Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον Real FM και τους δημοσιογράφους Νίκος Χατζηνικολάου, Κάτια Μακρή και Αντώνη Δελλατόλα
Για τη χθεσινή ορκωμοσία του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ
Η Ελληνική Δημοκρατία εκπροσωπήθηκε από τον Πρέσβη της χώρας, όπως όλα τα υπόλοιπα κράτη. Εγώ θεωρώ ότι αυτό το οποίο έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να τονίσουμε – γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πλέον και επίσημα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, μετά και την ορκωμοσία του – είναι η επιλογή του αμερικανικού λαού. Αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι η χώρα μας επιδιώκει την εμβάθυνση αυτής της στρατηγικής συνεργασίας και συμμαχίας με τις ΗΠΑ, όπως το αποτύπωσε και στο χθεσινό συγχαρητήριο μήνυμα του ο Πρωθυπουργός. Μια Ελλάδα, η οποία σε σχέση με την προηγούμενη θητεία Τραμπ, είναι πολύ πιο ισχυρή. Μια Ελλάδα η οποία έχει καταφέρει μέσα σε πάρα πολύ δύσκολα χρόνια να ψηλώσει, παρά τις αντίθετες εικόνες, που βλέπουμε σε πολλά άλλα κράτη. Και επιδιώκει αυτή τη σχέση με τις ΗΠΑ να την συνεχίσει και αυτό να είναι βέβαια, προς όφελος – κάθε ενέργεια που κάνει η Κυβέρνηση, όπως αντιλαμβάνεστε σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής – να είναι προς όφελος των πολιτών.
Για τις σχέσεις του Προέδρου Τραμπ με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν και την Ελλάδα
Η Ελλάδα του 2025 έχει σε επίπεδο αμυντικό και διπλωματικό εξασφαλίσει πράγματα τα οποία ήταν πολύ λιγότερα ζητούμενα και σε επίπεδο εξοπλισμών – πριν από κάποια χρόνια- και σε σχέση με τις ΗΠΑ, κάτι το οποίο ισχύει και συνεχίζει να εφαρμόζεται, δεν ετεροκαθορίζει την εξωτερική της πολιτική. Και δεν πιστεύω σε απλοϊκές αναλύσεις, που γίνονται από διάφορους ότι ο Τραμπ είναι φίλος με τον Ερντογάν και αυτή η ανάλυση οδηγεί κάπου. Σίγουρα όλα τα παρακολουθούμε. Όλα έχουν μια αξία, αλλά όπως παρουσιάζεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Τούρκος Πρόεδρος ως φίλος του Ντόναλντ Τραμπ από τους αναλυτές, υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι έχουν εντελώς αντίθετα συμφέροντα – και άλλοι φίλοι εννοώ – με τον Πρόεδρο Ερντογάν. Η χώρα μας είναι ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε., αλλά και του ΝΑΤΟ, που σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, προσπαθεί να μεγαλώσει ουσιαστικά, να ισχυροποιηθεί, να ψηλώσει όπως σας είπα νωρίτερα και ταυτόχρονα θα συνεχίσει την πολιτική του διαλόγου χωρίς, όμως, σε καμία περίπτωση, ούτε καν να υπονοεί την οποιαδήποτε υποχωρητικότητα σε ζητήματα κυριαρχίας ή ζητήματα «κόκκινων γραμμών». Αυτή η πολιτική σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, πρωτοφανών κρίσεων, πολέμων δείχνει να αποδίδει στην πράξη, – όχι στα λόγια ψευτοπατριωτισμού-, στην ουσία. Και θα συνεχίσουμε να την ακολουθούμε χωρίς να υποτιμούμε κανένα δεδομένο, όπως αντιλαμβάνεστε.
Για τη χθεσινή παρέμβαση του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή
Δημοκρατία έχουμε και στο πλαίσιο της απόλυτα εξασφαλισμένης και θωρακισμένης – απ’ ό, τι λέει και η Ε.Ε. στην τελευταία έκθεσή της για την ελευθερία του Τύπου – οι συνάδελφοί σας μπορούν να ερμηνεύουν, όπως και οι πολίτες, κάθε ομιλία όπως πιστεύει ο καθένας. Είναι σταθερή μας άποψη, θέση μας και επιλογή μας να μην σχολιάζουμε δηλώσεις πρώην Πρωθυπουργών και μάλιστα πρώην Προέδρων του κόμματος μας, όπως είναι ο Κώστας Καραμανλής.
Από εκεί και πέρα νομίζω ότι στην ευρύτερη συζήτηση για τα εθνικά θέματα, η πράξη λέει, η πραγματικότητα λέει, ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ακολουθήσει την πιο αποτελεσματική εξωτερική πολιτική των τελευταίων ετών, συνεχίζοντας να υιοθετεί τις πάγιες εθνικές γραμμές, που τις ακολούθησε το σύνολο των Ελλήνων Πρωθυπουργών – για να μην παρεξηγηθώ – μηδενός εξαιρουμένου. Μένει, δηλαδή, στη διαχρονική εθνική θέση, χωρίς να υποχωρεί σε κανένα σημείο και μάλιστα σ’ ένα περιβάλλον το οποίο φαίνεται ότι δεν έχει αλλάξει. Δηλαδή, οι διατυπώσεις τις οποίες ακούμε τα τελευταία χρόνια από την Τουρκία, παράδειγμα για το casus belli ή διάφορες ανιστόρητες τοποθετήσεις οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το Διεθνές Δίκαιο και την ιστορία μας, δεν τις ακούσαμε πρώτη φορά στα χρόνια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αντιθέτως, επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη η Ελλάδα προχώρησε το πιο φιλόδοξο και ουσιαστικό αμυντικό πρόγραμμα ενισχύσεων για τη χώρα. Προχώρησε σε συμφωνίες με την Αίγυπτο και την Ιταλία, τεράστιας σημασίας για τα ελληνικά συμφέροντα, για τη χώρα μας. Στην επέκταση -ήταν προ ημερών η επέτειος – ναυτικών μιλίων στο Ιόνιο. Και ναι, επιμένουμε ότι ο διάλογος με την Τουρκία, που διάλογος δεν σημαίνει υποχώρηση, διάλογος σημαίνει διεκδίκηση, ακριβώς πάνω στη στρατηγική που χάραξαν όλες οι προηγούμενες Κυβερνήσεις έχει δώσει μόνο θετικά στην Ελλάδα.
Για την επιλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα και τις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης
Το θεωρώ ένα παρωχημένο επιχείρημα, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, γιατί υπάρχουν και οι συναινετικές επιλογές και πολιτικοί που εκπέμπουν κύρος και σε άλλους χώρους, πέραν του ΠΑΣΟΚ. Πέραν από βουλευτής μας, -είναι ένας άνθρωπος που τον ψηφίζουν οι πολίτες για 26 συναπτά έτη-, είναι ένας πολιτικός, ο οποίος έχει μια διαδρομή, η οποία συνοδεύεται από αξιοπρεπή παρουσία, αποτελεσματικότητα και συναινετικό λόγο. Και, εν πάση περιπτώσει, επειδή κυρίως το ΠΑΣΟΚ μας κατηγορεί για μια στενά κομματική επιλογή, ενώ θεωρώ ότι πρέπει να βλέπουμε το πρόσωπο και ο διάλογος να γίνεται με πολιτικά κριτήρια, δυστυχώς δεν έγινε την τελευταία εβδομάδα.
Αναρωτιέμαι, όσες φορές είχε το ΠΑΣΟΚ, που μας κατηγορεί, την αρμοδιότητα, λόγω του το ότι ήταν στην Κυβέρνηση, πρότεινε ένα πρόσωπο από την αντίπερα όχθη, όπως λέγεται, δηλαδή από τη Ν.Δ., πότε το έκανε; Το 1985, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου δεν το έκανε. Το 1995, το ΠΑΣΟΚ πρότεινε, υιοθέτησε την πρόταση της «Πολιτικής Άνοιξης». Το ίδιο και το 2000. Και το 2010, τέταρτη φορά -τέσσερις φορές είχε αυτή τη δυνατότητα- πρότεινε εκ νέου τον Κάρολο Παπούλια από το ΠΑΣΟΚ. Εγώ δεν ακυρώνω τα πρόσωπα. Σέβομαι και εκτιμώ κάθε πρόσωπο που έχει περάσει από αυτό το αξίωμα και δεν θεωρώ ότι υπάρχουν ικανά μόνο στη Ν.Δ., όπως κάνει το ΠΑΣΟΚ. Θεωρώ ότι υπάρχουν ικανά και συναινετικά πρόσωπα σε όλους τους πολιτικούς χώρους.
Αντί, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ να έρθει να τοποθετηθεί πολιτικά επί του προσώπου, έκανε μια ανάλυση, η οποία με παραπέμπει σε εποχές προηγούμενων δεκαετιών, αναπαράγοντας διαχωριστικές γραμμές ξεπερασμένες, που μου θυμίζουν τα «πράσινα» και τα «γαλάζια» καφενεία. Ο κόσμος έχει προχωρήσει μπροστά, έχει αφήσει πίσω του αυτές τις διαχωριστικές γραμμές και νομίζω ότι δώσαμε και πάρα πολύ μεγάλη αξία σε αυτή την επιχειρηματολογία, η οποία ήταν αδύναμη και αποτυπώνεται και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης.
Για την πιθανότητα συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με το ΣΥΡΙΖΑ
Τυχαίνει στην πολιτική, όπως αντιλαμβάνεστε και σε μια συνέντευξη και λόγω και του ρόλου που έχω προσωπικά, γιατί η ιστορία ξεκινά την προηγούμενη Δευτέρα, να πρέπει να απαντάμε και έτσι είναι το σωστό στις ερωτήσεις που θέτουν οι δημοσιογράφοι, είτε μιλάμε για την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, είτε για μια συνέντευξη, όπως αυτή που έχουμε τώρα. Έκανε μια συνέντευξη ο κ. Ανδρουλάκης, είπε ξεκάθαρα ότι αν δεν είναι αυτοδύναμος θα συνεργαστεί με τα υπόλοιπα κόμματα. Τα υπόλοιπα κόμματα είναι συγκεκριμένα. Φαντάζομαι ότι δεν εννοούσε την άκρα Δεξιά, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάστηκε με την άκρα Δεξιά, ούτε τον κατηγορήσαμε ποτέ για κάτι τέτοιο και στη συνέχεια, μια σειρά από κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ… Άρα, ήταν ξεκάθαρος ο κ. Ανδρουλάκης και στη συνέχεια, το άνοιξε το ΠΑΣΟΚ το θέμα. Εγώ το θεωρώ εξαιρετικά πρόωρο, αν με ρωτάτε και άκαιρη τη συζήτηση αυτή, δύο χρόνια πριν τις εκλογές. Και στη συνέχεια, κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, υποψήφιοι Πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γερουλάνος που είχατε πριν και άκουγα με ενδιαφέρον την κουβέντα που είχατε, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και υποψήφιος Πρόεδρος και ο κ. Κατρίνης, επίσης υποψήφιος Πρόεδρος, μίλησαν ξεκάθαρα. Μάλιστα, ο κ. Γερουλάνος είπε σαφέστατα -άκουσα και την κυρία Μακρή που του το υπενθύμισε, υπάρχουν και τα σχετικά βίντεο- μέχρι και για τον κ. Βαρουφάκη.
Για μένα η αντίφαση είναι μία και αποτυπώνεται νομίζω σε μεγάλη μερίδα των συμπολιτών μας. Την ίδια μέρα που ο Πρωθυπουργός, μαζί με τον Υπουργό Παιδείας, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, παρουσίασαν 22 πρότυπα σχολεία, που δίνουν τη δυνατότητα σε 6.000 νέα παιδιά να φοιτήσουν σε ένα περιβάλλον, το οποίο θα δίνει κάποιες παραπάνω δυνατότητες και σε περιοχές που θέλουν ενίσχυση σε συνέχεια των 40 πρότυπων σχολείων, την μέρα που ανακοινώνεται μια τεράστια είδηση για τη χώρα μας, το ότι έρχεται η Chevron στην Ελλάδα, ο δεύτερος μεγαλύτερος παγκόσμιος παίχτης στον κλάδο των υδρογονανθράκων, την ίδια μέρα, μαθαίνουμε ότι ο κ. Γερουλάνος, ο συμπαθέστατος κατά τ΄ άλλα κ. Γερουλάνος, θα συνομιλήσει με δύο πρώην Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, δύο πρώην Υπουργούς του κ. Τσίπρα, την κυρία Γεροβασίλη και την κυρία Αχτσιόγλου, που είναι πλέον στη Νέα Αριστερά, για το πώς θα πέσει ο Μητσοτάκης. Αυτή, δυστυχώς, είναι η πραγματικότητα στην Αντιπολίτευση. Ούτε μας ευχαριστεί, ούτε μας δυσαρεστεί.
Καλά κάνουν και δικαίωμά τους είναι. Αλλά, επειδή αντιλαμβάνεστε τι θέλω να πω, αυτή είναι και η διαφορά της Κυβέρνησης από την Αντιπολίτευση. Έχουμε μια Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα πολλά προβλήματα που ακόμα έχει η κοινωνία και προσπαθεί να τις δώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και έχουμε και μια Αντιπολίτευση που αντί να αρθρώσει μια πρόταση εναλλακτική, κοστολογημένη, το μόνο που τη νοιάζει είναι πώς να πέσει ο Μητσοτάκης. Το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, απέτυχε, τώρα με την ίδια τακτική το κάνει το ΠΑΣΟΚ. Και να πω και κάτι; Τα χρόνια του 2012, 2015, 2019 δεν είναι δα και 20 και 30 χρόνια πίσω, έτσι; Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα, το οποίο, μαζί με τη Ν.Δ., -να μην τα ξεχνάμε αυτά-, κράτησαν τη χώρα στην Ευρώπη. Ε, δεν μπορεί να ακούμε από το ίδιο κόμμα λίγα χρόνια μετά, ότι δεν θα απέκλειαν να συνεργαστούν με τον Πολάκη, με τους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, με τους πρωταγωνιστές του 2015…
Για το ενδεχόμενο συνεργασίας της Ν.Δ. μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές, με κόμματα ή πρόσωπα ή ομάδες στο χώρο δεξιά της
Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Το έχουμε πει και το έχουμε ξεκαθαρίσει. Επαναλαμβάνω, γιατί δεν μπορούμε να κάτσουμε ποτέ στο ίδιο τραπέζι με ανθρώπους που αναπαράγουν τη λαϊκίστικη ρητορική που, όπως αποδείχθηκε και τα προηγούμενα χρόνια, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα στη χώρα. Θεωρώ τη συζήτηση αυτή εξαιρετικά πρόωρη. Επαναλαμβάνω ότι είναι μια αχρείαστη συζήτηση, κυρίως για την Αντιπολίτευση και φάνηκε και επιζήμια πολιτικά, την οποία την άνοιξε η ίδια η Αντιπολίτευση. Δεν τους ρωτήσαμε εμείς. Δεν βγάλαμε εμείς κάποια ανακοίνωση. Και τώρα, επειδή με ρωτάτε, απαντώ. Έχω υποχρέωση να σας απαντώ. Και λέω: έχουμε κάτι παραπάνω από δύο χρόνια να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας. Εμάς μόνο αυτό μας ενδιαφέρει. Αυτή είναι η εντολή που έχουμε πάρει από τους πολίτες. Και για την αποτελεσματικότητα αυτής της εφαρμογής του προγράμματος θα κριθούμε, όπως κριθήκαμε και το 2023. Και τότε, σας θυμίζω, ότι εισήλθαμε στον στίβο της προεκλογικής περιόδου με τη συζήτηση ακριβώς να είναι η ίδια, ότι έχουμε μεγάλη απόσταση από την αυτοδυναμία. Εγώ δεν προδικάζω τίποτα. Μόνος μας κριτής είναι ο ελληνικός λαός. Αλλά το μόνο που μας νοιάζει είναι να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας.
Για την οικονομία, τα στοιχεία του πληθωρισμού και τις αυξήσεις
Προβλήματα υπάρχουν, υπάρχουν όμως και λύσεις. Δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε ακόμα την Ελλάδα, Ελβετία ή Λουξεμβούργο. Όμως, η Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ό,τι ήταν. Και συγκριτικά με άλλες χώρες αντιμετωπίζει αυτά τα τεράστια, όπως πολύ σωστά τα επισημαίνετε, προβλήματα, με πολύ πιο ρεαλιστικές λύσεις. Χθες, ξεκίνησαν να εφαρμόζονται πολύ σημαντικές παρεμβάσεις για τις χρεώσεις στις τράπεζες. Δώσαμε μια σημαντική λύση στο ζήτημα των ασφαλίστρων. Ως προς τα ακτοπλοϊκά, μετά από μια σύσκεψη που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στο Μέγαρο Μαξίμου, υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Όταν έχουμε κάτι παραπάνω από το Υπουργείο Ναυτιλίας θα ανακοινωθεί, για να μην περάσουν στους πολίτες και κυρίως στις οικογένειες με παιδιά υπέρογκες αυξήσεις για τις οποίες δεν έχουν κανένα λόγο να πληρώσουν. Και να πω κάτι: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ακόμα πρέπει να κάνουμε πολλά παραπάνω. Όμως, είμαστε μια Κυβέρνηση που έχει βρει έναν δρόμο. Ο δρόμος είναι να μεγαλώνει την πίτα. Για να δώσεις παραπάνω, που δίνουμε και πρέπει να δώσουμε περισσότερα, πρέπει να εισπράξεις και παραπάνω. Εμείς, τη στιγμή που μειώνουμε φόρους, αυξάνουμε τα έσοδα. Πώς τα αυξάνουμε; Δίνοντας δουλειά σε μισό εκατομμύριο πολίτες. Άνθρωποι οι οποίοι πληρώνονται από το επίδομα ανεργίας και ύστερα πληρώνουν φόρους και εισφορές από τη δουλειά που δεν είχαν και τώρα έχουν, χωρίς αυξημένους φόρους και από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, που 1,8 δισ. ευρώ έχουν έρθει στο κράτος, για να δίνουμε αυτά που χρειάζεται η κοινωνία και χρειάζεται και περισσότερα.
