Αρχική Blog Σελίδα 3

Η δημοσιονομική υπεραπόδοση άμυνα στην κρίση – Θετικά νέα για την Ελλάδα από τη Eurostat

Καλά νέα περιμένει η Ελλάδα την ερχόμενη Τετάρτη για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2025 πάνω στο οποίο θα “χτιστεί” το οπλοστάσιο των νέων μέτρων στήριξης των πολιτών από τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Στις 22 Απριλίου η Eurostat και η ΕΛΣΤΑΤ αναμένεται να ανακοινώσουν τα οριστικά στοιχεία για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2025 το οποίο αναμένεται να παρουσιάσει, για τέταρτο συνεχόμενο έτος, σημαντική υπέρβαση από τους στόχους.

Την αναθεώρηση προς τα πάνω των στοιχείων για το πρωτογενές πλεόνασμα προανήγγειλε ήδη ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, ενώ το Bloomberg σε δημοσίευμά του για την Ελλάδα, ανέφερε ότι το ύψος του θα διαμορφωθεί στα επίπεδα του 4,8%-4,9% του ΑΕΠ έναντι του 3,7% που ήταν ο αρχικός στόχος του προϋπολογισμού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η δημοσιονομική υπεραπόδοση θα συνεχιστεί και το 2026 με υπέρβαση και του εφετινού στόχου 2,8% του ΑΕΠ.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε αυτή την εβδομάδα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην έκθεσή του για την Ελλάδα ( Fiscal Monitor) προβλέποντας υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για το 2025 και για τα επόμενα έξι χρόνια και δυναμική μείωση του χρέους στο 110,9% του ΑΕΠ στο τέλος του 2031 από 145,7% το 2025. Σε ό,τι αφορά το πρωτογενές πλεόνασμα το ΔΝΤ εκτιμά ότι το 2025 θα διαμορφωθεί στο 4,4% 2025, στο 3,8% το 2026 και στο 3,1% το 2027 και το 2028 αντίστοιχα.

Η ισχυρή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, παρά τις επιπτώσεις από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τα αυξημένα έσοδα από την περιστολή της φοροδιαφυγής, ενισχύουν τις δημοσιονομικές επιδόσεις της χώρας. Με βάση αυτές χαράσσεται η πολιτική στήριξης των πολιτών απέναντι στις υψηλότερες τιμές της ενέργειας και την αύξηση του πληθωρισμού που προκαλούναι από την κρίση στη Μέση Ανατολή. Στα οριστικά στοιχεία για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2025 θα πρέπει να συνυπολογιστεί και ο ευρωπαϊκός κανόνας για το ετήσιο ύψος των δαπανών κάθε χώρας μέλους προκειμένου να προκύψει ο ακριβής δημοσιονομικός χώρος που θα έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση για τα νέα μέτρα στήριξης.

Η κυβέρνηση από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν έχει θέσει σε εφαρμογή δύο πακέτα μέτρων για τη στήριξη των πολιτών με κύρια στόχευση τους ευάλωτους. Πρόκειται, καταρχήν, για το πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους στην αλυσίδα των καυσίμων και σε βασικά αγαθά των σούπερ μάρκετ ενώ στη συνέχεια ανακοίνωσε την επιδότηση στην αντλία για τις αγορές ντίζελ, το fuel pass και τη στήριξη στα λιπάσματα. Στο εξής, δύο παράγοντες αναμένεται να καθορίσουν την πολιτική στήριξης: Το ύψος του δημοσιονομικού χώρου και η διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή.  Οπως δήλωσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης σε συνέντευξη του στην τηλεόραση της ΕΡΤ: “Θα περιμένουμε να δούμε τα τελικά στοιχεία, θα περιμένουμε να δούμε ποιός είναι ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος, θα συσχετίσουμε την αξιολόγησή μας με το τι συμβαίνει στα στενά του Ορμούζ, με το τι συμβαίνει στις συντεταγμένες αυτής της ενεργειακής κρίσης και σίγουρα θα παρέμβουμε αναλόγως.”

Ο υπουργός διευκρίνισε ότι κρίσιμη παράμετρος για όλα αυτά θα είναι η διάρκεια της κρίσης. Όπως είπε, άλλα θα είναι τα δεδομένα “εάν η κρίση διαρκέσει άλλες δύο εβδομάδες,  άλλα θα είναι αν διαρκέσει άλλους δύο ή τρεις μήνες”.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στενά Χορμούζ: Επανεκκίνηση της διέλευσης πλοίων υπό όρους αλλά και αυξημένο ρίσκο για τη ναυσιπλοΐα

H αποκατάσταση της κυκλοφορίας ενδέχεται να διαρκέσει αρκετούς μήνες εκτιμούν ειδικοί

Σε φάση σταδιακής επανεκκίνησης εισέρχεται η ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο, καθώς πλοία που παρέμεναν αγκυροβολημένα τις προηγούμενες εβδομάδες σηκώνουν άγκυρες, επιχειρώντας να εκμεταλλευτούν το περιορισμένο «παράθυρο» της 10ήμερης εκεχειρίας και την απόφαση της Τεχεράνης και των ΗΠΑ να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Όλα βέβαια θα εξαρτηθούν και από τις νέες διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν μεταξύ των δύο πλευρών.

Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της Diaplous, Άγγελος Λαζαρίδης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αρκετά πλοία έχουν ήδη καταφέρει έως τώρα να διέλθουν από τον κρίσιμο αυτό θαλάσσιο διάδρομο χωρίς καμία παρέμβαση, ούτε από ιρανικής ούτε από αμερικανικής πλευράς, μετά τις σχετικές ανακοινώσεις των δύο χωρών.

Ωστόσο, πίσω από την εικόνα της «ελεύθερης ναυσιπλοΐας» διαμορφώνεται ένα αυστηρά ελεγχόμενο πλαίσιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τεχεράνη έχει θέσει δύο σαφείς προϋποθέσεις: την τήρηση της εκεχειρίας στον νότιο Λίβανο και την υποχρεωτική διέλευση όλων των πλοίων μέσω συγκεκριμένου διαδρόμου που έχει υποδείξει.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, υψηλόβαθμος Ιρανός αξιωματούχος φέρεται να δηλώνει ότι επιτρέπεται η διέλευση όλων των εμπορικών πλοίων, ακόμη και αμερικανικών, με εξαίρεση τα πολεμικά — μια διαφοροποίηση που υπογραμμίζει τον πολιτικό χαρακτήρα των όρων πρόσβασης.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο «ελεγχόμενης διέλευσης», το οποίο, αν και επιτρέπει τη μερική αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας, ενσωματώνει αυξημένους κινδύνους.

Όπως προειδοποιεί ο κ. Λαζαρίδης, η συγκέντρωση της ναυσιπλοΐας σε έναν στενό και πλήρως επιτηρούμενο διάδρομο, σε συνδυασμό με την άτακτη επανεκκίνηση των διελεύσεων, αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα ναυτικού ατυχήματος, εφόσον δεν υπάρξει αυξημένη προσοχή από τα πληρώματα.

Σε αυτό το ιδιαίτερα ρευστό περιβάλλον, οι επιπτώσεις για τη ναυτιλία και την εφοδιαστική αλυσίδα παραμένουν έντονες. Όπως εκτιμά ο ίδιος, ακόμη και στο ευνοϊκότερο σενάριο, η πλήρης ομαλοποίηση της αγοράς ενδέχεται να απαιτήσει αρκετούς μήνες.

Την ίδια στιγμή, το ανθρώπινο κόστος της κρίσης είναι ήδη βαρύ, με περίπου 20.000 ναυτικούς να έχουν επηρεαστεί σε ψυχολογικό επίπεδο, ενώ τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου έχουν εκτιναχθεί και σε ορισμένες περιπτώσεις, πάνω από 1.000% σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο.

Πάντως παρά τη θετική ανάγνωση των εξελίξεων, αναλυτές επισημαίνουν ότι το άνοιγμα των Στενών παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με την εύθραυστη εκεχειρία και τους όρους που θέτει η ιρανική πλευρά, διατηρώντας υψηλό τον βαθμό αβεβαιότητας για τη διάρκεια και τη σταθερότητα της ναυσιπλοΐας στην περιοχή.

Νέα εποχή ελέγχου και αμφισβήτηση της ελευθερίας ναυσιπλοΐας

Αναφερόμενος στο θέμα της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ επισημαίνει ότι πλέον φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα εποχή αυξημένου ελέγχου και ρίσκου για τα πλοία και έχει καθώς λόγω των στρατιωτικών εντάσεων έχει υποστεί σοβαρή απορρύθμιση.

“Όταν ένα κράτος ή ένας ένοπλος παράγοντας μπορεί να επηρεάζει ποιος περνά, πότε περνά και με ποιο κόστος περνά, τότε η ελευθερία ναυσιπλοΐας παύει να είναι αυτονόητη και γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης ισχύος” σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Λαζαρίδης

Ο ίδιος προειδοποιεί εξάλλου  ότι η συζήτηση για τέλη και τις άδειες διέλευσης συνιστά σοβαρή απόκλιση από την αρχή της ελεύθερης transit passage που διέπει το διεθνές πέρασμα, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο προηγούμενο, όπου η πρόσβαση σε διεθνείς θαλάσσιες οδούς θα εξαρτάται από μονομερείς πολιτικές ή στρατιωτικές απαιτήσεις.

Τονίζει ότι για το διεθνές δίκαιο της θάλασσας αυτό θα ήταν αρνητική εξέλιξη όχι μόνο για την περιοχή του Ορμούζ, αλλά συνολικά για τη σταθερότητα του παγκόσμιου ναυτιλιακού συστήματος.

Για το θέμα που αφορά την εκτόξευση των ασφαλίστρων πολεμικού κινδύνου και του κόστους καυσίμων τονίζει ότι είναι σε  δυσανάλογο επίπεδο για  τις μικρότερες και μεσαίες ναυτιλιακές εταιρείες, οι οποίες δυσκολεύονται να απορροφήσουν το αυξημένο ρίσκο, σε αντίθεση με τους μεγαλύτερους ομίλους που διαθέτουν μεγαλύτερη ευελιξία και πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

Σε αυτή την περίπτωση σημειώνει ότι ο κίνδυνος μετακύλισης του αυξημένου κόστους στους ναύλους και, τελικά, στους καταναλωτές είναι πλέον υπαρκτός και σε αρκετές αγορές έχει ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται, αν και όχι με απόλυτα ομοιόμορφο τρόπο.

Υπογραμμίζει ότι η διαδικασία αυτή δεν είναι γραμμική, καθώς θα εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως η διάρκεια της κρίσης, η διαπραγματευτική ισχύς μεταξύ πλοιοκτητών και ναυλωτών, η διαθεσιμότητα πλοίων, αλλά και η φύση του μεταφερόμενου φορτίου.

Αναδιάταξη αγορών και μόνιμη ενσωμάτωση του γεωπολιτικού ρίσκου

Από την άλλη η κρίση στα Στενά του Ορμούζ έχει ήδη αρχίσει να αναδιαμορφώνει σε ουσιαστικό βαθμό τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές και τις θαλάσσιες διαδρομές, με την αγορά να προσαρμόζεται όχι μόνο τακτικά αλλά και στρατηγικά.

Οκ Λαζαρίδης, τονίζει ότι οι εταιρείες επιχειρούν να μειώσουν την έκθεσή τους σε σημεία υψηλού κινδύνου, υιοθετώντας παρακάμψεις, μετατοπίζοντας κόμβους ανεφοδιασμού και αξιοποιώντας εναλλακτικούς εξαγωγικούς διαδρόμους, ενώ η επιλογή του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας παγιώνεται ολοένα και περισσότερο ως λειτουργική λύση και όχι απλώς ως προσωρινή αντίδραση.

Στο επίπεδο αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο η αγορά εμφανίζει ένα υβριδικό πρότυπο προσαρμογής. Από τη μία πλευρά, ένα μέρος των αλλαγών έχει σαφώς συγκυριακό χαρακτήρα και ενδέχεται να περιοριστεί σε περίπτωση ουσιαστικής αποκλιμάκωσης. Από την άλλη, όμως, σημαντικές επιλογές αποκτούν χαρακτηριστικά μονιμότητας, καθώς μεγάλοι διαχειριστές στόλου, operators, liners και traders επενδύουν ήδη σε νέα επιχειρησιακά μοντέλα, με διαφορετικές στάσεις ανεφοδιασμού, αναθεωρημένες δρομολογιακές αλυσίδες και μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια ασφαλείας.

Όπως συμπληρώνει, ακόμη και αν μέρος των διαδρομών επανέλθει, η αγορά δύσκολα θα επιστρέψει πλήρως στην προηγούμενη κανονικότητα, καθώς η διαφοροποίηση και η γεωγραφική ευελιξία ενσωματώνονται πλέον στον πυρήνα της στρατηγικής.

Σε ψυχολογικό στρες τα πληρώματα

Σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση των πληρωμάτων ο επικεφαλής της Diaplous κάνει λόγο για ιδιαίτερα ανησυχητικές καταστάσεις καθώς όπως αναφέρει ο  παρατεταμένος εγκλωβισμός των ναυτικών σε ζώνες υψηλού κινδύνου, η αβεβαιότητα για την ασφαλή διέλευση και η συνεχής επιχειρησιακή επιφυλακή δημιουργούν έντονο ψυχολογικό και σωματικό φορτίο.

Όπως εξηγεί , η πίεση αυτή εκδηλώνεται με άγχος, αϋπνία, κόπωση και πτώση της συγκέντρωσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανθρώπινου λάθους, ενώ ταυτόχρονα η σωματική καταπόνηση εντείνεται λόγω μειωμένης ανάπαυσης και περιορισμένης πρόσβασης σε ιατρική υποστήριξη.

Σε επίπεδο θεσμικής προστασίας, ο κ. Λαζαρίδης τονίζει ότι, αν και υπάρχει διεθνές πλαίσιο, αυτό δεν επαρκεί από μόνο του για τη διαχείριση μιας τόσο σύνθετης και ταχέως εξελισσόμενης κρίσης.

Συμβάσεις όπως η MLC 2006 προβλέπουν βασικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, ωστόσο όταν η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας εξαρτάται από γεωπολιτικές και στρατιωτικές ισορροπίες, η εφαρμογή τους καθίσταται περιορισμένη.

Στην πράξη, η ουσιαστική προστασία των πληρωμάτων μεταφέρεται στις ίδιες τις εταιρείες, στους διαχειριστές στόλου, στην ασφαλιστική κάλυψη και στη συνεργασία με τα ναυτικά σωματεία.

Όσον αφορά την επόμενη ημέρα, ο επικεφαλής της Diaplous εκτιμά ότι η ομαλοποίηση της ναυτιλιακής αγοράς θα είναι σταδιακή και όχι άμεση. Ακόμη και σε περίπτωση πολιτικής αποκλιμάκωσης, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης απαιτεί χρόνο, καθώς προηγείται η φυσική επαναφορά της ναυσιπλοΐας και ακολουθεί η εξομάλυνση σε επίπεδο ασφάλισης, ναύλων και εμπορικών ροών.

Σε ένα ευνοϊκό σενάριο, η διαδικασία αυτή σύμφωνα με τον ίδιο ενδέχεται να διαρκέσει αρκετούς μήνες, ενώ σε περίπτωση που υπάρξει παρατεταμένη αστάθεια μπορεί να επεκταθεί σημαντικά, ακόμη και πέραν του 2026 για ορισμένους τομείς.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αναφέρει ο κ. Λαζαρίδης η κρίση λειτουργεί ήδη ως επιταχυντής μιας βαθύτερης μεταβολής στη ναυτιλία. “Οι εταιρείες ενσωματώνουν όλο και περισσότερο στον σχεδιασμό τους παραμέτρους όπως η ανθεκτικότητα των διαδρομών, η γεωπολιτική έκθεση, η συμμόρφωση με κυρώσεις και η ασφάλεια των πληρωμάτων, επενδύοντας σε εργαλεία έγκαιρης πληροφόρησης, σε σενάρια διαχείρισης κινδύνου και σε δυνατότητες ταχείας αναδιάταξης στόλου” λέει.

Η ναυτιλία εισέρχεται πλέον σε μια νέα εποχή, όπου το γεωπολιτικό ρίσκο δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά μόνιμη μεταβλητή κόστους και στρατηγικού σχεδιασμού. Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, οι αποκλίσεις στις διαδρομές, η προστασία των πληρωμάτων και η ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας αναδεικνύονται τελικά σε κεντρικούς άξονες της ναυτιλιακής λειτουργίας, διαμορφώνοντας ένα νέο επιχειρησιακό περιβάλλον με αυξημένες απαιτήσεις προσαρμοστικότητας και διαρκούς ετοιμότητας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένας στους τρείς κερδίζει τη μάχη των φορολογικών προσφυγών στην ΑΑΔΕ – Η οδός της Διεύθυνσης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών

Αύξηση κατά 80% σημείωσαν το 2025 έναντι του 2024 οι προσφυγές φορολογουμένων στη Διεύθυνση Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, δηλαδή στην υπηρεσία επανεξέτασης πράξεων της φορολογικής διοίκησης χωρίς προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια.

Η διαδικασία στη ΔΕΔ γίνεται δωρεάν, ηλεκτρονικά και αρκεί μία απλή αναφορά για να εξεταστεί σε βάθος η υπόθεση κάθε φορολογουμένου που ζητά διόρθωση ή ακύρωση του φόρου και των κυρώσεων που του επιβλήθηκαν. Αποτελεί υποχρεωτικό διοικητικό στάδιο πριν από τη δικαστική οδό και η απόφαση εκδίδεται εντός 120 ημερών ή, αν η προθεσμία παρέλθει χωρίς έκδοση απόφασης, η προσφυγή θεωρείται πως έχει απορριφθεί σιωπηρά.

Ωστόσο στην χρονιά που πέρασε, σύμφωνα με τα στοιχεία της Απολογιστικής Έκθεσης της ΑΑΔΕ για το 2025, το 99,2% των υποθέσεων που κρίθηκαν, εξετάστηκαν πριν από την καταληκτική ημερομηνία που ορίζει ο νόμος.

Η επίδοση αυτή ήταν η καλύτερη στα 13 χρόνια λειτουργίας του θεσμού της διοικητικής επανεξέτασης φορολογικών υποθέσεων και πράξεων.

Δεν έσπασε μόνον αυτό το ρεκόρ όμως τη χρονιά που πέρασε. Το 2025 η ΔΕΔ:

– υποδέχθηκε πάνω από 11.000 προσφυγές, τις περισσότερες που έχουν υποβληθεί μέσα σε ένα μόλις έτος μετά το 2016

-εξέδωσε 85% περισσότερες αποφάσεις από όσες αναμενόταν

-και 50% περισσότερες από το 2024.

Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει και ένα αρνητικό ρεκόρ: ενώ κατά μέσο όρο σε όλα τα προηγούμενα χρόνια ένας στους 3 φορολογουμένους δικαιωνόταν, το 2025 απορρίφθηκαν οι 8 στις 10 αιτήσεις, δηλαδή το 83%.

Παρά τη σαφή διαφοροποίηση του ποσοστού δικαίωσης που καταγράφηκε το 2025, δεν ανατρέπει τα δεδομένα, καθώς το 2025 η μεταβολή αυτή ήταν κυρίως φαινομενική: ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το ειδικό βάρος των υποθέσεων για το τεκμαρτό εισόδημα, αλλά και με βάση το νομικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε από τις αποφάσεις του ΣτΕ.

Η μεγάλη πτώση των εγκρίσεων τη συγκεκριμένη χρονιά συνδέεται κυρίως με τη μαζική εισροή προσφυγών ελευθέρων επαγγελματιών και επιστημόνων για το τεκμαρτό εισόδημα, υποθέσεις στις οποίες αμφισβητήθηκε όχι μόνο η εφαρμογή του νόμου σε επιμέρους περιπτώσεις, αλλά το ίδιο το κανονιστικό πλαίσιο. Αντίστοιχο φαινόμενο είχε παρατηρηθεί και προ δεκαετίας περίπου, όταν υποβάλλονταν μαζικά αιτήσεις ακύρωσης επιβολής του ΕΝΦΙΑ ο οποίος όμως, παρά τις προσδοκίες των φορολογουμένων, κρίθηκε τελικά συνταγματικός.

Στην πράξη, ως διοικητικός μηχανισμός επανεξέτασης, η ΔΕΔ ελέγχει μόνο αν μια φορολογική πράξη έχει εκδοθεί και εφαρμοστεί σύμφωνα με τον νόμο και τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Η υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής αποτελεί μεν προαπαιτούμενο στάδιο για προσφυγή στα δικαστήρια, αλλά δεν είναι αρμόδια η υπηρεσία επίλυσης διαφορών να ακυρώνει το νομοθετικό πλαίσιο, γεγονός που περιορίζει εκ των πραγμάτων το εύρος κρίσης της στην συγκεκριμένη κατηγορία υποθέσεων που ανέκυψε το 2025.

Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι, αν δεν ληφθούν υπόψιν οι μαζικές προσφυγές κατά της τεκμαρτής φορολόγησης των επαγγελματιών και το 2025 εξακολούθησε ένας στους τρεις φορολογουμένους να κερδίζει «μάχες» στην ΔΕΔ.

Συγκεκριμένα:

την περσινή χρονιά εξετάστηκαν 4.670 περισσότερες υποθέσεις από όσες είχαν εξεταστεί το 2024, γεγονός που καταδεικνύει πως η υπηρεσία απορρόφησε ένα ασυνήθιστα μεγάλο κύμα προσφυγών αυτής της κατηγορίας.

Συνολικά απερρίφθησαν 3.546 περισσότερες αιτήσεις εν σχέσει με το 2024, δηλαδή ποσοστό που αντιστοιχεί σε ποσοστό 75% των επιπλέον αιτήσεων που εισήχθησαν προς εξέταση, εξέλιξη που εξηγεί γιατί το ποσοστό δικαίωσης επιδεινώθηκε δραστικά το 2025.

Πέραν των ορίων αρμοδιοτήτων της ΔΕΔ, στην εικόνα αυτή συνέβαλε και η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας για το τεκμαρτό εισόδημα. Με αποφάσεις τις οποίες εξέδωσε το ανώτατο δικαστήριο (Ολ. ΣτΕ 1800 – 1802/2025) η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματικά ανεκτό το σχετικό πλαίσιο και απέρριψε τις συλλογικές αιτήσεις ακύρωσης του μέτρου, διαμορφώνοντας το ευρύτερο νομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εξετάστηκαν και οι συγκεκριμένες προσφυγές που υπεβλήθησαν μαζικά, έπειτα και από προτροπές νομικών και επιστημονικών συλλόγων.

Επί της ουσίας όμως, η εικόνα του 2025 αποτυπώνει τόσο την συγκυριακή αύξηση του όγκου των υποθέσεων που εισήχθησαν προς εξέταση μέσα στη συγκεκριμένη χρονιά, όσο και τη διαφοροποίηση του αντικειμένου τους, λόγω της ειδικής φύσης και σύνθεσής τους.

Αντιθέτως, ως προς τις υποθέσεις για τις οποίες είναι πραγματικά αρμόδια η ΔΕΔ και αφορούν πολίτες και επιχειρήσεις (μετά από φορολογικό έλεγχο ή λάθη της διαδικασίας κυρίως), τα ποσοστά δικαίωσης αναλογούσαν και το 2025 σταθερά στο ένα τρίτο των υποθέσεων, όπως τα προηγούμενα έτη.

Στο πλαίσιο αυτό, παρά και την ορατή κάμψη των εγκρίσεων, η ΔΕΔ δεν μεταβλήθηκε σε «διακοσμητική υπηρεσία» υποδοχής αιτήσεων, αλλά προσφέρει μετρήσιμα οικονομικά οφέλη για 1 στους 3 φορολογούμενους (και ειδικά μικρομεσαίους που δεν διαθέτουν τα μέσα, τον χρόνο ή τις αντοχές να δίνουν πολυετείς μάχες στα διοικητικά δικαστήρια) συμβάλλοντας παράλληλα και στον αυτοέλεγχο της διοίκησης, στη διαφάνεια και στην ομοιόμορφη εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας με τις αποφάσεις που εκδίδει να κοινοποιούνται στις ΔΟΥ και είναι δημόσια προσβάσιμες προς όλους, στον ιστότοπο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΗΠΑ: Η εκεχειρία με το Ιράν μπορεί να λήξει αν δεν επιτευχθεί συμφωνία μέχρι την Τετάρτη, δηλώνει ο Ντ. Τραμπ

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε νωρίς σήμερα πρωί Σαββάτου (ώρα Ελλάδας) ότι ενδέχεται να τερματίσει την εκεχειρία με το Ιράν, εκτός αν επιτευχθεί μια μακροπρόθεσμη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου μέχρι την Τετάρτη.

«Ίσως να μην την παρατείνω, αλλά ο αποκλεισμός (στα ιρανικά λιμάνια) θα παραμείνει», είπε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους επί του προεδρικού αεροσκάφους, κατά την επιστροφή του στην Ουάσινγκτον από το Φοίνιξ.

«Υπάρχει λοιπόν αποκλεισμός και δυστυχώς πρέπει να αρχίσουμε να ρίχνουμε ξανά βόμβες».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άφησέ το να λερωθεί, εκεί μεγαλώνει! – Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Υπάρχει μια εικόνα που έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο συνηθισμένη: παιδιά καθαρά, προσεγμένα, προστατευμένα… και κάπως αποκομμένα. Από το χώμα. Από τη λάσπη. Από αυτό το «άτακτο» κομμάτι της παιδικότητας που δεν ελέγχεται εύκολα. Και κάπου εκεί, μέσα στην προσπάθεια να τα κρατήσουμε ασφαλή, ίσως τα απομακρύνουμε από κάτι πολύ βασικό. Γιατί τα παιδιά χρειάζονται να λερώνονται. Όχι επειδή «δεν πειράζει». Αλλά γιατί τους κάνει καλό. Κυριολεκτικά.

Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Έρευνες δείχνουν ότι τα φυσιολογικά βακτήρια που υπάρχουν στο δέρμα δεν είναι εχθροί. Αντίθετα, συμμετέχουν σε μια πολύπλοκη διαδικασία που βοηθά το σώμα να ρυθμίζει τη φλεγμονή και να προστατεύεται. Με απλά λόγια; Το σώμα μαθαίνει να αμύνεται… ερχόμενο σε επαφή με το περιβάλλον. Όχι αποφεύγοντάς το. Και όμως, ως γονείς, κάνουμε συχνά το αντίθετο. Καθαρίζουμε, απολυμαίνουμε, ελέγχουμε. Θέλουμε να προλάβουμε κάθε πιθανό κίνδυνο. Και είναι απολύτως κατανοητό…. Ζούμε σε μια εποχή που μας λέει διαρκώς ότι «πρέπει να προσέχουμε». Που συνδέει την καθαριότητα με την ασφάλεια και την υγεία. Και κάπως έτσι, αρχίζουμε να φοβόμαστε αυτό που κάποτε ήταν αυτονόητο.

Το παιδί που τρέχει έξω και γεμίζει λάσπες.
Το παιδί που πέφτει, σηκώνεται, ξανατρέχει.
Το παιδί που πιάνει, εξερευνά, δοκιμάζει.

Αυτό το παιδί… σήμερα μας αγχώνει. Και χωρίς να το καταλάβουμε, αρχίζουμε να το περιορίζουμε.

«Μην λερωθείς.»
«Πρόσεχε.»
«Μη βάλεις αυτό στο στόμα σου.»

Και κάπου εκεί, το μήνυμα αλλάζει. Από το «εξερεύνησε», στο «πρόσεχε». Αλλά η παιδική ηλικία δεν είναι φτιαγμένη για να είναι αποστειρωμένη. Είναι φτιαγμένη για εμπειρία. Για επαφή. Για δοκιμή. Για μικρά ρίσκα που χτίζουν έναν μεγαλύτερο οργανισμό, σωματικά και ψυχικά. Όταν ένα παιδί παίζει έξω, δεν «λερώνεται» απλώς. Μαθαίνει. Μαθαίνει το σώμα του. Τα όριά του. Τον κόσμο γύρω του. Και ίσως εδώ να υπάρχει κάτι που αξίζει να σκεφτούμε. Μήπως, στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε τα παιδιά από το περιβάλλον, τα απομακρύνουμε από την ίδια τη ζωή;

Γιατί η ζωή δεν είναι καθαρή. Έχει χώμα. Έχει αβεβαιότητα. Έχει στιγμές που δεν ελέγχονται. Και ένα παιδί που δεν έρχεται σε επαφή με αυτά… πώς θα μάθει να τα διαχειρίζεται; Δεν σημαίνει αυτό ότι αφήνουμε τα παιδιά απροστάτευτα. Σημαίνει όμως ότι ξαναβρίσκουμε μια ισορροπία. Ανάμεσα στην προστασία και την εμπιστοσύνη.Ανάμεσα στο «σε προσέχω» και στο «σε αφήνω να δοκιμάσεις». Γιατί τελικά, το ζήτημα δεν είναι η καθαριότητα. Είναι η σχέση του παιδιού με τον κόσμο. Θέλουμε ένα παιδί που φοβάται να αγγίξει; Ή ένα παιδί που τολμά να εξερευνήσει; Θέλουμε ένα παιδί που αποφεύγει; Ή ένα παιδί που δοκιμάζει, πέφτει και ξανασηκώνεται; Και ίσως η απάντηση να είναι πιο απλή απ’ όσο φαίνεται.

Άφησέ το να παίξει.
Άφησέ το να λερωθεί.
Άφησέ το να ζήσει λίγο έξω από το «πρέπει».

Γιατί μέσα σε αυτή τη μικρή ακαταστασία, χτίζεται κάτι πολύ πιο σημαντικό από την καθαριότητα. Χτίζεται ανθεκτικότητα. Εμπιστοσύνη. Ζωή.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας

Κλιματική αλλαγή: Νέα έρευνα για την δραματική επιβράδυνση του Amoc μέχρι το τέλος του αιώνα προκαλεί συζητήσεις στην επιστημονική κοινότητα

Το Amoc, το ζωτικής σημασίας σύστημα ωκεάνιων ρευμάτων του Ατλαντικού, ρυθμιστής του παγκόσμιου κλίματος, είναι πιθανόν να επιβραδυνθεί σημαντικά  μέχρι το 2100 με καταστροφικές συνέπειες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που έχει δεκτή με επιφυλακτικότητα από ορισμένους επιστήμονες.

Περίπλοκο σύστημα ρευμάτων, το Amoc (Atlantic meridional overturning circulation-Ατλαντική μεσημβρινή αναστροφική κυκλοφορία) είναι πιθανόν να επιβραδυνθεί κατά 51% μέχρι το τέλος του αιώνα στο πλαίσιο ενός σεναρίου μέσης εκπομπής αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την έρευνα.

Μέχρι στιγμής, τα κλιματικά μοντέλα προέβλεπαν επιβράδυνση κατά 32% κατά μέσον όρο. «Επιτύχαμε εκτίμηση για μια επιβράδυνση του Amoc στο μέλλον πολύ σοβαρότερη από τον προσδοκώμενη», σχολίασε ο Valentin Portmann, διδάκτορας Κλιματολογίας του Inria Centre de recherche Bordeaux Sud-Ouest και βασικός συντάκτης της μελέτης.

Με βάση της εκτίμηση αυτή, «πλησιάζουμε σε ένα  κρίσιμο σημείο γεγονός που είναι ανησυχητικό», λέει. Μέχρι το τέλος του αιώνα, το Amoc θα χάσει σε ένταση υπό την επήρεια της κλιματικής αλλαγής που αυξάνει την θερμοκρασία των επιφανειακών υδάτων καθώς και την διαίρεση των ωκεάνιων υδάτων σε στρώματα που  καθιστούν δυσκολότερη την ανάμειξή τους.

Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία στο πλαίσιο της επιστημονικής κοινότητας, μία ισχυρή επιβράδυνση του Amoc, αν όχι η κατάρρευσή του, θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τον πλανήτη.  Το Amoc, το οποίο συχνά συγχέεται με το Ρεύμα του Κόλπου (Gulf Stream), που δεν αποτελεί παρά συνιστώσα του, διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο για την ρύθμιση του Κλίματος.

Η κατάρρευσή του θα μπορούσε να προκαλέσει την μείωση των θερμοκρασιών στην Βόρεια Ευρώπη, ξηρασίες στο Σάχελ και την Νότια Ασία, την άνοδο της στάθμης των υδάτων στην Βόρεια Αμερική, μείωση της παγίδευσης και απορρόφησης του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από τους ωκεανούς κλπ.

«Υπάρχει ένα είδος συναίνεσης ως προς το γεγονός ότι η κυκλοφορία επιβραδύνεται. Αλλά υπάρχουν ακόμη αρκετές συζητήσεις σχετικά με την ένταση της επιβράδυνσης αυτής», δηλώνει ο Florian Sévellec, διευθυντής έρευνας  au CNRS της Βρέστης.

«Περιορισμός της αβεβαιότητας»

Το άρθρο με τα συμπεράσματα έρευνας δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Science Advances και επιχειρεί «να βελτιστοποιήσει τις εκτιμήσεις της επιβράδυνσης που θα συμβεί στο μέλλον και να μειώσει την αβεβαιότητα», εξηγεί ο ερευνητής του CNRS.

Διότι, αν και σχεδόν όλα τα κλιματικά μοντέλα προβλέπουν επιβράδυνση του Amoc μέχρι το 2100, οι  εκτιμήσεις κυμαίνονται από το -3% έως το -72% σε συνάρτηση με τις εκπομπές του CO2. Η μελέτη που δημοσιεύεται στο  Science Advances προβλέπει επιβράδυνση κατά 51% με χαμηλό βαθμό αβεβαιότητας (+/-8%).

Ο επικεφαλής της έρευνας Valentin Portmann έφθασε στο συμπέρασμά του χάρη «σε στατιστικές μεθόδους που ονομάζονται παρατηρησιακοί περιορισμοί και έχουν ως στόχο την αξιολόγηση του συνόλου των κλιματικών μοντέλων και τον συνδυασμό τους με τις παρατηρήσεις του πραγματικού κόσμου για την βελτίωση των εκτιμήσεων».

Το άρθρο «δείχνει ότι τα “απαισιόδοξα μοντέλα” που προβλέπουν ισχυρή επιβράδυνση του Amoc μέχρι το 2100, δυστυχώς είναι τα ρεαλιστικά, στο μέτρο που συμφωνούν περισσότερο με τα δεδομένα των παρατηρήσεων», σύμφωνα με τον Stefan Rahmstorf, ωκεανογράφο του  Potsdam Institute for Climate Impact Research (PIK).

Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τον ερευνητή, ότι το Amoc θα έχει το 2100 τόσο χαμηλή ένταση που θα οδεύει προς την πλήρη εξαφάνιση. Ο Fabien Roquet, καθηγητής Φυσικής Ωκεανογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ χαρακτήρισε «ενδιαφέρουσα» την έρευνα, αλλά προέτρεψε στην τήρηση επιφυλακτικής στάσης.

«Η συζήτηση δεν έχει κλείσει. Ενα άρθρο δεν κλείνει μία επιστημονική συζήτηση», δηλώνει και ο Florian Sévellec. «Στον τομέα μας, η έκθεση του GIEC (Intergovernmental Panel on Climate Change /Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος) είναι αυτή που αποτυπώνει το επίπεδο της επιστημονικής γνώσης σε μια δεδομένη χρονική στιγμή».

«Αντίθετα, το βέβαιο είναι ότι το Κλίμα θερμαίνεται με μεγάλη ταχύτητα. Είτε το Amoc εξασθενήσει, είτε όχι, αλλαγές μεγάλης κλίμακας έχουν ήδη δρομολογηθεί και θα ενταθούν στις δεκαετίες που έρχονται».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Εξατομικευμένα «ζωντανά» εμφυτεύματα χόνδρου για αποκατάσταση  βλαβών σε αρθρώσεις δημιουργούνται στο εργαστήριο

Έτοιμη για κλινικές μελέτες καινοτόμος ελληνική πλατφόρμα

Μια καινοτόμος πλατφόρμα ανάπτυξης εξατομικευμένων εμφυτευμάτων χόνδρου, η οποία στοχεύει στην αποκατάσταση βλαβών σε μεγάλες αρθρώσεις αλλά και σε μεσοσπονδύλιους και κροταφογναθικούς δίσκους, βρίσκεται στα τελικά στάδια κατοχύρωσης πατέντας και προετοιμάζεται για κλινικές μελέτες. Η πλατφόρμα αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Φυσιολογίας του Ιατρικού Τμήματος ΑΠΘ/Κέντρο Βλαστοκυττάρων και Αναγεννητικής Ιατρικής και αφορά την παραγωγή ιστών που μπορούν να αντικαταστήσουν φθαρμένο χόνδρο, όπως σε περιπτώσεις τραυματικών κακώσεων ή αρθρίτιδας.

Η σχετική πατέντα για την πλατφόρμα κατατέθηκε τον περασμένο Μάρτιο στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας και βρίσκεται πλέον στην τελική φάση αξιολόγησης. Παράλληλα, έχει ήδη αναπτυχθεί ένα συγκεκριμένο προϊόν χόνδρου με την ονομασία NEOTICA (Neo-tissue Cartilage), το οποίο έχει κατηγοριοποιηθεί από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων ως φάρμακο προηγμένων θεραπειών.

«Η τεχνολογία επιτρέπει τη δημιουργία “ζωντανών” εμφυτευμάτων προσαρμοσμένων στα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς. Μπορούμε να κατασκευάσουμε εξατομικευμένο χόνδρο, ανάλογα με το φύλο, την ηλικία, τη σωματική διάπλαση και το είδος της βλάβης», επισημαίνει ο καθηγητής στο Εργαστήριο Φυσιολογίας του Ιατρικού Τμήματος ΑΠΘ, Αριστείδης Κριτής, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή παρουσίασή του με θέμα «Παθοφυσιολογία της εκφύλισης του μεσοσπονδύλιου δίσκου της σπονδυλικής στήλης. Εφαρμογές της αναγεννητικής ιατρικής» στο 44ο Ετήσιο Συνέδριο της Ορθοπαιδικής Τραυματολογικής Εταιρείας Μακεδονίας-Θράκης.

«Ουσιαστικά φτιάχνουμε στο εργαστήριο έναν ιστό κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του ελλείμματος του ασθενούς. Δεν πρόκειται για μεταμόσχευση οργάνου, αλλά για ιστό που δημιουργείται από τα δικά του κύτταρα και ενσωματώνεται στον οργανισμό», επισημαίνει ο κ. Κριτής, σημειώνοντας ότι η ανάγκη για τέτοιες λύσεις προκύπτει από τη φύση της εκφυλιστικής νόσου. Ως παράδειγμα, ο ίδιος αναφέρει ότι ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας ιστός χωρίς άμεση αιμάτωση, ο οποίος με την πάροδο του χρόνου αφυδατώνεται, σκληραίνει και χάνει ύψος, οδηγώντας σε ρήξεις και κήλες που πιέζουν νεύρα και προκαλούν έντονο πόνο, όπως η ισχιαλγία. «Μέχρι σήμερα, οι θεραπευτικές επιλογές αντιμετωπίζουν κυρίως τα συμπτώματα και όχι την αιτία. Η αναγεννητική ιατρική έρχεται να δώσει μια πιο ριζική λύση: την αποκατάσταση του ιστού και, δυνητικά, την αναστροφή της εκφυλιστικής διαδικασίας», προσθέτει ο κ. Κριτής.

Πώς δημιουργούνται τα εμφυτεύματα

Η μέθοδος βασίζεται στη λήψη λιπώδους ιστού από τον ίδιο τον ασθενή. Από αυτόν τον λιπώδη ιστό απομονώνονται μεσεγχυματικά κύτταρα (βλαστοκύτταρα), τα οποία στη συνέχεια τοποθετούνται σε τρισδιάστατο ικρίωμα που «αντιγράφει» το έλλειμμα της βλάβης και, μέσα σε ειδικούς κλιβάνους, μετατρέπονται σε χονδροκύτταρα, παράγοντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες ουσίες για τη δημιουργία νέου χόνδρου, ο οποίος ενσωματώνεται στον οργανισμό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα εμφυτεύματα αυτά είναι «4D», δηλαδή δεν έχουν μόνο τρισδιάστατη δομή, αλλά εξελίσσονται δυναμικά στον χρόνο. Το αρχικό υλικό του ικριώματος αποδομείται σταδιακά, ενώ τα κύτταρα δημιουργούν νέα εξωκυττάρια μήτρα, διατηρώντας τη μηχανική αντοχή του ιστού. Η διαδικασία αυτή μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία και τις ανάγκες του ασθενούς.

Όπως αναφέρει ο κ. Κριτής, τα εμφυτεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αρθρώσεις όπως το γόνατο, τον μεσοσπονδύλιο δίσκο και τον διάρθριο δίσκο της κροταφογναθικής άρθρωσης, αν και προς το παρόν βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο. Η τεχνολογία έχει ήδη δοκιμαστεί σε πειραματόζωα με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, ενώ το επόμενο βήμα είναι η εφαρμογή της σε ασθενείς με χρόνιο πόνο και εκφυλιστικές βλάβες, κατόπιν συναίνεσης, στο πλαίσιο κλινικών μελετών. Ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης, η τοποθέτηση μπορεί να γίνει αρθροσκοπικά ή με ανοιχτό χειρουργείο.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, έχει ήδη διασφαλιστεί το απαραίτητο κανονιστικό πλαίσιο για τη μετάβαση σε κλινικές δοκιμές, καθώς έχει δοθεί άδεια ανάπτυξης φαρμάκων υπό δοκιμή και η εποπτεία έχει ανατεθεί στον ΕΟΦ. «Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε κλινικές μελέτες, ώστε η τεχνολογία να εφαρμοστεί σε ανθρώπους», σημειώνει.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αγγέλα Φωτοπούλου

“Αφόρητα ζεστή”: η Ιαπωνία ορίζει νέο όρο για τις ημέρες του καύσωνα

Οι ημέρες πολύ υψηλών θερμοκρασιών που φθάνουν τους 40°C και άνω θα χαρακτηρίζονται πλέον «αφόρητα ζεστές» στην Ιαπωνία, όπως ανακοίνωσε η Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (JMA), καθώς εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες καταγράφονται ολοένα και πιο συχνά σε όλο τον κόσμο.

Χρησιμοποιώντας τον νέο όρο “kokusho-bi” (αφόρητα ζεστή ημέρα), η JMA θα ευαισθητοποιεί με πιο αποτελεσματικό τρόπο τους πολίτες σε ό,τι αφορά τις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, εξήγησε η υπηρεσία. Την περασμένη χρονιά, η Ιαπωνία βίωσε το πιο ζεστό της καλοκαίρι από την έναρξη συλλογής των δεδομένων αυτών το 1989, με αύξηση των θερμοκρασιών να παρατηρείται παγκοσμίως λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Για να δημιουργήσει αυτή τη νέα κατηγορία, η JMA έθεσε το θέμα σε δημόσια διαβούλευση και έλαβε απαντήσεις από 478.000 ανθρώπους πριν υιοθετήσει τον όρο «αφόρητα ζεστή» που προκρίθηκε ως ο πιο δημοφιλής. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο όρος «εξαιρετικά έντονα ζεστή ημέρα», ή “cho-mosho-bi”, ενώ μεταξύ των προτάσεων ήταν η ημέρα που θυμίζει «σάουνα», η «ημέρα κατ’ οίκον παραμονής» ή «πύρινη ημέρα», σύμφωνα την JMA.

Η νέα αυτή κατηγορία έρχεται να προστεθεί στους όρους που ήδη χρησιμοποιούνται από τη μετεωρολογική υπηρεσία για θερμοκρασίες που φθάνουν έως τους 25°C και άνω («θερινή ημέρα»), 30°C και άνω («ημέρα του κατακαλόκαιρου») και 35°C και άνω («εξαιρετικά ζεστή ημέρα»).

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γερμανία: Πρώτη η AfD σε δημοσκόπηση για το ZDF – Δυσαρέσκεια των πολιτών από τα μέτρα της κυβέρνησης για τις υψηλές τιμές στην ενέργεια

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αναδεικνύεται πρώτη δύναμη στη νέα δημοσκόπηση για λογαριασμό του ZDF, ενώ εξακολουθούν να συρρικνώνονται οι δυνάμεις του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD).

Επιπλέον, οι πολίτες δε φαίνονται να πείθονται από τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των συνεπειών των υψηλών τιμών ενέργειας, αλλά και γενικότερα από τις μεταρρυθμιστικές της προσπάθειες.

Σύμφωνα με το «Πολιτικό Βαρόμετρο», αν γίνονταν εκλογές την Κυριακή, η AfD θα τις κέρδιζε με 26% (χωρίς μεταβολή από την προηγούμενη μέτρηση), αφήνοντας δεύτερη τη Χριστιανική Ένωση (CDU/CSU) με 25% (-1). Θα ακολουθούσαν οι Πράσινοι με 14% (-1), το SPD με 12 (-1) και η Αριστερά με 11% (+1). Στο ίδιο πνεύμα, το 73% απαντά αρνητικά στο ερώτημα, εάν οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης συνιστούν σημαντική συνεισφορά στην επίλυση των προβλημάτων της χώρας, ενώ θετικά απαντά μόνο το 23%.

Για τις αυξανόμενες τιμές ενέργειας, η κυβέρνηση κάνει «πολύ λίγα», δηλώνει το 81%, «όσα πρέπει», εκτιμά το 11% και «υπερβολικά πολλά» το 3%.  Σε ποσοστό μάλιστα 91%, οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι το μέτρο της έκπτωσης κατά 17 σεντς/λίτρο στα καύσιμα δεν θα φθάσει τελικά στους καταναλωτές.  Συνολικά, τα 2/3 των ερωτηθέντων αξιολογούν την συνεργασία του κυβερνητικού συνασπισμού ως «μάλλον κακή».

Απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με το εάν η Γερμανία θα έπρεπε να υποστηρίξει στρατιωτικά τις ΗΠΑ στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, ποσοστό άνω του 93% απαντά αρνητικά. Σε άλλη ερώτηση για την εξωτερική πολιτική, το 74% δηλώνει ότι η ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία θα διευκολύνει τη συνεργασία στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Θ. Κοντογεώργης: Η τοξικότητα δεν συμφέρει την χώρα, εκλογές το 2027

Ένα μεγάλο εύρος θεμάτων της επικαιρότητας κάλυψε η συνέντευξη του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Θανάση Κοντογεώργη στο ΕΡΤnews radio 105,8.

Η συνέντευξη ξεκίνησε, όμως, από το θέμα με τον συνάδελφό του, υπουργό, Γιώργο Μυλωνάκη: «Ήταν ένα σοκαριστικό γεγονός», ανέφερε ο Θανάσης Κοντογεώργης, που ήταν παρών στο συμβάν, στο Μέγαρο Μαξίμου. Και συμπλήρωσε: «Πιστεύω όμως πραγματικά βαθιά ότι η εξέλιξη θα είναι καλή και ότι θα βγει νικητής από αυτή τη μάχη». Ενώ παράλληλα χαιρέτισε τη στάση που τήρησε χθες «σύσσωμο το Κοινοβούλιο, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων».

Στη συνέχεια μίλησε για την τοξικότητα στην πολιτική σκηνή, η οποία, «πέραν της προσωπικής επιβάρυνσης σε ανθρώπους που βάλλονται, δεν συμφέρει τη χώρα. Όταν βρισκόμαστε σε μια περίοδο με δυσερμήνευτα σημάδια, χρειάζεσαι ένα “καλό μυαλό” και με αυτό αναφέρομαι στις πολιτικές ηγεσίες».

Στο σημείο αυτό ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ ανέδειξε τη σημασία του να υπάρχει συνεννόηση από το πολιτικό σύστημα στα σημαντικά, διευκρινίζοντας πάντως πως «δεν θα συμφωνήσουμε σε όλα».

Κάνοντας τον απολογισμό της συζήτησης την Πέμπτη στη Βουλή, είπε: «Είδα έναν πρωθυπουργό που συζητούσε για το παρόν και το μέλλον, και είδα μια αντιπολίτευση, με διαβαθμίσεις βέβαια, που συζητούσε κυρίως για το παρελθόν». Και συνέχισε: «Εγώ αισθάνομαι ότι ο κόσμος θέλει μια ηρεμία για να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται» -και αυτό αφορά, συμπλήρωσε, και τη διάκριση των εξουσιών και τη λειτουργία της δικαιοσύνης.

Σχετικά με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπενθύμισε ότι η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες το 2021 που εισήγαγε στην εθνική νομοθεσία τον κανονισμό που διέπει τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. «Υπάρχει μια εξαιρετική συνεργασία, υπάρχει ένα σύννεφο όχι στις σχέσεις αλλά πάνω από την πολιτική  σκηνή, υπήρχαν ζητήματα με το πόσο γρήγορα προχωράει η δικογραφία», επεσήμανε ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και προσέθεσε:

«Χρειάζεται να προχωρήσουν γρήγορα για τα πολιτικά πρόσωπα, ενώ υπήρξαν γεγονότα που μπορεί να συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όπως κάποιες διαρροές ή η τμηματική αποστολή της δικογραφίας. Ο πρωθυπουργός είπε απλά και θεσμικά ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει τη δουλειά της, την σεβόμαστε απόλυτα -γι’ αυτό καταγράφεται και η πρόοδος της χώρας στα θέματα του κράτους δικαίου».

Εν κατακλείδι, «είναι αυτή η παράταξη, αυτή η κυβέρνηση, αυτό το κόμμα που κρατάει τη χώρα στον ευρωπαϊκό πυρήνα, όμως εγώ και πιστεύω όλο το πολιτικό σύστημα θέλουμε, όταν υπάρχουν τέτοια ζητήματα, τα πράγματα να προχωρούν γρήγορα».

Για το θέμα που ανέκυψε με τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριο Λαζαρίδη, ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ επανέλαβε εν πρώτοις κάτι που σημειώνει συχνά στις συνεντεύξεις του: ότι «τα θέματα δημόσιου ύφους είναι πάντα σημαντικά στο πώς διαμορφώνεται η πολιτική ατζέντα».

Στο συγκεκριμένο ζήτημα, «ο κ. Λαζαρίδης με τη χθεσινή (σ.σ. προχθεσινή) δήλωσή του έκανε μια αυτοκριτική ως προς το θέμα. Από εκεί και πέρα ξεκαθαρίζει λίγο το τοπίο για το τι είχε γίνει, αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις, αν έγινε η πρόσληψη στη σωστή θέση κ.ο.κ.».

Σε κάθε περίπτωση, συμπλήρωσε, «οι πολίτες θέλουν αυτοί που ασχολούνται με τα δημόσια πράγματα να είναι δύο και τρεις φορές πιο προσεκτικοί και πιο τυπικοί. Οι πολίτες από την άλλη αναγνωρίζουν μια ειλικρινή αναγνώριση λάθους».

Αναφορικά με τη συζήτηση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ο Θ. Κοντογεώργης δήλωσε: «Η κυβέρνηση δεν εξετάζει το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών», εξηγώντας παράλληλα το «γιατί». «Εν μέσω μιας σοβούσης σοβαρής κρίσης στη γειτονιά μας με σημαντικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία – καμία οικονομία δεν θα είναι απρόσβλητη – και με ένα έργο που έχουμε να υλοποιήσουμε τους επόμενους 12 ως 14 μήνες, αντιλαμβάνεσθε ότι έτσι θα προχωρήσουμε. Χθες ο πρωθυπουργός, άλλωστε, άνοιξε τη βεντάλια ενός άξονα της πρότασής μας για την επόμενη ημέρα: είναι τα γεωπολιτικά, η οικονομία, αλλά και τι οργανωμένη δημοκρατική πολιτεία θέλουμε».

Συμπερασματικά, «εκλογές το 2027;», ρωτήθηκε και απάντησε μονολεκτικά: «Κατηγορηματικά». Συγχρόνως, «η ανάληψη της προεδρίας στην ΕΕ είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπ’ όψιν, η χώρα προετοιμάζεται ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2027».  Πάντως, «το μείζον είναι η θεσμική συνέπεια», δήλωσε αναφορικά με την εξάντληση της τετραετίας.

Η συνέντευξη έκλεισε με τα της Μέσης Ανατολής, τις διπλωματικές προσπάθειες κ.ο.κ. Στο κεφάλαιο δε, των μέτρων υποστήριξης των πολιτών στη χώρα μας, επέμεινε ότι «η κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει εκείνους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και δεν μπορούν εύκολα να ανταποκριθούν». «Η κυβέρνηση εξετάζει όλα τα σενάρια, θα τα δούμε τις επόμενες ημέρες», κατέληξε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ