Το έχουμε γράψει εκατοντάδες φορές. Ο κομμουνισμός και τα ιδεολογικά παρακλάδια του (όρα Αριστερά) ήταν η πολιτική έκφανση που ιστορικά ηττήθηκε, αφού πρώτα υποδούλωσε ψυχές κι ολόκληρες κοινωνίες.
Δεν θυμάμαι μισό άνθρωπο που να θέλησε να περάσει τα σύνορα της Σοβιετικής Ένωσης προς τα μέσα, στην περίοδο του σιδηρού παραπετάσματος, την ώρα που δεκάδες χιλιάδες προσπαθούσαν να βγουν από τον…παράδεισο!
Δεν γνωρίζω να εφευρέθηκε από την Αριστερά κάτι σημαντικό -εκ του μηδενός- για την ανθρωπότητα. Δεν ξέρω και δεν θυμάμαι κάποια καινοτομία της. Ακόμη κι αυτή η περίφημη ισότητα που διακήρυξε, είδαμε πως εφαρμόστηκε στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Η Αριστερά ήταν πάντα σφόδρα φιλολογούσα, αεροβατούσα, οκνηρή, τεμπέλα κι ελαφρώς πουτανίζουσα. «Έτρωγε» τα χρήματα που παρήγαγε ο φιλελευθερισμός.
Στη δε χώρα μας, αφαίρεσε τη δυνατότητα ανασυγκρότησης από τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, όπως έκαναν όλα τα κράτη της Δύσης, προκαλώντας τον θλιβερό εμφύλιο που μας ταλανίζει μέχρι και σήμερα.
Ηττήθηκε, μα κυριάρχησε ιδεολογικά κι επέβαλλε τον ευδιάκριτο σταλινισμό της, αξιοποιώντας στο έπακρο την αδυναμία των νικητών να περιχαρακώσουν τη χώρα με δημοκρατία ανεχόμενοι (ακόμη και σήμερα) τους ολοκληρωτισμούς, μη τυχόν και χαρακτηριστούν …φασίστες.
Η Αριστερά χωρίς να έχει απέναντί της ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες να δίνουν τις μάχες των ιδεών (ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το έπραξε), κατάφερε να καταστήσει πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες τα λεφούσια ημιμαθών λαϊκιστών για να ολοκληρώσουν την καταστροφή. Όλη της η διαδρομή, αν και αυτοπροσδιορίστηκε ως προοδευτική, ήταν βαθύτατα συντηρητική κι αντιδραστική, με τις συνεχείς αρνήσεις της σε κάθε εκσυγχρονισμό του τόπου.
Βρέθηκε επανειλημμένως πέριξ της εξουσίας, ωφελήθηκε τα μέγιστα από όλες τις κυβερνήσεις με διορισμούς, νομοθετικές διατάξεις, άρνηση ελέγχου της περιουσίας της και πολλά άλλα. Μα κυρίως ευνοήθηκε -το είπαμε και προηγουμένως- από την ανοχή των κυβερνήσεων και της κοινωνίας. Η Αριστερά ήταν κι είναι υπεύθυνη για την κάκιστη κατάσταση του σχολείου, του πανεπιστημίου, των επιμέρους γνωστικών κλάδων, είτε με τον ενεργό της ρόλο στη διαμόρφωση των συσχετισμών στην Παιδεία (συνδικαλιστές, πανεπιστημιακοί, βία κλπ) είτε με την σπουδή της να εκλαμβάνει την Παιδεία ως χώρο εύρεσης μελλοντικών ψηφοφόρων και στελεχών. Η δε Αριστεροσύνη στην Ελλάδα, αποτελούσε τιμητικό τίτλο και διαβατήριο κοινωνικής και επαγγελματικής ανέλκυσης, διακρίσεων κι αναγνώρισης. Τις περισσότερες φορές χωρίς να υπάρχει κάποιο επιστημονικό υπόβαθρο ή κάποιο ιδιαίτερο χάρισμα…
Η Αριστερά επί χρόνια εξέφραζε έντονο καταγγελτικό λόγο εναντίον του παλιού. Μα η ίδια έχει αγκαλιάσει όλο αυτό το παλιό, όλο τον κρατικό παρασιτισμό, όλους εκείνους που ζούσαν, δρούσαν στο παλιό και πολιτεύονταν σ’ αυτό.
Μπορούμε να λησμονήσουμε ότι η χώρα εισήλθε στην περίοδο της παρακμής από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης που αγκάλιασε τον κρατισμό. Χώθηκε δε βαθιά σ’ αυτή, μόλις ανέλαβε την εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου με τα συνθήματα της Αριστεράς. Ακόμη και τότε, όμως, η Αριστερά συνετέλεσε τα μέγιστα με τις τρελές πολιτικές της, που συμπορευόταν με κάθε παλαβή απαίτηση. Συνετέλεσε τα μέγιστα για να γαλουχηθεί μια ολόκληρη κοινωνία με τον κρατισμό και τον κομμουνισμό. Ακόμη κι όταν ο κομμουνισμός κι η Αριστερά κατέρρεαν παντού και κυρίως εκεί που υποτίθεται «βασίλευαν», στη χώρα μας αναπτύσσονταν!
Ο αναγνώστης θ’ αναρωτηθεί για ποιον λόγο τα μνημονεύουμε όλα αυτά. Η απάντηση είναι ότι πέρασαν 80 χρόνια, από εκείνα τα χαράματα της 6ης Δεκεμβρίου 1944, που ξεκίνησε η θλιβερή κι άνανδρη επίθεση του στρατού του ΚΚΕ (ΕΛΑΣ) εναντίον του στρατοπέδου Μακρυγιάννη. Τόσο εκεί, όσο και καθ’ όλη τη διάρκεια του ενός μηνός που διήρκησε η μάχη της πρωτεύουσας, το ΚΚΕ διέπραξε ανείπωτα εγκλήματα! Σφαγές, δολοφονίες, ομηρείες, κακουργήματα! Για όλα αυτά, ο ηγέτης τότε του ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης, βρήκε να πει ότι … «έβλαψαν την εικόνα του κόμματος»!
Κι όμως, υπάρχουν ακόμη και σήμερα βουλευτές του φιλελεύθερου (πολιτικά) χώρου, δηλαδή εκφραστές της ελευθερίας, που δηλώνουν ότι… τιμούν το ΚΚΕ για τους αγώνες του! Τουτέστιν τιμούν τους εκτελεστές της ΟΠΛΑ, της κομμουνιστικής πολιτοφυλακής κι άλλους αρνητές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, που δια της βίας ήθελαν να οδηγήσουν τη χώρα στον κομμουνιστικό παράδεισο του εγκληματία/δολοφόνου Στάλιν. Τιμούν τους αυτοαποκαλούμενους…προοδευτικούς!
Σήμερα, που έχουν ανοίξει τα αρχεία κι έχουν αποκαλυφθεί σημεία και τέρατα της ψεύτικης ιστορίας που έγραψε το ΚΚΕ με τους δικούς του όρους κι ανθρώπους (πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, πολιτικούς εκφραστές του κλπ), έχει ήδη ανοίξει η επανασυγγραφή του εμφυλίου και της στάσης του ΚΚΕ, ενώ η κυβέρνηση της Αριστεράς συνετέλεσε ώστε να καταρριφθούν διάφοροι μύθοι, όπως του …ηθικού πλεονεκτήματος… Σήμερα, το ΚΚΕ κι εν συνόλω η Αριστερά δεν μπορούν να συμπορευτούν με την κανονικότητα και στερούνται οιουδήποτε αφηγήματος. Εξ ου και καταρρέουν πια και τη χώρα μας.
Μακάρι να συμβεί αυτό ακόμη πιο γρήγορα.
