Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο» και τους δημοσιογράφους Ν. Σιωμόπουλο και Σ. Γκαντώνα
Για τις δηλώσεις του κ. Α. Τσίπρα για διανομή του υπερπλεονάσματος της ελληνικής οικονομίας και τις «πατριωτικές εισφορές»
Πρώτα σοβαρά να απαντήσω ότι η Κυβέρνηση δίνει όσα περισσότερα μπορεί να δώσει με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες, των οροφών δαπανών και, μάλιστα, δημιουργεί τις συνθήκες με την πολιτική που εφαρμόζει και ως προς την αύξηση των επενδύσεων, των εξαγωγών, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ούτως ώστε ενώ μειώνουμε τους φορολογικούς συντελεστές, να αυξάνουμε τα φορολογικά έσοδα με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη της οικονομίας, ούτως ώστε να έχουμε αυτά τα παραπάνω έσοδα, το μέγιστο των οποίων -όσα, δηλαδή, παραπάνω μπορούμε από αυτά τα έσοδα- να τα δίνουμε πίσω στον κόσμο. Άρα, δεν μπορούμε να δώσουμε παραπάνω. Αν δώσουμε παραπάνω, θα παραβιάσουμε τους ευρωπαϊκούς κανόνες και θα επιστρέψουμε σε συνθήκες επιτήρησης με ό,τι αυτό συνεπάγεται: μέτρα λιτότητας κλπ. Αλλά ξέρετε τι μου θυμίζει ο κ. Τσίπρας; Έτσι, για να καταλαβαίνει και ο κόσμος, ειδικά οι λίγο μεγαλύτεροι ή οι νεότεροι ημών που αγαπάμε τις ελληνικές ταινίες. Η αγαπημένη μου ελληνική ταινία εμένα, είναι «Ο τρελοπενηντάρης» και αγαπημένος μου, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Εκεί, λοιπόν, υποδύεται τον θρυλικό Ανδρέα Τεπενδρή. Δεν ξέρω αν το έχετε δει, είναι φοβερή ελληνική ταινία. Ειδικά στους νεότερους, τους συστήνω να το δουν. Εκεί είναι, λοιπόν, ένας κατά φαντασίαν εφοπλιστής, πλούσιος κλπ., ο οποίος είναι «κιμπάρης» με λεφτά τα οποία δεν έχει. Ο κ. Τσίπρας στην τελευταία του συνέντευξη είπε κάτι πάρα πολύ ωραίο. Λέει: «Υπεραποδίδει η ελληνική οικονομία, έχουμε λεφτά».
Α λά Τεπενδρής είναι. Βεβαίως, θα σας πω γιατί. Καταρχάς γιατί τάζει, κάνει τον «κιμπάρη», τον γαλαντόμο με τα λεφτά των άλλων, των Ελλήνων φορολογούμενων. Δεύτερον, είναι ο Πρωθυπουργός όπου -σαν σήμερα μάλιστα ανακοίνωσε και το δημοψήφισμα με όλα αυτά τα οποία ήρθαν και φόρτωσαν στη χώρα μας 120 δισ.- είναι ο Πρωθυπουργός που αύξησε και επέβαλε 29 φόρους, κορόιδεψε τον κόσμο, τον έβαλε στις ουρές στα ΑΤΜ, έκλεισε τις τράπεζες και είπε, μάλιστα, ότι έπρεπε να τις είχε κλείσει από την πρώτη μέρα. Έφτασε, τέλος πάντων, τη χώρα 27η στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης, ό,τι τέλος πάντων αυτό είχε ως αποτέλεσμα. Πέρασαν τα χρόνια, ήρθε μια άλλη κυβέρνηση, μεγάλωσε την πίτα, και πρέπει να την μεγαλώσουμε κι άλλο, δηλαδή δημιούργησε τις συνθήκες, ούτως ώστε να μπορούμε να δίνουμε πίσω στον κόσμο αυτά που στερήθηκε για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, να δημιουργήσουμε 600.000 δουλειές μέσα σε αυτό το διάστημα, να μειώσουμε όλους αυτούς τους φόρους, 83 άμεσους και έμμεσους φόρους. Και λέει: «Ναι, τώρα που υπεραποδίδει η οικονομία», λες κι αυτό έγινε με ένα μαγικό κουμπί, «πάμε να δώσουμε κι άλλα λεφτά». Πάρα πολύ ωραία.
Για τη δημοσκόπηση της GPO και για το αν η ΝΔ έχει επιλέξει αντίπαλο
Νομίζω ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το 2019 και το 2023 κέρδισε την εμπιστοσύνη των πολιτών. Δηλαδή, τι έκανε; Κατήρτισε με τους συνεργάτες του, με την ομάδα που ήμαστε και είμαστε, τα προηγούμενα χρόνια εγώ ήμουν στη νεολαία και μετά Γραμματέας του κόμματος στη Ν.Δ., κάτσαμε ακούσαμε τον κόσμο, τις ανάγκες του, τις αγωνίες του και καταρτίσαμε ένα πρόγραμμα, το οποίο προσπαθήσαμε να το εφαρμόσουμε και την πρώτη και, τώρα, προσπαθούμε και τη δεύτερη τετραετία. Κάθε φορά υπάρχει ένας αντίπαλος και δεν τον υποτιμάς τον αντίπαλο. Φαίνεται, με βάση τις δημοσκοπήσεις, ότι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, αντίπαλός μας θα είναι και πάλι ο κ. Τσίπρας. Και δεν θέλω να υποτιμήσω κανέναν. Όμως, θα σας πω κάτι. Όλα αυτά τα οποία ακούμε, είτε τα έχουμε ξανακούσει, είναι χιλιοειπωμένα συνθήματα, είτε δεν λένε κάτι στον κόσμο. Θα σας πω γιατί. Το να βγει ένας εν δυνάμει Πρωθυπουργός, πολλώ δε μάλλον ένας πρώην Πρωθυπουργός, που κυβέρνησε τεσσεράμισι χρόνια και έκανε τα αντίθετα ως Πρωθυπουργός…
Είχε μια πλήρη τετραετία και είχε τη δυνατότητα να κάνει κάποια πράγματα. Έτσι; Ο κ. Τσίπρας επέλεξε να αυξήσει τον ΕΝΦΙΑ, επέλεξε να φορολογήσει τη μεσαία τάξη, επέλεξε να αυξήσει την προκαταβολή φόρου και να «στραγγαλίσει» και τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις, επέλεξε να αυξήσει τους φόρους για την υγεία, επέλεξε… να τα κάνει όλα αυτά. Μα και οι κυβερνήσεις πριν το 2012, πριν το 2015 κρίθηκαν. Τι κάναμε εμείς; Προσέξτε, γιατί συζητάμε πάρα πολύ για τα μέτρα, τι το ένα μέτρο, το άλλο μέτρο, προτείνει ο ένας πατριωτικό φόρο… Δεν υπάρχουν για εμένα πατριωτικοί φόροι, υπάρχουν φόροι που πρέπει να μειώνονται. Αλλά εν πάση περιπτώσει, αυτό είναι και μια ιδεολογική μάχη που, προφανώς, θα τη δώσουμε.
Για την πρόταση Τσίπρα περί φορολόγησης
Για εμένα κυρία Γκαντώνα, οι φόροι πρέπει να μειώνονται για όλους τους πολίτες, ειδικά για τη μεσαία τάξη και για τα χαμηλότερα εισοδήματα και αυτό κάνουμε. Και ο στόχος ποιος είναι; Οι μεγάλες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζονται με έναν τρόπο δίκαιο, ούτως ώστε να συνεχίζουν να δημιουργούν θέσεις εργασίας. Είναι προτιμότερο να προκαλείς με την πολιτική σου τη δημιουργία θέσεων εργασίας, να επιστρέφει δηλαδή στην οικονομία αυτό το πλεόνασμα και να πολλαπλασιάζεται το όφελός του, παρά να κινείσαι εκδικητικά. Αλλά να σας πω κάτι, όλα αυτά υποκριτικά είναι. Γιατί αυτά τα 4,5 χρόνια (σ.σ.επί Κυβέρνησης Τσίπρα) δεν είδαμε κανέναν πατριωτικό φόρο. Να σας πω τι είδαμε. Είδαμε φόρους στη μεσαία τάξη και στα χαμηλότερα εισοδήματα. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Πριν πάμε στις συγκοινωνίες, γιατί για τους νέους και γενικά για τις συγκοινωνίες εμείς έχουμε εφαρμόσει πολιτικές… Πιο σημαντικό από όλα αυτά είναι να περιγράφει ένας πολιτικός αρχηγός και το κόμμα του πώς θα δημιουργήσει τις συνθήκες οικονομικά για να μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτά τα μέτρα. Τα λεφτά αυτά δεν «φύτρωσαν», τα οποία δίνουμε τώρα και φαίνεται ότι έχουμε πάλι και ένα περιθώριο για τη ΔΕΘ, θα τα συζητήσουμε μετά, να δώσουμε και άλλα λεφτά. Πώς δημιουργήθηκαν λοιπόν αυτές οι συνθήκες; Θα σας πω πάρα πολύ απλά δύο – τρεις αριθμούς. Το 2019 η Ελλάδα ήταν ως προς το ΑΕΠ στο 10% για τις επενδύσεις. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν 20% του ΑΕΠ. Αυτήν την απόσταση την έχουμε καλύψει και έχουμε φτάσει στο 18%. Στις εξαγωγές, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 50% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα ήταν στο 20%. Έχει πάει στο 40%.
Για να καταφέρουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα τα οποία έχουμε, όπως είναι η ακρίβεια, τα ενοίκια…
Για κάποιος να πειστεί ότι στην επόμενη τετραετία η ΝΔ θα λύσει προβλήματα που παραμένουν
Γιατί δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Δεν είναι ότι δεν κάναμε επτά χρόνια. Μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια έχουν συμβεί όσες κρίσεις, δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί. Την ακρίβεια δεν την εξαφανίζεις, ούτε την αντιμετωπίζεις με μαγικές συνταγές. Την ακρίβεια, τις συνέπειες της ακρίβειας, τις περιορίζεις κατά το μέτρο του δυνατού και σε κάποιες περιπτώσεις υπερκαλύπτεις με τις αυξήσεις, μέσα από μια πολιτική όπως την περιγράφω. Γι’ αυτό τα λέω αυτά. Εμείς τι έχουμε καταφέρει; Έχουμε καταφέρει, χωρίς να αυξάνουμε φορολογικούς συντελεστές, μειώνοντας τους φόρους, να αυξάνουμε τα φορολογικά έσοδα, δημιουργώντας δουλειές με την πολιτική μας. Με αυτόν τον τρόπο το Κράτος έχει παραπάνω έσοδα, από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και όλα αυτά τα οποία είπαμε και έτσι σιγά – σιγά και με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα θα πω εγώ και πρέπει να τρέξουμε και πιο γρήγορα, η κοινωνία παίρνει πίσω αυτά τα οποία στερήθηκε. Αυτή την κουβέντα δεν την κάνουν. Το μόνο που κάθονται και κάνουν είναι από ποιον θα τα πάρουν για να τα δώσουν, υποτίθεται, στον κόσμο. Και κοροϊδεύουν τον κόσμο. Καταρχάς να ξεκινήσουμε από τους νέους και όχι μόνο τους νέους και τους μεγαλύτερης ηλικίας συμπολίτες μας. Ο φόρος εισοδήματος είναι ο φόρος, ο οποίος αφορά τους περισσότερους ανθρώπους που μας βλέπουν. Κάθε εργαζόμενο, κάθε συνταξιούχο, ελεύθερο επαγγελματία, μισθωτό. Ο φόρος εισοδήματος ήταν στο 29% το 2019, είχε πάει στο 22% μέχρι πέρυσι και τώρα έχει πάει στο 20% και αναλόγως με τα παιδιά που έχει κάποιος 18%, 16%. Μηδενίστηκε για τους νέους μέχρι 25 ετών και πήγε 9% για αυτούς που είναι μέχρι 30 ετών. Αυτό αφορά τα εισοδήματα όλης της κοινωνίας. Τι λέω; Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: Έχουμε ή δεν έχουμε το χαμηλότερο εισιτήριο στην Ευρώπη με εξαίρεση τις δύο χώρες που έχουν μηδενικό εισιτήριο; Έχουμε το χαμηλότερο εισιτήριο. Μάλιστα μειώσαμε και το ΦΠΑ.
Για το γεγονός ότι έχουμε από τα χαμηλότερα πραγματικά εισοδήματα
Έχουμε… η ΕΛΣΤΑΤ λέει και κάτι άλλο και η Eurostat μάλιστα. Ότι στον δείκτη ατομικής κατανάλωσης που φαίνονται όλα τα εισοδήματα, δεν έχουμε γίνει Ελβετία και Λουξεμβούργο, ούτε ήμασταν όμως το 2019, έχουμε όμως καλύψει τη μεγαλύτερη απόσταση και δεν είμαστε ούτε τελευταίοι ούτε δεύτεροι από το τέλος. Είμαστε έκτοι από το τέλος. Δεν είναι για να πανηγυρίζουμε, όμως έχει καλυφθεί μια απόσταση.
Κοινή συνισταμένη, είτε μιλάμε για τους γιατρούς είτε μιλάμε για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, κοινή συνισταμένη όλων του συζητήσεων ξέρετε ποια είναι; Η Ελλάδα το ’19 δεν ξημέρωσε την επομένη των εκλογών, την 8η Ιουλίου του ’19, και ήμασταν στη Ζυρίχη. Ήμασταν στον πάτο της Ευρώπης, στο τρίτο υπόγειο. Για να πας από το τρίτο υπόγειο στον 30ο όροφο ενός ουρανοξύστη, δεν θα πετάξεις, πας όροφο-όροφο. Ναι, δεν είμαστε εκεί που θέλει ο κόσμος και γι’ αυτό και ζητάει παραπάνω και αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, αλλά έχουμε διανύσει μια σημαντική απόσταση. Και το πιο σημαντικό ποιο είναι; Η απόσταση αυτή έχει διανυθεί με στέρεα βήματα και δεν έχει διανυθεί με έναν τρόπο που μετά από κάποια χρόνια, όλες αυτές οι κατακτήσεις θα γυρίσουνε μπούμερανγκ. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Έχει μεγάλη σημασία το να είσαι πρώτος ως χώρα στη δημιουργία θέσεων εργασίας και παράλληλα πρώτος στο ρυθμό μείωσης του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Άρα, επιστρέφω στην αρχική σας ερώτηση. Το να έρχεται λοιπόν ένας πρώην πρωθυπουργός και ένας εν δυνάμει πρωθυπουργός και να λέει «δεν με νοιάζουνε εμένα οι οροφές δαπανών, δεν με νοιάζουνε εμένα οι ευρωπαϊκοί κανόνες, έξι δισ. έχω, θα τα δώσω όλα», άρα «θα παραβιάσω τους ευρωπαϊκούς κανόνες και δεν θα αποπληρώνει η χώρα μου το χρέος». Ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό; Εμένα αυτό μου θυμίζει την Ελλάδα του ’80. Η Ελλάδα του ’80 είναι η αιτία που σήμερα νέα παιδιά που μας βλέπουν δεν μπορούν να πάρουν το δικό τους σπίτι.
Για τη στάση που θα κρατήσει ο Κώστας Καραμανλής
Δεν νομίζω ότι απουσίασε ποτέ από την παράταξη ο Κώστας Καραμανλής. Ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρός μας είναι ένας άνθρωπος με αυξημένη παραταξιακή συνείδηση. Το αν θα επιλέξει ένας πρώην αρχηγός να έρθει σε ένα συνέδριο ή να είναι παρών σε μια μάχη είναι δική του απόφαση. Εγώ σίγουρα θα σας πω… Δεν είμαι εκπρόσωπος του κυρίου Καραμανλή. Έχω την τιμή να εκπροσωπώ την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν Πρωθυπουργό που η πολιτική που εφαρμόζει είναι απολύτως συναφής με τις αρχές και τις αξίες της Νέας Δημοκρατίας. Μια πολιτική που μειώνει φόρους, οχυρώνει την Ελλάδα, αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό και τιμά τους αγώνες των Νεοδημοκρατών, αλλά και ανθρώπων που ήρθαν τελευταία στην παράταξη. Από εκεί και πέρα, δεν έχω κρύψει τα λόγια μου, σέβομαι και τιμώ τον πρώην πρωθυπουργό, όπως εγώ ως νεολαίος, έτσι και ο Πρωθυπουργός ως τότε νεοεκλεγείς βουλευτής το 2004, με πολύ μεγάλη τιμή για όλους τον υπηρετήσαμε, και εκείνον όπως και όλους τους αρχηγούς. Εγώ πιστεύω ότι οι εκλογές του 2027 έχουν τόσο σημαντικά διακυβεύματα, τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα από…
(ερώτηση για το αν ο Κώστας Καραμανλής θα είναι στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη)
Είναι πολύ προσβλητικό για τον Κώστα Καραμανλή και το ξαναλέω, δεν θέλω να μιλάω εξ ονόματός του γιατί δεν έχω τέτοια νομιμοποίηση, είναι και λίγο «μικρομεγαλισμός». Αλλά επειδή με ρωτάτε και διαβάζω και διάφορα, είναι πολύ προσβλητικό για έναν άνθρωπο με τη διαδρομή του Κώστα Καραμανλή, να ετεροπροσδιορίζεται από έναν άλλον, χωρίς να τον υποτιμώ και αυτόν, πρώην πρωθυπουργό, πρώην αρχηγό. Έχει τη δική του αυθύπαρκτη πολιτική οντότητα, τη δική του διαδρομή, δίνει τις δικές του απαντήσεις και το ξαναλέω, αυτή είναι για εμένα η σημαντική απάντηση, τα διλήμματα και τα διακυβεύματα των εκλογών του 2027 και για τη χώρα αλλά και για την παράταξη, είναι πολύ μεγαλύτερα από τις όποιες προσωπικές πικρίες.
Για το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά
Όχι, δεν το έχουμε αποδεχτεί, δεν το έχουμε προεξοφλήσει. Μέχρι να γίνει και να ανακοινωθεί, έχει πολύ μεγάλη απόσταση από τα δημοσιεύματα και τις φήμες. Συνεχίζω και πιστεύω για τον κύριο Σαμαρά, τον οποίον επίσης με πολύ μεγάλη… ήταν πάρα πολύ σημαντικό για όλους μας που τον έχουμε υπηρετήσει σε δύσκολα χρόνια, μάλιστα αυτό το οποίο συζητάμε τώρα για τα εύκολα λεφτά και τα περί εντιμότητας, γιατί η περίοδος Σαμαρά δείχνει και τα χρόνια τα μετά… Ο κύριος Τσίπρας λέει δύο πράγματα που λέγαμε πριν, το ένα είναι για την οικονομία, το άλλο είναι η εντιμότητα. Τα περί εντιμότητας, αν τα ξέρουν καλύτερα είναι αυτοί που έχουνε ζήσει τα χρόνια του Αντώνη Σαμαρά και τα επόμενα που ήταν η κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα, με τα βοσκοτόπια, με τους ποινικούς κώδικες, με όλα τα σχετικά τέλος πάντων, τους υπουργούς καταδικασμένους, τη Novartis και όλα αυτά. Ο κύριος Σαμαράς λοιπόν, θεωρώ ότι θα σταθμίσει το εξής πάρα πολύ σημαντικό. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας τον τίμησε, τον εξέλεξε πρόεδρο και στη συνέχεια Πρωθυπουργό οι Έλληνες πολίτες. Και όλοι μαζί τρέξαμε για αυτό και δεν το μετανιώσαμε στιγμή. Είναι θεμιτό, είναι λογικό, έχουν απαντηθεί τα επιμέρους βέβαια, αλλά δεν είναι τώρα η ώρα να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Είναι θεμιτό, είναι λογικό να υπάρχουν αντιρρήσεις, πικρίες, ενστάσεις, αλλά μια μεγάλη παράταξη, η μόνη που παρέμεινε μεγάλη καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, έχει μάθει αυτά να τα λύνει στο εσωτερικό της.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα δεν έχει επίδραση για τον όποιον κομματικό συσχετισμό, έχει επίδραση για την κοινωνία. Εγώ αυτό το καταθέτω ως άποψη, ως νεότερος, με την όποια αξία έχει αυτό το οποίο λέω. Προφανώς έχει την αξία που έχει αυτό το οποίο λέει ένας πρώην Πρωθυπουργός και το λέω με μεγάλο σεβασμό και πολλή αγάπη σε μια παράταξη η οποία έχει δώσει πάρα πολλά σε όλους εμάς και ειδικά σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν εκλεγεί και τα έχει δώσει από τον αγώνα ανθρώπων που δεν ζήτησαν ποτέ τίποτα. Μην ξεχνάμε ότι όλο αυτό το οποίο συζητάμε, η «ψυχή της Νέας Δημοκρατίας», οι αγώνες της Νέας Δημοκρατίας, δεν είναι κάτι άυλο, είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, είναι γενιές ανθρώπων που ανιδιοτελώς προσέφεραν σε μια παράταξη, έμαθαν τα παιδιά τους σε μια λογική, δηλαδή όχι στα εύκολα λόγια, όχι στις μεγάλες υποσχέσεις, άντεξαν τη δεκαετία του ’80, σε όλους αυτούς τους ανθρώπους χρωστάμε μία ενωμένη Νέα Δημοκρατία και μάχες από κοινού.
Σχετικά με την υπόθεση του Δημήτρη Αβραμόπουλου
Κοιτάξτε να δείτε τώρα, όπως και να ‘χει, μία υπόθεση η οποία στρέφει τη συζήτηση από τις αλλαγές που προσπαθούμε να κάνουμε, τη ρύθμιση που έκανε το Υπουργείο Οικονομικών, ο κύριος Πιερρακάκης, σε συνέχεια της απόφασης του Αρείου Πάγου. (Για το εάν τίθεται πολιτικό ζήτημα ή όχι) Θα τα πάρουμε με τη σειρά. Με ρωτήσατε αν κάνει καλό. Όταν, εμείς τι θέλουμε; Εμείς θέλουμε να συζητάμε αυτά τα οποία απασχολούν την κοινωνία. Το νόμο Κατσέλη, τις ρυθμίσεις που προωθούμε, το νόμο για την τοπική αυτοδιοίκηση, κάθε εβδομάδα φέρνουμε δύο, τρεις σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις και παίρνουμε και κάποιες σημαντικές αποφάσεις, ο κόσμος τις αξιολογεί. Η επικαιρότητα μας αναγκάζει και εσάς σας αναγκάζει να μας ρωτάτε, για παράδειγμα, για τον κύριο Αβραμόπουλο, άρα αυτό από μόνο του, καλό δεν είναι, να μην λέμε στον κόσμο το «μαύρο, άσπρο», έτσι; Τώρα, φαίνεται ότι για την ουσία της υπόθεσης φαίνεται ότι ο κύριος Αβραμόπουλος έχει πειστικές απαντήσεις. Λέω το «φαίνεται», γιατί ούτε δικαστής είμαι, ούτε εισαγγελέας είμαι, ούτε αρμοδιότητα τέτοια έχω… Αυτό το λέω, στο τέλος της ημέρας… θα το δούμε, αλλά με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα, φαίνεται ότι ο κύριος Αβραμόπουλος έχει τις απαντήσεις τις οποίες… Μιλάμε για μια υπόθεση η οποία έχει πάει στη Δικαιοσύνη. Άρα μια υπόθεση που έχει πάει στη Δικαιοσύνη, για να αξιολογηθεί στο τέλος της ημέρας, πρέπει να την αξιολογήσει η Δικαιοσύνη.
Σας θυμίζω ότι πριν από δύο μήνες η αντιπολίτευση, και μάλιστα η αξιωματική, το ΠΑΣΟΚ, μιλούσε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους βουλευτές για «κυβέρνηση υποδίκων» και λίγους μήνες μετά φαίνεται ότι τα δεδομένα αλλάζουν, γι’ αυτό το λέω. Άρα ό,τι έχει να κάνει, λοιπόν, με υποθέσεις που είναι στη Δικαιοσύνη, καλό είναι να μην βιαζόμαστε ούτε από τη μία πλευρά, ούτε από την άλλη πλευρά. Τώρα, ως προς αυτό το οποίο δημιουργήθηκε με τη συνέντευξή του, νομίζω ήμουνα σαφής. Ήμουνα σαφής, θεωρώ ότι υπήρχε μια φόρτιση από τον ίδιο, με τη γνωστή στοχοποίηση τις πρώτες ημέρες μιας νέας υπόθεσης. Ο κύριος Αβραμόπουλος έχει δώσει δείγματα γραφής και ευπρέπειας και παρουσίας. Είναι ένας άνθρωπος που κάθε άλλο παρά τοξικός μπορεί να χαρακτηριστεί σε όλα αυτά του τα χρόνια. Μπορεί κάποιες εκφράσεις να ενόχλησαν, γι’ αυτό και δεν κρύψαμε τα λόγια μας. Θεωρώ ότι όταν οι αρχές μας καλούν πρέπει να ανταποκρινόμαστε, όσο παράλογο και αν θεωρούμε το λόγο της κλήτευσης. Αυτό είναι και θέμα αξιολόγησης. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο έχει κάποια προέκταση.
Σχετικά με την επικείμενη ΔΕΘ και την κατεύθυνση των μέτρων που θα ανακοινωθούν
Κοιτάξτε, στην προηγούμενη ΔΕΘ, ο στόχος, οι πρωταγωνιστές, αυτοί οι οποίοι ωφελήθηκαν παραπάνω, γιατί στερήθηκαν και παραπάνω, ήταν οι μισθωτοί, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι συνταξιούχοι και κυρίως οι οικογένειες με παιδιά και οι νέοι, γιατί μειώσαμε το φόρο εισοδήματος περισσότερο από ποτέ, έχει σημασία γιατί τώρα αυτά εφαρμόζονται. Τώρα φαίνεται ότι έχουμε ένα δημοσιονομικό χώρο 1 δις και ίσως και λίγο παραπάνω, αυτό θα το δει μέχρι τέλους το Υπουργείο Οικονομικών. Θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί μια έμφαση και πάλι καταρχάς στις φοροελαφρύνσεις, γιατί έτσι έχουνε μεγαλύτερο εισόδημα με σταθερούς όρους οι πολίτες, οι εργαζόμενοι και νομίζω ότι είναι η σειρά των επιχειρήσεων, και ειδικά των μικρομεσαίων, να δουν, να ακούσουν και αυτές ακόμα καλύτερες ειδήσεις. Θυμίζω ότι είμαστε η Κυβέρνηση που σε αντίθεση με το παρελθόν… Μισό λεπτό. Δεν φορολογήσαμε… Εμείς μειώσαμε, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το φόρο των επιχειρήσεων από το 28% στο 22%, την προκαταβολή φόρου που εκτόξευσε ο κύριος Τσίπρας, την πήγαμε στο 50% από 100% για τα φυσικά πρόσωπα και στο 80% για τα νομικά πρόσωπα. Πρέπει να μειωθούν κι άλλο όλα αυτά; Ναι. Αλλά, αυτός ο οποίος έχει μειώσει ή καταργήσει 83 φόρους και αναφέρομαι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι πιο αξιόπιστος να μπορεί να έρχεται να λέει ότι θα μειώσει κι άλλους από εκείνους που τους αυξήσαν.
