Η μνήμη, όχι μόνο των δανειοληπτών, είναι νωπή:  ανύπαρκτη η αξιοπιστία εξαγγελιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος, από εκείνους που έχουν συμμετοχή στη δημιουργία του.

Δήλωση Μιλένας Αποστολάκη, υπεύθυνης Κ.Τ.Ε. Ιδιωτικού Χρέους ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής

Μετά το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και «την κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο» που υπήρξαν δεσμεύσεις του κ. Τσίπρα, η κυβέρνηση του ψήφισε τον Ν.4346/15 ο οποίος προέβλεψε την λήξη της προστασίας της πρώτης κατοικίας μετά την 31.12.18 και στη συνέχεια τον Ν. 4354/15 ο οποίος έθεσε το κανονιστικό πλαίσιο για την λειτουργία των funds και των servicers, ένα πλαίσιο που δεν έθετε αυστηρούς κανόνες και περιορισμούς και στο οποίο στηρίζεται η σημερινή ασύδοτη λειτουργία τους.

Στη συνέχεια, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας  ήρθε με τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα Ν. 4738/20, να αφαιρέσει κάθε ίχνος προστατευτικού πλαισίου για τους ευάλωτους οφειλέτες.

Κατά συνέπεια, καθώς η μνήμη, όχι μόνο των δανειοληπτών είναι νωπή, είναι ανύπαρκτη η αξιοπιστία εξαγγελιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος, από εκείνους που έχουν συμμετοχή στη δημιουργία του. Και μάλιστα εξαγγελιών που στηρίζονται σε «μη υποχρεωτική βάση» και ο πρώην Πρωθυπουργός εκτιμά ότι θα υλοποιηθούν γιατί είναι επωφελείς για όλους!

Το ΠΑΣΟΚ σε δύσκολους καιρούς ψήφισε το Ν. 3869/10 για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης θωράκισε τους ευάλωτους οφειλέτες αποτρέποντας τη ρευστοποίηση της περιουσίας τους.

Με την ίδια σοβαρότητα και αξιοπιστία και με ρυθμίσεις δεσμευτικού χαρακτήρα, θα επαναφέρει επικαιροποιημένο το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας και θα τροποποιήσει το πλαίσιο λειτουργίας των εταιριών διαχείρισης, εφόσον υπάρξει πολιτική αλλαγή και ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις επερχόμενες εκλογές.

Την ανάγκη να σταματήσει η δημόσια συζήτηση να εγκλωβίζεται σε διαρροές, ερμηνείες και ανταλλαγές δηλώσεων στελεχών υπογράμμισε ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Χρήστος Γιαννούλης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Real fm.

Όπως τόνισε, η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής επιβεβαίωσε το σταθερό κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ για συσπείρωση και συμπόρευση των προοδευτικών δυνάμεων με στόχο τη διαμόρφωση μιας νικηφόρας πρότασης απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση.

«Σέβομαι όλες τις απόψεις, αλλά δεν μπορώ να νομιμοποιήσω τους δημοσιολογούντες και μια ατέρμονη ανταλλαγή δηλώσεων στελεχών, φίλων και συνοδοιπόρων σε μια τόσο κρίσιμη πολιτική, κοινωνική και εθνική συγκυρία», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο Χρήστος Γιαννούλης ξεκαθάρισε ότι το κρίσιμο ερώτημα για το αν και με ποιον τρόπο μπορούν να συμπαραταχθούν οι προοδευτικές δυνάμεις δεν μπορεί να απαντηθεί μέσω διαρροών ή δημόσιων ερμηνειών.

«Την απάντηση αυτή οφείλει να τη δώσει μόνο ο Αλέξης Τσίπρας. Όποια κι αν είναι. Όχι οι ερμηνείες, όχι οι διαρροές, όχι οι τρίτοι. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας», υπογράμμισε.

Παράλληλα, επανέλαβε ότι το διακύβευμα δεν αφορά βουλευτικές έδρες ή προσωπικές πολιτικές διαδρομές, αλλά την ανάγκη να διαμορφωθεί μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης για την κοινωνία.

«Για τον κόσμο παλεύουμε, όχι για τις καρέκλες μας. Η κοινωνία αντιμετωπίζει την ακρίβεια, το στεγαστικό πρόβλημα, το δημογραφικό και τις μεγάλες ανισότητες. Αυτά είναι τα ζητήματα που πρέπει να μας απασχολούν», δήλωσε.

Κλείνοντας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι η ευθύνη όλων είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια μεγάλη προοδευτική πλειοψηφία που θα μπορέσει να δώσει απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και να οδηγήσει σε πολιτική αλλαγή.

Άρθρο Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στο ειδικό αφιέρωμα της εφημερίδας «Στο Καρφί» για τη συμπλήρωση 30 ετών από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου πέρασε στην Ιστορία. Τριάντα χρόνια απουσίας, που όμως δεν στάθηκαν αρκετά για να σβήσουν το αποτύπωμα ενός σπουδαίου σοσιαλιστή ηγέτη. Του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ που σημάδεψε ανεξίτηλα τη σύγχρονη Ελλάδα και ανέδειξε τη φωνή της πατρίδας μας με κύρος και αυτοπεποίθηση στη διεθνή σκηνή.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και η Μάργκαρετ Θάτσερ, μια πολιτικός που βρισκόταν στο αντίπαλο ιδεολογικά στρατόπεδο, είχε παραδεχτεί: «Ποτέ δεν έφευγε από Σύνοδο της ΕΟΚ χωρίς να έχει κερδίσει κάτι για τη χώρα του».

Ο Ανδρέας εξακολουθεί να εμπνέει όχι μόνο όσους πολίτες βίωσαν το ριζοσπαστικό έργο των κυβερνήσεων της Αλλαγής, αλλά και αρκετά νεότερους ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν.

Η απάντηση σε αυτό το φαινομενικά παράδοξο ίσως βρίσκεται σε ένα απλό γεγονός: οι μεγάλοι πολιτικοί κρίνονται όχι μόνο με τα μέτρα της εποχής τους, αλλά και από το αποτύπωμα που αφήνουν στις επόμενες γενιές.

Ο Ανδρέας, λοιπόν, δεν ήταν απλώς ένας πρωθυπουργός. Ήταν ένα ανεπανάληπτο πολιτικό φαινόμενο. Ήταν η φωνή που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι για δεκαετίες βρίσκονταν στο περιθώριο, να πιστέψουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Ήταν ο ηγέτης που έδωσε περιεχόμενο στις λέξεις «κοινωνική δικαιοσύνη», «λαϊκή συμμετοχή», «εθνική αξιοπρέπεια». Και πάνω απ’ όλα, ήταν εκείνος που συνέβαλε αποφασιστικά στην εθνική συμφιλίωση, αναγνωρίζοντας την Εθνική Αντίσταση και κλείνοντας ιστορικές πληγές που για χρόνια χώριζαν τους Έλληνες.

Σήμερα όλοι ζούμε σε μια Ελλάδα που διαμορφώθηκε και από τις δικές του επιλογές, τις συγκρούσεις του, τα οράματά του και τις φιλολαϊκές πολιτικές του. Κάθε δημόσιο νοσοκομείο του Εθνικού Συστήματος Υγείας αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση του στόχου για καθολική και ισότιμη πρόσβαση στην υγεία, που υπηρετεί πιστά η μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη. Όπως επίσης και οι δρόμοι που άνοιξε με τολμηρές πολιτικές για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων.

Τριάντα χρόνια μετά, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραμένει ζωντανός στη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού. Όχι ως μια ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά ως ένα διαρκές σημείο αναφοράς.

Η παρακαταθήκη του αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις διεκδικήσεις του σήμερα: για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες, για ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας, για ένα κράτος δικαίου που βάζει τέλος στην αυθαιρεσία της εξουσίας, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και αδιαπραγμάτευτη εθνική αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό ο Ανδρέας δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία. Οι ιδέες του εξακολουθούν να φωτίζουν τους αγώνες της γενιάς μας.