Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, σηματοδότησαν σημαντικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Αμφισβητήθηκε ο Μητσοτάκης από τον Σαμαρά και τέθηκε εκτός ΝΔ, αμφισβητήθηκε στο ΠαΣοΚ ο Ανδρουλάκης, έγιναν εκλογές κι επανεξελέγη, ενώ αποπέμφθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ο πρόεδρός του Κασσελάκης, με αποτέλεσμα τη διάσπασή του και τη δημιουργία νέου κόμματος. Ταυτοχρόνως, εμφανίστηκε κινητικότητα στα Δεξιά, ενώ ακόμη και στο μικρό κόμμα των μοναστηριών και των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων, υπάρχουν τριγμοί και παραιτήσεις βουλευτών εξ αιτίας των εσωτερικών βυζαντινισμών.
Οι έρευνες που δημοσιεύονται εσχάτως, είναι αξιοσημείωτες. Αρχίζει πια να καταγράφεται ο αντίκτυπος των εξελίξεων μετά τις ευρωεκλογές και προοιωνίζουν με σχετική σαφήνεια τους πιθανούς μελλοντικούς συσχετισμούς.
Η ΝΔ, παρά την σαφή φθορά που παρουσίασε στις ευρωεκλογές, δείχνει να ανακάμπτει, χωρίς να επηρεάζεται από τη διαγραφή Σαμαρά. Άλλωστε, μια μεγάλη πλειοψηφία επικροτεί την απόφαση Μητσοτάκη, ενώ μεγάλο όπλο του κυβερνώντος κόμματος, αποτελεί ο πρόεδρος του,
ο οποίος σε οποιαδήποτε σύγκριση με τους πολιτικούς του αντιπάλους υπερτερεί σε όλους τους τομείς.
Το ΠαΣοΚ, βρέθηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση εξ αιτίας της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ και της ουσιαστικής του διάλυσης. Τα ποσοστά του όμως αλλά και η εικόνα μη κυβερνησιμότητας , δεν δημιουργούν την αίσθηση ή την πεποίθηση ότι μπορεί να αντικαταστήσει τη Ν.Δ. στη διακυβέρνηση της χώρας. Από τη Χαριλάου Τρικούπη ακούγονται ευχάριστα πράγματα προς την κοινωνία, χωρίς να νοιάζονται για τις δημοσιονομικές ισορροπίες. Ζητούν πράγματα που ως κυβέρνηση δεν θα τολμούσαν να πράξουν, όπως μείωση στον ΦΠΑ- κόστους μερικών δισεκατομμυρίων – ή απόδοση βαρέων και ανθυγιεινών σε όλο το ΕΣΥ… Ουσιαστικά ασκείται μια ανευθυνοϋπεύθυνη αντιπολίτευση.
ΤΟ ΚΚΕ, είναι το μόνο κόμμα που με τη γνωστή μονολιθικότητά του, παρουσιάζεται ακλόνητο. Με την κλασσική του άρνηση να …κυβερνήσει, σκορπίζει φραστικό και πολιτικό αναχρονισμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πια να διαθέτει πολιτικό λόγο, οδεύει ολοταχώς προς μικρά ποσοστά, εμφανώς αποδυναμωμένος. Δημοσκοπικά φαίνεται να διατηρεί ελαφρώς μεγαλύτερο ποσοστό ψηφοφόρων, απ’ όσους δηλώνουν ότι θ’ ακολουθήσουν το κόμμα Κασσελάκη. Το οποίο πάντως, ξεκινά με ποσοστά που προοιωνίζουν άνετη είσοδο στη Βουλή.
Τα προσωπικά κόμματα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, του Κυριάκου Βελόπουλου, του Γιάννη Βαρουφάκη, της Λατινοπούλου και του Δημήτρη Νατσιού της «Νίκης», δείχνουν να κινούνται με ποσοστά εισόδου τους στη Βουλή. Δηλαδή, απόλυτος κατακερματισμός του πολιτικού τοπίου. Κινούμενη άμμος! Με αποτέλεσμα την δυσκολία με την οποία θα σχηματιστεί επόμενη κυβέρνηση.
Το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν αυτοί οι συσχετισμοί διατηρηθούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ή ακόμη ακόμη και στον δρόμο προς τις εκλογές.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλή. Όλα ή πολλά θα κριθούν από δεδομένους ή και αστάθμητους παράγοντες.
Θα μπορέσει να γίνει αποτελεσματική η κυβέρνηση στη διαχείριση της καθημερινότητας;
Θα μπορέσει το ΠαΣοΚ να εκφράσει σοβαρότητα και να παρουσιάσει αξιοπιστία και ρεαλιστική προοπτική που θα ταυτίσει μαζί του μεγαλύτερα ακροατήρια;
Θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να «αναπνεύσει», χωρίς εσωτερικές ή άλλες εντάσεις; Θα μπορέσει ο Κασσελάκης να έχει την επιθυμητή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και «περάσματα» στην κοινωνία;
Θα μπορέσουν τα μορφώματα δεξιά της ΝΔ να εκφράσουν κάτι πέραν της γραφικότητας;
Θα υπάρξουν απρόβλεπτα γεγονότα που πιθανό να επηρεάσουν τις όποιες εξελίξεις ή και την σημερινή πολιτική σταθερότητα;
Όποια απάντηση κι αν δοθεί, δεν παύει το πολιτικό σκηνικό σήμερα να είναι κινούμενη άμμος… Με ότι αυτό συνεπάγεται ή προοιωνίζει…
