Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Newsroom» του ERTNews με τον δημοσιογράφο Γ. Σιαδήμα.

Για την παρέμβαση του Πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ 

Η Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως προέκυψε και από την ομιλία του στον ΟΗΕ, εκπέμπει αυτοπεποίθηση η οποία απορρέει από την ισχύ της, από τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και από τις πράξεις. Ο Πρωθυπουργός έθεσε σε ένα κορυφαίο βήμα όλα τα μεγάλα ζητήματα, δεν έκρυψε τα λόγια του, προέβαλε την Ελλάδα ως μια χώρα η οποία πιστεύει στην επίλυση – εν προκειμένω με την Τουρκία- της μοναδικής διαφοράς μόνο επί τη βάση του Δικαίου της Θάλασσας, του Διεθνούς Δικαίου, αλλά έβαλε σε αυτό το κορυφαίο επίπεδο και το Κυπριακό με μία σαφέστατη διατύπωση. Αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες στιγμές συνολικά όλων αυτών των 52 ετών μετά την παράνομη εισβολή και κατοχή.

Είναι ένα ζήτημα το οποίο παραμένει άλυτο, είναι μια τεράστια εκκρεμότητα. Ένα ευρωπαϊκό Κράτος, η Κύπρος, με ακριβώς την ίδια κοινή θέση και πεποίθηση με την Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται υπό κατοχή 52 χρόνια τώρα. Μίλησε για το casus belli. Δεν έκρυψε τα λόγια του ούτε εκεί. Θυμίζω ότι επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο όρος της άρσης του παράνομου και εκτός οποιασδήποτε λογικής Διεθνούς Δικαίου casus belli ετέθη για την οποιαδήποτε συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα SAFE, το μεγαλύτερο χρηματοδοτικό πρόγραμμα άμυνας της Ε.Ε., επαναλαμβάνει τις θέσεις, λοιπόν,  αυτές και της χώρας και της Δύσης, με έναν τόνο, όμως, ο οποίος δεν έχει ως σκοπό να υπάρχει ένταση για την ένταση.

Και αυτή, ακριβώς, είναι η ουσία αυτή την στιγμή, που βλέπουμε μια αποκλιμάκωση από την άλλη πλευρά. Εμείς δεν εξαρτάμε την εξωτερική πολιτική, τη ρητορική μας, τις ενέργειές μας με βάση τις διατυπώσεις. Εμείς πιστεύουμε στον διάλογο, αλλά δεν υποχωρούμε. Διεκδικούμε και μεγαλώνουμε τη χώρα. Είναι μια ομιλία και όσα είπε και για την οικονομία, συνέδεσε ο Πρωθυπουργός την οικονομική ανάπτυξη της χώρας σε μια πολύ δύσκολη περίοδο πολέμων με την ευρύτερη ενδυνάμωσή της και, βέβαια, κάποια πολύ σημαντικά ζητήματα και για τις μεγάλες επιχειρήσεις στη νέα εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Για την ελληνική στρατηγική εξοπλισμών

Έχω πει πάρα πολλές φορές, όχι μόνο εγώ, πρωτίστως ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Γεραπετρίτης, ότι δεν είναι δουλειά δική μας να εξαρτάται η στρατηγική μας, εν προκειμένω για τα εξοπλιστικά, από την πρόοδο που έχουν άλλα Κράτη μεταξύ τους σε αυτό το κομμάτι. Εδώ, βέβαια, φαίνεται ότι η βιασύνη που υπήρχε τους προηγούμενους μήνες, ακόμη κι από το εγχώριο πολιτικό σύστημα, θυμίζω μία -θεωρώ πολύ βιαστική και στη λάθος κατεύθυνση- δήλωση του πρώην Πρωθυπουργού, του κ. Τσίπρα, τον Ιούλιο, ο οποίος προεξόφλησε μια «εθνική ήττα» για τα F-35. Μάλλον στην Αμερική, στον ΟΗΕ δεν είχαν ακούσει, ευτυχώς δεν είχαν ακούσει τη δήλωση του κ. Τσίπρα, ενώ είδαμε κάποιους μήνες μετά ότι κάποια ουσιαστική εξέλιξη δεν είχαμε.

Αλλά, το ξαναλέω, δεν είναι δουλειά δικιά μας ούτε να σχολιάζουμε τις εξελίξεις μεταξύ άλλων κρατών. Όταν πρέπει να παρέμβουμε παρεμβαίνουμε. Θύμισα πριν από λίγο τη στάση που είχαμε για το πρόγραμμα SAFE, εκεί δηλαδή που μπορούμε να έχουμε παρέμβαση και να βάλουμε τους δικούς μας όρους, οι οποίοι να γίνουν στη συνέχεια όροι της Ευρώπης και σε κάθε περίπτωση αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να κοιτάει πού ήταν και πού είναι. Η Ελλάδα, σε όλη αυτή την συζήτηση, ήταν εκτός οποιασδήποτε συζήτησης για F-35, εκτός προγράμματος F-16, κι όλα αυτά τώρα είναι μια πραγματικότητα που προχωράει. Δεν είναι ένα «θα», δεν είναι κάτι που θα γίνει υπό όρους.

Οι όροι ως προς την Τουρκία υπήρχαν, υπάρχουν και συνεχίζουν να υπάρχουν. Δεν είναι δουλειά της ελληνικής Κυβέρνησης ούτε να τους σχολιάσει, ούτε να μπει σε αυτό το παιχνίδι των εντυπώσεων. Όμως αν ένα μάθημα μπορούμε να πάρουμε και από τις τελευταίες ημέρες στην Νέα Υόρκη σε συνδυασμό με το τι ακούγαμε, τι πρωτοσέλιδα βλέπαμε στη χώρα: «Τα πήρε όλα ο Ερντογάν», έχουμε δει τέτοια πρωτοσέλιδα, έχουμε δει δηλώσεις του κ. Τσίπρα, όπως, το ξαναλέω, «εθνική ήττα». Αυτό το οποίο συνέβη, που δεν συνέβη, μεταξύ Τουρκίας και F-35, είναι ότι η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται ούτε βάσει δημοσιευμάτων, η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με βάση τις εντυπώσεις, ούτε με βάση τις ιδεοληψίες. Η εξωτερική πολιτική και, εν προκειμένω, η αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, ασκείται με βάση το εθνικό συμφέρον και το σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.

Για τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης σχετικά με το ενεργειακό κόστος

«[Την επόμενη εβδομάδα] Θα κάνουμε ανακοινώσεις για τα καύσιμα κίνησης. Οι ανακοινώσεις, όπως έγινε και τους προηγούμενους μήνες, γίνονται για τον επόμενο μήνα την τελευταία μέρα του προηγούμενα μήνα, για να υπάρχει πλήρης εικόνα από τα συναρμόδια Υπουργεία και, πρωτίστως, το Υπουργείο Οικονομικών, για την κατάσταση η οποία υφίσταται την ημέρα εκείνη, των ανακοινώσεων. Άρα, στις 30/9 θα έχουμε τις ανακοινώσεις για τα καύσιμα κίνησης από την πλευρά του κράτους. Μένει να δούμε και τις ανακοινώσεις των διυλιστηρίων, όπως αντιλαμβάνεστε θεσμικά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό από την Κυβέρνηση.

Να θυμίσω ότι τους τελευταίους μήνες, και το κράτος και τα διυλιστήρια προέβησαν σε μια σειρά από μέτρα που μείωσαν, όσο παραπάνω γινόταν, τις συνέπειες της κρίσης αυτής, της παγκόσμιας αυτής κρίσης που αγγίζει πολύ την Ευρώπη και τη χώρα μας. Και επειδή 15 του μηνός ξεκινάει η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης, μια μέρα πριν, στις 14/10 θα έχουμε νέες ανακοινώσεις συνολικές. Δηλαδή και για τα καύσιμα κίνησης και για το πετρέλαιο θέρμανσης. Εδώ να πω, ότι το πλαίσιο το είχε βάλει ήδη εδώ, από την ΕΡΤ, πριν από μια βδομάδα στο κεντρικό δελτίο ο Πρωθυπουργός και χρειάζεται να επισημάνουμε και κάποια δεδομένα. Διότι γίνεται πολύ μεγάλη συζήτηση.

Το δεδομένο το πρώτο το οποίο πρέπει να πούμε είναι ότι τους πολίτες τους ενδιαφέρει το μέγιστο δυνατό όφελος στην τσέπη τους. Δηλαδή να είναι όσο γίνεται μικρότερες οι συνέπειες. Λιγότερη σημασία έχουν για τον κόσμο τα εργαλεία, περισσότερη σημασία έχει η ουσία. Όσο γίνεται να έχουμε λιγότερες αυξήσεις. Δηλαδή, πέρσι έκλεισε το πετρέλαιο θέρμανσης στα 1,75, φέτος οι προβλέψεις έλεγαν μέχρι και για 2.  Μέχρι και για 2, κάποιοι έχουν μιλήσει και για παραπάνω.  Άρα ο στόχος είναι με τις παρεμβάσεις που θα κάνουμε, τη διπλή παρέμβαση που περιέγραψε ο Πρωθυπουργός, να πέσει όσο γίνεται πιο κάτω, στο χαμηλότερο δυνατό σημείο από εκείνο το οποίο έκλεισε. Το δεύτερο που θέλω να πω, γιατί είναι πάρα πολύ επικίνδυνες για τα επόμενα χρόνια οι διατυπώσεις: «Έλα μωρέ τώρα με την κοστολόγηση! Τόση σημασία έχει η κοστολόγηση;»

Τα ακούμε δυστυχώς από όλους τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, όλων των άλλων κομμάτων. Το «έλα μωρέ με την κοστολόγηση, ότι σιγά τόση σημασία έχει η κοστολόγηση», έφερε την Ελλάδα στο σημείο που ήρθε με το ένα μνημόνιο μετά το άλλο. Από τη δεκαετία του ’80 μέχρι τα δύσκολα χρόνια της κρίσης, το πρώτο, το δεύτερο μνημόνιο, τις συνέπειες του οποίου υπέστη ο κόσμος: οι συνταξιούχοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι νέοι που έφυγαν στο εξωτερικό, μέχρι και το τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο του κυρίου Τσίπρα και τα 120 δισεκατομμύρια ευρώ, για να φτάσουμε εκεί, προηγήθηκαν τέτοιες συμπεριφορές και πολιτικές.

Το γεγονός, ότι μπορούμε για τους επόμενους μήνες, που φαίνεται ότι θα είναι πιο δύσκολοι –θα δούμε πόσοι είναι και πόσο δύσκολοι θα είναι– να έχουμε κάποια αποθέματα ως οικονομία, είναι αποτέλεσμα δύο παραμέτρων, δύο παραγόντων, δύο πολιτικών. Το ένα, ότι εισπράχθηκαν αυτά τα λεφτά. Άρα εφαρμόστηκε μια πολιτική που, ενώ μειώθηκαν οι φόροι, απ’ τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, βρέθηκαν τα χρήματα αυτά. Και το δεύτερο, ότι έγινε μια συνετή οικονομική διαχείριση, κόντρα στα αιτήματα της αντιπολίτευσης όταν ξεκίνησε η κρίση αυτή και δεν δόθηκαν όλα εμπροσθοβαρώς. Δηλαδή, σκεφτείτε να είχαμε ακούσει τα αιτήματα του Μαΐου, του Ιουνίου, το κλασικό για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, που ακοστολόγητα λέει η αντιπολίτευση. Τώρα δεν θα είχαμε τα λεφτά αυτά για να γίνουν ανακοινώσεις.

Σχετικά με τις αυξήσεις στα καύσιμα και εν γένει στην ενέργεια

Ζούμε –και όχι μόνο τώρα τους τελευταίους μήνες με τη νέα κρίση στη Μέση Ανατολή– τα πιο δύσκολα χρόνια ως προς το άθροισμα των μεγάλων κρίσεων που έφτασαν και στην αυλή μας, έφτασαν και στη χώρα μας, έφτασαν στην αυλή κάθε σπιτιού. Έφτασαν σε κάθε νοικοκυριό. Η Κυβέρνηση αυτή τα έφερε έτσι η ζωή, έτσι είναι, υποχρέωση δική μας είναι να τα αντιμετωπίσουμε, να διαχειριστεί αθροιστικά τις μεγαλύτερες κρίσεις, εισαγόμενες κρίσεις, που μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε.

Ξεκινήσαμε με μια πανδημία με τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις, έκλεισε η οικονομία για ολόκληρους μήνες, τέθησαν εν αμφιβόλω εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Στη συνέχεια η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία που εκτόξευσε τις τιμές και έρχεται τώρα μία νέα κρίση, ένας νέος πόλεμος, να δημιουργήσει τεράστιο ζήτημα στις τιμές. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που δεν μπορεί κανείς να κρυφτεί πίσω από αυτό. Αλλά η λύση σε κάτι τέτοιο, σε κάτι πρωτοφανές, είναι «να πετάμε μέτρα στον αέρα»; Και αναφέρομαι στο πολιτικό σύστημα.

Σχετικά με τον ισχυρισμό του κυρίου Τσίπρα για τη δυνατότητα διαμόρφωσης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης στο 1,40 ευρώ και του πετρελαίου κίνησης στο 1,80 ευρώ.

Γιατί ο κύριος Τσίπρας είναι πάρα πολύ συμπαθής σε αυτά τα οποία λέει. Είναι πολύ δημοφιλές να λες, ότι θα μειώσεις έναν φόρο σε ένα βίντεο ή σε μια συνέντευξη. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη θέλει να μειώνονται συνέχεια φόροι. Μέσα σε, πόσο διαρκεί μια συνέντευξη; Μπορεί να διαρκεί 20, 30, 40 λεπτά, μπορεί να μειώσει πάρα πολλούς φόρους ο κύριος Τσίπρας ή και ακόμα σε ένα βίντεο δύο λεπτών. Στα 4,5 χρόνια που κυβέρνησε, αύξησε ή επέβαλε 30 φόρους. Αύξησε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης σε όλα τα καύσιμα: και στο diesel, και στη βενζίνη και στο υγραέριο, σε όλα τα επιμέρους καύσιμα και τον ΦΠΑ και στα καύσιμα, και ενώ είχε τη δυνατότητα να κάνει άλλες παρεμβάσεις, έκανε τις παρεμβάσεις αυτές. Αλλά πάμε στο σήμερα.

Γιατί εντάξει, για το χθες κρίθηκε ο κύριος Τσίπρας, επανεμφανίζεται, πάμε στο σήμερα. Έρχεται ο κύριος Τσίπρας, μιλάει για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης χωρίς να προσδιορίζει. Έρχεται και το ΠΑΣΟΚ, χθες ο κύριος Ανδρουλάκης μάλιστα, και πάλι είπε άλλα από αυτά τα οποία λέμε. Εμείς δεν είπαμε ποτέ, ότι αυτό που προτείνει η αντιπολίτευση κοστίζει 4 δισ. Εμείς λέμε όμως ότι εισπράττει το κράτος συνολικά 4 δισ. Ελάτε να μας πείτε πόσο θέλετε να μειώσουμε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης και για πόσους μήνες για να δούμε. Είναι το μισό; 2 δισ. Είναι το 1/4; 1 δισ. Και τελικά πόσα δις θέλετε να δώσουμε; Και θα πω και κάτι. Μπορούμε να μειώσουμε επί της αρχής τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης; Επί της αρχής μπορεί κάθε κράτος στην Ευρώπη να μειώσει όποιον φόρο θέλει, υπό δύο προϋποθέσεις. Εμείς, ας πούμε, έχουμε μειώσει μέχρι τώρα 83 φορολογικούς συντελεστές.

Έχουμε κάνει για την ακρίβεια 83 μειώσεις φορολογικών συντελεστών και επίκεινται άλλες 8 για να φτάσουμε τις 91, όπως έχει ανακοινωθεί και θα νομοθετηθεί το 2027. Γιατί 91 και όχι 101; Γιατί 91 και όχι 201; Γιατί για αυτές τις φοροελαφρύνσεις βρήκαμε τα λεφτά, άρα βγήκε ο λογαριασμός δημοσιονομικά, πρώτον. Και δεύτερον, μέχρι αυτό το σημείο μπορούμε να φτάσουμε με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες οροφών δαπανών.  Άρα, όταν έρχεται ο κύριος Ανδρουλάκης ή ο κύριος Τσίπρας ή οποιοσδήποτε από την αντιπολίτευση και λέει «μειώστε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης», πρέπει να πει δύο πράγματα: Πρώτον, «μειώστε τον τόσο, γιατί κοστίζει τόσο». Εγώ δεν έχω ακούσει πόσο. Και δεύτερον, απ’ τη στιγμή που είναι γνωστό ότι η Ελλάδα κατάφερε και βρήκε χρήματα και τα δίνει πίσω στον κόσμο, χωρίς να πανηγυρίζουμε, λογικά χρειάζεται κι άλλα, αλλά έχουμε φτάσει σε οροφές δαπανών, τι από αυτά τα οποία έχει δοθεί, να μη δοθεί;

Παράδειγμα: Τις επόμενες εβδομάδες, τους επόμενους μήνες, τον Νοέμβριο είναι τα περισσότερα και θα δοθούν, θα πάρουν πίσω αναδρομικά ένα δεύτερο ενοίκιο οι δημόσιοι λειτουργοί που υπηρετούν στην περιφέρεια, δηλαδή εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί κ.τλ. Συν δύο ενοίκια θα πάρουν για το ’25. Άρα ένα αναδρομικό για το ’24 δεύτερο, συν δύο για το ’25 με μόνιμα χαρακτηριστικά. Οι συνταξιούχοι θα πάρουν το μόνιμο επίδομα χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Αντιστοίχως, ξεκινάνε από το ’27 να εφαρμόζονται μέτρα ελάφρυνσης για τις επιχειρήσεις, για τους ελεύθερους επαγγελματίες, μηδενίζεται ο φόρος για τους τρίτεκνους, έχουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες στα εκκαθαριστικά τους να δουν όλα αυτά. Αυτά έχουν ένα κόστος δημοσιονομικό. Επιλέξαμε να τα δώσουμε με αυτή τη λογική, φτάνοντας στα όρια των οροφών δαπανών. Όταν προτείνεις σε κάτι έξτρα..

 Σχετικά με τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης

Με βάση, λοιπόν, το γεγονός ότι έχουμε φτάσει στα όρια των οροφών δαπανών και έχουμε κάποιες εφεδρείες για τα μέτρα που έχει προαναγγείλει ο Πρωθυπουργός, για να μπορέσουμε, επιπλέον αυτών, να μειώσουμε εκτάκτως τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, ποια άδεια πρέπει να πάρουμε; Όχι την άδεια για να τον μειώσουμε. Γιατί θα μπορούσε να πει η Κυβέρνηση: «Παίρνω έναν άλλον φόρο και μειώνω…». Δεν θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Μπορεί η αντιπολίτευση να θέλει, δεν το λέει. Πρέπει να πάρουμε άδεια, όχι μόνο εμείς, συνολικά να δοθεί αυτή η άδεια στην Ευρώπη, γι’ αυτήν την έκτακτη παρέμβαση, να εξαιρείται η παρέμβαση αυτή απ’ τον υπολογισμό των οροφών δαπανών, να υπάρχει δηλαδή ρήτρα διαφυγής.

Δεν μπορώ να γνωρίζω ποιες θα είναι οι ευρωπαϊκές αποφάσεις. Μπορώ να σας πω όμως ότι, χωρίς κάτι τέτοιο, όποιος προτείνει τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, που, το ξαναλέω, όλοι επί της αρχής υπέρ είμαστε, δεν υπάρχει άνθρωπος να μη θέλει να μειώνονται κι άλλοι φόροι, εμείς το κάνουμε στην πράξη κιόλας, θα πρέπει να πει ένα αντίμετρο. Αν δοθεί τέτοια άδεια, τότε θα μπορεί να γίνει επιπλέον, εκτάκτως. Περιμένουμε να δούμε ποιες θα είναι οι τελικές αποφάσεις. Σημασία έχει να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για τον κόσμο, που πραγματικά περνάει δύσκολα σε μια πρωτοφανή πληθωριστική κρίση, η οποία έρχεται να προστεθεί σε κάθε προηγούμενη κρίση, χωρίς όμως να κοροϊδεύουμε τον κόσμο και να του δίνουμε ψεύτικες υποσχέσεις.

Σχετικά με τις δηλώσεις του βουλευτή Πιερίας Σπύρου Κουλκουδίνα για τις τιμές στα καύσιμα

Δύο λόγια για τον κ. Κουλκουδίνα και στη συνέχεια αν μπορώ να πω και κάτι για τη μεγάλη εικόνα. Δεν είναι η πρώτη φορά και δυστυχώς δεν θα είναι ούτε η τελευταία, και ειδικά όσο βαδίζουμε προς τις εκλογές, όπου μια συνέντευξη κάποιων λεπτών ενός πολιτικού και συνήθως αυτό γίνεται με κυβερνητικούς βουλευτές ή Υπουργούς της Κυβέρνησης αυτής, παρουσιάζεται αποσπασματικά, κόβονται κάποια λίγα δευτερόλεπτα και προσπαθούν από την αντιπολίτευση και συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης να δημιουργήσουν εντυπώσεις στον κόσμο. Ο κ. Κουλκουδίνας, αν ακούσετε όλη του τη συνέντευξη και απόλυτη κατανόηση για την κατάσταση έδειξε και ζήτησε να στηριχθούν όσο παραπάνω γίνεται οι πολίτες για τα καύσιμα, για την ακρίβεια, και σε καμία περίπτωση δεν φάνηκε ούτε ανάλγητος, ούτε είπε κάτι από το οποίο να προκύπτει ότι δεν αντιλαμβάνεται το πόσο δύσκολα περνάει ένα κομμάτι των συμπολιτών μας και πόσο πρέπει να στηριχθεί και η μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Άρα, εδώ νομίζω ότι είναι η κλασική περίπτωση, όπου τα λίγα δευτερόλεπτα, στη λογική και των social media, παρουσιάστηκαν αποσπασματικά, σε σχέση με το σύνολο των νοημάτων που ο ίδιος εξέπεμψε, και μάλιστα έκανε και στη συνέχεια και μία δήλωση. Ποια είναι όμως για μένα η μεγάλη εικόνα; Η Κυβέρνηση αυτή κάνει ό,τι περισσότερο μπορεί και σίγουρα ο κόσμος λέει «δεν είναι αρκετό». Και το ένα ισχύει, και το δεύτερο ισχύει. Αλλά το παραπάνω για να γίνει, πρέπει να υπάρχουν λεφτά. Γι’ αυτό και προσπαθούμε συνεχώς να μεγαλώσουμε την πίτα, για να έχουμε τα παραπάνω έσοδα, ούτως ώστε να πάρει ο κόσμος τα παραπάνω που δικαιούται και δικαιολογημένα ζητάει. Σε όλη αυτή τη συζήτηση εδώ που κάνουμε για την επιδότηση θέρμανσης, η Κυβέρνηση δεν ξεκίνησε να εφαρμόζει μέτρα το τελευταίο διάστημα.

Θυμίζω, ότι τα προηγούμενα χρόνια διεύρυνε την περίμετρο δικαιούχων για το επίδομα θέρμανσης, έβαλε μέσα στη συζήτηση της επιδότησης αυτούς οι οποίοι θερμαίνονται με άλλους τρόπους, τα είπε και ο κύριος Παπασταύρου, αν δεν κάνω λάθος και σε εσάς, ο Υπουργός Ενέργειας, δηλαδή μίλησε… η Κυβέρνηση αυτή απευθύνθηκε με πράξεις σε αυτούς που θερμαίνονται με το φυσικό αέριο, με το ηλεκτρικό ρεύμα, με καυσόξυλα. Είχε ειδική μέριμνα και έχει ειδική μέριμνα για περιοχές όπου το κρύο είναι πολύ πιο δύσκολο, σε περιοχές και στη Βόρεια Ελλάδα, όπου εκεί η ανάγκη για θέρμανση είναι πολύ μεγαλύτερη. Η Κυβέρνηση αυτή δεν νομοθετεί και δεν εφαρμόζει εν κενώ.

(επισήμανση δημοσιογράφου σχετικά με το ότι ήδη οι πολίτες έχουν ξεκινήσει να αγοράζουν καυσόξυλα από τη Θεσσαλία και πάνω)

Μα γι’ αυτό, όταν μιλάμε για επιδότηση θέρμανσης, που και αυξημένα είναι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και πιο διευρυμένα τα εισοδηματικά κριτήρια, με μεγαλύτερη έμφαση στις οικογένειες με παιδιά, όπως συνολικά η πολιτική μας και των φοροελαφρύνσεων, γιατί η δική μας πολιτική πρωτίστως είναι να μειώνουμε φόρους, αλλά εφαρμόζουμε και μια πολιτική στήριξης, με μόνιμα χαρακτηριστικά, σε περιπτώσεις όπως, για παράδειγμα, η επιδότηση θέρμανσης. Εδώ, λοιπόν, δεν ξεκινήσαμε να βλέπουμε το φαινόμενο τώρα που εντάθηκε η κρίση στη Μέση Ανατολή. Όλες αυτές οι παρεμβάσεις έρχονται, οι φετινές, να προστεθούν σε προηγούμενες παρεμβάσεις.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Η Ελλάδα επιστρέφει. Η Ελλάδα, από εκεί που ήταν στον πάτο σε όλους τους δείκτες, καταφέρνει και ανεβαίνει. Δεν έχει γίνει ούτε Ελβετία, ούτε Λουξεμβούργο, αλλά βελτιώνεται. Και αυτό το καλύτερο, αυτό το παραπάνω, επιστρέφει στον κόσμο. Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες, όπως κάποιοι άλλοι, ότι αυτό είναι αρκετό. Αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στην εφαρμογή συνταγών που χρεοκόπησαν τη χώρα. Ποια είναι αυτή η συνταγή; Να δίνουμε παραπάνω απ’ όσα αντέχει η οικονομία, γιατί θα το βρούμε μπροστά μας, όπως το βρήκαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Σχετικά με δηλώσεις Ντόρας Μπακογιάννη για αλαζονεία σε Υπουργούς της κυβέρνησης

Δεν είμαι κριτής, ούτε δουλειά μου είναι να κρίνω, ούτε θεωρώ ότι είναι αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο χρειάζεται από εμένα, με την αρμοδιότητα του Κυβερνητικού Εκπροσώπου ή του Υφυπουργού αρμόδιου για τα μέσα ενημέρωσης, να κάνω αυτήν την αξιολόγηση. Πιστεύω πάρα πολύ στη βασική αρχή της Δημοκρατίας, ότι όλους, όσοι έχουμε το οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα, μας κρίνουν οι πολίτες. Και ειδικά όσοι αποφασίσαμε να εκτεθούμε και την τελική απόφαση την πήρε ο Πρόεδρος του κάθε κόμματος με σταυρό, θα κριθούμε και ατομικώς, βέβαια θα κριθούμε όλοι και συλλογικώς. Βέβαια, εγώ θεωρώ ότι κάθε κυβερνητικό στέλεχος, κάθε κομματικό στέλεχος, το αξιολογεί ο Πρωθυπουργός, τα κυβερνητικά στελέχη, εν προκειμένω ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος του κάθε κόμματος, εν προκειμένω και πάλι ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όλα, όλα τα βλέπει τα κρίνει τα αξιολογεί, παρεμβαίνει, έχει δείξει μάλιστα, έχει τοποθετηθεί κιόλας ότι για εκείνον όσο σημαντική είναι η αποτελεσματικότητα ενός Υπουργού, ενός Υφυπουργού, ενός κυβερνητικού στελέχους, τόσο σημαντική είναι και η συμπεριφορά. Άρα δεν υποτιμώ τις συμπεριφορές, δεν υποτιμώ το ύφος, θεωρώ ότι ειδικά σε μια περίοδο τόσων κρίσεων το ύφος παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο, αλλά δεν είναι θεωρώ δική μου δουλειά να κρίνω ή να συγκρίνω ή να κάνω αυτή την αξιολόγηση. Την κάνει για όλους εμάς ο Πρωθυπουργός και για το σύνολο των εχόντων δημόσιο αξίωμα στις εκλογές με την κρίση του, με τις τοποθετήσεις του ο ελληνικός λαός.

Δική μας δουλειά είναι να μιλάμε στον κόσμο, να του εξηγούμε τις θέσεις μας, τι έχουμε κάνει, να ακούμε τα παράπονά του, να σκύβουμε το κεφάλι όταν ακούμε δικαιολογημένα παράπονα, καμιά φορά μπορεί και κάποια που ακούμε να τα θεωρούμε ότι τα έχουμε κάνει αλλά ο άλλος τα λέει γιατί προφανώς περνάει δύσκολα στο σπίτι του. Άρα αυτό πρέπει να κάνουμε εμείς να συνεχίσουμε να το κάνουμε, δεν είναι μια εύκολη περίοδος όταν έχεις να διαχειριστείς τόσες κρίσεις πολλά πράγματα που κάνεις και είναι σημαντικά, εγώ θεωρώ  ότι η Κυβέρνηση έχει κάνει πολλά σημαντικά δεν αποτυπώνονται όσο θα θέλαμε, γιατί η ακρίβεια και πολλοί  άλλοι λόγοι, είναι εδώ, να διορθώνουμε λάθη και στο τέλος της ημέρας, ξέρετε, τα λύνει όλα η κάλπη. Θα συγκριθούν απολογισμοί, πεπραγμένα και προγράμματα και πόσο ρεαλιστικά είναι και οι πολίτες θα αποφασίσουν.

Για το αν βγαίνουν συγκεκριμένα στελέχη μπροστά στα δύσκολα

Υποχρέωσή μου είναι και εκ του ρόλου μου και εκ του γεγονότος ότι σε ένα πολιτικό σύστημα που πολύ δύσκολα δινόταν βήμα είτε με συμμετοχή στα ψηφοδέλτια, είτε με πολύ σημαντικές θέσεις και αξιώματα σε νέους ανθρώπους, εμένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σε πολλά άλλα νέα πρόσωπα και στην Κυβέρνηση και στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας και στη Νέα Δημοκρατία στο κομματικό οργανόγραμμα, έδωσε ευκαιρίες. Άρα είναι καθήκον και δικό μου και όλων των υπολοίπων και ειδικά των νεότερων να βγούμε ακόμα περισσότερο μπροστά, όχι με επιθετικό τόνο, αλλά με τη δύναμη των επιχειρημάτων μας και αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Το ξαναλέω είναι το καθήκον μου.

Για τη δήλωση του Α. Τσίπρα «ή εμείς ή κανείς»

Εντάξει, είναι νομίζω μια αλαζονική διατύπωση. Από το διχαστικό «ή εμείς ή αυτοί» της προηγούμενης εκδοχής του κυρίου Τσίπρα πήγαμε στο αλαζονικό «ή εμείς ή κανείς», αλλά πίσω από τα συνθήματα και τους τίτλους, για μένα βρίσκεται η ουσία και σε άλλη μία συνέντευξη ο κύριος Τσίπρας δεν έδωσε απαντήσεις επί της ουσίας. Είναι ένας πρώην Πρωθυπουργός και αυτή τη στιγμή καταγράφεται δεύτερος στις δημοσκοπήσεις, άρα ένας πολιτικός αρχηγός που θέλει να διεκδικήσει, όπως λέει, την πρώτη θέση παρουσίασε ένα πρόγραμμα στην Θεσσαλονίκη -και καλά έκανε- έτσι πρέπει να γίνεται ο καθένας να παρουσιάζει αυτό το οποίο θέλει να κάνει για τη χώρα, το κοστολόγησε 7,5  δισεκατομμύρια σε βάθος τετραετίας, στην τετραετία και το ένα στέλεχος του μετά το άλλο έλεγε τη μία έτσι ανορθογραφία μετά την άλλη, αλλά ο ίδιος ο τομεάρχης οικονομικών μίλησε για 7,5 δισ. το χρόνο, που και αυτό πολύ απέχει από την πραγματική κοστολόγηση που είναι 13 δισ. το χρόνο.

Οι συνάδελφοί σας ρώτησαν, απάντηση δεν πήραν και δεν είναι νούμερα. Δεν είναι απλοί αριθμοί, είναι τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων. Όταν τάζεις μέτρα δεν τάζεις από την τσέπη σου, δεν τάζεις από κάπου που θα βρεις εσύ, τάζεις με βάση τα χρήματα τα οποία δίνει κάθε μήνα ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο μισθωτός στον ιδιωτικό τομέα, ο δημόσιος υπάλληλος, ο συνταξιούχος από τις κρατήσεις του, όλοι τέλος πάντων οι Έλληνες φορολογούμενοι. Δεν έδωσε απαντήσεις για τίποτα λοιπόν επί της ουσίας. Εγώ λοιπόν δεν θέλω να μείνω στα συνθήματα, ναι μπορεί να θεωρήθηκε δικαίως αλαζονικό, αλλά θέλω να μείνω στην ουσία και θεωρώ ότι η δικιά μας δουλειά μέχρι τις εκλογές και μετά τις εκλογές, είναι να επιμένουμε στην ουσία και για όσα λέμε εμείς, αλλά και για όσα λένε οι υπόλοιποι.

Για το αν μπορεί να υπάρξει αυτοδυναμία

Ναι, είναι ένας θεωρώ εφικτός στόχος, όχι εύκολος, θέλει πολύ δουλειά και ως προς το να ολοκληρώσουμε με όσο γίνεται περισσότερα παραδοτέα αυτούς τους επόμενους επτά – οκτώ μήνες, μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές από τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά περισσότερο για το όραμα, το πρόγραμμα, το πόσο πειστικό και εφαρμόσιμο θα είναι αυτό το οποίο θα πούμε, συγκριτικά με τα υπόλοιπα κόμματα, γιατί συγκρίσεις κάνει ο κόσμος,  για την επόμενη τετραετία. Και είμαι περισσότερο αισιόδοξος απ’ ότι μπορεί να αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, που δεν είναι και λίγο να είσαι μετά από επτά χρόνια με διαφορά 15 μονάδων και πέριξ του 30% – 31% χωρίς να έχουν προκηρυχθεί εκλογές, γιατί στις εκλογές μπαίνουν πολύ πιο ξεκάθαρα τα ερωτήματα και ο κόσμος απαντάει επί υπαρκτών, εναλλακτικών επιλογών.

Για την 52^η επέτειο ίδρυσης της Νέας Δημοκρατίας και τον πυρσό

Δεν έφυγε ποτέ ο πυρσός. Ο πυρσός δεν έφυγε ποτέ, γιατί πέραν του ότι, εντάξει, μπορεί να βρίσκεται στο σήμα με μια πιο σύγχρονη εκδοχή, ο πυρσός δεν είναι ένα σήμα. Εγώ είμαι από μικρός στη Νέα Δημοκρατία, δεν είμαι κομματικό στέλεχος με την έννοια ότι σιτίζομαι, όπως και οι Νεοδημοκράτες έτσι είναι, είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν τη δουλειά τους, τη ζωή τους, αλλά βγαίνουν μπροστά, χωρίς να ζητάνε κάτι και πολύ διαχρονικά, αλλά και πολλά νέα μέλη τα οποία έχουμε τα τελευταία χρόνια. Ο πυρσός για μένα είναι αυτό το οποίο είναι οι ιδέες ενός κόμματος.

Κάθε ένας πιστεύει στις ιδέες του δικού του κόμματος, δεν πιστεύω στα μονοπώλια, είτε της ευαισθησίας, της δημοκρατικής ευαισθησίας. Αλλά, ειδικά για τη Νέα Δημοκρατία, (ο πυρσός) είναι οι μεγάλες αποφάσεις στα πολύ δύσκολα, όπου η Νέα Δημοκρατία έβαζε πάντοτε τη χώρα, την πατρίδα πάνω από το κόμμα. Τελευταία, πολύ μεγάλη τέτοια περίπτωση, η διαχείριση όλων αυτών των κρίσεων επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη, η Ελλάδα στο Κογκρέσο, σε αντίθεση με την Ελλάδα «παρία», η  Ελλάδα του 2015, που τότε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κράτησαν την Ελλάδα στην Ευρώπη. Αυτές ήταν οι μεγάλες στιγμές.

(Δημοσιογράφος: Αλλά όπως το περιγράφετε, θα λείπει, για παράδειγμα, ο Αντώνης Σαμαράς, ο πρώην πρωθυπουργός. Πάει να κάνει κόμμα. Θα δυσκολέψει στον στόχο της αυτοδυναμίας;)   Αυτό δεν είναι κάτι που μας χαροποιεί. Το έχουμε πολλές φορές, όλα όσα συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια, τους προηγούμενους μήνες, ήταν μία δυσάρεστη, αλλά αναπόφευκτη, εξέλιξη. Δεν μπορώ εγώ να πω σε κάποιον αν θα είναι ή δεν θα είναι. Σίγουρα εκεί θα είναι πολλοί και φυσική παρουσία, αλλά και νοητά, γιατί είναι άνθρωποι απ’ όλη την Ελλάδα που μπορεί να μην μπορούν να μετακινηθούν. Θα γιορτάσουν, τέλος πάντων, μία επέτειο, γιατί, εντάξει, έχουν και αξία οι επέτειοι, αλλά μεγαλύτερη αξία έχουν τα πεπραγμένα των υπόλοιπων ημερών.

Γιατί, όμως, βρίσκεται κάποιος σε μία εκδήλωση, σε μία τέτοια επέτειο; Βρίσκεται για τους ανθρώπους οι οποίοι προσέφεραν σε μία παράταξη ανιδιοτελώς. Στάθηκαν σε αυτή την παράταξη και στις ιδέες της ακόμη και περιόδους που ήταν πολύ δύσκολες, περιόδους που οι θέσεις της δεν ήταν δημοφιλείς, που μπορεί να βρέθηκε σε δύσκολες καταστάσεις.   Γι’ αυτούς τους ανθρώπους πάμε και γι’ αυτούς τους ανθρώπους θεωρώ ότι έχουμε καθήκον να κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε ο καθένας τη δουλειά του.

Πάντως, το αισιόδοξο πιο είναι; Ότι η Νέα Δημοκρατία θα γιορτάσει τα 52 της χρόνια ούσα στην Κυβέρνηση και διεκδικώντας με αξιώσεις την επανεκλογή, έχοντας καταφέρει κάτι το οποίο είναι κόντρα σε αυτό το οποίο συνέβαινε σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης, με κάποιες εξαιρέσεις, πάλι από τη δική μας παράταξη: να δημιουργεί δουλειές, να αυξάνει, προφανώς χρειάζεται με μεγαλύτερη ταχύτητα, τους μισθούς, χωρίς να υποθηκεύει τις επόμενες γενιές. Και αυτή είναι νομίζω η πιο σημαντική παρακαταθήκη και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη και της παράταξης για τα επόμενα χρόνια.