Ενθαρρυντικά ξεκινάει η τελευταία στροφή πριν από το καλοκαίρι και το άνοιγμα των θερινών σινεμά, αν και πάλι είναι ευδιάκριτη η υπερβολή σε πρεμιέρες και μάλιστα όταν οι περισσότερες έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Από τα οχτώ νέα φιλμ, ξεχωρίζουν το ιαπωνικό «Εθνικός Θησαυρός», το αμερικάνικο «Mother Mary» με την Αν Χάθαγουεϊ, το ιρανικό «Στην Αγκαλιά του Δέντρου» και το ταϊλανδικό «Χρήσιμα Φαντάσματα».
Εθνικός Θησαυρός
(«Kokuho») Δραματική ταινία, ιαπωνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σανγκ-ιλ Λι, με τους Ρίο Γιοσιζάβα, Ριουσέι Γιοκοχάμα, Μιτσούκι Τακαχάτα, Σινόμπου Τερατζίμα, Σόγια Κουροκάβα κα.
Η εκπληκτική επιτυχία της ταινίας, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ και κατακτώντας την πρώτη θέση στο box office όλων των εποχών στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, είναι απολύτως δικαιολογημένη, καθώς το επικών διαστάσεων δράμα εποχής του Λι Σανγκ-ιλ Λι, διαθέτει τα χαρακτηριστικά και καλλιτεχνικά εχέγγυα και κυρίως, ένα ρεσιτάλ ερμηνειών από το πρωταγωνιστικό δίδυμο, αλλά και το υπόλοιπο καστ.
Βασισμένο στο πολυσέλιδο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σουίτσι Γιόσιντα, το φιλμ αποτελεί μία επιτομή πάνω στο απαιτητικό ιαπωνικό παραδοσιακό θεατρικό είδος του καμπούκι, αλλά και μία συναρπαστική καταγραφή των σπαρακτικών θυσιών που απαιτούνται από τους ερμηνευτές για να φτάσουν στην κορυφή αυτής της μαγευτικής μορφής τέχνης, καθώς και το τίμημα που πρέπει να πληρώσουν.
Καλύπτοντας πέντε δεκαετίες από τη ζωή ενός διάσημου οναγκάτα, η τρίωρη ταινία, που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάννες, μας μεταφέρει στη μεταπολεμική Ιαπωνία και μας αποκαλύπτει εντυπωσιακά το θέατρο καμπούκι, ένα είδος που ξεκίνησε πριν από περίπου 400 χρόνια και παρότι με γυναικείες ρίζες, όλοι οι ρόλοι ερμηνεύονται από άνδρες, ειδικευμένους στην υποδυόμενη θηλυκότητα.
Στο Ναγκασάκι το 1964, μετά τη δολοφονία του πατέρα του, αρχηγού μίας συμμορίας Γιακούζα, ο 14χρονος Κίκουο γίνεται προστατευόμενος ενός διάσημου ηθοποιού, του καμπούκι. Μαζί με τον Σουνσούκε, τον γιο του ηθοποιού, αποφασίζει να αφιερώσει τη ζωή του σε αυτό το παραδοσιακό θεατρικό είδος. Για δεκαετίες, οι δύο νέοι μεγαλώνουν και εξελίσσονται μαζί, από τη σχολή έως τα μεγαλύτερα θέατρα, μέσα σε σκάνδαλα και δόξα, αδερφοσύνη και προδοσίες. Ένας από τους δύο θα γίνει ο σπουδαιότερος ηθοποιός της τέχνης του καμπούκι.
Ξεδιπλώνοντας με οπερατική ένταση και σκηνοθετική δεξιοτεχνία το δυνατό και πυκνογραμμένο σενάριο, ο Λι καταφέρνει να μεταφέρει στην οθόνη ένα πολυεπίπεδο πολιτισμικό χρονικό, μια σπουδή πάνω στην κληρονομιά, την υστεροφημία, τη θυσία για την τέχνη και βεβαίως ένα δράμα χαρακτήρων.
Χωρίς να βιάζεται να φτάσει στο αναπόφευκτο συμπέρασμα και δίνοντας σημασία στις μικρές λεπτομέρειες, που διαμορφώνουν τους νεαρούς ηθοποιούς ή την κακοποιητική συμπεριφορά του μέντορα, θα μας βάλει στον πολύπλοκο και δύσκολο σύμπαν του καμπούκι, ενώ ταυτόχρονα ο πλούσιος σχεδιασμός παραγωγής, με τα έξοχα κοστούμια και τις μεταμορφώσεις των ηθοποιών πάνω στη σκηνή (υποψήφιο για Όσκαρ μακιγιάζ και κομμώσεις) και η τεράστια συμβολή του διευθυντή φωτογραφίας Σοφιάν Ελ Φανί, αναδεικνύουν το μεγαλείο της παραστατικής τέχνης και τη μεταβαλλόμενη θέση του στην ιαπωνική κουλτούρα.
Επιπλέον, μέσα από την ιστορία, που ορισμένες φορές χάνει τη συνοχή της και την ορμή της, αφήνοντας κάποια κενά, χωρίς, ωστόσο, αυτά να μειώνουν την απολαυστική της αφήγηση, ο Λι διεισδύει και στα θέματα κληρονομιάς και γενεαλογικών σχέσεων, τη σκληρή ανταγωνιστικότητα ανάμεσα στους ηθοποιούς, του μισογυνισμού και την ισχύ της πατρωνίας, αλλά και στη μετάλλαξη μίας κοινωνίας που αναπτύσσεται οικονομικά.
Ενορχηστρωμένο άψογα, το φιλμ, που συνδυάζει τους παραδοσιακούς ρυθμούς του καμπούκι και τη φρέσκια σύγχρονη κινηματογραφική ματιά, θα γνωρίσει αποτελεσματικά ακόμη και στους αμύητους το διαχρονικό μυστήριο μίας σπάνιας τέχνης αλλά και ενός λαού, που συνήθισε να ζει στις αντιφάσεις του.
Οι ερμηνείες και ειδικά των Ρίο Γιοσιζάβα και Ριουσέι Γιοκοχάμα είναι πραγματικά απολαυστικές, σε ένα τόσο απαιτητικό είδος και αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς – χρειάστηκε να εκπαιδευτούν πάνω στην τέχνη του καμπούκι για ενάμιση χρόνο – αποδεικνύοντας ότι η υποκριτική τέχνη εκτός από ταλέντο απαιτεί και θυσίες.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Στη μεταπολεμική Ιαπωνία, μετά τον βίαιο θάνατο του πατέρα του, αρχηγού μίας συμμορίας γιαγκούζα, ο 14χρονος γιος του γίνεται ο προστατευόμενος ενός διάσημου ηθοποιού καμπούκι, σε μία τέχνη που αποφασίζει να αφιερώσει τη ζωή του.
Ξεκινήματα
(«Begyndelser») Αισθηματικό δράμα, δανικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ζανέτε Νόρνταλ, με τους Τρίνε Ντίρχολμ, Ντέιβιντ Ντέντσικ, Μπιόρκ Στορμ κα.
Μια βαθιά, οικεία ανθρώπινη ιστορία, για την οικογένεια, την αγάπη και την ανθεκτικότητα, είναι τούτο δω το δράμα της Δανής σκηνοθέτιδας Ζανέτε Νόρνταλ, με το οποίο έδωσε και πάλι παρουσία στο φεστιβάλ της Βενετίας.
Στηριγμένη στη δυνατή, διεισδυτική ερμηνεία της πολυβραβευμένης ηθοποιού Τρίνε Ντίρχολμ, η Νόρνταλ, θα φέρει στο επίκεντρο μία ιστορία ξεθωριασμένης αγάπης κι ενός γάμου που οδηγείται σε διάλυση, αλλά μένει στα μισά από ένα απρόοπτο γεγονός, που θα φέρει το ζευγάρι μπροστά στις ευθύνες του, αλλά και την παραδοχή ότι κάθε τέλος μπορεί να σημάνει μία νέα αρχή.
Η Έινε, μία θαλάσσια βιολόγος και ο Τόμας, ένας κοινωνικός λειτουργός, βρίσκονται στη διαδικασία να χωρίσουν, αλλά δεν το έχουν πει ακόμη στις κόρες τους, την Κλάρα, μία έφηβη επίδοξη γυμνάστρια και τη δεκάχρονη Μαρί, καθώς περιμένουν να δουν πως θα πάνε τα πράγματα. Το μεσήλικο ζευγάρι, που δείχνει αποξενωμένο και κρύβοντας τον εκνευρισμό του, θα αναγκαστεί να παραμείνει μαζί, έπειτα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο της Έινε, που της άφησε μία παράλυση στην αριστερή πλευρά του σώματος. Επιστρέφοντας από το νοσοκομείο, η Έινε είναι απόμακρη, πικραμένη, θυμωμένη…
Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στις μικρές στιγμές, που φανερώνουν, όμως, τη συναισθηματική φόρτιση, η Νόρνταλ θα αφηγηθεί, με οικονομία και χαμηλόφωνα μία ιστορία που επιβεβαιώνεται από τη ζωή, με φυσικό φως, απαλούς ψυχρούς χρωματισμούς και νηφάλια – αλλά και κάπως αποστειρωμένα – μία βορειοευρωπαϊκή συνθήκη, που πρέπει να αποδεχθεί το κοινό.
Στα ατού της ταινίας, φυσικά η ερμηνεία της Τρίνε Ντίρχολμ, η οποία μπαίνει στον απαιτητικό ρόλο της, ψυχικά και σωματικά, με ρεαλισμό και καταφέρνοντας να αποδείξει την ανθεκτικότητα μίας γυναίκας, που αναγνωρίζει τη σημασία του να δίνεις και να παίρνεις, την αφοσίωση και των δεσμών που υπερβαίνουν την παρακμή μίας αγάπης.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Έινε και ο Τόμας βρίσκονται στη μέση ενός διαζυγίου, αλλά δεν έχουν πει ακόμα τίποτα στα παιδιά τους. Ο Τόμας ετοιμάζεται να μετακομίσει για να ζήσει με τη νέα του σύντροφο, όταν η Έινε ξαφνικά παθαίνει εγκεφαλικό και αναγκάζονται να συνεχίσουν να ζουν μαζί μέχρι να αναρρώσει.
Mother Mary
(«Mother Mary») Δραματικό θρίλερ, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λόουρι, με τους Άν Χάθαγουεϊ, Τζέσικα Μπράουν Φίντλεϊ, Μιχαέλα Κοελ, Χάντερ Σάφερ, Άλμπα Μπαπτίστα κα.
Εικαστικά εντυπωσιακό, το τελευταίο φιλμ του σχεδόν πάντα ενδιαφέροντα σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λόουερι, αποτελεί μία ατραξιόν για τους φίλους της ποπ μουσικής και του ψυχολογικού θρίλερ, αλλά και για τους θαυμαστές της ξανθιάς Αν Χάθαγουεϊ, που πρωταγωνιστεί, έχοντας δίπλα της την έξοχη Μιχαέλα Κόελ.
Έχοντας στην παραγωγή την ανεξάρτητη Α24, ο Λόουρι, που γύρισε το φιλμ σχεδόν εξολοκλήρου στη Γερμανία, όπως και τις αποκαλυπτικές σκηνές σε έναν πύργο του 13ου αιώνα στην Κολωνία, στήνει θεαματικά μία ονειρώδη και περίεργη ιστορία, φέρνοντας κοντά την ποπ μυθολογία με το γοτθικό μελόδραμα.
Η Mother Mary είναι ένα παγκόσμιο ποπ είδωλο. Βρισκόμενη σε κρίση και αποφασισμένη να αποτινάξει το βάρος της περσόνας που έχτισε επί δεκαετίες, η σούπερ σταρ στρέφεται στο μόνο άτομο που εμπιστεύεται – την σχεδιάστρια μόδας και οραματίστρια φίλη που εγκατέλειψε πριν από χρόνια. Όταν η Mother Mary εμφανίζεται ξαφνικά στο εξοχικό κτήμα της Σαμ, ζητώντας ένα τελευταίο φόρεμα για την μεγαλύτερη συναυλία και εμφάνιση της ζωής της, ξεκινά μια παραισθησιακή νύχτα αντιπαράθεσης, συνεργασίας, μνήμης και επανεφεύρεσης…
Ο Ντέιβιντ Λόουερι («Πράσινος Ιππότης», «Ο Κύριος και το Όπλο», «Μείνε Δίπλα μου») δημιουργεί τον χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας Χάθαγουεϊ, δανειζόμενος στοιχεία από τις περσόνες των Λέιντι Γκάγκα και Τέιλορ Σουίφτ, όπως υποστηρίζουν με σιγουριά και οι ειδήμονες, για να σκάψει πάνω στις πληγές μίας ποπ σταρ, αλλά και στις υπεράνω λογικής θυσίες της για την επιτυχία.
Η ονειρική ατμόσφαιρα, η μαγεία και η κορύφωσή του δράματος μια νύχτα στον αχυρώνα, καθώς και η σημασία της εικόνας και της υπαρξιακής αγωνίας, που κρύβεται πίσω απ’ αυτήν, αποδίδονται ικανοποιητικά, ορισμένες φορές και εντυπωσιακά, με πλάνα που θυμίζουν κάτι απ’ την τρέλα του «Αποκάλυψη Τώρα».
Συνδυάζοντας την ψυχεδέλεια με τον τρόμο και το μελόδραμα, ο σκηνοθέτης φανερώνει τα μυστικά που στοιχειώνουν την ηρωίδα και προχωρά ακόμη ένα βήμα παραπέρα για την ψυχοσύνθεση μίας ποπ σταρ, χωρίς, ωστόσο, την τόλμη ή την πεποίθηση ότι πρέπει να εμβαθύνει, αφήνοντας το θέαμα – κυρίως από τα φλας μπακ και τις πειστικές συναυλίες της ποπ σταρ – να κυριαρχήσει.
Η Χάθαγουεϊ, με την εμπειρία της και το ταλέντο της μεταμορφώνεται πειστικά σε ποπ σταρ, η Μιχαέλα Κόελ, παραδίδει μία στιβαρή ερμηνεία, ενώ δεν θα είναι περίεργο το σάουντρακ, που υπογράφει ο Ντάνιελ Χαρτ ή τα τραγούδια των Τζάκ Αντονοφ και Charli XCX, βρεθούν ανάμεσα στις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Παλιά, βαθιά θαμμένα τραύματα έρχονται ξανά στην επιφάνεια όταν η εμβληματική ποπ σταρ Mother Mary επανενώνεται με την αποξενωμένη καλύτερή της φίλη και πρώην σχεδιάστρια κοστουμιών της, Sam Anselm, την παραμονή της μεγάλης επιστροφής της στη σκηνή.
Στην Αγκαλιά του Δέντρου
(«Dar Aghooshe Derakht») Δραματική ταινία, ιρανικής παραγωγής του 2023, σε σκηνοθεσία Μπαμπάκ Λότφι Καζεπάσα, με τους Μαράλ Μπανιαντάμ, Τζαβάντ Γκαματί, Ρουχολάχ Ζαμανί, Αχούρα Λοτφί κα.
Ενδεικτικό δείγμα της σχολής του ιρανικού κινηματογράφου, που ποτέ δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, ακόμη και όταν πέφτει θύμα μίας τυφλής επίθεσης στον πόλεμο προπαγάνδας ή από μία συντονισμένη απαξίωση όταν δεν έχει εμφανώς ή ακόμη και εξόφθαλμα αντικαθεστωτικά μηνύματα.
Το έξοχο φιλμ, του πρωτοεμφανιζόμενου στη χώρα μας Μπαμπάκ Λότφι Καζεπάσα, με τη δύναμη της απλότητας, της λιτής αφήγησης και το ιδιαίτερο συναισθηματικό βάθος, αλλά και τη σκηνοθετική μαεστρία, που αφήνει την ιστορία, τους χαρακτήρες, το υπέροχο φυσικό σκηνικό και το αυθεντικό φως να δίνουν πνοή στην ιστορία, θα επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά γιατί το ιρανικό σινεμά, έχει αποκτήσει μία αδιαμφισβήτητη φήμη, αποτελεί μία γνήσια ξεχωριστή κινηματογραφία.
Ένα σύγχρονο ιρανικό δράμα, που προσεγγίζει με τρυφερότητα και συναισθηματική ακρίβεια τη διάλυση μιας οικογένειας και φωτίζοντας τις επιπτώσεις της, στους ενήλικες και κυρίως στα παιδιά.
Η Κίμια και ο Φαρίντ, παντρεμένοι εδώ και δώδεκα χρόνια, αν και έχουν τη δική τους ανεξάρτητη ζωή, αποφασίζουν να επισημοποιήσουν τον χωρισμό τους. Αυτό που τους εμποδίζει είναι οι δυο γιοί τους. Τα δυο αδέλφια που είναι αχώριστα, περνούν τις μέρες τους, υπό το άγρυπνο βλέμμα του θείου τους Ρεζά, ενός ανεύθυνου νεαρού, που βγάζει χρήματα από τυχερά παιχνίδια, αλλά τα αγαπάει πολύ. Η διάλυση της οικογένειας απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο των παιδιών, που μέχρι εκείνη τη στιγμή γνώριζαν μόνο καλοσύνη και ξεγνοιασιά.
Δίνοντας έμφαση στην εσωτερικότητα των χαρακτήρων, ο σκηνοθέτης εστιάζει στον άνθρωπο και στις ηθικές του επιλογές, ξεδιπλώνοντας την ιστορία του μέσα από τα μάτια των παιδιών και αναδεικνύοντας ένα βαθύ ανθρώπινο δράμα, για την οικογένεια, τη σιωπή και τις αόρατες ρωγμές των σχέσεων.
Η ταινία, που βρίθει συμβολισμών, είναι γυρισμένη σε φυσικούς χώρους, στην ιρανική ύπαιθρο, σε ιχθυοτροφεία και λουλουδιασμένα λιβάδια, σε πολύβουους δρόμους και πολυσύχναστες αγορές, ενώ τα δέντρα, με τις βαθιές ρίζες, αγκαλιάζουν τους χαρακτήρες. Ο Καζεπάσα, αποφεύγοντας να τραβήξει πάνω στη σκηνοθεσία του τη ματιά του θεατή, απεικονίζει με απλότητα και δημιουργικά τη φύση, με το λαμπερό φως του ήλιου να συμβολίζει τον αθώο και συναισθηματικό πλούτο των δυο παιδιών, αφήνοντας το μυστικό της μάνας, που θεωρείται και η βασική αιτία του χωρισμού, να εξελίσσεται με φυσικότητα, χωρίς θεαματικούς περισπασμούς.
Χωρίς δραματουργικές υπερβολές και μέσα από την οπτική των παιδιών, τα οποία λειτουργούν ως σιωπηλοί μάρτυρες μιας πραγματικότητας, που δεν μπορούν να κατανοήσουν πλήρως, αλλά βιώνουν με ένταση, ο Καπεζάσα αναδεικνύει τη διαχρονική ικανότητα του ιρανικού σινεμά να μετατρέπει το καθημερινό σε βαθιά υπαρξιακή εμπειρία.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η κρίση στη σχέση της Κίμια και του Φαρίντ, ενός ζευγαριού παντρεμένου εδώ και δώδεκα χρόνια, διαταράσσει βίαια την οικογενειακή ισορροπία και απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο των παιδιών τους.
Χρήσιμα Φαντάσματα
(«Pee Chai Dai Ka») Κωμωδία φαντασίας, ταϊλανδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ρατσαπούμ Μπουνμπουντσατσόκε, με τους Νταβίκα Χουρν, Γουίτσαρουτ Χιμμαράτ, Απασίρι Νιτιμπόν κα.
Είναι τόσο παράλογο το θέμα της ταινίας του πρωτοεμφανιζόμενου Ρατσαπούμ Μπουνμπουντσατσόκε που μπορεί να ξενίσει ή και αρχικά να απογοητεύσει. Ωστόσο, θα χρειαστεί μόνο λίγα λεπτά ο θεατής για να μπει στην ταινία και να απολαύσει μία εξόχως πρωτότυπη μαύρη σάτιρα, που ξεπερνά κάθε φαντασία. Ένα πολυεπίπεδο απαιτητικό, όσο και ελκυστικό φιλμ, που δικαίως κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στην Εβδομάδα Κριτικής στο Φεστιβάλ Καννών.
Με ανατρεπτική, αυθάδικη διάθεση και με ανατολίτικη γοητεία, ο σκηνοθέτης ξετυλίγει ένα παραμύθι, που ξέρει να αιχμαλωτίζει με το διακριτό ύφος του, υπονομεύοντας ταυτόχρονα την ταϊλανδική παράδοση των ταινιών τρόμου και μελοδράματος. Να μιλήσει για πολλά, μεταξύ άλλων και για τα φαντάσματα, της πρόσφατης ιστορίας της ασιατικής χώρας, τους νεκρούς διαδηλωτές που πυροβόλησε η αστυνομία στις μεγάλες διαδηλώσεις του 2010 στην Μπανγκόκ.
Μην αντέχοντας άλλο τη σκόνη που τον περιβάλλει ένας νεαρός αγοράζει μια ηλεκτρική σκούπα, αλλά το βράδυ ξυπνά από τον… βήχα της. Ο τεχνίτης που καταφτάνει άμεσα στο σπίτι του νεαρού, για να την επισκευάσει, αποδίδει την αλλόκοτη συμπεριφορά της στην κατάληψή της από ένα φάντασμα και αρχίζει να του διηγείται μία σχετική ιστορία για έναν νεκρό εργάτη που εκδικείται το εργοστάσιο. Όμως, μέσα από την ηλεκτρική σκούπα, ο νεαρός έρχεται αντιμέτωπος με την απρόσμενη επιστροφή του πνεύματος της νεκρής συζύγου του. Καθώς πασχίζει να διατηρήσει ζωντανό τον δεσμό τους, συγκρούεται με την οικογένειά του και με μια κοινωνία που αρνούνται να αποδεχτούν την παρουσία της, αντιδρώντας με φόβο και χλευασμό.
Όλα ξεκινούν από την σκόνη – χαρακτηριστικό στοιχείο της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης στην Ταϊλάνδη (γκρεμίζω-χτίζω), αλλά και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που πλήττει τη χώρα. Ο σκηνοθέτης, αναμειγνύοντας διαφορετικά είδη, χρωματικές παλέτες και μοτίβα, βρίσκει μέσα από το αναζωογονητικό βλέμμα του, τη δική του φόρμα, για να στήσει μία συναρπαστική, θελκτική ιστορία μυστηρίου.
Συνδέοντας με μαεστρία, τον έρωτα, το οικογενειακό δράμα, το σεξ, τον τρόμο, την κωμωδία και τη σάτιρα, θα φέρει στο επίκεντρο την κοινωνικοπολιτική του κριτική, τις υπαρξιακές του αγωνίες, τη σημασία της συνύπαρξης και το δίλημμα μεταξύ επιθυμιών και της θυσίας της ψυχής.
Ο πειραματισμός στη φόρμα, με τις παράλληλες αφηγηματικές γραμμές, το δέσιμο ρεαλισμού και φαντασίας, αλλά και η ιδιοσυγκρασιακή, πολυεπίπεδη αφήγηση, λειτουργούν άψογα, για έναν στοχαστικό σκηνοθέτη, έναν δημιουργό που αφήνει μεγάλες υποσχέσεις και καταδεικνύει ότι το μέλλον είναι δικό του.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας άντρας έρχεται αντιμέτωπος με την απροσδόκητη επιστροφή της νεκρής συζύγου του ως πνεύμα μέσα σε μια ηλεκτρική σκούπα. Καθώς πασχίζει να διατηρήσει ζωντανό τον δεσμό τους, συγκρούεται με την οικογένειά του και με μια κοινωνία που αντιδρά με φόβο και χλευασμό.
Enzo
(«Enzo») Δραματική ταινία, γαλλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ρόμπιν Καμπιγιό, με τους Ελόι Ποού, Μάξιμ Σλιβίνσκι, Πιεφραντσέσκο Φαβίνο, Ελοντί Μπουσέ, Νέιθαν Ζάπι, Μαλού Κεμπίζι κα.
Ο Λοράν Καντέ, ένας από τους πλέον ενδιαφέροντες Γάλλους σκηνοθέτες, με πολιτική στοχαστική ματιά και σημαντικό έργο στο κοινωνικό σινεμά, τιμημένος με τον Χρυσό Φοίνικα για το έξοχο «Ανάμεσα στους Τοίχους», έγραψε το σενάριο, άρχισε την προεργασία, έφτασε και στην επιλογή των ηθοποιών, μέχρι που το 2024 τον πρόλαβε ο καρκίνος. Έτσι, θα αφήσει το ανολοκλήρωτο έργο του, στα χέρια τού στενού συνεργάτη του Ρόμπιν Καμπιγιό, για να το προχωρήσει και να το ολοκληρώσει τον επόμενο χρόνο, κάνοντας την πρεμιέρα του στις Κάννες.
Ένα δράμα ενηλικίωσης, για έναν έφηβο, που νιώθει να πνίγεται στις συμβάσεις της ζωής, αναζητά τον δρόμο του και την ταυτότητά του και που δεν αγωνιά για το μέλλον του, αλλά για το παρόν, που μοιάζει να εγκλωβίζεται στην ειδυλλιακή βίλα των καλοσυνάτων και ανεχτικών γονιών του.
Ο Ένζο, ένας 16χρονος έφηβος, που απορρίπτει τις προσδοκίες των ευκατάστατων γονιών του, όπως και το εκπαιδευτικό σύστημα, εγκαταλείπει το σχολείο για να μαθητεύσει ως κτίστης. Χωρίς να τα πολυκαταφέρνει στην οικοδομή, άμαθος και χωρίς να είναι σκληραγωγημένος και παρά τις εκκλήσεις του πατέρα του για να σπουδάσει κάτι που θα του δώσει προοπτικές στη ζωή του – η μητέρα του πιο συμβατική στις προτιμήσεις του – επιμένει να δουλεύει δίπλα στους οικοδόμους. Εκεί, θα έρθει κοντά και με έναν Ουκρανό εργάτη, τον Βλαντ, που δεν θέλει να πάει να πολεμήσει για την πατρίδα του, όπως του ζητά ο αδελφός του, καθώς πιστεύει ότι πλέον είναι Γάλλος.
Αν και αρχικά ο Ένζο, θυμίζει περισσότερο ένα κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, όπως τον χαρακτηρίζει κάποια στιγμή και ο πατέρας του, σιγά σιγά μας αποκαλύπτει τον σύνθετο χαρακτήρα ενός έφηβου, που έχει γνωρίσει την απόρριψη του στερεοτυπικού εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά και την κοινωνική αρτηριοσκλήρυνση και θέλει να πάρει τη ζωή στα χέρια του, ακόμη και αν κάνει λάθος. Παράλληλα, δείχνει αναποφάσιστος για την ερωτική του φύση, καθώς, παρότι θα δοκιμάσει μία πρόσκαιρη σχέση με ένα κοριτσόπουλο, ελκύεται περισσότερο από τον γεροδεμένο ψημένο νεαρό άντρα, τον Βλαντ, που του δείχνει τη φιλία του, αλλά απορρίπτει την εφηβική ερωτική του έξαψη.
Έχοντας ως φόντο τον γαλλικό νότο, το καλοκαιρινό φως και τη θάλασσα, ο Καμπιγιό, με τη λεπτεπίλεπτη, ορισμένες φορές και χλιαρή, αφήγησή του, προσεγγίζει άλλες φορές πειστικά και άλλες όχι και τόσο το μυστήριο της εφηβείας, αλλά και τα σύγχρονα αδιέξοδα της νεότητας.
Στα όρια του κοινωνικού ρεαλισμού κι ενός υπαρξιστικού οικογενειακού μελοδράματος, το φιλμ, αν και κάποιες φορές δείχνει άτολμο και να χάνει την ουσία, θα φωτίσει ακόμη μία πλευρά της εφηβείας, μίας μεταβατικής περιόδου στη ζωή του ανθρώπου, που πλέον έχει αποκτήσει άγρια ή ακόμη και θλιβερά χαρακτηριστικά, ως αποτέλεσμα της κοινωνίας των ενηλίκων και των στενόμυαλων πλαισίων που βάζει.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Ένζο, ένας έφηβος που απορρίπτει τις προσδοκίες των πλούσιων γονιών του, κάνει μια μαθητεία σε ένα εργοτάξιο όπου ερωτεύεται τον Βλαντ, έναν Ουκρανό χτίστη που δυσκολεύεται να αποφασίσει αν θα πολεμήσει στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο.
Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:
Η Μούμια από τον Λι Κρόνιν
(«Lee Cronin’s The Mummy») Αμερικάνικη ταινία τρόμου (2026) από τον Ιρλανδό μάστορα του είδους Λι Κρόνιν, ο οποίος έκανε τεράστια επιτυχία με την «Τρύπα» και το «Evil Dead Rise», που θα ενθουσιάσει τους λάτρεις του κινηματογραφικού horror. Ένα ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με τον απόλυτο εφιάλτη όταν η κόρη τους, που είχε εξαφανιστεί πριν από οχτώ χρόνια, εντοπίζεται μέσα σε μια αιγυπτιακή σαρκοφάγο, τυλιγμένη σαν μούμια και την παίρνουν κοντά τους για την επανένωση της οικογένειάς τους. Πρωταγωνιστούν οι Τζάκ Ρέινορ, Λάια Κόστα, Νάταλι Γκρέις και Βερόνικα Φάλκον.
Η Έλι και η Παρέα των Φαντασμάτων
(«Elli and the Ghostly Ghost Train») Το απαραίτητο animation της εβδομάδας, από τους Πιετ Ντε Ρίκερ, Γιενς Μόλερ και Γιέσπερ Μόλερ (γερμανοκαναδικής παραγωγής 2024). Μια οικογενειακή περιπέτεια που θέλει την Έλι να ανεβαίνει σε ένα μυστηριώδες στοιχειωμένο τρένο και να την ταξιδεύει σε έναν κόσμο γεμάτο κρυμμένα μυστικά και αναπάντεχες αποκαλύψεις. Το φιλμ προβάλλεται μεταγλωττισμένο στα ελληνικά.
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Χάρης Αναγνωστάκης
