Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ραδιοφωνικό σταθμό meganews104,6 με την Ράνια Τζίμα και τον Γιώργο Παπαχρήστο.
Για τον πληθωρισμό και την ακρίβεια
Διανύουμε παράλληλα μια από τις πιο επίμονες περιόδους ανόδου των τιμών, ακρίβειας, πληθωρισμού, που αγγίζει αυτός ο πληθωρισμός, πολύ παραπάνω τα χαμηλότερα εισοδήματα και τη μεσαία τάξη. Και αυτό πρέπει να το λέμε όταν ξεκινάμε τις τοποθετήσεις μας γιατί διαφορετικά δικαιολογημένα όποιος μας ακούει θα αλλάξει σταθμό ή θα αλλάξει κανάλι και παράλληλα έχουμε τη δυνατότητα να περνάμε αυτή την πολύ μεγάλη πληθωριστική κρίση, που χτυπάει και τη χώρα μας και την υπόλοιπη Ευρώπη, με μια οικονομία η οποία βελτιώνεται και με εισοδήματα των πολιτών που αυξάνονται, προφανώς πρέπει να αυξηθούν με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Σήμερα η Eurostat δημοσίευσε, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, όχι μόνο η ΕΛΣΤΑΤ, δημοσιεύτηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα στοιχεία του πληθωρισμού. Τα είπατε, μην τα επαναλάβουμε. Ο πληθωρισμός επιμένει, σε κάποιους τομείς, σε επιμέρους, είμαστε καλύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σε κάποιους λίγο παραπάνω. Τον προηγούμενο μήνα τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα. Εν πάσει περιπτώσει, δημοσίευσε και κάτι άλλο η Eurostat. Το καθαρό εισόδημα των ζευγαριών με παιδιά, ζευγαριών χωρίς παιδιά και των ανθρώπων οι οποίοι είναι μόνοι τους. Η Ελλάδα -προφανώς δεν έχει γίνει Ελβετία, δεν έχει γίνει Λουξεμβούργο- όμως σε απάντηση του αφηγήματος ότι είμαστε στην τελευταία θέση, είμαστε πάνω από δέκα χώρες, έχω και τον σχετικό πίνακα και μάλιστα έχω σκοπό να τον δώσω και μετά τη συνέντευξη για να τον διαβάσει ο κόσμος.
Για το αν την αύξηση των εισοδημάτων τη… ροκανίζει ο πληθωρισμός
Η συζήτηση για την οικονομία στη χώρα είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Όποιος εμφανίζει τη μία από τις δύο όψεις μόνο, δεν λέει όλη την αλήθεια. Επειδή προσέχω κάθε λέξη που λέω, παρατηρώ πολύ και τις απαντήσεις και του Πρωθυπουργού και των Υπουργών. Προσέξτε, όποιος εμφανίζει μόνο την όψη του ότι ανεβαίνουν τα εισοδήματα, γιατί η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια στη χώρα έχουν ανέβει τα εισοδήματα, το ξαναλέω, όχι με την ταχύτητα που θέλουν όλοι οι συμπολίτες μας, γι’ αυτό και πρέπει να τρέξουμε παραπάνω, τόσο λάθος είναι να εμφανίζεις μόνο την όψη, κάτι που κάνει η αντιπολίτευση, του «χαθήκαμε». Εγώ δεν θα σταθώ τόσο στα αντικειμενικά δεδομένα τα οποία λένε- της Eurostat, όχι της Νέας Δημοκρατίας ή της Κυβέρνησης- ότι παρά την πολύ μεγάλη αύξηση των τιμών, αν σκεφτεί κανείς ότι σωρευτικά ο πληθωρισμός τα τελευταία χρόνια ξεπερνά το 20% στην Ελλάδα, ο μέσος μισθός, αυτό δεν σημαίνει ότι ισχύει για όλους, είναι ο μέσος όρος, έχει αυξηθεί κατά 11% παραπάνω από ότι ο πληθωρισμός, δηλαδή 31%.
Αυτό όμως δεν λέει όλη την αλήθεια, γιατί υπάρχουν συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη αύξηση από αυτό το 30%, υπάρχουν όμως και συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν δει να αυξάνονται για την τσέπη τους οι τιμές παραπάνω από το 20%, γιατί για παράδειγμα έχουν ένα πολύ πιο ακριβό ενοίκιο. Άρα δεν θέλω να μένω στους αριθμούς. Θα σας πω όμως ποια είναι για μένα η ουσία. Το πρόβλημα της ακρίβειας είναι αντικειμενικό δεδομένο, δεν είναι ελληνικό πρόβλημα αλλά είναι υποχρέωσή δική μας να το αντιμετωπίσουμε. Προσέξτε όμως κάτι. Γιατί την Ελλάδα τη χτύπησε παραπάνω συγκριτικά με πολλές άλλες χώρες η ακρίβεια; Γιατί η ακρίβεια ήρθε και τη βρήκε σε μια περίοδο, λίγο μετά δηλαδή από τις εκλογές του 2019, πότε ξεκίνησαν να ανεβαίνουν οι τιμές; Μετά την πανδημία και μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Να θυμίσω ότι εμείς παραλάβαμε μια οικονομία που ήταν στο πάτο σε όλα: 27η στους 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης, τελευταία στις επενδύσεις, εξαγωγές κ.λπ. (Δημοσιογράφος: Η ακρίβεια δεν έχει σχέση με το αν η οικονομία ήταν στον πάτο) Έχει σχέση. Γιατί ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσει μια οικονομία, μια χώρα, ένα κράτος, ένα κύμα ακρίβειας είναι να έχει όσο γίνεται πιο θωρακισμένα εισοδήματα, πιο υψηλά εισοδήματα. Η Ελλάδα λοιπόν γιατί έφτασε στο σημείο… Θα σας πω γιατί επιμένω παραπάνω στα εισοδήματα. Γιατί φτάσαμε στο σημείο τα προηγούμενα χρόνια οι συνταξιούχοι να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των συντάξεών τους, οι δημόσιοι υπάλληλοι να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των μισθών τους, ένας νέος άνθρωπος να αδυνατεί να αγοράσει ένα σπίτι;
Γιατί η Ελλάδα από το 1980 και μετά, με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις κυβερνήσεων της δικής μας παράταξης, όχι όλες, ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Ζούσε με δανεικά από τις επόμενες γενιές και από τα τότε παιδιά, όχι τις επόμενες γενιές μόνο. Φτάσαμε λοιπόν στο μη παρέκει. Ήρθε και το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο και τα 120 αχρείαστα δισεκατομμύρια που μας φόρτωσε ο κ. Τσίπρας και μας έριξε μία παρακάτω. Εδώ λοιπόν εμείς τι έχουμε καταφέρει; Ούτε πανηγυρίζω, ούτε λέω ότι σωθήκαμε και φτάσαμε εκεί που θέλουμε να φτάσουμε. Έχουμε καταφέρει χωρίς να ζούμε με δανεικά, χωρίς η Ελλάδα να χρεώνεται παραπάνω, δηλαδή να είμαστε μία κυβέρνηση που μειώνει το χρέος.
Για το αν ο μέσος πολίτης το νιώθει
Κυρία Τζίμα δίνουμε όσα παραπάνω μας επιτρέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες και όσα παραπάνω έχουμε μαζέψει. Γιατί συζητάμε σε αυτή τη χώρα πάρα πολύ για τα μέτρα. Εγώ λέω κάτι. Φτάνουν τα 400 ευρώ στους συνταξιούχους -που είναι μόνιμα-; Εγώ θα πω ότι δεν φτάνουν. Χρειάζονται παραπάνω. Κάποιος θα πει 600. Το ΠΑΣΟΚ λέει 13η σύνταξη. Ποια είναι η διαφορά; Αρκεί το αφορολόγητο στους τρίτεκνους; Αρκεί το αφορολόγητο στους αγρότες; Εγώ θα πω να πάει και σε άλλους… Προσέξτε τι δε λέμε όμως;
Για το ότι έπρεπε η κυβέρνηση να κινηθεί νωρίτερα για την ακρίβεια
Έχω μπροστά μου μια λίστα, την οποία θα την έχω μέχρι τις εκλογές και πρώτα ο Θεός, εφόσον μας εκλέξουν πάλι οι πολίτες, θα πρέπει να την έχουμε και μετά, γιατί αυτό είναι συνεχές. Είναι οι φόροι που έχει μειώσει η Κυβέρνηση αυτή τα τελευταία 7 χρόνια. Έχει προβεί 91 φορές, αν αθροίσουμε αυτούς που θα μειωθούν μέσα στο ‘27- για να είμαι ακριβής- σε μειώσεις φόρων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, παρά δηλαδή το γεγονός ότι μειώσαμε 91 φορές φορολογικούς συντελεστές και πρέπει να συνεχίσουμε θα πω εγώ, να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα. Εδώ είναι το κλειδί της πολιτικής μας. Ενώ μειώνουμε φόρους, αυξάνουμε τα έσοδα.
Πώς; Δημιουργώντας δουλειές από την πολιτική μας, από την αύξηση των επενδύσεων, των εξαγωγών και αντιμετωπίζοντας παράλληλα τη φοροδιαφυγή και έτσι μπορούμε. Πόσα μπορούμε να δώσουμε το ‘27 παραπάνω; 2,2 δις ευρώ. 1,25 δις τα παραπάνω μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός και κάποια που είχαν ανακοινωθεί στο παρελθόν και εφαρμόζονται τώρα. Θα μου πείτε δικαιολογημένα και εσείς και η κυρία Τζίμα και οι ακροατές μας, «αρκούν αυτά ρε παιδί μου με τόση ακρίβεια;» Θα πω εγώ πρώτος όχι. Αλλά προσέξτε, εμείς ακολουθούμε μια πολιτική που δίνει όσα παραπάνω μπορούν να δοθούν και όλοι οι άλλοι δίνουν λεφτά, στα λόγια, χωρίς να μπορούν να κοστολογήσουν.
Για τις τιμές στα ράφια και τους ελέγχους στην αγορά
Οι έλεγχοι δεν έχουν σταματήσει ποτέ. Καταρχάς οι έλεγχοι στην Ελλάδα ξεκίνησαν, για να ξέρει ο κόσμος την πραγματικότητα, οι έλεγχοι στην Ελλάδα- γιατί οι εικονικές εκπτώσεις δεν γεννήθηκαν με τον πληθωρισμό μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ή μετά την πανδημία, η αισχροκέρδεια και οι εικονικές εκπτώσεις υπήρχαν, υπάρχουν και δυστυχώς θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το θέμα είναι να έχεις τον ελεγκτικό μηχανισμό να τους αντιμετωπίζεις ή να αντιμετωπίσεις όλα αυτά τα παραβατικά φαινόμενα. Η Ελλάδα μέχρι το 2020 δεν είχε καν στελεχωμένη υπηρεσία ελέγχων της αγοράς. Βγάζατε κάποια πολύ ωραία ρεπορτάζ, πολύ καλά κάνατε, όλοι οι οικονομικοί συντάκτες έβγαζαν και σας τα παρουσίαζαν για τις εικονικές εκπτώσεις, για την αισχροκέρδεια, αλλά το κράτος δεν είχε στελεχωμένη υπηρεσία να ελέγξει και αν υπάρχει παράβαση να βάζει πρόστιμα.
Τώρα που έχει, τα πρόστιμα είναι δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ. Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο -περίπου 1 στους 10, και κάποιες φορές και λίγο περισσότεροι- να μην τηρούν τη νομοθεσία. Όλα αυτά οδηγούν σε πρόστιμα, δεν «τσουβαλιάζω» δεν σημαίνει ότι όλα τα σούπερ μάρκετ, ή όλες οι επιχειρήσεις παρανομούν, αλλά πράγματι υπάρχουν παραβατικές περιπτώσεις. Προσέξτε, αν ισχυριστεί κάποιος ότι είτε η εγκληματικότητα, είτε η παραβατικότητα, είτε η αισχροκέρδεια θα πατηθεί ένα κουμπί και θα εξαφανιστούν, κοροϊδεύει τον κόσμο. Εμείς τι κάνουμε; Παράλληλα με την αύξηση των εισοδημάτων, με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και με λεφτά τα οποία οδηγούν σε μόνιμα μέτρα. Είπατε για επιδόματα. Πρώτον, το βασικό μας είναι να μειώνουμε φόρους. Παράλληλα δίνουμε και κάποια μόνιμα επιδόματα. Η διαφορά μας με τους άλλους είναι ότι δεν παίρνουμε από τη μία τσέπη από παραπάνω φόρους και δίνουμε στην άλλη τσέπη πενιχρά επιδόματα μια και έξω.
Για τα ελληνοτουρκικά
Εντάξει, υπάρχουν περίοδοι με μεγαλύτερη και περίοδοι με μικρότερη ένταση. Εμάς τα ήρεμα νερά δεν είναι ο αυτοσκοπός μας. Είναι επιδίωξή μας να υπάρχει διάλογος και ένα καλό κλίμα. Εμάς ο στόχος μας είναι η Ελλάδα να ισχυροποιείται. Το ότι επιδιώκουμε τον διάλογο, το ότι θέλουμε συνθήκες καλής γειτονίας, δεν σημαίνει ότι θα υποχωρήσουμε ποτέ, ότι θα συζητήσουμε ζητήματα κόκκινων γραμμών ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, πέραν της μόνης και μοναδικής διαφοράς που έχουμε, τον καθορισμό ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας επί τη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Να επιλυθεί δηλαδή επί τη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια; Η Ελλάδα από ένα κράτος το οποίο δεν είχε ενεργητική διπλωματική πολιτική, έχει καταφέρει σε εφτά χρόνια, έχουν γίνει όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα 45 μεταπολιτευτικά. Μισό λεπτό. Να σας πω πέντε δεδομένα. Να μου πείτε αν αυτά έγιναν ποτέ τα προηγούμενα χρόνια αθροιστικά.
Όλοι έβαλαν ένα λιθαράκι για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων. Όλοι. Και όλοι οι προκάτοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη ακολούθησαν την εθνική γραμμή και κανενός τον πατριωτισμό δεν αμφισβητώ. Και μάλιστα όλοι οι προκάτοχοι του Κυριάκου Μητσοτάκη συναντούσαν περισσότερο ή λιγότερο τον Τούρκο πρόεδρο και μάλιστα με πολύ περισσότερες παραβιάσεις και το παράνομο casus belli εν ισχύ. Ποια είναι η διαφορά; Αυτά τα εφτά χρόνια είχαμε ΑΟΖ με την Ιταλία. Αυτά τα χρόνια είχαμε ΑΟΖ με την Αίγυπτο. Αυτά τα εφτά χρόνια είχαμε θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό που κατοχυρώνει τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρώπης. Αυτά τα εφτά χρόνια είχαμε επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο. Αυτά τα εφτά χρόνια είχαμε τα πιο ισχυρά εξοπλιστικά προγράμματα. F-16, F-35, Rafale, Belharra, Ασπίδα του Αχιλλέα πλέον.
Αυτά τα εφτά χρόνια είχαμε καλλιέργεια διμερών σχέσεων, όχι μόνο με το Ισραήλ, όχι μόνο ενισχύσαμε τις στρατηγικές μας συνεργασίες… Για να μην μπερδεύουμε τον κόσμο και να μην παρεξηγηθεί η διαχρονική μας θέση. Η Ελλάδα είναι ένα κράτος που πιστεύει απαρέγκλιτα στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Και πιστεύει στον διάλογο με τους γείτονες, τις γειτονικές χώρες, προφανώς και με την Τουρκία. Αλλά, ποια είναι η διαφορά; Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει συνθήκες να είναι πιο ισχυρή από ποτέ γεωπολιτικά, διπλωματικά και αμυντικά και ασκεί μια ενεργητική διπλωματική πολιτική, στην πιο δύσκολη περίοδο βάσει συνθηκών. (Δημοσιογράφος: Φοβάστε διπλωματικό επεισόδιο;) Δεν υπάρχει καμία τέτοια ένδειξη. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εφησυχάζουμε. Προφανώς είναι κάτι το οποίο όλοι θέλουμε να αποφύγουμε. Δεν υπάρχει κάτι το οποίο να μας οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα. Μη δημιουργούμε κλίμα πανικού στον κόσμο, σε καμία περίπτωση για πάρα πολλούς λόγους.
(Για την αποστροφή του Υπ. Δικαιοσύνης)
Ακούστε. Εγώ δεν θα μείνω στον τίτλο και στη διατύπωση. Θα μείνω στην ουσία. Ποια είναι η ουσία; Και θεωρώ ότι είναι αυτό που θέλει να πει και ο κύριος Φλωρίδης. Εγώ θα το πω με έναν τρόπο που να μη δημιουργεί και παρερμηνείες. Γιατί και οι διατυπώσεις πολλές φορές παίζουν σημασία, αλλά νομίζω αυτή είναι η ουσία. Η ουσία ποια είναι; Ότι σε μία χώρα, σε ένα κράτος με τη γεωγραφία, την οποία έχει από την ιστορία η Ελλάδα, δεν το καθόρισε αυτό κανένας πρωθυπουργός. Αυτό είναι το ανάγλυφο. Είναι σημαντικό, ειδικά σε μια περίοδο τριών πολέμων και κάποιοι πολύ κοντά μας, να υπάρχει μια σταθερή κυβέρνηση, η οποία έχει αποδείξει, ασχέτως αν κάποιος την στηρίζει ή όχι, ότι στις μεγάλες κρίσεις δείχνει ανακλαστικά, όπως για παράδειγμα στον Έβρο. (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Αν κινδυνεύουμε να έχουμε θερμό επεισόδιο αν δεν έχουμε Πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη)
Όχι, αλλά είναι πολύ προτιμότερο θεωρώ, υποκειμενική άποψη εκφράζω, να συνεχίσουμε να έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση, η οποία ξέρει να αντιμετωπίζει με πολύ μεγάλη επιτυχία τις πιο μεγάλες κρίσεις όλων των επιπέδων και να δείχνει αντανακλαστικά και το κυριότερο να αντιμετωπίζει τα εθνικά θέματα όχι με όρους δημοφιλίας, τηλεθέασης, αλλά με όρους αποτελεσματικότητας. Αυτό είναι κάτι το οποίο το αντιλαμβάνεστε. Είναι αυτό που έχει πει ο πρωθυπουργός «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο». Άρα, για μένα αυτή είναι η ουσία. Δηλαδή, ότι είναι ένας παράγοντας, μία παράμετρος που θεωρώ ότι πρέπει να συνεκτιμήσουν. Σκεφτείτε ω μη γένοιτο σε μια κρίση, να πρέπει να συνεννοηθούν δύο τρεις εταίροι και όχι δύο τρεις άνθρωποι που έχουν φυσιολογικές θέσεις… Βάλτε ότι μέσα σε αυτούς μπορεί να είναι…
Κύριε Παπαχρήστου, έχουμε ακούσει δηλώσεις πολιτικών αρχηγών ή εν δυνάμει πολιτικών αρχηγών ότι δε θα απέκλειαν τη συνεργασία με οποιονδήποτε, υπερβολικά θα το πω για να μην παρεξηγηθώ, τώρα «ακόμα και με το διάολο» που λέμε, έτσι; Πλην του πολύ κακού, κατ’ αυτούς, και οτιδήποτε άλλο έχουν πει, Κυριάκου Μητσοτάκη. Και λέω εγώ: σκεφτείτε σε μία ω μη γένοιτο κρίση και όπως μας έχει δείξει η σύγχρονη ιστορία, κρίσεις υπάρχουν, συμβαίνουν και στη χώρα μας και γύρω από τη χώρα μας. Μια υβριδική απειλή ω μη γένοιτο στον Έβρο, κάτι το οποίο μπορεί να συμβεί στο Αιγαίο, έτσι; Να πρέπει να συνεννοηθείς με κάποιον ο οποίος τη Δευτέρα το πρωί ξυπνάει με το προσωπείο ενός σύγχρονου κατ’ επίφαση Κολοκοτρώνη.
Και τώρα τρέμουν τα κόκαλα, έτσι; Εμείς όχι, εμείς όχι, κύριε Παπαχρήστο, αλλά όταν έχουμε δηλώσεις τις προηγούμενες ημέρες, ακούσαμε παράδειγμα συνεργάτη του κυρίου Σαμαρά να λέει ότι δεν αποκλείω οποιονδήποτε πέραν του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έχουμε απόφαση του ΠΑΣΟΚ. Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ποια ήταν η απόφαση, τη θυμάστε; Η πρόταση Δούκα ποια ήταν; Να μη συνεργαστούμε με την “κακιά” Νέα Δημοκρατία. Βάζω εδώ τα εισαγωγικά προφανώς. Άρα, με οποιονδήποτε άλλο. Όταν λοιπόν όλοι οι υπόλοιποι έχουν αυτές τις θέσεις, τότε, η δική μας θέση που είναι καθαρή, αυτοδύναμη κυβέρνηση σταθερή, που να αντιμετωπίζει τις κρίσεις, θεωρώ ότι στο ερώτημα «πότε νιώθεις πιο ασφαλής», η απάντηση είναι των πολιτών, δεν θα τη δώσω εγώ την απάντηση, η δική μας απάντηση συγκριτικά με τους άλλους είναι πιο πειστική. Αυτό λέμε. Δεν λέμε κάτι παραπάνω.
Για τις δηλώσεις συνεργάτη του κ. Τσίπρα
Εντάξει, αυτό δεν μπορεί να προκύψει ούτε από το πιο ευφάνταστο ανέκδοτο. Το αντιλαμβάνεστε, μας χωρίζει άβυσσος με τον κύριο Τσίπρα και πέραν όλων των άλλων, γιατί στα περί ηθικής εγώ δεν θα μπω, εντάξει, ο κύριος Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ως ο έχων το μονοπώλιο στην ηθική και τέλος πάντων στα καθαρά χέρια. Αυτό θεωρώ ότι είναι η χειρότερη κουβέντα που μπορεί να κάνει κανείς, γιατί η πράξη έχει δείξει τα αντίθετα. Εγώ θα μπω στην ουσία. Πριν σας είπα ότι για μένα το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της κυβέρνησης αυτής είναι ότι δημιουργεί έσοδα από την πολιτική της, χωρίς να δημιουργεί χρέη και χωρίς να αυξάνει φόρους. Ο κύριος Τσίπρας πρεσβεύει δυστυχώς τη χιλιοφορεμένη και αποτυχημένη πολιτική της μεταπολιτευτικής Ελλάδος, των δανεικών χρημάτων. Πέραν όλων των άλλων, δηλαδή του τρόπου που αντιμετώπισε την οικονομία, την παιδεία, την υγεία, του γεγονότος ότι εμφανίζεται ως πετυχημένος πρωθυπουργός, έτσι;
Θεωρώ ότι η δήλωση του κυρίου Σιακαντάρη, δεν έχει κανένα νόημα να τη συζητάμε στα σοβαρά. Δεν το λέω για τον άνθρωπο. Έκανε μία κρίση. Γιατί είναι ό,τι πιο απίθανο μπορώ να φανταστώ, να συγκυβερνήσουμε με τον κύριο Τσίπρα, κάποια άλλα κόμματα της άκρας δεξιάς. Προσέξτε, θα σας πω κάτι. Είδα την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ. Στελέχους του ΠΑΣΟΚ, του κυρίου Δουδωνή, του συμπαθέστατου κατά τ’ άλλα, νομικού και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ. Ο κύριος Δουδωνής πήγε να χρησιμοποιήσει τη δήλωση αυτή για να φτιάξει ένα υποτιθέμενο ζευγάρι πολιτικό του μέλλοντος, Νέας Δημοκρατίας και Ε.Λ.ΑΣ., που δεν το πιστεύει ούτε ένας, νομίζω, που μας ακούει. Το ΠΑΣΟΚ το ίδιο παραδέχτηκε σε ανακοίνωσή του, ότι ο κύριος Τσίπρας, στην ίδια ανακοίνωση που μίλησε για αυταπάτες και για πολλά άλλα, αντέγραψε το 80% του προγράμματός του. Το ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει και με τις ανακοινώσεις του και με τη στάση του και με τη ρητορική του, να μετακομίσει στο γήπεδο αυτό. Άρα, την ερώτηση αυτή μην την κάνετε σε εμάς. Την ερώτηση αυτή να την κάνετε στον κύριο Ανδρουλάκη.
Σχετικά με το αν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με τον κ. Σαμαρά.
Καμία απολύτως. Γιατί η πολιτική και η διακυβέρνηση του τόπου δεν είναι ένα παιχνίδι ικανοποίησης των «θέλω στις καρέκλες». Η πολιτική είναι πολιτικές. Ένας άνθρωπος ο οποίος χαρακτηρίζει «μειοδοτική» την πιο αποτελεσματική εξωτερική πολιτική της Μεταπολίτευσης, στα πιο δύσκολα χρόνια πολέμων και κρίσεων, δεν θα μπορούσε ποτέ να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με την Κυβέρνηση αυτή, με το κόμμα αυτό. Ο κύριος Σαμαράς επέλεξε αυτή τη ρητορική. Δεν μπορεί να λες τη Δευτέρα «προδότη» τον Υπουργό Εξωτερικών που επί των ημερών του, όπως και του προκατόχου του, του κυρίου Δένδια, άρα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη έγιναν όλα όσα σας είπα και πολλά παραπάνω και την Τρίτη, την Τετάρτη να λες θα συγκυβερνήσω μαζί τους. Άρα δεν είναι προσωπικό το «όχι», είναι πολιτικό.
Σχετικά με το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας μετά τις εκλογές και με ποιο κόμμα θα μπορούσε να συνεργαστεί η Νέα Δημοκρατία, με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων
Γι’ αυτό και χωρίς να υποτιμώ τις δημοσκοπήσεις και σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι τα ευρήματά τους δεν είναι αληθή. Πάνω κάτω την αλήθεια λένε. Πιστεύω ότι θα πάμε, εφόσον δουλέψουμε και πιο σκληρά και είμαστε και ταπεινοί σε αυτά τα οποία λέμε και στο ύφος μας, θα πάμε καλύτερα απ’ τις δημοσκοπήσεις. Αυτό το λέω για όλους. Αυτό είναι κάτι, γιατί μου το λέει ο κόσμος. Ότι «μεγαλύτερη σημασία από το τι λες, είναι ο τρόπος που το λες και συνέχισε να είσαι ταπεινός». Γιατί το λέω αυτό; Γιατί όσο καλά και να ‘ναι κάποια πράγματα που κάνουμε, θεωρώ ότι έχουμε σημαντικές επιτυχίες, έχουμε κάνει και λάθη που πρέπει να διορθώσουμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός που τα ακούει, για να μπορέσει να τα ακούσει, περνάει προβλήματα.
Ναι, έχει ανέβει για παράδειγμα ο μισθός του, αλλά έχει ανέβει και η τιμή στο σούπερ μάρκετ. Η κουβέντα που κάναμε πριν. Επανέρχομαι. Και λέω το εξής: Ο λόγος που πιστεύω ότι στο τέλος της ημέρας θα πάμε καλύτερα απ’ τις δημοσκοπήσεις και έχουμε βάσιμες ελπίδες να είμαστε και πάλι αυτοδύναμοι, οι πολίτες θα το αποφασίσουν, ό,τι και να λέω εγώ έχει μικρότερη σημασία προφανώς, είναι γιατί εμείς έχουμε τη μόνη καθαρή πρόταση διακυβέρνησης. Τι εννοώ; Εμείς τι λέμε; Εάν ανέβουμε από ό,τι είμαστε τώρα στις δημοσκοπήσεις και είμαστε πρώτοι και αυτοδύναμοι, θα κυβερνήσουμε τον τόπο όπως, τέλος πάντων, λέει το πρόγραμμά μας.
Σχετικά με το εάν η Νέα Δημοκρατία θα αξιοποιήσει την πρώτη διερευνητική εντολή για τον σχηματισμό κυβέρνησης
Βέβαια. Για όλους τους λόγους που έχω αναφέρει κι εγώ, κι ο Πρωθυπουργός προφανώς πολλές φορές, κι όλα τα κυβερνητικά στελέχη. Πρωτίστως λόγω του προγράμματος το οποίο έχουμε, των θέσεών μας, της αντιμετώπισης των κρίσιμων ζητημάτων, του γεγονότος ότι εμείς δεν λαϊκίζουμε. Ναι, μπορεί τα 500 μεικτά για τους δημοσίους υπαλλήλους να μην φτάνουν, αλλά εμείς λέμε «τόσα μπορούμε, τόσα δίνουμε». Οι άλλοι δεν λένε «βρείτε λεφτά να δώσετε περισσότερα από αυτόν κι απ’ αυτόν τον τρόπο». Αυτοί λένε «δώστε 13ο μισθό». Οι άλλοι, δηλαδή, επαναλαμβάνουν το «δώσ’ τα όλα». Πρωτίστως όμως για την πολιτική μας, δευτερευόντως λόγω των θέσεων που έχουν εκφράσει τα άλλα κόμματα, είναι μονόδρομος θεωρώ εγώ για τη διακυβέρνηση του τόπου μία αυτοδύναμη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το ξαναλέω, οι πολίτες θα το αποφασίσουν. Έστω, λοιπόν, ότι οι πολίτες, γιατί αυτοί είναι αυτοί που αποφασίζουν, ο κυρίαρχος λαός, πούνε κάτι άλλο. Εγώ θεωρώ ότι ο τόπος πρέπει να έχει κυβέρνηση αυτονοήτως με το πρώτο κόμμα, έτσι; Και με πρωθυπουργό τον πρόεδρο του πρώτου κόμματος, γιατί πρωθυπουργούς βγάζουν οι πολίτες και όχι τα κλειστά γραφεία.
Σχετικά με την αναφορά του Πρωθυπουργού στο καταστατικό της Νέας Δημοκρατίας για την επιλογή πρωθυπουργού
Προσέξτε, δεν είπε αυτό. Είπε ότι το καταστατικό της Νέας Δημοκρατίας προβλέπει πώς θα εκλεγεί πρωθυπουργός και η θητεία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας παρατείνεται κατά τη διάρκεια… Γιατί δέχτηκε ερώτηση. Υπάρχει μια ερώτηση που επαναλαμβάνεται τα τελευταία περίπου 2 χρόνια, 1,5 σίγουρα -που προφανώς δεν τρελάθηκαν οι δημοσιογράφοι και την κάνουν, δεν έχετε τρελαθεί- αναπαράγεται σε διάφορα έτσι «κέντρα». Είναι αυτή η γνωστή φράση «5-6 παρέες πέριξ του Κολωνακίου», οι οποίες θεωρούν ότι «κυβερνάνε την Ελλάδα», έτσι; Διάφοροι, τέλος πάντων, οι οποίοι θεωρούν ότι τον πρωθυπουργό θα τον επιλέγουν εκείνοι. Κι εγώ στο Χαλάνδρι είμαι, αλλά λόγω του Μεγάρου Μαξίμου περνάω απ’ το Κολωνάκι και κάτι κι αν ακούνε και εμένα οι κεραίες μου. Τους πρωθυπουργούς, για μένα, και θεωρώ ότι κατά τη κοινή λογική και για τη Δημοκρατία μας, τους επιλέγουν οι πολίτες. Παράδειγμα. Ακόμα και όταν είχαμε συγκυβέρνηση, γιατί μία περίπτωση είχαμε, δεν αμφισβήτησε κανείς, ακόμα και στο 18% του κυρίου Σαμαρά, ότι πρωθυπουργός θα είναι ο κύριος Σαμαράς. Τότε ήταν από τη δική μας παράταξη.
Σχετικά με το ενδεχόμενο ο Αντώνης Σαμαράς να ζητήσει την αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την πρωθυπουργία σε περίπτωση κυβέρνησης συνεργασίας.
Προσέξτε, καταρχάς δεν θα συζητούσαμε ποτέ συγκυβέρνηση με έναν πολιτικό ο οποίος, το ξαναλέω, χαρακτηρίζει «μειοδοτική» την εξωτερική πολιτική της χώρας. Άρα αυτό το έχουμε αποκλείσει ήδη. Αλλά σε καμία περίπτωση. (Δημοσιογράφος: Κόβετε τις γέφυρες ως εκπρόσωπος επί προσωπικού ή ως εκπρόσωπος της κυβερνήσεως; Γιατί υπάρχουν άλλοι υπουργοί οι οποίοι το έχουν αφήσει λίγο ανοιχτό). Καταρχάς, τις γέφυρες τις έκοψε ο Πρωθυπουργός. Και σε καμία περίπτωση η αντιπαράθεση με τον κύριο Σαμαρά δεν είναι προσωπική. Ο ίδιος επέλεξε μία σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση με όσα έχει πει. Δεν μας χαροποιεί κάτι τέτοιο. Ξέρετε, κύριε Παπαχρήστο, δεν είναι το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο, ειδικά για έναν άνθρωπο όπως ο ομιλών, που είμαι από μικρό παιδί στη Νέα Δημοκρατία, αν και δεν ζω από το κόμμα αυτό, να αντιπαρατίθεμαι με έναν πρώην πρόεδρό μας και έναν πρώην πρωθυπουργό της χώρας σε πολιτικό επίπεδο.
Σχετικά με τη στάση προς τον Αντώνη Σαμαρά
Κυρία Τζίμα, δεν θεωρώ ότι από την πλευρά της Κυβέρνησης. Να θυμίσω κάποια γεγονότα. Να θυμίσω και εγώ κάποια πράγματα. Πρώτον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ουδέποτε αμφισβήτησε την προσφορά του Αντώνη Σαμαρά, ειδικά τα χρόνια που ήταν πρωθυπουργός της χώρας. Το επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία, ακόμα και στην τελευταία ΔΕΘ. Πρώτον. Δεύτερον. Τους τόνους δεν τους σήκωσε ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε η Κυβέρνηση. Η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά ήταν μία αναπόφευκτη εξέλιξη, δυσάρεστη, όπως πολλές φορές ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει επισημάνει. Αλλά όταν αποκαλείς τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας «μειοδότη». Όταν αποκαλείς την Κυβέρνηση, όπως την έχει αποκαλέσει ο κ. Σαμαράς, σε διάφορα θέματα όπως «διαπλοκής, οικονομικών επιλογών», τότε τους τόνους δεν τους σηκώνει η Κυβέρνηση. Με συγχωρείτε.
Τώρα κάτι πάρα πολύ σημαντικό, το οποίο το ξεχνάμε. Στο βίντεο το οποίο έβγαλε ο κύριος Σαμαράς κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του πρωθυπουργού στην 90ή ΔΕΘ, απαρίθμησε μια σειρά από αποτυχίες, μόνο αποτυχίες. Αποτυχίες, σκάνδαλα. Να θυμίσω ότι στην τέταρτη χρονιά, στα τέσσερα από αυτά τα επτά χρόνια, κύριος Σαμαράς ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία. Άρα μετά τα τέσσερα πρώτα χρόνια ο κύριος Σαμαράς ήρθε και έβαλε το όνομά του και αυτό είναι σημαντικό για όλους μας, γιατί είχαμε έναν πρώην πρωθυπουργό στο ψηφοδέλτιο και συντάχθηκε με αυτή την κυβέρνηση. Και ρωτάω εγώ, είτε από το 2019 μέχρι το 2023 ήταν μια κυβέρνηση που αποδεχόταν ο κύριος Σαμαράς και από το 2023 και μετά ξαφνικά αυτή η κυβέρνηση απέκτησε κακή οικονομική πολιτική… Μισό λεπτό, δεν μίλησε μόνο για τα σκάνδαλα. Να πεις ότι έμαθε κάποιος κάτι το 2023 – 2024.
Αποδόμησε την οικονομική πολιτική, την πολιτική απέναντι στην εστίαση, στους ελεύθερους επαγγελματίες. Η κυβέρνηση αυτή έχει ενιαία πολιτική αυτά τα επτά χρόνια. Προσπαθεί να μειώσει φόρους, να δημιουργήσει έσοδα και να δημιουργήσει δουλειές με την πολιτική της. Έχει κάνει λάθη; Έχει κάνει λάθη. Υπάρχουν ζητήματα δύσκολα, π.χ. ο ΟΠΕΚΕΠΕ που εκεί αργήσαμε πάρα πολύ; Μην τα πούμε όλα τώρα. Αλλά, προσέξτε: Εγώ θυμάμαι τον Αντώνη Σαμαρά στην πρώτη γραμμή το 2023 και θα πω και κάτι, επειδή ήμουν και γραμματέας του κόμματος, ήταν και πολύ σημαντική η συνεισφορά του στο εκλογικό αποτέλεσμα το 2023. Άρα δεν ακυρώνουμε την προσφορά κανενός, αλλά όταν επιλέγει κάποιος να μας επιτεθεί πολιτικά, δεν μπορούμε να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια. Τις πολιτικές μας υπερασπιζόμαστε. Δεν του απαντάμε επί προσωπικού.
Για την Ακροδεξιά και τον Ηλία Κασιδιάρη
Το αν μπορεί να κάνει κόμμα… Πολλοί εμπειρότεροι νομικοί από εμένα και, μάλιστα, εξειδικευμένοι στο αντικείμενο αυτό – άκουγα προ ημερών μια ανάλυση του κυρίου Αλιβιζάτου – έχουν απαντήσει στο ερώτημα. Εμείς κατορθώσαμε, δηλαδή πήραμε την πρωτοβουλία…
(Δημοσιογράφος: Και ο Αντώνης Σαμαράς). Όχι, όχι, όχι. Το νομικό πλαίσιο… Να τα πούμε όλα. Επί κυβερνήσεως Σαμαρά, συγκεντρώθηκαν όλες οι δικογραφίες, πολύ σωστά το λέτε και πήγαν στη Δικαιοσύνη, η οποία δικαιοσύνη πήρε τις αποφάσεις που πήρε. Εμείς δεν είμαστε Δικαιοσύνη. Όμως, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης και ξεκίνησε από την προηγούμενη, την πρώτη τετραετία και συνεχίστηκε στη συνέχεια, καταρτίστηκε ένα νομικό πλαίσιο το οποίο, εφόσον κρίνει έτσι ο Άρειος Πάγος, ότι ισχύει, δηλαδή, τα πραγματικά περιστατικά συνάδουν με το νομικό πλαίσιο, απαγορεύει ο Άρειος Πάγος τη συμμετοχή σε εκλογές ενός κόμματος, που ο πραγματικός ή ο εν τοις πράγμασι ή ο τυπικός αρχηγός, είναι καταδικασμένος για κάποια συγκεκριμένα αδικήματα. Εδώ ο νόμος αναφέρεται στην ονομαστική ποινή. Δηλαδή… (Δημοσιογράφος: Όχι αυτή που έχει εκτίσει ο Κασιδιάρης, όχι τα 7, τα 14). Άρα, με βάση αυτό, θεωρώ ότι η απάντηση θα δοθεί ευλόγως στον Άρειο Πάγο.
Αλλά το ξαναλέω, εγώ δεν είμαι ο δικαστής που θα αποφασίσει, ας αποφασίσει το δικαστήριο. Για την ακροδεξιά θα πω ότι η καλύτερη απάντηση στους πολίτες, γιατί δεν πρέπει να εμπιστευτούν ακραία κόμματα, εν προκειμένω ακροδεξιά κόμματα, είναι οι πολιτικές. Δηλαδή, να τους δείξουμε ότι όταν συγκυβέρνησε η Αριστερά με την Ακροδεξιά στη χώρα αυτή, να μην ξεχάσουμε με ποιον συγκυβέρνησε ο κ. Τσίπρας και με ποιους βρέθηκε στην πλατεία. (Δημοσιογράφος: Και ο Μπαλτάκος έλεγε είναι καλά παιδιά η Χρυσή Αυγή). Δεν νομίζω ότι χαρακτηρίζει αυτό τη Νέα Δημοκρατία. Όταν η Αριστερά στην Ελλάδα συγκυβέρνησε με την Ακροδεξιά, όταν οι λαϊκιστές ήρθαν στην εξουσία, κανενός η ζωή δεν έγινε καλύτερη. Άρα, με πολιτικές πρέπει να απαντάμε στην ακροδεξιά ρητορική. Παράδειγμα: Ποιος έχει αντιμετωπίσει καλύτερα το μεταναστευτικό; Μια κυβέρνηση που είναι κεντροδεξιά και έχει το αποτέλεσμα που έχει. 50.000 διαμένοντες στα νησιά είχαμε μέχρι να παραλάβουμε εμείς, παράνομους μετανάστες, τώρα είναι 3.000.
Για τις υποκλοπές
Υποκλοπές. Δεν υποτιμώ τη διάσταση της υπόθεσης. Από τη στιγμή που κάποιος προσφύγει στη Δικαιοσύνη, η Δικαιοσύνη αποφασίζει. Αλλά να συμφωνήσουμε σε αυτή τη χώρα ότι όταν ο ένας μετά τον άλλον οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί της χώρας, που μάλιστα αποτελούν υπόδειξη της ίδιας της Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση, με το νέο νόμο για την εκλογή της ηγεσίας. (Δημοσιογράφος: Είναι όλοι διορισμένοι από την κυβέρνηση). Όχι. Πριν τον διορισμό προηγήθηκε η έκφραση γνώμης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία στις περιπτώσεις που μιλάμε, δηλαδή στους εισαγγελικούς λειτουργούς που εξέδωσαν διατάξεις για την υπόθεση των υποκλοπών, τις διατάξεις αυτές τις εξέδωσαν οι υποδείξεις των δικαστών και των εισαγγελέων στην κυβέρνηση.
Εμείς δεν θα πούμε στη Δικαιοσύνη τι θα κάνει. Το καταλαβαίνω ότι τείνει να γίνει κανονικό να συνηθίσουμε το «τέρας» των τηλεδικαστηρίων στη χώρα, αλλά εμείς δεν εκπροσωπούμε τη Δικαστική Εξουσία. Το τι θα κάνει η Δικαιοσύνη με μία μήνυση, με μία υπόθεση, όπως είναι η υπόθεση που τώρα θα δικαστεί σε δεύτερο βαθμό, είναι μια υπόθεση όπως η υπόθεση, το άλλο σκέλος της που κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο. (Δημοσιογράφος: Τι τηλεδικαστήριο; Να μην ασχοληθούμε, δηλαδή, με το θέμα;). Δεν είπε κανείς να μην το συζητήσουμε, αλλά δεν θα βγάλουμε απόφαση, δεν θα βγάλουμε απόφαση ούτε σε ένα τηλεοπτικό παράθυρο, ούτε σε ένα κομματικό γραφείο. Τι θα κάνει λοιπόν η Δικαιοσύνη σε μία μήνυση, σε μία αγωγή, επί ενός υπομνήματος, θα το αποφασίσει η Δικαιοσύνη και στο τέλος της ημέρας θα σεβαστούμε τις όποιες αποφάσεις της.
