Στην πρόσληψη συνολικά 29.948 αναπληρωτών εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και στη Γενική Εκπαίδευση για το διδακτικό έτος 2026-27, προχώρησε χθες, Τρίτη, το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο, 23.162 προσλήψεις αφορούν στους εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, 6.786 προσλήψεις αφορούν σε ΕΕΠ και ΕΒΠ και 142 αφορούν στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία.
Αναλυτικότερα, όσον αφορά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην πρόσληψη:
(α) 11.502 εκπαιδευτικών κλάδων/ειδικοτήτων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ)
(γ) 200 εκπαιδευτικών κλάδου ΠΕ79.01 σε Μουσικά Σχολεία για τη διδασκαλία μουσικών ειδικεύσεων,
(δ) 142 εκπαιδευτικών στα Δημόσια Ωνάσεια Σχολεία.
Σημειώνεται ότι δεν καλύφθηκαν 35 θέσεις, εκ των οποίων οι 34 αφορούσαν σε προσλήψεις ΕΑΕ με πιστοποιημένη επάρκεια στην ελληνική γραφή Braille ή στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, λόγω έλλειψης υποψηφίων.
Επίσης, διατέθηκαν για πρόσληψη στη Σιβιτανίδειο Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων, με απόφαση του οικείου Διοικητικού Συμβουλίου, σαράντα (40) προσωρινοί αναπληρωτές κλάδων Β/θμιας Εκπ/σης.
Επιπλέον, το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην πρόσληψη 6.786 μελών Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, τα οποία κατανέμονται ως εξής:
Στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ): 1.647
Στην Εξειδικευμένη Εκπαιδευτική Υποστήριξη (παράλληλη): 4.080
Στα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ): 381
Στα Σχολικά Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης (ΣΔΕΥ) στα ΚΕΔΑΣΥ: 678.
Σημειώνεται ότι δεν βρέθηκαν 108 υποψήφιοι για την κάλυψη ισάριθμων θέσεων που δόθηκαν για πρόσληψη.
Επίσης, προσελήφθη ένας αναπληρωτής για πρόσληψη σε Εκκλησιαστικό Σχολείο για την εξειδικευμένη εκπαιδευτική υποστήριξη.
Οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν και να αναλάβουν υπηρεσία από τη Δευτέρα 7 έως και την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τη διαδικασία τοποθέτησης σε σχολικές μονάδες (για τις περιπτώσεις που απαιτείται) και ανάληψης υπηρεσίας, οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να ανατρέξουν στην διεύθυνση www.minedu.gov.gr/anaplirotes όπου έχουν αναρτηθεί οι απαραίτητες πληροφορίες και διευκρινίσεις.
Το Ιράν εξαπέλυσε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, έπειτα από νέο κύμα αμερικανικών πληγμάτων στο έδαφός του, το δεύτερο μέσα σε μερικά 24ωρα.
«Αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν στόχους του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης», συμπεριλαμβανομένων «εγκαταστάσεων αντιαεροπορικής άμυνας, συστημάτων ραντάρ, ναυτικών πόρων και εγκαταστάσεων, δυνατοτήτων πόντισης ναρκών και επικοινωνιακών εγκαταστάσεων», ανέφερε μέσω X το μικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»), ανακοινώνοντας το πέρας του κύματος βομβαρδισμών.
Το Ιράν έκανε κατόπιν γνωστό ότι διεξήγαγε «αποφασιστική επιχείρηση σε αντίποινα», βάζοντας στο στόχαστρο «βάσεις και συμφέροντα» των ΗΠΑ στην περιοχή με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εφόρμησης, όπως μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim.
Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν από την πλευρά τους ότι επιτέθηκαν εναντίον αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στο Μπαχρέιν.
Αν η Τεχεράνη «ανταποδώσει αυτή την εντελώς δικαιολογημένη επίθεση, θα χτυπηθεί ξανά, πολύ πιο σκληρά και πιο δυνατά», απείλησε από την άλλη ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μέσω Truth Social.
Έπειτα τόνισε, επίσης μέσω του ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης που αποτελεί προσωπική του ιδιοκτησία, πως προτιμά την τρέχουσα κατάσταση, του «αρέσει», είναι «πολύ καλύτερη», διαβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά πως η Ουάσιγκτον έχει τον «σχεδόν πλήρη έλεγχο του στενού του Ορμούζ» και ότι η ιρανική οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα «πλήρους κατάρρευσης». «Πότε θα ξεσηκωθεί και θα δώσει μάχη ο ιρανικός λαός;» διερωτήθηκε ρητορικά, επαναφέροντας εμμέσως πλην σαφώς στο τραπέζι την επιδίωξη αλλαγής καθεστώτος στην οποία αναφερόταν όταν ξεκινούσε ο πόλεμος στα τέλη Φεβρουαρίου.
Στο πεδίο, οι ιορδανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι κατέστρεψαν δέκα βαλλιστικούς πυραύλους οι οποίοι εκτοξεύτηκαν από το Ιράν, προσθέτοντας πως άλλοι τρεις κατέπεσαν σε απομακρυσμένες, ακατοίκητες περιοχές, χωρίς να αναφερθούν τραυματισμοί.
Το Κουβέιτ ανακοίνωσε εξάλλου ότι έγινε στόχος επίθεσης με πυραύλους και drones, ενώ ήχησαν σειρήνες συναγερμού στο Μπαχρέιν νωρίς το πρωί, διαπίστωσαν ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτορείου.
Εκπρόσωπος της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης του Ιράν, ο Εμπραχίμ Ζολφαγαρί, υποσχέθηκε «μεγαλύτερα και πιο καταστροφικά αντίποινα» σε περίπτωση συνέχισης των αμερικανικών επιθέσεων, προειδοποιώντας «κάθε χώρα που συνεργάζεται με τον επιτιθέμενο αμερικανικό στρατό».
Γαμήλια γιορτή
Κρατικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν απολογισμό που έκανε λόγο για 11 νεκρούς στους αμερικανικούς βομβαρδισμούς: τέσσερις άνθρωποι, ανάμεσά τους παιδί, σκοτώθηκαν και άλλοι πενήντα και πλέον τραυματίστηκαν εξαιτίας αμερικανικού πυραυλικού πλήγματος στο νότιο Ιράν ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη γαμήλια γιορτή σε σπίτι στην Ορμουζγκάν (νοτιοανατολικά)· άλλοι 7 σκοτώθηκαν και ακόμη οκτώ τραυματίστηκαν σε επίθεση με πυραύλους στη Χουζεστάν (δυτικά).
Οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί άρχισαν μερικές ώρες αφού ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν πρότεινε επιστροφή στη διπλωματία — παρότι οι διαπραγματεύσεις έχουν περιέλθει σε απόλυτο αδιέξοδο εδώ και καιρό.
Διαβεβαίωσε ότι αν οι ΗΠΑ τηρήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν με το λεγόμενο μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, που υπογράφτηκε στα μέσα Ιουνίου αλλά έγινε κομμάτια μερικές εβδομάδες αργότερα, τον Ιούλιο, «η Ισλαμική Δημοκρατία θα λάβει αμέσως μέτρα αμοιβαιότητας».
Η κρατική τηλεόραση έκανε λόγο χθες για πολλές εκρήξεις στο νότιο τμήμα της χώρας, κοντά στην Μπαντάρ Αμπάς και στο νησί Κεσμ, στον Κόλπο, όπου βρίσκεται καίριας σημασίας τερματικός πετρελαϊκός εξαγωγικός σταθμός του Ιράν.
Κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν ανέφεραν επίσης ότι στοχοποιήθηκε αεροδρόμιο στο νότιο Ιράν, στην επαρχία Κερμάν.
Οι χθεσινοί αμερικανικοί βομβαρδισμοί διεξήχθησαν αφού δυο πολύ μεγάλα πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια χτυπήθηκαν από «βλήματα άγνωστης προέλευσης» καθώς διέσχιζαν το στενό αυτό υψηλής στρατηγικής σημασίας, σύμφωνα με την ελληνική εταιρεία διαχείρισης θαλάσσιων κινδύνων MARISKS.
Οι τιμές των υδρογονανθράκων έκαναν άλμα μετά τις νέες εχθροπραξίες. Το βαρέλι της αμερικανικής ποικιλίας αργού WTI ξεπέρασε το συμβολικό όριο των 90 δολαρίων, για πρώτη φορά από τα τέλη Ιουλίου. Στην Ευρώπη, η τιμή του αερίου έφτασε σε υψηλό τριετίας.
Στο μεταξύ, στην Ταϊλάνδη…
Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν εξαπολύσει επίσης βομβαρδισμούς την Κυριακή, για πρώτη φορά έπειτα από έναν μήνα συγκριτικής ηρεμίας, εναντίον στρατιωτικών στόχων σε ιρανικό νησί. Το Ιράν ανταπέδωσε με επιθέσεις εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Ιορδανία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το Ιράν θέλει να προχωρήσει στην επιβολή τελών για παρεχόμενες υπηρεσίες στα πλοία που διασχίζουν το στενό του Ορμούζ — όπου η ναυσιπλοΐα ήταν ελεύθερη προτού ξεσπάσει ο πόλεμος.
Η κυβέρνηση Τραμπ από την πλευρά της υπόσχεται εκστρατεία για προκληθεί οικονομική «ασφυξία» στο Ιράν, μέσω κυρώσεων η μορφή που θα πάρουν οι οποίες μένει να διευκρινιστεί.
Οι ιρανικές αρχές κάλεσαν χθες να μειωθεί η κατανάλωση καυσίμων, ιδίως βενζίνης, στη χώρα, καθώς η Τεχεράνη είναι αντιμέτωπη με δυσκολίες ως προς τις εισαγωγές, εξαιτίας του ναυτικού αποκλεισμού των λιμανιών στον Κόλπο που επιβάλλεται από το αμερικανικό ΠΝ.
Χιλιάδες χιλιόμετρα από εκεί, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln κατέπλευσε σήμερα το πρωί στην Ταϊλάνδη, έπειτα από εννιά και πλέον μήνες στη θάλασσα, διαπίστωσαν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Αφού αρχικά είχε αναπτυχθεί στη Νότια Σινική Θάλασσα, κατόπιν διατάχτηκε να πλεύσει στη Μέση Ανατολή, στην αρχή του πολέμου, στα τέλη Φεβρουαρίου. Η σοβαρή επιδείνωση των συνθηκών ζωής των μελών του πληρώματός του προκάλεσε έντονες αντεγκλήσεις τελευταία στις ΗΠΑ.
Περισσότερες θεραπείες για ασθενείς από τη Β. Ελλάδα.
Περισσότεροι ασθενείς από τη Βόρεια Ελλάδα, την υπόλοιπη χώρα και την Κύπρο αναμένεται να έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένες κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες, χωρίς να χρειάζεται να μετακινούνται σε άλλα κέντρα της Ελλάδας ή στο εξωτερικό, με τη λειτουργία της νέας πτέρυγας Κυτταρικών και Γονιδιακών Θεραπειών και Εργαστηρίων της Αιματολογικής Κλινικής του Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου».
Τη νέα πτέρυγα θα εγκαινιάσει στις 4 Σεπτεμβρίου, στις 19:00, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. Σύμφωνα με στοιχεία της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας, η λειτουργία της νέας υποδομής αναμένεται να συμβάλει στην αύξηση του αριθμού των κυτταρικών θεραπειών κατά 30% έως 50%, ενώ παράλληλα διευρύνονται οι θεραπευτικές ενδείξεις.
Το νέο κτίριο χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», με συμβατικό τίμημα περίπου 13,36 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, και αποτελεί μία από τις νέες υποδομές του νοσοκομείου. Έχει συνολική επιφάνεια 2.507,95 τετραγωνικών μέτρων και αναπτύσσεται σε τρεις υπέργειους ορόφους. Στη νέα πτέρυγα συγκεντρώνονται σε ενιαίο χώρο οι υποδομές για κρίσιμες λειτουργίες της Αιματολογίας, μεταξύ άλλων το Εργαστήριο Μοριακής Αιματολογίας, η Δημόσια Τράπεζα Ομφαλοπλακουντιακού Αίματος, τα Εργαστήρια Γονιδιακής και Κυτταρικής Θεραπείας, Κυτταρογενετικής, Κυτταρομορφολογίας και Κυτταρομετρίας Ροής, καθώς και Βιοτράπεζα και υποδομές για τη διεξαγωγή κλινικών μελετών.
Με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται στην Ελλάδα και διεθνώς γύρω από το θέμα των βιοκαυσίμων, ο κ. Νίκος Δαναλάτος, καθηγητής Γεωργίας και Οικολογίας Φυτών, Διευθυντής του Εργαστηρίου Γεωργίας και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, καταθέτει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων τις δικές του επιστημονικές απόψεις.
«Επειδή λοιπόν το θέμα είναι μεγάλο και πολύπτυχο, ας επιχειρήσουμε να βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους», τονίζει ο κ. Δαναλάτος, και «φυσικά ας συμφωνήσουμε στο βασικό δόγμα ότι οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι μονόδρομος στην Ελλάδα και παγκοσμίως στον 21ο αιώνα».
«Στο ερώτημα όμως ποιές είναι οι κυριότερες ΑΠΕ, είμαι σίγουρος ότι ο μέσος Έλληνας θα απαντήσει ότι είναι τα φωτοβολταϊκά και οι ανεμογεννήτριες. Αυτό είναι μύθος», σύμφωνα με τον ίδιο. Στην Ευρώπη τα φωτοβολταϊκά και οι ανεμογεννήτριες καταλαμβάνουν ποσοστά μόλις 13% και 17% των ΑΠΕ, αντίστοιχα. Η αλήθεια είναι ότι τη μερίδα του λέοντος στις ΑΠΕ κατέχει η βιομάζα με 50% των ΑΠΕ, ενώ σημαντικό ποσοστό καταλαμβάνει και η υδρο-ηλεκτρική ενέργεια (12%).
Ας δούμε τώρα τι είναι η βιομάζα. Η βιομάζα αποτελεί, τονίζει ο καθηγητής, «οποιαδήποτε οργανικής προέλευσης πρώτη ύλη για την παραγωγή στερεού, υγρού ή αερίου βιο-καυσίμου. Έτσι λοιπόν ως βιομάζα νοούνται τα υπολείμματα των αστικών και γεωργικών βιομηχανιών ή τα υπολείμματα των καλλιεργειών (π.χ. άχυρο, βαμβακόβεργες, πριονίδι, ελαιοπυρήνας, αστικά και γεωργικά λύματα, κοκ), και τα προϊόντα των ενεργειακών καλλιεργειών (π.χ. βιομάζα από αγριαγκινάρας, ινώδες σόργο, μίσχανθο, σπέρματα από ηλίανθο ή ελαιοκράμβη, στελέχη κενάφ ή γλυκού σόργου, κοκ)».
Στην Ευρώπη σήμερα περίπου το 74% της βιομάζας προέρχεται από υπολείμματα ξυλείας και από ενεργειακές καλλιέργειες και χρησιμοποιείται για την παραγωγή στερεών και υγρών βιοκαυσίμων, ενώ το 26% προέρχεται από οργανικά απόβλητα.
Και ερχόμαστε τώρα στα βιοκαύσιμα. Ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών και αρμοδίων πιστεύει ότι τα μόνα βιοκαύσιμα είναι το βιοντίζελ και η βιοαιθανόλη. Αυτό είναι επίσης μύθος, σημειώνει ο καθηγητής. Τα υγρά βιοκαύσιμα και κυρίως το βιοντίζελ κατέχουν, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα μικρό ποσοστό μόλις το 11,5% (12,9 εκατομ. τόνοι ισοδυνάμου πετρελαίου) ενώ την μερίδα του λέοντος κατέχουν τα στερεά βιοκαύσιμα που με ετήσια διακίνηση περί τους 95 εκατ. τόνους ισοδύναμου πετρελαίου αποτελούσαν και αποτελούν τα κύρια ευρωπαϊκά βιοκαύσιμα. Τα καύσιμα αυτά μεταφέρονται, αποθηκεύονται και τροφοδοτούνται ως ρευστά καύσιμα και έχουν από 15ετίας διαμορφωμένη τιμή αγοράς για οικιακές και βιομηχανικές χρήσεις.
Συνοψίζοντας, με βάση όλα τα παραπάνω, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Δαναλάτος, δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο για τα βιοκαύσιμα και αυτό γιατί δεν μπορούν να μπουν σε καλούπια καλλιέργειες που παράγουν διαφορετικά προϊόντα κάτω από διαφορετικές οικολογικές συνθήκες και τρόπους διαχείρισης. Κάθε αλλαγή χρήσης γης πρέπει να γίνεται στη βάση ποσοτικής εκτίμησης της καταλληλότητας της εναλλακτικής ως προς την παραδοσιακή χρήση και σε σχέση με τα κριτήρια που τέθηκαν. Και αυτό είναι δουλειά έμπειρων επιστημόνων σε μια δια-επιστημονική προσέγγιση (multidisciplinary approach).
Στο ερώτημα, τέλος, «ποιά είναι απαραίτητη; Η ενέργεια ή η τροφή;», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως και η ενέργεια είναι απαραίτητη, όπως και η τροφή. Για να εξηγήσει: «Η δε πείνα -όπου υπάρχει- δεν οφείλεται στην έλλειψη καλλιεργούμενης έκτασης αλλά στο άγονο έδαφος και την έλλειψη καλλιεργητικών μέσων και λίπανσης. Τον αιώνα που μεσολάβησε από το 1860 έως το 1960, ο πληθυσμός της γης αυξήθηκε κατά 2 δισεκατομμύρια που για να τραφούν επεκτάθηκε η καλλιεργούμενη γη κατά 8 δισεκατομμύρια στρέμματα.
Από το 1960 έως σήμερα η καλλιεργούμενη έκταση δεν παρουσίασε σημαντική περαιτέρω επέκταση ενώ γίναμε κατά 5,3 δισεκατομμύρια περισσότεροι. Μπορέσαμε όμως να επιβιώσουμε χάρη στην ραγδαίως αυξανόμενη εφαρμογή (αζωτούχου) λίπανσης που έφθασε σήμερα τους 112 εκατ. τόνους. Με τη λίπανση αυτή επηρεάζουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά λιγότερο από 1%. Mερική αντικατάσταση καλλιεργειών τροφής με ενδεδειγμένες καλλιέργειες παραγωγής ενέργειας, όπως π.χ. η αγριαγκινάρα στην Ελλάδα, θα αποσυμπιέσει και τις τιμές των προϊόντων σε όφελος των γεωργών που είναι ο πλέον αδύναμος κρίκος σε όλες τις κοινωνίες».
Περισσότεροι από 5.000 θάνατοι που αποδίδονται στη ζέστη καταγράφηκαν στην Ισπανία από την 1η Ιουνίου έως και την 31η Αυγούστου, αριθμός ρεκόρ για αυτήν την περίοδο αφότου ξεκίνησε η συγκέντρωση αυτών των δεδομένων από το Ινστιτούτο Υγείας Κάρολος Γ’ το 2015.
Αυτό το δημόσιο ινστιτούτο, που έχει την έδρα του στη Μαδρίτη, απέδωσε στη ζέστη 2.149 θανάτους τον Αύγουστο, 2.025 τον Ιούλιο και 937 τον Ιούνιο, δηλ. 5.111 θανάτους σε αυτούς τους τρεις μήνες, σύμφωνα με δεδομένα που είδε το Γαλλικό Πρακτορείο. Το προηγούμενο ρεκόρ για αυτούς τους τρεις μήνες είχε σημειωθεί το 2022, με 4.652 θανάτους να αποδίδονται στη ζέστη. Συγκριτικά, την ίδια περίοδο, 3.651 θάνατοι αποδόθηκαν στην ίδια αιτία το 2025 και 1.977 το 2024.
Οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονται στο λεγόμενο σύστημα “MoMo” (Παρακολούθηση της θνησιμότητας), που συγκεντρώνει σε καθημερινή βάση τον αριθμό των θανάτων στην Ισπανία και υπολογίζει τη διαφορά της καταγραφείσας θνησιμότητας με την προβλεπόμενη θνησιμότητα στη βάση ιστορικών σειρών. Ενσωματώνει επίσης παράγοντες όπως οι θερμοκρασίες που ανακοινώνονται από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (Aemet).
Όπως και μεγάλο μέρος της Ευρώπης, η Ισπανία διανύει φέτος ένα ιδιαίτερα ζεστό καλοκαίρι, με διαδοχικά κύματα ισχυρού καύσωνα. Η χώρα ετοιμάζεται για νέα μεγάλη αύξηση των θερμοκρασιών τις επόμενες ημέρες, “έπειτα από μερικές ημέρες σχετικής δροσιάς για την εποχή σε πολλές περιοχές”, επισήμανε το Σαββατοκύριακο η Aemet.
“Ο Σεπτέμβριος έρχεται με ζέστη αντίστοιχη μιας ζέστης το κατακαλόκαιρο”, προειδοποίησε η μετεωρολογική υπηρεσία, αναφερόμενη στην πιθανότητα οι θερμοκρασίες να είναι πάνω από 10 βαθμούς από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα.
Ο Ιούλιος του 2026 ήταν ήδη ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί στην Ισπανία, στα επίπεδα του Ιουλίου του 2022,σύμφωνα με τη μετεωρολογική υπηρεσία.
Ο έβδομος μήνας της χρονιάς, που σημαδεύτηκε από άνευ προηγουμένου πυρκαγιές στην Ισπανία, ήταν επίσης “ο πιο ξηρός Ιούλιος από την αρχή καταγραφής των στοιχείων το 1961”, διευκρίνισε η Aemet.
Στη πρώτη γραμμή της κλιματικής αλλαγής, η Ισπανία βίωσε τα τελευταία χρόνια κύματα καύσωνα όλο και μεγαλύτερης διάρκειας και συχνότητας, με θερμοκρασίες που ξεπερνούν σε μεγάλο βαθμό τους 40 βαθμούς Κελσίου.
Οι παράνομες εξαγωγές κοκαΐνης ξεπέρασαν τις πωλήσεις αργού πετρελαίου για πρώτη φορά και έγιναν η μεγαλύτερη μεμονωμένη εξαγωγή της Κολομβίας, σύμφωνα με έκθεση του Πανεπιστημίου EAFIT που έχει την έδρα του στη Μεντεγίν.
Οι παράνομες εξαγωγές κοκαΐνης της Κολομβίας υπολογίζονται στη μελέτη σε 16,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 έχοντας ξεπεράσει τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια που εισπράχθηκαν από την πετρελαϊκή βιομηχανία. Η αύξηση υπογραμμίζει τη θέση της Κολομβίας ως πρώτης στον κόσμο παραγωγού κοκαΐνης, υπεύθυνης για σχεδόν το 70% των παγκόσμιων προμηθειών.
Η έκρηξη του εμπορίου του παράνομου ναρκωτικού ξεχωρίζει ανάμεσα στους μεγάλους εξαγωγικούς τομείς της Κολομβίας. Σύμφωνα με τους ερευνητές του EAFIT, ο άνθρακας κατατάσσεται στη θέση του τρίτου μεγαλύτερου εξαγωγικού πυλώνα της χώρας στα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια και ακολουθούν οι νόμιμες εξαγωγές χρυσού στα 4,1 δισεκατομμύρια δολάρια και η παράνομη εξόρυξη χρυσού στα 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το εμπόριο της κοκαΐνης έχει φθάσει να αντιπροσωπεύει σχεδόν 4,4% του ΑΕΠ της Κολομβίας. Ειδικοί προειδοποιούν ότι κατά την προηγούμενη δεκαετία η παράνομη οικονομία της κοκαΐνης επεκτάθηκε από το 0,8% του ΑΕΟ το 2013 σε πάνω από 4% το 2024.
Η ετήσια παραγωγή κοκαΐνης της Κολομβίας δεκαπλασιάσθηκε, από λιγότερους από 300 μετρικούς τόνους το 2013 σε σχεδόν 3.000 μετρικούς τόνους το 2024.
Στην έκθεση εξετάζεται πώς τα περιθώρια κέρδους πολλαπλασιάζονται εκθετικά κατά μήκος της αλυσίδας του λαθρεμπορίου.
Στις αγροτικές περιφέρειες της Κολομβίας, όπου καλλιεργείται, ένα κιλό φύλλων κόκας κοστίζει περίπου 468 δολάρια. Μόλις γίνει η επεξεργασία τους σε παράνομα εγχώρια εργαστήρια, η αξία ενός κιλού υδροχλωρικής κοκαΐνης αυξάνεται στα 1.400 δολάρια.
Καθώς το κολομβιανό οργανωμένο έγκλημα επεκτείνει όλο και περισσότερο την πρόσβασή του στα διεθνή δίκτυα διανομής έξω από τη χώρα, τα έσοδά του πολλαπλασιάζονται. Η μέση τιμή σταθμισμένη με τον όγκο για τα κολομβιανά καρτέλ φτάνει σχεδόν τα 5.929 δολάρια ανά κιλό κατά την εξαγωγή, ενώ οι τιμές χονδρικής σε αγορές-προορισμούς, όπως η Ευρώπη, μπορεί να υπερβούν τα 78.000 δολάρια το κιλό.
Αυτή η βαθιά ενσωμάτωσή τους στις παγκόσμιες αλυσίδες προσφοράς επιτρέπει στα εγχώρια συνδικάτα του εγκλήματος να οικειοποιούνται μεγάλα περιθώρια κέρδους που δημιουργούνται στο εξωτερικό, ενισχύοντας τον κυρίαρχο ρόλο του λαθρεμπορίου των ναρκωτικών στην οικονομία της Κολομβίας.
Ο όρος «ασπίδα του Αχιλλέα» δεν προέκυψε με την υπογραφή της συμφωνίας προμήθειας αμυντικών συστημάτων με το Ισραήλ. Η ασπίδα περιγράφεται στην Ιλιάδα. Ο Πάτροκλος είχε πάρει τα άρματα του Αχιλλέα. Μετά την θανάτωσή του από τον Έκτορα, ο τελευταίος απέκτησε και τα άρματά που φορούσε ο νεκρός. Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, ζήτησε από τον θεό Ήφαιστο να φτιάξει καινούργια πανοπλία για τον γιό της. Η περιγραφή της Ασπίδας από τον Όμηρο είναι αριστουργηματική. Σε αυτήν απεικονίζει όλον τον κόσμο και κυρίως τις αντιθέσεις, τις ειρηνικές εργασίες και τις πολεμικές συγκρούσεις, τον κόσμο της εργασίας και τις προετοιμασίες μίας γιορτής.
Γράφει ο Άγγελος Συρίγος
Υπ’ αυτό το πρίσμα ήταν επιτυχημένη η επιλογή του ονόματος για την αγορά οπλικών συστημάτων, που σε τρία περίπου χρόνια θα μας προστατεύουν από τις νέες απειλές για να συνεχίζουμε τα ειρηνικά μας έργα.
Γιατί όμως αγοράζουμε πανάκριβα οπλικά συστήματα; Αεροσκάφη Ραφάλ και F-35; φρεγάτες Μπελαρά; τα ραντάρ και τα οπλικά συστήματα της άλλης «Ασπίδας του Αχιλλέα»; Πρόκειται να επιτεθούμε στην Τουρκία; Προφανώς και όχι!
Τα θέλουμε για αποτροπή. Η αποτροπή είναι στρατηγική για την αποφυγή της ένοπλης συγκρούσεως. Βασίζεται στην απειλή ένοπλης απαντήσεως από ένα κράτος προκειμένου να πεισθεί το άλλο κράτος να απέχει από εχθρικές ενέργειες. Το μήνυμα είναι απλό: Εάν μου επιτεθείς, το κόστος των πληγμάτων που θα δεχθείς, θα ξεπερνά κατά πολύ το όποιο όφελος. Αντιθέτως, ο πόλεμος επιδιώκει την επικράτηση μέσω της ένοπλης συγκρούσεως και βασίζεται στην πραγματική χρήση της βίας.
Η αποτροπή αποτελεί κεντρική έννοια στη διεθνή ασφάλεια. Εφαρμόζεται επιτυχημένα στο θέμα των πυρηνικών όπλων επί τόσες δεκαετίες. Όταν κάποιος επιδιώκει να ενισχύσει τις δυνατότητές του για «αποτροπή» μέσω βαλλιστικών πυραύλων, drones κ.λ.π., δεν αναζητεί τον πόλεμο.
Σε τι διαφέρει η αγορά των οπλικών συστημάτων της Ασπίδας του Αχιλλέα από άλλες προηγούμενες, όπως αυτές που έγιναν π.χ. αμέσως μετά την κρίση των Ιμίων; Κι εκείνα τα όπλα ήταν στην αιχμή της τεχνολογίας. Μερικά από αυτά εξακολουθούν να μας καλύπτουν με απόλυτη επάρκεια μέχρι και σήμερα παρά τη δύσκολη προηγούμενη δεκαετία που αφέθηκαν ασυντήρητα.
Τρείς είναι οι ειδοποιοί διαφορές των σημερινών οπλικών συστημάτων.
Η αγορά εντάσσεται στο πλαίσιο ενός προγράμματος που ονομάζεται «Ατζέντα 2030». Στόχος του προγράμματος είναι να μεταρρυθμίσει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις κατά τρόπο ικανό να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες απειλές. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα αυτών των νέων απειλών από τα τεκταινόμενα στον πόλεμο της Ουκρανίας. Τα ντροόυνς απορροφούν το 5-10% του αμυντικού προϋπολογισμού. Ευθύνονται για το 80% των απωλειών. Επομένως, και εν αντιθέσει προς άλλες εποχής όπου αγοράζαμε περίπου ό,τι υπήρχε στην αγορά -ήταν και η περίοδος του καταδικασθέντος για διαφθορά Άκη Τσοχατζόπουλου- τώρα αγοράζουμε αυτά που έχουμε ανάγκη για να αντιμετωπίσουμε τις νέες απειλές.
Η δεύτερη διαφορά συνδέεται με την απαίτηση να συμμετέχει η ελληνική αμυντική βιομηχανία με ποσοστό τουλάχιστον 25%. Έτσι, από ένα συνολικό προϋπολογισμό 3 δισ. ευρώ, τα 750 εκατομμύρια θα κατευθυνθούν σε 19 ελληνικές εταιρείες που ήδη υπογράφουν σχετικές συμφωνίες.
Η τρίτη διαφορά είναι ότι αποκτούμε τον «πηγαίο κώδικα». Αυτό δεν είναι κάτι κατανοητό στον απλό κόσμο. Τί σημαίνει αυτό; Δεν παίρνουμε τα μυστικά σχέδια των πυραύλων, ραντάρ ή αισθητήρων. Παίρνουμε, όμως, τον πηγαίο κώδικα για το σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Πρόκειται για το λογισμικό που συνδέει όλα τα υποσυστήματα σε ένα ενιαίο δίκτυο, δημιουργεί την κοινή επιχειρησιακή εικόνα και αξιολογεί τις απειλές. Αυτό είναι σημαντικό διότι δεν εξαρτώμεθα από τον κατασκευαστή για αναβαθμίσεις, μπορούμε να ελέγξουμε πώς λειτουργεί το σύστημα και να το προσαρμόσουμε στις ελληνικές ανάγκες, μπορούμε να προσθέσουμε μελλοντικά ελληνικά ή άλλα συστήματα μειώνοντας τον κίνδυνο πολιτικής ή τεχνικής εξάρτησης από ξένο κράτος ή εταιρεία.
Η «ασπίδα του Αχιλλέα» αλλάζει πολλαπλώς τα δεδομένα για την άμυνα της χώρας. Εάν όλα πάνε καλά σε κάποια χρόνια θα μπορούν ελληνικές εταιρίες να παράγουν τμήματα αυτών των νέων συστημάτων. Μόνον έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις απειλές στη γειτονιά μας.
* O Άγγελος Συρίγος είναι Βουλευτής ΝΔ στην Α΄ Αθηνών, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτερικής Πολιτικής-Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το βιβλίο του «50 Ερωτήματα και Απαντήσεις για τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Με αφορμή την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη έκανε έναν απολογισμό των δράσεων και των έργων που υλοποιήθηκαν στον τομέα της υγείας, υπογραμμίζοντας τον κοινωνικό τους αντίκτυπο.
Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κ. Αγαπηδάκη αναφέρεται σε μια σειρά παρεμβάσεων που, όπως σημειώνει, αλλάζουν το μοντέλο της υγειονομικής φροντίδας, με έμφαση στην πρόληψη, την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, την τηλεϊατρική, την παιδική παχυσαρκία και την ψυχική υγεία.
«ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ»: Πάνω από 6,8 εκατ. πολίτες
«Η χώρα δεν είχε οργανωμένο σύστημα πρόληψης, με αποτέλεσμα η υγεία να εξαρτάται από το πορτοφόλι κάθε πολίτη» αναφέρει η αναπληρώτρια υπουργός, παρουσιάζοντας το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» ως το πρώτο σύστημα πρόληψης που είχε ποτέ η Ελλάδα με δωρεάν εξετάσεις για όλους τους πολίτες, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους. Σύμφωνα με τα στοιχεία, πάνω από 6.860.000 πολίτες έκαναν δωρεάν προληπτικές εξετάσεις για καρκίνο του μαστού, καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, καρκίνο του παχέος εντέρου, καρδιαγγειακά νοσήματα.
Αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αναβάθμιση των κέντρων υγείας, με την κ. Αγαπηδάκη να επισημαίνει ότι στα περισσότερα κέντρα υγείας της χώρας δεν είχε γίνει η παραμικρή εργασία από τότε που συστάθηκαν τη δεκαετία του 1980. «Απαξιωμένες υποδομές, απαρχαιωμένος εξοπλισμός, μοντέλο φροντίδας που δεν ανταποκρίνεται στα προβλήματα του σήμερα».
Στο πλαίσιο των παρεμβάσεων αναφέρει η κ. Αγαπηδάκη «ενισχύσαμε την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με προσωπικό και αναβαθμίσαμε τις υποδομές για να έχει κάθε πολίτης ποιοτική και αποτελεσματική φροντίδα».
Ειδικότερα τα στοιχεία αναφέρουν 156 κέντρα υγείας ανακαινισμένα σε όλη τη χώρα, 312 μονάδες χρόνιων παθήσεων σε όλη τη χώρα, σύγχρονος ιατροτεχνολογικος εξοπλισμός για όλα τα κέντρα υγείας της χώρας μας, εκπαίδευση 7.000 επαγγελματιών υγείας της ΠΦΥ σε όλη τη χώρα σε σύγχρονα μοντέλα πρόληψης και προαγωγής υγείας, αναμόρφωση της λειτουργίας της ΠΦΥ σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας: ανάπτυξη προτυποποημενων ψηφιοποιημένων ενιαίων διαδικασιών φροντίδας.
Τηλεϊατρική και Κινητές Ομάδες Υγείας
«Οι κάτοικοι που ζουν στην περιφέρεια και ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές της πατρίδας μας δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση στην υγεία», αναφέρει στην ανάρτησή της η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας.
Στόχος των παρεμβάσεων ήταν να περιοριστούν οι ανισότητες στην πρόσβαση των κατοίκων της περιφέρειας και ιδιαίτερα των απομακρυσμένων περιοχών στις υπηρεσίες υγείας.
Το Εθνικό Δίκτυο Τηλεϊατρικής αναπτύχθηκε με 305 σταθμούς ιατρού-ασθενούς, 35 σταθμούς ιατρού-συμβούλου, 3.000 συστήματα κατ’ οίκον νοσηλείας. Παράλληλα, τα στοιχεία αναφέρουν ότι αναπτύχθηκε η πρώτη ολοκληρωμένη απομακρυσμένη υπηρεσία που φέρνει τον γιατρό στην πόρτα του πολίτη, οι Κινητές Ομάδες Υγείας ενισχύθηκαν με 180 ιατρικά κλιμάκια, υπήρξαν πάνω από 1.000 άτομα προσωπικό σε όλη τη χώρα, πάνω από 800 σημεία παρέμβασης κάθε μήνα σε όλη τη χώρα, πάνω από 15.000 πολίτες έχουν εξεταστεί κατ’ οίκον σε όλη τη χώρα, πάνω από 70.000 έχουν εξεταστεί συνολικά το τελευταίο έτος.
Στο επίκεντρο η παιδική παχυσαρκία
Στον απολογισμό περιλαμβάνεται και η Εθνική Δράση κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας. «Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην παιδική παχυσαρκία, με αποτέλεσμα τα παιδιά να αποκτούν γρηγορότερα ασθένειες όπως υπέρταση, διαβήτη και υπερχοληστεριναιμία. Η παχυσαρκία εντοπίζεται συχνότερα στα φτωχότερα νοικοκυριά» σημειώνει η κ. Αγαπηδάκη.
Προσθέτει ότι για πρώτη φορά η Ελλάδα ανέπτυξε ολοκληρωμένη και πολυεπίπεδη δράση κατά της παιδικής παχυσαρκίας και «από ουραγός γίναμε παράδειγμα προς μίμηση. Η χώρα μας τιμήθηκε με βραβείο από τον ΟΗΕ και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για αυτή τη δράση και το Προλαμβάνω».
Σύμφωνα με στοιχεία, η Εθνική Δράση κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας σημείωσε: 130.000 δωρεάν υγιεινά γεύματα στα σχολεία της χώρας, πάνω από 20 τόνοι φρούτων και λαχανικών διανεμήθηκαν σε οικογένειες με οικονομική δυσκολία πρόσβασης σε αυτά, πάνω από 100.000 παιδιά έκαναν δωρεάν άθληση, περισσότερα από 1.900 παιδιά με υπερβαρότητα ή παχυσαρκία έλαβαν δωρεάν εξατομικευμένη διατροφική υποστήριξη και 8 στα 10 έχουν πλέον φυσιολογικό βάρος και βελτιωμένη υγεία, 1.100 παιδίατροι και επαγγελματίες υγείας εκπαιδεύτηκαν στην έγκαιρη αναγνώριση και διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας, 99.328 μαθητές συμμετείχαν στο βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Το Ταξίδι της Τροφής» που έτρεξε σε 1.625 σχολεία της χώρας, και πλέον θεσμοθετείται επίσημα και αξιοποιείται από όλα τα σχολεία της πατρίδας μας.
Εθνική Δράση για την Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας
Η ανάρτηση αναφέρεται ακόμη στην Εθνική Δράση για την Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας, με δράσεις για την υγεία των κοριτσιών, την ενίσχυση των γονεϊκών δεξιοτήτων και την ψυχική υγεία των εφήβων.
«Οργανώσαμε και υλοποιήσαμε την Εθνική Δράση για την Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας σε τρεις άξονες: α) προαγωγή υγείας των κοριτσιών, β) ενίσχυση των θετικών γονεϊκών δεξιοτήτων των γονιών, γ) δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας για εφήβους και νέους που αντιμετωπίζουν σοβαρά ζητήματα ψυχικής υγείας».
Σύμφωνα με την κ. Αγαπηδάκη, 237.133 μαθητές και μαθήτριες συμμετείχαν στα βιωματικά εκπαιδευτικά προγράμματα για θέματα προαγωγής υγείας και της υγιεινής της περιόδου σε 2.521 σχολεία της χώρας μας. Διανεμήθηκαν δωρεάν περισσότερα από 15 εκατ. προϊόντα περιόδου στο σύνολο των κοριτσιών στη χώρα μας από την πέμπτη Δημοτικού έως την τρίτη Γυμνασίου. Για πρώτη φορά εφαρμόστηκε στην Ελλάδα το πρόγραμμα υποστήριξης των γονιών σε θετικές γονεϊκές δεξιότητες Positive Parenting Programme – Triple P που αποτελεί διεθνώς καλή πρακτική. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε στις 7 Υγειονομικές Περιφέρειες της χώρας, από 231 κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες υγείας και ωφελήθηκαν 6.513 οικογένειες από τις δωρεάν συμβουλευτικές συνεδρίες και τα σεμινάρια.
Ακόμη, ιδρύθηκε το πρώτο Πρότυπο Κοινοτικό Κέντρο για την πρόληψη και αντιμετώπιση του αυτοτραυματισμού νέων στην Ελλάδα και ήδη πάνω από 500 οικογένειες, έφηβοι και νέοι έχουν λάβει βοήθεια από το κέντρο με δωρεάν υπηρεσίες ψυχοθεραπείας κάθε είδους. Επίσης, πάνω από 3.000 μαθητές και μαθήτριες συμμετείχαν σε εργαστήρια ψυχικής ενδυνάμωσης μέσω της μουσικής, με τη στήριξη ειδικών ψυχικής υγείας και τη συμμετοχή καλλιτεχνών που αφιέρωσαν χρόνο και δημιουργικότητα στα παιδιά.
Εθνικός Ηλεκτρονικός Φάκελος Υγείας
Τέλος, η αναπληρώτρια υπουργός αναφέρεται στον Εθνικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας, μέσω του οποίου οι πολίτες μπορούν πλέον να έχουν συγκεντρωμένα τα αποτελέσματα των εξετάσεων, τα παραπεμπτικά, τις ιατρικές πληροφορίες και τις εικόνες των απεικονιστικών εξετάσεών τους. «Το Ταμείο Ανάκαμψης είχε τεράστιο κοινωνικό αντίκτυπο, φέρνοντας την υγεία σε κάθε σπίτι» σημειώνει η κ. Αγαπηδάκη, ευχαριστώντας την ομάδα που εργάστηκε για την υλοποίηση των δράσεων από το 2022 και υπογραμμίζοντας «Αποδείξαμε στην πράξη πως ό,τι λέμε το κάνουμε. Και έτσι θα συνεχίσουμε».
Ξεκινά σε λίγες ημέρες τη λειτουργία της η ΔΕΘ. Μια έκθεση, μια πόλη, μια ιστορία, εκατομμύρια εικόνες, επιχειρηματικές συμφωνίες, πρωθυπουργικές εξαγγελίες με αλήθειες και ψέματα…
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Μα υπάρχει και μια άλλη ΔΕΘ. Εκείνη που αρχίζει όταν κλείνουν οι πύλες της Έκθεσης. Όταν οι κάμερες των δελτίων ειδήσεων αποσύρονται. Όταν οι πολιτικοί, οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι επιχειρηματίες, οι δημοσιογράφοι και οι κομματικοί παράγοντες αναζητούν τραπέζι για φαγητό ή —παλαιότερα— πρώτο τραπέζι στα μπουζούκια.
Είναι η ΔΕΘ των «πηγαδακίων», των διαρροών, της ατάκας, των νυχτερινών εξόδων, των πολιτικών φιλοδοξιών, των ερώτων και, πάνω απ’ όλα, των φωτογραφιών.
Γιατί στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούσε πάντοτε να είσαι υπουργός, έπρεπε να φαίνεσαι και υπουργός. Και αν μπορούσες να είσαι και δίπλα στον πρωθυπουργό στη φωτογραφία, ακόμη καλύτερα.
Από τα ουζάδικα της Μοδιάνο και τα νυχτερινά κέντρα της δεκαετίας του ’80, μέχρι τα «πηγαδάκια» του Βελλιδείου και τις selfies του 2025, η ΔΕΘ υπήρξε ένα παράλληλο πολιτικό σύμπαν.
Οι ιστορίες που ακολουθούν έχουν αφήσει εποχή. Άλλες διαθέτουν ισχυρή τεκμηρίωση, άλλες έχουν παραπολιτικό χαρακτήρα κι άλλες είναι… ανέκδοτες!
1. Η Έκθεση που δεν τελείωνε όταν έκλειναν τα περίπτερα
Στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 η ΔΕΘ είναι κάτι πολύ περισσότερο από εμπορική διοργάνωση. Είναι το μεγάλο ετήσιο ραντεβού της Θεσσαλονίκης.
Η ΕΡΤ, ανατρέχοντας στην ιστορία του θεσμού, περιγράφει τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες ως περίοδο ανανέωσης και ισχυροποίησης της Έκθεσης, ενώ από το 1960 και μετά καθιερώνονται όλο και περισσότερο οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού.
Η πόλη γεμίζει επισκέπτες, εμπορικούς αντιπροσώπους, καλλιτέχνες και πολιτικούς. Και κάπου εκεί αρχίζει η δεύτερη ζωή της ΔΕΘ: η νυχτερινή.
Η Θεσσαλονίκη των εκθέσεων είναι ταυτόχρονα η Θεσσαλονίκη του τραγουδιού, του θεάματος και της διασκέδασης.
Αστροναύτες και κοσμοναύτες στη Θεσσαλονίκη
Το 1965 η ΔΕΘ αποκτά σχεδόν κινηματογραφική διάσταση.
Η αμερικανική πλευρά παρουσιάζει στη Θεσσαλονίκη -εποχή ψυχρού πολέμου- τους αστροναύτες Γκόρντον Κούπερ και Τσαρλς Κόνραντ, ενώ η Σοβιετική Ένωση στέλνει τους κοσμοναύτες Αλεξέι Λεόνοφ και Πάβελ Μπελιάγιεφ.
Οι δύο υπερδυνάμεις εκείνης της εποχής, ανταγωνίζονται για το Διάστημα και η Θεσσαλονίκη γίνεται για λίγες ημέρες μικρή πρωτεύουσα του Ψυχρού Πολέμου.
Υπάρχει όμως και ένα ελληνικό παραπολιτικό παράδοξο. Εκείνη τη χρονιά, μέσα στην πολιτική κρίση που έχει ξεσπάσει στην Ελλάδα, ούτε ο βασιλιάς ούτε ο πρωθυπουργός παρίστανται στα εγκαίνια. Τα εγκαίνια κάνει ο νομάρχης Θεσσαλονίκης.
Η ΔΕΘ, με έναν τρόπο που θα επαναληφθεί πολλές φορές στην ιστορία της, συνεχίζει το πρόγραμμά της ενώ η πολιτική ζωή της χώρας βρίσκεται σε αναταραχή.
Η Έκθεση γίνεται και πολιτιστικό γεγονός
Η εξέλιξη αυτή έχει σημασία για όσα θα ακολουθήσουν. Η ΔΕΘ δεν είναι πλέον μόνο περίπτερα με μηχανήματα και εμπορεύματα. Γίνεται κινηματογράφος, τραγούδι, θέαμα, κοσμικότητα.
Και όταν ένας θεσμός συνδυάζει οικονομία, πολιτική, πολιτισμό και χιλιάδες επισκέπτες, δημιουργεί αναπόφευκτα και παρασκήνιο.
Η ΔΕΘ αποκτά τη δική της κοινωνική ζωή. Και η κοινωνική ζωή, στην Ελλάδα, αργά ή γρήγορα συναντά την πολιτική.
Η ΔΕΘ της δικτατορίας
Η ΔΕΘ δεν έμεινε έξω από τη δικτατορική πραγματικότητα.
Όπως συνέβη με όλους σχεδόν τους μεγάλους θεσμούς της χώρας, η πολιτική εξουσία επηρεάζει και τη λειτουργία της Έκθεσης. Όπου ο Παττακός εμφανίζεται συνοδεία ενός… νέφους αρβύλας και τριών πανέμορφων κοριτσιών/μοντέλων!
Την ίδια ώρα, η ΔΕΘ εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο οικονομικό και πολιτιστικό γεγονός.
Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της: ακόμη και στις πιο ταραγμένες περιόδους, η έκθεση συνεχίζει να λειτουργεί ως βιτρίνα μιας Ελλάδας που θέλει να δείχνει ότι προχωρά.
1974: Ο Καραμανλής και η επιστροφή της Δημοκρατίας
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει επιστρέψει από το Παρίσι λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Η χώρα βρίσκεται στις πρώτες ημέρες της Μεταπολίτευσης. Στη Θεσσαλονίκη συγκεντρώνονται περίπου 300.000 άνθρωποι για να τον ακούσουν.
Η ΕΡΤ διασώζει το αρχειακό υλικό της 39ης ΔΕΘ και της μεγάλης συγκέντρωσης της 31ης Αυγούστου 1974.
Η ΔΕΘ εκείνη τη χρονιά δεν είναι απλώς εγκαίνια.
Είναι πολιτική επιστροφή. Και η εικόνα του πρωθυπουργού μέσα σε ένα τεράστιο πλήθος κι ένα περιστέρι στον ώμο του, γίνεται μία από τις χαρακτηριστικές εικόνες της Μεταπολίτευσης.
Η ΔΕΘ ως οικογενειακή φωτογραφία της εξουσίας
Το αρχειακό υλικό από τη δεξίωση του 1974 δείχνει κάτι που θα γίνει διαχρονικό χαρακτηριστικό της Έκθεσης: γύρω από τον πρωθυπουργό συγκεντρώνεται σχεδόν ολόκληρη η πολιτική και οικονομική ελίτ της εποχής. Υπουργοί, υφυπουργοί, στελέχη της κυβέρνησης και επίσημοι.
Όλοι δίπλα στον αρχηγό. Η φωτογραφία της ΔΕΘ δεν είναι ακόμη selfie.
Είναι επίσημη φωτογραφία. Αλλά η λογική είναι ήδη η ίδια: να είσαι μέσα στο κάδρο.
Η μεγάλη τελετουργία: Μοδιάνο – Βελλίδειο – μπουζούκια
Κάπου εδώ αρχίζει η εποχή που θα μείνει περισσότερο στη συλλογική μνήμη. Το Βήμα έχει περιγράψει με χαρακτηριστικό τρόπο το παλιό πρόγραμμα της ΔΕΘ: το μεσημέρι ουζάκια στη Μοδιάνο, στην ταβέρνα «Βομβίδια». Το βράδυ στο Βελλίδειο για την ομιλία του πρωθυπουργού.
Και μετά, μπουζούκια. Το «after» μπορούσε να κρατήσει μέχρι το πρωί κι ακολουθούσε η «Ρέμβη».
Η παλιά ΔΕΘ είχε, δηλαδή, ένα πρόγραμμα που σήμερα θα έμοιαζε σχεδόν αδιανόητο: πολιτική από το πρωί, νυχτερινή διασκέδαση μέχρι πρωίας και πολιτική ξανά το επόμενο πρωί.
Η Ρέμβη: το πολιτικό στούντιο της Θεσσαλονίκης
Ο Ανδρέας Παπανδρέου καθιερώνει τη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ στη «Ρέμβη», στην Αρετσού. Το σκηνικό είναι εξαιρετικά ελληνικό. Όχι αίθουσα υπουργείου. Όχι ουδέτερο συνεδριακό κέντρο. Ταβέρνα!!
Η Ρέμβη γίνεται σταδιακά ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πολιτικά σκηνικά της ΔΕΘ. Και εκεί θα ειπωθούν ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες της μεταπολιτευτικής πολιτικής.
«Εφιάλτης»
Στη Ρέμβη, ο Ανδρέας Παπανδρέου δέχεται ερώτηση για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Η απάντηση είναι μία λέξη: «Εφιάλτης»!
Η ΔΕΘ έχει πλέον αποδείξει ότι μπορεί να παράγει πολιτικές ατάκες εξίσου εύκολα με οικονομικές ειδήσεις.
Και η Ρέμβη έχει γίνει το μέρος όπου η πολιτική σοβαροφάνεια συναντά την ελληνική καθημερινότητα.
Το after της ΔΕΘ και οι νυσταγμένοι παρατρεχάμενοι
Το Βήμα περιγράφει και μια λεπτομέρεια που αξίζει περισσότερο από πολλές μεγάλες πολιτικές αναλύσεις.
Μετά το ξενύχτι στα μπουζούκια, οι παρατρεχάμενοι έπρεπε να εμφανιστούν στη Ρέμβη. Κάποιοι ήταν εμφανώς νυσταγμένοι. Και προσπαθούσαν να παραμένουν με ανοιχτά μάτια, μη τυχόν και τους πετύχει στον ύπνο η τηλεοπτική κάμερα.
Εδώ βρίσκεται όλη η παλιά ΔΕΘ σε μία εικόνα: ο υπουργός ή ο κομματικός παράγοντας που ξενυχτά ως το πρωί και λίγες ώρες αργότερα πρέπει να δείχνει ότι παρακολουθεί με προσήλωση την πολιτική επικαιρότητα.
Το πρώτο τραπέζι γίνεται πολιτικό αξίωμα
Στη δεκαετία του ’90 η νυχτερινή έξοδος έχει πλέον γίνει θεσμός.
Οι πολιτικοί πηγαίνουν στα κέντρα διασκέδασης και οι καλλιτέχνες προσαρμόζουν τα προγράμματά τους στις ημέρες της ΔΕΘ.
Η Καθημερινή περιγράφει την εποχή ως περίοδο κατά την οποία τα νυχτερινά κέντρα είχαν ειδικά διαμορφωμένο πρόγραμμα για την κάθοδο των πολιτικών στη Θεσσαλονίκη.
Το πρώτο τραπέζι δεν είναι απλώς θέμα άνεσης. Είναι θέση. Είναι στάτους.
Ποιος κάθεται μπροστά; Ποιος κάθεται δίπλα στον υπουργό; Ποιος είναι στην παρέα; Ποιος φωτογραφίζεται μαζί του; Και ποιος περιμένει πίσω;
Ο Γιαννόπουλος και τα «πολιτιστικά κέντρα»
Το 1998 ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και δέχεται ερωτήσεις για τις επισκέψεις υπουργών στα νυχτερινά κέντρα με αφορμή τη ΔΕΘ.
Η απάντησή του μένει στην ιστορία.
Δεν είναι «σκυλάδικα». Είναι «πολιτιστικά κέντρα».
Ο Γιαννόπουλος υπερασπίζεται μάλιστα δημόσια την επιλογή του και δηλώνει ότι θα συνεχίσει να τα επισκέπτεται. Τα «Νέα» καταγράφουν ότι είχε επισκεφθεί τρία κέντρα, μεταξύ άλλων όπου εμφανίζονταν ο Τόλης Βοσκόπουλος και ο Μάκης Χριστοδουλόπουλος.
Η ελληνική πολιτική είχε βρει τη δική της ορολογία.
ΠαΣοΚ για όλους, Μπουζούκια για όλους. «Πολιτιστικά κέντρα» για υπουργούς.
Το κομματικό εμπάργκο στα μπουζούκια
Η επιμονή των πολιτικών για νυχτερινή διασκέδαση ήταν, σύμφωνα με μεταγενέστερες παραπολιτικές αναδρομές, τέτοια ώστε ορισμένες φορές οι αρχηγοί των κομμάτων έβγαζαν μέχρι και απαγορευτικά.
Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στην επόμενη λεπτομέρεια. Σύμφωνα με το Βήμα, για να βεβαιωθούν ότι το εμπάργκο τηρείται, κομματικοί άνθρωποι φέρεται να λειτουργούσαν ως «παρατηρητές», καταγράφοντας την κίνηση έξω από τα νυχτερινά κέντρα.
Αν η λεπτομέρεια ακούγεται υπερβολικά ελληνική για να είναι αληθινή, κάτι παραπανω ήξεραν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κι ο Κώστας Σημίτης. Οι ίδιοι άλλωστε δεν ήταν των φρου-φρου και των αρωμάτων…
Παπανδρέου και Σημίτης που έγραψαν πολιτική ιστορία
11 Σεπτεμβρίου 1995. Στη Ρέμβη ο Ανδρέας Παπανδρέου δέχεται ερώτηση για τον υπουργό Βιομηχανίας Κώστα Σημίτη.
Είναι ικανοποιημένος από τους χειρισμούς του;
Η απάντηση: «Καθόλου»!
Την επομένη ο Σημίτης παραιτείται.
Η Καθημερινή έχει καταγράψει λεπτομερώς το περιστατικό και το συνδέει με την ένταση που υπήρχε γύρω από τα ναυπηγεία Ελευσίνας και την πολιτική του υπουργείου.
Λίγους μήνες αργότερα ο Σημίτης θα γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Το 1996 θα γίνει πρωθυπουργός.
Μια απάντηση τριών συλλαβών στη Ρέμβη είχε αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη είδηση από πολλές επίσημες ομιλίες.
Η φωτογραφία δίπλα στον αρχηγό
Στην παλιά ΔΕΘ η φωτογραφία ήταν πολιτικό κεφάλαιο.
Δεν υπήρχαν social media. Δεν υπήρχε Instagram. Η φωτογραφία έπρεπε να φτάσει στην εφημερίδα ή στο κομματικό έντυπο.
Κι αυτό έκανε το ποιος θα βρεθεί δίπλα στον αρχηγό ακόμη σημαντικότερο.
Μια φωτογραφία με τον πρωθυπουργό μπορούσε να γίνει υλικό για κομματική προβολή, προεκλογικό φυλλάδιο ή απλώς απόδειξη ότι «ο δικός μας άνθρωπος» βρίσκεται κοντά στην εξουσία.
Αυτό το φαινόμενο, αποτελεί σταθερά κορυφαία παραπολιτική στιγμή στις ΔΕΘ. Να μην αρκεί η παρουσία — να πρέπει να καταγραφεί.
Πάντως, ο μακαρίτης ο Έβερτ, είχε δεχθεί τέτοια κλωτσιά, που δεν είχε δεχθεί ποτέ ο Μαραντόνα. Η κλωτσιά από φέρελπι βουλευτή, προοριζόταν για ανταγωνιστή του που βρισκόταν δίπλα στον πρόεδρο Έβερτ, κάτι μεσολάβησε για δέκατα δευτερολέπτου και …ήταν απορίας άξιο πώς τη γλίτωσε ο Έβερτ μόνο με μώλωπες….
Η ΔΕΘ ως μεγάλο πολιτικό πάρτι
Στις αρχές των 2000s το παλιό μοντέλο εξακολουθεί να λειτουργεί.
Στο «Κανάλι 1» του Πειραιά, λέγαμε στο απογευματινό μαγκαζίνο με τη Δέσποινα Φύκαρη, ότι υπουργοί, πολιτικοί, κομματικοί παρατρεχάμενοι και κρατικοί αξιωματούχοι αντιμετώπιζαν τη ΔΕΘ σαν μεγάλο πάρτι: τα μπουζουξίδικα γέμιζαν και οι πολιτικοί κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Η δε εικόνα αυτή θεωρούνταν απολύτως φυσιολογική.
«Σεμνά και ταπεινά»
Το 2004 ο Κώστας Καραμανλής γίνεται πρωθυπουργός και το πολιτικό ύφος αλλάζει. Το σύνθημα είναι: «Σεμνά και ταπεινά».
Η νέα κυβέρνηση επιχειρεί να αποστασιοποιηθεί από την εικόνα της υπερβολής. Και η ΔΕΘ είναι το πρώτο μεγάλο ετήσιο τεστ αυτής της νέας πολιτικής αισθητικής.
Τα μεγάλα δείπνα και οι υπερβολικές νυχτερινές εμφανίσεις αρχίζουν να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.
Η εποχή όμως δεν τελειώνει με μία απόφαση. Χρειάζεται ένα γεγονός.
Και το γεγονός έρχεται.
Το Σινούκ και το δείπνο που δεν έγινε
Το 2004, η ημέρα της ΔΕΘ συμπίπτει με την τραγωδία του Σινούκ.
Δεκαεπτά άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους, ανάμεσά τους ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος.
Το επίσημο δείπνο των εγκαινίων δεν σερβίρεται. Τα τρόφιμα που είχαν ετοιμαστεί διατίθενται, σύμφωνα με μεταγενέστερες αναφορές, σε ιδρύματα της πόλης. Το περιστατικό έχει συμβολική σημασία.
Το παλιό τελετουργικό της ΔΕΘ —επίσημο δείπνο, κοσμικότητα, πολιτικοί και παραγωγικοί φορείς γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι— αρχίζει να υποχωρεί.
Η τραγωδία δεν είναι βέβαια η αιτία όλων των αλλαγών. Αλλά, γίνεται ένα από τα σημεία καμπής.
Οι υπουργοί πιέζουν για «δώρα» στη ΔΕΘ
Η παραπολιτική στη ΔΕΘ όμως, δεν βρίσκεται μόνο στα μπουζούκια.
Το 2006 η Καθημερινή δημοσιεύει ένα ρεπορτάζ με έναν αποκαλυπτικό τίτλο: «Οι υπουργοί πιέζουν για παροχές στη ΔΕΘ».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κορυφαίοι υπουργοί ζητούσαν από τον Κώστα Καραμανλή να ανακοινώσει από το βήμα της ΔΕΘ πρόσθετες παροχές, επιπλέον πιστώσεις για τα υπουργεία και προσλήψεις.
Αποδέκτης των πιέσεων ήταν ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης, ο οποίος λειτουργούσε ως «κυματοθραύστης». Μεταξύ των υπουργών που αναφέρονται ήταν οι Βύρων Πολύδωρας, Δημήτρης Αβραμόπουλος και Γιώργος Βουλγαράκης.
Εδώ βρίσκεται η άλλη πλευρά της ΔΕΘ. Πριν από την εξαγγελία υπάρχει η διαπραγμάτευση. Ο υπουργός ζητά. Ο υπουργός Οικονομικών κόβει. Ο πρωθυπουργός αποφασίζει.
Και στο τέλος ο πρωθυπουργός ανεβαίνει στο βήμα και ανακοινώνει.
Η ΔΕΘ δεν είναι μόνο το μέρος όπου εξαγγέλλονται παροχές.
Είναι και το μέρος όπου οι παροχές διεκδικούνται πριν εξαγγελθούν.
2007: Οι φωτιές και η δεύτερη αλλαγή
Το 2007 η Ελλάδα βρίσκεται ξανά σε εθνικό πένθος, πάλι με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή. Αυτή τη φορά εξαιτίας των καταστροφικών πυρκαγιών. Το επίσημο δείπνο της ΔΕΘ δεν πραγματοποιείται.
Παράλληλα, οι εθνικές εκλογές συμπίπτουν με τη δεύτερη Κυριακή λειτουργίας της Έκθεσης και η επισκεψιμότητα επηρεάζεται. Η παλιά ΔΕΘ χάνει ακόμη ένα κομμάτι του τελετουργικού της. Και πλέον γίνεται σαφές ότι το μοντέλο της δεκαετίας του ’80 και του ’90 δεν πρόκειται να επιστρέψει όπως ήταν.
Η πολιτική ζωή εξακολουθεί όμως να κάνει «after»
Το τέλος των μεγάλων μπουζουκιών δεν ήταν στιγμιαίο.
Υπήρχαν ακόμη πάρτι, ιδιωτικές συγκεντρώσεις και νυχτερινές συναντήσεις.
Η διαφορά ήταν ότι η εικόνα τους άρχιζε να δημιουργεί μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Η Ελλάδα είχε μπει σε άλλη εποχή. Και ο πολιτικός που διασκέδαζε στη Θεσσαλονίκη έπρεπε πλέον να σκεφτεί περισσότερο ποιος τον βλέπει. Και κυρίως, ποιος τον φωτογραφίζει.
Από τα μπουζούκια στα ΜΑΤ
Το 2010 ο Αλέξης Παπαχελάς περιγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο τη μετάβαση. Η παλιά ΔΕΘ ήταν μεγάλο πάρτι. Το 2010, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά. Η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και η κοινωνική ένταση μετατρέπουν τη Θεσσαλονίκη σε πεδίο διαμαρτυριών.
Οι δρόμοι δεν γεμίζουν πλέον μόνο από πολιτικούς που ψάχνουν τραπέζι. Γεμίζουν από διαδηλωτές.
Οι 6.000 αστυνομικοί
Η άλλη πλευρά της νέας ΔΕΘ είναι η αστυνόμευση. Η Καθημερινή έχει καταγράψει ότι χιλιάδες αστυνομικοί μετακινούνταν κάθε χρόνο στη Θεσσαλονίκη για την Έκθεση, με τον αριθμό να φτάνει περίπου τους 6.000.
Από το: «Πού είναι το πρώτο τραπέζι;»… στο: «Πόσες διμοιρίες θα υπάρχουν στους δρόμους;»
Δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο καθαρή εικόνα της αλλαγής εποχής.
Η κρίση αλλάζει και το φαγητό
Το 2015, σε μια Ελλάδα των μνημονίων, των περικοπών και της πολιτικής αβεβαιότητας, η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη οργανώνει τη δική της παρουσία στη ΔΕΘ.
Μετά τη συνέντευξη Τύπου υπάρχει μπουφές. Τυρόπιτες, σπανακοπιτάκια, μπουρεκάκια, κέικ.
Μικρή λεπτομέρεια, αλλά απολύτως χαρακτηριστική.
Η ΔΕΘ που κάποτε συνδεόταν με τα μεγάλα τραπέζια και τα επίσημα δείπνα έχει πλέον περάσει στην εποχή του απλού μπουφέ. Η πολιτική αισθητική έχει αλλάξει μαζί με την οικονομία. Η ΔΕΘ αποκτά έναν νέο διπλό ρόλο: γίνεται βήμα εξαγγελιών και βήμα διαμαρτυρίας.
Το μπουζούκι μετακομίζει στο σπίτι
Μετά τα μνημόνια, τα μεγάλα νυχτερινά γλέντια των πολιτικών έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από την εικόνα της ΔΕΘ.
Οι παραπολιτικές στήλες όμως συνεχίζουν να καταγράφουν πάρτι και ιδιωτικές συγκεντρώσεις. Ορισμένες αναφορές μιλούν για «μερακλήδες» που, ακόμη και στα χρόνια της κρίσης, διοργάνωναν ιδιωτικά πάρτι σε σπίτια βουλευτών της Θεσσαλονίκης.
Δεν είναι πλέον το δημόσιο πρώτο τραπέζι. Είναι το ιδιωτικό πάρτι.
Εδώ αλλάζει οριστικά η πολιτική τεχνολογία. Ο παλιός πολιτευτής περίμενε τον φωτορεπόρτερ. Σήμερα βγάζει μόνος του τη φωτογραφία.
Ο παλιός υπουργός ήθελε να βρεθεί δίπλα στον πρωθυπουργό για να εμφανιστεί στην εφημερίδα. Ο σημερινός θέλει το ίδιο πλάνο για να το ανεβάσει ο ίδιος. Η φωτογραφία δεν χρειάζεται πλέον να περιμένει την επόμενη ημέρα. Παράγεται και καταναλώνεται σχεδόν ταυτόχρονα.
Και τελικά, ποια είναι η «άλλη» ΔΕΘ;
Είναι η ΔΕΘ των υπουργών που ξενυχτούσαν και το πρωί έπρεπε να εμφανιστούν στη Ρέμβη;
Είναι ο Γιαννόπουλος που υπερασπιζόταν τα μπουζούκια ως «πολιτιστικά κέντρα»;
Είναι ο Ανδρέας που μπορούσε να αλλάξει την πολιτική επικαιρότητα με μία λέξη;
Είναι ο Σημίτης που έφυγε από την κυβέρνηση μετά από ένα «Καθόλου»:
Είναι οι υπουργοί που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του 2006, πίεζαν για παροχές πριν από την πρωθυπουργική ομιλία;
Είναι το δείπνο που δεν έγινε μετά την τραγωδία του Σινούκ;
Είναι οι διαδηλωτές της κρίσης;
Είναι το πρόγραμμα που εξήγγειλε ο Τσίπρας και σχεδόν όλο ήταν μια ανείπωτη ουτοπία που την πήρε ο Θερμαϊκός;
Είναι οι χιλιάδες αστυνομικοί στους δρόμους;
Από τα «Βομβίδια» και τη Ρέμβη μέχρι το Βελλίδειο και τα social media, η ΔΕΘ παρέμεινε αυτό που ήταν πάντα: ένα μεγάλο ετήσιο ραντεβού της ελληνικής πολιτικής ζωής.
Μόνο που κάθε εποχή φέρνει μαζί της και το δικό της σκηνικό.
Άλλοτε ήταν το πρώτο τραπέζι. Άλλοτε η εξέδρα. Άλλοτε το ξενοδοχείο. Άλλοτε και πάντα η διαδήλωση. Και σήμερα είναι το πρώτο πλάνο.
Η ΔΕΘ αλλάζει. Η ανάγκη της πολιτικής να φαίνεται, όμως, παραμένει.
Θα κλείσουμε αυτή την αναφορά στο κλίμα της ΔΕΘ με τα εξής έξι γνωστά κι άγνωστα παρατράγουδα:
Α. Η «επίθεση» με αυγά στον Κων. Καραμανλή (1975)
Στην πρώτη μεταπολιτευτική ΔΕΘ, το κλίμα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο. Κατά την έξοδο του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, μια ομάδα διαδηλωτών άρχισε να πετάει αυγά και ντομάτες. Ένα από τα αυγά πέτυχε τον Καραμανλή στο πέτο. Εκείνος, διατηρώντας την ψυχραιμία του, σκούπισε το σακάκι του με ένα μαντίλι και είπε στους συνεργάτες του τη χαρακτηριστική φράση: «Δεν πειράζει, η Δημοκρατία έχει και αυτά τα έξοδα».
Β. Το «Λεφτά υπάρχουν» του Γ. Παπανδρέου (2009)
Ίσως η πιο πολυσυζητημένη ατάκα της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας ειπώθηκε στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του συνέντευξης τύπου, ο Γιώργος Παπανδρέου απάντησε σε ερώτηση για το πού θα βρει τους πόρους για τις παροχές που υποσχόταν, λέγοντας: «Λεφτά υπάρχουν… αν τα διεκδικήσεις, αν μαζέψεις τη φοροδιαφυγή».Η φράση απομονώθηκε, έμεινε στην ιστορία ως το απόλυτο σύμβολο της μετέπειτα οικονομικής κρίσης και συνοδεύει έκτοτε κάθε συζήτηση για τη ΔΕΘ.
Γ. Το πεταμένο παπούτσι στον Γιώργο Παπανδρέου
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2010, κατά την έξοδο του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου από τις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ, ένας 49χρονος γιατρός (μέλος πατριωτικού κινήματος) κινήθηκε προς το μέρος του, έβγαλε το παπούτσι του και το εκσφενδόνισε εναντίον του, διαμαρτυρόμενος για την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο.
Λεπτομέρεια: Το παπούτσι δεν πέτυχε τον Γιώργο Παπανδρέου.
Δ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και τα «πηγαδάκια»
Στη δεκαετία του ’80 και του ’90, το ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς μετατρεπόταν σε ανεπίσημο κυβερνητικό στρατηγείο. Ο Ανδρέας Παπανδρέου λάτρευε να σπάει το επίσημο πρωτόκολλο. Μετά τις ομιλίες του, κατέβαινε στο μπαρ του ξενοδοχείου, όπου με ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι συνομιλούσε με δημοσιογράφους και στελέχη μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, μοιράζοντας ειδήσεις, υπουργεία αλλά και… «καρφιά» για τους εσωκομματικούς του αντιπάλους.
Ε. Το «Σάντουιτς» του Κ. Καραμανλή (2004)
Ο Κώστας Καραμανλής, γνωστός για την αγάπη του για το καλό φαγητό της Θεσσαλονίκης, έγραψε τη δική του παραπολιτική ιστορία όταν κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στα περίπτερα της Έκθεσης, σταμάτησε σε μια καντίνα. Αδιαφορώντας για τις κάμερες και τους φωτογράφους που τον ακολουθούσαν, παρήγγειλε ένα παραδοσιακό σάντουιτς με σουβλάκι και το έφαγε όρθιος, συνομιλώντας με τον καντινιέρη, μια εικόνα που έκανε τον γύρο των ΜΜΕ.
ΣΤ. Το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» (2014)
Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το 2014 ένα πρόγραμμα παροχών, το οποίο έμεινε γνωστό ως «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Στο παρασκήνιο, οι συνεργάτες του έγραφαν και έσβηναν τα νούμερα των παροχών μέχρι την τελευταία στιγμή στο ξενοδοχείο, προσπαθώντας να ισορροπήσουν ανάμεσα στην πολιτική γοητεία και τη δημοσιονομική πραγματικότητα, σε μια ΔΕΘ που τελικά άλλαξε τις πολιτικές ισορροπίες της χώρας κι ακόμη μνημονεύεται στα αρνητικά χαρακτηριστικά του πρώην πρωθυπουργού.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: « Έβαλαν πλώρη για το Καστελόριζο οι Τούρκοι – «ΚΑΘΑΡΙΣΤΕ» επιτέλους το κέντρο της Αθήνας»
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Δραστική μείωση προκαταβολής φόρου – ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΕΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΚΗΤΩΔΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ Η απελευθέρωση των δελφινιών»
ΤΑ ΝΕΑ: «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ – ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ Ο ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΥΠ Ο αρχηγός της ΜΙΤ μυστικά στην Αθήνα ΕΠΙΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΚΑΦΟΣ ΚΑΙ DRONES …ΕΝΩ ΤΟ «ΜΑΡΜΑΡΑ» ΒΓΗΚΕ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ »
ΕΣΤΙΑ: «Μάθημα Σαμαρά στον Γεωργιάδη για «ακαθόριστο φύλο» – woke ατζέντα»
ESPRESSO: «ΤΟ «ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ» ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑΣ ΤΟΥ 43ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΟ «ΣΚΟΤΕΙΝΟ» ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΘΑΣΟΥ, ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ! «Grecko» με σκλάβες του σεξ!»
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: «ΣΤΕΝΟ ΜΑΡΚΑΡΙΣΜΑ ΑΠΟ Ε.Ε. ΚΑΙ ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΘΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΣΦΥΚΤΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ PATRIOT»
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: «Τα ασυγχώρητα κενά στην προστασία των παιδιών Η υπόθεση της Κυψέλης αποκαλύπτει τις ελλείψεις του συστήματος – Αλλεπάλληλα σοκ στην αγορά ομολογων – Ερντογάν – Πούτιν χωρίς τους S-400 στην ατζέντα»
KONTRA: «Ο Δένδιας παζαρεύει με το Κίεβο την πώληση των πυραύλων ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΕΣΩ ΝΟΡΒΗΓΙΑΣ PATRIOT ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ! – ΑΜΕΣΗ ΗΤΑΝ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΕ ΝΕΑ NAVTEX ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ»
STAR: «Ανατριχίλα από τον ισχυρισμό του Βασίλη Γκρέκο για τη δολοφονία του βρέφους ΤΟ ΜΩΡΟ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ»
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: «Τα μέτρα – κοροϊδία της κυβέρνησης …εξαντλήθηκαν πριν το ράφι»
Ο ΛΟΓΟΣ: «ΜΕ «ΚΑΥΣΙΜΟ» ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ «Πάτησε γκάζι» ο πληθωρισμός – ΘΥΜΑ ΥΠΟΚΛΟΠΗΣ Στέλεχος της ΕΥΠ καταγγέλλει κατασκοπεία μέσω Predator – «ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΛΑΘΟΣ ΜΩΡΟ, ΗΡΕΜΗΣΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕ» Σοκ από την κατάθεση του 43χρονου για το νεκρό βρέφος στην Κυψέλη»
POLITICAL: «ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΥΤΗ ΤΗ ΔΕΘ Η πολιτική «κουζίνα» παίρνει φωτιά»
ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: «Δυνατά πανεργατικά 4-5/9 στη Θεσσαλονίκη Δυνατά στη συνέχεια για ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ»
ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: «ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ… ΠΑΛΙΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ Πράσινη σεισάχθεια – ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΛΥΓΓΕΡΙΔΗ: ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Έρχονται καυτές αποκαλύψεις»
VOICE: «ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗ ΖΑΧΑΡΑΚΗ»
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ: ««Επίθεση» Βανς κατά του Δημοκρατικού υποψηφίου για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν – Αλέξης Γιαννουλιάς: Δεν θα αυξήσω τους φόρους ακίνητης περιουσίας, εάν εκλεγώ»
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: «ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ Τι αλλάζει στα σχολεία από φέτος – Ο Μητσοτάκης στο ιστορικό «Ρόζα Ιμβριώτη» του 1937»
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΒΑΛΕ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ – Χάθηκαν ρυθμίσεις 24,43 δισ. – ΜΕ ΒΟΜΒΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟ ΝΕΟ «ΑΝΟΙΓΜΑ» ΤΟΥ ΙΡΑΝ»
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
