Αρχική Blog Σελίδα 2

Π. Μαρινάκης: “Στις εκλογές ψηφίζονται υπαρκτές εναλλακτικές με πρόγραμμα και όχι μονοπρόσωπα κόμματα”

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «ΣΗΜΕΡΑ» του ΣΚΑΪ και τους δημοσιογράφους Δ. Οικονόμου και Γ. Πιτταρά.

Για τις ανακοινώσεις του Α. Τσίπρα και τα μέτρα της κυβέρνησης για τα καύσιμα

Νομίζω, για να πάμε και στα σοβαρά, ότι όλη η Ευρώπη αυτό περίμενε: να κάνει ένα βίντεο ο κ. Τσίπρας να τα βάλει σε μια σειρά, να λύσει όλα τα προβλήματα και να λύσει και τα προβλήματα όχι μόνο των Ελλήνων πολιτών, αλλά και των Ευρωπαίων πολιτών. Τώρα, για να σοβαρευτούμε, είναι παλιό κόλπο αυτό. Δεν το εφηύρε πρώτος ο κ. Τσίπρας, το να λες εκ του ασφαλούς ό,τι θέλει να ακούσει ο κόσμος για να είσαι ευχάριστος και να σε ψηφίσουν. Η μεγάλη διαφορά του τότε, που έπιασε γιατί έπιασε μια φορά το παλιό κόλπο, με το τώρα είναι ότι ο κ. Τσίπρας κυβέρνησε. Δεν ξέρω αν περνούσαν καλύτερα οι 600.000 άνεργοι οι οποίοι βρήκαν δουλειά τα τελευταία χρόνια και, μάλιστα, μειώθηκε η ανεργία των νέων στο μισό, από το 36% -λιγότερο από το μισό στην πραγματικότητα- στο 17%, η ανεργία των γυναικών από το 22% στο 12%.

Δεν ξέρω αν ήταν καλύτερα με ένα μέσο μισθό 30% μικρότερο, και ακόμα και με όρους αγοραστικής δύναμης η Ελλάδα ανέβηκε δύο θέσεις τα τελευταία χρόνια. Αυτά που είπε η κ. Κουφονικολάκου δεν είναι ακριβή. Εγώ δεν θα ισχυριστώ ότι η Ελλάδα έγινε Ελβετία, ούτε Λουξεμβούργο, γιατί δεν έχουν γίνει. Και ακόμα, λόγω της ακρίβειας, πρέπει να λύσουμε πολλά προβλήματα. Αλλά θα σας πω και πολιτικά αν όλα αυτά που υπερασπίζεται η νυν Εκπρόσωπος του κ. Τσίπρα είναι έτσι όπως τα λέει, δηλαδή ήμασταν τόσο καλύτερα τότε, για ποιο λόγο τότε ο κ. Τσίπρας όλους αυτούς τους Υπουργούς και τους βουλευτές που εφάρμοσαν εκείνη την πολιτική που μας είχαν σε πολύ καλύτερη μοίρα από σήμερα, τους έχει «εξαφανίσει» πολιτικά, τους έστειλε στον εξώστη και ψάχνει να βρει άλλα πρόσωπα – η βάση του ίδια είναι, ο ίδιος είναι- για να μη θυμάται ο κόσμος εκείνα που έγιναν. Εγώ δεν θέλω να πάω στο χτες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που μπορεί να έχουμε όταν κάποιος προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία, είναι να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Έκατσα και βρήκα -πολύ εύκολα είναι πλέον αυτά- τι είχε κάνει ο κ. Τσίπρας με τους φόρους στα καύσιμα. Ξεκινάμε με τον κ. Τσίπρα για να φτάσουμε σε εμάς που κυβερνάμε επτά χρόνια. Ο κ. Τσίπρας αύξησε το φόρο και στην αμόλυβδη, τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, από τα 670 στα 700 ευρώ ανά χίλια λίτρα, στο πετρέλαιο εσωτερικής καύσης από τα 330 στα 410 ευρώ ανά χίλια λίτρα, το φωτιστικό πετρέλαιο από τα 330 στα 410 ευρώ ανά χίλια λίτρα, στο υγραέριο κίνησης από τα 330 στα 430 ευρώ ανά χίλια λίτρα και στο ντίζελ από τα 330 στα 410 ευρώ. Επιπλέον, αύξησε και το Φ.Π.Α. συνολικά, επιπλέον αυτών των αυξήσεων. Άρα, ο κ. Τσίπρας είναι πολύ καλός στα βίντεο ή, τέλος πάντων, κάνει καλύτερα βίντεο από ό,τι κυβερνάει τον τόπο.

Εμείς αυτή η υποτιθέμενη «κακιά, ανάλγητη» κυβέρνηση, τι έχει κάνει; – σε μία χώρα η οποία μας είχε συνηθίσει από ένα πολιτικό σύστημα της ευαίσθητης Αριστεράς να φορολογεί τον πλούτο στα λόγια, να κάνει πορείες κατά του κεφαλαίου στα λόγια, να παίρνει, στα λόγια, τα λεφτά από τους πλούσιους με πατριωτικούς φόρους της πλάκας, όπως απεδείχθησαν τις τελευταίες εβδομάδες και να τα δίνει στους φτωχούς που ποτέ δεν το έκανε αυτό- γιατί όλοι αυτοί οι φόροι αφορούν τη μεσαία τάξη και δεν είναι μόνο τα καύσιμα είναι όλα τα υπόλοιπα; Είναι η πρώτη κυβέρνηση μεταπολιτευτικά που φορολόγησε όταν υπήρχε η νομική δυνατότητα και έκτακτη συνθήκη τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων.

Είναι η πρώτη κυβέρνηση που φορολόγησε τα υπερκέρδη των εταιρειών παροχής ενέργειας και είναι η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, η τρίτη ως προς το ΑΕΠ της σε στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων στις έκτακτες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, επειδή μου είπατε τι κάναμε εμείς για τους έμμεσους φόρους, ενώ προέκυψαν κρίσεις που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, πανδημία, εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τρεις πόλεμοι στην πραγματικότητα, έχουμε μειώσει συνολικά, αν αθροίσουμε και τους φόρους που θα μειωθούν το ΄27, 91 φορολογικούς συντελεστές, μεταξύ αυτών οι 25 έμμεσοι φόροι, ΦΠΑ. Πολύ γρήγορα θα σας πω όλες στην πραγματικότητα οι μεταφορές, αστικές, προαστιακές χερσαίες σιδηροδρομικές, βρεφικά είδη, θαλάσσιες μεταφορές, ταξί, κινηματογράφοι, ο καφές που σερβίρεται, μη αλκοολούχα ποτά, είδη βρεφικής ηλικίας, λιπάσματα για τους αγρότες, ζωοτροφές, αγροτικά μηχανήματα.

Για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και τα δημοσιονομικά περιθώρια

Προφανώς το να βλέπει ένας συμπολίτης μας τη βενζίνη να πηγαίνει πάνω από τα 2 ευρώ, να αυξάνεται το diesel και να ακούει ότι ενώ πέρυσι έκλεισε το πετρέλαιο θέρμανσης στα 1,75 ευρώ, φέτος θα ανοίξει πάνω από τα 2 ευρώ, είναι η συζήτηση του «εκατομμυρίου». Και προφανέστατα είναι δική μας ευθύνη, της κάθε κυβέρνησης ατομικά, να μειώσουμε όσο γίνεται τις συνέπειες. Έχουν δίκιο οι πολίτες που ζητάνε παραπάνω. Έχουν δίκιο που πολλές φορές φωνάζουν. Όμως το να καθόμαστε να τους λέμε πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν, δεν κάνουμε καλύτερη τη ζωή τους, την κάνουμε χειρότερη όπως απεδείχθη, όχι μόνο το 2010, 2012, 2015, με τις ψευδαισθήσεις αυτών που ήταν στην πλατεία και «πετροβολούσαν» εντός εισαγωγικών το πολιτικό σύστημα. Καταρχάς επιχειρείται μία ακόμα λαθροχειρία από την αντιπολίτευση.

Προφανώς και μπορούμε, έχουμε τη δυνατότητα- δεν είπε κάτι αντίθετο ο πρωθυπουργός- αν θέλουμε να ρίξουμε, για παράδειγμα, τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στη βενζίνη, στο diesel στα κατώτερα όρια… Δεν είπε κανείς ότι θέλουμε άδεια για αυτό. Σε τι χρειάζεται άδεια; Όχι μόνο για την Ελλάδα, για όλες τις χώρες. Να μπορεί, αν πρέπει να πάρει έκτακτα μέτρα μείωσης, για παράδειγμα, του ειδικού φόρου κατανάλωσης, να εξαιρεθεί αυτή η έκτακτη παρέμβαση από τον υπολογισμό των οροφών δαπανών.

Γιατί; Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, επειδή έχει καταφέρει και έχει παραπάνω έσοδα και τα επιστρέφει πίσω στον κόσμο όσο πιο γρήγορα μπορεί, έχει ταβανιάσει ως προς τις οροφές δαπανών και μάλιστα είναι μία από τις πέντε χώρες της Ευρώπης, πέντε μπορούν να δίνουν πίσω αυτή τη στιγμή το περίσσευμα αυτό. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έστω λοιπόν ότι πάμε να υιοθετήσουμε την πρόταση του κυρίου Τσίπρα ή του ΠΑΣΟΚ ή οποιουδήποτε άλλου κόμματος για να μειώσουμε όσο έχουμε τη δυνατότητα στο κατώτερο όριο τον ειδικό φόρο κατανάλωσης. Πρώτον, δεν μας λένε πόσο κοστίζει. Ετησίως το κράτος εισπράττει από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ.

Σχετικά με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα

Όσοι, λοιπόν, λένε «μειώστε το για 5 μήνες, για 6 μήνες, για 3 μήνες, για 7 μήνες», πρέπει να πούνε ποιον φόρο θα πρέπει να πάρει το κράτος ισόποσο. Επειδή εμείς, λοιπόν, δεν θέλουμε να πάρουμε κανέναν φόρο ούτε πατριωτικό, ούτε μη πατριωτικό, γιατί δεν υπάρχουν πατριωτικοί φόροι, έτσι; Υπάρχουν πατριωτικές φοροελαφρύνσεις που, δηλαδή, ωφελούν όλο τον κόσμο και ειδικά τη μεσαία τάξη, εμείς, αν δεν δοθεί αυτή η ειδική άδεια εξαίρεσης από τον υπολογισμό δαπανών, δεν θα πάμε να γίνουμε ευχάριστοι ενώ στην πραγματικότητα θα είμαστε δυσάρεστοι για τον κόσμο. Τι κάνουμε, λοιπόν;

Επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο μέτρων, το περίγραμμα του οποίου περιέγραψε ο Πρωθυπουργός, όπου θα έχουμε παρεμβάσεις οι οποίες θα έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια για τον κόσμο. Τις επόμενες ημέρες, όταν ολοκληρωθεί η επεξεργασία των δεδομένων, θα έχουμε ανακοινώσεις από το οικονομικό επιτελείο. Ξεκινάμε με το πετρέλαιο θέρμανσης, όπου εκεί θέλουμε να ανοίξει χαμηλότερα από ό,τι έκλεισε φέτος. Και ενώ οι προβλέψεις είναι για 2 και πάνω, ενώ έκλεισε 1,75, να πάμε όσο γίνεται πιο κάτω, το πόσο δεν μπορώ να σας το πω. Το εργαλείο για τον κόσμο δεν είναι τόσο σημαντικό, ποια θα είναι η παρέμβαση, είτε στο πετρέλαιο θέρμανσης, είτε στο diesel, αλλά το πόσο θα ωφεληθεί. Και το ξαναλέω: όσες παρεμβάσεις κάνουμε, γιατί τις κάνουμε;

Γιατί με την πολιτική που έχουμε εφαρμόσει μέχρι σήμερα, μια πολιτική δημιουργίας θέσεων εργασίας και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να μπορεί να δίνει πίσω στον κόσμο αυτά που στερήθηκε. Τα λεφτά δεν φυτρώνουν από κάπου. Ξέρετε γιατί το λέω αυτό, κύριε Οικονόμου; Και να πάμε και στις συνεργασίες και σε ό,τι άλλο θέλετε. Γιατί όταν βγαίνουν ειδήσεις για παραπάνω φορολογικά έσοδα, ενώ μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές, η αντιπολίτευση κουνάει το δάχτυλο και λέει ότι υπερφορολογούμε τον κόσμο. Εάν δεν είχαμε αυτά τα παραπάνω φορολογικά έσοδα από την πολιτική δημιουργίας θέσεων εργασίας και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, τώρα δεν θα μπορούσαμε να συζητάμε καν για αυτά…

Γιατί δεν γίνονται ορατά στους πολίτες τα αποτελέσματα από την αναβάθμιση της οικονομίας λόγω της ακρίβειας

Επιστρέφουμε όσα παραπάνω μπορούμε να επιστρέψουμε, γιατί υπάρχουν δημοσιονομικοί κανόνες. Δηλαδή, αυτοί οι οποίοι λένε ότι «τα ποσά που δίνετε για την πρόωρη αποπληρωμή των υποχρεώσεων, των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, δώστε τα σε παροχές», αγνοούν τους ευρωπαϊκούς κανόνες ή κάνουν ότι δεν τους ξέρουν. Πρώτον. Δεύτερον: έχει δίκιο ο κόσμος που κάνει μία κριτική επί της αρχής και λέει «βρε παιδί μου, εντάξει, προφανώς είναι καλύτερα η χώρα μας να αναβαθμίζεται από το να είναι στον πάτο σε όλους τους δείκτες, όπως ήτανε μέχρι το ’19, αλλά αυτό τρώγεται; Εγώ το εισπράττω;» Είναι μία πολύ σημαντική συνθήκη, όχι από μόνη της ικανή, για να μπορέσουμε να δίνουμε στον κόσμο πίσω. Δηλαδή: πώς δημιουργείς θέσεις εργασίας; Με το να αυξάνεις επενδύσεις, με το να αυξάνεις εξαγωγές. Αυτές οι θέσεις εργασίας που δημιουργούνται φέρνουν έσοδα στο κράτος.

Γιατί κάποιος ο οποίος δεν είχε δουλειά έπαιρνε το επίδομα ανεργίας, ενώ τώρα πληρώνει φόρους και εισφορές. Αυτά τα παραπάνω έσοδα είναι, ξέρετε, μια γέφυρα το ένα με το άλλο, φέρνουν τη δυνατότητα στο κράτος να μπορέσει να δώσει πίσω στον κόσμο με φοροελαφρύνσεις. Αυτό το μήνα μόνο, έχει σημασία, θα δοθεί ένα δεύτερο ενοίκιο πίσω, με μόνιμα χαρακτηριστικά στους υπηρετούντες σε θέσεις, όπως είναι οι εκπαιδευτικοί, οι ένστολοι, υγειονομικοί. Είναι το δεύτερο αναδρομικό ενοίκιο για το ’24. Σε λίγο καιρό, σε ένα μήνα, ενάμιση μήνα, θα δοθούν δύο επιπλέον ενοίκια: ένα σε όλους τους ενοικιαστές, το 80% για την ακρίβεια και δύο σε αυτούς που υπηρετούν εκτός του τόπου διαμονής τους, δημόσιους λειτουργούς. Θα πάρουν οι συνταξιούχοι, το μόνιμο, με μόνιμα χαρακτηριστικά, τα 400 ευρώ. Αυτά δεν λέω ότι είναι πανάκεια, δεν λέω ότι οι άνθρωποι αυτοί γίνανε πλούσιοι, αλλά αυτά τα λεφτά μπορούν να δοθούν επειδή ακολουθήθηκε μια πολιτική αύξησης των εσόδων.

Για τις δημοσκοπήσεις

Νομίζω ότι οι δημοσκοπήσεις έχουν την αξία που έχουν και εμείς δεν τις υποτιμούμε και σίγουρα το γεγονός ότι είμαστε μια κυβέρνηση 7 ετών με τόσα προβλήματα και λάθη που προσπαθούμε να διορθώσουμε, αλλά και πολλά σημαντικά τα οποία έχουμε κάνει, σε μία περίοδο κρίσεων το ότι είμαστε μετά από 7 χρόνια 14-15 μονάδες από τον όποιον δεύτερο και μάλιστα σε εκτίμηση ψήφου πέριξ του 30 και σε κάποιες δημοσκοπήσεις και λίγο παραπάνω από το 30%, δείχνει ότι ο κόσμος εν μέρει αναγνωρίζει κάποια σημαντικά, αλλά σε ένα άλλο ποσοστό του κόσμου ζητάει παραπάνω για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

(Δημοσιογράφος: και 25%, μόλις 25% είναι διατεθειμένο να σας δώσει μία τρίτη ευκαιρία) Προσέξτε και ήδη ένα 30 με 31%, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα που πρέπει να δούμε και να αντιμετωπίσουμε, επιλέγει, πολλούς μήνες πριν την κήρυξη της προεκλογικής περιόδου, ξανά τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Νέα Δημοκρατία με ένα σημαντικό ποσοστό αναποφάσιστων.  Αυτό είναι χωρίς την εκτίμηση, αναφέρομαι στην πρόθεση που έχει αναποφάσιστους.

Η εκτίμηση είναι 31%. Έχουμε ένα καλό σημείο εκκίνησης, αλλά σίγουρα έχουμε και πολύ μεγάλη απόσταση να διανύσουμε. Σίγουρα, όμως, επειδή στις εκλογές ψηφίζονται υπαρκτές εναλλακτικές, προγράμματα, απολογισμοί και όχι υποθετικά κόμματα, μονοπρόσωπα κόμματα, γίνεται πολιτική αντιπαράθεση. Ωραία, κάποιος θέλει να κάνει ένα κόμμα για να εκδικηθεί. Κάποιος άλλος θέλει να κάνει ένα κόμμα για να διαμαρτυρηθεί. Δημοκρατία έχουμε, ο καθένας κάνει κόμμα για όποιον λόγο θέλει, εφόσον το εγκρίνει, προφανώς,  ο  Άρειος Πάγος.

(Δημοσιογράφος: Θέμα συνεργασιών σε αυτό το περιβάλλον υπάρχει, γιατί είδαμε και βουλευτές να το θέτουν). Πριν πάμε στις συνεργασίες, ας μιλήσουμε λίγο για πολιτικές.  Όταν έρθει η ώρα των εκλογών, όλοι όσοι ειδικά θα είμαστε και υποψήφιοι με σταυρό, οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων, θα αντιπαρατεθούμε για τις ζωές των ανθρώπων. Δηλαδή, τι απαντήσεις δίνουμε για την οικονομία; Δεν λέω ότι τις δίνουμε όλες, αλλά ο κόσμος θα κρίνει ποιος δίνει τις καλύτερες. Για την οικονομία, για την παιδεία, για την υγεία.

Για την δήλωση του κ. Αυλωνίτη

Επειδή γίνεται συζήτηση από χθες το βράδυ για τον κ. Αυλωνίτη. Δεν ξέρω πόσα σύννεφα χρειάζεται  να μας φέρει κάποιος για να πέσουμε, έτσι; Αλλά όταν επιλέγει ο κ. Ανδρουλάκης και μάλιστα με παρουσίαση συνθηκών μεταγραφής «αεροδρομίου» –  δεν υποτιμώ τον κ. Αυλωνίτη, σέβομαι έναν άνθρωπο που τον έχουν ψηφίσει οι πολίτες, έτσι; – ένα πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, που μάλιστα πήγε και στον κ. Κασσελάκη, ο οποίος έχει πάρει τις θέσεις που είχε πάρει τα τελευταία χρόνια πολιτικά, γιατί υπάρχει έκπληξη, πρωτίστως, στο ΠΑΣΟΚ, που έρχεται ο άνθρωπος αυτός και λέει… Τι λέει; «Το πιο φυσιολογικό είναι να συγκυβερνήσουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ», που ήταν το προηγούμενο πολιτικό του σπίτι, ακόμα, λέει –  γιατί εντάξει, με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μας εκπλήσσει και τόσο –  και με την κυρία Κωνσταντοπούλου.  Έχει κάποια θέματα λέει..

Προσέξτε. Θα σας πω γιατί έχει σημασία. Συνδέεται με τη συζήτηση που κάναμε για την οικονομία. Για μένα αυτό είναι το σημαντικό. Εάν δεν ήταν οι βουλευτές της  Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ το 2015, τώρα δεν θα συζητούσαμε ούτε για ευρωπαϊκούς πόρους, ούτε για ευρωπαϊκούς κανόνες, ούτε για χρηματοδότηση από την Ευρώπη για την πανδημία. Εγώ, λοιπόν, θέτω ένα ερώτημα στο ΠΑΣΟΚ, γιατί ο κ. Αυλωνίτης είπε αυτό το οποίο πιστεύει ο άνθρωπος και είναι λογικό από το παρελθόν του: Πώς συμβαδίζει όλο αυτό το οποίο θέλει να κομίσει το ΠΑΣΟΚ, η αλλαγή παραγωγικού μοντέλου, μία ευρωπαϊκή πολιτική, ασχέτως αν δεν το κοστολογεί, με τοποθετήσεις ανθρώπων του  κόμματός του, που εξαιρούν ακόμα και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που το 2015 ήθελε να μας πάει στη δραχμή; Εμείς, για όλους αυτούς τους λόγους, λέμε στον κόσμο ότι η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική είναι  μία αυτοδύναμη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου  Μητσοτάκη, όχι γιατί τα λύσαμε όλα, αλλά, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, προσπαθούμε να βρούμε τις περισσότερες υπαρκτές λύσεις.

“Εικαστικό φθινόπωρο 2026”: Ετήσια έκθεση των τμημάτων Ζωγραφικής των Εικαστικών Εργαστηρίων του Δ. Νάουσας

Συνεχίζονται οι καθιερωμένες ετήσιες εκθέσεις των τμημάτων των Εικαστικών Εργαστηρίων του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας με τίτλο «Εικαστικό Φθινόπωρο 2026».

Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου και ώρα 20:00 στον Χώρο Τέχνης «Ναϊάς» θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης των τμημάτων Ζωγραφικής παιδιών και ενηλίκων με υπεύθυνη διδασκαλίας την κ. Καλλιόπη Λαφάρα.

Οι εκθέσεις των τμημάτων θα είναι ανοικτές καθημερινά τις ώρες 18:00-21:00, όπως επίσης και τις Κυριακές το πρωί από 11:00-14:00 και το απόγευμα 18:00-21:00 και θα διαρκέσουν μέχρι την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Μ. Αποστολάκη στη Βουλή: «Την καθυστέρηση εφαρμογής της απόφασης του Αρείου Πάγου για τον υπολογισμό των τόκων, την πληρώνει ξανά ο δανειολήπτης – Ποιος ελέγχει τους servicers;»

Το ζήτημα της καθυστέρησης στην εφαρμογή της υπ’ αριθ. 6/2026 απόφασης της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου έθεσε σήμερα στη Βουλή η Μιλένα Αποστολάκη, κατά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησής της προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Η Μιλένα Αποστολάκη υπενθύμισε ότι η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ότι ο τόκος στις δικαστικές ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 υπολογίζεται επί της εκάστοτε μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής. Κατά τη συζήτηση, έντονη αντιπαράθεση προκλήθηκε για το ζήτημα της αναδρομικής εφαρμογής. Ο Υφυπουργός Οικονομικών υποστήριξε ότι η αναδρομικότητα αποτελεί πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Η Μιλένα Αποστολάκη υπενθύμισε ότι η Κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως δική της πολιτική πρωτοβουλία αυτό που αποτελεί συνέπεια της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, επισημαίνοντας ότι ο συγκεκριμένος κυβερνητικός ισχυρισμός έχει ήδη αντικρουστεί από καθηγητές Νομικής, δικηγορικούς συλλόγους και ενώσεις καταναλωτών. Τόνισε, μάλιστα, ότι αντί η Κυβέρνηση να διεκδικεί αβάσιμα εύσημα για την αναδρομικότητα, όφειλε εξαρχής να έχει διασφαλίσει την πλήρη και άμεση εφαρμογή της δικαστικής απόφασης προς όφελος των δανειοληπτών.

Το κρίσιμο ζήτημα σήμερα τόνισε η Μιλένα Αποστολάκη, είναι τι συμβαίνει στην πράξη. Μήνες μετά την έκδοση της ΟλΑΠ 6/2026, δανειολήπτες εξακολουθούν να καταγγέλλουν ότι δεν έχουν λάβει νέα δοσολόγια και αναλυτικές ταυτότητες οφειλής, ότι καθυστερούν οι επανυπολογισμοί και ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα ακόμη και στην παροχή στοιχείων για προηγούμενες καταβολές.

Η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ απέδωσε στην Κυβέρνηση την ευθύνη για την καθυστέρηση, υπογραμμίζοντας ότι μία απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου δεν μπορεί να εξαρτάται στην πράξη από την επιχειρησιακή ετοιμότητα και τις εσωτερικές διαδικασίες των εταιρειών διαχείρισης που δεν γνωρίζει κανείς πότε θα τις ολοκληρώσουν.

Η Μιλένα Αποστολάκη έθεσε τα εξής ερωτήματα για τα οποία δεν πήρε απαντήσεις: Ποιος παρακολουθεί τη διαδικασία προσαρμογής των εταιρειών διαχείρισης; Ποιος ελέγχει τη συμμόρφωσή τους με την απόφαση του Αρείου Πάγου; Έχει ζητήσει η Κυβέρνηση συγκεκριμένο εποπτικό έλεγχο από την Τράπεζα της Ελλάδος;

Τέλος, τόνισε ότι δεν μπορεί ένας πολίτης που επί χρόνια τηρεί τη δικαστική ρύθμιση να κινδυνεύει να εμφανιστεί ως ασυνεπής επειδή η εταιρεία που διαχειρίζεται την απαίτησή του δεν έχει προσαρμόσει εγκαίρως τα πληροφοριακά της συστήματα. Η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζήτησε, συνεπώς, σαφές χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των επανυπολογισμών και ουσιαστικό έλεγχο της συμμόρφωσης των εταιρειών διαχείρισης.

Μ. Χουρδάκης: «Πόσα από τα 226 εκατ. ευρώ πάνε τελικά στις Φοιτητικές Εστίες του ΑΠΘ;»

Ερώτηση του Καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη για το ποσό που αναλογεί στη Θεσσαλονίκη, τις ώριμες μελέτες και το χρονοδιάγραμμα των έργων από το 2027.

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κατέθεσε ο Καθηγητής Μιχάλης Χουρδάκης, Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ Κινήματος Αλλαγής, ζητώντας συγκεκριμένες και ελέγξιμες απαντήσεις για τη συνολική αναβάθμιση των τεσσάρων Φοιτητικών Εστιών του ΑΠΘ.

Οι τέσσερις Εστίες του ΑΠΘ, συνολικής δυναμικότητας 1.491 κλινών, έχουν ενταχθεί στο εθνικό πρόγραμμα του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου για την ανακαίνιση, ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση 17 φοιτητικών εστιών σε ολόκληρη τη χώρα, συνολικού προϋπολογισμού 226,36 εκατ. ευρώ. Οι σχετικές διαγωνιστικές διαδικασίες έχουν ανακοινωθεί ότι θα ξεκινήσουν από το 2027. Ωστόσο, από τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα στοιχεία δεν προκύπτει ποιο ακριβώς ποσό αντιστοιχεί ειδικά στις τέσσερις Εστίες του ΑΠΘ ούτε πώς κατανέμεται ανά Εστία και έργο.

Η νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση αποτελεί συνέχεια προηγούμενων Ερωτήσεων του Καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη για το ίδιο θέμα. Στο επίκεντρο τίθεται πλέον όχι η γενική εξαγγελία χρηματοδότησης, αλλά η εφαρμογή της: πόσα χρήματα αναλογούν στο ΑΠΘ, σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι μελέτες, ποιο είναι το πραγματικό κόστος των αναγκαίων παρεμβάσεων, αν υπάρχει χρηματοδοτικό κενό και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη τήρησης του χρονοδιαγράμματος.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά το ζήτημα της μελετητικής ωρίμανσης, καθώς στην προηγούμενη κοινοβουλευτική διερεύνηση το ίδιο το Υπουργείο είχε αναγνωρίσει ότι δεν είχε επιτευχθεί η απαιτούμενη ωριμότητα των σχετικών μελετών. Η νέα Ερώτηση ζητά πλέον σαφή αποτύπωση του τι έχει αλλάξει έκτοτε και εάν υπάρχει σήμερα επαρκώς ώριμος σχεδιασμός ώστε να τηρηθεί η ανακοινωθείσα έναρξη των διαγωνισμών από το 2027.

Παράλληλα, ζητείται να αποσαφηνιστεί πόσες νέες ή επανενεργοποιούμενες φοιτητικές κλίνες προβλέπονται ειδικά για τη Θεσσαλονίκη και τους φοιτητές του ΑΠΘ στο πλαίσιο του ευρύτερου κυβερνητικού σχεδιασμού για ενίσχυση της φοιτητικής στέγασης. Το Υπουργείο έχει ανακοινώσει στόχο για επιπλέον 10.000 νέες κλίνες σε βάθος πενταετίας, ενώ σε νεότερη κυβερνητική ενημέρωση γίνεται λόγος για 8.600 νέες κλίνες μέσω ΣΔΙΤ και συνολικό στόχο 10.000 νέων και ανακαινισμένων κλινών τα επόμενα τρία χρόνια.

Με την Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων ζητούνται επίσης οι ήδη ολοκληρωμένες μελέτες και τεχνικές εκθέσεις για τις τέσσερις Εστίες, τα στοιχεία προόδου των ηλεκτρομηχανολογικών έργων που έχουν ήδη χρηματοδοτηθεί, καθώς και τυχόν δεσμευτικά έγγραφα που αφορούν ειδικά παρεμβάσεις στις Φοιτητικές Εστίες του ΑΠΘ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ακαδημία 2030».

Δήλωση του Καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη

«Η ένταξη των Φοιτητικών Εστιών του ΑΠΘ στο πρόγραμμα χρηματοδότησης είναι θετική εξέλιξη. Από εδώ και πέρα, όμως, χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις. Πόσα από τα 226,36 εκατ. ευρώ αναλογούν τελικά στο ΑΠΘ; Ποιες μελέτες έχουν ωριμάσει; Ποια έργα θα γίνουν σε κάθε Εστία και πότε θα ξεκινήσουν;

Οι 1.491 κλίνες του ΑΠΘ αφορούν πραγματικές ανάγκες φοιτητών και οικογενειών. Το ζητούμενο τώρα είναι οι εξαγγελίες να μετατραπούν σε ώριμα έργα, με σαφή χρηματοδότηση, καθαρές αρμοδιότητες και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.»

ΔΤ406

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 2026

Προς: Την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κα Σοφία Ζαχαράκη

Θέμα: «Φοιτητικές Εστίες ΑΠΘ: χρηματοδότηση, μελετητική ωρίμανση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα συνολικής αναβάθμισης»

Κυρία Υπουργέ,

Η συνολική αναβάθμιση των Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου αποτελεί επί σειρά ετών κρίσιμο ζήτημα φοιτητικής μέριμνας. Οι τέσσερις Εστίες διαθέτουν σήμερα συνολικά 1.491 κλίνες και συνιστούν μία από τις σημαντικότερες οργανωμένες υποδομές δημόσιας φοιτητικής στέγασης στη Θεσσαλονίκη[1].

Το ζήτημα έχει ήδη τεθεί κοινοβουλευτικά με τις υπ’ αριθ. 419/23.10.2024 και 145/09.10.2025 Ερωτήσεις μου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η επίσημη απάντηση του Υπουργείου Παιδείας στην υπ’ αριθ. 145/09.10.2025 Ερώτηση, με Α.Π. 150471/ΥΣ/20.11.2025. Σε αυτήν το Υπουργείο ανέφερε ότι, λόγω έλλειψης τεχνικής επάρκειας, δεν είχε καταστεί δυνατή η επίτευξη της απαιτούμενης ωριμότητας των σχετικών μελετών και ότι το ΙΝΕΔΙΒΙΜ βρισκόταν ακόμη σε διαδικασία αναζήτησης χρηματοδότησης για τις συνολικές ανακαινίσεις των Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης.

Έκτοτε έχουν υπάρξει σημαντικές θετικές εξελίξεις, οι οποίες μεταβάλλουν ουσιωδώς το αντικείμενο του αναγκαίου κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Τον Δεκέμβριο του 2025 ανακοινώθηκε χρηματοδότηση ύψους 779.118,21 ευρώ για την αποκατάσταση και αναβάθμιση ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων των Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης, με παρεμβάσεις, μεταξύ άλλων, στις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και στα συστήματα πυρόσβεσης.

Περαιτέρω, στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 ανακοινώθηκε επισήμως η ένταξη και των τεσσάρων Φοιτητικών Εστιών του ΑΠΘ στο εθνικό πρόγραμμα του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου, συνολικού προϋπολογισμού 226,36 εκατ. ευρώ για την ανακαίνιση, ενεργειακή και λειτουργική αναβάθμιση 17 φοιτητικών εστιών σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, οι σχετικές διαγωνιστικές διαδικασίες προγραμματίζεται να αρχίσουν από το 2027.

Το ποσό των 226,36 εκατ. ευρώ αφορά, συνεπώς, το σύνολο του εθνικού προγράμματος και όχι ειδικά τις Εστίες του ΑΠΘ. Από τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα στοιχεία δεν προκύπτει το ακριβές ύψος της χρηματοδότησης που αντιστοιχεί στις τέσσερις Φοιτητικές Εστίες Θεσσαλονίκης ούτε η επιμέρους κατανομή της ανά Εστία και κατηγορία παρέμβασης.

Η εξέλιξη αυτή είναι σημαντική. Μετά, όμως, την προηγούμενη επίσημη παραδοχή του ίδιου του Υπουργείου ότι δεν είχε επιτευχθεί η απαιτούμενη μελετητική ωριμότητα, η εξασφάλιση χρηματοδοτικής δυνατότητας καθιστά πλέον αναγκαίο να αποσαφηνισθεί εάν και σε ποιο βαθμό έχει αντιμετωπισθεί το συγκεκριμένο διοικητικό και τεχνικό εμπόδιο. Η ανακοίνωση έναρξης διαγωνιστικών διαδικασιών από το 2027 προϋποθέτει επαρκώς ώριμες μελέτες, προσδιορισμένο φυσικό αντικείμενο, κοστολόγηση και σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων.

Παράλληλα, τον Ιούλιο του 2026 ανακοινώθηκε κοινή δωρεά συνολικού ύψους 160 εκατ. ευρώ από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες για την αναβάθμιση χώρων και κτιριακών υποδομών του ΕΚΠΑ, του ΑΠΘ και του ΕΜΠ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ακαδημία 2030». Από τα δημοσιοποιημένα στοιχεία δεν προκύπτει, ωστόσο, με επαρκή εξειδίκευση εάν και σε ποια έκταση η συγκεκριμένη χρηματοδότηση αφορά ειδικά τις Φοιτητικές Εστίες του ΑΠΘ.

Διαμορφώνεται, επομένως, ένα σύνθετο πλέγμα παρεμβάσεων, χρηματοδοτικών πηγών και εμπλεκόμενων φορέων. Το κρίσιμο διοικητικό ζήτημα είναι εάν οι παρεμβάσεις αυτές εντάσσονται σε έναν ενιαίο, πλήρως κοστολογημένο και χρονικά προσδιορισμένο σχεδιασμό, χωρίς επικαλύψεις, χρηματοδοτικά κενά ή ασάφεια ως προς την ευθύνη υλοποίησης.

Ταυτόχρονα, κάθε σχεδιασμός μεγάλης κλίμακας εργασιών σε εγκαταστάσεις συνολικής δυναμικότητας 1.491 κλινών πρέπει να περιλαμβάνει έγκαιρη πρόβλεψη για τη συνέχιση της φοιτητικής μέριμνας κατά την περίοδο εκτέλεσης των έργων, ιδίως εφόσον απαιτηθεί προσωρινή εκκένωση δωματίων, πτερύγων ή ολόκληρων κτιριακών τμημάτων.

Τέλος, η Κυβέρνηση έχει παρουσιάσει ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της φοιτητικής στέγασης, με περίπου 8.600 νέες κλίνες μέσω ΣΔΙΤ και με στόχο οι νέες και ανακαινισμένες διαθέσιμες κλίνες να αυξηθούν συνολικά κατά περίπου 10.000 τα επόμενα χρόνια[2].

Δεν έχει, όμως, εξειδικευθεί αντίστοιχος ποσοτικός στόχος για τη Θεσσαλονίκη και ειδικότερα για τους φοιτητές του ΑΠΘ.

Υπό τα δεδομένα αυτά, ο κοινοβουλευτικός έλεγχος οφείλει πλέον να μετακινηθεί από τη γενική εξαγγελία χρηματοδότησης σε συγκεκριμένες, μετρήσιμες και ελέγξιμες δεσμεύσεις ως προς την ωρίμανση, το κόστος, τη χρηματοδότηση, τις αρμοδιότητες και τον χρόνο υλοποίησης.

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Για καθεμία από τις Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ Φοιτητικές Εστίες Θεσσαλονίκης, ποιο ακριβώς στάδιο διοικητικής και μελετητικής ωρίμανσης έχει επιτευχθεί σήμερα σε σχέση με όσα ανέφερε το Υπουργείο στην απάντηση Α.Π. 150471/ΥΣ/20.11.2025; Ποιο τρίμηνο του 2027 προβλέπεται η έναρξη της διαγωνιστικής διαδικασίας για καθεμία και ποιος φορέας φέρει την ευθύνη τήρησης του αντίστοιχου χρονοδιαγράμματος; Εφόσον η εκτέλεση των εργασιών απαιτήσει προσωρινή μείωση της διαθέσιμης δυναμικότητας, ποιο συγκεκριμένο σχέδιο προβλέπεται για την αδιάλειπτη στέγαση των σημερινών δικαιούχων φοιτητών;
  2. Ποιο ακριβώς ποσό από το εθνικό πρόγραμμα των 226,36 εκατ. ευρώ έχει προβλεφθεί για τις τέσσερις Φοιτητικές Εστίες του ΑΠΘ και ποια είναι η κατανομή του ανά Εστία και ανά βασική κατηγορία παρέμβασης; Εάν η κατανομή δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί, ποια συγκεκριμένη ημερομηνία θέτει το Υπουργείο για την οριστικοποίησή της;
  3. Ποιο είναι, βάσει του σημερινού τεχνικού σχεδιασμού, το συνολικό εκτιμώμενο κόστος των αναγκαίων κτιριακών, ενεργειακών και λειτουργικών παρεμβάσεων ανά Εστία; Ποιο ποσό του κόστους αυτού καλύπτεται ήδη από οριστικοποιημένες χρηματοδοτήσεις, ποιο χρηματοδοτικό κενό απομένει και με ποια συγκεκριμένη πηγή και έως πότε προβλέπεται να καλυφθεί;
  4. Ποιος φορέας έχει την κεντρική διοικητική ευθύνη για τον συντονισμό του συνόλου των παρεμβάσεων στις Φοιτητικές Εστίες Θεσσαλονίκης και ποιος συγκεκριμένος μηχανισμός συντονισμού εφαρμόζεται μεταξύ Υπουργείου, ΙΝΕΔΙΒΙΜ, ΑΠΘ και τυχόν άλλων χρηματοδοτικών φορέων, ώστε οι παρεμβάσεις του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου, τα ήδη χρηματοδοτημένα ηλεκτρομηχανολογικά έργα και κάθε άλλη χρηματοδότηση να μην επικαλύπτονται και να μην αφήνουν ουσιώδεις ανάγκες ακάλυπτες;
  5. Στο πλαίσιο του κυβερνητικού σχεδιασμού για την αύξηση των διαθέσιμων θέσεων φοιτητικής στέγασης, πόσες νέες ή επανενεργοποιούμενες κλίνες προβλέπεται να προστεθούν ειδικά στη Θεσσαλονίκη και πόσες από αυτές θα εξυπηρετούν φοιτητές του ΑΠΘ; Μέσω ποιων συγκεκριμένων έργων ή χρηματοδοτικών εργαλείων και με ποιο έτος προβλεπόμενης παράδοσης ανά έργο;

ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Παρακαλείται η αρμόδια Υπουργός να καταθέσει στη Βουλή:

  1. Τις μελέτες, προμελέτες, τεχνικές εκθέσεις και πράξεις έγκρισης ή παραλαβής που έχουν ήδη ολοκληρωθεί έως την ημερομηνία κατάθεσης της παρούσας και αφορούν τη συνολική κτιριακή, ενεργειακή ή λειτουργική αναβάθμιση των Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης.
  2. Για τη χρηματοδότηση ύψους 779.118,21 ευρώ που ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 για τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις των Φοιτητικών Εστιών Θεσσαλονίκης, τις υπογεγραμμένες συμβάσεις ή αποφάσεις ανάθεσης που έχουν εκδοθεί, καθώς και τα πλέον πρόσφατα πρωτόκολλα ή πιστοποιήσεις εκτέλεσης των σχετικών εργασιών.
  3. Κάθε οριστικοποιημένη συμφωνία, μνημόνιο, τεχνικό παράρτημα ή άλλο δεσμευτικό έγγραφο που έχει περιέλθει στο Υπουργείο και αφορά ειδικά χρηματοδότηση ή φυσικό αντικείμενο παρεμβάσεων στις Φοιτητικές Εστίες του ΑΠΘ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ακαδημία 2030».

[1] https://www.minedu.gov.gr/en/mixanografiko?catid=1183&id=70767%3A04-09-26-sophia-zacharake-apo-to-apth-ta-ktiria-auta-tha-allaxoun-226-36-ekat-euro-gia-ten-anabathmise-17-phoitetikon-estion-se-ole-te-chora&view=article&utm

[2] https://www.minedu.gov.gr/site/65012-21-05-26-sofia-zaxaraki-nea-epoxi-gia-tis-foititikes-esties-me-10-000-nees-klines?utm

Πρόσκληση σύγκλησης Συμβουλίου Δημοτικής  Κοινότητας  Νάουσας

Ο  Πρόεδρος της  Δημοτικής Κοινότητας Νάουσας έχοντας υπόψη το άρθρο  167 του Ν. 5314/2026 σας καλεί σε τακτική  μικτή  συνεδρίαση  του Συμβουλίου της Δημοτικής  Κοινότητας  Νάουσας που θα διεξαχθεί στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου και ώρα από 18:00 προκειμένου να συζητήσετε και να αποφασίσετε για τα παρακάτω θέματα:

ΘΕΜΑΤΑ   ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ    ΔΙΑΤΑΞΗΣ

  1. Συζήτηση – Προτάσεις Δημοτικής Κοινότητας Νάουσας για τις γιορτές των Χριστουγέννων  και της  Πρωτοχρονιάς

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΦΕΙΔΑΝΤΣΗΣ    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Πλατύ: Έφυγε από τη ζωή η αγαπητή μας Κυριακή (Κούλα) Δημητρίου

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών η αγαπητή μας Κυριακή (Κούλα) σύζυγος Αντώνη Δημητρίου.

Η Κούλα υπήρξε σε όλη της τη ζωή μια γυναίκα γεμάτη καλοσύνη, εργατική, θαυμαστή νοικοκυρά, ιδανική σύζυγος και πολύ καλή μητέρα.

Η εξόδιος ακολουθία για την αγαπητή μας Κυριακή θα ψαλεί στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου Πλατέος αύριο Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 10:30 π.μ. Η σορός θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό στις 10:00 π.μ.

Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της.

Π.Κ

Πόσο απειλεί η τεχνητή νοημοσύνη τη μετάφραση;

Η τεχνητή νοημοσύνη εξελίσσεται με αλματώδεις ρυθμούς, από ώρα σε ώρα και από ημέρα σε ημέρα, διευκολύνοντας από τη μια πλευρά τους πάντες, από επιστήμονες και ερευνητές μέχρι πολίτες που αναζητούν απαντήσεις για πλήθος ζητήματα της καθημερινής ζωής, αλλά και προκαλώντας από την άλλη μεριά σωρεία ερωτημάτων για το μέλλον ποικίλων επαγγελμάτων, ειδικοτήτων και δεξιοτήτων.

Η λογοτεχνική μετάφραση πεζογραφίας και ποίησης εγείρει πολλές απορίες: είναι σε θέση η τεχνητή νοημοσύνη να βρει όχι τόσο το λεξιλόγιο όσο τη φραστική δομή, το ύφος, την εσώτερη ατμόσφαιρα και τη διάρθρωση του λόγου μυθιστορημάτων, διηγημάτων και ποιημάτων που συνταιριάζουν την ατομική συγγραφική ιδιοσυγκρασία με μακροχρόνιες διεθνείς, εθνικές και τοπικές παραδόσεις; Το ΑΠΕ-ΜΠΕ συνομιλεί με τρεις έγκυρους και πολύπειρους μεταφραστές, ζητώντας τη γνώμη τους για ένα θέμα το οποίο έχει πρωτίστως να κάνει με την τέχνη της γραφής, καθώς και με το παρόν ή με το παρελθόν της λογοτεχνίας σε όλο τον κόσμο. Μιλούν Ο Κώστας Αθανασίου, μεταφραστής από τα ισπανικά, Τιτίκα Δημητρούλια, μεταφράστρια από τα γαλλικά και Κατερίνα Σχινά, μεταφράστρια από τα αγγλικά.

Κώστας Αθανασίου: Η λογοτεχνική μετάφραση είναι παιχνίδι δημιουργικότητας

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι σε καμία περίπτωση ειδικός στο θέμα της «Τεχνητής Νοημοσύνης» (ΤΝ), επομένως η όποια γνώμη για το θέμα είναι κατά βάση εμπειρική και βιβλιογραφική. Πιστεύω πως η ΤΝ ίσως κάποια στιγμή γίνει αξιόπιστο εργαλείο έρευνας και αναζήτησης κατά τη διαδικασία της μετάφρασης. Χρησιμοποιώ αυτή τη διατύπωση καθώς η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι αυτή τη στιγμή η χρήση της ΤΝ ως εργαλείου αναζήτησης μπορεί να βοηθάει, αλλά ταυτόχρονα ενέχει και υψηλή συχνότητα λάθους, με αποτέλεσμα ο αναγκαστικός έλεγχος και η διασταύρωση/επαλήθευση της όποιας πληροφορίας να καταλήγει σε μια διαδικασία ίσως ιδιαίτερα χρονοβόρα. Όσον αφορά τη χρήση της ΤΝ για τη συνολική μετάφραση ενός λογοτεχνικού έργου, θεωρώ ότι είναι κάτι που απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Να υπενθυμίσουμε βέβαια ότι η μετάφραση δεν είναι κάτι που απλώς «αλλάζει λέξεις» από τη μια γλώσσα στην άλλη, ότι η λογοτεχνία και η μετάφρασή της δεν είναι μόνο θέμα ευφυΐας και έξυπνων συνδυασμών ενός ήδη υπάρχοντος υλικού αλλά ένα παιχνίδι δημιουργικότητας και αποχρώσεων. Γι’ αυτό η ΤΝ παράγει άψυχα κείμενα με τυποποιημένο ύφος (ακόμα και στις διαφορετικές «εκδοχές» ύφους που ίσως παράγει ή, για την ακρίβεια, αντιγράφει). Κάτι που μπορεί σχετικά εύκολα να καταλάβει κανείς ότι είναι προϊόν ΤΝ, παρά την όποια επιμέλεια από «ανθρώπινο χέρι». Γι’ αυτό κάνει αστεία λάθη ακόμα και σε απλά εγχειρίδια με οδηγίες.

  Τέλος, ένα κρίσιμο ερώτημα πιστεύω πως αφορά τις κοινωνικές επιπτώσεις της χρήσης τέτοιων κειμένων: τι αναγνωστικό κοινό, με τι μέτρα και με τι απαιτήσεις, διαμορφώνει η συστηματική ανάγνωση τέτοιων φτωχών και άψυχων κειμένων φτιαγμένων από μηχανή. Δεν είναι δηλαδή απλώς θέμα πλήγματος ή συμπίεσης των αμοιβών ενός επαγγέλματος, των μεταφραστών και των μεταφραστριών εν προκειμένω, αλλά κάτι πιο ευρύ και περίπλοκο.

  Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι πρέπει συνεχώς να θυμόμαστε ότι αυτό που λέμε με τόσο εύκολο και ουδέτερο τρόπο «τεχνητή νοημοσύνη» δεν είναι κάποια υπέροχη ιδέα που δημιούργησε η ασυγκράτητη ευφυΐα του ανθρώπου· σημαίνει στην ουσία λίγες μεγάλες εταιρείες που απλώς έχουν ιδιοποιηθεί τον κόπο, το έργο και τα πνευματικά δικαιώματα πολλών χιλιάδων δημιουργών. Έτσι, πέρα από το αν αυτό το εργαλείο φτάσει να παράγει κάτι που, με τις αδυναμίες και τα προβλήματά του που αναφέρθηκαν παραπάνω, τελικά «διαβάζεται» (αυτό θα είναι κατά τη γνώμη μου το όριό του), όταν μιλάμε για «προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα» πρέπει με κάποιον τρόπο να θέτουμε διαρκώς και ερωτήματα για τις διαφημιστικές καμπάνιες αυτών των εταιρειών περί «νέας πραγματικότητας». Άλλωστε οι μεγάλοι κίνδυνοι από την ανεξέλεγκτη λειτουργία αυτών των εταιρειών έγιναν τις τελευταίες μέρες  παγκοσμίως γνωστοί, όσο κι αν τους αρνείται και τους χλευάζει ο Τραμπ.

Τιτίκα Δημητρούλα: Η λογοτεχνική μετάφραση αποτελεί ανασύσταση ενός ολόκληρου κόσμου 

Στη δεκαετία του ’60, με την αποτυχία του πρώτου εγχειρήματος αυτόματης μετάφρασης, οι ερευνητές στο πεδίο συνειδητοποίησαν ότι η μετάφραση δεν είναι μια απλή διαδικασία αποκωδικοποίησης-επανακωδικοποίησης μεμονωμένων λέξεων και προτάσεων. Την ίδια περίοδο, ο Αμερικανός αναλυτικός φιλόσοφος Willard Quine διατύπωσε την περίφημη «αρχή της απροσδιοριστίας της μετάφρασης» (Word and Object, 1960), στην οποία αποφαινόταν ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική μετάφραση ούτε καν ενός μονολεκτικού εκφωνήματος, καθώς αυτό νοηματοδοτείται από τη χρήση του και δεν έχουμε πάντα τα απαραίτητα στοιχεία για μία και μοναδική απόδοσή του. Στον απόηχο της αποτυχίας της αυτόματης μετάφρασης και των ριζικών θεωρητικών ανακατατάξεων που αυτή προκάλεσε, αναπτύχθηκαν ποικίλα ηλεκτρονικά εργαλεία υποβοήθησης των μεταφραστ(ρι)ών στο έργο τους, τα οποία κυριαρχούσαν ως πολύ πρόσφατα στην ειδική, πάντα, μετάφραση, η οποία εστιάζει ως επί το πλείστον στη μετάδοση της πληροφορίας.

  Η επιστροφή των νευρωνικών δικτύων, γνωστών από τη δεκαετία του ’40 και επί μακρόν παραγνωρισμένων, στη σύγχρονη έρευνα της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης, επανέφερε το ζήτημα της μετάφρασης στην επικαιρότητα: αρχικά με τη νευρωνική αυτόματη μετάφραση και τα τελευταία χρόνια με τα συστήματα ΤΝ, τα οποία αναζητούν πλέον, σε τεράστιο όγκο γλωσσικών δεδομένων αλλά πάντα στατιστικά, αντιστοιχίες-ταυτίσεις με βάση τη γλώσσα σε χρήση. Οι δημιουργοί τους θεωρούν έτσι ότι παρακάμπτουν το ζήτημα της (μη) κατανόησης του νοήματος του λόγου με αποτελεσματικό τρόπο, προβάλλοντας τη συμπεριφοριστική θεωρία του Quine ως επιχείρημα για την παράκαμψη αυτή.

  Κατά τον τρόπο αυτό, βέβαια, αναιρείται η φύση του λόγου ως εμπρόθετης, διυποκειμενικής, σημασιοδοτικής κοινωνικής πρακτικής, διαμορφωμένης από την πραγματικότητα, την οποία με τη σειρά της διαμορφώνει. Όπως υπογράμμιζε ο Μιχαήλ Μπαχτίν, o λόγος είναι ένα θεατρικό έργο στο οποίο συμμετέχουν τρία πρόσωπα: όλοι όσοι έχουν ήδη νοηματοδοτήσει στο παρελθόν το εκάστοτε εκφώνημα· ο ομιλών που το σημασιοδοτεί συνειδητά και εμπρόθετα αλλά και ασύνειδα διά των παρελθουσών χρήσεών του· και οι αποδέκτες του, που θα διευρύνουν με τη σειρά τους το νόημά του στη συλλογική αυτή και επιτελεστική σημασιοδοτική αλυσίδα. Το νόημα γεννιέται από τη σύγκλιση της ιστορικής σημασίας του λόγου, αυτής που του προσδίδει ο ομιλητής και αυτής που προσλαμβάνει και διευρύνει ο αποδέκτης. Επομένως, η απροσδιοριστία της μετάφρασης έχει να κάνει με τον πλούτο του λόγου, ως πολυφωνικής, κοινωνικής, ιδεολογικής πρακτικής. Εκφερόμενος στο παρόν, επικαθορίζεται από το παρελθόν και διαμορφώνει το μέλλον.

  Στη μετάφραση γενικά και ειδικότερα στη λογοτεχνική μετάφραση, όπου το διακύβευμα δεν είναι η απλή μετάδοση της πληροφορίας αλλά η ανασύσταση ενός ολόκληρου κόσμου σε νέα συμφραζόμενα, ο μεταφραστής ή η μεταφράστρια προστίθεται ως ένα τέταρτο πρόσωπο στο θέατρο του λόγου. Ερμηνεύον υποκείμενο που παίρνει θέση, λιγότερο ή περισσότερο συνειδητά, ως προς τα ιδεολογικά και αισθητικά προτάγματα του πολιτισμού στον οποίο μετέχει και καλείται να αναδημιουργήσει στη γλώσσα του ένα κείμενο αντίστοιχης λειτουργίας και εμβέλειας με το ξένο κείμενο, ο μεταφραστής ή η μεταφράστρια αποδίδει ερμηνευτικά την πολυπλοκότητα του νοήματος, όπως προκύπτει μέσα από σύνθετες άμεσες και ευρύτερες συγκειμενικές συσχετίσεις και εκφέρεται με σύνθετους τρόπους που εμπλέκουν όλες τις παραμέτρους της γλώσσας και του πολιτισμού. Αντίθετα, τα συστήματα ΤΝ ανακυκλώνουν μια μέση χρήση της γλώσσας, αδυνατούν να διαχειριστούν την πολυφωνική, κοινωνική σημασία του λόγου και τη δημιουργική, σημειωτική, κοινωνική του δυναμική. Ομογενοποιούν σε ρέοντα κείμενα τα έργα, καταργώντας όχι μόνο την υφολογική αλλά και την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα, την ετερότητά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα συστήματα ΤΝ χρησιμοποιούνται ήδη ευρέως για μια συγκεκριμένη κατηγορία τυποποιημένων δομικά και υφολογικά λογοτεχνικών κειμένων του ευρέος κατά τον Πιερ Μπουρντιέ κύκλου, όπως τα μαζικά αισθηματικά και άλλα μυθιστορήματα.

  Το «θέατρο των γλωσσών» στα λογοτεχνικά έργα και η πολυπλοκότητά του καταδεικνύει τα όρια της αντίληψης της μετάφρασης ως ανακωδικοποίησης και το ανέφικτο της αυτόματης μετάφρασης υψηλής ποιότητας χωρίς διαχείριση του νοήματος σε όλες εντέλει τις περιστάσεις επικοινωνίας. Από τη σκοπιά αυτή, ακόμη και η προσφυγή για συνδρομή σε επίπεδο κατανόησης ή αναδιατύπωσης σε συστήματα ΤΝ μπορεί να είναι περιοριστική της δημιουργικότητας του μεταφραστή ή της μεταφράστριας – πολλώ δε μάλλον η προμετάφραση, όπως έχουν δείξει οι σχετικές έρευνες, η οποία όχι μόνο δεν μειώνει τον κόπο και τον χρόνο της δουλειάς, αλλά ενισχύει στο έπακρο την αποξένωση του μεταφραστή και της μεταφράστριας από το έργο τους.

  Αν υπάρχει μια δυνατότητα δημιουργικής χρήσης των συστημάτων ΤΝ στη μετάφραση, αυτή θα μπορούσε να αφορά τη βαθύτερη κατανόηση ενός έργου, αλλά και ως προς αυτό τίθενται σημαντικοί περιορισμοί, αναφορικά με την αξιοπιστία των συστημάτων και τις παραισθήσεις τους. Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν, με δεδομένο ότι η περιέργεια κατέχει πάντα σημαντική θέση στην επιστημονική πρόοδο αλλά δεν επιτάσσει την κατεύθυνσή της, είναι γιατί και για ποιον αναπτύσσεται η τεχνητή νοημοσύνη όπως αναπτύσσεται σήμερα. Ένα ερώτημα προφανώς βαθιά πολιτικό, που δεν έχει να κάνει μόνο με την κυριολεκτικά κλεμμένη εργασία που κεφαλαιοποιούν αυτά τα συστήματα ούτε με τους τεχνολογικούς κολοσσούς που την αναπτύσσουν με όρους εμπορικούς, αλλά και με την ενίσχυση της κυρίαρχης πολιτισμικής λογικής, με την ανακύκλωση του λόγου και της γνώσης αντί της προαγωγής τους και την υποβάθμιση τους, μαζί με τη σκέψη, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κατερίνα Σχινά: Χωρίς λογοτεχνική μετάφραση θα χαθούν το ύφος και η ειρωνεία 

Θα αντικαταστήσει η ΤΝ τους επαγγελματίες μεταφραστές λογοτεχνίας; Είναι ένα ερώτημα που πλανάται τον τελευταίο καιρό ως δυσοίωνη πρόβλεψη πάνω από τα κεφάλια μας. Το προτάσσουν πολλοί, εν είδει χαιρέκακης προειδοποίησης προς εμάς, τους μεταφραστές. Στη νέα εποχή, λένε, θα χάσουμε τη δουλειά μας, ή έστω θα εκπέσουμε σε επιμελητές ήδη μεταφρασμένων από την τεχνητή νοημοσύνη κειμένων.

  Θα προσπαθήσω, με βάση την εμπειρία μου, να ανατρέψω αυτόν τον ισχυρισμό. Πρώτα απ’ όλα, ας τονίσω ότι δεν δαιμονοποιώ την τεχνολογία, απεναντίας την ευγνωμονώ για τους δρόμους που διανοίγει, για τις ευκολίες που παρέχει – από τα ηλεκτρονικά λεξικά, ως τη διαλεύκανση ερμητικών αναφορών μέσα στο λογοτεχνικό κείμενο. Όταν μετέφραζα, π.χ., το Possession της Ann Byatt, πριν από την έλευση, ή μάλλον την ευρύτερη διάδοση της ΤΝ, χρειάστηκε ν’ ανοίξω τόμους επί τόμων, να ρωτήσω το Google, που, σημειωτέον, δεν είχε πάντα απαντήσεις, να αναμετρηθώ με έναν τεράστιο όγκο αναφορών, χωρίς πλοηγό ή καθοδήγηση. Τώρα, που μεταφράζω το δεύτερο βιβλίο (Νεκρή φύση) της τετραλογίας της που ξεκίνησε με την Παρθένο στον κήπο και συνεχίζεται με τα Babeltower και Awhistlingwoman, ζητάω τη βοήθεια του copilot και διαπιστώνω ότι είναι πραγματικά πολύτιμη. Παιδικά τραγουδάκια ή τηλεοπτικές εκπομπές της δεκαετίας του ’50, φυσιοδίφες, κληρικοί, συγγραφείς του 18ου αιώνα, αιρέσεις και σέχτες, πόλεμοι και βασιλείς, όλα φωτίζονται με σαφήνεια. Ωστόσο, πρέπει να πω ότι πάντα φροντίζω να διασταυρώνω τις πληροφορίες που μου παρέχει. Δεν είναι πάντα αξιόπιστο. Κυρίως, δεν είναι αξιόπιστο όταν πρόκειται για ελληνική αναφορά. Όταν π.χ. το ρώτησα από ποιο ποίημα είναι ο στίχος «Χάσαμεν όμως το πιο τίμιο — την μορφή του», χωρίς να αναφέρω τον Καβάφη, μου απάντησε ευθαρσώς ότι είναι από τον Τελευταίο σταθμό του Σεφέρη.

  Στην ερώτηση, ωστόσο, αν χρησιμοποιώ την τεχνητή νοημοσύνη στην ίδια τη διαδικασία της μετάφρασης, θα απαντούσα ρητά και κατηγορηματικά, όχι. Οι λόγοι είναι πολλοί: πρώτα απ’ όλα, η προσφυγή σε ένα τέτοιο εργαλείο θα μου στερούσε ό,τι –ας μη θεωρηθώ υπερβολική– προσδίδει ηθική διάσταση στη μεταφραστική πράξη. Δηλαδή τον παιδεμό με το νόημα, τον παιδεμό με τη λέξη. Τη χαρά όταν μόνη μου, χωρίς κανένα δεκανίκι, μπαίνω στον λαβύρινθο του νοήματος (ιδίως όταν πρόκειται για στριφνά κείμενα, όπως το Κάτω από το Ηφαίστειο του Μάλκολμ Λόουρι που μετέφρασα σχετικά πρόσφατα) και αναζητώ την έξοδο, τουτέστιν την ερμηνεία, ή μάλλον μια ερμηνεία. Η προσφυγή στην ΤΝ θα μου στερούσε την απόλαυση της περιπλάνησης ανάμεσα στους συνειρμούς, τους υπαινιγμούς, τα ηχητικά εφέ, τις σημασιολογικές αποχρώσεις, τις δολιχοδρομίες του πρωτοτύπου, όλα όσα συμβάλλουν στην πολυσημία του. Θα μου στερούσε, με δυο λόγια, τη χαρά να χρησιμοποιώ το μυαλό μου και να συντονίζομαι με τον ρυθμό του κειμένου, με τους κυματισμούς των ήχων.

  Αλλά ακόμα και αν ευχαρίστως δεχόμουν να στερηθώ αυτές τις χαρές κερδίζοντας, ενδεχομένως, χρόνο και αυξάνοντας την παραγωγικότητά μου, δεν θα’ ταν δυνατό να τις εκχωρήσω στην τεχνητή νοημοσύνη, γιατί αυτή δεν είναι σε θέση να τις αναδεχτεί. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο μεταφραστής δεν μεταφέρει στη γλώσσα του μόνο το νόημα του πρωτοτύπου, αλλά ατμόσφαιρα, υπονοούμενα, ειρωνεία, πολιτισμικό πλαίσιο. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αναγνωρίσει μοτίβα, να οργανώσει, να συνδυάσει, αλλά δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει μια υπαινικτική φράση, τι σημαίνει μια παύση, τι σημαίνει μια λέξη που επιλέγεται όχι για το νόημά της αλλά για τον ήχο της. Δεν νιώθει την ειρωνεία, δεν αντιλαμβάνεται υπόγειες εντάσεις, δεν καταλαβαίνει πολιτισμικά φορτισμένες λέξεις. Αγνοεί τη μεταφορά, γι’ αυτό και όταν γράφει (όχι όταν μεταφράζει) χρησιμοποιεί κατά κόρον παρομοιώσεις και αντιθετικά σχήματα («όχι αυτό, το άλλο»). Δεν ακούει το κείμενο, το βλέπει σαν ακολουθία συμβόλων, οπότε δεν είναι σε θέση να αποδώσει τον εσωτερικό ρυθμό, τις λειτουργικές επαναλήψεις, τις ηχητικές αντιστοιχίες, τα λεκτικά παιχνίδια. Η μηχανή δεν έχει βίωμα, δεν έχει υποκειμενικότητα, οπότε δεν είναι σε θέση να μεταφέρει μια εμπειρία μέσα στη γλώσσα. Μεταφράζει με στατιστικές πιθανότητες και μόνο. Οι επιλογές της είναι αποτέλεσμα ενός συνδυασμού στατιστικών πιθανοτήτων, μοτίβων χρήσης και συμφραζομένων. Δυο απλούστατα παραδείγματα: το σύστημα έχει «δει» εκατομμύρια παραδείγματα μεταφράσεων και έχει μάθει ότι η λέξη home μεταφράζεται συχνά ως σπίτι αλλά και ως οικογένεια, εστία, πατρίδα. Αλλά δεν «καταλαβαίνει» τη διαφορά μεταξύ home και house· απλώς υπολογίζει ποια επιλογή είναι πιο πιθανή, με βάση τη συχνότητα με την οποία έχει δει να χρησιμοποιούνται οι λέξεις, και επιλέγει με βάση το περιβάλλον της λέξης και όχι με βάση την εσωτερική κατανόηση του νοήματος της πρότασης. Επιπλέον, του λείπει παντελώς το αισθητικό κριτήριο.

  Κάτι ακόμα: σε ένα εκτενές λογοτεχνικό κείμενο, η ΤΝ δεν μπορεί να διατηρήσει σταθερή φωνή, συνεπές ύφος, λεπτές διαφοροποιήσεις χαρακτήρων. Ο μεταφραστής σκέφτεται το κείμενο ως σύνολο. Η ΤΝ το βλέπει ως διαδοχή αποσπασμάτων. Οι απώλειες είναι προφανείς: η ενότητα του ύφους χάνεται, ο ρυθμός παραπαίει, η αισθητική και εκφραστική ταυτότητα του κειμένου θρυμματίζεται. Όσο για τη γλωσσική της επάρκεια, και αυτή είναι περιορισμένη. Δεν θα μπορούσε ποτέ, για παράδειγμα, να μεταφέρει ένα ξένο κείμενο σε ιδίωμα, ή σε καθαρεύουσα. Να ανασκάψει το κοίτασμα της γλώσσας-στόχο, να το ξεσκονίσει, να ανασύρει τη λέξη – έστω κι αν αυτή έχει περιέλθει σε αχρησία με τον χρόνο–, και να την κεντρώσει στο μετάφρασμα. Η μετάφραση με χρήση τεχνητής νοημοσύνης δεν θα κατορθώσει, λοιπόν, ποτέ, όσο και αν «βελτιωθεί», να διεκδικήσει τον χαρακτηρισμό της καινοτόμου δημιουργίας, αφού δεν είναι σε θέση να ανακαινίσει τη γλώσσα, να τη φρεσκάρει, να την πλουτίσει, καθιστώντας έτσι το μετάφρασμα μέρος του σώματος της ελληνικής γραμματείας.

   Πριν από λίγο καιρό, επιμελήθηκα τη μετάφραση του μυθιστορήματος Ακριβό φαρμάκι της Μαίρη Γουέμπ από την Άννα Σικελιανού. Μυθιστόρημα γραμμένο το 1924, εκτυλίσσεται σε μια μικρή κοινότητα της αγροτικής Αγγλίας του 1800 και ανακαλεί με ποιητική συγκίνηση και λυρικό μυστικισμό έναν αγροτικό κόσμο χαμένο, σβησμένο από την επέλαση της νεωτερικότητας. Η Σικελιανού απέδωσε το πρωτότυπο κείμενο το οποίο αναπαράγει τη ντοπιολαλιά του Σροπσάιρ – μιας κομητείας στα Δυτικά Μίντλαντς στα σύνορα με την Ουαλία– χρησιμοποιώντας ένα εναργές λαϊκό ιδίωμα της ελληνικής, χωρίς ποτέ να μετατρέπει το γλωσσικά και πολιτισμικά διαφορετικό σε κάτι γνώριμο μεν στον αναγνώστη της μετάφρασης, αλλά ριζικά ξένο και παράταιρο προς το πολιτισμικό περιβάλλον της γλώσσας-πηγής. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον να το πετύχει η ΤΝ. Όπως δεν θα κατάφερνε ποτέ να πετύχει ό,τι κατάφερε η Τιτίκα Δημητρούλια μεταφράζοντας από τα γαλλικά το αφήγημα της Μέλπως Αξιώτη «Ρεπυμπλίκ Βαστίλλη», τον απόλυτο δηλαδή εγκλιματισμό στο ύφος της συγγραφέα και στα χυμώδη, ιδιαίτερα ελληνικά της.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Απλήρωτα τέλη κυκλοφορίας του 2021: Μαζική αποστολή ειδοποιήσεων από την ΑΑΔΕ – Οι προθεσμίες για τους ιδιοκτήτες οχημάτων

Σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία ενημέρωσης ιδιοκτητών οχημάτων που εμφανίζουν εκκρεμότητες στα τέλη κυκλοφορίας του 2021, προκειμένου να διορθωθούν, όπου απαιτείται, τα στοιχεία στο Πληροφοριακό Σύστημα Οχημάτων και να ολοκληρωθεί η βεβαίωση των οφειλών και των προβλεπόμενων προστίμων στους παραβάτες.

Σύμφωνα με εγκύκλιο της ΑΑΔΕ (Ο.3043/2026)  από 14 έως 30 Σεπτεμβρίου η Διεύθυνση Υπηρεσιών Δεδομένων και Επιχειρησιακής Ευφυΐας της ΑΑΔΕ αποστέλλει ηλεκτρονικά μηνύματα στους ιδιοκτήτες οχημάτων που εμφανίζουν οφειλές από τέλη κυκλοφορίας του 2021.

Με το μήνυμα ο ιδιοκτήτης ενημερώνεται για την εκκρεμότητα, αλλά και για τη δυνατότητα δήλωσης της πραγματικής κατάστασης του οχήματος, μέσω της εφαρμογής myCar, με την υποβολή των κατάλληλων δικαιολογητικών. Σκοπός της διαδικασίας είναι να διορθωθεί από τους ιδιοκτήτες η εικόνα του οχήματος στο Πληροφοριακό Σύστημα Οχημάτων μέχρι 30 Οκτωβρίου, εφόσον αποδεικνύεται ότι δεν υπήρχε υποχρέωση καταβολής των τελών.

Για όσους δεν καταστεί εφικτή η αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων, η εγκύκλιος προβλέπει ότι οι Δ.Ο.Υ. και το ΚΕΦΟΔΕ θα μπορούν να ενημερώσουν τους φορολογούμενους ταχυδρομικά, με συστημένες επιστολές.

Από 1η έως 30 Οκτωβρίου η δήλωση στο myCar

Η διαδικασία αφορά οχήματα που έχουν δηλωθεί στο Ε1. Εξαιρούνται τα οχήματα που ανήκουν σε άτομα με αναπηρία καθώς και τα οχήματα αποβιωσάντων.

Η ειδική εφαρμογή στο myCar ανοίγει την 1η Οκτωβρίου 2026. Οι ιδιοκτήτες θα εισέρχονται με τους κωδικούς Taxisnet και θα βλέπουν τα οχήματα που εμφανίζουν οφειλές τελών κυκλοφορίας για το 2021.

Στη συνέχεια θα πρέπει να δηλώσουν την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το όχημα κατά το έτος της οφειλής ή και κατά τα επόμενα έτη. Η εγκύκλιος αναφέρει, ενδεικτικά, περιπτώσεις κλοπής, διαγραφής, ακινησίας και απαλλαγής από τα τέλη.

Με τη δήλωση θα πρέπει να συνυποβληθεί το αντίστοιχο δικαιολογητικό που αποδεικνύει τη μη οφειλή. Η εφαρμογή θα παραμείνει ανοικτή έως και την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026.

Οι αρμόδιες Φορολογικές Υπηρεσίες πρέπει να έχουν ολοκληρώσει τις σχετικές διορθώσεις έως τις 26 Νοεμβρίου 2026.  Η ηλεκτρονική βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας του 2021 θα διενεργηθεί από την ΑΑΔΕ έως τις 3 Δεκεμβρίου 2026.

Η υποβολή δικαιολογητικών παραμένει δυνατή και μετά τις προθεσμίες αυτές. Ωστόσο τότε η υποβολή δικαιολογητικών  δεν ανακόπτει τη διαδικασία βεβαίωσης. Εφόσον όμως ο ιδιοκτήτης προσκομίσει εκ των υστέρων στοιχεία που αποδεικνύουν ότι δεν όφειλε τα τέλη και το πρόστιμο ή μόνο το πρόστιμο, αυτά εξετάζονται από την αρμόδια Φορολογική Υπηρεσία.

Αν η υποβολή γίνει εκπρόθεσμα (από 31 Οκτωβρίου και μετά) τότε η σχετική δήλωση υποβάλλεται μέσω της εφαρμογής «Τα Αιτήματά μου», αντί στο myCar.

Για όσους πάντως δεν αποφύγουν τις κυρώσεις, η βεβαίωση των τελών κυκλοφορίας μπορεί να προσβληθεί απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δ.Ε.Υ.Α Αλεξάνδρειας: Μεταφορά διακοπής νερού στα Αμπελοτόπια Αλεξάνδρειας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Δ.Ε.Υ.Α Αλεξάνδρειας ανακοινώνει ότι η προγραμματισμένη διακοπή υδροδότησης στην περιοχή βορείου τμήματος της Αλεξάνδρειας (Αμπελότοποι ,Βόρειο τμήμα Ελ.Βενιζέλου και Μελισσοχωρίου ) για την 22/09/2026 ημέρα Τρίτη  , μεταφέρεται για  την  23/09/2026 ημέρα Τετάρτη και ώρα από  08:30 π.μ εως 13:00 μμ για τεχνικούς λόγους.

Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας .

Εκ της Τεχνικής

Υπηρεσίας της ΔΕΥΑ ΑΛ

Δ.Ε.Υ.Α Αλεξάνδρειας: Διακοπή νερού σήμερα στο συνοικισμό Ραψομανίκης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Δ.Ε.Υ.Α Αλεξάνδρειας ανακοινώνει ότι σήμερα στις 22/09/2026 ημέρα  Τρίτη  και ώρα από 08:30 π.μ έως και 13:00 μ.μ  ο συνοικισμός Ραψομανίκης  δεν θα έχει νερό λόγω έκτακτης αποκατάστασης βλάβης στο δίκτυο ύδρευσης  από τα τεχνικά συνεργεία της επιχείρησης.

Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας .

Εκ της Τεχνικής

Υπηρεσίας της ΔΕΥΑ ΑΛ