Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο vidcast «ΑΠΕΝΑΝΤΙ» του Newsbomb με τον δημοσιογράφο Δ. Κοτταρίδη.
Για το αν το κόστος ζωής, παρά τα μέτρα που έχουν ληφθεί, θα επηρεάσει τους πολίτες την ώρα της κάλπης
Δεν μπορεί να μην επηρεάσει την κρίση ενός πολίτη, ενός εργαζόμενου, το κόστος ζωής, η καθημερινότητά του. Αλλά εδώ το θέμα είναι, ποιο είναι το ερώτημα. Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει άνθρωπος που να μη θέλει με ένα «μαγικό ραβδί» να πέσει η βενζίνη ή το ντίζελ ή το σούπερ μάρκετ όσο πιο χαμηλά γίνεται. Όλοι αυτό θέλουμε. Όλα τα κόμματα, φαντάζομαι, θα ήθελαν να μπορούν με έναν τρόπο να μειώσουν όσο γίνεται τις τιμές. Όχι μόνο στην Ελλάδα, σε όλη την Ευρώπη και εκτός Ευρώπης. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αυτό. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι.
Το ερώτημα είναι ποιος έχει τον τρόπο, ποιος μπορεί να εφαρμόσει με πιο αποτελεσματικό τρόπο εκείνες τις πολιτικές που θα μειώσουν τις συνέπειες αυτής της πρωτοφανούς και επίμονης πληθωριστικής κρίσης. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ειδικά σε αυτό το πεδίο, χωρίς να λέω ότι τα έχουμε κάνει όλα τέλεια, στη σύγκριση μεταξύ των υπαρκτών εναλλακτικών επιλογών, είμαστε η μόνη παράταξη και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο μόνος Πρωθυπουργός και αύριο – μεθαύριο εκ νέου υποψήφιος Πρωθυπουργός, που μπορεί να περιγράψει ένα σχέδιο που έχει αρχή, μέση και τέλος και ενισχύεται από την αξιοπιστία πως ό,τι έχει πει μέχρι τώρα το έχει κάνει. Αυτή για μένα είναι η μεγάλη μας διαφορά με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.
Για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα
Να πούμε ότι όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί και οι προηγούμενοι Αρχηγοί των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, αυτά τα επτά χρόνια που είμαστε Κυβέρνηση και οι εν ενεργεία, συμπεριλαμβανομένων και των κυβερνητικών στελεχών, όλοι συμφωνούμε, ότι πρέπει να μειώνονται όσο γίνεται πιο γρήγορα οι φόροι. Η διαφορά η δική μας με τους άλλους είναι ότι εμείς τους μειώνουμε στην πράξη. Το γεγονός ότι έχουν μειωθεί 83 φορολογικοί συντελεστές, συμπεριλαμβανομένων και 25 έμμεσων φόρων και αν βάλει κανείς και τους φόρους που θα μειωθούν το 2027, όπως προανήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, θα φτάσουμε τις 91 φοροελαφρύνσεις, αποτελεί ένα τεκμήριο αξιοπιστίας.
Άρα είναι άλλο πράγμα να λες, ότι θέλεις να μειωθεί ένας ή περισσότεροι φορολογικοί συντελεστές και είναι άλλο πράγμα να το κάνεις. Γιατί έχουν μειωθεί τόσοι και όχι περισσότεροι; Γιατί ναι έχουμε μειώσει παραπάνω από τους πολιτικούς μας αντιπάλους, οι οποίοι όταν κυβερνούσαν έκαναν το αντίθετο, με πρώτη και χαρακτηριστική περίπτωση τον κ. Τσίπρα που μόνο αύξανε φόρους ή επέβαλε, γιατί τόσους και όχι παραπάνω; Γιατί μέχρι τώρα για αυτές τις πρωτοβουλίες έβγαινε ο λογαριασμός. Άρα, επί της αρχής ήμασταν, είμαστε και παραμένουμε θετικοί στη μείωση κάθε φορολογικού συντελεστή, συμπεριλαμβανομένου και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.
Εδώ, όμως, έρχεται το δια ταύτα. Το δια ταύτα ποιο είναι; Πρώτον, ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα φέρνει 4 δισ. τον χρόνο έσοδα στο Κράτος. Όποιος λοιπόν βγαίνει και λέει «μειώστε τον στο μισό», στην πραγματικότητα τάζει κάτι το οποίο κοστίζει 2 δισ. Άρα ή κρύβει έναν φόρο ή μία μείωση δαπάνης για να χρηματοδοτήσει αυτή τη φοροελάφρυνση ή μιλάει… στον αέρα. Νομίζω, ότι και τα δύο να πάρουμε ως ενδεχόμενα είναι πρόβλημα. Άρα, δεν είμαστε αρνητικοί. Το πρόβλημα είναι πρώτον, ότι χρειάζονται λεφτά για να χρηματοδοτήσουμε ένα τέτοιο μέτρο και τα τελευταία χρόνια προτεραιοποιήσαμε μειώσεις άμεσων φόρων, με κυριότερη τη μείωση του φόρου εισοδήματος, που αγγίζει το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, των ελεύθερων επαγγελματιών -που τώρα θα δούνε αυτές τις μειώσεις- και των συνταξιούχων, γιατί ο μισθωτός έχει μικρότερες κρατήσεις, άρα θα δει καλύτερο μισθό, τον βλέπει ήδη από την αρχή του 2026 και ο ελεύθερος επαγγελματίας θα το δει στο εκκαθαριστικό του και αντίστοιχα ο συνταξιούχος λιγότερες κρατήσεις στη σύνταξή του.
Και δεν είναι λίγο πράγμα μία Κυβέρνηση να παραλαμβάνει αυτόν τον φόρο που αφορά το σύνολο των μισθωτών δημόσιου, ιδιωτικού τομέα, ελευθέρων επαγγελματιών και συνταξιούχων στο 29%, ενώ το έχει φτάσει, ήδη, στο 20% και αν έχεις ένα παιδί 18%, δύο 16%, αν είσαι τρίτεκνος από εδώ και στο εξής από το 2027, στο μηδέν μέχρι 20.000 ευρώ. Και γιατί είναι καλύτερο αυτό συγκριτικά; Γιατί αυτό έχει και μια μεγαλύτερη κοινωνική Δικαιοσύνη. Ενισχύει παραπάνω τη μεσαία τάξη, ενισχύει παραπάνω ένα νέο ζευγάρι που έχει ένα ή δύο παιδιά και θέλει να κάνει τρίτο ή θέλει τώρα να κάνει ένα παιδί, γιατί έχει κλιμάκωση στη μείωση. Αντιθέτως- το ξαναλέω, είμαι επί της αρχής και εγώ και η Κυβέρνηση θετικοί σε όλες τις μειώσεις φόρων- αν έχεις να διαλέξεις όταν μειώνεις το ΦΠΑ, αυτό δεν μπορεί να φτάσει με μεγαλύτερο όφελος- έστω ότι θα φτάσει- σε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και για μένα κυρίως είναι η μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα.
Τώρα, γιατί τώρα το είπε αυτό ο Πρωθυπουργός; Τί είπε ο Πρωθυπουργός και προφανώς παρουσιάστηκε, όπως σχεδόν όλες μας οι θέσεις διαφορετικά, ο Πρωθυπουργός δεν είπε «δεν μας επιτρέπεται να μειώσουμε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και ζητάμε άδεια να μας επιτραπεί». Κάθε Κυβέρνηση μπορεί να μειώσει ή να αυξήσει όποιον φόρο θέλει. Ποιος είναι ο περιορισμός; Ο περιορισμός είναι πρώτον να βρει τα αντίστοιχα λεφτά για να το κάνει, αν θέλει να μειώσει έναν φόρο και ο δεύτερος περιορισμός είναι να μην υπερβεί το όριο δαπανών, τις οροφές δαπανών. Η Ελλάδα έχει καταφέρει και έχει μαζέψει παραπάνω φορολογικά έσοδα τα τελευταία χρόνια, κάτι για το οποίο μας καταγγέλλει η Αντιπολίτευση, ενώ μειώνει φορολογικούς συντελεστές. Πώς το έκανε αυτό; Από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την ανάπτυξη της οικονομίας, δηλαδή επενδύσεις, εξαγωγές.
Όλο αυτό δημιούργησε θέσεις εργασίας και αύξησε τα έσοδα του Κράτους, ενώ μειώθηκαν οι φόροι. Αυτά τα παραπάνω τα έχει δώσει σχεδόν φτάνοντας στις οροφές δαπανών. Αυτό ισχύει, είναι ένας οριζόντιος κανόνας της Ευρώπης. Άρα τι λέει ο Πρωθυπουργός; Ζητάμε την άδεια της Ευρώπης -όχι εμείς μόνο, συνολικά- ούτως ώστε όσο διαρκεί αυτή η κρίση να μπορούν με μία έκτακτη παρέμβαση, παράδειγμα, στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, στο ΦΠΑ στα καύσιμα, δεν ξέρω τι θα γίνει και ποιες θα είναι οι τελικές ευρωπαϊκές αποφάσεις, να εξαιρούνται του υπολογισμού των ορόφων δαπανών. Άρα, αν δεν δοθεί αυτή η άδεια και πάρουμε ένα μέτρο χωρίς αντίμετρο, που εμείς άλλο φόρο δεν θέλουμε να πάρουμε σε βάρος των πολιτών, τότε θα ξεπεράσουμε τις οροφές δαπανών και θα μπούμε σε επιτήρηση.
Για τις δηλώσεις Τσίπρα για τα καύσιμα
Είναι αυτό που ξέρει να κάνει καλά ο κύριος Τσίπρας, είτε σε μία ομιλία είτε σε ένα βίντεο κάποιων δευτερολέπτων να λύνει όλα τα θέματα στα λόγια. Γιατί η διακυβέρνηση του τόπου επί των ημερών του διήρκησε 4,5 χρόνια και όχι λίγα δευτερόλεπτα και ενώ είχε τη δυνατότητα να επιλέξει και μάλιστα με αντίστοιχες συστάσεις από την Ευρώπη, επέλεξε να κάνει το αντίθετο, δηλαδή να φορολογήσει τους πάντες και πρωτίστως τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα, τους συνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες να αυξήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στην βενζίνη, στο ντίζελ, στο πετρέλαιο θέρμανσης, να αυξήσει το ΦΠΑ συνολικά και στα καύσιμα.
Δεν θέλω όμως να μείνω στο τι έκανε, γιατί γι’ αυτό κρίθηκε. Καλό είναι βέβαια να το θυμόμαστε γιατί προσπαθεί να επανέλθει ξαναγράφοντας την ιστορία. Να πω για αυτά τα οποία λέει τώρα. Αυτά τα οποία λέει είτε δεν μπορούν να γίνουν, δηλαδή αυτή τη στιγμή δεν έχει τη δυνατότητα η Ελλάδα να πάει στο χαμηλότερο ΦΠΑ τα καύσιμα -έβγαλε μια αναλυτική ανακοίνωση το υπουργείο Οικονομικών- αλλά και λέει και πράγματα τα οποία κοστίζουν.
Άμα θες να πας για παράδειγμα στο μισό τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, πρέπει να πεις από πού θα βρεις 2 δισ. Αν βγάζεις ένα βίντεο και λες θέλω να κάνω αυτό, πρέπει να γίνει αυτό και δεν λες στη συνέχεια πού θα βρεις αυτά τα 2 δισ. να είσαι καθαρός απέναντι στον κόσμο…
Δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Και θα σας πω και κάτι. Ακούω από όλα αυτά τα κόμματα και τα στελέχη του κυρίου Τσίπρα κάποια στελέχη, άλλα της αντιπολίτευσης, δεν θέλω να τους βάλω όλους στο ίδιο τσουβάλι να μιλάνε για καρτέλ. Λένε «τα καρτέλ, τα καρτέλ». Έχει αξία, όσοι βρίσκονται στα πάνελ και τους ρωτάνε σε κάποια συνέντευξη, σε μια εφημερίδα, σε ένα ραδιόφωνο, να τους ζητάνε να κατονομάσουν πρώτον τι εννοούν, ποιους εννοούν; Γιατί πολύ εύκολα πετάς για κάποιον λες είναι μονοπώλιο, είναι καρτέλ, είναι το ένα, είναι το άλλο.
Προσέξτε, δεν είμαι υπερασπιστής κάποιου, αλλά το πιο εύκολο πράγμα για μένα είναι να αρχίσω για να γίνω ευχάριστος στον κόσμο, να λέω «ο ένας είναι καρτέλ, άλλος είναι απατεώνας, ο τρίτος είναι το ένα, ο τέταρτος είναι το άλλο». Αυτοί έχουν μάθει να μιλάνε με πομπώδη λόγο, αλλά να μην εξειδικεύουν τίποτα. Δεύτερον, να μας πουν όταν τα κόμματά τους είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης του τόπου, πότε πήραν μέτρα φορολόγησης υπερκερδών; Εγώ θα σας πω ότι είμαστε η μόνη κυβέρνηση που θυμάμαι, σε αντίθεση με όλους αυτούς που μια ζωή βγαίνουν στους δρόμους κατά του μεγάλου κεφαλαίου –εμείς δεν είμαστε αυτής της λογικής και της λογικής εφαρμογής πολιτικών- που όταν χρειάστηκε φορολογήσαμε τα υπερκέρδη.
Και για το ‘22 και για το ‘23 στα διυλιστήρια υπήρχε και το θεσμικό πλαίσιο τότε, ήταν αυτές οι συνθήκες. Αντιστοίχως πήραμε αντίστοιχες αποφάσεις για τα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας και είμαστε η κυβέρνηση που έχει δώσει καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της κρίσης τα περισσότερα χρήματα για την ενεργειακή κρίση, την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, δηλαδή του πληθωρισμού στην ενέργεια, σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα, ενώ τώρα η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα συναρτήσει του ΑΕΠ της ως προς την στήριξη που έχει παράσχει σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Δεν το λέω αυτό για να μας πει ο κόσμος μας τα λύσατε όλα. Όχι. Προφανώς υπάρχουν προβλήματα. Η ακρίβεια επιμένει, το πρόβλημα είναι μεγάλο, αλλά πρέπει να συζητάμε επί υπαρκτών εναλλακτικών. Άρα ο κ. Τσίπρας νομίζω, λέει για άλλη μια φορά λόγια του αέρα. Δεν τεκμηριώνει από πού θα βρεθούν τα λεφτά αυτά. Και το κυριότερο, για να συμφωνήσουμε ότι πρέπει να ληφθούν και άλλα μέτρα, πρέπει παράλληλα να συμφωνήσουμε ότι η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση, που, ενώ μειώνει φόρους, αυξάνει τα έσοδα, πρέπει να συνεχιστεί. Γιατί δεν μπορεί τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Μάιο να ζητάς παραπάνω μέτρα, τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο να έρχεσαι στον προϋπολογισμό και να καταγγέλλεις την κυβέρνηση για τα αυξημένα φορολογικά έσοδα, τα οποία δεν προήλθαν από υπερφορολόγηση, αντιθέτως προήλθαν από ανάπτυξη και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.
Και κάτι τελευταίο. Επειδή αφήνουμε πολλές φορές στην άκρη την ενέργεια, η οποία παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο. Αξίζει τον κόπο να δει κανείς πόσοι συμπολίτες μας θέλουν να συμμετέχουν στη νέα προσφορά που έχει βγάλει ο μεγάλος πάροχος για το σταθερό τιμολόγιο και εν πάση περιπτώσει να δει συγκριτικά, το ξαναλέω, δεν πανηγυρίζω για το ρεύμα. Έχουμε μια μεγάλη πληθωριστική κρίση σε όλα τα επίπεδα. Συγκριτικά με την Ευρώπη, η Ελλάδα έχει καταφέρει λόγω της αύξησης των ΑΠΕ, της χρήσης δηλαδή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μια σειρά από άλλες πρωτοβουλίες που έχει πάρει να έχει σταθερά χαμηλότερη τιμή στην λιανική ενέργεια από ό,τι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος. Ακόμα κι αν βάλουμε την διάσταση των εισοδημάτων, δηλαδή το πάμε με όρους αγοραστικής δύναμης.
Θα μπορούσε αυτό να γίνει με μια διαλυμένη ΔΕΗ, όπως αυτή που μας παρέδωσε ο κύριος Τσίπρας; Θα μπορούσαμε να δώσουμε κάποιες ανάσες στον κόσμο και στη συνέχεια συνολικά όλο το σύστημα διανομής ενέργειας να μπορέσει να κρατηθεί όρθιο σε μια τέτοια συνθήκη; Η απάντηση είναι πως όχι. Άρα μια πράξη του παρελθόντος, μια πολιτική αντίθετη που ακολουθούσαμε εμείς σε μια κρίση, γιατί βιώνουμε μια κρίση, παρατεταμένη κρίση μπορεί να έχει θετική επίδραση στον κόσμο. Η διαφορά μας λοιπόν με τον κύριο Τσίπρα είναι δομική. Ο κύριος Τσίπρας λέει ό,τι θα ήθελε να ακούσει κάποιος, χωρίς όμως να βελτιώνει στην πράξη τη ζωή του. Εμείς προσπαθούμε, διορθώνοντας λάθη και αστοχίες, να κάνουμε το καλύτερο δυνατό από τις εφικτές εναλλακτικές που έχουμε.
Για το ζήτημα που ξεκίνησε με τους ελέγχους στα ιατρεία μετά το θάνατο του Γ. Μαζωνάκη
Καταρχάς είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα και όχι μόνο γιατί ήταν σοκαριστική η είδηση της απώλειας ενός τόσο δημοφιλούς τραγουδιστή. Ο τρόπος που έγινε όλα αυτά τα οποία ερευνά η δικαιοσύνη. Το τι έγινε και το τι δεν έγινε στην υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, για άλλη μια φορά να επαναλάβω συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους δικούς του ανθρώπους, θα το βρει η Δικαιοσύνη. Έχει ασκηθεί ποινική δίωξη. Προχωράει η διαδικασία, η προδικασία τέλος πάντων σε ποινικό επίπεδο. Άρα δεν θέλω κι εγώ να είμαι μέρος ενός τηλεδικαστηρίου που πολλές φορές έχει μετατραπεί η χώρα αυτή είτε σε τηλεοπτικά παράθυρα, είτε στη Βουλή, είτε οπουδήποτε πέραν των δικαστηρίων.
Η μεγάλη εικόνα είναι αυτή που περιγράφετε και με πολύ μεγάλο θάρρος και ειλικρίνεια την έχει περιγράψει πρώτος ο υπουργός Υγείας, παίρνοντας και μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, ενδεχομένως και από αυτό το οποίο αναλογεί στη δική του θητεία ή στις αρμοδιότητες, τις στενές αρμοδιότητες του υπουργού, επιδεικνύοντας ένα πολύ μεγάλο πολιτικό θάρρος. Εδώ σίγουρα οι παρεμβάσεις αυτές που ανακοινώθηκαν έχουν αξία. Δηλαδή σε δεύτερο χρόνο η εφαρμογή, ο κόσμος να ξέρει όταν είναι να πάει σε ένα ιατρείο κάποιες πολύ βασικές πληροφορίες.
Μια δεύτερη διάσταση είναι οι έλεγχοι και των επιστημονικών συλλόγων- η αρμοδιότητα αυτή πέρασε το 2011 από τις Περιφέρειες στους επιστημονικούς συλλόγους, Ιατρικούς συλλόγους δηλαδή, πώς γίνονται αυτοί οι έλεγχοι; Πώς αξιολογούνται όλα αυτά τα ιατρεία, τα μηχανήματα και όλα τα σχετικά. Και βέβαια έχει ενδιαφέρον και η ανακοίνωση που έβγαλε η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία πήρε την αρμοδιότητα από τους επιθεωρητές Υγείας και Πρόνοιας το 2019. Και εδώ προφανώς οι έλεγχοι πρέπει να είναι όλο και πιο ουσιαστικοί.
—
Συνηθίζουμε και συζητάμε πάρα πολύ σοβαρά ζητήματα. Και εδώ είναι και ένα μέρος της αυτοκριτικής που πρέπει να κάνει διαχρονικά το πολιτικό σύστημα και ειδικά οι παλαιότεροι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος, ανεξαρτήτως του κόμματος που ανήκουν ή ανήκαν. Δεν εξαιρώ κανέναν και ειδικά τους παλαιότερους, χωρίς να μηδενίζω τους παλαιότερους συνολικά και χωρίς να λέω ότι οι νεότεροι δεν έχουμε ευθύνη. Παντού υπάρχουν καλοί και κακοί και περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι σε θέματα και συζητήσεις.
Συνηθίζουμε και συζητάμε θέματα όταν προκύπτει ένα σοκαριστικό γεγονός. Ναι, η είδηση θανάτου με τις όποιες ποινικές ευθύνες του Γιώργου Μαζωνάκη ήταν μια σοκαριστική είδηση και δεν πρόκειται αυτό να το ξεπεράσει εύκολα, ο κόσμος που τον ακολουθούσε, τον άκουγε κτλ. Όμως προσέξτε, πίσω από αυτήν την ιστορία -πόσο τραγική είναι-, κρύβονται και πολλές άλλες ιστορίες που για κάθε οικογένεια είναι πάρα πολύ σημαντικές. Ένας άνθρωπος για παράδειγμα, που περνάει ένα μεγάλο θέμα υγείας, τα τελευταία χρόνια κάνω και εγώ μια διαχείριση θεμάτων υγείας. Υπάρχει κόσμος που περνάει και πιο σοβαρά και από μένα και δύσκολες συνθήκες.
Σκέφτομαι πόσο καταστροφικό θα ήταν είτε για μένα με τα αυτοάνοσα για τα οποία έχω μιλήσει ανοικτά, είτε για κάποιον άλλο συμπολίτη μας, αντί να ακολουθούσαμε τη θεραπεία του γιατρού μας, όπως εμένα μου το υπέδειξαν τότε στον Ευαγγελισμό ή το χειρουργείο που μπορεί να έκανα ή οτιδήποτε άλλο έκανε κάποιος από έναν κανονικό γιατρό, να έχανε τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι μήνες, ακολουθώντας μια «ολιστική» αντιμετώπιση. Μια αντιμετώπιση η οποία θα του στερούσε χρόνο από το να ακολουθήσει την κανονική θεραπεία. Κατά καιρούς έχω βρεθεί σε παρέες που μου έχουν πει «να πας να δεις τον τάδε ή τον δείνα. Μην κάθεσαι και κάνεις ένεση, ξέρω εγώ, κάθε εβδομάδα. Μην κάθεσαι και κάνεις το ένα και το άλλο», αλλά σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο. Κύριε Κοτταρίδη, δεν θέλει πολύ ένας άνθρωπος που είναι σε μια δύσκολη κατάσταση, περνάει ένα δύσκολο θέμα και ειδικά όταν είναι χρόνια νοσήματα, μπορεί να έχει ταλαιπωρηθεί και παραπάνω, στην απελπισία του πάνω, να πειστεί από έναν ο οποίος μπορεί να είναι «τσαρλατάνος».
Το ξαναλέω, δεν τσουβαλιάζω τους επιστήμονες. Οι περισσότεροι, ειδικά επιστήμονες, οι παραδοσιακές ειδικότητες, κάνουν θεάρεστο έργο. Οι γιατροί και στα δημόσια νοσοκομεία και σε ιδιωτικές δομές σώζουν καθημερινά ζωές και μάλιστα έχει βελτιωθεί πολύ και έχουν βελτιωθεί θεωρώ αρκετά έως πολύ και οι συνθήκες με τις ανακαινίσεις, με τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει. Δεν πρέπει να μηδενίζουμε, αξίζει τον κόπο να δει κάποιος και οι συγκρίσεις που γίνονται και με άλλα εθνικά συστήματα υγείας. Εδώ μιλάμε για ένα φαινόμενο που στο όνομα ενός ιατρείου με μια συγκεκριμένη ιδιότητα που έχει νόμιμη άδεια, παράλληλα μπορεί να γίνονται και άλλα πράγματα τα οποία δεν θα έπρεπε να γίνονται ή δεν γίνονται σωστά.
Δεν είναι δικιά μας δουλειά, ούτε του πολιτικού συστήματος, ούτε κάποιου που δεν έχει αρμοδιότητα, να πούμε ότι «αυτός την κάνει καλά τη δουλειά, αυτός δεν την κάνει καλά τη δουλειά, αυτός θα έπρεπε να έχει άδεια, αυτός δεν θα έπρεπε να έχει άδεια.»
Δικιά μας δουλειά είναι να βάλουμε όσο παραπάνω φίλτρα. Είναι όλες αυτές οι πρωτοβουλίες που ανακοινώνει κάθε εβδομάδα ο Υπουργός Υγείας και συνολικά το Υπουργείο Υγείας, στην απολύτως σωστή κατεύθυνση και ταυτόχρονα όσοι έχουν αρμοδιότητα ελέγχου βάσει νόμου η ΕΑΔ, οι τοπικοί επιστημονικοί Σύλλογοι… Οι έλεγχοι αυτοί να γίνονται, υπό το πρίσμα, ότι μπορεί κάποιοι εξ αυτών που ελέγχονται να εξαντλούν τα περιθώρια να κοροϊδέψουν. Όσο πιο αυστηρά γίνεται και αυτό να μην σταματήσει όταν το θέμα μπορεί να μην είναι τόσο πολύ στην επικαιρότητα. Αυτό λέω. Το κράτος πρέπει να βλέπει τα κενά, να τα κλείνει, να παραδέχεται τις διαχρονικές αστοχίες, να μην ωραιοποιεί καταστάσεις και να σκέφτεται ότι απέναντί του έχει ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να βρεθούν σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Και εκεί που θα πάνε όσο γίνεται να έχει προηγηθεί ένας πολύ αυστηρός έλεγχος.
Σχετικά με τη δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη περί υπουργών που έχουν «καβαλήσει το καλάμι»
Είμαι τριάμισι χρόνια σε αυτή τη θέση και η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχω κληθεί να διαχειριστώ περιστατικά που μπορεί να θεωρήθηκαν δικαίως ή αδίκως ή συμπεριφορές, ή διατυπώσεις «αλαζονικές». Στο τέλος της ημέρας αυτός που τα κρίνει είναι ο ελληνικός λαός, αν είναι ή όχι. Και βέβαια όσοι είναι στην κυβέρνηση κρίνονται από τον εκάστοτε επικεφαλής, εν προκειμένω από τον πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Κοιτάξτε, δεν είμαι εγώ κριτής. Εγώ προσπαθώ, το λέω και νομίζω ότι ως προς το ύφος… Εγώ προσπαθώ με τους συναδέλφους μου, όσο μπορώ να στηρίζω ανθρώπους που είναι σε μια δύσκολη φάση, προβάλλοντας με επιχειρήματα τη δικιά τους θέση και να προβάλλω την οπτική της κυβέρνησης, όχι κάνοντας το μαύρο άσπρο. Και όπως έχουμε δει πάρα πολλές φορές, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, είμαστε από τις κυβερνήσεις που δεν έχουμε διστάσει να παραδεχτούμε λάθη και αστοχίες. Ναι, το ύφος παίζει πολύ μεγάλο ρόλο- το να καταλαβαίνεις ότι αυτός που σε βλέπει, μπορείς εσύ να έχεις να του πεις δέκα θετικά, αλλά περνάει άλλα δέκα αρνητικά στη ζωή του όπως είπαμε πριν, το κόστος ζωής και πολλά άλλα -είναι βασική συνθήκη για να μπορέσεις να είσαι στο πολιτικό γίγνεσθαι. Και θα σας πω και κάτι.
Ένας από τους βασικούς λόγους που οι νεότερες γενιές έχουν μια απόσταση, δεν θα πω κάτι χειρότερο, από το πολιτικό σύστημα και όχι από την πολιτική ευρύτερα είναι γιατί τους έχουν ενοχλήσει οι κατά καιρούς συμπεριφορές που έχουν δει τα προηγούμενα χρόνια. Όταν ακόμα υπήρχαν και οι ψευδαισθήσεις, όταν νόμιζαν κάποιοι πολιτικοί από διάφορα κόμματα- δεν θέλω να τσουβαλιάζω όλους ενός κόμματος ή ενός άλλου- ότι είναι «κάτι ανώτερο από τους πολίτες.
Για αυτό και βλέπεις πολλές φορές σχόλια και σου λένε ξέρω ‘γω «αφού είσαι στην πολιτική, δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου, τράβα κάνε καμιά δουλειά.». Αυτό δεν είναι γιατί είναι προσωπική επίθεση σε μένα ή σε κάποιον άλλον νεότερο. Είναι γιατί μπορεί να είχαν συνηθίσει από κάποιες τέτοιες συμπεριφορές στο παρελθόν, άρα γενικά πρέπει να τα προσέχουμε όλα αυτά. Συμφωνώ. Το κυριότερο όμως που θέλει ο κόσμος είναι αποτέλεσμα, ουσία. «Τι σχέση έχει αυτό που μου λες με τη ζωή μου. Πώς μπορείς να την κάνεις καλύτερη; Και πόσο κοστίζει. Και γιατί αυτό θα έχει αποτέλεσμα».
Για το αν έχει κληθεί να υπερασπιστεί πρακτικές συναδέλφων με τις οποίες διαφωνεί
Κοιτάξτε, πάντοτε υπάρχουν πιο εύκολες και πιο δύσκολες στιγμές για κάθε άνθρωπο. Δεν θεωρώ ότι οι θέσεις που έχουμε είναι για να «κλαιγόμαστε». Θα πέσει φωτιά να μας κάψει. Υπάρχουν άνθρωποι που μας ακούν αυτή τη στιγμή και μπορεί να πρέπει να κάνουν και παραπάνω από μία δουλειές για να ζήσουν την οικογένειά τους, άρα δεν το θεωρώ αυτό (σ.σ. την θέση) κάτι…προφανώς είναι γνωστό ότι κάποιες θέσεις, κάποιοι ρόλοι έχουν χαρακτηριστεί κατά καιρούς ηλεκτρικές καρέκλες. Εγώ είμαι τυχερός γιατί ανήκω σε μία κυβέρνηση και βρίσκομαι σε μία κυβέρνηση υπό έναν Πρωθυπουργό που ακολουθεί μία πολιτική που την πιστεύω. Όταν ένας άνθρωπος όμως δρα, πράττει, δεν κρύβεται, βγαίνει μπροστά στα δύσκολα, γιατί υπάρχουν και υπουργοί που βγαίνουν ακόμα πιο πολύ στα δύσκολα.
Δεν έχει τύχει να υπερασπιστώ πολιτική που διαφωνώ και μάλιστα προφανώς, όταν υπάρχουν εσωτερικές συζητήσεις για το τι προτεραιότητα μπορεί να έχουμε σε ένα θέμα και είμαστε 10 διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικές γενιές, σε μία συζήτηση μπορεί ο καθένας να έχει προβάλει λίγο παραπάνω τη δική του θέση. Δηλαδή, ότι «εγώ θεωρώ ότι πρέπει να στηριχθεί παραπάνω αυτή η συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα ή κατηγορία, ξέρω εγώ, ελεύθεροι επαγγελματίες», άλλος μπορεί να πει ότι… Αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι κατά κάποιου άλλου, το αντίθετο. Αλλά στο τέλος της ημέρας ο Πρωθυπουργός παίρνει τις αποφάσεις με τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό, προτεραιοποιώντας διάφορα δεδομένα, χωρίς να σημαίνει ότι κάποια άλλα είναι λιγότερο σημαντικά.
Έτσι πρέπει να λειτουργούν τα σύνολα. Δηλαδή, ναι πρέπει να προσέχουμε τις συμπεριφορές, ναι πρέπει να μην δίνουμε δικαιώματα, αλλά ξέρετε, το πιο εύκολο πράγμα είναι να πετροβολούμε κάποιον που μπορεί επειδή βγαίνει λίγο παραπάνω μπροστά, να του ξεφύγει και κάτι, να πει και κάτι παραπάνω. Εγώ προτιμώ να είμαι μαζί με ανθρώπους οι οποίοι στα δύσκολα βγαίνουν μπροστά και αν χρειαστεί να τεκμηριώσω και κάτι το οποίο λένε ή να τους στηρίξω στα δύσκολα να το κάνω, παρά ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να προσέχουν τις περιόδους που θα εκτεθούν.
Για τις πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες
Είναι πολύ λογικό να γίνονται αυτές οι ερωτήσεις και να έχουμε καθαρές απαντήσεις. Να συμφωνήσουμε ότι όταν είσαι δημοσκοπικά τουλάχιστον, γιατί οι εκλογές μετράνε τι θα πουν οι πολίτες, έχει αξία, στο τέλος της ημέρας, όσο κι αν είναι χρήσιμες. Εμείς απαντάμε καθαρά. Κύριε Κοτταρίδη, όταν σου δίνουν όλες οι δημοσκοπήσεις από 30 έως 31%, αυτό δεν είναι γραμμένο στην πέτρα, πρέπει να δουλέψεις για να το αυξήσεις και να αποδείξεις ότι ισχύει και το παραπάνω, έχεις κάθε λόγο να διεκδικείς, να είσαι εκ νέου αυτοδύναμος διορθώνοντας τα λάθη σου και παρουσιάζοντας ένα αξιόπιστο πρόγραμμα. Εμείς, λοιπόν, έχουμε πει ότι αυτός είναι ο στόχος μας, ο μοναδικός μας στόχος. Θεωρούμε, όμως, ότι την επόμενη μέρα η χώρα, το είπε ο Πρωθυπουργός, πρέπει να έχει η κυβέρνηση.
Αλλά, δεδομένου του γεγονότος ότι το μόνο κόμμα που, με βάση το παρελθόν του, έχει δείξει μια θεσμική συνέπεια και μια σοβαρότητα, που είναι το ΠΑΣΟΚ, επί των ημερών του κ. Ανδρουλάκη έχει αλλάξει εντελώς εικόνα, εντελώς ρητορική, εντελώς λογική, τότε η όποια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, θεωρώ ότι είναι αυτή τη στιγμή ουτοπική. Γιατί; Γιατί το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει άρδην. Θα σας πω κάτι. Κατηγορούν ή τέλος πάντων σχολιάζουν ή σχολιάζεται ο κ. Αυλωνίτης για τις δηλώσεις που έκανε τις προηγούμενες ημέρες. Γιατί είναι περίεργο όταν φέρνεις έναν πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι ο κ. Αυλωνίτης, την επόμενη μέρα να βγει και να πει ότι «θεωρώ ότι πρέπει να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ»; Θα μου πείτε δεν είπε μόνο με το ΣΥΡΙΖΑ. Έβαλε μέσα σε μια εν δυνάμει συνεργασία ακόμα και την κ. Κωνσταντοπούλου. Αλλά τι περίμεναν στο ΠΑΣΟΚ;
Για στελέχη της Κυβέρνησης που προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους
Θεωρώ ότι το να έρχεται κάποιος να προσχωρήσει στις δικές σου θέσεις, να υιοθετεί την ιδρυτική σου διακήρυξη είναι μια μεγάλη δικαίωση. Όλοι όσοι έχουν έρθει από άλλους χώρους και έχουν ενσωματωθεί στη Νέα Δημοκρατία και ακόμα περισσότερο και εκείνοι που θέλουν να εκτεθούν στην ψήφο των πολιτών, -κάποιοι το έκαναν το 2023 και μάλιστα με πολύ καλά αποτελέσματα. Κάποιοι θα το κάνουν τώρα μαζί με όλους εμάς τους υπόλοιπους. Έρχονται, συστρατεύονται με τη Νέα Δημοκρατία, αποδέχονται τις βασικές αρχές της Νέας Δημοκρατίας και δεν αλλάζουν ρότα ή κατεύθυνση στο κόμμα, αλλά ενσωματώνονται εκείνοι με τα δικά τους ποιοτικά χαρακτηριστικά στο κόμμα αυτό. Αυτό είναι ένα πράγμα. Είναι ένα πράγμα το οποίο θεωρώ ότι είναι καλό να μεγαλώνει ένα κόμμα χωρίς να αλλοιώνεται.
Προσέξτε όμως, αυτή είναι μια διεύρυνση η οποία δεν συνεπάγεται αλλοίωση, δεν αλλάζει τη φυσιογνωμία ενός κόμματος. Ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ όμως, από την άλλη πλευρά, που μαζί με τη Νέα Δημοκρατία το 2015 κράτησε την Ελλάδα στην Ευρώπη, οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ είναι οι βασικοί λόγοι, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί που τώρα μπορούμε να συζητάμε για το ΕΣΠΑ, για το Ταμείο ανάκαμψης, για τα εμβόλια, για προστασία σε μια κρίση, για ένα δίχτυ προστασίας, σε περίπτωση που ξεφύγουν οι τιμές… Δεν θα τα συζητούσαμε αυτά εάν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι αυτοί.
Ε, λοιπόν, όταν έχει γίνει αυτό το ‘15 και έρχεσαι το ‘26 και λες ότι «δεν αποκλείεται να συζητήσω ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου» που τότε όχι απλά πρωταγωνιστούσε σε όλο αυτό το οποίο ζήσαμε από τον Ιανουάριο του ‘15 και μετά ως Πρόεδρος της Βουλής, αλλά ακόμα και όταν ήρθε εκείνη η ώρα και κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν «κωλοτούμπα», η κυρία Κωνσταντοπούλου επέμενε να οδηγηθούμε στη δραχμή. Δημοκρατία έχουμε. Δικαίωμά της να το κάνει. Δεν φταίει η κυρία Κωνσταντοπούλου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ε, λοιπόν, εδώ αλλοιώνει τη φυσιογνωμία ενός κόμματος, θεωρώ. Είναι δηλαδή ένα πολύ συγκεκριμένο δεδομένο, το οποίο είναι εντελώς διαφορετικό. Από κει και πέρα οι πολίτες έχουν κρίση, βλέπουν όλα τα δεδομένα, θα μας κρίνουν όλους. Και εν πάση περιπτώσει θα επιλέξουν μεταξύ υπαρκτών εναλλακτικών.
Για την υποψηφιότητά του στον Βόρειο Τομέα
Συνεχίζω να κάνω αυτό που έκανα με οποιαδήποτε ιδιότητα, γιατί όλα αυτά αλλάζουν με τον χρόνο, να είμαι όσο γίνεται δίπλα σε κάθε γειτονιά. Να ακούω κυρίως τα αρνητικά, αλλά να ακούω και αυτά τα οποία ο κόσμος θέλει να αλλάξουν για τη ζωή του και να προβάλλω αυτό το οποίο κάνουμε. Συνεχίζω λοιπόν, βήμα – βήμα, γειτονιά – γειτονιά. Κάθε Δήμος, κάθε περιοχή και στα βόρεια και σε όλη την Ελλάδα- αυτό το είδα και όταν ήμουν Γραμματέας του κόμματος, που γυρίσαμε στο πλευρό του Πρωθυπουργού όλη την Ελλάδα ξανά και ξανά- έχει και κοινούς προβληματισμούς με την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και διαφορετικούς. Κάθε άνθρωπος έχει πολλές φορές κοινά προβλήματα με τον διπλανό του, αλλά και τα δικά του προβλήματα.
Νομίζω κοινή διαπίστωση είναι, ότι παρά την προσπάθεια που έχει γίνει και την ενίσχυση των εισοδημάτων σε κάποιες περιπτώσεις συμπολιτών μας περισσότερο, σε κάποιες χρειάζεται ακόμα παραπάνω, όλο αυτό το αυξημένο κόστος ζωής, όλος αυτός ο επίμονος πληθωρισμός, δεν αποτυπώνει τις αυξήσεις αυτές όσο και εμείς θα θέλαμε. Άρα το βασικό που ακούς όπου πας είναι ότι «δώστε όσα παραπάνω μπορείτε, γιατί έχουν ανέβει τα ενοίκια, είναι ακριβό το σουπερμάρκετ». Από εκεί και πέρα είναι άλλη η συζήτηση με έναν ελεύθερο επαγγελματία, είναι άλλη η συζήτηση με έναν συνταξιούχο που είδε ξαφνικά τα προηγούμενα χρόνια τους κόπους της ζωής του να μειώνονται και όσο περνάει ο καιρός βλέπω πολύ πιο έντονη τη συζήτηση- και πρέπει να γίνει ακόμα εντονότερη- για το δημογραφικό. Και ειδικά σε μια συζήτηση πιο κλειστή λέγονται και πάρα πολλά πράγματα από τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο.
Νομίζω ότι αυτή είναι η βασική μας αποστολή: Να εισπράττουμε κάθε τέτοια πληροφορία, να την ακούμε, να την αξιολογούμε, να μην πετάμε τίποτα και όσο μπορούμε με την όποια ιδιότητα έχει ο καθένας -εγώ έχω τώρα την τιμή να εκπροσωπώ την Κυβέρνηση, κάποιος άλλος μπορεί να είναι σε κάποιο άλλο πόστο- να την αξιοποιούμε. Ξέρετε, εμένα ο στόχος μου είναι, εφόσον με τιμήσουν οι πολίτες του Βόρειου Τομέα, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες βουλευτικές εκλογές του 2027, πρωτίστως να είμαι ο εκπρόσωπος των ανθρώπων αυτών και του συνόλου των πολιτών της περιοχής αυτής στη Βουλή, πολύ παραπάνω από ό,τι το αντίθετο. Δηλαδή περισσότερο να εκπροσωπώ τους ανθρώπους αυτούς, να τους λέω βέβαια την αλήθεια, γιατί συνηθίζει το πολιτικό σύστημα να ωραιοποιεί τα πράγματα στον κόσμο για να είναι ευχάριστο και να είμαι πριν και πάνω απ’ όλα βουλευτής του Βόρειου Τομέα και στη συνέχεια οτιδήποτε άλλο.
