Υπεγράφη υπουργική απόφαση για την αναβολή εφαρμογής περιορισμών αντιρρυπαντικής τεχνολογίας για ελκυστήρες και δόθηκε παράταση πενταετίας ως προς την υποχρεωτικότητα διατάξεων προστασίας έναντι ανατροπής για ελκυστήρες που έχουν ταξινομηθεί ή απογραφεί πριν τις 21-5-1998.
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάρκος Μπόλαρης υπέγραψε σήμερα Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2016 την τροποποίηση της υπουργικής απόφασης 11337/Γ3Β/2365/27-05-2009, και συγκεκριμένα το άρθρο 8, αναβάλλοντας εκ νέου τον περιορισμό περί αντιρρυπαντικής τεχνολογίας για 2 έτη (μέχρι 31-12-2017). Η αναβολή αιτιολογείται τόσο λόγω της ζήτησης για τα παλαιότερης γενιάς αγροτικά μηχανήματα, όσο και γιατι δίνει τη δυνατότητα στους Έλληνες παραγωγούς να αποκτήσουν αγροτικά μηχανήματα με σημαντικά χαμηλότερο κόστος (στο 1/3 έως και 1/5 της αξίας των αντίστοιχων καινούργιων), διευκολύνοντας τους παραγωγούς και εισαγωγείς στην παρούσα οικονομική συγκυρία.
Επιπλέον με την ανωτέρω απόφαση, δίνεται παράταση πενταετίας (όπως γίνεται από το 1998) σε γεωργικούς ελκυστήρες που έχουν ταξινομηθεί ή απογραφεί πριν τις 21-5-1998 (ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε η υποχρεωτικότητα των διατάξεων προστασίας έναντι ανατροπής) να εφοδιαστούν με διάταξη προστασίας εγκεκριμένου τύπου δηλαδή μέχρι το τέλος του 2020. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται έχοντας υπόψη την δεδομένη δυσκολία εξεύρεσης εγκεκριμένου τύπου διατάξεων προστασίας για τόσο παλιά μηχανήματα αλλά και την αδυναμία πρότασης χρηματοδότησης για την απόσυρση και αντικατάσταση αυτών με πιο σύγχρονα μηχανήματα.
Συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την πρόληψη και καταπολέμηση των επιβλαβών οργανισμών καραντίνας και των μεταδιδόμενων ζωονόσων, μέσα στα πλαίσια τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού. Αναλύθηκε η ιδιάζουσα γεωγραφικά θέση της χώρας, που την καθιστά ανατολικό ευρωπαϊκό σύνορο, το γεγονός ότι εξ αυτού στην χώρα εισέρχονται σχεδόν κατ΄ έτος ζωονόσοι από ανατολικά, με τεράστιες δυσμενείς για την κτηνοτροφία και τους κτηνοτρόφους συνέπειες. Τονίστηκε η πρόταση του Υπουργείου για την αναγκαιότητα ενός σχεδίου δράσης α) για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση – πρόληψη του προβλήματος εκτός του Ευρωπαϊκού εδάφους και β) την μεγαλύτερη οικονομική ενίσχυση των αγροτών που πλήττονται , ώστε να δίνεται η δυνατότητα πλήρους αντικατάστασης του ζωϊκού κεφαλαίου.
