Αρχική Blog Σελίδα 3

Έρχεται το νέο “Ανακαινίζω” για περισσότερους δικαιούχους και με υψηλότερες επιδοτήσεις

Μία νέα σημαντική παρέμβαση για την αύξηση της προσφοράς διαθέσιμων κατοικιών επιχειρεί η κυβέρνηση μέσω του νέου προγράμματος “Ανακαινίζω” το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί άμεσα και να ξεκινήσει εντός του Ιουνίου.

Στόχος του νέου προγράμματος το οποίο θα επιδοτεί ευρύτερες εργασίες ανακαίνισης κατοικιών και όχι μόνο την ενεργειακή αναβάθμισή τους είναι να ανοίξουν και να προσφερθούν στην αγορά προς ενοικίαση ή πώληση χιλιάδες σπίτια που σήμερα παραμένουν κλειστά. Το νέο πρόγραμμα εντάσσεται στη λογική της αύξησης της προσφοράς κατοικίας, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να αντιμετωπιστεί το έντονο στεγαστικό ζήτημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και οι περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αύξηση των επιδομάτων μετριάζει το κόστος, αλλά ενισχύει την ζήτηση και εντείνει την πίεση για αύξηση των τιμών στην αγορά κατοικίας

Τα “κλειδιά” του “Ανακαινίζω”

Το νέο “Ανακαινίζω” αναμένεται να έχει συνολικό προϋπολογισμό στα επίπεδα των 500 εκατ ευρώ και θα προβλέπει σημαντικά αυξημένη κάλυψη δαπανών συγκριτικά με προηγούμενα προγράμματα η οποία θα αυξάνεται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών της οικογένειας. Επίσης θα προβλέπει αυξημένα εισοδηματικά όρια για την ένταξη σ’ αυτό. Ετσι η επιδότηση θα μπορεί να φτάνει έως και το 90%-95% του κόστους ανακαίνισης με βασική χρηματοδότηση έως 36.000 ευρώ ανά κατοικία. Σημειώνεται ότι στον προηγούμενο κύκλο του προγράμματος ανακαινίζω το ύψος των επιλέξιμων δαπανών ανέρχονταν στα 10.000 ευρώ. Το ύψος της χρηματοδότησης θα προσαυξάνεται κατά 5.000 ευρώ για κάθε παιδί γεγονός που σημαίνει ότι για οικογένεια με δύο παιδιά θα ανέρχεται στις 46.000 ευρώ. Το πρόγραμμα σύμφωνα με τους σχεδιασμούς θα αφορά παλαιές κατοικίες εώς 120 τμ. Το ύψος της χρηματοδότησης θα υπολογίζεται με ανώτατο όριο τα 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Οι δύο φάσεις του προγράμματος

Δύο θα είναι οι φάσεις υλοποίησης του προγράμματος. Στην πρώτη φάση που προβλέπεται να ξεκινήσει τον Ιούνιο θα διενεργηθεί ο έλεγχος για να επιλεγούν τα ακίνητα που πληρούν τις προϋποθέσεις ένταξης στο πρόγραμμα. Στη δεύτερη φάση που εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο  θα υποβληθούν οι αιτήσεις ένταξης απο τους ιδιοκτήτες των ακινήτων που θα έχουν περάσει την πρώτη φάση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά την πρώτη φάση του προγράμματος θα δοθεί προτεραιότητα στην αξιολόγηση της επιλεξιμότητας των κλειστών κατοικιών και στη συνέχεια θα εξεταστούν οι περιπτώσεις ακινήτων που ήδη κατοικούνται.

Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα το βάρος της κάλυψης θα πέφτει περισσότερο στις δαπάνες για εργασίες ανακαίνισης και λιγότερο σ αυτές που αφορούν την ενεργειακή αναβάθμιση καθώς βασικός στόχος είναι η άμεση ενίσχυση της προσφοράς κατάλληλων κατοικιών στην αγορά. Εκτιμάται ότι το 80% των παρεμβάσεων θα αφορά ανακαινίσεις και το 20% ενεργειακές αναβαθμίσεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σήμερα η εορτή Του Αγίου Πνεύματος – Τι γιορτάζουμε – Οι εορτές Του Αγίου Πνεύματος

Η Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος έγινε δέκα ημέρες μετά από  την Ανάληψη του Κυρίου στους ουρανούς. Σύμφωνα με την Παράδοση, αφού ο Ιησούς Χριστός ανελήφθη στους ουρανούς, κάθε μέρα προσκυνούσαν το Θεό ένα από τα εννιά Αγγελικά  Τάγματα και τη δέκατη ημέρα στάλθηκε ο Παράκλητος στους Αποστόλους.

Πέτρος Κεφαλάς οκ
Γράφει ο Πέτρος Κεφαλάς

Στις δέκα αυτές ημέρες οι Απόστολοι προετοιμάζονταν και περίμεναν την πραγματοποίηση της υπόσχεσης του Κυρίου με πίστη, εγκαρτέρηση και προσευχή.

Το Άγιο Πνεύμα είναι η μία από τις τρεις υποστάσεις του Θεού μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Στην ουσία οι τρεις υποστάσεις μαζί αποτελούν την Αγία Τριάδα.

Ενώ ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο υπερώο της Ιερουσαλήμ και περίμεναν, όταν ήλθε η μέρα της Πεντηκοστής, περίπου κατά τις εννέα η ώρα το πρωί, ξαφνικά ακούστηκε βροντή απ’ τον ουρανό τέτοια, ώστε νόμιζες ότι θα ακουσθεί σε όλη την Οικουμένη. Εκεί βρίσκονταν ακόμα Έλληνες, Πάρθοι, Μήδοι και Ελαμίτες, κάτοικοι της Μεσοποταμίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, της Ασίας, της Φρυγίας, της Παμφυλίας, της Αιγύπτου, της Κυρήνης, Ρωμαίοι πολίτες, Κρητικοί και Άραβες πού μιλούσαν διάφορες γλώσσες. Άλλοι απ’ αυτούς ήταν ιουδαϊκής καταγωγής και άλλοι προσήλυτοι. Τότε φάνηκε το Άγιο Πνεύμα όμοιο με πύρινες γλώσσες και κάθισε σε καθέναν απ’ αυτούς. Κάθισε όχι μόνο στους δώδεκα Μαθητές, αλλά και στους εβδομήκοντα! Και μιλούσαν πλέον όλοι ξένες γλώσσες! Καθένας δηλαδή απ’ τους αποστόλους μιλούσε όλες τις γλώσσες! Κι ας μη νομισθή ότι ο απόστολος μιλούσε τη δική του την εβραϊκή γλώσσα, ενώ οι ακροατές άκουγαν τη γλώσσα τη δική τους! Όχι! Ο κάθε Απόστολος καταλάβαινε και μιλούσε τη γλώσσα κάθε άλλου έθνους.

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησία εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα, ενώ οι Καθολικοί πιστεύουν ότι εκπορεύεται και από τον Υιό. Αυτή μάλιστα είναι μια ανά τους αιώνες  από τις μεγαλύτερες διαφορές Ορθοδόξων και Καθολικών.

agiopnevmaΗ επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ήταν η εκπλήρωση της υπόσχεσης που τους έδωσε ο Κύριος Ιησού Χριστού πριν την Ανάληψή Του. Το Άγιο Πνεύμα στάλθηκε για να φωτίσει και να ενδυναμώσει τους Αποστόλους στο τιτάνιο έργο που τους άφησε ως συνεχιστές Του ο Κύριος.

Οι Απόστολοι μετά την φώτισή τους από το Άγιο Πνεύμα βγήκαν έξω και άρχισαν να κηρύττουν στους Ιουδαίους και στους προσήλυτους (πρώην ειδωλολάτρες που είχαν ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό) που βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, μιλώντας στον καθένα στη γλώσσα του. Κάποιοι έμειναν  εκστατικοί και τους θαύμαζαν, ενώ άλλοι τους κορόιδευαν ότι ήταν μεθυσμένοι. Τότε πήρε το λόγο ο Απόστολος Πέτρος και τους είπε ότι ήταν αδύνατο να είχαν μεθύσει, αφού ακόμη ήταν μόλις δέκα η ώρα το πρωί και κατόπιν τους εξήγησε ότι αυτό ήταν η εκπλήρωση της προφητείας του Ιωήλ.

Η Πεντηκοστή άρχισε να γιορτάζεται από τους αποστολικούς χρόνους είτε στο ναό των Ιεροσολύμων μαζί με τους Ιουδαίους (Πράξεις 20,16), είτε χωριστά. Σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς Πατέρες και συγγραφείς του του 4ου αιώνα γίνεται λόγος περί του εορτασμού από τους αποστολικούς χρόνους όπου κατά την εορτή αυτή γινόταν και η βάπτιση των κατηχουμένων όπου και για το λόγο αυτό συνεχίζεται και ψάλλεται ο τρισάγιος ύμνος: “Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε…“. Η Πεντηκοστή είναι εβδομαδιαία εορτή δηλαδή εορτάζεται όλες τις ημέρες της εβδομάδας με ιδιαίτερη έξαρση το Σάββατο. Από τις μεθεόρτιες ημέρες ξεχωρίζει η Δευτέρα που είναι αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα όπου και επαναλαμβάνεται ομοίως όλη η ακολουθία της Κυριακής.

Το Άγιο Πνεύμα έκτοτε είναι μαζί μας και «όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». Τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας γίνονται με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η μετατροπή του Άρτου και Οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού γίνονται δια της επικλήσεως του Αγίου Πνεύματος από τον λειτουργό Ιερέα ή Επίσκοπο. Ο Κύριος μετά την Ανάληψή Του, μας έστειλε τον Παράκλητο, ώστε να φωτίζει και να αγιάζει την Εκκλησία και τον κάθε πιστό.

Η Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή

Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα, επειδή την Κυριακή πρωταγωνιστεί το Άγιο Πνεύμα στα γεγονότα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός και μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό είναι η Αγία Τριάδα, ο Τριαδικός Θεός. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.

Οι σχέσεις δεν ανθίζουν μόνες τους – Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Στην αρχή μιας σχέσης όλα μοιάζουν να έρχονται φυσικά. Το ενδιαφέρον, η επιθυμία, τα μηνύματα χωρίς λόγο, η ανάγκη να δεις τον άλλον, να τον αγγίξεις, να του μιλήσεις. Ένα χαμόγελο, ένα φιλί, μια μικρή κίνηση φροντίδας βγαίνουν αυθόρμητα, χωρίς προσπάθεια. Και κάπως έτσι δημιουργείται η αίσθηση ότι η αγάπη «υπάρχει από μόνη της». Όμως ο χρόνος αλλάζει τις σχέσεις…

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Η καθημερινότητα μπαίνει δυναμικά στη ζωή των ανθρώπων. Υποχρεώσεις, άγχος, παιδιά, δουλειά, κούραση… και σιγά σιγά αυτό που κάποτε ήταν αυθόρμητο αρχίζει να θεωρείται δεδομένο. Ο άνθρωπος δίπλα μας γίνεται «η συνήθεια μας». Και εκεί χρειάζεται προσοχή.

Γιατί τίποτα σημαντικό στη ζωή δεν παραμένει ζωντανό χωρίς φροντίδα. Ούτε μια σχέση, ούτε ένας άνθρωπος, ούτε ακόμα κι εμείς οι ίδιοι. Πολλές φορές τα ζευγάρια πιστεύουν ότι η αγάπη φαίνεται μόνο στις μεγάλες στιγμές. Στις δύσκολες αποφάσεις, στις θυσίες, στα σοβαρά γεγονότα της ζωής. Κι όμως, η σχέση χτίζεται κυρίως στα μικρά καθημερινά. Στον τρόπο που θα πεις «καλημέρα», στο αν θα κοιτάξεις πραγματικά τον άλλον όταν σου μιλά, στο αν θα τον αγγίξεις τρυφερά περνώντας δίπλα του, στο αν θα θυμηθείς να πεις ένα «σ’ αγαπώ» χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Αυτές οι μικρές κινήσεις μοιάζουν ασήμαντες μόνο όταν υπάρχουν. Όταν χαθούν, τότε καταλαβαίνει κανείς πόσο μεγάλες ήταν.

Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι ο άλλος συνεχίζει να τους βλέπει. Όχι μόνο ως γονείς, συνεργάτες ή συνοδοιπόρους της καθημερινότητας. Αλλά ως πρόσωπα που εξακολουθούν να είναι σημαντικά, επιθυμητά, αγαπημένα. Και αυτό δεν διατηρείται αυτόματα μέσα στον χρόνο, θέλει παρουσία, πρόθεση, θέλει μικρές επαναλαμβανόμενες πράξεις ενδιαφέροντος.

Υπάρχει μια ψευδαίσθηση που εμφανίζεται εύκολα στις μακροχρόνιες σχέσεις: «Αφού είμαστε μαζί, όλα είναι εντάξει.» Όμως η σχέση δεν μένει ζωντανή μόνο επειδή συνεχίζει να υπάρχει. Μπορεί δύο άνθρωποι να ζουν στο ίδιο σπίτι και ταυτόχρονα να έχουν απομακρυνθεί βαθιά συναισθηματικά. Και συνήθως αυτό δεν συμβαίνει ξαφνικά. Συμβαίνει λίγο λίγο, όταν σταματά το ενδιαφέρον, όταν η τρυφερότητα μειώνεται… όταν ο άλλος θεωρείται δεδομένος. Τίποτα όμως δεν είναι πραγματικά δεδομένο. Και ίσως αυτή η συνειδητοποίηση να μας βοηθά να αγαπάμε πιο ουσιαστικά και να μην αναβάλλουμε τη φροντίδα, ούτε να θεωρούμε ότι «θα υπάρξει χρόνος αργότερα»… αλλά να θυμόμαστε ότι οι σχέσεις χρειάζονται καθημερινό «πότισμα».

Γιατί σχεδόν ό,τι έχει αξία στη ζωή θέλει φροντίδα και κόπο. Σκεφτείτε το: Ένα παιδί, μια δουλειά, η υγεία μας… ένας κήπος! Αν τα αφήσεις τελείως, σιγά σιγά μαραίνονται – το ίδιο συμβαίνει και με την αγάπη. Το όμορφο όμως είναι ότι όταν φροντίζουμε κάτι με αληθινό ενδιαφέρον, συνήθως ανταποκρίνεται. Και πολλές φορές δεν χρειάζονται τεράστιες αλλαγές. Χρειάζεται απλώς να θυμηθούν δύο άνθρωποι γιατί διάλεξαν ο ένας τον άλλον από την αρχή… και να συνεχίσουν, έστω μέσα στην κούραση της καθημερινότητας, να το δείχνουν.

Με μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα βλέμμα, μια μικρή φράση που λέει:                                          «Σε βλέπω ακόμα. Και συνεχίζεις να είσαι σημαντικός/ή για μένα.»

Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος: Εκρηκτική αύξηση του ατμίσματος στους εφήβους

Η παθολόγος- ογκολόγος Ζένια Σαριδάκη μιλά  για τους  κινδύνους των νέων προϊόντων νικοτίνης

Τον κώδωνα του κινδύνου για τη νέα μορφή που λαμβάνει σήμερα η καπνιστική συνήθεια κρούουν οι ειδικοί, επισημαίνοντας ότι η νικοτίνη επιστρέφει δυναμικά στη ζωή των νέων μέσα από νέα προϊόντα.

Όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Ζένια Σαριδάκη, παθολόγος-ογκολόγος και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Δικτύου W4O Hellas, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος (31 Μαΐου) «το κάπνισμα δυστυχώς δεν ανήκει στο παρελθόν. Μετουσιώνεται, μεταμορφώνεται και παραμένει επικίνδυνο όπως πάντα».

«Τα τελευταία χρόνια η κοινωνία έμαθε να αναγνωρίζει τους κινδύνους του συμβατικού τσιγάρου. Οι επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία είναι πλέον γνωστές, τεκμηριωμένες και αδιαμφισβήτητες. Το τσιγάρο έχει συνδεθεί με σοβαρά καρδιαγγειακά και αναπνευστικά νοσήματα, αλλά και με πολλούς τύπους καρκίνου. Για αυτό και η μείωση του καπνίσματος αποτέλεσε διαχρονικά έναν από τους σημαντικότερους στόχους της δημόσιας υγείας.

Σήμερα, όμως, η πρόκληση γίνεται πιο σύνθετη. Η καπνιστική συνήθεια δεν εμφανίζεται πια μόνο με τη μορφή του κλασικού τσιγάρου. Εμφανίζεται μέσα από ηλεκτρονικά τσιγάρα, προϊόντα ατμίσματος, θερμαινόμενο καπνό, συσκευές νέας γενιάς, γεύσεις, χρώματα και ψηφιακή αισθητική. Η νικοτίνη επιστρέφει στους νέους με νέο πρόσωπο: λιγότερο “καπνιστικό”, περισσότερο τεχνολογικό, πιο μοντέρνο, πιο κοινωνικά αποδεκτό και, ακριβώς γι’ αυτό, πιο ύπουλο», τονίζει η κ. Σαριδάκη.

Προσθέτει ότι για πολλούς εφήβους, η πρώτη επαφή με τη νικοτίνη δε γίνεται πλέον μέσα από το συμβατικό τσιγάρο, αλλά μέσα από το άτμισμα. Δεν ξεκινά πάντα ως «κάπνισμα». Ξεκινά ως δοκιμή, ως περιέργεια, ως εικόνα, ως παρέα, ως κάτι που μοιάζει ακίνδυνο ή «cool». Πριν ακόμη γίνει συνειδητή επιλογή, έχει ήδη κανονικοποιηθεί.

Το άτμισμα αυξάνεται ραγδαία στους εφήβους

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που αξιοποιεί η καμπάνια της W4O Hellas, το άτμισμα αυξάνεται ραγδαία στους εφήβους σε Ευρώπη και Ελλάδα. Διεθνώς το 16% των παιδιών μέχρι 13 ετών έχει δοκιμάσει, ενώ σχεδόν το 80% εκτίθεται συστηματικά σε σχετική διαφήμιση. Στην Ελλάδα, πάνω από 1 στους 2 μαθητές δηλώνει ότι έχει δοκιμάσει ηλεκτρονικό τσιγάρο, ενώ 1 στους 3 εφήβους πιστεύει λανθασμένα ότι είναι λιγότερο βλαβερό από το συμβατικό τσιγάρο. Παράλληλα, οι έφηβοι που ατμίζουν έχουν τριπλάσιο κίνδυνο να ξεκινήσουν και το κάπνισμα.

«Το κρίσιμο μήνυμα, λοιπόν, δεν είναι ότι “το ένα είναι καλύτερο από το άλλο”. Το κρίσιμο μήνυμα είναι ότι κανένα παιδί και κανένας έφηβος δεν χρειάζεται να ξεκινήσει μια σχέση με τη νικοτίνη. Ούτε σε μορφή τσιγάρου, ούτε σε μορφή vape, ούτε σε μορφή θερμαινόμενου καπνού», υπογραμμίζει η κ. Σαριδάκη.

Σημειώνει ότι «η νικοτίνη είναι εξαιρετικά εθιστική. Στην εφηβεία, η έκθεση σε αυτήν είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς ο εγκέφαλος ακόμη αναπτύσσεται. Μπορεί να επηρεάσει τη μνήμη, τη συγκέντρωση, τη συμπεριφορά και τη λήψη αποφάσεων, ενώ δημιουργεί από νωρίς τις προϋποθέσεις για εξάρτηση.

Το άτμισμα, ακόμη και όταν παρουσιάζεται ως «καθαρό» ή «λιγότερο βλαβερό», δεν είναι ακίνδυνο. Το αερόλυμα που εισπνέεται περιέχει χημικές, εν δυνάμει τοξικές, ουσίες (60-70 ταυτοποιημένες και μη – βαρέα μέταλλα, αλδεΰδες, πτητικές οργανικές ενώσεις, νιτροζαμίνες, πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες), οι οποίες έχουν συσχετιστεί με φλεγμονή, ερεθισμό και βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα και το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ κάποιες από αυτές είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνες».

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ιατρικό

Σύμφωνα με την κ. Σαριδάκη, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ιατρικό. Είναι κοινωνικό, πολιτισμικό και ψηφιακό. Η βιομηχανία και η κουλτούρα γύρω από τα νέα προϊόντα νικοτίνης αξιοποιούν γεύσεις, influencers, social media, ελκυστικές συσκευασίες και εικόνες που απευθύνονται άμεσα στους νέους. Η εξάρτηση δεν παρουσιάζεται ως εξάρτηση. Παρουσιάζεται ως στυλ. Ως αξεσουάρ. Ως «τρόπος να ανήκεις». Ως «μέρος της παρέας».

Γιατί η W4O Hellas ασχολείται με το κάπνισμα και το άτμισμα στους νέους

Απέναντι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η W4O Hellas αποφάσισε να πάρει θέση.

Η W4O Hellas είναι ένα πανελλήνιο επιστημονικό δίκτυο που ιδρύθηκε το 2014 από 5 γυναίκες παθολόγους-ογκολόγους, με στόχο την πρόληψη, την ενημέρωση, την ενδυνάμωση, την ορατότητα των γυναικών που ασχολούνται με την ογκολογία από διάφορα επιστημονικά πόστα και τη σύνδεση της επιστήμης με την κοινωνία.

 Στα χρόνια δράσης του, το δίκτυο έχει αναπτύξει σημαντικό κοινωνικό και επιστημονικό αποτύπωμα, με δράσεις πρόληψης, ενημέρωσης, δωρεάν προγράμματα γενετικού ελέγχου για περισσότερες από 700 γυναίκες ασθενείς στην Ελλάδα και παρεμβάσεις σε απομακρυσμένες και ευάλωτες κοινότητες.

Η απόφαση, όμως, να ασχοληθεί ενεργά με το άτμισμα και το κάπνισμα στους νέους δεν ήταν απλώς μια ακόμη δράση πρόληψης. Ήταν μια βαθιά ανθρώπινη και επιστημονική ανάγκη.

Τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής της W4O Hellas, η Ελένη Γαλάνη, η Έλενα Λινάρδου, η Ζένια Σαριδάκη, η Αθηνά Χριστοπούλου και η Αμάντα Ψυρρή, είναι γυναίκες παθολόγοι-ογκολόγοι που βλέπουν καθημερινά τις συνέπειες του καπνίσματος, της εξάρτησης και της καθυστερημένης πρόληψης. Γνωρίζουν, μέσα από την κλινική πράξη, τι σημαίνει μια συνήθεια που ξεκινά «αθώα» να μετατρέπεται με τα χρόνια σε σοβαρή απειλή για την υγεία.

«Απέναντι στην αυξανόμενη χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων από παιδιά και εφήβους, δεν μπορούσαμε να μείνουμε  θεατές.

Γιατί πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο υπάρχει ένα παιδί, μια οικογένεια, ένα μέλλον. Και γιατί, ως γιατροί αλλά και ως μητέρες και γυναίκες που υπηρετούμε την πρόληψη, δεν θέλουμε τα σημερινά παιδιά, αλλά και τα δικά μας παιδιά να γίνουν οι αυριανοί ασθενείς μας.

Από αυτή τη σκέψη γεννήθηκε η ανάγκη να μιλήσουμε ανοιχτά για το άτμισμα και τη νικοτίνη. Όχι για να φοβίσουμε τους νέους, αλλά για να τους προστατεύσουμε. Όχι για να τους κουνήσουμε το δάχτυλο, αλλά για να τους δώσουμε γνώση, αυτοπεποίθηση και έναν λόγο να πουν «όχι» πριν η δοκιμή γίνει συνήθεια, πριν η συνήθεια γίνει εξάρτηση και πριν η εξάρτηση αφήσει αποτύπωμα στην υγεία τους.

Για την W4O Hellas, η πρόληψη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι ευθύνη πριν από τη διάγνωση. Είναι παρέμβαση πριν από τη βλάβη. Είναι η απόφαση να σταθείς δίπλα στη νέα γενιά πριν χρειαστεί να τη συναντήσεις ως ασθενή».

Μια καμπάνια που μιλά στη γλώσσα των νέων

Η νέα anti-vaping καμπάνια της W4O Hellas δημιουργήθηκε με στόχο να μιλήσει στη γλώσσα των νέων. Να αποδομήσει τη δήθεν «cool» εικόνα του ατμίσματος. Να δείξει ότι η πραγματική αυτοπεποίθηση δε χρειάζεται νικοτίνη, ότι η ταυτότητα ενός νέου ανθρώπου δεν χτίζεται μέσα από μια συσκευή και ότι η δύναμη βρίσκεται στην ελευθερία της επιλογής.

Η καμπάνια βασίστηκε σε μια απλή αλλά ισχυρή ιδέα: δεν αρκεί να λες το σωστό μήνυμα. Πρέπει να το πεις με τρόπο που να ακούγεται.

«Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να φοβηθούν τα παιδιά. Είναι να νιώσουν αρκετά δυνατά ώστε να μη χρειάζονται τη νικοτίνη για να αισθανθούν αποδεκτά», εξηγεί η κ. Σαριδάκη.

Η W4O Hellas στέλνει ένα καθαρό μήνυμα προς τους νέους, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, την πολιτεία και την κοινωνία:

«Η νικοτίνη δεν είναι μόδα. Το άτμισμα δεν είναι αθώο. Το κάπνισμα δεν είναι παρελθόν. Και η νέα γενιά δεν πρέπει να γίνει η επόμενη γενιά καρκινοπαθών.

Η πρόληψη σήμερα δεν μπορεί να περιμένει. Πρέπει να μιλήσουμε νωρίς, απλά, έξυπνα και ανθρώπινα. Η πρόληψη πρέπει να μπει στα σχολεία, στις οικογένειες, στις παρέες, στις οθόνες και στα social media. Πρέπει να φτάσει εκεί όπου ξεκινά η επιρροή, πριν ξεκινήσει η εξάρτηση.

Με επιστημονική γνώση, ενσυναίσθηση και σύγχρονα εργαλεία επικοινωνίας, η W4O Hellas συνεχίζει να υπερασπίζεται μια απλή αλλά ουσιαστική αλήθεια:

Η πραγματική ελευθερία δεν είναι να ακολουθείς μια τάση. Είναι να μπορείς να πεις όχι σε κάτι που δε χρειάζεσαι και που μπορεί να σε βλάψει».

Έφη Φουσέκη
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία – Γρ. Τσιώτος: AI, στοχευμένα φάρμακα και νέες χειρουργικές τεχνικές αλλάζουν την αντιμετώπιση του καρκίνου στο πάγκρεας

H πρώιμη διάγνωση μέσω του ΑΙ, τα νέα φάρμακα που στοχεύουν απευθείας στα ένοχα γονίδια και οι νέες χειρουργικές δυνατότητες ανοίγουν δρόμους για βάσιμες ελπίδες προόδου στην αντιμετώπιση του καρκίνου στο πάγκρεας, που μέχρι πρόσφατα θεωρείτο καταδικαστικός και έως το 2030 αναμένεται σύμφωνα με τον ΠΟΥ να αποτελέσει τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο.

«Είναι υπερβολή να θεωρήσουμε ότι κάτι μαγικό θα αλλάξει άρδην στην πρόγνωση ενός τόσο κακού καρκίνου. Από την άλλη πλευρά, οι τελευταίες εξελίξεις μας καθιστούν συγκρατημένα αισιόδοξους»,  δηλώνει ο χειρουργός Παγκρέατος διευθυντής Α’ Χειρουργικής Κλινικής Νοσοκομείου Μητέρα-Υγεία και ιδρυτής και πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Παγκρέατος, Γρηγόρης Τσιώτος. Σε συνέντευξη που παραχωρεί στο Πρακτορείο Fm και στην Τάνια Μαντουβάλου, αναφέρει μεταξύ άλλων,  ότι για πρώτη φορά ανακοινώθηκαν τον Απρίλιο στοιχεία από μελέτη της Mayo Clinic που  έγινε σε 1.462 άτομα και δείχνουν ότι με τη χρήση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, η κακοήθεια μπορεί να διαγνωστεί έως και ενάμιση χρόνο πριν από την εμφάνισή της στην αξονική τομογραφία, και πολύ πιο πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων. «Ο καρκίνος παγκρέατος διαγιγνώσκεται αργά, όταν έχει δώσει μεταστάσεις, έχει πιάσει πολλά αγγεία γύρω γύρω και αυτό τον καθιστά ανίατο. Ως εκ τούτου, τα νέα στοιχεία που προκύπτουν από τη μελέτη είναι συγκλονιστικά, αν επιβεβαιωθούν και από τις νέες μελέτες που έχουν ήδη αρχίσει».

Νέα στοχευμένα φάρμακα χτυπούν τον γενετικό μηχανισμό του όγκου – Ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις πρώτες μελέτες

Όσον αφορά τα νέα στοχευμένα φάρμακα που χτυπούν τον γενετικό μηχανισμό του όγκου ο ειδικός αναφέρει: «Υπάρχει ένα ογκογονίδιο, το λεγόμενο KRAS, που εντοπίζεται στο 85% των διαγνωσμένων περιστατικών με καρκίνο παγκρέατος. Αυτό το γνωρίζουμε εδώ και 25 χρόνια. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπήρχε κάποιο φάρμακο ικανό να στοχεύσει αποτελεσματικά το συγκεκριμένο ογκογονίδιο, να αναστείλει δηλαδή τη δράση του και κατ’ επέκταση να επιβραδύνει την ανάπτυξη του όγκου. Πλέον, όμως, φαίνεται ότι κάτι αλλάζει. Οι πρώτες μελέτες φάσης Ι δείχνουν ότι υπάρχει ένα νέο φάρμακο που δρα στοχευμένα σε αυτούς τους ασθενείς, με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Εάν τα ευρήματα αυτά επιβεβαιωθούν και στις επόμενες κλινικές μελέτες, τότε θα έχουμε ένα πολύ μεγάλο πρόσθετο όπλο στη χημειοθεραπεία».

 Έως και πενταπλασιασμός της επιβίωσης όταν ο ανεγχείρητος καρκίνος χειρουργείται

Αυτό που έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια δραματικά και έχει βελτιώσει καθοριστικά την πρόγνωση των ασθενών είναι ότι μπορεί να μετατραπεί αυτό που θεωρείτο πριν ανεγχείρητος καρκίνος, σε εγχειρήσιμο, λέει ο κ. Τσιώτος. «Το 40% των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος θεωρούνται ανεγχείρητοι, διότι ο καρκίνος έχει εμπλέξει τις μεγάλες αρτηρίες και φλέβες γύρω από το πάγκρεας, την πυλαία φλέβα, την αρτηρία του ήπατος, την αρτηρία του εντέρου. Και αυτό θεωρείται συμβατικά ανεγχείρητο. Όμως, μερικά κέντρα παγκοσμίως, είμαστε ένα από αυτά, το μοναδικό στην Ελλάδα μέχρι στιγμής, μπορούμε και βγάζουμε τους όγκους αυτούς βγάζοντας μαζί και τα αγγεία, τα οποία διηθούνται. Στη συνέχεια αυτό το έλλειμμα της φλέβας, ή της αρτηρίας αποκαθίσταται με μοσχεύματα, ή με άλλους τρόπους. Αυτό είναι η μετατροπή του ανεγχείρητου σε εγχειρήσιμο. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους ασθενείς, αλλά σε ένα σημαντικό ποσοστό, σχεδόν στους μισούς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ασθενείς που είχαν επιβίωση 6, 7, 8 μήνες, τώρα έχουν τετραπλασιάσει ή πενταπλασιάσει τη μέση επιβίωση. Δηλαδή, έχουμε αποδείξει και εμείς με επανειλημμένες δημοσιεύσεις από το 2019 και μετά, όπως και η διεθνής βιβλιογραφία με ακόμα περισσότερα περιστατικά από την Αμερική, ότι η μετατροπή του ανεγχείρητου σε εγχειρήσιμο, αυξάνει πάρα πάρα πολύ την επιβίωση».

112% μεγαλύτερη θνητότητα σε νοσοκομεία που δεν είναι κέντρα αναφοράς

Η ομάδα μας λειτουργεί με χαρακτηριστικά κέντρου Αναφοράς, τονίζει ο κ. Τσιώτος για να εξηγήσει στη συνέχεια τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τους ασθενείς. «Αυτό σημαίνει πολύ καλύτερη επιβίωση μετά την εγχείρηση, πολύ μικρότερες επιπλοκές και θνητότητα στο χειρουργείο. Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο στο περιοδικό του Αμερικανικού ιατρικού Συλλόγου, ασθενείς οι οποίοι χειρουργούνται για πάγκρεας σε μεγάλα νοσοκομεία, που δεν είναι όμως κέντρα αναφοράς έχουνε 112% μεγαλύτερη θνητότητα, σε αντίθεση με ασθενείς που χειρουργούνται σε κέντρα αναφοράς, που έχουνε 35% μεγαλύτερη επιβίωση», Τι καθιστά μία χειρουργική ομάδα κέντρο αναφοράς, προκύπτει εύλογα το επόμενο ερώτημα. «Το Αμερικανικό  Ινστιτούτο Παγκρέατος έχει ορίσει σαφέστατα αυτούς  τους όρους και αναφέρεται σε: Πρώτον, ποσοτικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή, πόσες αφαιρέσεις παγκρέατος γίνονται κάθε χρόνο. Υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός που πρέπει να υπερβαίνει ετησίως η ομάδα.  Δεύτερον, υπάρχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά που αφού περάσουν από κριτικές επιτροπές δημοσιεύονται. Και τρίτον, πρέπει να υπάρχουν όλες οι συναφείς με το πάγκρεας ειδικότητες, για παράδειγμα επεμβατική ακτινολογία, γαστροντερολογία, ακτινολογία, ακτινοθεραπευτική, χημειοθεραπεία,  λοιμωξιολογία κάτω από την ίδια στέγη, στο ίδιο νοσοκομείο».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μήνυμα ελπίδας που μπορείτε να δώσετε αυτή τη στιγμή σε έναν ασθενή με καρκίνο παγκρέατος και στην οικογένειά του, ήταν το τελευταίο ερώτημα που ετέθη στον διακεκριμένο χειρουργό παγκρέατος. «Το μεγαλύτερο μήνυμα που έχουμε να δώσουμε είναι, η μετατροπή του ανεγχείρητου σε εγχειρήσιμο. Το 40% των ασθενών που έχουν καρκίνο παγκρέατος, οι γιατροί τους, χειρουργοί, παθολόγοι, ογκολόγοι και γαστρεντερολόγοι, τους θεωρούν ανεγχείρητους. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να ζητήσουν και μια δεύτερη γνώμη, γιατί μπορεί αυτό που θεωρεί κανείς ανεγχείρητο, να είναι τελικά εγχειρήσιμο και να ανοίξει έναν δρόμο πολύ καλύτερης πρόγνωσης και πολύ μακρότερης επιβίωσης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η καλλιέργεια καστανού σουσαμιού επιμένει στη Μαγνησία – βίντεο

Το σουσάμι μπορεί σήμερα να μην αποτελεί από τις πιο διαδεδομένες καλλιέργειες στην Ελλάδα, ωστόσο εξακολουθεί να διατηρεί μια ξεχωριστή θέση στην ελληνική αγροτική παραγωγή και τη διατροφή μέσα από παραγωγούς που συνεχίζουν να το καλλιεργούν παρά τις δυσκολίες. Πρόκειται για μια απαιτητική καλλιέργεια, η οποία χρειάζεται εμπειρία, υπομονή και μεγάλη προσωπική φροντίδα, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου η μαζική παραγωγή και το αυξημένο κόστος έχουν οδηγήσει πολλούς αγρότες να την εγκαταλείψουν.

Δείτε το βίντεο:

Σημ. βίντεο: Το σουσάμι μπορεί σήμερα να μην αποτελεί από τις πιο διαδεδομένες καλλιέργειες στην Ελλάδα, ωστόσο εξακολουθεί να διατηρεί μια ξεχωριστή θέση στην ελληνική αγροτική παραγωγή και διατροφή μέσα από παραγωγούς που συνεχίζουν να το καλλιεργούν παρά τις δυσκολίες. Πρόκειται για μια απαιτητική καλλιέργεια, η οποία χρειάζεται εμπειρία, υπομονή και μεγάλη προσωπική φροντίδα, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου η μαζική παραγωγή και το αυξημένο κόστος έχουν οδηγήσει πολλούς αγρότες να την εγκαταλείψουν.
Στην Κοκκίνα, έναν μικρό οικισμό της Θεσσαλίας που υπάγεται διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, συνεχίζεται μέχρι σήμερα η καλλιέργεια καστανού σουσαμιού. Πρόκειται για μια απαιτητική αγροτική δραστηριότητα που χρειάζεται εμπειρία, φροντίδα και κυρίως ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συγκομιδή, η οποία παραμένει σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτική.
Όπως αναφέρει ο παραγωγός σουσαμιού Παρμενίων Γάτος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η επιλογή του στην καλλιέργεια δεν είναι εύκολη, καθώς το σουσάμι απαιτεί και ιδιαίτερη προσοχή σε όλα τα στάδια ανάπτυξης του φυτού. Η καλλιέργεια ξεκινά την άνοιξη, όταν η θερμοκρασία του εδάφους ανέβει αρκετά ώστε να γίνει η σπορά. Ωστόσο, σύμφωνα με τον παραγωγό, η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στην ανάπτυξη του φυτού αλλά κυρίως στη συγκομιδή, η οποία παραμένει ιδιαίτερα απαιτητική και σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτική.
ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Χατζηπολίτης Νίκος

Στην Κοκκίνα, έναν μικρό οικισμό της Θεσσαλίας που υπάγεται διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, συνεχίζεται μέχρι σήμερα η καλλιέργεια καστανού σουσαμιού. Πρόκειται για μια απαιτητική αγροτική δραστηριότητα που χρειάζεται εμπειρία, φροντίδα και κυρίως ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συγκομιδή, η οποία παραμένει σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτική.

Όπως αναφέρει ο παραγωγός σουσαμιού Παρμενίων Γάτος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η επιλογή του στην καλλιέργεια δεν είναι εύκολη, καθώς το σουσάμι απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή σε όλα τα στάδια ανάπτυξης του φυτού.

Η καλλιέργεια ξεκινά την άνοιξη, όταν η θερμοκρασία του εδάφους ανέβει αρκετά ώστε να γίνει η σπορά. Ωστόσο, σύμφωνα με τον παραγωγό, η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στην ανάπτυξη του φυτού αλλά κυρίως στη συγκομιδή, η οποία παραμένει ιδιαίτερα απαιτητική και σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτική.

Όπως εξηγεί ο κ. Γάτος στο Αθηναικό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων «τα φυτά κόβονται όσο είναι ακόμη χλωρά, πριν ξεραθούν πλήρως και ανοίξουν οι κάψες. Στη συνέχεια, δένονται σε δεμάτια και αφήνονται όρθια να στεγνώσουν φυσικά κάτω από τον ήλιο. Ακολουθεί το τίναγμα και ο διαχωρισμός του σπόρου, μια διαδικασία ιδιαίτερα χρονοβόρα και απαιτητική, που παραμένει χειρωνακτική και απαιτεί παρουσία και εμπειρία από τον παραγωγό».

Ο ίδιος καλλιεργεί καστανό σουσάμι, μια ποικιλία που θεωρείται αρωματική και γευστική. Το καστανό σουσάμι διαφέρει από το λευκό τόσο στη γεύση όσο και στα χαρακτηριστικά του σπόρου.

Σύμφωνα με τον παραγωγό, το καστανό σουσάμι «ξεχωρίζει κυρίως για το έντονο άρωμα και τη γεύση του, χαρακτηριστικά που το κάνουν ιδιαίτερα κατάλληλο για παραγωγή ταχινιού και παραδοσιακών προϊόντων, ενώ τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον από καταναλωτές που αναζητούν ελληνικές πρώτες ύλες και μικρές ποιοτικές παραγωγές αντί για εισαγόμενα προϊόντα μαζικής καλλιέργειας».

Μάλιστα, σχεδόν ολοκληρη η παραγωγή του κ. Γάτου οδηγείται στην παραγωγή ταχινιού με την ονομασία «Θύσανος», το οποίο παρασκευάζεται από το το σουσάμι που ο ίδιος καλλιεργεί. Όπως εξηγεί, στόχος του είναι «να διατηρηθεί η ποιότητα του προϊόντος σε όλα τα στάδια, από το χωράφι μέχρι την τελική επεξεργασία, αποτέλεσμα της αγάπης του για την συγκεκριμένη καλλιέργεια».

Όπως αναφέρει «μέσα από τη χειρωνακτική εργασία, τη γνώση του χωραφιού και τη φροντίδα σε κάθε στάδιο παραγωγής, το καστανό σουσάμι εξακολουθεί να παράγεται στην ελληνική ύπαιθρο, διατηρώντας ζωντανή μια καλλιέργεια που συνδέεται εδώ και δεκαετίες με την ελληνική γαστρονομία και την αγροτική παράδοση».

Αξίζει να σημειωθεί πως σε μια περίοδο όπου πολλές παραδοσιακές καλλιέργειες σχεδόν εγκαταλείπονται ή αντικαθίστανται από πιο βιομηχανοποιημένες μορφές παραγωγής, η συνέχιση της καλλιέργειας σουσαμιού στην Ελλάδα αποτελεί ένα παράδειγμα επιμονής σε μια απαιτητική αλλά ποιοτική αγροτική δραστηριότητα. Για τον Παρμενίωνα Γάτο, η αγάπη για την συνέχιση της καλλιέργειας αποτελεί προσπάθεια διατήρησης μιας αγροτικής γνώσης που συνδέεται άμεσα με την ελληνική διατροφική παράδοση και προϊόντα όπως το ταχίνι και τα παραδοσιακά προιόντα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ιράν: Οι αρχές σχεδιάζουν την κηδεία του πρώην ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, τρεις μήνες μετά τον θάνατό του

Οι ιρανικές αρχές ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για την κηδεία του πρώην ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου, κατά την πρώτη ημέρα των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων στο Ιράν, μετέδωσε απόψε η κρατική τηλεόραση, σημειώνοντας ότι δεν έχει προς το παρόν καθοριστεί η ακριβής ημερομηνία.

Η κηδεία ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τις αρχές Μαρτίου, όμως αναβλήθηκε επ’ αόριστον.

«Συγκροτήθηκε ένα ειδικό γενικό επιτελείου για να προετοιμάσει την τελετή» και έχουν κινητοποιηθεί διάφοροι οργανισμοί, μετέδωσε το τηλεοπτικό κανάλι Irib, επικαλούμενο τον Μοχσέν Μαχμουντί, τον διευθυντή του Ισλαμικού Συμβουλίου Συντονισμού της Τεχεράνης, που έχει αναλάβει την οργάνωση της κηδείας.

Αν και δεν έχει οριστεί ημερομηνία, ο Μαχμουντί έκανε λόγο για μια «μεγαλειώδη (τελετή), παρουσία μεγάλου κοινού».

Ο Αλί Χαμενεΐ, 86 ετών, ήταν επικεφαλής της Ισλαμικής Δημοκρατίας επί περισσότερα από 36 χρόνια. Ο γιος του, Μοτζτάμπα, που τον διαδέχτηκε στις αρχές Μαρτίου, δεν έχει εμφανιστεί δημοσίως από τότε. Τραυματίστηκε από τους βομβαρδισμούς και μιλά μόνο με γραπτά μηνύματα.

Χιλιάδες Ιρανοί απότισαν φόρο τιμής στον Αλί Χαμενεΐ τον Απρίλιο, 40 ημέρες μετά τον θάνατό του, όπως επιτάσσει το έθιμο. Όμως η κηδεία του δεν έγινε ποτέ, παρά την κατάπαυση του πυρός που τέθηκε σε ισχύ στις 8 Απριλίου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γ. Φλωρίδης: οι αλλαγές στον Κώδικα Δικηγόρων θα γίνουν μόνο αν υπάρχει απόλυτη συμφωνία του δικηγορικού σώματος

Στους Δελφούς, που διεξάγονται οι εργασίες της Ολομέλειας των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, ανέφερε, ότι θα υπάρχει στην Ελλάδα επενδυτική σταθερότητα σχετικά με την λειτουργία και ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης ενώ παράλληλα δεσμεύτηκε ότι οι αλλαγές στον Κώδικα Δικηγόρων θα γίνουν μόνο αν υπάρχει απόλυτη συμφωνία του δικηγορικού σώματος.

Ο κ. Φλωρίδης, κατά τον χαιρετισμό του στις εργασίες της Ολομέλειας, ανέφερε ότι θα ανακοινωθεί μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα νομοσχέδιο με το οποίο αλλάζει ριζικά νόμος του 1929 (νόμος 3741/1929) για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ιδιωτικών περιουσιών, νόμο με τον οποίο «αναγνωρίζεται η διηρημένη κατ` ορόφους ή μέρη αυτών ιδιοκτησία επί του αυτού οικοδομήματος». Δηλαδή, το νομοσχέδιο αναμορφώνει τις ενοχικές σχέσεις στις οριζόντιες και κάθετες ιδιοκτησίες.

Παράλληλα, ο κ. Φλωρίδης κατ΄ αρχάς, αναφέρθηκε στις θεμελιώδεις, όπως τις χαρακτήρισε, νομοθετικές αλλαγές (δικαστικός χάρτης, κληρονομικό Δίκαιο, ηλεκτρονικός φάκελος δικογραφίας, κ.λπ.) που άλλαξαν και αλλάζουν το τοπίο στον τομέα της Δικαιοσύνης και του δικαίου. Οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τόνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης, «εξαφάνισαν τον φαύλο κύκλο των καθυστερήσεων».

Αναφερόμενος στις επικείμενες αλλαγές στον Κώδικα Δικηγόρων, ο κ. Φλωρίδης, τόνισε ότι μόνο με την απόλυτη συμφωνία του 100% του δικηγορικού σώματος θα γίνουν οι αλλαγές, προσθέτοντας ότι «αν δεν συμφωνήσουμε στις αλλαγές δεν θα πάει στην Βουλή».

Ακόμη, ο υπουργός Δικαιοσύνης, επισήμανε ότι αν και έχει ολοκληρωθεί η ψηφιακή μετάβαση στην Δικαιοσύνη και ειδικά στα δικαστήρια της Αθήνας, ωστόσο μόνο το 5 με 10% των αγωγών κατατίθενται ηλεκτρονικά.

Ακόμη, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας κατά τον χαιρετισμό του, επισήμανε ότι «η ανάγκη αλλαγών και η δραματική υστέρηση, που παρουσίαζε η χώρα μας στους δείκτες απονομής της Δικαιοσύνης μας ώθησε να τολμήσουμε μέτρα, που τα συζητούσαμε δεκαετίες ολόκληρες» και προσέθεσε:

«Όλες οι νομοθετικές πρωτοβουλίες διαπνέονται από την πεποίθησή μας ότι η Δικαιοσύνη αποτελεί θεμέλιο του κράτους δικαίου και βασική προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής, ασφάλειας και δημοκρατικής σταθερότητας. Σε αυτή τη μεγάλη αποστολή, ο ρόλος του δικηγορικού σώματος είναι καθοριστικός. Ο δικηγόρος δεν είναι απλώς ένας επαγγελματίας του δικαίου. Είναι συλλειτουργός της Δικαιοσύνης, υπερασπιστής των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του πολίτη, εγγυητής της ισότιμης πρόσβασης όλων στη δικαστική προστασία».

Κλείνοντας τον χαιρετισμό του, ο κ. Μπούγας, τόνισε: «Η Κυβέρνηση απέδειξε ότι τιμά το ρόλο του δικηγόρου ως συλλειτουργού της Δικαιοσύνης όχι ρητορικά, αλλά ουσιαστικά, κυρίως με την ανάθεση οιονεί δικαιοδοτικού έργου και την ανάδειξη του δικηγορικού σώματος σε θεσμικό συνομιλητή μας και συνδιαμορφωτή των σχεδίων νόμων, που εισηγούμεθα».

Στην συνέχεια ο πρόεδρος της Ολομέλειας και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, αναφέρθηκε «στο πρωταρχικό θέμα, της δίκη των Τεμπών — τη δίκη που απασχολεί βαθύτατα ολόκληρη την ελληνική κοινωνία» και συνέχισε: «Η τραγωδία των Τεμπών, μας επιβάλλει να αναμετρηθούμε με την ιστορική μας ευθύνη. Το δικηγορικό σώμα, διά των Δικηγορικών Συλλόγων, έχει δηλώσει παράστασή προς υποστήριξη της κατηγορίας. Πρόκειται για πράξη θεσμικής υπευθυνότητας. Μόνος γνώμονάς μας είναι η εύρεση της αλήθειας και η απόδοση Δικαιοσύνης. Το οφείλουμε στα θύματα, στους οικείους τους, στην κοινωνία και στην ιστορία μας».

Ακόμη, ο κ. Κουτσόλαμπρος επισήμανε: «Η νομιμοποίηση των Δικηγορικών Συλλόγων ως παρισταμένων προς υποστήριξη της κατηγορίας σε μια τέτοια δίκη μείζονος εθνικής σημασίας είναι ορόσημο στην ιστορία του σώματος: υπογραμμίζει με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι οι Σύλλογοι δεν σιωπούμε απέναντι σε μεγάλα δικαϊκά διακυβεύματα, αλλά παίρνουμε θέση και παρεμβαίνουμε με τον δικονομικά προσήκοντα τρόπο ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών παρενέβη με επιμονή για την διαμόρφωση κατάλληλων συνθηκών διεξαγωγής της δίκης, απαιτώντας την αναμόρφωση της δικαστικής αίθουσας με τρόπο που σέβεται την αξιοπρέπεια όλων των παραγόντων της δίκης. Η προσπάθειά μας δικαιώθηκε με την προσθήκη εκατό νέων θέσεων στο δικαστήριο και την εξασφάλιση επαρκών μέσων προς άσκηση του λειτουργήματός μας (προσθήκη εδράνων κ.λπ.) — μία ακόμα ένδειξη ότι οι παρεμβάσεις μας αποδίδουν χειροπιαστά αποτελέσματα» και «από εδώ και πέρα, η δίκη πρέπει να προχωρήσει απρόσκοπτα και με σεβασμό στα δικαιώματα των διαδίκων και το Κράτος Δικαίου. Απόπειρες εργαλειοποίησης της δίκης για σκοπούς ξένους προς την απόδοση δικαιοσύνης πρέπει να αποκρουστούν καθώς απάδουν του νομικού μας πολιτισμού. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι δεν θα υποκύψουμε σε σκοπιμότητες και δεν θα εργαλειοποιηθούμε. Η αλήθεια δεν εξυπηρετείται από τη δικονομική αταξία και προσπάθειες παρακώλυσης της διαδικασίας· εξυπηρετείται από την απρόσκοπτη πρόοδο της δίκης σε αρμονία με το ισχύον δικονομικό πλαίσιο».

Αναφορά, έκανε ο πρόεδρος της Ολομέλειας στις εταιρείες διαχείρισης Απαιτήσεων -funds, τονίζοντας: «Ένα από τα πλέον φλέγοντα ζητήματα που απασχολεί το δικηγορικό σώμα — αλλά και σύσσωμη την ελληνική κοινωνία — είναι οι καταχρηστικές συμπεριφορές που εκδηλώνουν τόσο τράπεζες όσο και Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων. Η Ολομέλεια έχει εκφράσει την κατηγορηματική αντίθεσή της στις αθέμιτες πρακτικές τραπεζών και των εταιριών διαχείρισης, ιδίως σε σχέση με την προσπάθεια να διορίζουν δικηγόρους της αρεσκείας τους για την εκπροσώπηση του δανειολήπτη στις προσημειώσεις — γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων και υπονομεύει την ανεξαρτησία του δικηγόρου και την ελευθερία επιλογής δικηγόρου από τους πολίτες.

Η Ολομέλεια στηλιτεύει, παράλληλα, τις καταχρηστικές συμπεριφορές εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, που φαλκιδεύουν τα δικαιώματα των δανειοληπτών, θέτουν σε κίνδυνο τα περιουσιακά τους δικαιώματα και εκδηλώνουν απαξιωτικές συμπεριφορές έναντι δικηγόρων και οφειλετών. Η αδράνεια της Τράπεζας της Ελλάδος απέναντι σε τέτοια φαινόμενα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Έχουμε ζητήσει από το υπουργείο Οικονομικών, τη δημιουργία του αναγκαίου θεσμικού πλαισίου καθώς και την επιβολή κυρώσεων σε κάθε παραβίαση».

Σχετικά, με την αναμόρφωση του Κώδικα Δικηγόρων, ο κ. Κουτσόλαμπρος, ανέφερε: «Η αναμόρφωση του Κώδικα είναι ένα από τα μείζονα εγχειρήματα της προηγούμενης αλλά και της παρούσας Ολομέλειας. Η αρμόδια επιτροπή που λειτουργεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Ολομέλειας, ανέλαβε το ιστορικό έργο της σύνταξης ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου — που θα καλύπτει τα θέματα από την άσκηση και την απόκτηση της δικηγορικής ιδιότητας, έως τα ασυμβίβαστα, τις αμοιβές και το πειθαρχικό δίκαιο.

Θέλουμε να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός Κώδικα που θα διασφαλίζει την αυτορρύθμιση του επαγγέλματος – αρχή κατοχυρωμένη στο εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της προσφάτως υπογραφείσας Διεθνούς Σύμβασης για την Προστασία του Επαγγέλματος του Δικηγόρου της 13ης Μαΐου 2025- και θα δημιουργεί τις αναγκαίες συνθήκες για την άσκηση της δικηγορίας του μέλλοντος. Οι νέοι συνάδελφοι περιμένουν πολλά από εμάς και εμείς οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους».

Η πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου ‘Αμφισσας και οικοδέσποινα Σταυρούλα Πήττα, ανέφερε ότι η παρουσία των συναδέλφων της στην πρωτεύουσα της Φωκίδας «επικυρώνει την βαθειά σύνδεση του τόπου με τις έννοιες της ελευθερίας και της συγκροτημένης πολιτείας, ενώ υπενθυμίζει πανηγυρικά τον καθοριστικό ρόλο του δικηγόρου ως υπερασπιστή των δικαιωμάτων του πολίτη, ως θεματοφύλακα της δικαιοσύνης, αλλά και ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής» και συνέχισε «μέσα από αυτή τη διαρκή επαφή με την περιφέρεια, ενισχύεται η ενότητα του δικηγορικού σώματος και επιβεβαιώνεται ότι η Δικαιοσύνη δεν περιορίζεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά αφορά ισότιμα κάθε πολίτη, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας».

Απευθυνόμενη η κυρία Πήττα, στους συναδέλφους της, ανέφερε: «Ακολουθούμε πολλές φορές εντελώς διαφορετική διαδρομή στη σκέψη μας, έχουμε πολλές φορές αντικρουόμενες προσεγγίσεις μεταξύ μας σε σχέση με τα ζητήματα που απασχολούν το σώμα. Αλλά για όλους μας ο προορισμός και ο στόχος είναι ένας και είναι πάντα κοινός διαχρονικά…Αξιοπρεπής διαβίωση των δικηγόρων, αξιοπρεπείς συνθήκες άσκησης του λειτουργήματος, απρόσκοπτη απονομή Δικαιοσύνης.

Για τον λόγο αυτό, σε αυτή την χρονική συγκυρία που πραγματοποιείται αυτή εδώ η Ολομέλεια και που ο θεσμός της Δικαιοσύνης, αλλά και η ισορροπία στις σχέσεις των συλλειτουργών της, βάλλονται και αμφισβητούνται, οφείλουμε να σταθούμε και πάλι σύσσωμοι στο ύψος που επιβάλλει το ηθικό βάρος της ιδιότητάς μας και να επιδιώξουμε πρώτοι από όλους εμείς την αποκατάσταση οποιασδήποτε δυσλειτουργίας και αμφισβήτησης, προς όφελος των πολιτών και της κοινωνικής ειρήνης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠαΣοΚ: Χωρίς λόγο ύπαρξης – Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΠαΣοΚ διαχρονικά «σημάδεψε» μεγάλα κοινωνικά ρεύματα, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα. Ταυτοχρόνως, αποδείχτηκε χρήσιμο στην κοινωνία, μα συνάμα και άγονο (sic) σε σημαντικές καμπές της διαδρομής του.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Μα πέραν της αρχικής διαδρομής του στο περιθώριο με την αντιδυτική υστερία, πέραν του βλαβερού «αυριανισμού» που ουσιαστικά επέβαλλε στην πολιτική, το ΠαΣοΚ δεν εξέθρεψε απλώς έναν τοξικό τρόπο πολιτικής έκφρασης, νομιμοποίησε τη λάσπη ως πολιτικό επιχείρημα. Επίσης, πέραν της ιδιαιτέρως βλαπτικής δημοσιονομικής του πολιτικής που «έσκασε» στις πλάτες των επόμενων γενεών Ελλήνων, οφείλουμε να του πιστώσουμε κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό: έδωσε φωνή σε ανθρώπους που βρίσκονταν πολλά χρόνια στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. «Απελευθέρωσε» τη φωνή ανθρώπων που καταπιέζονταν…

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, μπορεί να ήταν χαρισματικός, μα ήταν για τον εαυτό του και δη σε μεγάλο βαθμό. Ήταν ο «γεωπόνος» των λεφτόδεντρων και μάλιστα συμπεριφέρθηκε αυστηρά – αν όχι άσχημα- σε όσους στο κόμμα του επιχειρούσαν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Οι περιπτώσεις του Σημίτη, του Τρίτση, του Γεννηματά, του Πεπονή, του Αυγερινού και πολλών άλλων, ήταν χαρακτηριστικές. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επί των ημερών του, λίγα ήταν τα στελέχη που αναδείχτηκαν. Όλους όσοι «έλαμψαν» από το ΠαΣοΚ κι αφέθηκαν να δημιουργήσουν, τους ανέδειξε ο Σημίτης. Βάσω Παπανδρέου, Διαμαντοπούλου, Αλέκος Παπαδόπουλος, Βενιζέλος, Χρυσοχοΐδης, Μπένος, Μανιάτης, Φώφη Γεννηματά, Λοβέρδος, Χριστοδουλάκης, Φλωρίδης κ.α. δημιούργησαν ένα άλλο ΠαΣοΚ. Ήταν η μοναδική περίοδος που το ΠαΣοΚ έμοιαζε με ευρωπαϊκό σχηματισμό κι όχι με συνδικαλιστικό καφενείο εξουσίας. Ήταν η μοναδική περίοδος, που σε συνδυασμό με το πέρασμα των χρόνων και την αλλαγή των κοινωνικών αναγκών, άφηνε σιγά σιγά τα ιδεολογήματα -ακόμη και τη φθίνουσα απανταχού σοσιαλδημοκρατία- και προσχωρούσε στην «φιλελεύθερη αποτελεσματικότητα». Διότι η πραγματικότητα είχε αρχίσει να εκδικείται τις ψευδαισθήσεις της Μεταπολίτευσης. Εξ ου και με την ανάληψη της ηγεσίας της ΝΔ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μεγάλο τμήματα του ΠαΣοΚ και των «πολιτικών του αστέρων», βρήκαν διέξοδο λόγων και έργων στη ΝΔ! Όχι από πολιτικό καιροσκοπισμό, αλλά επειδή η ΝΔ κατέλαβε τον χώρο της σοβαρότητας και του πολιτικού ρεαλισμού, που το ΠαΣοΚ εγκατέλειψε.

Το ΠαΣοΚ σήμερα, δείχνει ένα κόμμα εγκλωβισμένο στον συναισθηματισμό των φίλων του και δη στον συναισθηματισμό του παρελθόντος. Αποτελεί το… ΚΚΕ της σοσιαλδημοκρατίας και με το σημερινό πρόσωπο της ηγεσίας του, είναι ένα κόμμα που μονίμως ρέπει προς τον αντισυστημισμό! Ένα κόμμα παγιδευμένο σε μουσειακές αναμνήσεις, που μιλά συνεχώς για το παρελθόν επειδή φοβάται να κοιτάξει το μέλλον. Μόλις προχθές, καταψήφισε τον Γιάννη Στουρνάρα ως διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, μόνο και μόνο επειδή ήταν επιλογή του Μητσοτάκη! Είδαμε δηλαδή την αντιπολίτευση ως ψυχολογικό σύνδρομο και όχι ως πολιτική πρόταση. Μόλις προχθές παρέδωσε οριστικά τον χώρο του πολιτικού Κέντρου -που πάντα εκλέγει κυβέρνηση- στον Μητσοτάκη!

Είχε προηγηθεί, η απόφασή του -σε συνέδριο παρακαλώ- να μη συνεργαστεί με τη ΝΔ μετεκλογικά! Δηλαδή, ν’ αφήσει τη χώρα ακυβέρνητη ή να την οδηγήσει μαθηματικά σε δεύτερες εκλογές, αν η ΝΔ δεν λάβει αυτοδυναμία. Σαν να θεωρεί ότι η πολιτική σταθερότητα είναι δευτερεύουσα λεπτομέρεια μπροστά στις εσωκομματικές εμμονές.

Δυστυχώς, το ΠαΣοΚ σήμερα πορεύεται υπό τις εμμονές του προέδρου του, με ανορθολογισμό, καταγγελτισμό και συνεχή ταύτιση με λούμπεν πολιτικές δυνάμεις. Ένα κόμμα που κάποτε διεκδικούσε τον εκσυγχρονισμό, σήμερα φλερτάρει με τα πιο κουρασμένα αντανακλαστικά του λαϊκισμού. Κι αυτό το γεγονός, δεν μπορεί παρά να μη το καθιστά χρήσιμο για τον τόπο.

Δυστυχώς, το ΠαΣοΚ, έχασε σχεδόν δυο χρόνια για να καταφέρει να καταστεί και πάλι εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Εγκλωβίστηκε στις εμμονές του προέδρου του σε ζητήματα που δεν απασχολούν την κοινωνία, ενώ σε ότι προτείνει δείχνει να βρίσκεται ένα βήμα πίσω από τον Μητσοτάκη. Κυνηγούσε και κυνηγά τις εξελίξεις αντί να τις διαμορφώνει. Κι αυτό, ενώ έλειπε ο Τσίπρας.

Τώρα που ο κορυφαίος του λαϊκισμού επανέρχεται με «πράσινα» συνθήματα κι αντιγραφές από τον Παπανδρέου, το ΠαΣοΚ κατρακυλά. Και το τραγικό για το ΠαΣοΚ είναι ότι μοιάζει να χάνει ακόμη και στο ίδιο του το γήπεδο. Κι αμέσως προκύπτουν ερωτήματα:

Μπορεί το ΠαΣοΚ να γίνει πάλι κόμμα εξουσίας και δη με επήρεια σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα; Μπορεί να εμπνεύσει, να καθοδηγήσει, να βρει ρεαλιστικές σταθερές;

Έχει αφήγημα το ΠαΣοΚ σήμερα; Πείθει για κάτι;

Μπορεί η σοσιαλδημοκρατία να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα, δηλαδή ένα πολιτικό απολίθωμα που αδυνατεί να εκφράσει τις ανάγκες της κοινωνίας;

Μπορεί να υπερκεράσει τη ΝΔ που το έχει αλώσει σε μεγάλο βαθμό; Μπορεί να υπερβεί τον λαϊκισμό, τα συνθήματα και τους συμβολισμούς που του «κλέβει» ο Τσίπρας;

Εν κατακλείδι, το πρόβλημα του ΠαΣοΚ δεν είναι απλώς πολιτικό. Είναι υπαρξιακό. Δείχνει ανήμπορο να αποφασίσει αν θέλει να γίνει ένα σύγχρονο μεταρρυθμιστικό κόμμα που θα μπορέσει να κυβερνήσει ή αν θα παραμείνει αιχμάλωτο των φαντασμάτων της Μεταπολίτευσης. Κι όσο δεν απαντά σε αυτό το ερώτημα, θα φθείρεται ανάμεσα σε μια ΝΔ που κυριαρχεί στο Κέντρο και σ’ έναν λαϊκισμό που του αφαιρεί/κλέβει/λεηλατεί τα τελευταία συναισθηματικά του ερείσματα. Η κοινωνία του 2026 δεν αναζητά συνθήματα, ιστορικές νοσταλγίες και θυμωμένες καταγγελίες. Αναζητά σοβαρότητα, αποτελεσματικότητα και σχέδιο. Κι εκεί ακριβώς το ΠαΣοΚ δείχνει να μένει διαρκώς εκτός εποχής…

Πρωτοσέλιδοι βασικοί τίτλοι εφημερίδων της Κυριακής 31 Μαΐου 2025

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 31/5/2025

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: «ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΠΑΡΤΥ στην αντιπολίτευση»

REAL NEWS:  «Καυτός Ιούνιος στο Αιγαίο!»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Η μάχη της Ν.Δ για αυτονομία και ο «πόλεμος» για τη δεύτερη θέση»

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «Νέος «τιμοκατάλογος» για κληρονομιές, δωρεές, γονικές παροχές»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Στα «αβατα» της Δυτικής Αττικής »

Documento: «Ο σύμβουλος του Τσίπρα σε μισθοδοσία βρετανικών υπηρεσιών»

Η Βραδυνή: «ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΕΣ – ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ»

EΣΤΙΑ: «Σαμαράς για το νέο κόμμα: “Alea jacta est»»

ΤΟ ΒΗΜΑ: «Πολιτικό survivor»

ΜΠΑΜ στο ρεπορτάζ: «Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΤΣΕΛΗ»

KONTRANEWS: «Αρχίζει η «μάχη των μαχών» στη Δεξιά πολυκατοικία»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΝΔΡΕΑ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ»

Ο ΛΟΓΟΣ: «Σωρεία κατηγορουμένων στο «πλιάτσικο» του ΟΠΕΚΕΠΕ»

Η ΑΥΓΗ: «ΣΤΑ ΔΥΟ ΔΙΥΛΗΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ 800 εκατομμύρια ευρώ υπερκέρδη »

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΣΚΙΑΧΤΡΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ»

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: «Γιατί η Θεσσαλονίκη ψηφίζει διαφορετικά από την άλλη Ελλάδα»