθημερινά δράσεις που προάγουν τη δημόσια υγεία και ενισχύουν την κοινωνική ευαισθητοποίηση. Αύριο, στέλνει μαζί με άλλους φορείς της χώρας, το μήνυμα ότι, καμία γυναίκα δεν πρέπει να είναι μόνη στη μάχη της με τον καρκίνο.

Γιατί η πρόληψη είναι δύναμη και η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να σώσει ζωές.

Προγραμματισμένη διακοπή ηλεκτροδότησης την Κυριακή 25 Οκτωβρίου σε περιοχή της Δ.Ε. Λιτοχώρου

Σύμφωνα με ενημέρωση από τον ΔΕΔΔΗΕ θα πραγματοποιηθεί η παρακάτω διακοπή ηλεκτροδότησης:

Ημέρα: Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Τοποθεσία: Επιχειρήσεις, αρδευτικά και φωτοβολταϊκά δυτικά της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης, από το ύψος της ΒΙΟΖΩΚΑΤ Α.Ε. έως το ύψος του κόμβου του Λιμένα Λιτοχώρου (Γρίτσας).

Ώρες: 07:30-15:00

Όπως αναρτήθηκε στον ΔΕΔΔΗΕ: https://siteapps.deddie.gr/outages2public

Μεγάλη συμμετοχή στη χθεσινή εθελοντική αιμοδοσία του Δήμου Αλεξάνδρειας

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 η εθελοντική αιμοδοσία που διοργάνωσε ο Δήμος Αλεξάνδρειας, μέσω του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής και Προστασίας της Υγείας, στον χώρο του ΚΑΠΗ Δήμου Αλεξάνδρειας, σε συνεργασία με το Τμήμα Αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας.

Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από καρδιάς σε όλους τους αιμοδότες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και συμμετείχαν στην εθελοντική αιμοδοσία μας. Η μαζική και συγκινητική αυτή προσέλευση απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η αλληλεγγύη και η αγάπη για τον συνάνθρωπο είναι η μεγαλύτερη δύναμή μας. Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται επίσης στο προσωπικό της Κινητής Μονάδας Αιμοληψίας του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας για τον επαγγελματισμό, την άψογη συνεργασία και την πολύτιμη συμβολή του στην επιτυχημένη διεξαγωγή της αιμοδοσίας.

Μια ξεχωριστή στιγμή για όλους αποτέλεσε η παρουσία ομάδας ωφελούμενων του ΚΔΗΦ «Τα Παιδιά της Άνοιξης, οι οποίοι έδωσαν το δικό τους ξεχωριστό χρώμα σε αυτή τη σημαντική ημέρα. Οι ωφελούμενοι επισκέφθηκαν για δεύτερη φορά το χώρο της αιμοδοσίας, συνομίλησαν με τους εθελοντές αιμοδότες και το προσωπικό, συμμετείχαν μοιράζοντας ενημερωτικά φυλλάδια και ενημερώθηκαν πλήρως για τη διαδικασία αιμοδοσίας.

Όσοι συμπολίτες μας δεν είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν την ημέρα της αιμοδοσίας και επιθυμούν να προσφέρουν αίμα, μπορούν να απευθύνονται καθημερινά, καθώς και τα Σαββατοκύριακα, στο Τμήμα Αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Βέροιας, δηλώνοντας ότι επιθυμούν να ενισχύσουν την Ομάδα Εθελοντών Αιμοδοτών του Δήμου Αλεξάνδρειας. Παράλληλα, μπορούν να ενημερώνουν την Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου στα τηλέφωνα 23330 53071 και 23330 53072. Η ενίσχυση της δεξαμενής εθελοντών αιμοδοτών αποτελεί υπόθεση ζωής και ευθύνης για όλους μας. Η επιτυχία της χθεσινής αιμοδοσίας, μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη αισιοδοξία τη δράση αυτή.

Π. Μαρινάκης: “Όταν μιλάς για ήττα, νομιμοποιείς, χωρίς να το καταλαβαίνεις ενδεχομένως, την παράνομη και ανυπόστατη θέση άλλων κρατών”

Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και ανταποκριτών ξένου Τύπου από τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη.

Καλό μεσημέρι. Η Ελλάδα, δια του Υπουργείου Εξωτερικών,  απέρριψε την απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης περί έγκρισης του ψευδεπίγραφου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Η απόφαση αυτή της Λιβύης δεν μεταβάλλει τον παράνομο, άκυρο και ανυπόστατο χαρακτήρα του μνημονίου, το οποίο αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και θίγει τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της περιοχής.

Η γεωγραφία και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν αλλάζουν με μονομερείς, νομικά αβάσιμες κοινοβουλευτικές αποφάσεις. Η Τουρκία και η Λιβύη δεν διαθέτουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές που να παρέχουν νόμιμη βάση για την επιχειρούμενη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το μνημόνιο παραγνωρίζει, εξάλλου, τα ελληνικά νησιά και τα δικαιώματά τους σε θαλάσσιες ζώνες με βάση το διεθνές δίκαιο.

Έχοντας ήδη συνάψει συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο και την Ιταλία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα έχει αποδείξει τον σεβασμό της στο Διεθνές Δίκαιο και στα κυριαρχικά δικαιώματα γειτονικών κρατών. Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει ήδη ενημερώσει τους εταίρους και συμμάχους της χώρας μας και θα προβεί σε κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια για τη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Την ίδια ώρα, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας Κάγια Κάλλας, σε ανακοίνωσή της για λογαριασμό και των 27 κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταδικάζει την κύρωση του τουρκολυβικού μνημονίου, μια ανακοίνωση που εκδόθηκε ταχύτατα χάρη στις διπλωματικές ενέργειες της χώρας μας. Επιπλέον, με εντολή του Υπουργού Εξωτερικών η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Πρέσβης Αγλαΐα Μπαλτά, ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για την απόφαση της Βουλής της Λιβύης.

– – – –

Η Ελλάδα κατέγραψε -και το δεύτερο τρίμηνο του 2026- τη μεγαλύτερη μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. Αυτή η συνεχιζόμενη αποκλιμάκωση φέρνει τη χώρα μας πιο κοντά στο να πάψει να είναι η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ΕΕ.

Ειδικότερα, η Ελλάδα περιόρισε το ύψος του δημόσιου χρέους της στο 140,8% του ΑΕΠ στο τέλος του δευτέρου τριμήνου, καταγράφοντας μείωση κατά 11,2 ποσοστιαίες μονάδες, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Πρόκειται, με διαφορά, για την καλύτερη επίδοση μεταξύ των κρατών-μελών. Αξιοσημείωτο είναι πως η μείωση επετεύχθη και σε απόλυτες τιμές, καθώς το ύψος του δημόσιου χρέους υποχώρησε κατά σχεδόν 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση, επέτρεψε στη χώρα μας να μειώνει τον λόγο χρέους προς το ΑΕΠ, ακόμα και σε μία περίοδο εφαρμογής μέτρων στήριξης απέναντι στην ενεργειακή κρίση και σχεδιασμού περαιτέρω φοροελαφρύνσεων που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ, σε αντίθεση με άλλα κράτη της Ευρώπης των οποίων το δημόσιο χρέος αυξήθηκε και όχι μόνο δεν λαμβάνουν μέτρα στήριξης των πολιτών αλλά λαμβάνουν μέτρα λιτότητας.

– – – –

Το Υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε την προσθήκη 235 νέων φαρμάκων στον υπό έκδοση Κατάλογο Αποζημιούμενων Φαρμάκων, ενισχύοντας περαιτέρω την πρόσβαση των πολιτών στη φαρμακευτική περίθαλψη. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην κάλυψη των αναγκών ασθενών με σοβαρές παθήσεις, καθώς και στη διασφάλιση περισσότερων επιλογών για την κατάλληλη φαρμακευτική τους αγωγή. Η επικείμενη επικαιροποίηση του Καταλόγου Αποζημιούμενων Φαρμάκων αποτελεί ουσιαστική παρέμβαση για τη βελτίωση της φαρμακευτικής περίθαλψης. Η προσθήκη νέων γενοσήμων δημιουργεί προϋποθέσεις για την ενίσχυση του ανταγωνισμού και την ορθολογικότερη διαχείριση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, ενώ η ένταξη νέων μη γενόσημων φαρμάκων εμπλουτίζει το φάσμα των διαθέσιμων θεραπειών.

– – – –

Δημοσιεύτηκε ο Οδηγός Εφαρμογής της δράσης «Ανακαίνιση Κατοικίας» του ΕΣΠΑ 2021-2027. Η δράση, συνολικού προϋπολογισμού 500 εκατ. ευρώ, απευθύνεται σε νοικοκυριά χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων και προβλέπει επιχορηγήσεις από 70% έως 95%, με ανώτατο ποσό τις 36.000 ευρώ για εργασίες ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης, καθώς και πρόσθετη χρηματοδότηση έως 2.500 ευρώ για υποστηρικτικές υπηρεσίες.

Η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων θα ενεργοποιηθεί σε δύο φάσεις: αρχικά για τις κλειστές κατοικίες και στη συνέχεια για τις κατοικίες που χρησιμοποιούνται, ήδη, ως κύρια κατοικία. Πρόκειται για μία καταλυτικής σημασίας πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση του στεγαστικού ζητήματος, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και την αξιοποίηση κατοικιών που παραμένουν ανενεργές.

– – – –

Από την 1η Νοεμβρίου 2026 τίθεται σε λειτουργία η νέα ψηφιακή εφαρμογή myDiesel της ΑΑΔΕ, μέσω της οποίας οι δικαιούχοι αγρότες θα μπορούν να προμηθεύονται πετρέλαιο εσωτερικής καύσης κινητήρων με απαλλαγή από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και του αναλογούντος ΦΠΑ απευθείας στην αντλία. Η νέα ψηφιακή διαδικασία αντικαθιστά το υφιστάμενο σύστημα επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης αγροτικού πετρελαίου, απλοποιώντας σημαντικά τη διαδικασία για τους αγρότες, με τη χορήγηση της απαλλαγής του ΕΦΚ και του αναλογούντος ΦΠΑ απευθείας στην αντλία. Στις 13:30 θα γίνει η εξειδίκευση της εφαρμογής από στελέχη του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς και της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

– – – –

Πιο απλές διαδικασίες για οδηγούς και οχήματα, καθώς και περισσότερη διαφάνεια στις εξετάσεις οδήγησης προβλέπει η νέα προγραμματική σύμβαση για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των Μεταφορών. Ειδικότερα, η σύμβαση που υπεγράφη, προσφάτως, προβλέπει την περαιτέρω ανάπτυξη και αναβάθμιση των ψηφιακών υπηρεσιών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, σε τρεις βασικές κατευθύνσεις:

Α) ενίσχυση και διαλειτουργικότητα ψηφιακών υπηρεσιών,

Β) ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα εκπαίδευσης και εξέτασης υποψηφίων οδηγών και

Γ) ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης και παρακολούθησης κρατικών πινακίδων οχημάτων.

Από την έναρξη λειτουργίας της μέχρι σήμερα έχουν ολοκληρωθεί συνολικά 2,8 εκατομμύρια ψηφιακές αιτήσεις. Μόνο τους πρώτους 9 μήνες του 2026 καταγράφηκαν πάνω από 1.162.000 αιτήσεις, ξεπερνώντας κατά 61,4% το σύνολο του 2025. Μια σειρά από καθημερινές συναλλαγές διεκπεραιώνονται, πλέον, με λιγότερα δικαιολογητικά, μετακινήσεις και αναμονή στις υπηρεσίες. Παρακαλώ για τις ερωτήσεις σας.

Ν. ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ: Καλησπέρα, κύριε Υπουργέ. Χτες η Αθήνα τελικά δεν έγινε, ούτε για λίγες ώρες, ευτυχώς Παρίσι. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιες ενστάσεις από την πλευρά του Περισσού, του ΚΚΕ, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για αυστηρή χρήση βίας από την αστυνομία ή για υπερβολικές συλλήψεις. Νομίζω έγινε και μια παράσταση βουλευτών του προς τον αρμόδιο Υπουργό. Το σχόλιό σας θα ήθελα για αυτά συνολικότερα.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Νομίζω η μεγάλη εικόνα από τη χθεσινή ημέρα ήταν, ότι πραγματοποιήθηκαν, σύμφωνα με τον νόμο και το Σύνταγμα, διαδηλώσεις, πορείες, όπως δικαιούται κάθε πολίτης να διαμαρτυρηθεί. Δεν έγινε η χάρη σε όσους επένδυαν στον μπάχαλο ή σε επεισόδια, οποιοσδήποτε κι αν είναι αυτός. Η αστυνομία έκανε υποδειγματικά τη δουλειά της, περιφρουρώντας τους διαδηλωτές και το δικαίωμα που έχουν στο να διαδηλώσουν, να διαμαρτυρηθούν, όπως προβλέπει ο νόμος και το Σύνταγμα κάθε δημοκρατικής χώρας. Και παράλληλα δεν επέτρεψαν στο να γίνει κάτι το οποίο, όπως κάποιοι είχαν προαναγγείλει, δεν έγινε στην Ελλάδα. Και τώρα, από εκεί και πέρα, αν υπάρχει κάποια μεμονωμένη περίπτωση, συμπεριφορά, αντίδραση από κάποιον αστυνομικό η οποία ξεπέρασε τα όρια των αρμοδιοτήτων ή των καθηκόντων, αυτό είναι κάτι προφανώς που θα ερευνηθεί από την ελληνική αστυνομία και τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα.

Αλλά, το να ακυρώνουμε μια συνολική παρουσία με κάποιο μεμονωμένο περιστατικό, το οποίο ενδεχομένως να έχει συμβεί, νομίζω ότι είναι άδικο για τη χθεσινή ημέρα και για τη συνολική εικόνα της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία αξίζουν συγχαρητήρια. Το ξαναλέω: αν υπάρχει κάτι μεμονωμένο, αυτό προφανώς οφείλει η Ελληνική Αστυνομία να το διερευνήσει. Και αυτό που θέλω να πω είναι, ότι είναι πολύ λάθος να προεξοφλούμε κάτι αρνητικό, μόνο και μόνο γιατί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος μπορεί να επιθυμεί εικόνες που μπορεί να βλέπουμε σε άλλες χώρες. Προφανώς υπάρχουν ακόμα προβλήματα και προβλήματα σημαντικά, ειδικά για τα νεότερα παιδιά, τις νεότερες γενιές, τη δική μας τη γενιά και τους νεότερους από εμάς.

Ναι, είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα, ότι ένας νέος άνθρωπος, ο μέσος τριαντάρης ή σαραντάρης αυτής της εποχής, δεν είναι τόσο εύκολο να καταφέρει να αγοράσει το δικό του σπίτι. Και αυτό ακουμπάει σε πολύ μεγάλα ζητήματα, όπως για παράδειγμα το δημογραφικό, που έχει και πάρα πολλά, βέβαια, άλλα αίτια. Αλλά γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Και το συνδέω με μια θετική είδηση που ανέφερα στη σημερινή εισαγωγική τοποθέτηση. Γιατί η Ελλάδα για πολλές δεκαετίες, με αρχή τη δεκαετία του ’80, ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Οι κυβερνήσεις, οι περισσότερες, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις από τη δική μας παράταξη, έκαναν πολιτική για να επανεκλεγούν στις «πλάτες» παιδιών που μπορεί να μην είχαν γεννηθεί τότε ή να γεννήθηκαν εκείνη τη δεκαετία. Και φτάσαμε στο μη παρέκει.

Γιατί το πολιτικό σύστημα, κατά πολύ μεγάλο ποσοστό και κυρίως αυτός ο χώρος, αντιλαμβανόταν την άσκηση πολιτικής ως μια ευκαιρία για παροχές χωρίς αντίκρισμα ή όταν ήταν στην αντιπολίτευση για ένα λαϊκίστικο τάξιμο, χωρίς να υπάρχει φρένο, χωρίς να υπάρχει τέλος σε όλο αυτό. Πορείες χωρίς αιτήματα, επανάσταση για την επανάσταση, παρωχημένα συνθήματα, και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Το γεγονός, ότι η χώρα μας αυτή τη στιγμή, το λέει και αυτός ο πίνακας, το είπα και στην εισαγωγική τοποθέτηση, είναι η πρώτη σε ρυθμό μείωσης του χρέους ως προς το ΑΕΠ, είναι δεδομένο ότι άμεσα στα νέα παιδιά μπορεί να μη λέει κάτι. Είναι πιο σημαντικό να συνεχίζουμε να στηρίζουμε το εισόδημα. Σίγουρα το αφορολόγητο στους νέους είναι πιο σημαντικό.

Το να συνεχίζουμε να βελτιώνουμε την εικόνα όλο και περισσότερων σχολείων που είχαν να ανακαινιστούν ολόκληρες δεκαετίες είναι πιο σημαντικό. Το να επενδύουμε στα δημόσια Πανεπιστήμια, το να μπορούν να σπουδάσουν σε μη κρατικά, όλα αυτά που πρέπει να συνεχίσουμε και να επενδύσουμε πάνω σε αυτά είναι πιο σημαντικά. Αλλά ακολουθούμε όλη αυτή την πολιτική, το αφορολόγητο στους νέους, την αύξηση του φοιτητικού στεγαστικού επιδόματος, τη στήριξη στα δημόσια Πανεπιστήμια, χωρίς να χρεώνουμε αυτές τις γενιές και τις επόμενες γενιές, χωρίς να υποθηκεύουμε το μέλλον τους. Είναι μια πολιτική που είναι πιο δύσκολο να εξηγηθεί. Δεν είναι μια πολιτική των 15 δευτερολέπτων σε ένα από τα social media, αλλά είναι μια πολιτική που θεωρώ ότι μπορεί να έχει αποτύπωμα για πολλά χρόνια και αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό.

ΧΡ. ΜΥΤΙΛΙΝΙΟΣ: Καλησπέρα, κύριε Υπουργέ. Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο στο ελληνικό μπάσκετ, με τη σύλληψη του προέδρου της Ομοσπονδίας και άλλων 5 προσώπων προκαλούν σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία του ελληνικού αθλητισμού, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η έρευνα φέρεται να επεκτείνεται ακόμα και σε εφηβικά πρωταθλήματα. Πώς σχολιάζει η Κυβέρνηση αυτές τις εξελίξεις;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έγινε μια καταγγελία τον περασμένο Απρίλιο, αν δεν κάνω λάθος, στο Υπουργείο Αθλητισμού. Έκανε και μια δήλωση ο Αναπληρωτής Υπουργός, ο κύριος Γιάννης Βρούτσης και άμεσα διαβιβάστηκαν τα στοιχεία, αφενός μεν στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, αφετέρου στον αθλητικό εισαγγελέα. Από εκεί και πέρα, μετά από αυτές τις ενέργειες, τον λόγο έχει η κάθε Αρχή ξεχωριστά. Σχετικά με αυτό που με ρωτάτε, η Δικαιοσύνη, από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη αναλαμβάνει μια υπόθεση, εμείς απαγορεύεται να πούμε το οτιδήποτε, ούτε θα μπορούσαμε να πούμε το οτιδήποτε. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και από εκεί και πέρα οι αρμόδιοι, δηλαδή εν προκειμένω ο ανακριτής, ο εισαγγελέας, θα πάρουν τις δικές τους αποφάσεις.

Κ. ΤΖΑΒΑΡΑ: Από τη μια υπήρξε ομόθυμη αντίδραση των 27 για το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Από την άλλη όμως, πολλοί μιλούν για στρατηγική ήττα της χώρας μας ή και πιο ήπιες φωνές για διπλωματική ήττα. Η Κυβέρνηση πώς το σχολιάζει; Το θεωρεί ήττα;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτές οι απόψεις, ειδικά όταν διακινούνται από ανθρώπους του εγχώριου πολιτικού συστήματος, βασικά από το εγχώριο πολιτικό σύστημα διακινούνται, ευτυχώς δεν είναι πλειοψηφικές απόψεις, είναι άξιο πραγματικά περιέργειας, απορίας πώς γίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Πώς γίνεται, δηλαδή, τη στιγμή που όχι μόνο η χώρα μας επισήμως, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση, άμεσα, μιλάει για κάτι άκυρο, ανυπόστατο, παράνομο και για μια εξέλιξη που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται και εντός Ελλάδας, αντί να είναι αυτή η μοναδική αντίδραση και να βγούμε μπροστά με ένα στόμα, μια φωνή, μιλώντας μόνο με βάση το εθνικό συμφέρον, να προσπαθεί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος να κάνει αντιπολίτευση πάνω στα εθνικά θέματα, υιοθετώντας, χωρίς να το καταλαβαίνουν ενδεχομένως όλοι αυτοί, θέσεις ανυπόστατες και άκυρες.

Όταν μιλάς για ήττα, σημαίνει ότι, χωρίς να το καταλαβαίνεις ενδεχομένως, νομιμοποιείς τη θέση άλλων κρατών, η οποία είναι παράνομη και ανυπόστατη. Δεν θεωρώ, ότι βοηθάει μια τέτοια στάση. Και το λέω χωρίς καμία διάθεση σύγκρουσης ή δημιουργίας ενός κλίματος εντάσεων. Η Ελλάδα είναι ένα κράτος το οποίο, πριν και πάνω απ’ όλα, σέβεται το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και συνολικά το διεθνές δίκαιο. Και κάθε της ενέργεια, ειδικά τα τελευταία χρόνια, αλλά και διαχρονικά, υπαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο. Η οριοθέτηση θαλασσιών ζωνών με την Ιταλία και την Αίγυπτο έγινε με τη σφραγίδα του διεθνούς δικαίου. Ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός έγινε με τη σφραγίδα του διεθνούς δικαίου και με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλα όσα έχουμε κάνει έχουν αποτύπωμα και είναι αποτέλεσμα στέρεων βημάτων. Το γεγονός, ότι μπορεί κάποιο άλλο κράτος να προβαίνει σε μια κίνηση-πυροτέχνημα, στην οποία υπήρξε άμεση απάντηση και ακολουθούνται όλες οι ενέργειες που πρέπει να ακολουθηθούν, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μιλάμε για εθνική ήττα, επειδή είμαστε στην αντιπολίτευση. Και να πω και κάτι: η Ελλάδα έχει πολλά εργαλεία τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει. Τα απαρίθμησε, χθες, ο Υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργος Γεραπετρίτης και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε επίπεδο ΟΗΕ. Οπότε, ας μην ανησυχούν όλοι αυτοί. Όπως έχουμε καταφέρει σε όλα τα τελευταία χρόνια, θα συνεχίσουμε να ισχυροποιούμε τη χώρα προς όφελος όλων των πολιτών.

ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Κύριε Εκπρόσωπε, ο Μιχάλης Μπεκίρης έστειλε εξώδικο στο “Documento”, μιλώντας για ψευδή δημοσιεύματα, μετά το σάλο που έχει προκληθεί από το γεγονός, ότι δεν υπάρχει ΦΕΚ για τον διορισμό του στη θέση του Διευθυντή του Πρωθυπουργού στη Βουλή, ενώ αναζητείται και το πτυχίο του. Αφού στο εξώδικο γίνεται λόγος για ψευδή δημοσιεύματα και αναφορές, τα αυτονόητα είναι να δοθούν συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες απαντήσεις στα πραγματικά ζητήματα που έχουν τεθεί. Συγκεκριμένα, ποια ακριβώς είναι η θεσμική διαδικασία με την οποία διορίστηκε ο κύριος Μπεκίρης στη θέση του Διευθυντή του Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Βουλή;

Πώς εγκαλείται θεσμικά για τις κινήσεις του, ενώ λέει ότι είναι εθελοντής στη θέση του Διευθυντή του Πρωθυπουργού; Είναι υποχρεωμένος να κάνει πόθεν έσχες, όπως λέει ο νόμος; Τι ισχύει για το πτυχίο και τις σπουδές που αναφέρονται στο βιογραφικό του; Υπάρχουν τα αντίστοιχα αποδεικτικά στοιχεία και έχουν ελεγχθεί τα συγκεκριμένα προσόντα; Και τέλος, εφόσον οι σχετικές αναφορές στο “Documento” είναι ψευδείς, όπως λέει ο κύριος Μπεκίρης, ποια ακριβώς στοιχεία είναι ψευδή και ποια είναι τα πραγματικά στοιχεία για τον διορισμό, τις σπουδές και τον ρόλο του; Γιατί το εξώδικο δεν απαντάει συγκεκριμένα στα παραπάνω ερωτήματα, αλλά περιορίζεται μόνο στην καταγγελία των δημοσιευμάτων.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Επαναλαμβάνοντας όσα είπα στην απάντηση που έδωσα την προηγούμενη εβδομάδα και αναφερόμενος στην απάντηση που ο ίδιος είχε αποστείλει στην εφημερίδα “Documento”, επαναλαμβάνοντας ότι δεν υπάρχει κάποιο θέμα, να πω, ότι η εξέλιξη που είχαμε από τη Δευτέρα, σήμερα, δηλαδή στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών τη σημερινή της Πέμπτης, είναι ότι ο κύριος Μπεκίρης αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της Δικαιοσύνης για να αντιμετωπίσει αυτά τα δημοσιεύματα, καταγγέλλοντας ότι όσα γράφτηκαν είναι ψευδή, όπως τέλος πάντων τα περιγράφει ο ίδιος. Από τη στιγμή λοιπόν που ο ίδιος επέλεξε να δώσει τις απαντήσεις αυτές στη Δικαιοσύνη και να κινηθεί νομικά, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο, μέχρι εδώ. Όσα έχουμε πει ισχύουν. Δεν υπάρχει κάτι περισσότερο να προσθέσω.

ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Κάτι συμπληρωματικό, συγγνώμη. Εδώ όμως δεν είναι ένα ιδιωτικό ζήτημα. Μιλάμε για τον στενό συνεργάτη του Πρωθυπουργού. Οπότε υπάρχει και θεσμικά και πολιτικά ζήτημα, εάν δεν υπάρχει ΦΕΚ και δεν έχει διοριστεί με τις θεσμικές διαδικασίες που υπάρχουν, άρα -και λέει ότι είναι εθελοντής- είναι σαν να μας λέτε ότι θα έρθει κάποιος Κυβερνητικός Εκπρόσωπος αύριο και θα λέει ότι είναι εθελοντής. Εσείς αυτό το καλύπτετε; Θεωρείτε ότι αυτό το πράγμα δεν έχει κενά;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δεν μπορεί να είναι εθελοντής, γιατί αν είναι μόνο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, όπως έχω υπάρξει για κάποιους μήνες, είναι στην Προεδρία της Κυβέρνησης ως συνεργάτης, τέλος πάντων, του Πρωθυπουργού, μετακλητός υπάλληλος και στη συνέχεια, εφόσον τυχαίνει τώρα να είμαι και Υφυπουργός, είναι στην Κυβέρνηση ως Υφυπουργός. Εδώ μιλάμε για, όπως έχει ο ίδιος απαντήσει, για ένα πολιτικό στέλεχος το οποίο στο πολιτικό γραφείο του Πρωθυπουργού στη Βουλή επέλεξε να προσφέρει εθελοντικά. Αυτά όλα τα έχει απαντήσει στη γραπτή του απάντηση. Αυτά και εγώ επαναλαμβάνω. Δεν λέω κάτι καινούργιο. Και αυτή είναι η θέση του. Επαναλαμβάνω ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα. Και από τη στιγμή, το ξαναλέω, για μένα αυτό είναι το σημαντικό, που κάποιος επιλέγει να πάρει η υπόθεση αυτή τον δρόμο της Δικαιοσύνης και να κινηθεί, να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, εκεί θα δοθούν και οι επόμενες απαντήσεις.

ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Και κάτι άλλο: Πώς εγκαλείται ο συγκεκριμένος κύριος θεσμικά; Αν υπάρχει αύριο μια οποιαδήποτε καταγγελία, θεωρητικά λέω, εγκαλείται με κάποιο θεσμικό τρόπο, αφού λέει ότι είναι εθελοντής;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αυτή είναι μια υποθετική ερώτηση που δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να την απαντήσω. Σε περίπτωση που κάποιος εγκαλέσει κάποιον άλλον, έχει ο ίδιος ευθύνη προσωπική, ως φυσικό πρόσωπο. Και μάλιστα εδώ δεν υπάρχει και κάποιο ζήτημα ειδικής μεταχείρισης ή ασυλίας, γιατί δεν διέπεται, δηλαδή δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κάποια ασυλία. Το ξαναλέω. Δεν μπορώ να μπω σε κάποια περαιτέρω ανάλυση ή να μπω στην ουσία και εκ του θεσμικού μου ρόλου, από τη στιγμή που ο κ. Μπεκίρης επέλεξε η υπόθεση αυτή να πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης.

Β. ΣΑΜΑΡΑ: Κύριε Εκπρόσωπε, μετά τις εξελίξεις με το τουρκολιβυκό, ανησυχεί η Κυβέρνηση για το τι θα κάνει η CHEVRON; Υπενθυμίζω ότι υποτίθεται πως μέχρι το τέλος του έτους θα ξεκινούσαν οι έρευνες στα οικόπεδα νοτίως της Κρήτης. Υπάρχει κάποια ανησυχία γι’ αυτό και με δεδομένο και ότι το State Department δεν καταδίκασε τόσο ξεκάθαρα όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση, λίγο πολύ μας είπε σε εμάς και στην Τουρκία: «Βρείτε τα».

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Να είμαστε δίκαιοι, αν δει κανείς συνολικά όλες τις αντιδράσεις, ήταν ομόθυμη και χωρίς αστερίσκους συνολικά η καταδίκη από τα αρμόδια όργανα, τους θεσμούς. Και να πω κάτι: το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο δεν πατάει πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, για τους λόγους που έχει εξηγήσει και ο Υπουργός Εξωτερικών, ο Πρωθυπουργός -τους αναφέρω και στην αρχική μου τοποθέτηση, εισήγηση- δεν είναι χθεσινή ή προχθεσινή είδηση. Κρατάει από το 2019.

Και όλα όσα έχουν προχωρήσει, όλα όσα έχει προχωρήσει η χώρα μας, τα πολύ μεγάλα βήματα που έγιναν με την Ιταλία και την Αίγυπτο, την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, την έλευση της CHEVRON, όπως μου είπατε, ακολούθησαν του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου. Και όλα με τον τρόπο τους δείχνουν ότι και εμείς και τα υπόλοιπα κράτη προχωράμε μπροστά με βάση το Διεθνές Δίκαιο και ουδείς πέραν των εμπλεκόμενων δεν αναγνωρίζει ούτε κατ’ ελάχιστον κάτι παράνομο και ανυπόστατο. Άρα, όπως αντιλαμβάνεστε, κανένα θέμα δεν υπάρχει, καμία ανησυχία δεν υπάρχει και θα συνεχίσουμε να κινούμαστε με βάση, το ξαναλέω, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και την εξυπηρέτηση αποκλειστικώς και μόνο των εθνικών μας συμφερόντων.

ΚΑΤ. ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ: Να μείνω στο θέμα. Από εδώ και πέρα, ποιες κινήσεις σκοπεύει να κάνει η Κυβέρνηση; Για παράδειγμα, να αναμένονται εξελίξεις όσον αφορά στο θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων νότια και δυτικά της Κρήτης στα 12 μίλια; Επίσης, θα μπορούσε να υπάρξει κάποια εξέλιξη στο θέμα της επέκτασης της συμφωνίας με την Αίγυπτο, που υπάρχει;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Τα είπε όλα αυτά χθες ο Υπουργός Εξωτερικών. Είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμά μας, το οποίο θα ασκηθεί, όπως είπε χθες ο Υπουργός, στον σωστό χρόνο, τον οποίο η χώρα μας θα επιλέξει, χωρίς αυτή την στιγμή να μπορώ να πω κάτι περισσότερο ως προς το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας. Ως προς το δεύτερο σκέλος, η σχέση μας με την Αίγυπτο είναι κάτι παραπάνω από στενή, συνεργασίας, με πολύ σημαντικές συμφωνίες, με κορυφαία προφανώς την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Και όσο περνάει ο χρόνος, γίνεται όλο και πιο ουσιαστική σε όλα τα επίπεδα. Μέχρι εκεί μπορώ να πω. Δεν έχω κάτι περισσότερο να προσθέσω.

ΝΟΤ. ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ: Να μείνω κι εγώ στο θέμα. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Ανδρουλάκης, σε άρθρο του σήμερα σε γνωστή ιστοσελίδα, κάνει λόγο για μια όχι εθνική, αλλά διπλωματική ήττα και μια εξωτερική πολιτική ρηχή, όπως τη χαρακτηρίζει, που περιορίζεται σε επικοινωνιακή διαχείριση. Θα ήθελα να το σχόλιό σας σ’ αυτό. Από την άλλη πλευρά, αν θυμάμαι και το καλοκαίρι, αλλά και το 2020 και το 2021, το καλοκαίρι δεχτήκαμε τον γιο του κ. Χαφτάρ, το 2020-2021 υποδεχτήκαμε τον ίδιο τον κ.  Χαφτάρ, τον φιλοξενήσαμε – η χώρα εννοώ – στη Μεγάλη Βρετανία και συναντήθηκε με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Δένδια, αν θυμάμαι καλά και ο Πρωθυπουργός τον είδε. Αυτό, εκ των πραγμάτων, δεν συνιστά μια αποτυχία μιας τακτικής, μην πω στρατηγικής, τακτικής της Κυβέρνησης; Δηλαδή, θα το πω λαϊκά, αν μου επιτρέπετε: «Παίξαμε, ποντάραμε στο χαρτί Χαφτάρ και δεν μας βγήκε».

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η εξωτερική πολιτική, ευτυχώς για τη χώρα μας, δεν ασκείται με τη μέθοδο ενός προπονητή της εξέδρας, η οποία φαίνεται ότι ακολουθείται από ένα πολύ μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, όχι μόνο για τα ζητήματα εσωτερικού, αλλά και για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ούτε αναλύονται τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής τόσο απλοϊκά, εν είδει μιας τέτοιου επιπέδου συζήτησης. Η ανάλυση αυτή που κάνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πέραν του ότι αδικεί τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, στην πραγματικότητα αδικεί την ίδια του τη χώρα. Γιατί ξέρετε, όταν μιλάμε για διπλωματικές ήττες ή για, ακόμα χειρότερο – αυτό δεν το είπε ο κ. Ανδρουλάκης – για μια εθνική ήττα, όπως είπα στον συνάδελφό σας, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, έμμεσα νομιμοποιούμε μια παράνομη και ανυπόστατη θέση, εξέλιξη, συμφωνία άλλων κρατών, που κανένας σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο, δεν αναγνωρίζει.

Κανένας δεν το λέει αυτό, εκτός Ελλάδας, πλην των εμπλεκόμενων μερών. Κανένας. Όλοι μιλούν για κάτι παράνομο και ανυπόστατο. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, εμείς, ένα μέρος του δικού μας πολιτικού συστήματος, να λέει κάτι τέτοιο; Εγώ θα σας πω κάτι. Όλα αυτά τα χρόνια έχω «βαρεθεί» να μετράω υποτιθέμενες ήττες σε θέματα εξωτερικής πολιτικής από συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης ή από ένα μέρος της αντιπολίτευσης και στη συνέχεια όλοι αυτοί να διαψεύδονται στο πεδίο, στην πράξη. Το casus belli, το παράνομο και ανυπόστατο casus belli, για πάνω από 30 χρόνια το ακούμε από τη γείτονα χώρα, από την Τουρκία. Ποιος ήταν ο πρώτος Πρωθυπουργός, που μακριά από κορώνες ψευτοπατριωτισμού, έθεσε συγκεκριμένο ζήτημα άρσης του παράνομου και ανυπόστατου casus belli από την Τουρκία, για να υπάρχει οποιαδήποτε δυνατότητα συμμετοχής τρίτης χώρας στο μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ευρώπης, το πρόγραμμα SAFE; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ποιος ήταν αυτός ο οποίος επέκτεινε τη χώρα μας στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο; Επί των ημερών ποιου Πρωθυπουργού υπογράψαμε ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο; Επί των ημερών ποιας Κυβέρνησης και ποιου Πρωθυπουργού προχώρησε ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός; Όλα αυτά περιγράφουν μια χώρα που διπλωματικά ηττάται; Όλα αυτά γιατί δεν είχαν γίνει όλα αυτά τα χρόνια; Και μια Κυβέρνηση που έχει πετύχει όλα αυτά σε μια περίοδο πολέμων, κρίσεων, γεωπολιτικής αστάθειας, αντιμετωπίζεται με όρους διπλωματικών ηττών, επειδή μπορεί να έγινε μια κίνηση που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα και δεν πατάει πουθενά στο Διεθνές Δίκαιο; Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να ακούει αυτή τη λογική και αυτό τον τρόπο της αντιπολίτευσης. Υπάρχουν και όρια στο πώς και πού κάνουμε αντιπολίτευση και θεωρώ ότι το κυριότερο όριο εξ αυτών, είναι στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ειδικά όταν η χώρα μας σε επίπεδο συμφωνιών και σε επίπεδο εξοπλισμών, έχει καταφέρει όσα δεν είχε καταφέρει αθροιστικά όλα τα προηγούμενα χρόνια.

ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Κύριε Εκπρόσωπε, στις 28 Μαρτίου ο κύριος Γεραπετρίτης συναντήθηκε στη Βεγγάζη με το Χαλίφα Χαφτάρ, ενώ τον Ιούνιο υποδέχτηκε στην Αθήνα τον γιο του, Σαντάμ Χαφτάρ. Στις επαφές αυτές η Κυβέρνηση παρουσίαζε ως ιδιαίτερα θετικό το κλίμα και επαναεπιβεβαίωνε τη βούληση για ενίσχυση των σχέσεων με την Ανατολική Λιβύη, με στόχο, μεταξύ άλλων, την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Με δεδομένη, πλέον, την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Ανατολικής Λιβύης, τι απέδωσαν τελικά αυτές οι επαφές; Επίσης, ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών έλεγε πριν 1,5 μήνα στο ραδιοφωνικό σταθμό Status FM, ότι «η Ελλάδα βρισκόταν σε μειονεκτική θέση σε κρίσιμες γεωγραφικές περιοχές, όπως ήταν Λιβύη ή Συρία. Σήμερα είμαστε από τις μόνες χώρες, οι οποίες συνομιλούν με τη Λιβύη και μπορούμε να έχουμε μια σοβαρή επιδραστικότητα». Πού έπεσε έξω η Κυβέρνηση στη στρατηγική της και υπάρχει πολιτικό ζήτημα με τον κύριο Γεραπετρίτη;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κανένα απολύτως πολιτικό ζήτημα. Και πώς θα μπορούσε να υπάρχει πολιτικό ζήτημα με τον Υπουργό Εξωτερικών επί των ημερών του οποίου- και του οποίου, γιατί η Κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτά τα επτά χρόνια έχει καταφέρει σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και άμυνας όσα, αθροιστικά, δεν είδαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, που προφανώς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπηρέτησαν πιστά τις διαχρονικές εθνικές θέσεις. Αυτά τα χρόνια είχαμε δύο μέχρι τώρα, γιατί είναι εν εξελίξει η δεύτερη τετραετία, Υπουργούς Εξωτερικών, τον κύριο Δένδια και τον κύριο Γεραπετρίτη. Ο κύριος Γεραπετρίτης είναι Υπουργός Εξωτερικών της χώρας, επί των ημερών του οποίου και του προκατόχου του και εν συνόλω της Κυβέρνησης αυτής, των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχουμε δει αποτελέσματα, συμφωνίες, εξελίξεις που δεν είχαμε δει όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε, μόνο και μόνο για να κάνουμε αντιπολίτευση; Και δεν αναφέρομαι σε εσάς, αναφέρομαι σε κάποιους που αναπαράγουν θέσεις της αντιπολίτευσης. Μόνο και μόνο για να κάνουν κάποιοι αντιπολίτευση κάνουν το «μαύρο – άσπρο». Και εν πάση περιπτώσει, έστω ότι διαφωνείς. Και υπάρχουν κράτη με τα οποία υπάρχουν διαφωνίες. Και μάλιστα κράτη τα οποία δεν σέβονται το διεθνές δίκαιο και εμείς με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο ισχυροποιούμαστε. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να συνομιλούμε; Μέρος της διπλωματίας δεν είναι και αυτό; Δηλαδή το ότι συνομιλούμε με κάποιον σημαίνει ντε και καλά ότι συμφωνούμε;

Προφανώς όχι. Και σε ζητήματα σεβασμού του διεθνούς δικαίου, όπως ένα παράνομο και ανυπόστατο, συγκεκριμένο μνημόνιο, είναι κάθετη όχι απλά η διαφωνία μας, η αντίρρησή μας και αυτό το έχουμε κάνει σαφές παντού και σε όλα τα επίπεδα. Αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν θα υπάρξουν διπλωματικές σχέσεις, επαφές με σκοπό όχι να υποχωρήσουμε. Το ότι συνομιλούμε δεν σημαίνει ότι υποχωρούμε. Το αντίθετο. Το ότι συνομιλούμε σημαίνει ότι διεκδικούμε τις θέσεις μας. Εν προκειμένω, η θέση μας είναι και η θέση που υπαγορεύει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και ταυτόχρονα με κάθε μας παρέμβαση, με κάθε μας κίνηση ισχυροποιούμε τη χώρα.

Β. ΣΑΜΑΡΑ: Κύριε Εκπρόσωπε, ο κύριος Γεραπετρίτης είπε επίσης, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα έχει κάποια εργαλεία για τη μη εφαρμογή της συμφωνίας, όπως τα χρηματοδοτικά εργαλεία προς τη Λιβύη. Όμως τα χρηματοδοτικά εργαλεία προς τη Λιβύη αφορούν, κατά κύριο λόγο, το μεταναστευτικό. Δεν σας ανησυχεί ότι μπορεί να υπάρξει ένα νέο μεγάλο κύμα μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη προς την Κρήτη; Ήδη βλέπουμε μια αύξηση στις ροές.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η Ελλάδα, σε σχέση με το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, έχει, δεδομένης της εποχής, των συνθηκών και της κρίσης που υπάρχει, έχει  ακολουθήσει μία διαχείριση στο μεταναστευτικό, η οποία έχει υποδειγματικά αποτελέσματα, το ξαναλέω, συγκριτικά με το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πέραν του ότι έχουν μειωθεί οι ροές από το ’19 που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας κατά περισσότερο από 80%, χρόνο με το χρόνο, δηλαδή πέρυσι με φέτος, έχουμε μείωση των μεταναστευτικών ροών από 60.000 και κάτι περισσότερο σε 40.000. Άρα πάνω από 20.000 λιγότερες ροές χρόνο με το χρόνο. Έχουμε ροές σε ένα μεγάλο διάστημα. Για παράδειγμα, στο Αιγαίο έχουμε 7.500 από την αρχή του έτους έως χθες. Ροές, οι οποίες το ’15 ήταν ροές μιας εβδομάδας.

Όσοι δηλαδή ερχόντουσαν το ’15, εκείνα τα χρόνια που κάποιοι έλεγαν ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα», εκείνη την περίοδο τέλος πάντων, που κυβερνούσαν αυτοί που έλεγαν ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Όσες ροές είχαμε σε μια βδομάδα, τώρα έχουμε σε ένα διάστημα από την αρχή του χρόνου μέχρι χθες, δηλαδή δέκα μηνών. Το γεγονός ότι υπάρχει ένα σημειακό πρόβλημα νοτίως της Κρήτης δεν το παραγνωρίζουμε και το διαχειριζόμαστε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως ακριβώς υπαγορεύει η νομοθεσία και τα συμφέροντα της χώρας. Με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Καθημερινά το Λιμενικό σώζει ανθρώπινες ζωές, αλλά με μια ξεκάθαρη πολιτική βούληση, όταν εισέρχεται κάποιος παράνομα στη χώρα ή να κρατείται ή να επιστρέφει.

Και όλο αυτό, δηλαδή οι νομοθετικές παρεμβάσεις, η ταχύτητα απονομής ασύλου ή απόρριψης αιτήσεων ασύλου έχουν οδηγήσει σε αυτά τα αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού είναι κάτι το οποίο το έχουμε συναντήσει στο παρελθόν. Όμως, αυτή τη στιγμή η κατάσταση φαίνεται ότι είναι μια κατάσταση που η Ελλάδα τη διαχειρίζεται συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες υποδειγματικά και σε ημέρες που υπάρχουν κάποιες αυξημένες ροές, εδώ μιλάμε νοτίως της Κρήτης, γίνονται όσα πρέπει να γίνουν με βάση, το ξαναλέω, τη νομοθεσία και όσα κρίνει το αρμόδιο Υπουργείο ότι πρέπει να γίνουν με συνεχείς ενημερώσεις.

ΝΟΤ. ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ: Μπορεί να ακουστεί σχετικά εξειδικευμένο το ερώτημα, αλλά νομίζω ότι είναι εθνικό, γι’ αυτό το θέτω σε εσάς. Υπάρχει αίσθηση, πληροφορίες από την αγορά, ότι λόγω της αυξημένης, εκρηκτικής αύξησης μάλλον, του κόστους της ενέργειας, των καυσίμων, οι ακτοπλοϊκές εταιρείες διστάζουν, δείχνουν δυσθυμία στο να συμμετάσχουν στις προκηρύξεις για να καλυφθούν οι ακτοπλοϊκές συνδέσεις με μικρά, ιδιαίτερα νησιά. Αυτό είναι και εθνικό ζήτημα, όπως καταλαβαίνει κανείς και θα ήθελα, δεν ξέρω αν η Κυβέρνηση, να μας λέγατε, ή να ρωτήσετε το αρμόδιο Υπουργείο, να μας ενημερώσετε πώς σκέφτεται να το αντιμετωπίσει.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν έχει υποπέσει κάτι τέτοιο στην αντίληψή μου, αλλά επειδή είναι ένα θέμα που αφορά συγκεκριμένο Υπουργείο, θα πρέπει να μιλήσουμε με το αρμόδιο Υπουργείο για να σας πω κάτι το οποίο να είναι ασφαλές.

ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Κύριε Εκπρόσωπε, μετά τις ευρωεκλογές, σε ερώτηση που είχα κάνει εκ μέρους του «Documento» για το πώς πληρώνεται ο περιβόητος γκουρού της επικοινωνίας Σταν Γκρίνμπεργκ, είχατε απαντήσει κατά λέξη τα εξής: «Ο κύριος Γκρίνμπεργκ, και μάλιστα νομίζω ότι ολοκληρώνεται, τελείωσαν και οι εκλογές, ήταν με σύμβαση η οποία λογικά τελειώνει στο τέλος Ιουνίου με τη Νέα Δημοκρατία και πληρώνεται, πληρωνόταν μηνιαίως με τιμολόγια τα οποία έκοβε στη Νέα Δημοκρατία». Περίπου 2,5 χρόνια μετά, ο κύριος Γκρίνμπεργκ συμβουλεύει, σύμφωνα με πολλά έγκριτα δημοσιεύματα και πάλι τον Πρωθυπουργό ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Πώς πληρώνεται ο γνωστός επικοινωνιολόγος αυτή τη φορά;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Και πάλι από τη Νέα Δημοκρατία με τον αντίστοιχο τρόπο. Τώρα, συγκεκριμένα, προφανώς γνωρίζουν οι έχοντες σχετική αρμοδιότητα στη Νέα Δημοκρατία, αλλά επειδή είδα κι εγώ τα δημοσιεύματα, απηύθυνα σχετικό ερώτημα. Και κατά καιρούς παρουσιάζει έρευνες με βάση τη δική του εξειδίκευση, με συνεργασία η οποία υπάρχει κανονικά με τη Νέα Δημοκρατία.

Κ. ΚΟΚΚΑΛΙΑΡΗ: Όσον αφορά στο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, έχουμε κάποια εικόνα για το πότε αναμένεται να περάσει από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή το αίτημα για την άδεια εκτέλεσης του έργου;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι, ακριβή ημέρα δεν έχουμε, όμως έχουν υποβληθεί τα αιτήματα για αδειοδότηση και προχωρά η διαδικασία.