Απάντηση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας Α. Καζαμία για την αναμετάδοση των διαδηλώσεων της 26ης Ιανουαρίου από την ΕΡΤ και τον τραυματισμό φωτορεπόρτερ
Σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση, γιατί μου δίνετε τη δυνατότητα και ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας να απαντήσω σε μία πρωτοφανή, για τα δεδομένα, μάλιστα, αυτού που καταγγέλλετε, προπαγάνδα, την οποία τη βλέπουμε να εκτυλίσσεται τις τελευταίες ημέρες πάνω σε ένα πολύ επικίνδυνο έδαφος και θα εξηγήσω.
Επειδή και ο ερωτών Βουλευτής αναφέρθηκε στην συγκάλυψη, όπως μας κατηγορεί η Αντιπολίτευση, για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, να πω δυο-τρία λόγια, γιατί πάνω σε αυτή την προσπάθεια της Αντιπολίτευσης, την προσπάθεια, δηλαδή, να βρει πολιτικό σωσίβιο στις πλάτες πονεμένων ανθρώπων, που δυστυχώς δεν είναι μια προσπάθεια ενός μόνο κόμματος, χτίζονται μια σειρά από αφηγήματα τα οποία βασίζονται σε παραπληροφόρηση των πολιτών.
Ξεκινώ λέγοντας -γιατί αυτό πρέπει να κάνουμε κάθε φορά που μιλάμε για οτιδήποτε έχει να κάνει ευρύτερα με το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών- πως αυτή ήταν μια μαύρη μέρα για τη χώρα. Κανείς δεν μπορεί να πει το οτιδήποτε, κυρίως, στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, γιατί αυτοί οι άνθρωποι -οι συγγενείς, οι φίλοι, τα αδέλφια- βίωσαν τον απόλυτο πόνο και το μόνο που πρέπει να κάνουμε, είναι να σκύβουμε το κεφάλι και να ζητάμε όλοι συγγνώμη για τις διαχρονικές ευθύνες -πολιτικές- για όλα όσα δεν έγιναν όλα τα χρόνια, ασχέτως το ποιος ήταν και ποιος δεν ήταν στην κυβέρνηση. Αυτό έκανε από την πρώτη στιγμή ο Πρωθυπουργός.
Τώρα, ως προς τις ποινικές ευθύνες, οι οποίες προφανώς πρέπει να διερευνηθούν και διερευνώνται, αυτή η διερεύνηση θα γίνει μόνο από τη Δικαιοσύνη. Από τους δικαστικούς λειτουργούς, από τους ανακριτές, από τους εισαγγελείς και από κανέναν άλλον. Υπάρχει διάκριση των εξουσιών και οφείλουμε όλοι να τη σεβαστούμε.
Είπατε, λοιπόν, τη λέξη «συγκάλυψη». Είναι πολύ βαριά κατηγορία. Δεν είστε ο πρώτος που την απευθύνει στην Κυβέρνηση, στον Πρωθυπουργό και δυστυχώς, δεν θα είστε ούτε ο τελευταίος. Επειδή τυχαίνει να έχω και την ιδιότητα του νομικού, του δικηγόρου και θεωρώ ότι πρέπει να απαντάμε σε κάθε κατηγορία, κυρίως για να είμαστε καθαροί απέναντι στους πολίτες και πολύ περισσότερο στους συγγενείς των νεκρών, των θυμάτων -τους ανθρώπους αυτούς οι οποίοι, όπως είπα, βιώνουν τον απόλυτο πόνο και έχουν κάθε δίκιο να απαιτούν δικαιοσύνη και να υποβάλουν ό,τι αίτημα πιστεύουν- αναρωτιέμαι: Για ποια συγκάλυψη μιλάτε; Το επαναλάβατε και σήμερα και κάθε μέρα.
Ερώτημα πρώτο: Υπάρχει κάποια περίπτωση που έπεσε η Δικαιοσύνη πάνω σε κάποιο όνομα πολιτικού, το έστειλε στη Βουλή -η διαδικασία που γίνεται στη Δικαιοσύνη εδώ και δύο χρόνια σχεδόν- και ο οποιοσδήποτε από αυτούς εδώ τους Βουλευτές της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας, οποιοδήποτε κυβερνητικό στέλεχος είπε όχι στη Δικαιοσύνη για διερεύνηση; Υπάρχει, έστω και μία περίπτωση, με εξαίρεση την περίπτωση της 717 που το ΚΚΕ κατέθεσε σχετικό αίτημα και έγινε εξεταστική; Για τις άλλες περιπτώσεις που είναι στη Βουλή -και πάμε στη δεύτερη περίπτωση, γιατί στην πρώτη δεν υπάρχει και το δηλώνω και από εδώ- εφόσον πέσει η δικαιοσύνη στο οποιοδήποτε όνομα, δεν πρόκειται ούτε η κυβερνητική Πλειοψηφία, ούτε η Νέα Δημοκρατία να μην διευκολύνει τη δικαιοσύνη.
Η Δικαιοσύνη θα διευκολυνθεί σε όποιο αίτημα υποβάλλει, αλλά η Δικαιοσύνη.
Δεύτερη κατηγορία. Οι μηνύσεις που υπάρχουν στη Βουλή και οι οποίες όλες είναι στη διάθεση των Βουλευτών, όλες! Κατηγορήσατε τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής και υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Τασούλα, ότι κρύβει δικογραφίες και λέτε ψέματα. Όσα κόμματα το λένε αυτό λένε ψέματα. Όλες οι μηνύσεις είναι στη διάθεση σας αναλυτικά και μιλάτε για συγκάλυψη.
Ρωτώ εγώ: Έχετε καταθέσει κάποιο κατηγορητήριο, το οποίο εμείς απορρίψαμε γιατί θέλουμε να συγκαλύψουμε; Τι κάνετε, λοιπόν; Αναφέρεστε σε μία υποτιθέμενη συγκάλυψη, ενώ ξέρετε ότι δεν υπάρχει κάποιο αίτημα από τη Δικαιοσύνη και ταυτόχρονα στις υπόλοιπες υποθέσεις, που είναι μηνύσεις, δεν κάνετε κατηγορητήριο για να μπορούμε εμείς να απαντήσουμε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και να γίνει η σχετική ψηφοφορία, άρα, δεν έχουμε τη δυνατότητα να πούμε το άλφα ή το βήτα και εκ του ασφαλούς φτιάχνετε το αφήγημα της συγκάλυψης προσώπων.
Πάμε στη συγκάλυψη της ουσίας. Είναι το δεύτερο σκέλος. Όποιος θέλει να συγκαλύψει τι κάνει; Ό,τι έκανε η προηγούμενη από εμάς κυβέρνηση. Φτιάχνει παραϋπουργεία δικαιοσύνης, παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη -παρανόμως, προφανώς- και τι λέει; Άρον-άρον να κλείσει η ανάκριση. Αυτό κάνει αυτός που θέλει να συγκαλύψει. Έχουμε κάνει εμείς κάτι τέτοιο;
Και μάλιστα, σκεφτείτε, θα μπορούσαμε να πούμε κιόλας, ενώ θα έχουμε φερθεί με τον χειρότερο και τον πιο επικίνδυνο τρόπο, «έκλεισε και γρήγορα η υπόθεση και πάμε γρήγορα σε δίκη». Όχι, δεν το κάναμε ούτε θα το κάνουμε ποτέ αυτό. Δώσαμε την αυτονόητη ελευθερία στη δικαιοσύνη -το προβλέπει το Σύνταγμά μας- να κινηθεί και το θέλουμε όσο πιο γρήγορα, αλλά όχι βιαστικά. Και αν είχαμε φερθεί παράτυπα, παράνομα και παρεμβατικά, όπως έκαναν άλλες κυβερνήσεις στο παρελθόν, δεν θα είχαμε τις απαντήσεις που όλοι περιμένουμε από την πραγματογνωμοσύνη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Όλοι περιμένουμε απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα και για την έκρηξη.
Επίσης, αυτός που θέλει να συγκαλύψει στελεχώνει την Εθνική Αρχή Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Δυστυχημάτων, η οποία και αυτή θα μας φέρει ένα πολύ σημαντικό πόρισμα; Αυτός που θέλει να συγκαλύψει, δίνει τα όπλα σε αυτήν την Αρχή, με ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και από το εξωτερικό, για να έχει και αυτή τη δική της συνεισφορά στην υπόθεση;
Όταν υποβάλλονται αιτήματα στον ανακριτή -και εδώ έρχομαι να πω για την υποτιθέμενη καθυστέρηση- τι οφείλει να κάνει ο ανακριτής; Να τα απαντήσει. Έτσι δεν είναι; Αν δεν τα απαντήσει, θα πείτε -και θα πω εγώ και δικαιολογημένα αν δεν το έκανε- συγκάλυψη. Όταν τα απαντάει, που παίρνει ένα χρόνο για να τα απαντήσει, τι λέτε; Καθυστέρηση! Μια είναι η απάντηση, δικαιοσύνη! Δικαιοσύνη για όλους, χωρίς αστερίσκους, χωρίς εξαιρέσεις, για όποιο όνομα και αν είναι η δικαιοσύνη. Αλλά αυτό θα το κρίνει μόνο η δικαιοσύνη.
Η Κυβέρνηση αυτήν την οποία κατηγορείτε προχώρησε και σε κάποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες και την προηγούμενη τετραετία και αυτή. Πόση συζήτηση έχει γίνει αυτά τα δύο χρόνια για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών που, μάλιστα, κάποιοι -δολίως ή μη- τον μπλέκουν με τη βουλευτική ασυλία, που δεν έχει σχέση το ένα με το άλλο;
Ρωτώ: Με βάση την πρωτοβουλία ποιας κυβέρνησης άλλαξε η αποσβεστική προθεσμία και μπορούμε να έχουμε ενδεχόμενες ευθύνες για ένα κυβερνητικό στέλεχος της προηγούμενης τετραετίας; Με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, απαντώ.
Δεύτερη ερώτηση: Ποιος άλλαξε τη διαδικασία παραπομπής στο ακροατήριο μετά την κύρια ανάκριση για αδικήματα, όπως αυτά που περιγράφονται στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και έτσι δεν θα έχουμε χρονοβόρα διαδικασία παραπομπής μετά την ανάκριση και θα μπορούμε να έχουμε απευθείας κλήσεις στο ακροατήριο, χωρίς την ψήφο -να προσθέσω- των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Ποιος κατόπιν αιτήματος του ανακριτή άλλαξε τη νομοθεσία για να μπορούν να συμπεριληφθούν συνομιλίες στη δικογραφία; Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς την ψήφο της Αντιπολίτευσης. Άρα και νομοθετικά διευκόλυνε τη δικαιοσύνη, την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η Κυβέρνηση.
Και πάμε και στην ΕΡΤ. Ποια είναι η κατηγορία για να συνεννοηθούμε; Ότι είτε με εντολή είτε χωρίς εντολή υπήρξε μία προσπάθεια υποβάθμισης της πολύ μεγάλης συγκέντρωσης για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όπου εκεί πήγαν πολίτες απογοητευμένοι, οργισμένοι -δικαιολογημένα- να ζητήσουνε δικαιοσύνη. Και στεκόμαστε με πολύ μεγάλο σεβασμό στους συμπολίτες μας, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν με τον τρόπο που ο καθένας επέλεξε και χωρίς να θέλουν να κάνουν καμία πολιτική διαδήλωση, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να καπηλευτούν αυτήν τη δικαιολογημένη οργή.
Και τι λέτε; Ότι έγινε προσπάθεια από την ΕΡΤ να υποβαθμίσει το θέμα. Γιατί; Γιατί στο δελτίο των 12.00΄ έπαιξε μετά το πρώτο μισάωρο. Απαντώ επί της ουσίας και επί του ενδεχόμενου υποτιθέμενου δόλου. Γιατί και τα δύο έχουν σημασία.
Η ΕΡΤ πριν την έναρξη της συγκέντρωσης, κάτι το οποίο δολίως το κρύβετε, έκανε σύνδεση με την πλατεία Συντάγματος, στην προηγούμενη εκπομπή, λίγα λεπτά πριν το δελτίο των 12.00΄. Πρώτη κίνηση της ΕΡΤ. Ένας που θέλει να υποβαθμίσει το θέμα δεν συνδέεται πριν ξεκινήσει η συγκέντρωση. Πράγματι, στις 12.00΄ δεν έπαιξε στα πρώτα θέματα, κανένας δεν το έκρυψε από την ΕΡΤ αυτό και ο λόγος είναι γιατί δεν είχε ακόμα συγκεντρωθεί το μεγάλο μέρος του πλήθους. Έπαιξε στη συνέχεια.
Πότε βγήκε ανακοίνωση των εργαζομένων, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι τους έπιασαν με τη «γίδα στην πλάτη» και στη συνέχεια άλλαξαν τακτική; Πιο αργά το απόγευμα. Πριν την ανακοίνωση των εργαζομένων -πολύ πριν- δηλαδή στο δελτίο στις 15.00΄, η ίδια η ΕΡΤ, που υποτίθεται πως ήθελε να θάψει το θέμα, το βάζει πρώτο θέμα. Δηλαδή, στις 12.00΄ η ΕΡΤ θέλει να το υποβαθμίσει -για σας- και στις 15.00΄ η ίδια ΕΡΤ, χωρίς κάποια ανακοίνωση των εργαζομένων, το βάζει πρώτο θέμα.
Γιατί το βάζει πρώτο θέμα στις 15.00΄; Γιατί έχει ολοκληρωθεί, επί της ουσίας, η συγκέντρωση, είναι μια μεγαλειώδης συγκέντρωση και προβάλλεται ως πρώτο θέμα με συνδέσεις από τέσσερις πόλεις. Μένει εκεί η ΕΡΤ; Όχι, στις 18.00΄ στις 21.00΄ στις 24.00΄ το έχει στα πρώτα θέμα. Μένει μόνο εκεί η ΕΡΤ; Όχι. Πρώτο Πρόγραμμα, το ραδιόφωνο της ΕΡΤ που παίζει σε όλη την Ελλάδα και μπαίνει σε όλα τα σπίτια. Πρώτο θέμα στα ωριαία και στα ημίωρα δελτία, από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ. Μένει μόνο εκεί η ΕΡΤ; Όχι. Συμπεριλαμβανομένων όλων των μέσων της ΕΡΤ -γιατί είναι και τα διαδικτυακά μέσα- καλύπτει συγκεντρώσεις από δεκαέξι διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Πείτε μου εσείς ποιο άλλο μέσο κάλυψε αθροιστικά συγκεντρώσεις πολιτών από δεκαέξι πόλεις.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Εγώ να δεχτώ την κριτική για το δελτίο των 12.00΄. Θα δεχτώ την κριτική αυτή, που ούτε δόλος υπήρχε και υπήρχε και εξήγηση και έγινε σύνδεση στις 11.50΄. Από το να πει κάποιος ότι και στις 12.00΄ έπρεπε να παίξει λίγο νωρίτερα -το οποίο είναι μια κριτική, εγώ θα πω, καλοπροαίρετη- μέχρι να φτάσει στο σημείο να πει ότι υπήρξε δόλος από τη διοίκηση της ΕΡΤ συνδέοντας μέχρι και εντολές, ενώ υπάρχουν όλα αυτά τα δεδομένα, τι λέγεται; Θα σας πω εγώ τι λέγεται. Άλλο ένα επεισόδιο απόπειρας εκμετάλλευσης μιας τραγωδίας.
Γιατί, ναι, όταν ξέρεις ότι έχεις να κάνεις με πολίτες οι οποίοι είναι δικαιολογημένα αγανακτισμένοι, αυτή είναι η τακτική. Όχι μόνο η δικιά σας -δεν είναι προσωπική επίθεση- είναι γενική τακτική, για να μην παρεξηγηθώ. Ξέρετε ότι ο κόσμος πονάει και είναι λογικό που πονάει. Και δεν υπάρχει πολίτης που να μην πονάει. Και αν εξαιρέσεις τους συγγενείς, που πονάνε όσο κανένας άλλος, όλοι οι γονείς το ίδιο πονάμε. Όλοι σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσαν να είναι τα δικά μας παιδιά εκεί πέρα. Όλοι. Η οργή είναι δικαιολογημένη, είναι απολύτως δικαιολογημένη. Όλοι θέλουμε δικαιοσύνη. Όλοι θα μπορούσαμε να ήμασταν εκεί και ως φοιτητές έχουμε ταξιδέψει με αυτό το τρένο. Όμως, είναι άλλο πράγμα να οργίζεσαι, άλλο πράγμα να ζητάς δικαιοσύνη -που είναι επιβεβλημένο- και άλλο πράγμα να χτίζεις ένα αφήγημα πάνω στις πλάτες πονεμένων ανθρώπων.
Και κλείνω με τον φωτορεπόρτερ, ο οποίος πράγματι πήγε να κάνει τη δουλειά του. Είναι βραβευμένος φωτορεπόρτερ, ο οποίος κάτω από δύσκολες συνθήκες προσπαθεί να καλύπτει γεγονότα.
Ψέμα πρώτο, ότι δεν είπαμε κουβέντα. Με την πρώτη ευκαιρία στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών εκφράσαμε τις ευχές μας για ταχεία ανάρρωση στον κ. Λώλο. Ψέμα Δεύτερο: «Κρατική επίθεση στον φωτορεπόρτερ», με πηχυαίους τίτλους για να εξοργίσουμε τα πλήθη. Αυτή είναι η τακτική είτε είναι η ΕΡΤ, είτε είναι η συγκάλυψη, είτε είναι ο φωτορεπόρτερ.
Αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια; Δέχθηκε ή δεν δέχτηκε η Αστυνομία επίθεση από μια συγκεκριμένη ομάδα που παρείσφρησε στην πορεία με βόμβες μολότοφ; Απάντηση. Δέχθηκε επίθεση με μολότοφ. Από την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, τις εικόνες και την ίδια την πραγματικότητα. Η επίθεση ξεκίνησε στην οδό Φιλελλήνων και κράτησε πάρα πολλή ώρα. Ήταν παρατεταμένη επίθεση και επικίνδυνη επίθεση. Απαντώντας στην επίθεση, αποκρούοντας την επίθεση η Ελληνική Αστυνομία, είχαμε αυτό το πολύ τραγικό αποτέλεσμα που ευτυχώς ο συμπολίτης μας δεν είχε και κάποια χειρότερη ζημιά. Επαναλαμβάνω τις ευχές όλων μας για ανάρρωση.
Ψέμα τρίτο. Δεν έκανε τίποτα η Αστυνομία για να διερευνήσει αν παρά την άμυνα, την απόκρουση της επίθεσης της Αστυνομίας, κάποιος ή κάποιοι αστυνομικοί υπερέβησαν τα όρια της άμυνας. Ψέματα κι αυτό. Από τις 27 Ιανουαρίου έχει διαταχθεί διοικητική προκαταρκτική εξέταση για διερεύνηση ευθυνών.
Κι έρχομαι και καταλήγω -δεν υπάρχει προφανώς απάντηση, ρητορικά είναι τα ερωτήματα, αλλά απευθυνόμαστε στους πολίτες χρησιμοποιώντας το μεγάλο όπλο που θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε, την κοινή λογική- όταν ένας αστυνομικός που κι αυτός πάει εκεί να εργαστεί, να κάνει το καθήκον του -κι όχι κάτω από τις καλύτερες συνθήκες νομίζω, όταν δέχεται επίθεση με μολότοφ- και δέχεται επίθεση με μολότοφ, δεν πρέπει να αντιδράσει; Δεν πρέπει να αποκρούσει την επίθεση; Πρέπει.
Δεύτερο ερώτημα. Έστω ότι υπάρχει μία συμπεριφορά μειοψηφική από ένα όργανο της τάξεως η οποία πρέπει να ελεγχθεί. Πρέπει συλλήβδην να αμαυρώνουμε την εικόνα συνολικά της Αστυνομίας; Όχι.
Η Αστυνομία τι κάνει σε αυτές τις περιπτώσεις; Κάνει προκαταρκτική εξέταση. Την έκανε; Ναι. Θα διερευνήσει τυχόν ευθύνες; Ναι. Γιατί όλο αυτό είναι επίθεση με κρατική εντολή; Γιατί αυτό σας βολεύει ως αφήγημα.
Κλείνω, λοιπόν, με την έκθεση για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου που επίσης αναφερθήκατε. Σας καλώ να διαβάσετε την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κράτος δικαίου, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα έχει κάνει μια σειρά από άλματα και στο κομμάτι της ελευθερίας του Τύπου και αναρωτηθείτε ποια κυβέρνηση κατήργησε το αδίκημα της απλής δυσφήμισης για τους δημοσιογράφους, ποια έβαλε τις περισσότερες προβλέψεις ασφαλείας στους δημοσιογράφους στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ποια κυβέρνηση κατοχύρωσε τα δικαιώματα των δημοσιογράφων με το Μητρώο Έντυπου και Ηλεκτρονικού Τύπου και ποια κυβέρνηση έχει βάλει ιδιώνυμα αδικήματα για την ασφάλεια των δημοσιογράφων, όπως των αθλητικογράφων. Η απάντηση είναι η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία πέρασε από τα συνθήματα χωρίς ουσία, στις πράξεις.
