Αν κάποιος μελετήσει διεξοδικά τα εθνικά μας θέματα, θα καταλήξει χωρίς ιδιαίτερο κόπο στο συμπέρασμα ότι η σημερινή κυβέρνηση με τους χειρισμούς της, έχει ανταποκριθεί όσο δεν ανταποκρίθηκαν πολλές άλλες μαζί.
Ο Μητσοτάκης, δεν χόρεψε ζεϊμπέκικο με τον Ερντογάν, δεν έκανε κουμπαριές, δεν στριμώχτηκε άλαλος στη γωνίτσα ενός καναπέ ακούγοντας τις προκλήσεις του. Αντέδρασε αστραπιαία όταν χρειάστηκε στον Έβρο, πήρε στο κυνήγι τα τουρκικά πλοία, τότε με τις επακουμβίσεις κι όταν χρειάστηκε έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών του στην Τουρκία, για να πει τα πράγματα με το όνομά τους σε διεθνή μετάδοση. Πρωτίστως όμως εξόπλισε τις ένοπλες δυνάμεις με υπερσύγχρονα αεροπλάνα και πλοία που καθιστούν πανίσχυρη την άμυνα της χώρας.
Αυτά και πολλά άλλα δεν δείχνουν ενδοτισμό, που υπαινίσσεται ο Σαμαράς και πιο συγκαλυμμένα ο Καραμανλής. Ακόμη κι οι υπαινιγμοί του Σαμαρά για το κυπριακό, δεν μπορούν να αφορούν την ελληνική κυβέρνηση, αφού από το 2004 και μετά, οι Κύπριοι αποφασίζουν για τα πάντα.
Προχθές Κυριακή, όλες σχεδόν οι εφημερίδες είχαν εκτενή δημοσιεύματα, αναφορικά με το πού το πάει ο Σαμαράς, αν δρα μαζί του ο Καραμανλής κι αν έχει σχέδιο αντιμετώπισής του το Μαξίμου.
Κι η ουσία είναι ότι η κριτική του Σαμαρά (κυρίως) δεν δικαιολογείται. Περισσότερο οφείλεται στο γεγονός ότι ο ίδιος δεν είναι πια στην πρώτη σελίδα της πολιτικής ατζέντας του Μαξίμου, παρά σε οτιδήποτε άλλο. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι θεωρεί πώς μόνο εκείνος μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Όχι μόνο της χώρας, αλλά κι ολόκληρης της οικουμένης, ίσως και του σύμπαντος.
Το βέβαιο είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να τρέχει και να σύρεται πίσω από έναν ή και δυο συνταξιούχους πολιτικούς. Οι οποίοι συν τοις άλλοις, διαθέτουν και σκελετούς στα ντουλάπια τους… Οφείλει να αντιμετωπίσει έγκαιρα το ζήτημα, δημιουργώντας εκείνος τις εξελίξεις.
Προσέξτε: Η στάση του Αντώνη Σαμαρά στην συζήτηση και ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό θα είναι κομβική. Κι ίσως αφετηρία εξελίξεων. Όμως το ζητούμενο είναι αν υπάρξει -υπάρξουν οι αντίστοιχοι «Συμπιλήδηδες», που είχαν ρίξει την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη κι έφεραν πάλι στην εξουσία το ΠαΣοΚ του εξαντλημένου κι ανήμπορου Ανδρέα Παπανδρέου, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Ξέρει κάτι ο Σαμαράς για … Πρέσπες του Αιγαίου ή κάτι άλλο; Ας βγει να το πει. Όμως, χωρίς στοιχεία και με οδηγό τη λέξη … «ακούγεται», όπως έκανε το βήμα της… Madame Figaro στην Κύπρο, καθίσταται αναξιόπιστος και εμπαθής απέναντι στον Μητσοτάκη. Μ’ αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να απεργάζεται την πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας. Δεν μπορεί!
Κι αν το πράξει, θα είναι για δεύτερη φορά «πιστολιά» στο κόμμα που τον συγχώρησε για την πρώτη και τον έκανε πρόεδρό του και πρωθυπουργό, έστω και με το ΠαΣοΚ. Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, λέει ο λαός μας.
Πάντως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται, ότι αν το πράξει, η λύση δεν θα είναι ΜΟΝΟ η διαγραφή του, αλλά ίσως κι οι πρόωρες εκλογές. Η περιπέτεια της χώρας που πιθανότατα θα ακολουθήσει, θα είναι έργο του…
