Η Δ.Ε.Υ.Α Αλεξάνδρειας ανακοινώνει ότι  στις 10/02/2026 ημέρα  Τρίτη και ώρα από 08:00 π.μ έως και 13:00 μ.μ η Δ.Κ Κυψέλης δεν θα έχει νερό λόγω αποκατάστασης βλάβης στο δίκτυο ύδρευσης  από τα τεχνικά συνεργεία της επιχείρησης.                 

Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας .

Εκ της Τεχνικής

Υπηρεσίας της ΔΕΥΑ ΑΛ

Ο Δήμαρχος Ηρωικής Πόλης Νάουσας κ. Νικόλαος Κουτσογιάννης στο πλαίσιο των εκδηλώσεων “Νάουσα – Αποκριά 2026” σας προσκαλεί την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου και ώρα 11:00 π.μ. στο Δημαρχείο της Νάουσας όπου σύμφωνα με το έθιμο “Γενίτσαροι και Μπούλες” θα τελεστεί το “προσκύνημα”. Θα είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς η παρουσία σας.

Επιστημονική τοποθέτηση της Εθνικής Επιστημονικής Επιτροπής Διαχείρισης και Ελέγχου της Ευλογιάς των Αιγοπροβάτων επί της  έκθεσης της EFSA με τίτλο: «Sheep and goatpox: vaccines and vaccination scenarios to control the epidemics in Greece and Bulgaria in 2025”

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕFSA) που δημοσιεύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2026 στην ιστοσελίδα

https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/9928

προσφέρει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση των διαθέσιμων στοιχείων και διερευνά — μέσω της χρήσης αλγοριθμικής μοντελοποίησης — τον δυνητικό ρόλο του εμβολιασμού στον έλεγχο και την εκρίζωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων (SGP) στην Ελλάδα. Εκτιμούμε ιδιαίτερα τη συνεισφορά αυτή και την προσπάθεια που κατέβαλαν οι εμπειρογνώμονες της EFSA. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικές συνέπειες για τη λήψη αποφάσεων και τη διαχείριση που απορρέουν από τα συμπεράσματα της έκθεσης, θα θέλαμε να διατυπώσουμε ορισμένες παρατηρήσεις ως προς τη μεθοδολογία και τη βάση τεκμηρίωσης της ανάλυσης. Οι παρατηρήσεις παρουσιάζονται στις επόμενες ενότητες, ενώ σε κάθε ενότητα αναδεικνύονται συγκεκριμένα οι αναφορές αυτές στην έκθεση τηςEFSA.

Ως αρχική παρατήρηση, θα θέλαμε να επισημάνουμε δύο βασικούς περιορισμούς που πλαισιώνουν κάθε συζήτηση για τον εμβολιασμό έναντι της ευλογιάς των αιγοπροβάτων (SGP) στην Ευρωπαϊκή Ένωση:

• Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (European Medicine Agency—EMA) ζητήθηκε να γνωμοδοτήσει· ωστόσο, επί του παρόντος δεν υπάρχουν εμβόλια έναντι της SGP που να είναι εγκεκριμένα στην ΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν είναι διαθέσιμα άμεσα δεδομένα σε επίπεδο συγκεκριμένων προϊόντων για τη χρήση τους υπό συνθήκες ΕΕ (σελίδα 5, γραμμές 11-13). Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν δεδομένα από τη χρήση εμβολίων σε περιοχές που δεν είναι ενδημικές και από τη χρήση τους σε ευρωπαϊκές φυλές προβάτων. Στοιχεία υπάρχουν από τη χρήση τους μόνο σε φυλές προβάτων τρίτων χωρών.
• Επιπλέον, δεν υπάρχουν εμπορικά διαθέσιμα εμβόλια έναντι της SGP που να ενσωματώνουν δυνατότητα DIVA (διαφοροποίηση μολυσμένων από εμβολιασμένα ζώα) (σελίδα 8, γραμμές 19-21).

Τα δύο αυτά στοιχεία συνιστούν ουσιώδεις περιορισμούς της διαθέσιμης τεκμηρίωσης για χρήση σε συνθήκες πεδίου εντός ΕΕ και έχουν άμεσες επιπτώσεις στην επιτήρηση και στο καθεστώς απαλλαγής από τη νόσο.

1. Ζητήματα επιδημιολογικής μοντελοποίησης

Λαμβάνοντας υπόψη τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της εξάπλωσης της ευλογιάς των αιγοπροβάτων στην Ελλάδα, τονίζουμε τις ανησυχίες που ήδη επισημαίνονται και στην ίδια την έκθεση της EFSA, και συγκεκριμένα ότι η προσέγγιση μοντελοποίησης που βασίζεται σε «kernel» μετάδοσης δεν αποτυπώνει επαρκώς την πολυπλοκότητα της εθνικής επιδημιολογικής δυναμικής και, συνεπώς, έχει περιορισμένη αξία για την αξιολόγηση εμβολιαστικών στρατηγικών σε επίπεδο χώρας(Σελίδα 7 (γραμμές 7-19),σελίδα 36 (γραμμές 19-26) και σελίδα 37 (γραμμές 2-10)). Για την Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκε ένα απλό μοντέλο περιγραφικής χωρο-χρονικής ανάλυσης. Άλλωστε, αποτυπώνεται ξεκάθαρα στους Όρους Εντολής(TermsofReference), το γεγονός ότι οι στρατηγικές εμβολιασμού περιορίζονται σε περιοχές της Βουλγαρίας (σελίδα 4, γραμμή 40). Αυτό οφείλεται στους ακόλουθους παράγοντες, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό αναγνωρίζονται ήδη στην έκθεση:

• Η χωρική κατανομή των εστιών στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από πολλαπλές, γεωγραφικά διακριτές συστάδες, με ετερογενή χρονικά και χωρικά πρότυπα (όπως αποτυπώνεται στο Σχήμα 10). Αυτή η ετερογένεια καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την εκτίμηση ενός ισχυρού και αντιπροσωπευτικού πυρήνα μετάδοσης.

• Η σύνθετη γεωγραφία της Ελλάδας, με εκτεταμένες ορεινές περιοχές και μεγάλο αριθμό νησιών, εισάγει σημαντικά φυσικά εμπόδια στη διασπορά της νόσου, τα οποία δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη από απλά μοντέλα που βασίζονται αποκλειστικά στην απόσταση.

Η Ελληνική πλευρά, υπό το συντονισμό του Προέδρου της Εθνικής Επιστημονικής Επιτροπής για την Ευλογιά, Καθηγητή και Πρύτανη Χαράλαμπου Μπιλλίνη, και σε συνεργασία με επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας έχει εκπονήσει μοντελοποίηση της επιζωοτίας με τη χρήση στατιστικού μοντέλου δύο σταδίων (Hurdlemodel), το οποίο διαχωρίζει τον κίνδυνο της μόλυνσης (πιθανότητα εμφάνισης κρουσμάτων σε μια περιοχή) από τη σοβαρότητα της νόσου (ποσοστό του συνολικού ζωικού πληθυσμού που θανατώνεται), συνυπολογίζοντας τον ρόλο της γεωγραφικής γειτνίασης και της χρονικής εξέλιξης. Το μοντέλο παρέχει δυναμική πρόβλεψη της πραγματικής αποτελεσματικότητας των μέτρων και μπορεί να προσαρμοστεί για να αξιολογήσει σενάρια εμβολιασμών ή άλλων περιορισμών.

2. Ορθότητα αρχικού ερωτήματος που τίθεται στη βιβλιογραφική αναζήτηση.

Στο Κεφ. 3.1.1 (σελίδα 8, γραμμή 22), η βιβλιογραφική αναζήτηση τίθεται με ερώτημα: “How do different vaccine types reduce morbidity and mortality rates in sheep and goat populations exposed to sheep pox virus?”Επισημαίνουμε ότι το συγκεκριμένο ερώτημα, όπως διατυπώνεται, δεν είναι πλήρως ευθυγραμμισμένο ούτε με το ενωσιακό πλαίσιο ελέγχου για τη νόσο, ούτε με το ίδιο το εννοιολογικό πλαίσιο αξιολόγησης που θέτει η EFSA στους Όρους Εντολής (Terms of Reference).

1. Ασυμφωνία με τους Όρους Εντολής (Terms of Reference) της EFSA.
   Στους Terms of Reference (σελίδα 4, γραμμές 26-27), η EFSA περιγράφει την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εμβολίων με όρους που περιλαμβάνουν μείωση της ευαισθησίας σε λοίμωξη και/ή νόσο (reducedsusceptibilitytoinfection/disease) και μείωση της λοιμογονικότητας/αποβολής του ιού και της μετάδοσης (infectiousness/virusshedding/transmission). Ωστόσο, το ερώτημα της βιβλιογραφικής αναζήτησης περιορίζεται στο εάν και πώς τα εμβόλια μειώνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, δηλαδή σε κλινικές εκβάσεις μόνο, εισάγοντας έτσι έναν περιορισμό που μπορεί να οδηγήσει σε μη αντιπροσωπευτική επιλογή μελετών και σε συμπεράσματα που δεν καλύπτουν το πλήρες φάσμα των κρίσιμων εκβάσεων (outcomes) για τον έλεγχο της νόσου.
2. Ακαταλληλότητα νοσηρότητας/θνησιμότητας (morbidity/mortality) ως κύριων τελικών σημείων (endpoints) υπό καθεστώς  εκρίζωσης – “stamping-out” στην ΕΕ.

Η ευλογιά των αιγοπροβάτων αντιμετωπίζεται στο ενωσιακό πλαίσιο ως νόσημα που απαιτεί καθεστώς άμεσης εκρίζωσης, με βασικό μέτρο τη θανάτωση του συνόλου των ζώων στην προσβεβλημένη εκμετάλλευση. Υπό αυτό το πλαίσιο, δείκτες όπως η νοσηρότητα/θνησιμότητα σε επίπεδο κοπαδιού δεν αποτελούν τον πλέον επιχειρησιακά κατάλληλο πρωτεύοντα δείκτη αξιολόγησης, διότι η εφαρμογή των υποχρεωτικών μέτρων διακόπτει την φυσική εξέλιξη της νόσου μόλις υπάρξει κλινική υποψία/επιβεβαίωση. Κατά συνέπεια, η εστίαση στη νοσηρότητα/θνησιμότητα morbidity/mortality ως κύριο ερώτημα μπορεί να μην αντανακλά την πραγματική λογική και ανάγκη λήψης αποφάσεων υπό ενωσιακές συνθήκες εκρίζωσης.

1. Κρίσιμη διάσταση: υποκλινική λοίμωξη και αξιολόγηση πρόληψης της μόλυνσης “infectionprevention”.
   Ένα ζώο μπορεί να μολυνθεί χωρίς να εμφανίσει κλινικά συμπτώματα. Επομένως, η αξιολόγηση των εμβολίων που βασίζεται κυρίως σε κλινικά τελικά σημεία (endpoints – νοσηρότητα/θνησιμότητα) ενδέχεται να υποεκτιμά την πιθανότητα “σιωπηρής” κυκλοφορίας του ιού και να μην απαντά στο καίριο ερώτημα πολιτικής κατά πόσο ο εμβολιασμός προλαμβάνει τη μόλυνση και/ή μειώνει τη μετάδοση.

Με βάση τα ανωτέρω, θα έπρεπενα αναδιατυπωθεί το ερώτημα της βιβλιογραφικής αναζήτησης και ο σαφής προσδιορισμός των πρωτευόντων αποτελεσμάτων ώστε να περιλαμβάνουν, πέραν των κλινικών εκβάσεων, και:

(α) την πρόληψη μόλυνσης (με ιολογικά/ορολογικά κριτήρια), και
(β) τη μείωση αποβολής ιού/λοιμογονικότητας και την επίδραση στη μετάδοση.

Με αυτόν τον τρόπο, η αξιολόγηση θα είναι συνεπής με τους ίδιους τους Όρους Εντολής(Terms of Reference) της EFSA και ταυτόχρονα περισσότερο χρήσιμη για τη λήψη αποφάσεων σε περιβάλλον εκρίζωσης που εφαρμόζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

3. Βάση τεκμηρίωσης σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των εμβολίων

Η αξιολόγηση των ενδεχόμενων εμβολιαστικών στρατηγικών βασίζεται κυρίως σε βιβλιογραφικά δεδομένα και σε πειραματικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν από το ενωσιακό εργαστήριο αναφοράς (EURL) για την ευλογιά των αιγοπροβάτων.. Παρότι το έργο αυτό είναι πολύτιμο, υπάρχουν αρκετά κρίσιμα κενά και περιορισμοί που χρήζουν προσοχής.

α) Ειδικότητα αποτελεσματικότητας ανά είδος

Οι διαθέσιμες μελέτες αναφέρουν σχετικά ευνοϊκά αποτελέσματα στις αίγες (σελίδα 11, γραμμές 4-11 και γραμμές 39-42)· ωστόσο, παρατηρείται σημαντική έλλειψη στοιχείων ειδικά για τα πρόβατα. Στην τρέχουσα ελληνική επιζωοτία, οι εστίες αφορούν αποκλειστικά πρόβατα, ενώ έχει καταγραφεί μόνο μία εστία σε αίγες. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι οι αίγες εμφανίζουν εγγενώς μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στη φυσική μόλυνση τουλάχιστον από το συγκεκριμένο στέλεχος του ιού. Κατά συνέπεια, η μειωμένη αποβολή του εμβολιακού ιού και η αυξημένη προστασία που παρατηρείται στις αίγες μπορεί να αντανακλούν ανθεκτικότητα του είδους και όχι την αποτελεσματικότητα του εμβολίου καθαυτή.

β) Ευαισθησία φυλών

Στην Ενότητα 3.1.1.1 (“Outcome on morbidity and mortalityreduction”) (σελίδα 9, γραμμές 4-5) αναφέρεται ότι τα ζώντα εξασθενημένα εμβόλια “consistentlyreducemorbidity and mortalitytonearzero in vaccinatedindigenousbreeds”. Επισημαίνουμε ότι ο όρος indigenousbreeds στις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες αφορά τις αυτόχθονες/τοπικές φυλές των τρίτων χωρών όπου πραγματοποιήθηκαν οι μελέτες και τα πειράματα, και όχι ευρωπαϊκές φυλές.

Αυτό έχει ουσιαστική σημασία, διότι στην ΕΕ δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα κλινικών δοκιμών πεδίου για τις ευρωπαϊκές (και ειδικά τις ελληνικές) φυλές προβάτων/αιγών· συνεπώς δεν είναι τεκμηριωμένο ότι τα ίδια επίπεδα “σχεδόν μηδενικής” νοσηρότητας/θνησιμότητας θα αναπαράγονταν υπό ευρωπαϊκές συνθήκες ή σε ευρωπαϊκούς γενετικούς πληθυσμούς. Κατά συνέπεια, τα συμπεράσματα για “indigenousbreeds” δεν θα πρέπει να μεταφέρονται άκριτα ως αναμενόμενα για τις ευρωπαϊκές φυλές, χωρίς ειδική τεκμηρίωση ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.

Η ίδια η EFSA αναγνωρίζει ότι ορισμένες μελέτες καταδεικνύουν υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα σε εξωτικές φυλές, όπως οι αίγες Saanen και Murcia-Granada, μετά τη χορήγηση κλασικών ζώντων εξασθενημένων εμβολίων (σελίδα 11, γραμμές 11-16). Ελλείψει κλινικών δοκιμών σε ελληνικές φυλές προβάτων ή άλλους καθαρόαιμους πληθυσμούς, η χρήση αυτών των εμβολίων ενέχει ουσιώδη κίνδυνο ανεπιθύμητων εκβάσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να υπονομεύσουν, αντί να ενισχύσουν, τις προσπάθειες ελέγχου της νόσου (σελίδα 12, γραμμές 5-6 και γραμμές 10-11).

γ) Αποβολή / απέκκριση ιού (virusshedding)

Σε σχέση με το ζήτημα της αποβολής/απέκκρισης ιού (virusshedding), σημειώνεται ότι στην έκθεση αναφέρεται πως δύο εργασίες κατέγραψαν παρουσία αποβολής ιού, όπως αυτή τεκμηριώθηκε μέσω θετικής απομόνωσης και ανίχνευσης του ιού της ευλογιάς αιγοπροβάτων (SGP) (σελίδα 11, γραμμές 25-26). Η διαπίστωση αυτή είναι κρίσιμη, διότι επιβεβαιώνει ότι — υπό ορισμένες συνθήκες — τα ζώντα εξασθενημένα (liveattenuated) εμβόλια ενδέχεται να συνοδεύονται από απέκκριση/κυκλοφορία εμβολιακού ιού, με δυνητικές επιπτώσεις στη βιοασφάλεια και στη στρατηγική εκρίζωσης.

Παράλληλα, η έκθεση επισημαίνει ότι τα αδρανοποιημένα (inactivated) εμβόλια «δεν ενέχουν κίνδυνο απέκκρισης ιού» “posenorisk of shedding” (σελίδα 11, γραμμές 31-32), γεγονός που τα καθιστά προτιμότερα για ζώνες απαλλαγμένες από νόσο και για ευαίσθητους πληθυσμούς. Η σύσταση αυτή υπογραμμίζει, εμμέσως αλλά σαφώς, ότι ο κίνδυνος αποβολής/διασποράς αφορά πρωτίστως τα ζώντα εμβόλια και ότι η χρήση τους δεν είναι ουδέτερη επιλογή σε περιοχές χωρίς κυκλοφορία του ιού ή σε πληθυσμούς υψηλής ευαισθησίας.

Συνεπώς, σε περιβάλλον όπου ο στόχος είναι η εκρίζωση και η διατήρηση/ανάκτηση καθεστώτος απαλλαγής, η πιθανότητα απέκκρισης του ιού από ζώντα εξασθενημένα εμβόλια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ουσιώδης παράμετρος κινδύνου, ιδίως ως προς: (α) την πιθανότητα εισαγωγής εμβολιακού ιού σε καθαρές περιοχές, (β) τη δυσχέρεια επιτήρησης και ιχνηλάτησης ειδικά ελλείψει εμβολίου DIVA, και (γ) την υπονόμευση της εμπιστοσύνης και της συμμόρφωσης στο πεδίο.

δ) Περιορισμοί της υπάρχουσας τεκμηρίωσης

Όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση, πολλές από τις διαθέσιμες μελέτες είναι περιορισμένης κλίμακας, ανεπαρκώς τεκμηριωμένες ή διαθέσιμες μόνο ως περιλήψεις, γεγονός που περιορίζει την αξιολόγηση πιθανής μεροληψίας και τη γενικευσιμότητα των συμπερασμάτων. Η EFSA ορθώς επισημαίνει την ανάγκη για μεγάλης κλίμακας, τυχαιοποιημένες δοκιμές πεδίου καθώς και οικονομικές αξιολογήσεις. Επιπλέον, παράγοντες όπως υπερδοσολογία, καταπόνηση ή εσφαλμένη χορήγηση — συνθήκες πιθανότερες σε πραγματικό περιβάλλον — έχουν συσχετιστεί με αποβολές και παροδική ανίχνευση του εμβολιακού ιού (σελίδα 12, γραμμές 1-3).

Περιβαλλοντικοί και διαχειριστικοί στρεσογόνοι παράγοντες δεν αποτυπώνονται επαρκώς σε εργαστηριακές συνθήκες. Σημαντικό είναι το συμπέρασμα της ίδιας της EFSA (σελίδα 12, γραμμές 13-14) ότι είναι πραγματικά άγνωστο τι θα συμβεί με τον εμβολιασμό και ότι θα πρέπει να προηγηθεί μια πρωταρχική δοκιμαστική χρήση του εμβολίου. Είναι προφανές ότι το συμπέρασμα αυτό δεν υποδηλώνει πρόταση στρατηγικής για την εξάλειψη του νοσήματος. Τέλος, με βάση τα ίδια λεγόμενα της έκθεσης EFSA, κάποια εμβόλια προσφέρουν τη μέγιστη ασφάλεια και κάποια τη μέγιστη αποτελεσματικότητα (σελίδα 15, γραμμές 9-10). Δε φαίνεται να υπάρχει ξεκάθαρη επιλογή αυτή τη στιγμή σε ένα εμβόλιο που να συνδυάζει αποτελεσματικότητα και ασφάλεια.

4. Πειραματικές δοκιμές του ενωσιακού εργαστηρίου αναφοράς (EURL)

Όσον αφορά τις δοκιμές του ενωσιακού εργαστηρίου αναφοράς (EURL), αναφέρεται ότι οι λεπτομέρειες της εργασίας που διεξήχθη θα δημοσιευθούν σύντομα, γεγονός που δε μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε στην παρούσα φάση τα αποτελέσματα (σελίδα 12, γραμμές 21-22). Επίσης στον Πίνακα 2 (σελίδα 13) αναφέρεται στην υποσημείωση (c) ότι η διάρκεια της ρινικής απέκκρισης ιού δεν μπορεί να εκτιμηθεί σωστά, αφού τα ζώα θανατώνονται, λόγω της πολιτικής εκρίζωσης με θανάτωση(stampingoutpolicy). Άρα δεν έχουμε δεδομένα διάρκειας της ρινικής απέκκρισης ιού.

Εδώ εντοπίζεται μια αντίφαση με τα δεδομένα του Πίνακα σχετικά με τη ρινική απέκκριση του ιού και την ασφάλεια του εμβολίου που αναφέρεται παρακάτω (σελίδα 14, γραμμές 8-12). Βασιζόμαστε στα δεδομένα του Πίνακα 2 και όχι στην επεξήγηση ότι ήταν βραχυπρόθεσμη η διάρκεια ρινικής απέκκρισης ιού. Άλλωστε, η ύπαρξη περιορισμένων δεδομένων σχετικά με την απέκκριση του ιού αναγνωρίζεται ξανά στη μελέτη της EFSA (σελίδα 14, γραμμές 31-32).

Στην ενότητα 3.1.3.2 όπου αναφέρεται η έκθεση EFSA στην αποτελεσματικότητα (efficacy) των εμβολίων και περιγράφει επιμόλυνση με «ιό πρόκληση», καταλήγει ότι η πρόκληση(challenge) θεωρήθηκε ότι έχει αυστηρούς περιορισμούς “highlystringent” (λόγω υψηλής λοιμογόνου δύναμης στελέχους, υψηλής δόσης ενοφθαλμισμού και ενδοδερμικής χορήγησης) και, κατά συνέπεια, ότι η νοσηρότητα/θνησιμότητα στα εμβολιασμένα ζώα θεωρείται το χειρότερο σενάριο “worst-casescenario”, με την περαιτέρω υπόθεση ότι σε συνθήκες πεδίου “underfieldconditions” η πρόκληση θα είναι ηπιότερη και άρα η εμβολιακή αποτελεσματικότητα πιθανώς υψηλότερη (σελίδα 14, γραμμές 21-25), επισημαίνουμε ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι κατ’ ανάγκη τεκμηριωμένη και ενδέχεται να είναι αισιόδοξη για τις πραγματικές συνθήκες εκτροφής.

Συγκεκριμένα, στις συνθήκες πεδίου τα ζώα εκτίθενται συχνά σε πολλαπλούς στρεσογόνους παράγοντες (π.χ. μετακινήσεις, συνωστισμός, θερμική καταπόνηση, διατροφικές μεταβολές, παρασιτισμούς/συννοσηρότητες, χειρισμούς, τοκετούς/γαλουχία), καθώς και σε ετερογένεια ως προς την κατάσταση υγείας και το επίπεδο ανοσολογικής επάρκειας. Παράγοντες αυτού του τύπου μπορούν να μειώσουν την ανοσολογική απόκριση, να υποβαθμίσουν την πραγματική αποτελεσματικότητα και να αυξήσουν τη μεταβλητότητα των εκβάσεων, σε σχέση με ελεγχόμενες πειραματικές συνθήκες.

Επιπλέον, η “έκθεση” σε πεδίο δεν είναι απαραίτητα χαμηλότερης έντασης: μπορεί να περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες ή παρατεταμένες εκθέσεις, πολλαπλές επαφές, καθώς και συνθήκες που ευνοούν τη μετάδοση (π.χ. κοινές εγκαταστάσεις, εξοπλισμός, ανθρώπινη/οχηματική διασπορά). Συνεπώς, δεν είναι ασφαλές να θεωρείται εκ προοιμίου ότι η πρόκληση στο πεδίο θα είναι ηπιότερη ή ότι η αποτελεσματικότητα θα είναι «ακόμη καλύτερη».

Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η διατύπωση να μετριαστεί και να αποτυπωθεί ως υπόθεση που απαιτεί επιβεβαίωση, με ρητή αναφορά στην ανάγκη για μεγάλες, καλά σχεδιασμένες δοκιμές πεδίου (σε συνθήκες πραγματικής εκτροφής και για τις σχετικές φυλές), πριν εξαχθούν συμπεράσματα περί ανώτερης αποτελεσματικότητας υπό  συνθήκες πεδίου (fieldconditions στις εκτροφές).

Τέλος, στα συμπεράσματα και τις συστάσεις της EFSA, βλέπουμε ξεκάθαρα (σελίδα 38, γραμμή 38) ότι θα πρέπει να γίνουν δοκιμές με προκαταρκτική χρήση εμβολίων για να δούμε τη συμβατότητά τους με τις τοπικές συνθήκες, κάτι που δεν έχει φυσικά πραγματοποιηθεί.

5. Ρυθμιστικές και τεχνικές παράμετροι

• Καθεστώς έγκρισης: Όπως αναφέρεται σαφώς στην Ενότητα 1.2 της έκθεσης, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) έχει επισημάνει ότι δεν υπάρχουν κεντρικά εγκεκριμένα εμβόλια για την SGP ούτε εμβόλια εγκεκριμένα μέσω αποκεντρωμένων διαδικασιών (σελίδα 5, γραμμές 11-13). Κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν διαθέσιμα άμεσα δεδομένα ανά προϊόν, και οι εμπειρογνώμονες της EFSA δεν προβαίνουν σε αξιολογήσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συστάσεις κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊόντων βάσει του Άρθρου 110(2) του Κανονισμού (ΕΕ) 2019/6 (σελίδα 5, γραμμές 40-41).

• Έλλειψη δυνατότητας DIVA:Τα διαθέσιμα εμβόλια δεν επιτρέπουν τη διάκριση μεταξύ μολυσμένων και εμβολιασμένων ζώων (DIVA), γεγονός που συνιστά μείζονα περιορισμό τόσο για την επιτήρηση όσο και για το εμπόριο (σελίδα 8, γραμμές 19-21).

• Επιχειρησιακή εφαρμοσιμότητα περιορισμών μετακίνησης μετά τον εμβολιασμό: Ένα πρόσθετο ζήτημα αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής εμβολιαστικών στρατηγικών που απαιτούν αυστηρό περιορισμό των κοπαδιών εντός των εκμεταλλεύσεων για περίοδο 21 ημερών μετά από κάθε εμβολιασμό ή αναμνηστική δόση. Η ανάγκη περιορισμού των κοπαδιών φαίνεται ξεκάθαρα στη μελέτη EFSA (σελίδα 14: γραμμές 13-16, σελίδα 15: γραμμές 4-5 και σελίδα 39: γραμμές 10-12).

Στο ελληνικό παραγωγικό σύστημα, τέτοιοι παρατεταμένοι περιορισμοί δημιουργούν σημαντικές πρακτικές δυσκολίες. Η επαναλαμβανόμενη εφαρμογή περιόδων 21 ημερών περιορισμού θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί με συνέπεια σε πληγείσες και ζώνες κινδύνου. Τέτοιες απαιτήσεις ενδέχεται να οδηγήσουν σε μειωμένη συμμόρφωση, προβλήματα ευζωίας και απρόβλεπτες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες, υπονομεύοντας τελικά την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού ως μέτρο ελέγχου. Επιπλέον, οι επιχειρησιακοί αυτοί περιορισμοί δεν ενσωματώνονται ρητά στις παραδοχές του μοντέλου, γεγονός που μπορεί να οδηγεί σε υπερεκτίμηση της πρακτικής αποτελεσματικότητας των εμβολιαστικών στρατηγικών.

6. Επιπτώσεις στην επιτήρηση και στο καθεστώς απαλλαγής

Ο μαζικός εμβολιασμός θα υπονόμευε σοβαρά την επιδημιολογική επιτήρηση. Οι ορολογικές εξετάσεις θα ανίχνευαν αντισώματα χωρίς δυνατότητα διάκρισης εάν προέρχονται από φυσική μόλυνση ή από εμβολιασμό. Αυτό θα δυσχέραινε σημαντικά την ανίχνευση νέων εστιών σε εμβολιασμένους πληθυσμούς και θα περιέπλεκε την μελλοντική πιστοποίηση καθεστώτος απαλλαγής σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο.

7. Υπολειπόμενοι κίνδυνοι

Επιστημονικές αξιολογήσεις έχουν επίσης επισημάνει τους θεωρητικούς κινδύνους που σχετίζονται με ζώντα εξασθενημένα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής επανενεργοποίησης ή μετάλλαξης του εμβολιακού στελέχους και της κυκλοφορίας του στο περιβάλλον. Τυχόν τέτοια ανεπιθύμητα συμβάντα θα επιδείνωναν, αντί να μετρίαζαν, την παρούσα επιδημιολογική κατάσταση.

Για γεωγραφικές περιοχές όπου ο ιός δεν έχει ανιχνευθεί ποτέ ή όπου η ανίχνευση συνέβη πριν από περισσότερο από ένα έτος χωρίς υποτροπή, θα απαιτείτο περαιτέρω αιτιολόγηση και τεκμηρίωση της αναγκαιότητας εμβολιασμού.

Ελπίζουμε ότι οι παρατηρήσεις αυτές θα συμβάλουν εποικοδομητικά στον συνεχιζόμενο επιστημονικό διάλογο και θα υποστηρίξουν τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων προσαρμοσμένων στις ιδιαίτερες επιδημιολογικές και επιχειρησιακές συνθήκες της Ελλάδας.

Συμπέρασμα

Συνολικά, η παρούσα ανάλυση αναδεικνύει ότι, παρά τη σημαντική επιστημονική συμβολή της έκθεσης της EFSA στη συστηματική αποτύπωση της διαθέσιμης γνώσης, εξακολουθούν να υφίστανται ουσιώδεις αβεβαιότητες και περιορισμοί που καθιστούν την ευρεία ή συστηματική χρήση εμβολιασμού έναντι της ευλογιάς των αιγοπροβάτων (SGP) στην Ελλάδα επιστημονικά και επιχειρησιακά επισφαλή στο παρόν στάδιο.

Η απουσία εγκεκριμένων εμβολίων στην ΕΕ, η έλλειψη δυνατοτήτων DIVA, τα περιορισμένα και ετερογενή δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας σε ευρωπαϊκές – και ειδικότερα ελληνικές – φυλές, καθώς και οι ενδείξεις πιθανής αποβολής εμβολιακού ιού από ζώντα μειωμένης λοιμογόνου δύναμης  εμβόλια, συνιστούν κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την επιτήρηση, το καθεστώς απαλλαγής και την αξιοπιστία των μέτρων εκρίζωσης.

Παράλληλα, οι μεθοδολογικοί περιορισμοί της επιδημιολογικής μοντελοποίησης, η μη πλήρης ευθυγράμμιση της βιβλιογραφικής αναζήτησης με τα επιχειρησιακά ερωτήματα του ενωσιακού πλαισίου εκρίζωσης και οι πρακτικές δυσκολίες εφαρμογής παρατεταμένων περιορισμών μετακίνησης στο ελληνικό παραγωγικό σύστημα, υποδηλώνουν ότι τα αποτελέσματα της μοντελοποίησης δεν μπορούν να μεταφραστούν άμεσα σε εφαρμόσιμη στρατηγική πολιτικής.

Υπό το πρίσμα αυτό, ο εμβολιασμός δεν μπορεί επί του παρόντος να θεωρηθεί ώριμο ή ουδέτερο εργαλείο ελέγχου της SGP στην Ελλάδα, ιδίως σε περιβάλλον όπου ο πρωταρχικός στόχος παραμένει η ταχεία εκρίζωση και η διατήρηση ή ανάκτηση καθεστώτος απαλλαγής από τη νόσο. Οποιαδήποτε μελλοντική εξέταση εμβολιαστικών στρατηγικών θα πρέπει να προηγείται από στοχευμένες, καλά σχεδιασμένες δοκιμές πεδίου, προσαρμοσμένες στις τοπικές επιδημιολογικές, γενετικές και διαχειριστικές συνθήκες, καθώς και από σαφή αξιολόγηση των επιπτώσεων στην επιτήρηση, το εμπόριο και την κοινωνικοοικονομική βιωσιμότητα των μέτρων.

Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρετούμε σήμερα τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π. Γεώργιο Μπιλιάγκα, που καταγόταν από τη Σκοτίνα και υπηρέτησε επί σειρά ετών ως Εφημέριος και Προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Θείας Αναλήψεως Κατερίνης.

Έναν σπουδαίο κληρικό, με σημαντική ποιμαντική και θεολογική προσφορά, και ιδιαίτερα αγαπητό στον τόπο μας και ολόκληρη την Πιερία. Εκφράζουμε ειλικρινή συλλυπητήρια προς τους οικείους του. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί σήμερα στις 4 το απόγευμα στον Ιερό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ.κ. Γεωργίου. Καλό Παράδεισο Παπαγιώργη.

Ακολουθεί το βιογραφικό του, όπως το εξέδωσε η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος

• Βιογραφικό

Ο αείμνηστος Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Γεώργιος Μπιλιάγκας, γεννήθηκε το 1926 στη Σκοτίνα Πιερίας. Γονείς του ήταν ο Ιερέας Ιωάννης και η Πρεσβυτέρα Αναστασία, οι οποίοι τον μεγάλωσαν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Ο νεαρός Γεώργιος διακονώντας στο αναλόγιο της Ενορίας Σκοτίνας, όπου εφημέρευε ο πατέρας του, ονειρευόταν τη δική του είσοδο στην Ιερωσύνη.

Την στρατιωτική του θητεία υπηρέτησε ως Διαβιβαστής στο Μέτωπο και συγκεκριμένα στον Γράμμο και στο Βίτσι, κατά τα δύσκολα χρόνια 1946-1949. Νυμφεύτηκε την άξια πρεσβυτέρα του Καλλιόπη, με την οποία απέκτησαν τρία τέκνα, την Αναστασία, την Γραμματή και τον Ιωάννη.

Στις 27 Απριλίου 1952 χειροτονείται Διάκονος και την επομένη Πρεσβύτερος από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Κίτρους Κωνσταντίνο Κοϊδάκη και την 1η Μαΐου 1952 διορίζεται εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Γανόχωρας. Ο διορατικός Μητροπολίτης Κίτρους Βαρνάβας, προσβλέποντας στα προσόντα του, τον μεταθέτει στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης, όπου έμελλε να ολοκληρώσει την σπουδαία και πολύκαρπη ιερατική του διακονία.

Από το 1974 ανέλαβε την Προεδρία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Καθεδρικού Ναού Θείας Αναλήψεως Κατερίνης και συγχρόνως της Στέγης Γήρατος του Καθεδρικού Ναού «Η Θεία Ανάληψις», που εξελίχθηκε στο Γηροκομείου της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους.

Σε όλους τους τομείς προσέφερε πολλά στην τοπική Εκκλησία και την Κοινωνία επί 35 έτη, ως λειτουργός, εξομολόγος, φιλάνθρωπος και άνθρωπος του καθήκοντος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενέπνεε όλους με το σεμνό παράδειγμά του, την ιεροπρέπεια, τη σοβαρότητα και την αίσθηση του καθήκοντος.

Διετέλεσε κατά καιρούς Μέλος του Τοπικού Παραρτήματος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Κατερίνης και συμμετείχε ανελλιπώς στον ετήσιο Έρανο του Ερυθρού Σταυρού και του Μητροπολιτικού Συμβουλίου. Συμμμετείχε, επίσης, σε ανθρωπιστικές αποστολές στη Βουλγαρία, Σερβία και στο Κόσσοβο, ως εκπρόσωπος της Μητροπόλεως Κίτρους.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, σε ηλικία 84 ετών και μετά από 59 έτη ενεργούς υπηρεσίας, υπέβαλε την παραίτησή του από την ενεργό υπηρεσία. Παρέμεινε ωστόσο ενεργός στη λειτουργική και ποιμαντική διακονία, απολαμβάνοντας απ’ όλους, κληρικούς και λαϊκούς σεβασμό και υϊική αγάπη.

Εκοιμήθη ειρηνικά και αθόρυβα, όπως πορεύθηκε στην επί γης ζωή του, στις Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 100 ετών και 10 ημερών, μετά από ολιγόμηνη ασθένεια, απολαμβάνοντας τη φροντίδα και την αγάπη των παιδιών του.

• Σπουδές

Απόφοιτος του Δημοτικού Σχολείου Σκοτίνας, του εξαταξίου Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων «Παπαδημητρίου» Κατερίνης, του διετούς Κατωτέρου Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Θεσσαλονίκης και του διετούς Ανωτέρου Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Κατερίνης, πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

• Διακρίσεις

Έλαβε το οφίκιο του Οικονόμου από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Κίτρους Βαρνάβα και το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Λαρίσης Σεραφείμ κατά τη διάρκεια της Τοποτηρητείας του στην Μητρόπολη Κίτρους, με την ευλογία και συγκατάθεση του εψηφισμένου τότε Μητροπολίτου Κίτρους Αγαθονίκου.

Με εισήγηση του Μακαριστού Μητροπολίτου Αγαθονίκου, το 1989 έλαβε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως από τον αείμνηστο Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο. Τον σταυρό του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου απένειμε στον πατέρα Γεώργιο ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την επίσημη επίσκεψή του στην πόλη της Κατερίνης στις 19 Μαΐου 1999.

Κατόπιν προτάσεως του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου τιμήθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολυετή και καρποφόρο διακονία του στην Εκκλησία με το χρυσό Μετάλλιο του Αποστόλου Παύλου, Ιδρυτού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τιμήθηκε από τον Σύνδεσμο Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους (Σ.Ι.Μη.Κ.) για την πολυετή υπηρεσία του στους διαφόρους τομείς και δράσεις στην τοπική Εκκλησία. Ενώ του προτάθηκε η τιμητική θέση του καθηγητή στην Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας, προτίμησε να συνεχίσει τη διακονία του στην Ενορία του Καθεδρικού Ναού Κατερίνης.

• Έργα του

– Ανέγερση εκ βάθρων του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου και του Παρεκκλησίου Αγίου Γεωργίου Γανόχωρας.

– Ανέγερση του Ιερού Καθεδρικού Ναού Θείας Αναλήψεως Κατερίνης και ο διαρκής εξωραϊσμός του.

– Ανακαίνιση και εξοπλισμός των γραφείων και του Πνευματικού Κέντρου του Ιερού Καθεδρικού Ναού.

– Ανακαίνιση και επέκταση, εξοπλισμός και εξωραϊσμός του Παρεκκλησίου Αγίου Αθανασίου Κατερίνης.

• Επισκέψεις

Επισκέφθηκε όλες σχεδόν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και συγκεκριμένα το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το Πατριαρχείο Ρωσίας, το Πατριαρχείο Σερβίας, το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, την Αρχιεπισκοπή Κύπρου και την Αρχιεπισκοπή Φινλανδίας, όπου και τιμήθηκε από τους Προκαθημένους των τοπικών Εκκλησιών.

Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας και η Αντιδημαρχία Πολιτισμού, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Νάουσα – Αποκριά 2026» και του κορυφαίου δρώμενου «Γενίτσαροι και Μπούλες», προσκαλούν δημιουργούς, ερασιτέχνες και επαγγελματίες φωτογράφους και videographers να συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό Οπτικοακουστικών Μέσων 2026 με τίτλο: «Γενίτσαροι και Μπούλες – Μια πόλη, ένα δρώμενο – Εμπειρία ζωής».

Στόχος του διαγωνισμού είναι η καλλιτεχνική και δημιουργική αποτύπωση του μοναδικού αυτού εθίμου, της ατμόσφαιρας της πόλης και της βιωματικής εμπειρίας της Αποκριάς της Νάουσας, μέσα από σύγχρονες μορφές οπτικοακουστικής έκφρασης.

Κατηγορίες Διαγωνισμού

Ο Διαγωνισμός Οπτικοακουστικών Μέσων 2026 περιλαμβάνει τρεις (3) κατηγορίες συμμετοχής:

1. Φωτογραφία – «Γενίτσαροι και Μπούλες»

Οι συμμετέχοντες καλούνται να αποτυπώσουν με τον φωτογραφικό τους φακό το δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες».

• Δικαίωμα υποβολής: έως τρεις (3) φωτογραφίες ανά συμμετέχοντα
• Μορφή αρχείων: jpeg | 300 dpi | έως 10 MB η κάθε φωτογραφία
• Ονομασία αρχείων: το ονοματεπώνυμο του διαγωνιζόμενου

Στη φόρμα συμμετοχής πρέπει να αναγράφονται υποχρεωτικά όλα τα στοιχεία του διαγωνιζόμενου:
ονοματεπώνυμο, τόπος καταγωγής, email και τηλέφωνο επικοινωνίας.

2. Story Telling – Φωτογραφική Αφήγηση

Η κατηγορία «Story Telling – Φωτογραφική Αφήγηση» δίνει έμφαση στη δημιουργική προσέγγιση και στη δύναμη της φωτογραφικής αφήγησης.

Οι συμμετέχοντες καλούνται να αφηγηθούν μια ολοκληρωμένη ιστορία, με αρχή, μέση και τέλος, σχετική με το δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες», μέσα από τρεις (3) φωτογραφίες.

• Μορφή αρχείων: jpeg | 300 dpi | έως 10 MB η κάθε φωτογραφία
• Ονομασία αρχείων: το ονοματεπώνυμο του διαγωνιζόμενου και η σειρά της αφήγησης (πρώτη, δεύτερη, τρίτη φωτογραφία)

Στη φόρμα συμμετοχής πρέπει να αναγράφονται υποχρεωτικά όλα τα στοιχεία του διαγωνιζόμενου:
ονοματεπώνυμο, τόπος καταγωγής, email και τηλέφωνο επικοινωνίας.

3. Video Capture

Η κατηγορία «Video Capture» ανανεώνει δυναμικά τον διαγωνισμό, δίνοντας έμφαση στη σύγχρονη οπτικοακουστική αφήγηση.

Οι συμμετέχοντες καλούνται να δημιουργήσουν ένα (1) video, διάρκειας αυστηρά έως 60 δευτερολέπτων, αποτυπώνοντας με τη δική τους ματιά το δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες».

• Αποδεκτά formats: mpeg4, mov, webm
• Μέγιστο μέγεθος αρχείου: έως 100 MB
• Ονομασία αρχείου: το ονοματεπώνυμο του διαγωνιζόμενου

Τα videos μπορούν να είναι κάθετα ή οριζόντια, να έχουν υποστεί επεξεργασία (video edit), με την αυστηρή προϋπόθεση ότι όλα τα πλάνα έχουν ληφθεί αποκλειστικά από τον ίδιο τον συμμετέχοντα.
Απαγορεύεται ρητά η χρήση πλάνων από το διαδίκτυο ή από οποιαδήποτε άλλη πηγή.

Όροι Συμμετοχής

• Φωτογραφίες και videos πρέπει να έχουν ληφθεί αποκλειστικά κατά τη διάρκεια της Αποκριάς 2026, από 15 Φεβρουαρίου έως και 23 Φεβρουαρίου 2026, και μόνο στα σημεία της πόλης όπου πραγματοποιείται το δρώμενο.
• Απαγορεύεται αυστηρά η δημοσίευση ή προβολή των έργων (σε κοινωνικά δίκτυα, ιστοσελίδες ή ΜΜΕ) πριν την ολοκλήρωση του διαγωνισμού και την επίσημη ανακοίνωση των νικητών.
  Σε αντίθετη περίπτωση, οι συγκεκριμένες συμμετοχές δεν γίνονται αποδεκτές ή ακυρώνονται.

Υποβολή Συμμετοχών

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν τις συμμετοχές τους αποκλειστικά ηλεκτρονικά έως και 8 Μαρτίου 2026, μέσω της φόρμας:

 https://www.naoussa.gr/culture/apply-contest/
(Η φόρμα θα ενεργοποιηθεί τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026)

Βραβεία – Έπαινοι

Θα απονεμηθούν:

• 1η & 2η κατηγορία (Φωτογραφία και Story Telling):
  • 1ο βραβείο: 200 €
  • 2ο βραβείο: 100 €
  • 3ο βραβείο: 50 €
  • Αναμνηστικά διπλώματα στους τρεις πρώτους
  • Τρεις (3) έπαινοι σε κάθε μία από τις δύο κατηγορίες
• 3η κατηγορία (Video Capture):
  • 1ο βραβείο: 300 €
  • Αναμνηστικό δίπλωμα στον νικητή

Τα βραβεία και οι έπαινοι θα απονεμηθούν σε ειδική εκδήλωση, η οποία θα ανακοινωθεί  από τον Δήμο Νάουσας.

Έκθεση Βραβευθέντων Έργων

Από 21 έως 23 Φεβρουαρίου 2026, θα πραγματοποιηθεί Έκθεση με τα βραβευθέντα έργα του 2ου Διαγωνισμού Φωτογραφίας «Γενίτσαροι και Μπούλες – Μια πόλη, ένα δρώμενο – Εμπειρία ζωής», στην αίθουσα «Καμίνι» του Πολυχώρου Πολιτισμού Χρήστος Λαναράς («ΕΡΙΑ»).

 Ώρες λειτουργίας: 12:00 – 18:00

 Πληροφορίες: 23320 25495

Επικοινωνία

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον διαγωνισμό και τις συμμετοχές:
grtypou.naoussa@gmail.com
23323 50384, 23320 53043

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “Βέροια”

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “ΚΕΡΚΙΔΑ”