Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον Real FM και τους δημοσιογράφους Νίκο Χατζηνικολάου, Κάτια Μακρή και Αντώνη Δελλατόλα
Για τις επικείμενες αυξήσεις αποδοχών και για τις δηλώσεις Υπουργών.
Καταρχάς δεν υπάρχει ζήτημα «κίτρινης» ή «κόκκινης» κάρτας (σε Υπουργούς) και θεωρώ ότι ζούμε πλέον σε έναν κόσμο που μας επιβάλλει -ο καθένας έχει την γνώμη του- να μιλάμε με όρους 2025 και έπειτα. Αναφέρομαι σε αυτά που διαβάζω τις τελευταίες ημέρες.
Υπάρχει μια πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή προσπαθεί μεγαλώνοντας την «πίτα» με δύο τρόπους, – αντιμετωπίζοντας την φοροδιαφυγή και δημιουργώντας θέσεις εργασίας-, να αυξήσει τα έσοδα του Κράτους, χωρίς να αυξάνει φόρους, μειώνοντας φόρους, και από αυτό το μεγάλωμα της πίτας να αποκαθιστά μια σειρά από αδικίες που υπέστησαν οι πολίτες τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό πρέπει να γίνει με έναν τρόπο, που δεν θα επιτρέψει ξανά στη χώρα να βρεθεί στο χείλος του γκρεμού και να υποθηκεύσει τις επόμενες γενιές. Η διαδικασία αυτή ακολουθείται με έναν συγκεκριμένο τρόπο από το οικονομικό επιτελείο, και από τον κ. Χατζηδάκη μέχρι πρότινος και από τον κ. Πιερρακάκη από εδώ και πέρα, υπό τον συντονισμό του Πρωθυπουργού και με την συνεργασία κάποιων ανθρώπων. Δεν υπάρχει πολιτικός στην Κυβέρνηση, στην Βουλή, βουλευτής της Ν.Δ., Υπουργός, Υφυπουργός που να είναι λιγότερο ευαίσθητος και να πιστεύει λιγότερο στην ανάγκη οι συμπολίτες μας να ενισχυθούν, αλλά χρειάζεται σχέδιο και το σχέδιο αυτό θεωρώ ότι υπάρχει και εφαρμόζεται και ο κόσμος ζητάει δικαίως περισσότερα και εμείς σταδιακά προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε αυτές τις αδικίες.
Γιατί έγιναν ξεχωριστά οι ανακοινώσεις στο Υπουργείο Άμυνας για τις αυξήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις
Πρώτον, δεν ήταν οι πρώτες ξεχωριστές ανακοινώσεις από έναν Υπουργό ή για έναν ξεχωριστό κλάδο ή επάγγελμα ή μια ξεχωριστή κατηγορία εργαζομένων, όπως είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις. Σας θυμίζω τις παρεμβάσεις για την αυτοτελή φορολόγηση των εφημεριών του ΕΣΥ στους γιατρούς, σας θυμίζω τις παρεμβάσεις στην υγεία για τα 600 ευρώ που παίρνουν οι υπηρετούντες σε απομακρυσμένες περιοχές, τους διορισμούς στην εκπαίδευση που ήταν πολύ περισσότεροι από όσοι σε άλλους τομείς μια συγκεκριμένη περίοδο και έτσι διορίσαμε 38.000 μόνιμους εκπαιδευτικούς. Άρα πολλές φορές η Κυβέρνηση απαντάει σε ανάγκες. Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι οι ένστολοι συνολικά και οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα υπόλοιπα σώματα ασφαλείας, θα δουν σημαντικές -προφανώς όχι ότι θα λύσει το πρόβλημα της ζωής τους αυτό- αλλά σημαντικές αυξήσεις και από 1η Απριλίου, δηλαδή από σήμερα, και από το καλοκαίρι: Ιούνιο – Ιούλιο, που είναι το επίδομα που ανακοινώθηκε από τον Πρωθυπουργό στον προϋπολογισμό.
Πάμε τώρα στο «γιατί» στην Άμυνα. Για τρεις λόγους. Πρώτος και κυριότερος: Υπάρχει μεγάλο ζήτημα με τα πολύ λίγα νέα παιδιά, τα οποία δηλώνουν στις Στρατιωτικές Σχολές και ειδικά στις Σχολές Αξιωματικών. Και είμαστε σε μία περίοδο όπου οι μαθητές θα δώσουν τις εξετάσεις τους και θα δηλώσουν τις σχολές τους. Άρα, θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα για τα παιδιά τα οποία σκέφτονται να δηλώσουν και, προφανώς, προβληματίζονται για τους προφανείς οικονομικούς λόγους να δηλώσουν τις σχολές αυτές. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με το ότι το Υπουργείο Άμυνας εκπόνησε ένα σχέδιο εξοικονόμησης χρημάτων που, πρακτικά, είναι το 60% των αυξήσεων, στις οποίες αναφέρθηκε ο Υπουργός Άμυνας, ο κ. Δένδιας. Το υπόλοιπο 40% είναι οι αυξήσεις που ήδη θα δουν όλοι οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας, δηλαδή και οι Αστυνομικοί και οι Λιμενικοί.
Και ο τρίτος λόγος, που δεν επηρεάζει άμεσα αυτές τις αποφάσεις, έχει ληφθεί μιας τεράστιας σημασίας απόφαση για την χώρα μας και για την Ευρώπη, σχετικά με τη ρήτρα διαφυγής, αυτό ήταν και ως αποτέλεσμα την περαιτέρω ενίσχυση ως προς τα εξοπλιστικά και της Ελλάδας και της Ευρώπης και την εξοικονόμηση πόρων. Δεν μπορεί λοιπόν οι υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις με τόσο υπερσύγχρονους εξοπλισμούς να μην έχουν και τις αντίστοιχες μισθολογικές απολαβές.
Σχετικά με δηλώσεις Υπουργών και βουλευτών που ζήτησαν περαιτέρω αυξήσεις.
Μία επισήμανση και θα απαντήσω ευθέως σε αυτό που με ρωτάτε. Οι περαιτέρω αυξήσεις που αναφέρονται στις Ένοπλες Δυνάμεις και ανακοινώθηκαν, για τους λόγους που σας εξήγησα, από τον Υπουργό Άμυνας, αφορούν την χρονική περίοδο μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, δηλαδή από το τέλος του 2025 και μετά. Οι αυξήσεις οι οποίες θα γίνουν τους επόμενους μήνες, έχουν ανακοινωθεί από τον Προϋπολογισμό και αφορούν το σύνολο των υπηρετούντων στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Οι ανακοινώσεις αυτές δεν ήταν οι πρώτες, ούτε θα είναι οι τελευταίες, με άξονα την ΔΕΘ, άρα στην ίδια λογική, με αντίστοιχη για να είμαι ακριβής, λογική, θα κινηθούμε και με τους αστυνομικούς και με τους πυροσβέστες και με τους λιμενικούς. Και εγώ θα πω κάτι κ. Μακρή και απαντώ στο ερώτημά σας και με το σύνολο της κοινωνίας, γιατί κάθε φορά που ένα νέο παιδί, το οποίο μένει σε νοίκι και αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με την στέγαση, για αυτό και προσπαθούμε να στηρίξουμε το εισόδημα, κυρίως της μεσαίας τάξης, όταν ακούει μια μονοθεματική συζήτηση, χωρίς να υποτιμώ την ανάγκη στήριξης των Σωμάτων Ασφαλείας, μας γυρίζει όλο και περισσότερο την πλάτη. Προφανώς λοιπόν το κανονικό είναι η οικονομική πολιτική να ασκείται κεντρικά, από το Οικονομικό Επιτελείο, οι Υπουργοί να ακούνε τις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, να εισηγούνται προφανώς και να διεκδικούν, ειδικά για τους εργαζόμενους που αναφέρονται στα Υπουργεία τους, τους γιατρούς, τους εκπαιδευτικούς, τους λιμενικούς. Είναι δουλειά των υπουργών να διεκδικούν για τους ανθρώπους οι οποίοι εργάζονται εν στενή, ή εν ευρεία εννοία στο χαρτοφυλάκιό τους. Όλοι έχουν μεγάλες ανάγκες, οι εργαζόμενοι, -δεν κλείνουμε τα μάτια στις ανάγκες και από εκεί και πέρα συλλογικά και συντεταγμένα η Κυβέρνηση προχωρά στις αποφάσεις της. Διαχωρίζω τους βουλευτές, γιατί οι βουλευτές είναι άνθρωποι οι οποίοι εκλέγονται στις εκλογικές τους περιφέρειες, πολλές φορές εκφράζουν και τους προβληματισμούς των ανθρώπων, οι οποίοι είτε τους ψηφίζουν, είτε όχι, έχουν πολύ μεγάλες ανάγκες στην καθημερινότητα τους και στο τέλος της ημέρας, το ξαναλέω, δεν υπάρχουν περισσότερο ή και λιγότερο ευαίσθητοι Υπουργοί, Υφυπουργοί, βουλευτές, όλοι μας θέλουμε με σωστό τρόπο, χωρίς η χώρα μας να βρεθεί πάλι στις μαύρες ημέρες που βρέθηκε πριν από δέκα χρόνια, τις μαύρες ημέρες της χρεωκοπίας, όλοι θέλουν με σωστό τρόπο να επιστραφεί στην κοινωνία, να επιστραφούν στην κοινωνία, τα περισσότερα από αυτά που στερήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.
Σχετικά με το συνολικό κόστος για την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού, καθώς και την επιστροφή του στους δημόσιους υπαλλήλους
Ο 13ος και ο 14ος μισθός, είναι συνολικά 3 δισ. ευρώ τα έχει πει ο Υπουργός Οικονομικών, αναλυτικά ο κ. Πιερακάκης. Η 13η και η 14η σύνταξη είναι 5 δισ. ευρώ, συνολικά αυτά τα δύο κάνουν 8 δισ. ευρώ, δεν υπάρχουν, δεν τα έχει αυτή τη στιγμή ή Κυβέρνηση, το Κράτος για να τα δώσει.
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν αυτά τα λεφτά, δεν μπορούν να δοθούν αυτά τα λεφτά, αλλά θα σας απαντήσω καθαρά κ. Χατζηνικολάου. Είμαι 37 ετών, οι περισσότεροι εκ των φίλων μου είναι πάνω-κάτω στην γενιά τη δική μου. Είμαι περήφανος που εκπροσωπώ μια Κυβέρνηση η οποία έχει δημιουργήσει μισό εκατομμύριο δουλειές και μέσα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, πολύ μεγάλης ακρίβειας, έχει καταφέρει και έχει αυξήσει τους μισθούς κατά 30%, όμως παράλληλα είμαι και πάρα πολύ ανήσυχος και για αυτό θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα και είναι το κύριο μέλημα του Πρωθυπουργού, γιατί πολλοί δικοί μας άνθρωποι, φίλοι μας, γνωστοί μας, συνεργάτες μας, ακόμα έχουν πολύ μεγάλες ανάγκες, είτε είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, είτε είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι, είτε είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Άρα ακόμα και να είχε το Κράτος να δώσει, που δεν έχει, είναι πολύ σημαντικό ότι αυξάνονται τα έσοδα της χώρας και πλέον συζητάμε για παροχές, εκεί που συζητούσαμε πριν από δέκα χρόνια για περικοπές. Αλλά ακόμα και να τα είχε αυτά τα λεφτά, τα χρήματα αυτά εγώ θεωρώ ότι πρέπει να πάνε κυρίως στην μεσαία τάξη, με περαιτέρω μειώσεις φόρων, αυτή νομίζω είναι και η βούληση κεντρικά της Κυβέρνησης και του Οικονομικού Επιτελείου, με στήριξη των νεότερων ανθρώπων, με στήριξη και των συνταξιούχων, με ελάφρυνση, περαιτέρω, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές.
Σχετικά με την επάρκεια του κατώτατου μισθού
Δεν υπάρχει καμία, μα καμία αμφιβολία ότι ένας άνθρωπος ο οποίος πάει στα 880 ευρώ, επί 14 μεν, μικτά δε, έχει λύσει τα προβλήματα της ζωής του. Ίσα-ίσα, συνεχίζει και αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα στην καθημερινότητά του. ‘Άρα, όποιος πανηγυρίζει με τα 880 ευρώ, αιθεροβατεί. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος αυτή τη στιγμή και στην Κυβέρνηση και κάποιος σοβαρός άνθρωπος που μας ακούει, που θεωρεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού έλυσε τα προβλήματα των ανθρώπων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. Από εκεί και πέρα, πράγματι, το γεγονός ότι έχουμε καταφέρει μέσα σε πεντέμισι χρόνια οι καθαρές αποδοχές ενός συμπολίτη μας που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό να αυξηθούν κατά 200 ευρώ τον μήνα καθαρά – είναι 200 ευρώ τον μήνα καθαρά – είναι σημαντικό βήμα με τις πέντε αυξήσεις που έχουμε κάνει, αλλά, προφανώς, δεν είναι αρκετό.
Παράλληλα με τον κατώτατο μισθό, ο οποίος έχει αυξηθεί κατά 35% και ο μέσος μισθός κατά 28%, έχει αυξηθεί σημαντικά και το κόστος ζωής, είναι ο πληθωρισμός μεσοσταθμικά στο 16%, αλλά, για παράδειγμα, ο πληθωρισμός τροφίμων σωρευτικά είναι στο 30%. Εμείς, λοιπόν, τι κάνουμε; Η χώρα μας έχει καταφέρει και έχει ανέβει στην 11η θέση από τις 22 χώρες που έχουν κατώτατο μισθό. Πρέπει να ανέβει, όμως, πολύ περισσότερο ως προς το διαθέσιμο εισόδημα. Τι κάνουμε; Εμείς, επειδή δεν πιστεύουμε στα «λεφτόδενδρα», γι’ αυτό και δεν θεωρώ ότι έχει κάποιο νόημα να ζητάμε χωρίς να ξέρουμε από πού θα τα βρούμε, – αυτό το κάνει η αντιπολίτευση με μεγάλη αποτυχία, έτσι; – μεγαλώνουμε την «πίτα». Πώς μεγαλώνουμε την «πίτα»; Με δύο τρόπους: Δημιουργώντας δουλειές με την πολιτική μας. Πλέον μισό εκατομμύριο άνθρωποι, που πληρώνονταν από το επίδομα ανεργίας, πληρώνουν στο κράτος φόρους και εισφορές, χωρίς αυτοί να είναι αυξημένοι, έτσι; Με αυτό τον τρόπο, λοιπόν, το κράτος αυξάνει τα έσοδά του, χωρίς να δημιουργεί παραπάνω φόρους ή να τους αυξάνει. Και ο δεύτερος τρόπος είναι με το να αντιμετωπίζουμε τη φοροδιαφυγή. Με αυτούς, λοιπόν, τους δύο τρόπους το Κράτος μεγαλώνει την «πίτα», αυξάνει τα έσοδα και σταδιακά αυτά τα επιστρέφει με δίκαιο τρόπο. Για μένα, λοιπόν, ο δίκαιος τρόπος είναι όλο και περισσότερες μειώσεις φόρων, όλο και περισσότερες ανάσες. Ένας άλλος τρόπος – είναι κάτι το οποίο θα το εξηγήσει αναλυτικά το οικονομικό επιτελείο και ο κ. Πιερρακάκης και οι υπόλοιποι του Υπουργείου Οικονομικών – είναι η πολύ σημαντική διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού, που θα γίνει στο πλαίσιο της ψήφισης του προσεχούς νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών. Μπαίνει πλέον δυναμικά η μεσαία τάξη στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Είναι όλοι αυτοί που ειρωνικά κάποιοι τους έλεγαν «νοικοκυραίους» τα προηγούμενα χρόνια. Έχουν αντέξει σε πάρα πολύ δύσκολα χρόνια και πρέπει να πάρουν μια ανάσα, ούτως ώστε να ρυθμίσουν τα χρέη τους. Είναι πολύ γενναία η διεύρυνση που κάνει το οικονομικό επιτελείο και αξίζει να ενημερώσουμε τους πολίτες και για την υποχρεωτικότητα – γιατί έχουμε ψηφίσει κι άλλα πράγματα τα προηγούμενα χρόνια – αποδοχής των αποφάσεων του εξωδικαστικού μηχανισμού.
«Βαθύ» κράτος και εξάρθρωση κυκλωμάτων
Επειδή συνηθίζουμε να μιλάμε για το κράτος το οποίο απουσιάζει σε πολλές πτυχές και ακόμα έχει πολλές πληγές που πρέπει να κλείσουμε, πρέπει να μιλήσουμε και για το κράτος το οποίο φαίνεται ότι αλλάζει και είναι εδώ. Ένα μέρος του κράτους το οποίο φαίνεται ότι αλλάζει, είναι η λειτουργία της Αστυνομίας, αναφερθήκατε στις πολεοδομίες, η εξάρθρωση ενός ακόμα κυκλώματος είναι αποτέλεσμα οργανωμένης δουλειάς της Ελληνικής Αστυνομίας, οι 48 εγκληματικές οργανώσεις που εξαρθρώθηκαν τους τελευταίους πεντέμισι μήνες, είναι αποτέλεσμα του σώματος αντιμετώπισης οργανωμένου εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας. Το γεγονός, επιπλέον, ότι έχουμε, μόνο το ΄24, δώδεκα χιλιάδες συλλήψεις για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, είναι δουλειά του κράτους. Το 112 και τα drones και ο καθαρισμός οικοπέδων είναι δουλειά του κράτους. Μια σειρά από ψηφιακές υπηρεσίες που ξεκίνησαν να λειτουργούν από το ΄19 μέχρι σήμερα, είναι δουλειά του κράτους, δυστυχώς, ή τέλος πάντων, η πραγματικότητα είναι ότι έχουμε να κάνουμε με πολλά ακόμα, για ένα κράτος το οποίο έχει αλλάξει πολύ και θετικά σε πολλές εκφάνσεις του αλλά δεν έχει αλλάξει σημαντικά.
Σχετικά με τη δημοσκοπική εικόνα του κυβερνώντος κόμματος
Οι δημοσκοπήσεις λένε τρία πράγματα: Το πρώτο πράγμα που λένε είναι ότι έχουμε ακόμα πολύ μεγάλη απόσταση από το επιθυμητό ποσοστό επανεκλογής μας το 2027. Γι’ αυτό και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σκύψουμε το κεφάλι και να δουλέψουμε ακόμα περισσότερο και ακόμα πιο αποτελεσματικά, δηλαδή με μεγαλύτερες ταχύτητες, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το δεύτερο πράγμα που λένε οι δημοσκοπήσεις είναι ότι είμαστε η πρώτη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, έχετε όλοι σας εμπειρία και το θυμάστε αυτό, που έχει τέτοια διαφορά από τα υπόλοιπα κόμματα. Αυτό σημαίνει ότι έχουν γίνει θετικά στον τόπο αυτά τα χρόνια και επαναλαμβάνω, όπως είπα πριν λίγα δευτερόλεπτα, πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα. Και το τρίτο, εγώ δεν θα κρύψω τα λόγια μου, θεωρώ ότι οι δημοσκοπήσεις λένε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, ειδικά τους τελευταίους δύο μήνες παραπλανήθηκε από μία προσπάθεια χειραγώγησης, πάνω σ’ ένα τραγικό δυστύχημα, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτά τα οποία ζήσαμε τις τελευταίες πέντε ημέρες, όπου είχαμε δύο σημαντικά στοιχεία, τα οποία η Δικαιοσύνη θ’ αξιολογήσει, εγώ δεν κάνω τον ανακριτή, -τη γνησιότητα ταυτοποίησης των video, αναφέρομαι στην εμπορική αμαξοστοιχία του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών και μία πολύ σημαντική πραγματογνωμοσύνη που ήταν αποτέλεσμα αιτήματος οικογενειών των θυμάτων, το ένα στοιχείο: υπάρχει η πραγματογνωμοσύνη, η οποία λέει ότι, κατά πάσα πιθανότητα, δεν υπήρχε κάτι στην εμπορική αμαξοστοιχία, υπάρχει πάνω από ένα χρόνο στη δικογραφία και η γνησιότητα των video είναι κάτι το οποίο περιμέναμε με όλοι πάρα πολύ καιρό. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης το τελευταίο χρονικό διάστημα, δύο μήνες, βγάζουνε από τρεις έως πέντε ανακοινώσεις, κατά μέσο όρο, την ημέρα, κατά παρέκκλιση των αρμοδιοτήτων τους, παριστάνοντας τους δικαστές, δηλαδή, και τους εισαγγελείς. Κουνώντας το δάχτυλο, προεξοφλώντας καταδίκες, ζητώντας φυλακίσεις, μιλώντας για ενορχηστρωτές συγκάλυψης.
Σχετικά με την κοινή γνώμη και την κυβερνητική διαχείριση στο θέμα των Τεμπών
Πρώτον δεν αναφέρθηκα στους πολίτες, αναφέρθηκα στην αντιπολίτευση. Η κοινή γνώμη δικαίως οργίζεται με τις τεράστιες αδυναμίες που είχε το κράτος, οι οποίες «συναντήθηκαν» με τα τεράστια ανθρώπινα λάθη εκείνη τη μοιραία νύχτα στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Αυτό είναι δεδομένο. Δεν αναφέρομαι στις παθογένειες του κράτους και τα δικά μας λάθη και τις δικές μας παραλείψεις, που από την πρώτη στιγμή, πρώτος ο Πρωθυπουργός παραδέχθηκε και παραδεχθήκαμε. Δεν αναφέρομαι στα αίτια που οδήγησαν στο δυστύχημα. Αναφέρομαι σε μια χυδαία εργαλειοποίηση της αντιπολίτευσης με ένα αφήγημα το οποίο θα καταρρεύσει απ’ ό,τι φαίνεται και θ’ αντιστραφεί, το αφήγημα της συγκάλυψης. Είναι άλλο πράγμα τα λάθη, αστοχίες ή απλά αμέλειες, ή το οτιδήποτε θα κρίνει η Δικαιοσύνη, που οδήγησαν μαζί με τα ανθρώπινα λάθη στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, που δεν τα αρνούμαστε. Είναι άλλο πράγμα, το αφήγημα της συγκάλυψης, που το δημιούργησε η αντιπολίτευση, παραποιώντας δεδομένα και θεωρώ, η Δικαιοσύνη θα το αξιολογήσει, ότι όσο βγαίνουν στοιχεία και με νηφάλιο τρόπο παρουσιάζονται στους πολίτες, η συγκάλυψη θα γυρίσει 180 μοίρες ανάποδα και θα είναι μια αντίθετη συγκάλυψη, η συγκάλυψη της αλήθειας από την αντιπολίτευση.
