Η Πατρίδα μας τιμά σήμερα τον Πρωθυπουργό που έκανε πράξη την ισχυρή Ελλάδα στην Ευρώπη και σφράγισε ανεξίτηλα τη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου.

Το ΠΑΣΟΚ αποχαιρετά τον δεύτερο Ιστορικό του Ηγέτη, μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου.

O πολιτικός κόσμος της χώρας γίνεται φτωχότερος, καθώς έχασε μια σπουδαία προσωπικότητα διεθνούς εμβέλειας, που εμπλούτιζε δημιουργικά και με ορθό λόγο τον δημόσιο διάλογο.

Αγαπημένε μου Πρόεδρε,

Με βαθιά συγκίνηση θυμάμαι το μικρό βιβλιαράκι, που μου δώρισες σε μια από τις πρώτες μας συζητήσεις. Μια έκδοση του Ομίλου Αλέξανδρου Παπαναστασίου, που είχες ιδρύσει με άλλους ανήσυχους δημοκράτες αγωνιστές στα χρόνια της νιότης σου. Με έκανες κοινωνό της πολιτικής σκέψης σου και των ιδανικών με τα οποία αγωνιζόσουν ενάντια στη συντήρηση και τη μοιρολατρία.

Όποιος από εσάς διαβάσει εκείνο το κείμενο, θα αντιληφθεί ότι ο Κώστας Σημίτης δεν έδινε μάχες τακτικής. Είχε εντοπίσει από νωρίς τις ιστορικές ρίζες των παθογενειών του κράτους και είχε διαμορφώσει το πολιτικό όραμα για την υπέρβασή τους. Γι’ αυτό και ήταν διαρκής η πάλη του Προέδρου μας απέναντι στον πελατειασμό, τα στερεότυπα και τα κατεστημένα που καθήλωναν την κοινωνία και τη Δημοκρατία.

Με δημιουργικές ρήξεις, πολλές φορές κόντρα στο ρεύμα, έκανες πράξη την Ελλάδα της εθνικής αυτοπεποίθησης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εξωστρέφειας. Γι’ αυτές τις αξίες αγωνίστηκες από τα μετεμφυλιακά χρόνια, τα χρόνια της χούντας αλλά και αργότερα στη μεταπολίτευση μέσα από το ΠΑΣΟΚ.

Συσπείρωσες μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία γύρω από το πολιτικό όραμα του εκσυγχρονισμού. Δίνοντάς του όμως ξεκάθαρα προοδευτικό περιεχόμενο, όπως πιστοποιεί το έργο σου, πολύ πριν οι λέξεις χάσουν το πραγματικό τους νόημα.

Υποστήριζες ότι καμία μεταρρύθμιση δεν είναι πολιτικά ουδέτερη.

Ως «Αριστερός με σοσιαλδημοκρατικές ιδέες», όπως αυτοχαρακτηριζόσουν, πίστευες ότι η πραγματοποίηση του εκσυγχρονισμού δεν αποτελεί απλώς μια τεχνοκρατική διαδικασία, αλλά συνεπάγεται κινητοποίηση και κοινωνικό αγώνα.

Ο πολίτης σε αυτήν τη διαδικασία πρέπει να έχει ΑΞΙΑ και να είναι ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ. Αλλιώς καμία μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να αντέξει μακροπρόθεσμα.

Η σημασία των παραπάνω θέσεων καταδείχθηκε στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Μια κρίση, βεβαίως, για την οποία έγκαιρα και με τόλμη είχες προειδοποιήσει από το βήμα της Βουλής το 2008.

Το έργο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1996-2004 συνδέθηκε με μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της σύγχρονης Ελλάδας.

Ο Κώστας Σημίτης υπήρξε ο καταλληλότερος ηγέτης, σε μια εποχή ραγδαίων μεταβολών και τεράστιων προκλήσεων:

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είχε εισέλθει σε ανεπίστρεπτη πορεία, ενώ η εντεινόμενη παγκοσμιοποίηση απαιτούσε επεξεργασμένο σχέδιο από τα εθνικά κράτη, ώστε να μη βυθιστούν οι κοινωνίες τους στην παρακμή.

Ο πολιτικός, που έλεγε λίγα αλλά σχεδίαζε και έπραττε πολλά, ένωσε εκείνη την εποχή τα χέρια με τον ελληνικό λαό στο δρόμο της σύγκλισης με τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες της Ευρώπης. Τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του είναι εθνικά, είναι σταθμοί στην ιστορία του τόπου.

Η είσοδος της Ελλάδας στο ευρώ και η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση με άλυτο το Κυπριακό.

Θέλω πραγματικά σήμερα να αναλογιστεί ο ελληνισμός ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις εις βάρος μας με τις τουρκικές επιδιώξεις για διχοτόμηση του νησιού, αν ο διορατικός αυτός Ηγέτης δεν είχε σχεδιάσει και ολοκληρώσει αυτήν τη μεγάλη εθνική επιτυχία.

Ο Κώστας Σημίτης, λοιπόν, ήταν συνδιαμορφωτής της Ιστορίας, όχι επικοινωνιακό παρακολούθημά της. Ισότιμος συνομιλητής των ισχυρότερων ηγετών, που κέρδιζε με την αξιοπιστία και τον ρεαλισμό του.

Εξέφραζε διακριτή άποψη στη βάση των δικών του “πιστεύω”, όπως έκανε αγωνιζόμενος για μια αυτοδύναμη «Ευρώπη των λαών», ακόμα και αντιτασσόμενος στην αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, κάτι που κάποιοι έχουν ξεχάσει σήμερα.

Το 2004 άφησε την Ελλάδα πιο αισιόδοξη και ισχυρή από ποτέ.

Η επιτυχημένη προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν απόδειξη ότι η χώρα, όταν διαθέτει ηγεσία με σχέδιο, μπορεί να αναδείξει τον καλύτερό της εαυτό.

Η σημαντικότερη όμως παρακαταθήκη που αφήνει, είναι το όραμά του για διαρκή κοινωνική σύγκλιση με τις πιο ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Πίστευε βαθιά ότι η Ελλάδα δεν είναι καταδικασμένη στην υστέρηση.

Ας φανταστούμε πώς θα ήταν η πατρίδα μας χωρίς τα μεγάλα έργα υποδομών όπως η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, η Εγνατία Οδός, το Μετρό, η Αττική Οδός, το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και άλλα πολλά.

Σταθερές του προτεραιότητες ήταν το ισχυρό κοινωνικό κράτος, η στήριξη του κόσμου της εργασίας και η συνετή δημοσιονομική πολιτική.

Έδωσε πνοή στα δημόσια πανεπιστήμια όλης της χώρας.

Στήριξε τη δημόσια υγεία με 11 νέα νοσοκομεία και εφάρμοσε μόνιμες κοινωνικές παρεμβάσεις, όπως το ΕΚΑΣ και η Βοήθεια στο Σπίτι.

Προήγαγε τον θεσμικό εκσυγχρονισμό του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης, με τη συνταγματική κατοχύρωση των ανεξάρτητων αρχών, την ίδρυση των ΚΕΠ και την προώθηση πλήθους μεταρρυθμίσεων που βελτίωσαν τη ζωή των πολιτών.

Γιατί εν τέλει ο πραγματικός προοδευτικός εκσυγχρονισμός είναι ολόπλευρος. Δεν σημαίνει μόνο οικονομική πρόοδο. Σημαίνει ταυτόχρονα ενίσχυση των θεσμών και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση του κράτους δίκαιου.

Σημαίνει διαφάνεια και υπευθυνότητα στη λήψη των αποφάσεων, δίκαιο μέρισμα από την ανάπτυξη και όχι διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Πραγματικός εκσυγχρονισμός σημαίνει ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα που στηρίζει τον κόσμο της εργασίας.

Αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την περιφερειακή ανάπτυξη και όχι για την πελατειακή νομή τους από ισχυρά συμφέροντα.

Αυτή είναι η πολιτική παρακαταθήκη του Κώστα Σημίτη, η οποία αποτελεί διαρκές κοινωνικό ζητούμενο και πολιτική πυξίδα του Κινήματός μας.

Αγαπημένε μας Πρόεδρε,

Πορεύτηκες με ένα σπάνιο πολιτικό ήθος στη δημόσια παρουσία σου. Πάντα παρών στις μεγάλες μάχες της Παράταξής μας. Η ακεραιότητα, η θεσμικότητα και η μεθοδικότητά σου έγραψαν ιστορία. Ανήκεις πλέον στο Πάνθεον των μεγάλων Ευρωπαίων ηγετών.

Σε μια εποχή που το διεθνές δίκαιο, η φιλελεύθερη δημοκρατία και η κοινωνική συνοχή απειλούνται, σοσιαλδημοκράτες πολιτικοί, όπως εσύ, αποτελούν φάρους για όλους εμάς που μοιραζόμαστε τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις.

Αλλά και στην προσωπική σου ζωή υπήρξες υπόδειγμα σεμνότητας και απλότητας. Πάντοτε διακριτικά, χωρίς τυμπανοκρουσίες και ηθικολογίες. Ήσουν το πολιτικό αντίδοτο στην αλαζονεία της εξουσίας.

Μας έδειξες ότι πολλά που φαίνονται ανέφικτα, είναι στο χέρι μας να τα πετύχουμε. Ότι ένας διαφορετικός δρόμος απέναντι στη συντήρηση, είναι εφικτός: Αυτόν τον προοδευτικό πατριωτισμό υπηρέτησες σε όλη σου τη διαδρομή.

Σήμερα η Ελλάδα υποκλίνεται σε έναν από τους μεγαλύτερους Ηγέτες της σύγχρονης Ιστορίας της.

Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας Πρόεδρε.

Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις πολυαγαπημένες σου κόρες, Φιόνα και Μαριλένα, και στη συνοδοιπόρο της ζωής σου, Δάφνη Σημίτη.

Συνέντευξη του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο Talk Radio και τον δημοσιογράφο Γιώργο Ευγενίδη

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάμε στα πολιτικά της ημέρας. Αντιλαμβάνομαι και να ξεκινήσω από την κηδεία του Κώστα Σημίτη. Περιμένουμε να ακούσουμε την ομιλία του κ. Μητσοτάκη που φαντάζομαι ότι θα ισορροπεί μεταξύ του θεσμικού και του προσωπικού. Το ερώτημα είναι πού μπαίνει η κόκκινη γραμμή, πού μπαίνει το όριο με δεδομένο ότι ο Κώστας Σημίτης υπήρξε ιδεολογικός και πολιτικός αντίπαλος της Ν.Δ..

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι και κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό, ούτε νομίζω ότι είναι κάτι που δεν θα αναφέρει ο Πρωθυπουργός, όμως αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ο ελάχιστος θεσμικός σεβασμός στον εκλιπόντα πρώην Πρωθυπουργό, στον Κώστα Σημίτη από τον εν ενεργεία Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θεωρώ ότι αυτό είναι μία κανονική εικόνα, μια εικόνα σεβασμού και ως προς την θεσμική του διάσταση, αλλά και ως προς την προσωπική διάσταση γιατί ο Κώστας Σημίτης, ενώ είναι δεδομένο ότι ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος της Ν.Δ., έφτασε να είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, του βασικού πολιτικού αντιπάλου και τότε και από ό,τι φαίνεται και τώρα και Πρωθυπουργός της χώρας, ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος πορεύτηκε, πολιτεύθηκε με αξιοπρεπή λόγο, με μια αξιοπρεπή παρουσία χωρίς τοξικότητα, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις επιλογές του, όπως έχει ειπωθεί πάρα πολλές φορές από πολλούς πριν από εμένα, όλοι μας θα κληθούμε από την Ιστορία και πολύ περισσότερο ένας πολιτικός που διετέλεσε Πρωθυπουργός, είχε κάποιο κορυφαίο Υπουργείο. Από εκεί και πέρα, όμως, νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο ο Πρωθυπουργός θέλει να το αναγνωρίσει σε μία βαριά μέρα, γιατί είναι τέτοια μέρα, της τελετής αυτής του Κώστα Σημίτη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι, το αντιλαμβάνομαι αυτό το οποίο λέτε. Αυτό το οποίο εμένα μου γεννάται και ως ερώτημα είναι εάν ο κ. Μητσοτάκης βλέπει εαυτόν ως συνεχιστή αυτής της στρατηγικής του εκσυγχρονισμού που είχε κηρύξει ο κ. Σημίτης. Το λέω γιατί ο ίδιος έχει αναφερθεί σε αυτό τον περίφημο πολυδύναμο εκσυγχρονισμό της χώρας και από καιρού εις καιρόν αναφέρεται.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θεωρώ ότι αυτό το οποίο προσπαθεί να κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως Πρωθυπουργός είναι, αφού εξελέγη Πρόεδρος της Ν.Δ. και αφού μεγάλωσε τη Ν.Δ., βασισμένος, όμως, στις αρχές, στις αξίες της Ν.Δ. να πάει ένα βήμα παρακάτω η χώρα. Να αρχίσει η χώρα να γίνεται μία ευρωπαϊκή χώρα και, μάλιστα, έχοντας πετύχει σε μία περίοδο αβεβαιότητας, μια περίοδο που σχεδόν τίποτα δεν είναι δεδομένο, ακόμη και σε πολύ μεγάλες χώρες και σε πολύ κραταιές οικονομίες, η Ελλάδα να είναι φωτεινή εξαίρεση σταθερότητας και προόδου, παρά τα πολλά προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ακόμη, γιατί υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας που έχουν προβλήματα. Κοιτάξτε να δείτε, ο Πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι δογματικός και προσπαθεί να συνθέσει πατώντας πάνω στις γερές βάσεις και στην ιδεολογική βάση της Ν.Δ., πάνω στα όποια καλά έχουν γίνει στο παρελθόν στην χώρα μας. Οι εποχές των «πράσινων» και των «γαλάζιων», των «μπλε» καφενείων, οι εποχές που κάποιος δήλωνε ποιο κόμμα είναι σαν να δηλώνει σε ποια ομάδα ανήκει, νομίζω έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σίγουρα, η διαιρετική τομή είναι τα πολύ δύσκολα χρόνια των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης, εκεί που όλες οι βεβαιότητες ή σχεδόν όλες οι βεβαιότητες γκρεμίστηκαν. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι εμείς μπορούμε να θεωρηθούμε ως συνέχεια μιας πολιτικής ενός άλλου κόμματος. Σε καμία περίπτωση, είναι άλλο πράγμα η Ν.Δ., είναι άλλο πράγμα ο πολυδιάστατος εκσυγχρονισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σίγουρα υπάρχουν κοινά με προηγούμενες διακυβερνήσεις. Το κοινό, νομίζω, που υπάρχει είναι ότι σε κάποια πράγματα θέλουμε να γίνουν μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ήταν «ταμπού». Να σας πω ένα παράδειγμα, κάτι που δεν συνέβη τα προηγούμενα χρόνια και δεν συνέβη, μάλιστα, με ευθύνη του τότε ΠΑΣΟΚ, μετά, δηλαδή, την ήττα του 2004 του ΠΑΣΟΚ: Τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Ή μεγάλες αλλαγές οι οποίες γίνονται στη διάρθρωση, στη λειτουργία του Κράτους. Όλες αυτές οι μεγάλες αλλαγές, όπως το ψηφιακό κράτος, είναι μια αναγκαιότητα της εποχής, είναι ανάγκες της εποχής, τις οποίες προσπαθούμε εμείς να τις κάνουμε πραγματικότητα για να γίνει η χώρα μας πολύ πιο ισχυρή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καταλαβαίνω τι λέτε, οφείλω να πω. Τώρα, αυτό με φέρνει, πάντως, στη συζήτηση για την Προεδρία της Δημοκρατίας, δεν περιμένω να μου πείτε όνομα ή σκέψεις του Πρωθυπουργού ή το ένα ή το άλλο. Αντιλαμβάνομαι αφενός, και θα μου το πείτε εσείς πιο υπεύθυνα, ότι την επόμενη εβδομάδα λογικά θα έχουμε ανακοινώσεις, μετά τη συνάντηση του κυρίου Μητσοτάκη με την κυρία Σακελλαροπούλου, αλλά από την άλλη καταλαβαίνω ότι το πρόσωπο το οποίο θα προταθεί, είτε είναι η κυρία Σακελλαροπούλου, είτε άλλο πρόσωπο, πρέπει να υπηρετεί δύο βασικές αρχές. Πρέπει να υπηρετεί την αρχή του να εκφράζει ευρύτερα ένα μήνυμα συναίνεσης, αλλά από την άλλη να μην τραυματίζει και την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας. Είναι σωστή αυτή η λογική, όπως την περιγράφω;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, όπως έχει δεσμευθεί ο Πρωθυπουργός το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου θα έχουμε τις ανακοινώσεις, εκκινεί στις 15 Ιανουαρίου αυτό που έχει δεσμευθεί ο Πρωθυπουργός χρονικά. Άρα, από την Τετάρτη και μετά, κάθε μέρα είναι πιθανή. Ποια θα είναι ακριβώς η ημέρα αυτή το γνωρίζει μόνο ο Πρωθυπουργός κι εκείνος θ’ ανακοινώσει το σχετικό όνομα, όπως πολύ σωστά είπατε, είτε είναι η κυρία Σακελλαροπούλου, είτε κάποιο άλλο πρόσωπο. Είναι δεδομένο ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να συμβολίζει την ενότητα, η ενότητα, όμως, δεν συμβολίζεται μόνο από τον Α ή Β πολιτικό χώρο, χρειάζεται το πρόσωπο αυτό να έχει κάποια χαρακτηριστικά τα οποία θα περιγράψει και θα αιτιολογήσει γιατί θεωρεί ο Πρωθυπουργός, όταν κάνει αυτήν την ανακοίνωση, δεν γνωρίζω ποιο θα είναι το πρόσωπο, γιατί τα έχει. Από κει και πέρα η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θεωρώ ότι είναι η πιο ανθεκτική κοινοβουλευτική ομάδα, γιατί έχει καταφέρει και την πρώτη τετραετία και τη δεύτερη τετραετία να μείνει συμπαγής σε πάρα πολύ δύσκολα χρόνια πρωτοφανών εισαγόμενων κρίσεων.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα, είναι προαπαιτούμενο να ψηφίσει an block; Το λέω, γιατί ο κύριος Μητσοτάκης το ΄15 δημιούργησε ένα προηγούμενο, μη ψηφίζοντας τον Προκόπη Παυλόπουλο.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Εντάξει. Βέβαια, δεν ήταν, χωρίς να θέλω να κάνω συγκρίσεις, δεν ήταν πρόταση του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εντάξει, αλλά ήταν ένα ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Αλλά, πιστέψτε με, δεν το λέω έτσι, ούτε θέλοντας να ξυπνήσω το οτιδήποτε, ούτως ή άλλως έχουμε ακόμα δρόμο, μια βδομάδα ή λίγο παραπάνω, αναλόγως πότε θα είναι η ανακοίνωση, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου. Δεν υπάρχει, νομίζω, κάποιος τέτοιος λόγος ανησυχίας, ούτε η μέχρι τώρα πορεία της κοινοβουλευτικής ομάδας, η οποία έχει βγει μπροστά σε τομές οι οποίες αρχικά έχουν πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος, αλλά φαίνεται ότι είναι χρήσιμες και επωφελείς, εν πάση περιπτώσει, για τη χώρα, έχει δείξει, λοιπόν, δείγματα η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας  και νομίζω ότι κάτι τέτοιο θα δούμε και τώρα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η χθεσινή τριμερής, κ. Μαρινάκη, με την Αίγυπτο, βλέπω ότι, και στο σύνολο του Τύπου σήμερα, αναγνωρίζεται ως ένα σημαντικό βήμα για την εμπέδωση μιας κρίσιμης συμμαχίας. Το λέω γιατί διάβαζα νωρίτερα και τα πρωτοσέλιδα  ακόμα και αντιπολιτευόμενων εφημερίδων προς την Κυβέρνηση, που αναγνωρίζουν ότι είναι μία σημαντική κίνηση. Βλέπω, επίσης, σήμερα ότι πηγαίνει ο Ισραηλινός Πρόεδρος στην Κύπρο. Άρα, εδώ υπάρχει ένας συντονισμός. Καταλαβαίνω ότι  αυτό είναι ένα ανασχετικό μήνυμα σε διάφορους σχεδιασμούς – μπορεί να υπάρχουν και από μέρους της Τουρκίας – που να λειτουργούν προβληματικά ως προς τα δικά μας εθνικά συμφέροντα;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία σέβεται το Διεθνές Δίκαιο. Αυτό είναι ο πρώτος, έτσι, κανόνας, η πρώτη βασική αρχή της εξωτερικής μας πολιτικής. Η δεύτερη αρχή είναι ότι είναι μία χώρα η οποία θέλει να εξασφαλίζει την ειρήνη και τη σταθερότητα. Και το τρίτο είναι ότι η Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη επιθυμεί συνεχώς να ισχυροποιείται, χωρίς δηλαδή ποτέ, ούτε καν να συζητά ζητήματα κυριαρχίας και χωρίς ποτέ να εκχωρεί το οτιδήποτε.

Με βάση, λοιπόν, αυτές τις τρεις βασικές αρχές πορευόμαστε, κινούμαστε, με αυτές τις αρχές κινείται ο Πρωθυπουργός. Και στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, αυτής της λογικής εξωτερικής πολιτικής κινήθηκε και στη χθεσινή τριμερή, η οποία ναι, είχε πολύ σημαντικά αποτελέσματα και εξέπεμψε μια εικόνα ενότητας και ισχύος. Δεν σας το κρύβω ότι η εξωτερική αυτή πολιτική η οποία φαίνεται ότι αποδίδει, είναι η χθεσινή συνάντηση, η συνέχεια των Συμφωνιών και με την Ιταλία και με την Αίγυπτο, σε συνέχεια της αγαστής συνεργασίας που έχουν οι δύο ηγέτες Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και οι τρεις ηγέτες Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Όλα αυτά φαίνεται ότι είναι, εκτός από σημαντικά για τη χώρα μας, γιατί έχει μετατραπεί μέσα σε πέντε χρόνια από μία χώρα παρίας, μία χώρα επαίτης, σε μία χώρα που πρωταγωνιστεί, φαίνεται ότι είναι και πάρα πολύ σημαντικά και αναγκαία αν δει κανείς, αν τοποθετήσει κανείς αυτή την εικόνα στην ευρύτερη παγκόσμια εικόνα. Μία εικόνα πολλών αναταράξεων, αβεβαιότητας, μία εικόνα που, όπως είπαμε και στην αρχή της συζήτησής μας, στην οποία δεν είναι τίποτα δεδομένο για πολλές μεγάλες χώρες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχει σενάριο με την Αίγυπτο, πέραν της ηλεκτρικής διασύνδεσης αυτού του καλωδίου GREGY όπως το έχουν βαφτίσει το έργο, που καταλαβαίνω ότι θα γίνει μια προσπάθεια να βρεθεί και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, να προχωρήσουμε τη συμφωνία μας για την Α.Ο.Ζ. πέραν του 28^ου Μεσημβρινού;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η στρατηγική μας είναι πολύ συγκεκριμένη. Έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα και στο πλαίσιο των Α.Ο.Ζ., όπως και με την Αίγυπτο, στην επέκταση των ναυτικών μιλίων στο Ιόνιο, κινήσεις που δεν έγιναν για ολόκληρες δεκαετίες από την Ελλάδα. Και βέβαια, η αμυντική μας πολιτική, αλλά και η πολιτική μας στην οχύρωση της χώρας ως προς το εξοπλιστικό σκέλος, που επίσης τις κινήσεις αυτές δεν τις είχαμε δει για πάρα πολλά χρόνια. Είναι πολύ συγκεκριμένοι οι λόγοι, η Ελλάδα έχει μια ξεκάθαρη στρατηγική ισχυροποίησης. Και μάλιστα, όσοι προσπαθούν τεχνηέντως να χτίσουν ένα ψευδεπίγραφο αφήγημα υποχωρητικότητας ή ενδοτικότητας, πέφτουν πάνω στην ίδια την πραγματικότητα. Δεν θέλουμε, λοιπόν, να λέμε κάτι περισσότερο από αυτό το οποίο κάνουμε. Είναι δεδομένο ότι κάθε μας κίνηση είναι μελετημένη πάρα πολύ προσεχτικά. Και όπως αντιλαμβάνεστε και εγώ εκφράζω μια συνολική εξωτερική πολιτική πάντοτε σεβόμενος τις κινήσεις. Κάθε κίνηση έχει μια πολύ μεγάλη σημασία και από το Υπουργείο Εξωτερικών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πηγαίνω στο άλλο ζήτημα, το οποίο συζητείται πάρα πολύ διεθνώς. Είναι η επιθετική ρητορική του κ. Τραμπ για μια σειρά περιοχών, περιλαμβανομένης και της Γροιλανδίας, η οποία έχει μια ειδική προνομιακή σχέση, είναι δανέζικη κτήση στην πραγματικότητα εδώ και σχεδόν 300 και κάτι χρόνια. Η Δανία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι σύμμαχος χώρα των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Και θέλω να ρωτήσω, εάν την Κυβέρνηση την ανησυχεί αυτή η επιθετική ρητορική. Εάν την ανησυχεί η προσπάθεια του κ. Μασκ, ο οποίος δεν είναι απλά ένας επιχειρηματίας, είναι κυβερνητικός αξιωματούχος δυνάμει του κ. Τραμπ, να επιτεθεί σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και, τέλος πάντων, να εμπλακεί σε ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις. Και το ρωτώ το δεύτερο ιδιαίτερα, γιατί χθες ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κ. Βελόπουλος, έστειλε μια επιστολή στον Κώστα Τασούλα για να μιλήσει ο κ. Μασκ στην ελληνική Βουλή.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Θα έπρεπε, φαίνεται ότι δεν συμφωνούμε όλοι, αλλά νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι όσοι έχουμε την ελάχιστη γνώση και των στοιχειωδών κανόνων της Δημοκρατίας μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και όλα όσα, τέλος πάντων, ισχύουν από συστάσεως του ελληνικού κράτους, ότι και το ελληνικό κράτος είναι ένα κράτος, το οποίο είναι ανεξάρτητο, όπως όλα τα κράτη-μέλη και της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ και για τις τύχες αυτού αποφασίζουν μόνο οι πολίτες μέσω των εκλογικών, των δημοκρατικών διαδικασιών. Είναι κάτι, το οποίο αναγκάζομαι να το πω εν έτει 2025, γιατί οι διεθνείς, ευτυχώς όχι οι εσωτερικές, εξελίξεις το κάνουν σημαντικό να το πω και νομίζω το λέει σχεδόν το σύνολο του πολιτικού συστήματος με κάποιες, από ό,τι φαίνεται, εξαιρέσεις που δεν μπορώ να καταλάβω μάλιστα και πού αποσκοπούν οι προτάσεις αυτές, όταν βλέπουμε αντίστοιχες συμπεριφορές στο εξωτερικό. Δεν μπορεί κανείς, όποιος κι αν είναι αυτός, να αποπειραθεί καν να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη. Οι πολίτες αποφασίζουν ανεξάρτητα και ελεύθερα μέσω των εκλογών και στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες. Τώρα, από εκεί και πέρα, επιμένω και τονίζω τη διαχρονική σταθερή και υψηλού επιπέδου στρατηγική σχέση και συνεργασία μεταξύ της Ελλάδα και των ΗΠΑ. Είναι κάτι το οποίο θα συνεχίσει να υφίσταται και θεωρώ ακόμα βαθύτερα, μετά και τη νέα ηγεσία και την εκλογή, δηλαδή την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως Προέδρου των ΗΠΑ. Και εδώ, χωρίς να είμαι μονότονος, αλλά νομίζω ότι αξίζει να το ξαναπούμε, δικαιώνεται και η εξωτερική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, η εξωτερική πολιτική δηλαδή ισχυροποίησης. Γιατί, αν δει κανείς ποια είναι η βασική προϋπόθεση για να πατήσει κανείς στα πόδια του είναι να έχει ισχυροποιηθεί, να έχει μια πολιτική σταθερότητα και σε έναν κόσμο, ο οποίος φαίνεται ότι δεν είναι τίποτα δεδομένο, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα αυτής της αβεβαιότητας, ασχέτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτές τις παρεμβάσεις. Νομίζω ότι κάθε δημοκρατικός πολίτης έχει την ίδια ακριβώς άποψη με αυτή που έχουμε και εμείς. Η Ελλάδα είναι μια χώρα, η οποία δεν είναι ευάλωτη. Είναι μια χώρα, η οποία εκπέμπει, εξάγει σταθερότητα και ασφάλεια. Είναι κάτι το οποίο μετράει πάρα πολύ σε αυτή την περίοδο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έχουμε αποκρυσταλλώσει πώς θα εκπροσωπηθεί η Ελλάδα στην ορκωμοσία του κ. Τραμπ; Γιατί βλέπω ένα διαγκωνισμό στα δεξιά της Ν.Δ. για το ποιος είναι πιο «Τραμπικός», ο κ. Βελόπουλος με την κυρία Λατινοπούλου.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Σε αυτό το οποίο μου λέτε, εύλογο το σχόλιό σας, θα πω εγώ γι’ αυτό τον «διαγκωνισμό». Εμείς αυτό το οποίο κοιτάμε ως Κυβέρνηση και ως Ν.Δ. είναι πώς θα εκπροσωπήσουμε καλύτερα τα συμφέροντα της Ελλάδας. Κι αυτό θα έπρεπε να κάνει θεωρώ, δεν κάνω υποδείξεις, το οποιοδήποτε κόμμα και όχι ποιος θα είναι καλύτερος συνεχιστής ή εκπρόσωπος κάποιου πολιτικού εκτός συνόρων, ετεροκαθορίζοντας τη στάση του. Η εκπροσώπηση, φαντάζομαι, θα ανακοινωθεί επίσημα από τους αρμοδίους.

Για το πολιτικό πεδίο της Ευρώπης μίλησε στον Flash 99,4 και την εκπομπή «Ενημέρωση στις 8» με τον Θεόδωρο Παπαδόπουλο και τη Βασιλική Πολίτου η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Σοφία Βούλτεψη.

“Αυτή τη στιγμή, αν κοιτάξουμε γύρω μας, δεν υπάρχουν (σταθερές) κυβερνήσεις. Η Γερμανία πάει σε πρόωρες εκλογές, η Γαλλία δεν μπορεί να ψηφίσει προϋπολογισμό, στην Αυστρία έγιναν εκλογές από τις 29 Σεπτεμβρίου κατέρρευσαν οι συνομιλίες και τώρα έχει πάρει εντολή κυβέρνησης η ακροδεξιά που προέρχεται από το ναζισμό, δεν είναι light” ανέφερε η κ. Βούλτεψη προσθέτοντας “η Βουλγαρία έχει κάνει 7 εκλογές, στη Ρουμανία (…) θα ξαναπάνε για εκλογή προέδρου”.

“Επιμένω ότι είναι θέμα εκλογικού νόμου, το οποίο δεν θέλει να αγγίξει κανείς. Πρέπει να υπάρχει ένας εκλογικός νόμος που να δίνει πλειοψηφία στη Βουλή”, ανέφερε.

Σε άλλο σημείο, με αφορμή την κηδεία του Κώστα Σημίτη, η κ. Βούλτεψη σημείωσε ότι “η περίοδος (σ.σ. διακυβέρνησής του) ως πολιτική θα κριθεί από την ιστορία” συμπληρώνοντας ότι “ασχολήθηκε με την πατρίδα του και μετά τη λήξη της θητείας του”. “Μου κάνει εντύπωση πώς κάποιοι, οι οποίοι παριστάνουν τους θεματοφύλακες του ελληνισμού και του χριστιανισμού, υποκριτές μεγάλοι (…), δεν λαμβάνουν υπόψη τους ότι η Ελλάδα πάντοτε τιμούσε τους νεκρούς και ότι ο Χριστιανισμός είναι η πίστη της συγχώρεσης…” υπογράμμισε. “Ακόμη και αν πιστεύουν ότι το ισοζύγιο αυτό ήταν αρνητικό, οι ίδιοι δεν έχουν κυβερνήσει για να μας δείξουν τα χάλια τους, μας τα δείχνουν με ρητορική” τόνισε στρέφοντας τα βέλη της κατά της Αφροδίτης Λατινοπούλου, του Κυριάκου Βελόπουλου και τον Δημήτρη Νατσιού.