Αρχική Blog Σελίδα 1844

Κυρ. Μητσοτάκης για αξιολόγηση Δημοσίου: Όσοι αρνούνται την αξιολόγηση αρνούνται να λογοδοτήσουν στους πολίτες

Παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη πραγματοποιήθηκε σήμερα από τον υπουργό Εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιο, σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μαξίμου, η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της πρώτης έρευνας αξιολόγησης των υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης στην οποία συμμετείχαν εθελοντικά 65.000 πολίτες μέσω της πλατφόρμας axiologisi.ypes.gov.gr. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν από την υφυπουργό Εσωτερικών Βιβή Χαραλαμπογιάννη τα αποτελέσματα της εσωτερικής αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων για το 2024.

«Μέσα σε λίγες εβδομάδες, με μία ανταπόκριση που νομίζω ότι ξεπέρασε και τις δικές μας προσδοκίες, 65.000 πολίτες, γυναίκες και άντρες, πήραν μέρος ουσιαστικά στη μεγαλύτερη δημοσκόπηση η οποία έγινε ποτέ. Ένας καθρέφτης της πραγματικότητας, όπως όντως τη βιώνει ο πολίτης και όχι όπως μπορεί εμείς να τη φανταζόμαστε. Τώρα είναι στο δικό μας χέρι τα αποτελέσματα αυτής της μεγάλης έρευνας να μετουσιωθούν ουσιαστικά σε δράσεις που θα αναβαθμίζουν τις κρατικές υπηρεσίες, αλλά και υποχρέωση των δημάρχων να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους αυτά τα οποία μας είπαν οι πολίτες. Και φυσικά, με αυτό τον τρόπο να χτίσουμε πιο ισχυρούς δεσμούς, σχέσεις εμπιστοσύνης, μεταξύ της Πολιτείας σε όλα της τα επίπεδα και των πολιτών», επισήμανε ο πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στα αποτελέσματα της έρευνας τόνισε ότι οριζόντια, διαγενεακά, σε όλη τη χώρα αξιολογείται πολύ θετικά το gov.gr. «Θέλω να θυμίσω ότι κλείνει πια, όπως είπε και ο υπουργός, τα πέντε του χρόνια. Έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Δυσκολευόμαστε να θυμηθούμε τη ζωή μας πριν από το gov.gr, όμως υπήρχε ζωή και πριν από το gov.gr και δεν ήταν ευχάριστη αυτή η καθημερινότητα για τους πολίτες.

Και νομίζω ότι είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης σε αυτή την πολύ τολμηρή πρωτοβουλία την οποία αναλάβαμε πριν από πέντε χρόνια και την οποία προφανώς διαρκώς και εκσυγχρονίζουμε, προσθέτοντας καινούργιες υπηρεσίες οι οποίες ανταποκρίνονται στα αιτήματα των καιρών» είπε.

Επίσης ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι όσοι αρνούνται τη μέτρηση και την αξιολόγηση στις διάφορες δομές του δημοσίου, ουσιαστικά αρνούνται και να λογοδοτήσουν στους πολίτες για τα πεπραγμένα τους. Και βέβαια ζητούν και να μην ελέγχονται για αυτά.

«Αλλά το κράτος οφείλει να τίθεται στην υπηρεσία του πολίτη και όχι του υπαλλήλου του. Και νομίζω ότι είναι πολύ ενδεικτικά τα στοιχεία για την εξέλιξη της αξιολόγησης» ανέφερε.

Ο υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος τόνισε: «Είναι η πρώτη φορά που το δημόσιο κοίταξε τον καθρέφτη και ζήτησε τη γνώμη των πολιτών. Δεν φοβήθηκε να ρωτήσει, δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Όταν έχουμε επίγνωση και αξιολόγηση της πραγματικότητας μπορούμε να χαράξουμε τις κατάλληλες δράσεις προκειμένου να βελτιώσουμε την καθημερινότητα όλων μας».

Στην έρευνα αξιολογήθηκαν τέσσερις κατηγορίες υπηρεσιών: κρατικές υπηρεσίες (όπως ΑΑΔΕ, Κτηματολόγιο, Υπηρεσίες Αλλοδαπών, ΔΥΠΑ, αστική συγκοινωνία), υπηρεσίες αυτοδιοίκησης (όπως οδικό δίκτυο, καθαριότητα, ΚΕΠ), ψηφιακές υπηρεσίες του κεντρικού κράτους και ψηφιακές υπηρεσίες του gov.gr. Παράλληλα, οι πολίτες κατέθεσαν τις προτάσεις τους αφενός για υπηρεσίες που επιθυμούν να ψηφιοποιηθούν και αφετέρου για παρεμβάσεις που ιεραρχούν ως σημαντικότερες προκειμένου να βελτιωθεί η καθημερινότητά τους.

Το σύνολο των αποτελεσμάτων της έρευνας θα αναρτηθούν εντός της ημέρας δημόσια στην πλατφόρμα axiologisi.ypes.gov.gr με αναλυτικά στοιχεία για τις αξιολογήσεις:

ανά κατηγορία υπηρεσίας και περιφερειακή ενότητα για τις υπηρεσίες του κεντρικού κράτος,

ανά κατηγορία υπηρεσίας και ΟΤΑ, καθώς και συγκριτική παρουσίαση αυτών.

Στην ίδια τοποθεσία θα αναρτηθεί και το πλήρες αρχείο όλων των απαντήσεων, ώστε όποιος επιθυμεί να μπορεί να το επεξεργαστεί.

Στόχος της έρευνας, η οποία θα επαναλαμβάνεται ανά εξάμηνο, είναι η συλλογή πολύτιμης πρωτογενούς πληροφορίας σχετικά με την αντίληψη των πολιτών για τις παρεχόμενες από το δημόσιο υπηρεσίες, τόσο του κεντρικού κράτους όσο και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας θα αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για την ιεράρχηση των αναγκών των πολιτών και τον σχεδιασμό των απαραίτητων δράσεων για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων.

Το 2024 αξιολογήθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων διαχρονικά

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν και τα αποτελέσματα της εσωτερικής αξιολόγησης των υπαλλήλων του Δημοσίου για το 2024, στην οποία συμμετείχαν 172.474 υπάλληλοι, εκ των οποίων 22.725 προϊστάμενοι, που αποτελεί τον μεγαλύτερο αριθμό διαχρονικά. Η αξιολόγηση έγινε στη βάση 186.836 τιθέντων στόχων. Σε όσους υπαλλήλους πέτυχαν τους στόχους τους διανεμήθηκαν συνολικά μπόνους 29,1 εκατομμυρίων ευρώ.

Η υφυπουργός Εσωτερικών Βιβή Χαραλαμπογιάννη ανέφερε: «Με επίκεντρο πάντα τον πολίτη, όλες οι δράσεις που έχουμε υλοποιήσει ήδη, όπως και αυτές που έχουν σχεδιαστεί και δρομολογούνται, συνδέονται μεταξύ τους και αλληλοτροφοδοτούν η μία την άλλη για μεγαλύτερη λογοδοσία και με έναν τελικό στόχο: ένα ψηφιακό αποτελεσματικό και ανθρωποκεντρικό Δημόσιο, το οποίο όχι μόνο να μην αποτελεί εμπόδιο στον πολίτη αλλά σύμμαχό του στην ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, στην υποδοχή νέων επενδύσεων και στην υποστήριξη του νέου παραγωγικού μοντέλου της χώρας».

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του πρωθυπουργού:

«Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι δύο παρουσιάσεις που έγιναν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θα θυμάστε, φαντάζομαι, ότι πριν από έναν μήνα ανακοινώσαμε εδώ την απόφασή μας να δώσουμε για πρώτη φορά στους πολίτες τη δυνατότητα να αξιολογήσουν τις υπηρεσίες τόσο του κεντρικού κράτους όσο και της αυτοδιοίκησης.

Να πει, δηλαδή, τη γνώμη του ο πολίτης, να βαθμολογήσει ο ίδιος την εξυπηρέτηση που έχει στην καθημερινότητά του: από τις συγκοινωνίες, τα σχολεία, την καθαριότητα στη γειτονιά του, τα πεζοδρόμια, την προσβασιμότητα των αναπήρων συμπολιτών μας, μέχρι τη λειτουργία κεντρικών υπηρεσιών του κράτους, του ΕΦΚΑ, της ΑΑΔΕ, του Κτηματολογίου. Και όλα αυτά είχαν και έχουν έναν και μόνο στόχο: πώς το Δημόσιο θα γίνεται όλο και καλύτερο.

Και, πράγματι, μέσα σε λίγες εβδομάδες, με μία ανταπόκριση που νομίζω ότι, κ. υπουργέ, ξεπέρασε και τις δικές μας προσδοκίες, 65.000 πολίτες, γυναίκες και άντρες, πήραν μέρος ουσιαστικά στη μεγαλύτερη δημοσκόπηση η οποία έγινε ποτέ. Ένας καθρέφτης της πραγματικότητας, όπως όντως τη βιώνει ο πολίτης και όχι όπως μπορεί εμείς να τη φανταζόμαστε.

Είναι μία έρευνα την οποία μόλις ανέλυσε ο υπουργός, και η υφυπουργός Εσωτερικών μίλησε για την εσωτερική διαδικασία αξιολόγησης -θα έρθω σε αυτό στη συνέχεια. Θέλω να τους ευχαριστήσω και τους δύο, τόσο αυτούς και τους συνεργάτες τους, για τον άρτιο σχεδιασμό.

Αλλά τώρα είναι στο δικό μας χέρι τα αποτελέσματα αυτής της μεγάλης έρευνας να μετουσιωθούν ουσιαστικά σε δράσεις που θα αναβαθμίζουν τις κρατικές υπηρεσίες, αλλά και υποχρέωση των δημάρχων να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους αυτά τα οποία μας είπαν οι πολίτες. Και φυσικά, με αυτό τον τρόπο να χτίσουμε πιο ισχυρούς δεσμούς, σχέσεις εμπιστοσύνης, μεταξύ της πολιτείας σε όλα της τα επίπεδα και των πολιτών.

Όπως φάνηκε νομίζω από τα στοιχεία τα οποία παρουσίασε ο υπουργός και τα οποία επιφυλάσσομαι κι εγώ με τη σειρά μου να μελετήσω σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια, δεν έχουμε ιδιαίτερες γεωγραφικές διαφορές στην αξιολόγηση, αντιμετωπίζονται, βέβαια, κάποια ειδικά θέματα τα οποία απασχολούν συγκεκριμένες περιοχές.

Αναφέρθηκε ο υπουργός στην κατάσταση του οδικού δικτύου στα νησιά μας, η οποία όντως υπολείπεται σαφέστατα της αξιολόγησης του οδικού δικτύου στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πολύ ενδιαφέρουσα η βαθμολόγηση της Λέσβου, όπου φάνηκε ξεκάθαρα ότι ένας δρόμος, ένα σημαντικό έργο μπορεί να αλλάξει τελείως την εικόνα των πολιτών για την κατάσταση του οδικού δικτύου.

Και βέβαια, νομίζω ότι οι πολίτες μάς είπαν και πράγματα τα οποία ήδη σε ένα βαθμό υποψιαζόμασταν. Οι καθυστερήσεις στην κτηματογράφηση αυτή τη στιγμή παίρνουν χαμηλότερο βαθμό, όμως αναμένουμε πολύ σύντομα, με την ολοκλήρωση του κτηματολογίου και με την ηλεκτρονικοποίηση όλων των υπηρεσιών, αυτό να αλλάξει.

Υπάρχει η γραφειοκρατία στις εκδόσεις αδειών διαμονής εποχιακών εργατών.  Αυτό καταγγέλλεται, προφανώς, πιο έντονα στην περιφέρεια, σε τόπους όπου κυριαρχεί ο πρωτογενής τομέας.

Από την άλλη πλευρά, θετικά, οριζόντια, διαγενεακά, σε όλη τη χώρα αξιολογείται πολύ θετικά το gov.gr. Θέλω να θυμίσω ότι κλείνει πια, όπως είπε και ο υπουργός, τα πέντε του χρόνια. Έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Δυσκολευόμαστε να θυμηθούμε τη ζωή μας πριν από το gov.gr, όμως υπήρχε ζωή και πριν από το gov.gr και δεν ήταν ευχάριστη αυτή η καθημερινότητα για τους πολίτες.

Και νομίζω ότι είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης σε αυτή την πολύ τολμηρή πρωτοβουλία την οποία αναλάβαμε πριν από πέντε χρόνια και την οποία προφανώς διαρκώς και εκσυγχρονίζουμε, προσθέτοντας καινούργιες υπηρεσίες οι οποίες ανταποκρίνονται στα αιτήματα των καιρών.

Θέλω να κρατήσω ότι από αυτούς που ενδιαφέρονται, από αυτούς που πάνε στα γήπεδα, την πολύ μεγάλη καταγραφή και αποδοχή των ψηφιακών εισιτηρίων στους αγώνες ποδοσφαίρου και μπάσκετ, θέμα το οποίο, εξάλλου, είναι και επίκαιρο αυτές τις ημέρες.

Αντίθετα, η εικόνα στις συγκοινωνίες είναι μικτή. Όπως είπε ο υπουργός, όπου υπάρχει Μετρό η εικόνα είναι καλή, όπου δεν υπάρχει είναι αισθητά χειρότερη. Η εικόνα στη Θεσσαλονίκη, προφανώς, είναι οριζόντια καλύτερη και θα γίνει ακόμα καλύτερη όταν παραδοθεί και η επέκταση του Μετρό προς την Καλαμαριά.

Και νομίζω ότι ενδιαφέρον έχουν όσα λένε και οι ίδιοι οι πολίτες ως προς τις δημοτικές υπηρεσίες. Πρέπει να μας προβληματίσει και να προβληματίσει τους δημάρχους, πράγματι, η κακή κατάσταση τόσο των δρόμων όσο και των πεζοδρομίων. Η μεγάλη προσπάθεια η οποία γίνεται στην προσβασιμότητα των συμπολιτών μας με αναπηρία δεν έχει ακόμα αντανάκλαση αισθητή στην καθημερινότητά τους. Οι ελλείψεις θέσεων πάρκινγκ. Σχετικά καλύτερη βαθμολογία στον ηλεκτροφωτισμό και στην καθαριότητα.

Και βέβαια, μεγάλη διαβάθμιση μεταξύ των δήμων. Τα στοιχεία αυτά θα δοθούν στη δημοσιότητα. Είδαμε πρωταθλητές, υπάρχουν και ουραγοί όμως, και νομίζω ότι οι τοπικοί άρχοντες πρέπει να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους αυτή την αξιολόγηση των πολιτών και εκεί που έχουν χαμηλή βαθμολογία να ανασκουμπωθούν και να αναλογιστούν ότι προφανώς οι πολίτες, όταν θα έρθει η ώρα του λογαριασμού δεν θα μείνουν αδιάφοροι, σε περιπτώσεις όπου βαθμολογούνται Δήμαρχοι με πολύ χαμηλές βαθμολογίες σε μία σειρά από κομβικές υπηρεσίες.

Να κάνω μία ειδική αναφορά στις τοπικές υπηρεσίες δόμησης. Παίρνουν χαμηλό βαθμό. Αυτό μας προβληματίζει ιδιαίτερα. Παίρνουν ακόμα πιο χαμηλό βαθμό εκεί που υπάρχουν, προφανώς, ενδείξεις και αποδείξεις πια παράνομων αδειοδοτήσεων τοπικών κυκλωμάτων.

Όμως αναμένεται μία δραστική παρέμβαση από πλευρά κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου για τον τρόπο με τον οποίο εκδίδονται πια οι άδειες δόμησης. Νομίζω ότι το σύστημα αυτό έχει φτάσει πια στα όριά του και πρέπει να αναμορφωθεί με τρόπο πολύ πιο δραστικό.

Διαθέτουμε, λοιπόν, μία πρώτη εικόνα της αντίληψης των πολιτών για τις δομές και για τις υπηρεσίες του ελληνικού Δημοσίου. Και, αν αυτή μπορούσε να αποτυπωθεί σε λόγια, νομίζω ότι θα είναι: ναι, πράγματι εδώ κάτι αλλάζει, όμως πρέπει να γίνει πολλή δουλειά και υπάρχουν πολλά ακόμα εμπόδια τα οποία χτίστηκαν επί δεκαετίες και τα οποία πρέπει να ξεπεραστούν.

Όπως, ναι, μπορούμε -και συγχαρητήρια πραγματικά στην αρμόδια υφυπουργό για την παρουσίασή της, η οποία νομίζω ότι γκρεμίζει μία σειρά από στερεότυπα και μύθους τα οποία εξακολουθούν να κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο-, μπορούμε και πρέπει να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο κράτος με διαφάνεια, με επαγγελματισμό, με αξιοκρατία, με στοχοθεσία, με φροντίδα για κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως του που βρίσκεται στη χώρα μας.

Και βέβαια, στον πυρήνα αυτής της προσπάθειας είναι η μέτρηση και η αξιολόγηση. Ό,τι δεν μετριέται, δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Και αυτό αποτελεί, θα έλεγα, το σημείο αναφοράς όλων των πρωτοβουλιών μας, είτε μιλάμε για μεγάλες, τεράστιες έρευνες κοινής γνώμης, όπως αυτή που παρουσίασε ο υπουργός, είναι ένας βαθμός μέτρησης, είτε μιλάμε για την αξιολόγηση των υπαλλήλων με βάση τη συγκεκριμένη στοχοθεσία.

Και εδώ, θα το ξαναπώ με πολύ μεγάλη σαφήνεια, ότι όσοι αρνούνται τη μέτρηση και την αξιολόγηση στις διάφορες δομές του Δημοσίου, ουσιαστικά αρνούνται και να λογοδοτήσουν στους πολίτες για τα πεπραγμένα τους. Και βέβαια ζητούν και να μην ελέγχονται για αυτά.

Αλλά το κράτος οφείλει να τίθεται στην υπηρεσία του πολίτη και όχι του υπαλλήλου του. Και νομίζω ότι είναι πολύ ενδεικτικά τα στοιχεία για την εξέλιξη της αξιολόγησης.

Ανοίγω μια παρένθεση: στο ακροατήριο βρίσκονται σε άλλες θέσεις και συνεργάτες μου στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πριν από μία δεκαετία, όταν κάναμε τα πρώτα ουσιαστικά βήματα για να εμπεδώσουμε μια κουλτούρα αξιολόγησης στο δημόσιο.

Αλλά, πράγματι, συγκρίνετε τα στοιχεία του 2019 με τα στοιχεία του 2024, όταν με τον παλιό νόμο 97 στους 100 δημόσιους υπαλλήλους κρίνονταν ως άριστοι ή πολύ επαρκείς. Ουσιαστικά δεν υπήρχε καμία αξιολόγηση. Μια γραφειοκρατική διαδικασία μόνο για τα μάτια του κόσμου για να λέμε ότι κάναμε αξιολόγηση.

Για πρώτη φορά θέσαμε ως κυβέρνηση μετρήσιμους στόχους. Το Προεδρικό Διάταγμα για τη στοχοθεσία θέλω να θυμίσω ότι υπάρχει από τις αρχές του 21ου αιώνα, πλην όμως δεν είχε ουσιαστικά ποτέ εφαρμοστεί. Και όταν μιλάμε για συγκεκριμένους στόχους, αυτοί συνδέονται με τη συγκεκριμένη εργασία του κάθε υπαλλήλου.

Και βέβαια, εδώ πρέπει να πούμε ότι αξιολογούμε και τα εργαλεία της τεχνητής νοημοσύνης. Και με την καινούργια στοχοθεσία στην αρχική διαδικασία 54.000 υπάλληλοι κρίθηκαν ως άριστοι και πολύ επαρκείς. Όταν όμως επεξεργαστήκαμε και με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης τις κρίσεις των προϊσταμένων, διαπιστώσαμε ότι αυτές δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένες.

Δεν αρκεί να λέω εγώ ότι κάποιος είναι καλός γιατί αυτό πιστεύω. Είναι καλός γιατί πέτυχε έναν συγκεκριμένο στόχο τον οποίο είχα θέσει, γιατί ενδεχομένως συνεργάστηκε με ομαδικό τρόπο στην επίλυση ενός προβλήματος με συγκεκριμένο παράδειγμα. Αυτό σημαίνει πραγματική αξιολόγηση και σύνδεση με τη στοχοθεσία.

Τελικά, μετά από αυτή τη δεύτερη επεξεργασία, οι υπάλληλοι υψηλής απόδοσης υποχώρησαν στους 15.000, δηλαδή στο 9% του συνόλου. Αυτό μου φαίνεται ένα πιο λογικό ποσοστό ως προς τον προσδιορισμό των υπαλλήλων οι οποίοι πραγματικά είναι άριστοι. Υπήρχαν και υπάλληλοι που χαρακτηρίστηκαν χαμηλής απόδοσης, 1.390, ενώ έχουμε και απολύσεις, ναι, αλλά απολύσεις υπαλλήλων που απολύθηκαν για αποδεδειγμένη παράβαση των καθηκόντων τους. Θέλω να το τονίσω αυτό, όχι επειδή συστηματικά και επίμονα και με τρόπο, θα έλεγα, μόνιμο και ενίοτε προκλητικό απέδιδαν πολύ κάτω του μέσου όρου.

Και αυτός είναι και ο βασικός σκοπός για τον οποίον η κυβέρνηση θέλει να θέσει σε δημόσιο διάλογο την αναθεώρηση του άρθρου 103, όχι με μια τιμωρητική διάθεση, αλλά για να μπορέσουμε ακριβώς να συνδέσουμε την αξιολόγηση με τη στοχοθεσία, την επιβράβευση και, ναι, στις ακραίες περιπτώσεις όπου κάποιος υπάλληλος συστηματικά υπολείπεται των στόχων που έχουν τεθεί, τη δυνατότητα του κράτους να μπορεί να τον απομακρύνει ή να την απομακρύνει από το Δημόσιο.

Είναι, επίσης, η πρώτη φορά που θεσπίστηκαν και δίνονται μπόνους. Υπάρχει ένα, αυτή τη στιγμή, πλαίσιο, έως 40 εκατομμύρια ευρώ, 29 εκατομμύρια δόθηκαν την τελευταία χρονιά, και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό, τόσο σε επίπεδο υπαλλήλου όσο και σε επίπεδο οργανικής μονάδας.

Πρέπει ο υπάλληλος ο οποίος επιτυγχάνει ή ξεπερνάει τους στόχους να αισθάνεται ότι αυτή η προσπάθεια αναγνωρίζεται και δεν αναγνωρίζεται μόνο ηθικά, αναγνωρίζεται και οικονομικά. Και νομίζω ότι κάνουμε ένα πρώτο σημαντικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Είχαμε χθες μία πολύ ενδιαφέρουσα εσωτερική σύσκεψη για την πρόοδο η οποία επιτυγχάνεται στο Κτηματολόγιο. Εκεί, παραδείγματος χάρη, υπάρχουν υπηρεσίες όπου όταν κάποιος μετράει αποφάσεις οι οποίες βγαίνουν τα αποτελέσματα είναι άμεσα μετρήσιμα και ξέρουμε ποιοι είναι οι καλύτεροι και ξέρουμε και ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι βρίσκονται πολύ κάτω από τον μέσο όρο. Και έχουμε χρέος, ως κράτος, τους καλύτερους όταν μπορούμε με αυτόν τον τρόπο να τους αξιολογούμε, να τους επιβραβεύουμε και αυτή είναι η κατεύθυνση στην οποία θέλουμε να κινηθούμε.

Θα συνεχίσουμε, επίσης, τις πρωτοβουλίες αξιολόγησης των πολιτών για υπηρεσίες αιχμής, με έμφαση σε συγκεκριμένους τομείς. Θέλουμε, για παράδειγμα, και είναι κάτι το οποίο θα ξεκινήσει πολύ σύντομα, όταν οι πολίτες βγαίνουν από τα νοσοκομεία, να μας λένε την άποψή τους για τις υπηρεσίες υγείας.

Αυτό είναι κάτι το οποίο θα το δείτε πολύ σύντομα να ξεδιπλώνεται και πραγματικά ενδεχομένως και εκεί να διαπιστώσουμε ότι η συνολική εικόνα που οι πολίτες έχουν για το σύστημα υγείας, να μην είναι κατ’ ανάγκη η ίδια με την εικόνα των χρηστών, οι οποίοι βγαίνοντας από ένα νοσοκομείο μπορούν να μας πουν σε πρώτο χρόνο τι πήγε καλά και τι δεν πήγε καλά.

Ο στόχος πάντα δεν είναι τιμωρητικός, είναι διαρκώς να γινόμαστε καλύτεροι και να εντοπίζουμε προβλήματα, τα οποία μπορούν να βελτιωθούν.

Χαίρομαι, κ. υπουργέ, που θα δώσετε όλα τα δεδομένα στη δημόσια σφαίρα, διότι, πράγματι, με την επεξεργασία τους θα βγουν πολύ ενδιαφέροντα και συγκεκριμένα συμπεράσματα, για το πώς μπορούμε να βελτιωθούμε.

Νομίζω ότι το ξέρουμε ότι το κράτος μάς θυμώνει πολλές φορές, αλλά είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μπορούμε και να το αλλάξουμε.

Ο ΕΦΚΑ, θυμάστε την κατάσταση με τις συντάξεις. Η ΔΥΠΑ έχει κάνει σημαντικότατα βήματα προόδου. Δεν θα αναφερθώ στην ΑΑΔΕ, τη νέα ΔΕΗ, μιλήσαμε για το gov.gr, τις προληπτικές εξετάσεις, το ψηφιακό φροντιστήριο. Όλες αυτές είναι δράσεις που εκπλήσσουν ευχάριστα τους πολίτες και αποδεικνύουν ότι το κράτος όταν θέλει μπορεί να συντονιστεί με το αίτημα των πολιτών και πραγματικά να εκσυγχρονιστεί.

Και βέβαια, θα το ξαναπώ κλείνοντας, ότι όλα αυτά δεν προέκυψαν τυχαία ούτε εύκολα ήταν. Χρειάστηκαν πολλή δουλειά, συστηματική προσπάθεια σε πολλά διαφορετικά μέτωπα και αυτό νομίζω ότι μας δίνει κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουμε.

Κοιταχτήκαμε στον καθρέφτη με θάρρος και με ειλικρίνεια. Είδαμε πράγματα που μας αρέσουν, είδαμε και πράγματα που δεν μας αρέσουν και το χρέος μας είναι να ασχοληθούμε πρωτίστως με τα δεύτερα και στην επόμενη αξιολόγηση, σε έξι μήνες από τώρα, να έχουμε περισσότερους πολίτες που θα συμμετέχουν.

Και αυτό θα το πετύχουμε, Υπουργέ, αν πάρουμε και τις συγκεκριμένες προτάσεις που μας έδωσαν οι πολίτες σε ελεύθερο κείμενο, σκύψουμε πάνω σε αυτές και ό,τι κρίνουμε ότι είναι λογικό και διορθώσιμο να μπορούμε να το κάνουμε.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».

ΦΩΤΟ ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΠΕ-ΜΠΕΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πανελλαδικές Εξετάσεις: Σε Λατινικά, Χημεία και Πληροφορική εξετάστηκαν σήμερα οι υποψήφιοι των ΓΕΛ – Σχολιασμός Θεμάτων

Με μαθήματα προσανατολισμού συνεχίστηκαν σήμερα, Τετάρτη, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για τους υποψήφιους των Γενικών Λυκείων.

Πιο συγκεκριμένα, οι υποψήφιοι εξετάστηκαν στα Λατινικά (Ο.Π. Ανθρωπιστικών Σπουδών), τη Χημεία (Ο.Π. Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας) και την Πληροφορική (Ο.Π. Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

   Ισορροπημένα και προσιτά τα θέματα των Λατινικών

   Ισορροπημένα και προσιτά σε μαθητές με επαρκή και μεθοδική προετοιμασία, ήταν τα σημερινά θέματα των Λατινικών, σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Μήτση, υποψ. Διδάκτορα Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και καθηγητή στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του Δήμου Νέας Σμύρνης.

   Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα φετινά θέματα κινήθηκαν σε γενικές γραμμές «εντός του αναμενόμενου και διαχειρίσιμου πλαισίου, χωρίς ιδιαίτερα στοιχεία αιφνιδιασμού». «Οι γραμματικές και συντακτικές ασκήσεις (Θέματα Γ και Δ) κάλυπταν κεντρικά φαινόμενα της ύλης που είχαν διδαχθεί», ανέφερε ο κ. Μήτσης. «Η σχετική δυσκολία του φετινού δοκιμίου εντοπιζόταν στο σκέλος της μετατροπής του πλαγίου λόγου, η οποία απαιτούσε την απόδοση τριών παραδειγμάτων», είπε, ενώ και η ερώτηση εισαγωγής (Θέμα Β1) «απαιτούσε σκληρή προετοιμασία».

   Βατά τα θέματα της Χημείας

   Βατά σε όλη τους την έκταση ήταν τα σημερινά θέματα της Χημείας, σύμφωνα με την Κατερίνα Διατσέντου, χημικό, καθηγήτρια στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του Δήμου Αθηναίων.

   Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «τα θέματα προέρχονταν όλα από το σχολικό βιβλίο και ήταν εύκολα αντιμετωπίσιμα από τους καλά διαβασμένους υποψήφιους»: «Το Α θέμα ήταν “στρωτό”, το Β κάλυπτε όλη την ύλη, ζητώντας γνώσεις ευρύτερες και μη τυποποιημένες, τα ζητούμενα στο Γ θεωρούνται εύκολα, ενώ στο Δ υπάρχουν θέματα δουλεμένα ξανά, καθώς είναι πράγματα που έχουν ζητηθεί ξανά στο παρελθόν», επεσήμανε.

   Ευκολότερα από την περυσινή χρονιά τα θέματα της Πληροφορικής

   Χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες ήταν τα όσα ζητήθηκαν από τους υποψήφιους σήμερα για τις εξετάσεις στην Πληροφορική, σύμφωνα με τον Χάρη Μητρόπουλο, ερευνητή Πληροφορικής, καθηγητή στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του δήμου Νέας Σμύρνης.

   Όπως εκτίμησε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «τα θέματα ήταν πιο εύκολα σε σχέση με πέρυσι και ένας καλά διαβασμένος υποψήφιος θα μπορέσει να πάρει έναν πολύ υψηλό βαθμό». «Το Α θέμα ήταν εύκολο για τους διαβασμένους μαθητές, το Β δεν παρουσίασε κάποια μεγάλη δυσκολία, το Γ θέμα μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ εύκολο, ενώ το Δ, αν και είχε μεν τρεις πίνακες και ήθελε προσοχή στην ταξινόμηση, δεν ζητούσε κάτι ιδιαίτερο», εξήγησε.

   Συνέχεια Πανελλαδικών για τους υποψήφιους των ΕΠΑΛ, με μαθήματα ειδικότητας

   Στα πρώτα μαθήματα ειδικότητας θα εξεταστούν αύριο, Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2025, οι υποψήφιοι των ΕΠΑΛ. Πιο συγκεκριμένα, τα μαθήματα στα οποία θα εξεταστούν είναι: Ανατομία-Φυσιολογία ΙΙ , Αρχές Οικονομικής Θεωρίας (ΑΟΘ), Δίκτυα Υπολογιστών και Αρχές Βιολογικής Γεωργίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ταινίες Πρώτης Προβολής: Ιταλικός νεορεαλισμός, νταΐλίκια, Πιγκουίνοι, Κarate Kid και φονική Μπαλαρίνα

Πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου και πρώτες καλοκαιρινές βραδιές, με πέντε καινούργιες ταινίες και δυο έξοχες επανεκδόσεις. Από τις ταινίες που κάνουν πρεμιέρα αύριο ξεχωρίζει το ιταλικό νεορεαλιστικό δράμα «Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού», της Μάουρα Ντελπέρο, ενώ το κοινό τους αναμένεται να βρουν το θρίλερ «The Surfer», με τον Νίκολας Κέιτζ, το έκτο κεφάλαιο του διάσημου φραντσάιζ «Κarate Kid: Θρύλοι», με τους βετεράνους Τσάκι Τσαν και Ραλφ Μάτσιο, το βιογραφικό δράμα «Μαθήματα από έναν Πιγκουίνο» του Πίτερ Κατάνεο, με τον Στίβεν Κούγκαν και η περιπέτεια από το σύμπαν του John Wick, «Ballerina», με την Άννα Ντε Άρμας και τον Κιάνου Ριβς. Σε επανέκδοση, τα κλασικά στο είδος τους, «Βιριδιάνα», του Λουίς Μπουνιουέλ και «Και Μετά Δεν Έμεινε Κανένας», της πρώτης μεταφοράς του διάσημου μυθιστορήματος της Αγκάθα Κρίστι, σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλαιρ.

Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού

(“Vermiglio”) Δραματική ταινία, ιταλικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Μάουρα Ντελπέρο, με τους Τομάζο Ράνιο, Μαρτίνα Σκρίντζι, Καρλότα Γκάμπα, Ρομπέρτα Ροβέλι, Τζουζέπε ντι Ντομένικο κα.

Βερμίλιο

Εκεί κοντά, στην άκρη, της νοτιότερης απόληξης των Άλπεων, βρίσκεται το περίφημο Πέρασμα Τονάλε, με τα φημισμένα στροφιλίκια, όπου δοκιμάζουν τις αντοχές και τα κρατήματά τους τα ιταλικά σπορ αυτοκίνητα. Πλησίον τους βρίσκονται αρκετά ορεινά κτηνοτροφικά χωριά και ανάμεσά τους το άγνωστο Βερμίλιο, σκαρφαλωμένο στα 1.300 μέτρα, δίπλα στους παγετώνες και μέσα στην παρθένα πανέμορφη φύση. Εκεί που διαδραματίζεται η ιστορία της Μάουρα Ντελπέρο, για μια πολυμελής φτωχή οικογένεια, αμέσως μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αντλεί την έμπνευσή της, αναδεικνύοντας έναν απλό, καθαρό και ανεπιτήδευτο τρόπο ζωής, μέσα σε χίλιες δυο δυσκολίες. Ένας τρόπος και μια φιλοσοφία ζωής, που έχει συμπαρασύρει η τρέλα της ανάπτυξης, της εφήμερης ματαιοδοξίας και της επίπλαστης ευδαιμονίας, που έχει καλυφθεί απ’ τη σκόνη των περίτεχνων τροχών της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Η Μάουρα Ντελπέρο κάνει μια ταινία, απ’ αυτές που δύσκολα γυρίζονται σήμερα, έναν ύμνο στους ξεχασμένους ανθρώπους της υπαίθρου, με μία αγνότητα εμπνευσμένη από τις κατάλευκες κορφές των Άλπεων, ανασταίνοντας με σεβασμό τον ιταλικό νεορεαλισμό και συνδυάζοντάς τον με μία καλοδεχούμενη καλλιτεχνική φόρμα.

Το φιλμ, χαμηλόφωνο, σχεδόν ψιθυριστό, με αργά ολοκληρωμένα πλάνα, μεταφέρει χωρίς να φιλτράρει τη ζωή των ηρώων του και τις ιδέες, τις αξίες και τις αρχές που γαλουχήθηκαν.

Μια οικογένεια με επτά παιδιά, στο Βερμίλιο, ένα απομακρυσμένο χωριό, τοποθετημένο στην καταπράσινη πλαγιά των ιταλικών Άλπεων, ζει φτωχικά. Η μητέρα μοιράζει την αγάπη της και τις μερίδες του φαγητού στα παιδιά της ακριβοδίκαια, ενώ ο αυστηρός μεσήλικας πατέρας, δάσκαλος του χωριού, ξοδεύει τις λιγοστές λιρέτες που του περισσεύουν για τα αγαπημένα του βινύλια, για να ακούει τον Βιβάλντι στο γραμμόφωνο, πιστεύοντας ότι «αυτό είναι τροφή για το πνεύμα». Η μία κόρη θέλει να γίνει καλόγρια, αλλά έχει ανακαλύψει και τη σεξουαλικότητά της και η μικρότερη αδελφή της, έξυπνη και ευαίσθητη δείχνει ότι μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές της, ενώ τα μεγαλύτερα αδέλφια της έχασαν την ευκαιρία να συνεχίσουν το σχολείο από το φασιστικό καθεστώς. Η ζωή τους κυλά ήρεμα, ταπεινά μα και ευτυχισμένα. Ο πατέρας αυστηρός, πατριάρχης, αλλά ενδιαφέρεται πραγματικά για τη γνώση, την καλαισθησία και τη δικαιοσύνη. Όταν ο Πιέτρο, ένας Σικελός λιποτάκτης βρίσκει καταφύγιο στα μέρη τους, ο δάσκαλος θα τον υπερασπιστεί με πάθος, αψηφώντας τις κατηγόριες των συγχωριανών του. Μόνο που η μεγαλύτερη κόρη του Λουτσία θα ερωτευθεί τον μυστηριώδη Πιέτρο και θα μείνει έγκυος, χωρίς να γνωρίζει το παρελθόν του.

Η Ντελπέρο, με οικονομία, αξιοποιεί το λιτό σενάριο για να ξεδιπλώσει την ιστορία της, να εστιάσει στα σημαντικά, στους ολοκληρωμένους χαρακτήρες, να διηγηθεί αφαιρετικά και χωρίς πολυλογίες τα παρακλάδια της πλοκής, χωρίς να της ξεφεύγει το βασικό της θέμα, οι δυσκολίες της αγροτικής ζωής, σε ένα απομακρυσμένο χωριό, ξεχασμένο και από τον Θεό. Και ταυτόχρονα να αναδείξει τις συνέπειες ενός πολέμου κι ενός τυραννικού καθεστώτος, την καταπίεση των γυναικών και των σεξουαλικών επιθυμιών, την κοινωνική καθήλωση, την εκκλησιαστική χειραγώγηση, την αίσθηση της εγκατάλειψης και της περιφρόνησης.

Το Βερμίλιο, που αναδεικνύεται σε συμπρωταγωνιστή, δεν είναι ο εύκολος τόπος, δεν ενδεικνύεται για μια χαλαρή ιστορία της υπαίθρου και γι’ αυτό φροντίζει και ο εξαίρετος διευθυντής φωτογραφίας Μίκαελ Κρίσμαν, με τη λυρικές και συνάμα σκληρές εικόνες του. Πάνω απ’ όλα όμως είναι ο ορίζοντάς του, που όσο ανοιχτός κι αν είναι, μοιάζει με έναν τοίχο που πάνω του συντρίβονται τα όνειρα, οι μικρές ευνόητες φιλοδοξίες, αλλά παράλληλα κλείνει απ’ έξω έναν κόσμο κάλπικο, που ζει σε μια ψευδεπίγραφη ευδαιμονία.

Αυθεντικές ερμηνείες, που αναδεικνύονται περισσότερο από την καθοδήγηση της σκηνοθέτιδας, με τους άνδρες να μένουν σιωπηλοί, στωικοί, οι γυναίκες αισθαντικές, με τα μεγάλα εκφραστικά τους μάτια να συμπληρώνουν τα οστεώδη πρόσωπα, τα παιδιά ακαταμάχητα να δίνουν πνοή και να απορροφούν τα μηνύματα. Όλοι τους να συνεισφέρουν τα μέγιστα σε μια ταινία με νόημα και ψυχή, που τιμήθηκε με το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες και πολλά άλλα βραβεία όπου κι αν προβλήθηκε.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Σε ένα ορεινό χωριό της βόρειας Ιταλίας, λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει μια πολυμελής οικογένεια: Ο αυστηρός πατέρας και δάσκαλος, η μάνα που μοιράζει ακριβοδίκαια την αγκαλιά της στα επτά παιδιά της, ενώ η μεγαλύτερη κόρη ερωτεύεται έναν λιποτάκτη.

The Surfer

(“The Surfer”) Θρίλερ, αυστραλιανής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Λόρκαν Φίνεγκαν, με τους Νίκολας Κέιτζ, Φιν Λίτλ, Τζούλιαν ΜακΜάχον, Νίκολας Κασίμ, Μιράντα Τάπσελ, Αλεξάντερ Μπέρτραντ κα.

Ένα κύμα τοξικής αρρενωπότητας σηκώνεται στο περιπετειώδες ψυχολογικό θρίλερ, με πρωταγωνιστή τον συμπαθέστατο όσο και αδικημένο – και από τον εαυτό του – Νίκολας Κέιτζ, που εδώ του δίνεται η ευκαιρία να ξεφύγει από την παρακμιακή πορεία του. Στο φιλμ, που προβλήθηκε μεταμεσονύχτια στις Κάννες, ενθουσιάζοντας το νεανικό κοινό, συμπρωταγωνιστούν ουσιαστικά μια εξωτική καυτή αμμώδης παραλία της Αυστραλίας και τα θεόρατα κύματα που θέλει να δαμάσει ο Κέιτζ.

Ένα b’ movies, που παραπέμπει στα φιλμ της δεκαετίας του ‘70, στο οποίο κυριαρχεί η φιγούρα του Νίκολας Κέιτζ, που φτάνει στα όριά του ή μάλλον τα ξεπερνά, όταν πρέπει να αντιμετωπίσει μία ομάδα νταήδων, που θεωρεί την παραλία κτήμα της.

Ένας μεσήλικας επιστρέφει στην ειδυλλιακή παραλία των παιδικών του χρόνων για να κάνει σερφ με τον γιο του, αλλά και να αγοράσει το σπίτι που έμενε όταν ήταν μικρός. Η επιθυμία του όμως αυτή ανατρέπεται από μια ομάδα ντόπιων, των οποίων το μότο είναι: «δεν μένεις εδώ, δεν σερφάρεις εδώ». Ταπεινωμένος και θυμωμένος, ο άντρας παρασύρεται σε μια σύγκρουση που εντείνεται μαζί με τον αφόρητο καύσωνα του καλοκαιριού και τον φτάνει στα όριά του.

Ο Φίνεγκαν («Vivarium»), με ειδίκευση στο horror, θα προσπαθήσει να χτίσει μία ενδιαφέρουσα πλοκή, χωρίς να αποκαλύπτει πολλά, ενώ πιο ενδιαφέρον έχει το πρώτο μέρος, κατά το οποίο γνωρίζουμε τα πρόσωπα της υπόθεσης και την παραλία και αρχίζει να αφήνει τα σημάδια της απειλής που πρέπει να αντιμετωπίσει ο ήρωας.

Οι ταπεινώσεις στο πρόσωπο του ήρωα συσσωρεύονται από τους νταήδες (ο αρχηγός τους Τζούλιαν ΜακΜάχον, επιτηδευμένα ή όχι πάντως, σωστή καρικατούρα) και ο Κέιτζ αφήνει στην άκρη τη δικαιολογημένη του αγανάκτηση για να μεταβληθεί σε ένα ηφαίστειο οργής, που δεν μπορεί να συγκρατηθεί με τίποτα, δεν μπορεί να τον απειλήσει τίποτα, είναι ο εξολοθρευτής των παρασίτων. Η ανδρική τοξικότητα βρίσκει το φάρμακό της στο ερυθρόδερμο – πλέον – πρόσωπο του Κέιτζ.

Και βεβαίως μαζί με το φάρμακο έρχονται και οι γερές γουλιές από τα κλισέ του είδους, που περιορίζουν το συνολικό αποτέλεσμα και το ενδιαφέρον, καθώς το μόνο που απομένει είναι το τραβηγμένο φινάλε σε αυτό το παλαιομοδίτικο φιλμ, το οποίο δεν είναι κακό για ένα χαλαρό καλοκαιρινό βράδυ σε θερινό σινεμά.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένας άντρας επιστρέφει στην ειδυλλιακή παραλία της παιδικής του ηλικίας για να κάνει σερφ με το γιο του. Όταν ταπεινώνεται από μια ομάδα ντόπιων, εμπλέκεται σε μια σύγκρουση που συνεχώς κλιμακώνεται και τον ωθεί στα όρια του.

Κarate Kid: Θρύλοι

(“Karate Kid: Legends”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Εντούιστλ, με τους Τζάκι Τσαν, Ραλφ Μάτσιο, Μπεν Γουάνγκ, Τζόσουα Τζάκσον, Σάντι Στάνλεϊ κα.

Μία τραβηγμένη από τα μαλλιά αναβίωση ενός εμπορικότατου φραντσάιζ, για μια ακόμη φορά από το Χόλιγουντ, που ουσιαστικά είναι το πρόσχημα για να φέρει μαζί ως πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον Τσάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο, ενώ επιχειρείται να πλασαριστεί και ως νέο «αστέρι» των πολεμικών τεχνών ο λιλιπούτειος Μπεν Γουάνγκ.

Το έκτο κεφάλαιο του φραντσάιζ, που τοποθετείται χρονικά μετά την ταινία του 2010 «The Karate Kid», μια ταινία ανάμεσα σε ριμέικ και επανεκκίνηση, είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις. Μόνο που ξέρεις και πως θα εξελιχθεί, τι θα συμβεί ακριβώς σε κάθε σκηνή και πως θα τελειώσει.

Μια τυπική ιστορία του είδους και της δεκαετίας του ‘80 σε κάπως μοντέρνα μορφή, με τα διασκεδαστικά της κομμάτια συρρικνωμένα και τις μάχες πάνω στο ταπί βγαλμένες από το ανθολόγιο των προηγούμενων ταινιών.

Το παιδί-θαύμα Λι Φονγκ, μετά από μια οικογενειακή τραγωδία, ξεριζώνεται από το σπίτι του στο Πεκίνο και αναγκάζεται να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη με τη μητέρα του. Ο Λι αγωνίζεται να αφήσει πίσω το παρελθόν του καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στο νέο του σχολείο, και παρόλο που δεν θέλει να παλεύει, οι μπελάδες φαίνεται να τον ακολουθούν παντού. Όταν ένας νέος φίλος χρειαστεί τη βοήθειά του, ο Λι θα συμμετάσχει σε έναν διαγωνισμό καράτε, αλλά οι ικανότητές του από μόνες τους δεν αρκούν. Ο δάσκαλος κουνγκ φου του Λι, ο κ. Χαν, επιστρατεύει τον «αυθεντικό» Καράτε Κιντ, Ντάνιελ Λα Ρούσο, για βοήθεια, και ο Λι μαθαίνει έναν νέο τρόπο να μάχεται, ενώνοντας τα δυο στιλ τους σε ένα για την απόλυτη αναμέτρηση πολεμικών τεχνών.

Ο ιδιαίτερα γρήγορος ρυθμός που επιβάλει ο τηλεοπτικός Τζόναθαν Εντούιστλ, δεν αφήνει τους έτσι κι αλλιώς καχεκτικούς χαρακτήρες να αναπνεύσουν, όλα εξελίσσονται ασυνήθιστα γρήγορα και το μόνο που ενδιαφέρει είναι η συνύπαρξη τού, πάντα συμπαθέστατου, Τσάκι Τσαν με τον Ραλφ Μάτσιο, που δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι πλησιάζει τα 65 του χρόνια.

Οι αγριάδες των νταήδων που πρέπει να αντιμετωπίσει ο μικρός ήρωας έχουν εκσυγχρονιστεί, ενώ το κοινωνικό σχόλιο πιο ισχνό και από το σενάριο.

Ο Μπεν Γουόνγκ, στον ρόλο του παιδιού θαύματος, μοιάζει με πραγματικό θαύμα πως πήρε τον ρόλο, ενώ εκτός από τον Τσάκι και ο Ραλφ Μάτσιο είναι συμπαθής, αν και το μόνο που σου μένει είναι το «πως πέρασαν 40 χρόνια από την πρώτη ταινία»;

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Λι αγωνίζεται να αφήσει πίσω το παρελθόν του και μια οικογενειακή τραγωδία, καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στο νέο του σχολείο. Αν και δεν θέλει να παλεύει, οι μπελάδες φαίνεται να τον ακολουθούν παντού.

Μαθήματα από έναν Πιγκουίνο

(“The Penguin Lessons”) Βιογραφικό δράμα, βρετανικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Πίτερ Κατάνεο, με τους Στίβεν Κούγκαν, Τζόναθαν Πράις, Μπιόρν Γκούσταφσον, Μικαέλα Μπρίκε κα.

Στην εποχή της διαβόητης χούντας του Βιδέλα, τη δεκαετία του ‘70, ένας Εγγλέζος δάσκαλος θα πάρει μαθήματα ζωής από έναν πιγκουίνο. Μια ιδέα που έχει το ενδιαφέρον της, γεμίζει με προσδοκίες για κάτι διαφορετικό, αλλά τελικά κολλάει σε ένα μελωμένο συγκινητικό όσο και αναμενόμενο εγκάρδιο μήνυμα ανθρωπιάς. Μόνο που ακόμη και αυτό μπορεί να αμφισβητηθεί βάσιμα καθώς την ώρα που βλέπουμε έναν μοναχικό Άγγλο να γίνεται καλύτερος άνθρωπος και να ξαναγαπά τους ανθρώπους λόγω της ιδιαίτερης φιλίας του με έναν πιγκουίνο, υπάρχουν και 30.000 νεκροί αγωνιστές, που άφησε πίσω του το αιμοσταγές καθεστώς της ξενοκίνητης δικτατορίας.

Και είναι περίεργο, ότι αυτό το συνονθύλευμα από ιδέες, που δύσκολα συνταιριάζονται, όπως και η κωμωδία με το δράμα, το υπογράφει ο Πίτερ Κατάνεο της τρομερής επιτυχίας «Άνδρες Έτοιμοι για Όλα», έχοντας, μάλιστα, στη διάθεσή του ένα δυνατό καστ, του οποίου ηγείται ο πολύπειρος και εκφραστικός Στιβ Κούγκαν.

Ο Τομ πιάνει δουλειά στην Αργεντινή του Περόν το 1976, διδάσκοντας αγγλικά σε ένα αποπνικτικό ιδιωτικό σχολείο για τους γιους πλούσιων οικογενειών και είναι επιφυλακτικός απέναντι στον αυταρχικό διευθυντή. Σε κάποιες διακοπές του στην Ουρουγουάη θα σώσει έναν πιγκουίνο από μία πετρελαιοκηλίδα και αυτό νιώθοντας ευγνωμοσύνη θα κολλήσει πάνω του. Τόσο που θα το πάρει παράνομα μαζί του πίσω στην Αργεντινή κι έτσι θα αποκτήσει τον μοναδικό του φίλο. Όταν επικρατούν οι πραξικοπηματίες μια συνάδελφός του θα εμπλακεί στην αντίσταση, ενώ χιλιάδες άνθρωποι «εξαφανίζονται», από τη μυστική αστυνομία της χώρας.

Η ταινία, που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του δασκάλου Τομ Μίτσελ, φαίνεται να πατά σε δυο βάρκες χωρίς επιτυχία, καθώς θα ήταν προτιμότερο ή να έχει μείνει έξω από την υπόθεση η ιστορία της χούντας ή να περιοριζόταν δραστικά η παρουσία του συμπαθέστατου – και όχι ψηφιακού – πιγκουίνου, τα ανάλαφρα καλοπροαίρετα μηνύματα και οι κωμικές καταστάσεις.

Εν κατακλείδι, η τραγωδία ενός λαού και μιας χώρας δεν κολλάει με τον καλόκαρδο χαριτωμένο πιγκουίνο, έστω κι αν τις δυο ιστορίες συνδέει ένας μονόχνοτος Άγγλος, που βρίσκει τον δρόμο του.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Δεκαετία του 1970. Ο Τομ Μίστελ, ένας εγγλέζος δάσκαλος που ταξιδεύει μέχρι την Αργεντινή για να δουλέψει σε ένα σχολείο, βλέπει τη ζωή του να αλλάζει ριζικά όταν γίνεται φίλος με έναν μικρό πιγκουίνο που θα του διδάξει τα σημαντικότερα μαθήματα της ζωής.

Ballerina

(“Ballerina”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Λεν Γουάιζμαν, με τους Άννα Ντε Άρμας, Ιάν ΜακΣέιν, Αντζέλικα Χιούστον, Κιάνου Ριβς, Γκάμπριελ Μπερν, Λάνς Ρέντινγκ κα.

Ε, όχι και τόσο πρωτότυπη ιδέα. Το φιλμ, που μοιάζει περισσότερο με αντιγραφή της συνηθισμένης τακτικής της Marvel (ένας δευτερεύων χαρακτήρας γίνεται ο πρωταγωνιστής σε επόμενη ταινία), είναι μια κατασκευή που στοχεύει στα ταμεία και που δεν μπόρεσε τελικά να διεκπεραιώσει ο Λεν Γουάιζμαν του μέτριου φραντσάιζ «Underworld» και των επίσης αδιάφορων «Ολική Επαναφορά» και του «Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4». Κάτι, που θα αναγκάσει τον Τσαντ Σταχέλσκι να ξαναγυρίσει αρκετές σκηνές.

Θέλοντας να εκμεταλλευτούν την απήχηση των ταινιών με τον δημοφιλή John Wick, οι παραγωγοί έβγαλαν από την αφάνεια το πέρασμα της μπαλαρίνας Ρούνεϊ από το τρίτο μέρος του φραντσάιζ, για να στήσουν μία ακόμη δυναμική περιπέτεια κλωτσοπατινάδας, με ολίγη από νεονουάρ, θρίλερ και δράματος και βεβαίως με το νέο δόγμα του Χόλιγουντ «οι γυναίκες μπορούν να σκοτώνουν καλύτερα από τους άνδρες».

Το σενάριο του Σέι Χάτεν, ο οποίος το εμπνεύστηκε παρακολουθώντας το τρέιλερ του δεύτερου κεφαλαίου του «John Wick», μοιάζει περισσότερο με πρόσχημα για να φέρει απέναντι στον Κιάνου Ριβς την ηρωίδα, τη γοητευτική αλλά όχι και τόσο πειστική Αννα Ντε Άρμας.

Το στόρι, που δεν έχει και τόση σημασία, θέλει την Ιβ Μακάρο, μια μπαλαρίνα, που έχει εκπαιδευτεί με τις παραδόσεις των δολοφόνων της Ruska Roma (Ρώσων Ρομά) κι έχει ως αφεντικό τη Διευθύντρια (Αντζέλικα Χιούστον), η οποία θα της αναθέσει μία επικίνδυνη αποστολή, ενώ το αφεντικό της πόλης θέλει την εξολόθρευσή της, κάτι που θα αναλάβει ο Τζον Γουίκ.

Στιλιζαρισμένο λουτρό αίματος, που δεν φιλοδοξεί να προσφέρει τίποτα παραπάνω από απενοχοποιημένο θέαμα, κάτι που υπηρετεί σε μεγάλο βαθμό και το φραντσάιζ με το «John Wick», αλλά χωρίς τη βιρτουόζικη αναπαράσταση της βίας και τον πεσιμισμό του σκηνοθέτη Τσαντ Σταέλσκι. Το μόνο που κρατά το φιλμ είναι η δυστοπική ατμόσφαιρα και τα αμέτρητα θύματα που αφήνει πίσω της η λεπτεπίλεπτη ηρωίδα. Δηλαδή, μία ταινία που απευθύνεται αποκλειστικά στους φαν του Τζον Γουίκ, αν και οι πιο απαιτητικοί μάλλον θα απογοητευθούν.

Από κει και πέρα υπάρχει και η εμφάνιση των γνωστών χαρακτήρων στους φαν του φραντσάιζ, που δίνουν μία γεύση από νουάρ, ενώ στην ολιγόλεπτη εμφάνισή του, ο Ριβς δίνει τον δραματικό τόνο – όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Ίβ, μία μπαλαρίνα, που έχει εκπαιδευτεί με τις παραδόσεις των δολοφόνων της Ruska Roma θα αναλάβει μία επικίνδυνη αποστολή, που θα τη φέρει αντιμέτωπη με τον Τζον Γουίκ.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Βιριδιάνα

(“Viridiana”) Από τα αριστουργήματα του σημαντικότερου κινηματογραφικού σουρεαλιστή και μέγα βλάσφημου Λουίς Μπουνιουέλ, ο οποίος τη γύρισε στην Ισπανία το 1961, αμέσως μετά την επιστροφή του από την αυτοεξορία στο Μεξικό, αλλά απαγορεύτηκε από το καθεστώς Φράνκο, ενώ προκάλεσε και την οργή του Βατικανού.

Το απλό στόρι θέλει την Βιριδιάνα, μια δόκιμη μοναχή καλόγρια να πηγαίνει με εντολή της ηγουμένης να επισκεφτεί τον θείο της, που είχε αναλάβει τη μόρφωσή της. Ο θείος της Δον Ζεμέ, χήρος που ζει μόνος σε μία έπαυλη, θα την ερωτευθεί, θα της κάνει πρόταση γάμου και θα προσπαθήσει να τη βιάσει. Επιστρέφοντας στο μοναστήρι, η Βιριδιάνα θα μάθει ότι ο θείος της αυτοκτόνησε και της αφήνει το κτήμα του.

Η ταινία, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, ασκεί δριμεία κριτική στον καθολικισμό, την υποκρισία της μπουρζουαζίας και της φιλανθρωπίας, αλλά και στην «κανονικότητα» των κοινωνικών ανισοτήτων. Ο Μπουνιουέλ, με έξοχα βέβηλη διάθεση (η σκηνή του Μυστικού Δείπνου αξεπέραστη) θα αποδομήσει τις «παραδοσιακές αξίες» και θα αναδείξει την ήττα του ιδεαλισμού απέναντι στην ανθρώπινη φύση, σε αυτή την κοφτερή σαν λεπίδι σάτιρα.

Με τους εξαιρετικούς Σίλβια Πινάλ, Φερνάντο Ρέι, Φρανθίσκο Ραμπάλ, Μαργκαρίτα Λοθάνο κα.

Και Μετά Δεν Έμεινε Κανένας

(“And Then There Were None”) Το διάσημο μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι («Δέκα Μικροί Νέγροι»), που έχει μεταφερθεί αμέτρητες φορές στο σινεμά, εδώ σε επανέκδοση, η πρώτη της κλασική μεταφορά του 1945 και με την υπογραφή του Ρενέ Κλαιρ.

Οκτώ άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι, με ένοχο παρελθόν, προσκαλούνται σε μια απομονωμένη βίλα σε νησί, μαζί με ένα ζευγάρι υπηρέτες, από τους άφαντους οικοδεσπότες, ενώ σύντομα ξεκινά μια αλυσίδα φόνων.

Ένας από τους πρωτοπόρους του γαλλικού σινεμά, ο σπουδαίος Ρενέ Κλαιρ παραδίδει ένα κομψοτέχνημα μυστηρίου, έχοντας ένα εντυπωσιακό καστ – από Μπάρι Φίτζεραλντ, Τζούντι Άντερσον, Όμπρι Σμιθ, μέχρι και Γουόλτερ Χιούστον, ενώ το καλογραμμένο σενάριο είναι του οσκαρικού Ντάντλι Νίκολς. Εξαιρετική σύνθεση χαρακτήρων, εντυπωσιακή η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Λουσιέν Αντριότ, όπως και η μουσική του Μάριο Καστελνουόβο – Τεντέσκο.

Φωτογραφία από την ταινία «Βερμιλιο: Η Νύφη του Βουνού»-Προέλευση Φωτογραφίας: Weirdwave
ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΑΔΕ: Νέο σύστημα εισροών-εκροών στα πρατήρια καυσίμων από 12 Ιουνίου – Ενισχύεται η μάχη κατά του λαθρεμπορίου

Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, συνεχίζοντας τις δράσεις του επιχειρησιακού της σχεδιασμού για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και την ανάγκη παρακολούθησης των καυσίμων σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, προχωρά στην αναβάθμιση του συστήματος εισροών-εκροών στα πρατήρια υγρών καυσίμων, από 12 Ιουνίου (ΚΥΑ Α.1176/2024).

Η αναβάθμιση αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τη διασφάλιση της πλήρους διαφάνειας στη διακίνηση των καυσίμων, παρέχοντας στην ΑΑΔΕ ένα ισχυρό και αξιόπιστο εργαλείο για την παρακολούθηση και αξιολόγηση της λειτουργίας των πρατηρίων σε όλη τη χώρα.

Τι αλλάζει με τη νέα ΚΥΑ

•   Αυτόματος Μηχανισμός Μέτρησης Στάθμης (ΑΜΜΣ): Πλέον, θα υπάρχει αυτόματη και ακριβής καταμέτρηση της ποσότητας και της θερμοκρασίας του καυσίμου σε κάθε δεξαμενή, για μεγαλύτερη διαφάνεια και ελαχιστοποίηση τυχόν ποσοτικών αστοχιών.

•   Πιστοποιημένοι ογκομετρικοί πίνακες: Οι ογκομετρικοί πίνακες θα καταρτίζονται αποκλειστικά από φορείς διαπιστευμένους από το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (ΕΣΥΔ) ή ευρωπαϊκούς φορείς (ΕΛΟΤ ΕΝ ISO/IEC 17025), για μέγιστη ακρίβεια και εγκυρότητα στις μετρήσεις.

•  Συγκεντρωτικό Ισοζύγιο πολλών ημερών (ΣΙ): Θεσπίζεται ένα συγκεντρωτικό ισοζύγιο για περισσότερες ημέρες, το οποίο επιτρέπει τον άμεσο εντοπισμό τυχόν «μη φυσιολογικής συμπεριφοράς», για την πραγματοποίηση στοχευμένων ελέγχων.

•  Πιστοποίηση εγκαταστατών: Όσοι δραστηριοποιούνται ως εγκαταστάτες του συστήματος εισροών-εκροών θα πρέπει πλέον να είναι πιστοποιημένοι για την τεχνική τους επάρκεια.

•   Άμεση διαβίβαση σημάτων συναγερμού (Alarms): Όλα τα προειδοποιητικά σήματα (alarms) από τις κρίσιμες λειτουργίες του συστήματος θα διαβιβάζονται σε πραγματικό χρόνο στο Κέντρο Λήψης Σημάτων της ΑΑΔΕ, επιτρέποντας την άμεση αντίδραση.

•  Διαλειτουργικότητα: Το νέο σύστημα εισροών-εκροών θα διαλειτουργεί με το Κεντρικό Πληροφοριακό Σύστημα Εισροών Εκροών και άλλες εφαρμογές της ΑΑΔΕ, για την άμεση διαβίβαση δεδομένων ποσοτήτων και αξιών.

Για να διασφαλιστεί η έγκαιρη και ομαλή μετάβαση στο νέο σύστημα, η ΑΑΔΕ έχει αποστείλει υπενθυμιστικά μηνύματα μέσω e-mail σε 1165 πρατηριούχους και σε 65 κατασκευαστές λογισμικού και εγκαταστάτες, σχετικά με την υποχρέωση προσαρμογής των συστημάτων τους στις νέες προδιαγραφές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη Γαλλία σήμερα ο Νίκος Δένδιας για την καθέλκυση της φρεγάτας FDI HN «Φορμίων»

Στη Γαλλία βρίσκεται, σήμερα, Τέταρτη 4 Ιουνίου, ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας, Νίκος Δένδιας, συνοδευόμενος από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Δημήτριο Χούπη και τον αρχηγό ΓΕΝ αντιναύαρχο Δημήτριο – Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, για την τελετή καθέλκυσης της φρεγάτας FDI HN «Φορμίων».

Η «Φορμίων» είναι η τρίτη φρεγάτα FDI HN – γνωστή ως Belharra – που κατασκευάζεται από την Naval Group για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Τμήματα (blocks) της φρεγάτας  «Φορμίων» κατασκευάστηκαν στα ναυπηγεία Σαλαμίνας και ταξίδεψαν στις 5 Φεβρουαρίου στο ναυπηγείο της Naval Group στο Λοριάν της Γαλλίας.

Εκεί, συναρμολογήθηκαν για τα επόμενα βήματα της κατασκευής της φρεγάτας.

Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο του προγράμματος των φρεγατών FDI HN, η Naval Group, όπως έχει υπογραμμίσει σε ανακοινώσεις της, συνεργάζεται σταθερά με την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την κατεύθυνση, οι ελληνικές εταιρείες ενσωματώνονται στην εφοδιαστική αλυσίδα της Naval Group και έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε άλλα προγράμματα και μελλοντικούς διεθνείς διαγωνισμούς.

Η φρεγάτα FDI HΝ είναι ένα πολεμικό πλοίο ανοικτής θαλάσσης εκτοπίσματος 4.500 τόνων.

Είναι ένα πλοίο πολλαπλών αποστολών με ιδιαίτερη ανθεκτικότητα ενώ διαθέτει υψηλού επιπέδου δυνατότητες σε όλους τους τομείς ναυτικής μάχης: αντιπλοϊκό, αντιαεροπορικό, ανθυποβρυχιακό και προβολή ειδικών δυνάμεων, με μοναδικές δυνατότητες έναντι ασύμμετρων απειλών.

Η φρεγάτα είναι εξοπλισμένη με μια σειρά από  τεχνολογικές καινοτομίες της εταιρείας Thales και περιλαμβάνουν ραντάρ, σόναρ και σύστημα για ηλεκτρονικό πόλεμο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πανελλαδικές Εξετάσεις 2025: Σε Λατινικά, Χημεία και Πληροφορική εξετάζονται σήμερα οι υποψήφιοι των ΓΕΛ

Με μαθήματα προσανατολισμού συνεχίζονται σήμερα, Τετάρτη, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για τους υποψήφιους των Γενικών Λυκείων.

Πιο συγκεκριμένα, οι υποψήφιοι θα εξεταστούν στα Λατινικά (Ο.Π. Ανθρωπιστικών Σπουδών), τη Χημεία (Ο.Π. Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας) και την Πληροφορική (Ο.Π. Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Σημειώνεται, ότι από αύριο, Πέμπτη 5 Ιουνίου 2025, οι υποψήφιοι των ΕΠΑΛ θα συνεχίσουν τις Πανελλαδικές με εξετάσεις σε μαθήματα ειδικότητας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ με εκτελεστικό διάταγμα αυξάνει στο 50% τους τελωνειακούς δασμούς στον χάλυβα και στο αλουμίνιο

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε χθες Τρίτη εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο θα αυξηθούν σε μερικές ώρες από το 25% στο 50% οι τελωνειακοί δασμοί που επιβάλλονται στον εισαγόμενο χάλυβα και στο εισαγόμενο αλουμίνιο, μεταλλουργικούς τομείς που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας και ο Ρεπουμπλικάνος ένοικος του Λευκού Οίκου εννοεί να προστατεύσει.

Το εκτελεστικό διάταγμα διευκρινίζει πως οι νέοι επιπρόσθετοι τελωνειακοί δασμοί τίθενται σε ισχύ σήμερα στις 00:01 (τοπική ώρα· στις 07:01 ώρα Ελλάδας).

«Έκρινα ότι είναι απαραίτητο να αυξηθούν οι τελωνειακοί δασμοί στον χάλυβα και στο αλουμίνιο προκειμένου να ρυθμιστούν οι εισαγωγές (…) για να εξασφαλιστεί ότι δεν θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια», αναφέρει στο κείμενο.

Σύμφωνα με τον αμερικανό πρόεδρο, «οι αυξημένοι τελωνειακοί δασμοί θα είναι πιο αποτελεσματικοί στην καταπολέμηση (της πρακτικής) ξένων χωρών να εξάγουν πλεονάζουσα παραγωγή σε χαμηλές τιμές στην αγορά των ΗΠΑ για να υπονομεύσουν την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανιών χάλυβα και αλουμινίου των ΗΠΑ».

«Αν και οι τελωνειακοί δασμοί που επιβλήθηκαν ως τώρα προσέφεραν απαραίτητη υποστήριξη τιμών στην αμερικανική αγορά, δεν επέτρεψαν στις βιομηχανίες αυτές να αναπτυχθούν και να αποκτήσουν επαρκείς παραγωγικές δυνατότητες που είναι απαραίτητες για τη διαρκή υγεία τους και τις προβλεπόμενες ανάγκες ως προς την εθνική άμυνα», δικαιολογεί επίσης το κείμενο του προεδρικού εκτελεστικού διατάγματος.

Ο επιπρόσθετοι δασμοί 25% στον εισαγόμενο χάλυβα και στο εισαγόμενο αλουμίνιο που αποφάσισε η κυβέρνηση των ΗΠΑ τέθηκαν σε εφαρμογή στα μέσα Μαρτίου. Επρόκειτο για μια από τις πρώτες αποφάσεις για το ζήτημα που πήρε ο Ντόναλντ Τραμπ μόλις επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο.

Ο αμερικανός πρόεδρος, με την ευκαιρία επίσκεψής του την Παρασκευή σε χαλυβουργία στην Πενσιλβάνια (ανατολικά), ανήγγειλε τον διπλασιασμό των τελωνειακών δασμών στα μέταλλα αυτά, διαβεβαιώνοντας πως «οι βιομηχανίες μας (…) θα γίνουν ισχυρότερες παρά ποτέ».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντέδρασε το Σάββατο, εκφράζοντας «βαθιά λύπη» για τους νέους τελωνειακούς δασμούς, που «υπονομεύουν» τις προσπάθειες σε εξέλιξη για να «καταλήξουμε σε λύση μέσω διαπραγμάτευσης» με την Ουάσιγκτον.

Ο Καναδάς, ο μεγαλύτερος προμηθευτής αυτών των προϊόντων στις ΗΠΑ, υπέβαλε προσφυγή τη 13η Μαρτίου στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ) εναντίον του πρώτου κύματος τελωνειακών δασμών στον χάλυβα και στο αλουμίνιο από πλευράς Ουάσιγκτον.

Η καναδική κυβέρνηση επιχειρηματολόγησε στην προσφυγή πως τα μέτρα αυτά είναι «ασύμβατα με τις υποχρεώσεις των ΗΠΑ» ως προς το διεθνές εμπόριο, διευκρίνισε ο ΠΟΕ.

Οι ΗΠΑ εισήγαγαν το 2024 περίπου τον μισό χάλυβα και το μισό αλουμίνιο που χρησιμοποιήθηκαν στη χώρα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Η κατανάλωση καφέ συνδέεται με την υγιή γήρανση στις γυναίκες

Η κατανάλωση καφέ μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες στη μέση ηλικία να παραμείνουν δραστήριες, δυνατές και ψυχικά υγιείς καθώς μεγαλώνουν. Αυτό διαπιστώνει έρευνα, που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής «NUTRITION 2025», στο Ορλάντο. Αντίθετα, οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία σύνδεση με το τσάι ή τον ντεκαφεϊνέ, ενώ η κατανάλωση περισσότερων προϊόντων τύπου κόλα συνδέθηκε με σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες υγιούς γήρανσης.

Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν δεδομένα διατροφής και υγείας για 47.513 γυναίκες, τα οποία συλλέχθηκαν από το 1984. Οι ερευνητές αξιολόγησαν την πρόσληψη καφεΐνης χρησιμοποιώντας επικυρωμένα ερωτηματολόγια συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων που περιλάμβαναν την κατανάλωση κορυφαίων πηγών καφεΐνης, όπως καφές, τσάι, κόλα και καφές χωρίς καφεΐνη. Η υγιής γήρανση ορίστηκε ως το να ζει κανείς, μέχρι την ηλικία των 70 ετών ή και περισσότερο, χωρίς έντεκα κύριες χρόνιες παθήσεις, να διατηρεί τη σωματική λειτουργία, να έχει καλή ψυχική υγεία, να μην έχει γνωστικές διαταραχές και να μην αναφέρει προβλήματα μνήμης.

Έπειτα από 30 χρόνια παρακολούθησης, οι ερευνητές υπολόγισαν πώς μεταβλήθηκε η πιθανότητα υγιούς γήρανσης για κάθε 80 mg καφεΐνης που κατανάλωναν οι συμμετέχουσες στη μελέτη ημερησίως, αλλά και για άλλα ροφήματα. Αυτές οι προκαταρκτικές αναλύσεις έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την υγιή γήρανση, όπως το σωματικό βάρος, το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η σωματική δραστηριότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η πρωτεΐνη στη διατροφή.

Μέχρι το 2016, 3.706 από τις γυναίκες της μελέτης πληρούσαν όλες τις προϋποθέσεις για να θεωρηθούν υγιώς γηράσκουσες. Στη μέση ηλικία, 45-60 ετών, αυτές οι γυναίκες κατανάλωναν συνήθως κατά μέσο όρο 315 mg καφεΐνης την ημέρα, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου σε τρία μικρά φλιτζάνια ή ενάμισι μεγάλο φλιτζάνι καφέ. Περισσότερο από το 80% αυτής της καφεΐνης προερχόταν από την τακτική κατανάλωση καφέ.

Για τις γυναίκες στην ομάδα των υγιών ηλικιωμένων, κάθε επιπλέον φλιτζάνι καφέ την ημέρα (έως και πέντε μικρά φλιτζάνια την ημέρα ή περίπου δυόμισι φλιτζάνια) συνδεόταν με 2% έως 5% υψηλότερη πιθανότητα να είναι καλά αργότερα στη ζωή τους.

Οι ερευνητές δεν βρήκαν καμία σημαντική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης ντεκαφεϊνέ ή τσαγιού με αυξημένη πιθανότητα υγιούς γήρανσης. Σημαντικό είναι ότι κάθε επιπλέον μικρό ποτήρι αναψυκτικού τύπου κόλα συσχετίστηκε με 20% έως 26% χαμηλότερη πιθανότητα υγιούς γήρανσης, επιβεβαιώνοντας ότι δεν προσφέρουν οφέλη όλες οι πηγές καφεΐνης.

«Η μέτρια κατανάλωση καφέ μπορεί να προσφέρει κάποια προστατευτικά οφέλη όταν συνδυάζεται με άλλες υγιεινές συμπεριφορές, όπως η τακτική άσκηση, η υγιεινή διατροφή και η αποφυγή του καπνίσματος. Ενώ αυτή η μελέτη προσθέτει σε προηγούμενα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η πρόσληψη καφέ μπορεί να συνδέεται με την υγιή γήρανση, τα οφέλη από τον καφέ είναι σχετικά μέτρια σε σύγκριση με τον αντίκτυπο των συνολικών υγιεινών συνηθειών και απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση», σημειώνει η Σάρα Μαχντάβι, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας T.H. Chan του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών Διατροφής του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι, γενικά, έως και δύο φλιτζάνια καφέ την ημέρα θα πρέπει να είναι ασφαλή και δυνητικά ωφέλιμα για τους περισσότερους ανθρώπους. Η κατανάλωση περισσότερου καφέ πάνω από αυτό το όριο μπορεί να προσφέρει πρόσθετα οφέλη για ορισμένους, αλλά μπορεί να μην είναι υγιεινή για άλλους.

Για να κατανοήσουν καλύτερα την επίδραση του καφέ στην υγιή γήρανση, οι ερευνητές σχεδιάζουν να διερευνήσουν πώς συγκεκριμένες βιοδραστικές ενώσεις στον καφέ αλληλεπιδρούν με γενετικούς και μεταβολικούς δείκτες γήρανσης, ειδικά στις γυναίκες. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών θα μπορούσε να καθοδηγήσει εξατομικευμένες ιατρικές προσεγγίσεις για την ανάπτυξη διατροφών που υποστηρίζουν τη μακροζωία και τη γνωστική υγεία των ατόμων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στα χέρια των κυβερνοεγκληματιών: Η νέα πραγματικότητα στον ψηφιακό πόλεμο

«Οι κυβερνοεπιθέσεις δεν είναι απλώς πιο πολλές – είναι πιο έξυπνες, πιο αυτόνομες και πιο επικίνδυνες», επισημαίνει ο κ. Ελευθέριος Αντωνιάδης, CTO & Founder της εταιρείας Odyssey, εταιρείας που ειδικεύεται στην κυβερνοασφάλεια. Όπως εξηγεί, η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) έχει πάψει να είναι μόνο εργαλείο προόδου. Στα χέρια των κακόβουλων παραγόντων, έχει μετατραπεί σε μέσο εκτεταμένης  ψηφιακής απειλής.

Το οικονομικό κόστος αυτών των επιθέσεων; «Μέχρι το τέλος του 2025, οι ζημιές από κυβερνοεγκληματικότητα προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 10,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς όπως η ENISA», ανέφερε χαρακτηριστικά. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι πια το αν θα συμβεί η επόμενη επίθεση, αλλά το πότε και το αν οι οργανισμοί θα είναι έτοιμοι να την αντιμετωπίσουν.

Σε ερώτηση για το πώς η ΤΝ αλλάζει το τοπίο των απειλών, το στέλεχος τόνισε ότι η εξέλιξη είναι εντυπωσιακή και ανησυχητική ταυτόχρονα. «Οι επιθέσεις δεν χρειάζονται πλέον ανθρώπινη καθοδήγηση. Ένας αλγόριθμος μπορεί να γράψει μαζικά πειστικά phishing emails, που παρακάμπτουν τα φίλτρα ασφαλείας, ή να μιμηθεί με απόλυτη ακρίβεια το ύφος ενός CEO ζητώντας άμεση μεταφορά χρημάτων» πρόσθεσε.

Ακόμη πιο επικίνδυνα, συνέχισε, είναι τα ransomware που διαθέτουν δυνατότητες μηχανικής μάθησης. «Εισχωρούν σε κρίσιμα δίκτυα, εντοπίζουν τα πιο ευαίσθητα δεδομένα -όπως ιατρικά πρωτόκολλα ή οικονομικά αρχεία- και τα κρυπτογραφούν ακαριαία. Το μήνυμα λύτρων εμφανίζεται χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση και δεν υπάρχει χρόνος για αντίδραση» ανέφερε. Το ίδιο συμβαίνει, όπως εξήγησε, και με τις επιθέσεις DDoS: «Με εργαλεία ΤΝ, αναλύουν τη συμπεριφορά των χρηστών σε πραγματικό χρόνο και ξεκινούν την επίθεση την πιο κρίσιμη στιγμή. Για παράδειγμα, όταν ένας ιστότοπος αεροπορικών κρατήσεων δέχεται μέγιστη επισκεψιμότητα».

Στο ερώτημα αν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αυτών των επιθέσεων, η απάντησή του ήταν σαφής: «Η άμυνα δεν αρκεί. Το ζητούμενο σήμερα είναι η κυβερνοανθεκτικότητα, δηλαδή η ικανότητα ενός οργανισμού να αντέχει, να προσαρμόζεται, να ανακάμπτει και να  συνεχίζει να λειτουργεί, ακόμη και όταν δέχεται επίθεση». Όπως τόνισε, η εποχή που η ασφάλεια αντιμετωπιζόταν ως υπόθεση του IT έχει περάσει. «Πρέπει όλος ο οργανισμός να είναι σε εγρήγορση από την ηγεσία μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο» σημείωσε.

Η Odyssey, ανέφερε, έχει επενδύσει σημαντικά στον σχεδιασμό λύσεων που συνδυάζουν τεχνολογία αιχμής με επιχειρησιακή εμπειρία. «Η προσέγγισή μας δεν είναι γενική και αόριστη. Δημιουργούμε εξατομικευμένα μοντέλα κυβερνοασφάλειας, βασισμένα στις πραγματικές ανάγκες του πελάτη και στην ανάλυση του περιβάλλοντος απειλών σε πραγματικό χρόνο» πρόσθεσε.

Η κυβερνοανθεκτικότητα, εξήγησε, δεν είναι ένα ακόμα τεχνικό KPI. «Είναι προϋπόθεση επιχειρησιακής συνέχειας και εμπιστοσύνης. Αν ένας οργανισμός χτυπηθεί, δεν κινδυνεύει μόνο να χάσει δεδομένα, κινδυνεύει να χάσει τη φήμη του, τη νομική του ασφάλεια και τελικά την ίδια του τη λειτουργία» τόνισε.

Τι μπορούν να κάνουν πρακτικά οι οργανισμοί

«Καταρχάς να αξιοποιήσουν και οι ίδιοι την ΤΝ στην άμυνά τους. Η τεχνολογία υπάρχει, το θέμα είναι αν θέλουν και μπορούν να την εφαρμόσουν με ταχύτητα. Έπειτα, πρέπει να ενισχύσουν την κουλτούρα ασφάλειας, με διαρκή εκπαίδευση και εγρήγορση. Και, τέλος, να σταματήσουν να λειτουργούν μεμονωμένα. Η απομόνωση είναι αδυναμία. Η συνεργασία με εξειδικευμένους εταίρους είναι η μόνη ρεαλιστική στρατηγική» σημείωσε.

Όσο για το μέλλον; Το στέλεχος της Odyssey δεν έκρυψε τον προβληματισμό του: «Βρισκόμαστε σε έναν αθέατο ψηφιακό πόλεμο, όπου οι αντίπαλοι εξελίσσονται διαρκώς. Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε – μπορούμε μόνο να γίνουμε εξίσου έξυπνοι, γρήγοροι και ανθεκτικοί. Αλλιώς, θα μείνουμε εκτός παιχνιδιού».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια πρόταση – Γράφει ο Δημήτρης Τοπάλης

Υπήρχε, που λέτε, κάποτε ένας ραδιοφωνικός σταθμός, που είχε τον τίτλο “ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ”. Όπως όλοι ξέρετε, ο σταθμός αυτός ήταν ένα κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, που από το πρωί ως το βράδυ εξυμνούσε και λιβάνιζε το κόμμα με κάθε τρόπο. Οι εργαζόμενοί του απολάμβαναν τους μισθούς τους, τις υπερωρίες τους, τα μπόνους, ανάλογα με το έργο που παρήγαγαν και μετέδιδαν κι όλα ήταν μια χαρά και κυλούσε πολύ ωραία η ζωή τους.

 Σήμερα όμως “απέσβετο το λάλον ύδωρ”!  Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 34%, ύστερα από τη δοκιμή που έκανε ως κυβέρνηση, κατρακύλησε στο 5% και η κρατική επιχορήγηση έπεσε ανάλογα. Τα έσοδα του σταθμού, από διάφορες άλλες πηγές, έπαψαν να εισρέουν στο ταμείο. Οπότε στέγνωσε και το συρτάρι. Το αποτέλεσμα ήταν πάρα πολύ επώδυνο. Οι εργαζόμενοι έπαψαν να πληρώνονται. Εδώ και κάμποσο καιρό οι διαμαρτυρίες τους έχουν γίνει σίριαλ. Ο ΣΥΡΙΖΑ  όμως, ούτε μιλάει ούτε λαλάει. Έχει κηρύξει σιωπητήριο διαρκείας.

 Το θέμα που προκύπτει  τώρα είναι, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  για πάρα πολλά χρόνια αγωνιζόταν και υποστήριζε με πάθος τα δικαιώματα των εργαζομένων και την αυτονόητη πληρωμή των δεδουλευμένων σε κάθε περίπτωση, ειδικά όταν κάποιοι κακοί εργοδότες, κεφαλαιοκράτες, ιμπεριαλιστές, νεοφιλελεύθεροι κ.λ.π. εμφανίζονταν σαν κακοπληρωτές. Οι καταγγελίες έπεφταν σαν σύννεφο.

  Τώρα διαβάζουμε ότι το κόμμα αυτό αρνείται πεισματικά να πληρώσει τα δεδουλευμένα, παραβιάζοντας κατάφωρα τις αρχές του εργατικού δικαίου.

  Η πρότασή μου,  για την περίπτωση αυτή, απευθύνεται στους Έλληνες, που ο ΣΥΡΙΖΑ ονομάζει συντηρητικούς, νεοφιλελεύθερους, κεφαλαιοκράτες, ιμπεριαλιστές κ.λ.π., κρατώντας, εντελώς αυθαίρετα, για τον εαυτό του τον τίτλο του …προοδευτικού, και είναι η εξής: Όλοι εμείς λοιπόν, που, ντε φάκτο, αποτελούμε το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας, να  διοργανώσουμε ένα δυναμικό συλλαλητήριο, με συμμετοχή κάποιων εκατομμυρίων πολιτών στις πλατείες Συντάγματος της Αθήνας και Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης, με το παρακάτω μοναδικό αίτημα. ΔΩΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ “ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ”!!!

  Να φτιάξουμε τεράστια πανό με συνθήματα εναντίον της ανάλγητης συριζαΙκής εργοδοσίας, να καταγγείλουμε, με δυναμικά, ψηφίσματα το γεγονός στο Υπουργείο Εργασίας, στη Γ.Σ.Ε.Ε και στην αντίστοιχη επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να καταδείξουμε την συριζαϊκή υποκρισία σ’ όλο της το μεγαλείο.   Παράλληλα να βρούμε δυο τρία μικρά παιδιά αυτών των απλήρωτων εργαζομένων και να τα βάλουμε στο φακό να διαμαρτύρονται, επειδή δεν έχουν να φάνε μια μπουκιά ψωμί, δεν έχουν ρουχαλάκια, δεν έχουν παπουτσάκια, να συγκινήσουμε σφόδρα την κοινή γνώμη και να τη στρέψουμε ενάντια στην ανάλγητη συριζαϊκή εργοδοσία, που αρνείται να εκπληρώσει τα βασικά καθήκοντά της.

 Το κέρδος θα είναι ένα και μοναδικό. Οι αδικημένοι εργαζόμενοι, είμαστε σίγουροι ότι, μετά το συλλαλητήριο, θα ξυπνήσουν από το λήθαργό τους, και θα τρέξουν όλοι να ενταχθούν στα κόμματα, που μέχρι τώρα χλεύαζαν, αποκαλώντας τα νεοφιλελεύθερα, συντηρητικά, παρωχημένα κλ.π. Υπάρχει μπροστά μας μια μεγάλη ευκαιρία για μια σπουδαία πολιτική δράση. Εμπρός λοιπόν! Όλοι μαζί στον αγώνα.

Δημήτριος Π. Τοπάλης