Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ FM τους δημοσιογράφους Θ. Φουσκίδη και Στ. Γκαντώνα
Για τις εξελίξεις στην υπόθεση της Marfin
Προφανώς όλα αυτά θα τα απαντήσει η Δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε να πούμε κάτι περισσότερο. Όταν μία υπόθεση πηγαίνει στους δικαστές, τον ανακριτή, τον εισαγγελέα, εκείνοι μόνο μπορούν να αξιολογήσουν τα δεδομένα και να κρίνουν την τύχη των κατηγορούμενων, -εφόσον ασκείται δίωξη είναι κατηγορούμενοι. Είναι ένα πάρα πολύ καλό νέο ότι μετά από πολύμηνες, ενδεχομένως πολυετείς έρευνες από ό,τι φάνηκε από τα όσα είπε και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ξανάνοιξε ο φάκελος και συνελέχθησαν στοιχεία.
Το ποια είναι τα στοιχεία και πόσο είναι δεμένα τα στοιχεία ελπίζουμε να είναι δεμένα ως προς το ότι πρέπει να δοθούν απαντήσεις για μία τραγωδία. Η Marfin είναι μια τραγωδία, μια ανοιχτή πληγή που παρέμεινε ανοιχτή για 16 χρόνια και είναι κάτι το οποίο δεν μπορούσε κανείς να προσπεράσει. Η απάντηση στην τρομοκρατία είναι μόνο συλλήψεις, απόδοση δικαιοσύνης και όχι αυτός ο τοξικός λόγος ο οποίος είναι εντυπωσιακό, δηλαδή ακόμα και σήμερα υπάρχει, είναι εντυπωσιακό ότι υπάρχει και οφείλουμε να τον αφήσουμε πίσω μας.
Ούτε μπορώ, ούτε θα έπρεπε να ξέρω, άκουσα με προσοχή των κύριο Χρυσοχοΐδη, καταλαβαίνω ότι αυτό το οποίο ειρωνεύονταν κάποιοι ως ελληνικό FBI και στη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και σε πολλές άλλες υποθέσεις, έχει καταφέρει να βάλει τα γυαλιά σε αυτούς οι οποίοι κορόιδευαν τότε. Δεν είναι μόνο η σύλληψη των κατηγορούμενων και φερόμενων ως δραστών για την Marfin, μέχρι να αποφασίσει η Δικαιοσύνη τελικά αν είναι ένοχοι, είναι και άλλες πολλές δεκάδες υποθέσεις, είναι χιλιάδες συλλήψεις. Είναι σημαντικές επιτυχίες σε εξάρθρωση εγκληματικών οργανώσεων και είναι η γνωστή συζήτηση που κάνουμε πάρα πολλές φορές, αν τελικά το ότι εξαρθρώνεται ένα κύκλωμα, είτε στην Πολεοδομία, είτε στην Εφορία, είτε γύρω από τις φυλακές, είναι κάτι που πρέπει να πιστωθεί στην Κυβέρνηση ή να χρεωθεί η Κυβέρνηση.
Εγώ θεωρώ η εγκληματικότητα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Είναι μία κοινή διαπίστωση. Μια Κυβέρνηση γιατί κρίνεται; Για τα αντανακλαστικά που έχει, το πόσες παραπάνω συλλήψεις επιτυγχάνονται επί των ημερών της και βέβαια την πολιτική βούληση, γιατί είναι και θέμα πολιτικής βούλησης όχι τόσο στο αν θα συλληφθούν εγκληματίες, τρομοκράτες, δεν νομίζω ότι υπάρχει Κυβέρνηση που να μην το θέλει αυτό. Υπήρχαν βέβαια κάποιες Κυβερνήσεις που απαξίωναν τις μολότοφ. Μια Κυβέρνηση κρίνεται για αυτά όλα, για τις νομοθετήσεις που κάνει, γιατί πλέον όλοι αυτοί, όσοι τέλος πάντων διαπράττουν πράξεις μετά την αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα -γιατί όταν έχει ισχύσει έστω και μια μέρα επιεικέστερος νόμος επωφελούνται του επιεικέστερου- τώρα πλέον δικάζονται όσοι κάνουν πράξεις από τις ημέρες μας και μετά, με πολύ πιο αυστηρό νομικό πλαίσιο, να το πούμε και αυτό και η βούληση φαίνεται και σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. τα πανεπιστήμια.
Για το αν υπάρχουν κοινοβουλευτικά κόμματα που κλείνουν το «μάτι» σε αυτό το χώρο που λέγεται τρομοκρατία
Θα ξεκινήσω από την καλή εικόνα, γιατί πρέπει τα καλά να τα αναδεικνύουμε και να μένουμε. Εστάλη ένα πολύ καλό μήνυμα. Την προηγούμενη εβδομάδα πήγαμε σε μία κηδεία που ήταν πολύ φορτισμένη, της μαμάς της Αφροδίτης, το λέω έτσι γιατί έχω μια προσωπική σχέση με την Αφροδίτη Νέστορα και είχα και σχέση οικογενειακή τέλος πάντων ευρύτερα, με μία απίστευτα καλή οικογένεια, καλών ανθρώπων που δεν είχανε πειράξει ποτέ, αυτό που λέμε, ούτε κουνούπι και η οικογένεια αυτή πλέον βιώνει μία τραγωδία, γιατί αυτό δεν τελειώνει την ημέρα της κηδείας. Οι μνήμες αυτές θα μείνουν βαθιά χαραγμένες. Το ότι είδαμε τον Πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εκπροσώπους από όλα τα κόμματα εκεί, είναι κάτι το οποίο θα έπρεπε να είναι αυτονόητο αλλά είναι κάτι που πρέπει να το επισημάνουμε.
Εγώ δεν θα γυρίσω να σας πω αυτό το οποίο κάνανε κάποιοι άλλοι, ότι ο οποιοσδήποτε στο πολιτικό σύστημα είναι συμμέτοχος, ηθικός αυτουργός ή πολύ χειρότερα δολοφόνος. Σε καμία περίπτωση και κανένας, σε κανένα κόμμα, δεν νομίζω ότι θα μπορούσε ποτέ να επιθυμεί μια τέτοια κατάληξη. Αλλά, κάθε φορά που δικαιολογείς μια κατάληψη, που είναι μια παράνομη πράξη σε ένα Πανεπιστήμιο, κάθε φορά που ενώ θα έπρεπε ως αντιπολίτευση να είσαι με τις «βιβλιοθήκες», βλέπε Αριστοτέλειο και όχι με τις «βαριοπούλες», κάθε φορά που χαρακτηρίζεις ως «παρέμβαση» το να πάνε κάποιοι στο σπίτι ενός πολιτικού ή ενός δημοσιογράφου, ρίχνεις και εσύ «νερό στον μύλο» πράξεων που η κλιμάκωση τους οδηγεί ακόμα και σε μια δολοφονία. Γιατί όλα αυτά τα περιστατικά είναι αποτέλεσμα κλιμάκωσης.
Για το αν η κατάληψη δημοσίου χώρου πρέπει να γίνει κακουργηματική πράξη
«Για 45 χρόνια, μέχρι το 2019 αν έκανες κατάληψη σε ένα πανεπιστήμιο, δεν ήσουν παραβατικός, ήσουν «επαναστάτης»».
Νομίζω ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο μας καλύπτει, εγώ πάντοτε ακούω προτάσεις για αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι μόνο θέμα νομικού πλαισίου. Δηλαδή να σας το πω διαφορετικά. Ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε η κατάληψη μια παράνομη πράξη. Από το ‘74 μέχρι το 2019 για 45 χρόνια υπήρχαν δύο Ελλάδες…
Όχι, αυτή τη στιγμή είναι πλημμέλημα, δεν είναι κακούργημα. Όμως θα σας πω κάτι, το πρόβλημα δεν είναι για μένα τόσο αν είναι κακούργημα ή πλημμέλημα, γιατί αν τελούνται και άλλα ποινικά αδικήματα κάποια εξ αυτών μπορεί να είναι κακουργήματα. Δηλαδή έχουμε δει καταλήψεις που έχουν μέσα μολότοφ, ναρκωτικά, άρα εκεί τελούνταν και κακουργήματα. Το πρόβλημα ποιο είναι; Ότι για 45 χρόνια η ίδια πράξη σε κάποιους χώρους τιμωρείτο στη χώρα και σε κάποιους χώρους έμενε ατιμώρητη. Αν έκανες κατάληψη σε ένα νοσοκομείο, σε μία Εφορία, σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο χώρο, σε συλλάμβαναν μέσα σε λίγα λεπτά, το πολύ σε λίγες ώρες.
Για 45 χρόνια μέχρι το 2019 αν έκανες κατάληψη σε ένα πανεπιστήμιο, άρα δεν άφηνες τον καθηγητή να μπει στη σχολή του, τον φοιτητή να σπουδάσει, τον πατέρα και τη μητέρα του φοιτητή να πληρώνει χαμένα εξάμηνα, δεν ήσουνα παραβατικός, –εγώ δεν θα πω εγκληματίας, αυτός που τελεί έγκλημα εγκληματίας είναι παραβατικός- ήσουνα επαναστάτης. Δηλαδή ζούμε σε μία χώρα, αυτό πρέπει να το πούμε, τις αλήθειες πρέπει να τις λέμε, ζούμε σε μία χώρα που ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού συστήματος, όχι μικρό, βάφτιζε επαναστάτη έναν εγκληματία, έναν παραβατικό.
(Δημοσιογράφος: Αν είχε δίκιο ο κύριος Κυρανάκης ότι τα ζητήματα της τρομοκρατίας κάποιοι πολιτικοί χώροι τα έβλεπαν με διαφορετικό τρόπο από τη Νέα Δημοκρατία) Ναι, ναι, αυτό δεν σημαίνει ότι τους ρίχνουμε ευθύνες για τη δολοφονία.
Αυτό δε σημαίνει ότι τους ρίχνουμε ευθύνες για τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα ή τις δολοφονικές επιθέσεις στα υπόλοιπα στελέχη, όμως, κοιτάξτε να δείτε, Νεοδημοκράτη, κεντροδεξιό ή από άλλο πολιτικό χώρο να έχει πάει μάρτυρας υπεράσπισης στους δολοφόνους της 17 Νοέμβρη, εγώ δε θυμάμαι, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θυμάμαι. Πρωθυπουργό πρώην άλλο, πέραν του κυρίου Τσίπρα, που να έχει πει για τις μολότοφ «έχει σημασία από ποια πλευρά είσαι», άλλον δε θυμάμαι, τον κ. Τσίπρα θυμάμαι.
Τα περί Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης εγώ τα ακούω βερεσέ. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα άλλο όνομα για να πείσει ο κύριος Τσίπρας, όσους μπορεί να πείσει, ότι αυτό το οποίο απέτυχε με δική του ευθύνη είναι κάτι άλλο, αλλά αυτό είναι μια ευρύτερη συζήτηση. Κοιτάξτε, εγώ δεν θυμάμαι τον κύριο Τσίπρα να έχει αποκηρύξει τα πολλά βλαβερά τα οποία έχουμε δει να κάνει αυτός ο πολιτικός χώρος στη χώρα, κυρίως ως προς το «χάιδεμα αυτιών» σε εγκληματίες και τρομοκράτες, δηλαδή, δεν είμαστε όλοι ίδιοι στο πολιτικό σύστημα. Στο δικό μας πολιτικό χώρο, αυτός ο οποίος εμποδίζει έναν φοιτητή να κάνει το μάθημά του πρέπει να οδηγείται στη Δικαιοσύνη, στον δικό τους πολιτικό χώρο είναι επαναστάτης. Αυτά θέλουμε να τα αφήσουμε πίσω μας, αλλά για να τα αφήσουμε πίσω μας πρέπει να βγει επιτέλους… αν βγει ο κύριος Τσίπρας και πει «συμφωνώ πλέον ότι δεν υπάρχει άσυλο χώρου, αλλά άσυλο ιδεών», άρα δεν υπάρχει άλλο άσυλο ανομίας, εγώ θα σταματήσω να το λέω. Θα πω «επιτέλους ο κύριος Τσίπρας αποκήρυξε το παρελθόν του και ήρθε στον δρόμο της λογικής», αλλά δεν θυμάμαι να έχει πει κάτι τέτοιο, ούτε να πει «επιτέλους έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε μη κρατικά πανεπιστήμια». Άρα, όσο συντηρούνται αυτές οι ιδεοληψίες, όταν μας ρωτάτε, θα απαντάμε την πραγματικότητα.
Για τον ισχυρισμό του κ. Άδωνι Γεωργιάδη περί χρηματισμού του κ. Τσίπρα επί της πρωθυπουργίας του για την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα προεκλογικά
Δεν μπορώ να κατηγορήσω έναν άνθρωπο για κάτι χωρίς στοιχεία. Δηλαδή, δεν θα πω ποτέ για έναν άνθρωπο ότι «τα πήρε», αν δεν έχω αποδείξεις ότι «τα έχει πάρει». Αλλά, αν εγώ σήμερα, αύριο ή μεθαύριο, ω μοι γένοιτο, γιατί δεν θέλουμε εμείς να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία, ακούσω έναν πολιτικό αντίπαλο και μάλιστα ο κύριος Γεωργιάδης είναι ο υπουργός Υγείας, να λέει δημοσίως ότι εγώ «τα έχω πάρει», την επόμενη μέρα θα βρεθώ στην εισαγγελία και θα του έχω κάνει μήνυση. Με συγχωρείτε, αλλά λουλούδια σε αυτόν που λέει ότι τα έχεις πάρει δεν στέλνεις. Θα σας πω ποια είναι η εύλογη απορία και η δικιά μου και φαντάζομαι κάθε λογικού ανθρώπου και στην Κυβέρνηση και πολίτη και εκτός κυβέρνησης, έτσι;
Το γεγονός ότι ο κύριος Τσίπρας δεν κινήθηκε νομικά κατά του κυρίου Γεωργιάδη, ένα. Δύο, το γεγονός ότι ο κύριος Τσίπρας από το 2019 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει επτά χρόνια, και δεν έχει απαντήσει σε έναν δημοσιογράφο, σε έναν πολίτη, για ποιο λόγο τη δωροδοκία την έκανε από κακούργημα, πλημμέλημα. Για ποιο λόγο μείωσε την ποινή στην ανθρωποκτονία; Ήταν μόνο ισόβια και την έκανε ισόβια ή μέχρι δεκαπέντε χρόνια. Για ποιο λόγο σε μια σειρά από κακουργήματα μείωσε το πλαίσιο ποινής. Και αποτέλεσμα αυτών να αποφυλακιστούν χιλιάδες βαρυποινίτες και αποτέλεσμα της αλλαγής της φωτογραφικής του αδικήματος δωροδοκίας, να επωφεληθούν κάποιοι, όσοι είναι αυτοί. Εγώ δεδομένα παρουσιάζω.
Αν ο κύριος Τσίπρας είχε δώσει μια συνέντευξη και είχε δώσει απαντήσεις, θα λέγαμε η θέση του είναι αυτή. Ναι, αλλά, έχουν περάσει εφτά χρόνια. Να πάρουμε λίγο τα πράγματα λίγο για να καταλάβετε σε τι χώρα ζούμε και πώς αντιμετωπίζουμε κάποια πράγματα μια μειοψηφία, για να μην αδικήσω όλους εσάς, των media και ένα κομμάτι του πολιτικού συστήματος. Λέμε ότι επειδή ζήτησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεκατρείς, έντεκα συν δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να ζητήσουν, και μάλιστα οι ίδιοι το ζήτησαν, να αρθεί η ασυλία τους, όχι γιατί ασκήθηκε δίωξη, για να δώσουν εξηγήσεις, έχουμε «κυβέρνηση υποδίκων». Το έλεγε το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι άλλο. Δεν έλεγαν τεκμήριο αθωότητας από τοΝ ΣΥΡΙΖΑ, δεν θυμάμαι να λέγανε, δεν θυμάμαι τον κύριο Τσίπρα να έχει βγει και να πει «υπάρχει τεκμήριο αθωότητας» Όχι, όχι το «Κυβέρνηση υποδίκων» το έλεγε το ΠΑΣΟΚ. Προσέξτε τώρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η συνέχεια του κυρίου Τσίπρα, ο κύριος Φάμελλος, μας έλεγαν ότι κάναμε «συγκάλυψη στα Τέμπη». Βγάζαν δηλαδή πορίσματα πριν την ώρα τους. Και λέμε εμείς κάτι πάρα πολύ απλό: «Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να μιλήσει». Εμείς λέγαμε ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να μιλήσει σε όλα. Σε όλα αυτό λέγαμε. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί και τι δεν έχει συμβεί, είτε μιλάμε για τα Τέμπη, είτε μιλάμε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου δεν υπήρχε ποτέ ζήτημα χρηματισμού πολιτικών, αλλά δεν απαξιώναμε την υπόθεση ποτέ. Αλλά λέγαμε ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να μιλήσει. Σκεφτείτε, κυρία Γκαντώνα, να ερχόταν σε εσάς ή σε οποιονδήποτε άλλο δημοσιογράφο ο Κώστας Τσιάρας ως υπουργός Δικαιοσύνης ή ο Γιώργος Φλωρίδης ως εν ενεργεία υπουργός Δικαιοσύνης και να έλεγε «ότι επί Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου λειτουργούν ή λειτουργούσαν παραϋπουργεία Δικαιοσύνης».
Ή να έλεγε ένας εκ των δύο υπουργών Δικαιοσύνης, το ξαναλέω, όχι κάποιος περαστικός, να έλεγαν ότι «επί Μητσοτάκη κρατήθηκε ανοιχτή η Βουλή για να ψηφιστεί φωτογραφική ή φωτογραφικές διατάξεις για τον Ποινικό Κώδικα». Δεν μπορεί αυτός που τα έχει κάνει αυτά, κατά παραδοχή του υπουργού του, να παρεμβαίνει σε όλη την Ελλάδα, να κάνει ομιλίες ως ιεροκήρυκας ηθικής και ακεραιότητας. Δεν είναι λίγο περίεργο;
Για το ζήτημα των υποκλοπών
Καταρχάς δεν μιλάμε για «αποκαλύψεις Ντίλιαν». Αν καταλαβαίνω καλά αναφέρεστε σε μια ανάρτηση συνηγόρου, αν δεν κάνω λάθος, πολιτικής αγωγής. Είναι δηλώσεις συνηγόρου. Όχι, δεν είναι συνήγορος του κ. Ντίλιαν. Αυτά τα οποία μου λέτε είναι μια ανάρτηση που έκανε χθες ο κ. Κεσές, που είναι συνήγορος της άλλης πλευράς. Εγώ κάποιο τέτοιο έγγραφο… Για το θέμα αυτό και εγώ και ο προκάτοχός μου, ο κύριος Οικονόμου, έχουμε δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις αρνητικές, με βάση την πληροφόρηση που έχουμε εκ του ρόλου μας, οι οποίες ισχύουν στο ακέραιο. Δεν αλλάζουν. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, για την υπόθεση αυτή εν συνόλω, γιατί έχει παρακλάδια η υπόθεση. ισχύουν οι απαντήσεις που έχουμε δώσει μέχρι σήμερα. Για να πούμε τα πράγματα με τη σειρά. Ξανά, όσες φορές χρειάζεται, γιατί είναι προφανής η προσπάθεια κάποιων να συντηρήσουν την υπόθεση αυτή.
Γιατί αντί να συζητάμε για το μεταναστευτικό, για την οικονομία, για οτιδήποτε άλλο, θέλουν κάποιοι μονοθεματικά να συζητάμε. Σε καμία κανονική χώρα δε μετατρέπονται τηλεοράσεις, ραδιόφωνα ή η Βουλή σε τηλεδικαστήρια. Για την υπόθεση αυτή η δικαιοσύνη έχει απαντήσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, για να το πω πιο σωστά, σε ανώτατο επίπεδο, με τρεις διατάξεις και στο σκέλος που αφορά τους ιδιώτες έχει εκδοθεί μια πρωτόδικη απόφαση και οι άνθρωποι αυτοί είναι εκ νέου κατηγορούμενοι σε δεύτερο βαθμό. Κάτι παραπάνω απ’ όσα έχουμε πει μέχρι τώρα δε θα πούμε, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να συντηρούν το θέμα, γιατί αυτό θεωρούν ότι τους εξυπηρετεί. Είτε είναι πολιτικά κόμματα, είτε οποιοσδήποτε άλλος που έχει ένα συμφέρον, μπορεί να είναι συνήγορος στην υπόθεση ή οτιδήποτε. Εμείς ό,τι έχουμε πει το επαναλαμβάνουμε.
Η υπόθεση αυτή, το ξαναλέω, χρονικά τοποθετείται το 2022. Σημαίνει ότι από τότε μέχρι σήμερα η δικαιοσύνη πήρε όλα τα δεδομένα και έβγαλε κάποιες αποφάσεις. Το γεγονός ότι κάποιοι επειδή δεν έχουν πρόγραμμα, επειδή δεν έχουν έναν άλλο, ένα άλλο αφήγημα να παρουσιάσουν στον κόσμο, θέλουν να μιλάμε μόνο γι’ αυτό το θέμα, δεν σημαίνει ότι εμείς θα υποκαταστήσουμε τη δικαιοσύνη ή θα τους κάνουμε τη χάρη.
Ο κύριος Ντίλιαν έχει ασκήσει έφεση, όπως και άλλοι τρεις. Ο κύριος Ντίλιαν θα δικαστεί σε δεύτερο βαθμό. Θα υπάρξει λοιπόν ένα δευτεροβάθμιο δικαστήριο όπου εκεί όποιος θέλει να πει οτιδήποτε θα το πει εκεί. Εμείς δεν έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω. Και από εκεί και πέρα δεν είναι κάποιες διατάξεις της δικαιοσύνης. Είναι τρεις διαφορετικές διατάξεις από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς. Η τελευταία μάλιστα εξεδόθη από τον κύριο Ζήση, που ήταν η υπόδειξη της ολομέλειας των δικαστών και εισαγγελέων στην κυβέρνηση για το ανώτατο αυτό αξίωμα. Δεν ήταν μια επιλογή της κυβέρνησης από μια λίστα που έψαξε η κυβέρνηση και βρήκε τον εικοστό πέμπτο. Ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε ο νόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπου οι δικαστές και οι εισαγγελείς σε ανώτατο επίπεδο υποδεικνύουν στην κυβέρνηση ποιον θέλουν για επικεφαλής της δικαιοσύνης.
Σχετικά με την προσφυγή του Α. Σαμαρά στη Δικαιοσύνη
Δικαίωμα κάθε πολίτη, ασχέτως αν έχει διατελέσει πρωθυπουργός ή όχι, είναι να απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη, εφόσον θεωρεί ότι έχει αδικηθεί, εφόσον θεωρεί ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να ελεγχθεί. Και από τη στιγμή που είτε ο κύριος Σαμαράς, είτε οποιοσδήποτε άλλος απευθύνεται στις δικαστικές αρχές, θα απαντήσουν στα όποια αιτήματα οι δικαστικές αρχές. Εγώ εκείνη τη μέρα είχα απευθύνει ένα ρητορικό ερώτημα, θέλοντας να αναδείξω τον χρονισμό, ναι, τον χρονισμό. Μπορεί να μην συνδέεται..
Μπορεί να μην συνδέεται με την προαναγγελθείσα, που επαναλαμβάνω, μακάρι να μην κάνει ο κύριος Σαμαράς κόμμα, γιατί ό,τι και να έχουμε πει, ο κύριος Σαμαράς έχει διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Αλλά, ό,τι και να μου πείτε… Προσέξτε, ειδικά αν ο κύριος Σαμαράς κάνει κόμμα, το γεγονός ότι για ένα θέμα το οποίο ξεκίνησε το ’22 ως προς τη νόμιμη επισύνδεση. Στη συνέχεια είχαμε διάφορα δημοσιεύματα για υποτιθέμενα θύματα παράνομου λογισμικού, στη συνέχεια είχαμε την έκθεση…
Σας θυμίζω τον χρονισμό των γεγονότων για να καταλάβουμε τι έγινε και γιατί πέρασαν τέσσερα χρόνια. Πρώτα είχαμε τις παραιτήσεις για πολιτικούς λόγους, μετά το ζήτημα της νόμιμης επισύνδεσης του κυρίου Ανδρουλάκη, μετά είχαμε δημοσιεύματα με φερόμενους ως στόχους. Αυτά έγιναν Νοέμβριο του ’22. Εγώ πάω να σας εξηγήσω για το περίεργο του timing. Στη συνέχεια είχαμε την περιβόητη έκθεση Ποτάκη, το ’23, σωστά; Και από το 2022-23, όπου μεσολάβησαν και εκλογές, έχουμε αυτήν την επίσκεψη του κυρίου Σαμαρά στον Άρειο Πάγο το 2026. Μπορεί να μην σχετίζεται με το προαναγγελθέν νέο κόμμα. Δεν το ξέρω. Μπορεί και να σχετίζεται…
Ξέρετε ποιος θα δώσει την απάντηση; Ο κύριος Σαμαράς θα δώσει την απάντηση αν τελικά κάνει κόμμα όντως.
(Δημοσιογράφος: Πάντως, αν κάνει κόμμα, για να μην το αφήσουμε κι αυτό να πέσει έτσι κάτω…)… Άσχετο, δεν θα ‘ναι.
Σχετικά με τη δήλωση του Α. Γεωργιάδη περί μετεκλογικής συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον Αντώνη Σαμαρά
Να σας πω τη θέση της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού;
(Δημοσιογράφος: Η θέση Άδωνι Γεωργιάδη είναι θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη;). Όχι. Η θέση της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού είναι απλή, ξεκάθαρη και δεν είναι ούτε εγωιστική και σίγουρα δεν είναι αλαζονική, γιατί στο τέλος της ημέρας οι πολίτες θα μας κρίνουν: Ο μόνος στόχος μας είναι η αυτοδυναμία. Και δεν το λέμε αυτό γιατί θεωρούμε ότι «είμαστε εμείς και κανένας άλλος», αλλά γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη, με τα σωστά της και τα λάθη της, που έχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και αντίστοιχα θα έχει ένα πρόγραμμα για την επόμενη τετραετία, που αντιθέτως με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, δεν καταφεύγει στη λογική της πλειοδοσίας. Δηλαδή, δεν θέλει να γίνει ευχάριστη. Θα σας πω ένα παράδειγμα.
Κορυφαίο ζήτημα, κορυφαίο πρόβλημα το στεγαστικό. Εμείς δεν θα πάμε ποτέ να πούμε «θα δώσουμε σπίτια δωρεάν» ή «θα βρούμε έναν μαγικό τρόπο μειώνοντας δύο-τρεις φόρους» χωρίς να μπορούμε να κοστολογήσουμε αυτό το μέτρο «και όλοι θα πληρώνετε λιγότερο ενοίκιο». Η διαφορά μας η βασική, έχουμε κι άλλες διαφορές, είναι ότι εμείς αυτό που λέμε είναι κοστολογημένο και δεν έχει ως σκοπό να «χαϊδέψει τα αυτιά» των υπολοίπων. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι για να συνεχίσει ο τόπος να πηγαίνει μπροστά, ναι με μεγαλύτερη ταχύτητα, ναι με διόρθωση λαθών -δεν λέω ότι τα έχουμε κάνει όλα τέλεια, αλλά θεωρώ ότι έχουμε κάνει πολλά σημαντικά- πρέπει να έχουμε άλλη μία ισχυρή εντολή.
Το αν θα την έχουμε ή όχι, αυτό θα το κρίνουν οι πολίτες. Η μόνη πολιτική δύναμη που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, σε περίπτωση που ο κόσμος δεν μας δώσει αυτοδυναμία, που είναι ο μοναδικός μας, το ξαναλέω και αποκλειστικός στόχος, θα ήταν ένα σοβαρό ΠΑΣΟΚ, όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Βενιζέλου ή της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά. Αλλά το ΠΑΣΟΚ Ανδρουλάκη έχει αποδειχθεί ένα κόμμα που παίζει ακριβώς στο ίδιο γήπεδο με τον κύριο Τσίπρα.
Σχετικά με τις εκλογές και τι θα γίνει στη περίπτωση μη επίτευξη αυτοδυναμίας. Θα γίνονται μέχρι να υπάρξει αυτοδυναμία;
Όχι, θεωρώ ότι αυτό δεν είναι σωστή προσέγγιση. Δεν υπάρχει δεύτερος και τρίτος γύρος στις βουλευτικές εκλογές. Στόχος είναι και υποχρέωση των πολιτικών δυνάμεων, ο τόπος να έχει κυβέρνηση την επόμενη μέρα των βουλευτικών εκλογών, που είναι μία διαδικασία που γίνεται μία ημέρα και δεν έχει επαναληπτικό γύρο. Αλλά όταν το ΠΑΣΟΚ έρχεται και το μόνο που το νοιάζει σε ένα ολόκληρο συνέδριο είναι να αποκλείσει τη Νέα Δημοκρατία από πιθανό κυβερνητικό εταίρο. Βέβαια είναι δικά τους, εννοείται, δημοκρατική διαδικασία είναι. Αλλά η ίδια η πραγματικότητα, με λίγα λόγια, άρα δεν υπάρχει ζήτημα… Να κλείσω για το θέμα αυτό «συγκυβέρνησης», γιατί χθες έπαιξε πολύ, για τον κύριο Σαμαρά.
Εδώ, πρώτον: στόχος είναι μόνο η αυτοδυναμία. Να δούμε αν θα καταφέρουμε να τον πετύχουμε, οι πολίτες θα αποφασίσουν. »Μην βιαζόμαστε να δούμε τελικά αν θα κάνει κόμμα ο κύριος Σαμαράς και το ξαναλέω, όλες αυτές οι κουβέντες είναι εντελώς στον «αέρα» γιατί κανείς δεν έχει ανοίξει τέτοιο ζήτημα. Το κυριότερο όμως είναι ότι πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις εκλέγουν οι πολίτες με την ψήφο τους και κανένας άλλος σε διεργασίες ή διαπραγματεύσεις σε μια καφετέρια, σε μια κλειστή αίθουσα, οπουδήποτε αλλού.
Όλο και κάποιοι κάνουν. Διάφοροι. Έχω διαβάσει πάρα πολλές φορές διάφορα ευφάνταστα σενάρια, τα οποία προσβάλλουν τη λαϊκή ετυμηγορία -την όποια λαϊκή ετυμηγορία-.
Για την ακρίβεια, τις τιμές του πετρελαίου και το ενδεχόμενο μείωσης των έμμεσων φόρων ενόψει ΔΕΘ
Η μάχη με την ακρίβεια, με το κόστος ζωής, είναι καθημερινή. Στην πραγματικότητα όλα τα μέτρα τα οποία ανακοινώνουμε έχουν δύο κοινά χαρακτηριστικά. Τα εννιά στα δέκα. Γιατί υπάρχουν και κάποια μόνιμα επιδόματα. Τα εννιά στα δέκα έχουν δύο κοινά χαρακτηριστικά. Το ένα είναι ότι αφορούν φοροελαφρύνσεις και το δεύτερο ότι είναι μόνιμα μέτρα. Δεν είναι δηλαδή μέτρα που τα παίρνουμε μία φορά, με κάποιες εξαιρέσεις όπως τα στοχευμένα μέτρα που πήραμε μετά τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή και το ξέσπασμα μιας εκ νέου πολεμικής σύρραξης.
Το 2025 ανακοινώθηκαν από τον Πρωθυπουργό μέτρα φοροελαφρύνσεων για όλα τα φυσικά πρόσωπα και τις ατομικές επιχειρήσεις. Η μεγαλύτερη παρέμβαση μειώσεων φόρων, που θυμάμαι εγώ, στο φόρο εισοδήματος: Με μηδενισμό φόρου στους νέους, 9% μέχρι 30 ετών και όλα τα υπόλοιπα, με έμφαση στις οικογένειες. Ο στόχος είναι τώρα να ακούσουμε από τον Πρωθυπουργό νέες φοροελαφρύνσεις με έμφαση τη στήριξη της μεσαίας τάξης και των επιχειρήσεων, ειδικά των μικρομεσαίων.
Για τη στήριξη στα καύσιμα και τι θα γίνει μετά τις 31/8
Μετά θα αξιολογηθεί η κατάσταση. Αν πάλι υπάρχει ζήτημα τιμών, προφανώς δεν θα το αφήσουμε έτσι, αλλά πρέπει να δούμε την κατάσταση.
Για το αν στην ερχόμενη ΔΕΘ θα δοθεί έμφαση στους ελεύθερους επαγγελματίες
Υπάρχουν διάφοροι και δεν αναφέρομαι μόνο στον κ. Τσίπρα, αρκετοί από το πολιτικό σύστημα που ψάχνουν να βρουν από πού θα βάλουν φόρους, έστω κι αυτό το 1% που λένε, για να δώσουν υποτίθεται στους πιο αδύναμους, ενώ όταν είχαν τη δυνατότητα, έκαναν το αντίθετο. Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να μειώνονται φόροι για όλους, ειδικά για τη μεσαία τάξη. Γιατί το λέω αυτό; Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της Κυβέρνησης, και είναι μία επιτυχία πολλών υπουργείων, δηλαδή είναι αποτέλεσμα μειώσεων φόρων, εκτόξευσης των επενδύσεων, ψηφιοποίηση του κράτους, είναι ότι έδωσε τη δυνατότητα με την πολιτική της σε περίπου 600.000 ανθρώπους να βρουν δουλειά, ενώ ήταν άνεργοι. Οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονταν από το κράτος με το επίδομα ανεργίας και τώρα πληρώνουν φόρους και εισφορές μειωμένες. Αυτές τις δουλειές τις έδωσαν ιδιώτες, επιχειρήσεις.
Τον κατώτατο μισθό, όταν «πανηγυρίζουμε» ότι τον αυξάνουμε και καλά κάνουμε και χαιρόμαστε που τον αυξάνουμε, γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν παραπάνω λεφτά, τον πληρώνουν επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις και ειδικά οι μικρομεσαίες δεν είναι «εχθροί» της Κυβέρνησης, είναι σύμμαχοι της Κυβέρνησης, για να μπορούμε εμείς να βγαίνουμε και να λέμε πόσο μειώθηκε η ανεργία. Άρα, για μένα, λοιπόν, είναι γνωστή η θέση μου. Εμένα η θέση μου για τους ελεύθερους επαγγελματίες: Η πολιτική της Κυβέρνησης τη δεύτερη τετραετία, μετά τον νόμο του κ. Χατζηδάκη για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, είναι μία εμβληματική πολιτική. Γιατί μετά από πάρα πολλά χρόνια έφερε στο κράτος έσοδα, ενώ η Κυβέρνηση μείωνε φόρους. Στους ελεύθερους συγκεκριμένα και αναφέρομαι στο τεκμήριο, που ήταν ένα από τα δώδεκα μέτρα του νόμου αυτού, που πέτυχε, να είμαστε δίκαιοι, πέτυχε ο νόμος αυτός.
Είχαμε πει ότι θα πάρουμε μέτρα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Το μέτρο αυτό είχε μέσα -και κυρίως ως προς την επικοινωνιακή διαχείριση- και κάποια μηνύματα που στενοχώρησαν ένα κοινό το οποίο παλεύει καθημερινά, είτε ψηφίζει Νέα Δημοκρατία, είτε όχι, για να κρατηθεί η οικονομία όρθια. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες που είναι συνεπείς, έχουν POS, έχουν ανταποκριθεί σε μία σειρά από δεσμεύσεις, να ανταμειφθούν με κάποιον τρόπο που ο Πρωθυπουργός θα αποφασίσει.
Για την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μυτιλήνη
Είναι φοβερό αυτό το οποίο είδαμε χθες. Πήγε ο κ. Τσίπρας στη Μυτιλήνη και απ’ ό,τι κατάλαβα είχαμε και «επανένωση» –κάνω πλάκα, προφανώς– της Λέσβου με τη Μυτιλήνη. Λοιπόν, αυτό είναι μία ιστορική στιγμή. Πάμε στα σοβαρά. Να θυμίσω στους ανθρώπους αυτούς που μας ακούν στο Βόρειο Αιγαίο, γιατί για μένα σημασία έχει τι έχουμε κάνει εμείς σε επτά χρόνια, όχι τι έκανε ο κ. Τσίπρας, ότι το 2015 στην Ελλάδα οι αφίξεις παράνομων μεταναστών ήταν 890.000 και τώρα που μιλάμε είναι 48.000, ότι στη Μυτιλήνη που πήγε ο κ. Τσίπρας, στο ΚΥΤ, ήταν 19.000 διαμένοντες, με χωρητικότητα 2.700 και σήμερα από 19.000 έχουν πάει 277. Και προσέξτε το φοβερό: Οι εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου, όταν εμείς αναλάβαμε ήταν 140.000 και τώρα είναι 28.000.
Ο κ. Τσίπρας κυβέρνησε 4,5 χρόνια και πριν παραδώσει στη Λέσβο μόνο, ή Μυτιλήνη, ό,τι προτιμάει ο κ. Τσίπρας, ήταν 19.000 διαμένοντες. Τώρα είναι 277. Ήρθε μία Κυβέρνηση που πιστεύει ότι υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, που άλλαξε τον νόμο. Ήρθε μία Κυβέρνηση που άλλαξε τον νόμο για το άσυλο. Πλέον το άσυλο δίνεται σε δύο μήνες και όχι σε τρία χρόνια. Άρα, όλοι αυτοί δεν γυρίζουν ως αιτούντες άσυλο. Που έχει βάλει όρο αν είσαι παράνομος ή να κρατείσαι ή να φεύγεις, επιστρέφεις, ή απέλαση ή κράτηση. Αυτά τα έχουμε κάνει εμείς. Που φύλαξε τον Έβρο, αντιμετώπισε την υβριδική απειλή και τα αποτελέσματα είναι οι μεταναστευτικές ροές να έχουν μειωθεί, κατά μήνες, από 80% μέχρι 90%. Αυτό, λοιπόν, είναι μία πολιτική που απέδωσε.
