Αφού έλαβαν την ευχή του Πάτερ Γεώργιου , το προαύλιο της Ενορίας μας γέμισε για μια ακόμη χρονιά με νεαρές κοπέλες όπου τραγούδησαν χορεύοντας τα Λαζαριάτικα τραγούδια. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν και φέτος όλα τα σπίτια της Μελίκης.
Συγχαρητήρια σε όλα τα κορίτσια που συμμετείχαν στην αναβίωση του εθίμου.
Το είχε πάρει ο Ύψιστος…
Πεθαίνει κάποιος και περιμένει στον προθάλαμο επιλογής για παράδεισο ή για κόλαση κάθεται και περιμένει την σειρά του.
Στον προθάλαμο υπάρχουν πολλά μεγάλα ρολόγια τοίχου που καθένα γύριζε με διαφορετική ταχύτητα.
Απορεί ο μακαρίτης και μετά από πολύ σκέψη αποφασίζει να ρωτήσει τον Άγιο Πέτρο.
-Άγιε Πέτρο γιατί κάθε ρολόι γυρνάει με διαφορετική ταχύτητα;
Του απαντάει ο Άγιος:
-Κάθε ρολόι αντιστοιχεί σε μια χώρα της γης και αντιστοιχεί με την συχνότητα των απεργιών στην χώρα. Πχ. αυτό που γυρνάει σιγά – σιγά είναι της Αγγλίας.
Εκείνο που γυρνάει πολύ γρήγορα είναι της Ιταλίας. Το ακίνητο στο βάθος είναι της Γερμανίας.
-Και της Ελλάδας ποιο είναι;
-Αααα, αυτό το πήρε ο Ύψιστος για ανεμιστήρα.
Οι γηπεδούχοι έχοντας εξασφαλίσει την παραμονή εδώ και καιρό και οι φιλοξενούμενοι που υποβιβάστηκαν οριστικά από την κατηγορία, απέδωσαν ελεύθερο μπάσκετ, πλούσιο σε φάσεις και θέαμα.
Συνεχείς εναλλαγές στην πρωτοπορία του σκορ, το οποίο πήρε την τελική του μορφή στο ιδιαίτερα υψηλό, 100-96.
Κορυφαίος των νικητών ο αρχηγός Βασίλης Μαυρίδης, σκοράροντας 30 πόντους με 1 τρίποντο.
Νέα κορίτσια – Λαζαρίνες του Ομίλου με τη συνοδεία του Προέδρου και των χοροδιδασκάλων τους εκκλησιάστηκαν και έλαβαν τη Θεία Κοινωνία, στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Κατόπιν, στο προαύλιο του ναού φωτογραφήθηκαν και χόρεψαν τραγουδώντας, το τραγούδι του Λαζάρου.
Το σκηνικό της παρουσίας τους τελικά μεταφέρθηκε στην εξαιρετικά όμορφη παραδοσιακή κατοικία του κ. Κωνσταντίνου Μέκκα, παλαιού Προέδρου του Ομίλου, ο οποίος υποδέχτηκε τις Λαζαρίνες με χαμόγελα, ευχές και καλαθάκια με αυγά, όπως ορίζει το έθιμο, της ημέρας.
Λόγω όμως απροσδόκητου διαδικαστικού γεγονότος (η φιλοξενούμενοι δεν έφεραν θεωρημένη ονομαστική κατάσταση της ΕΚΑΣΚΕΜ) το παιχνίδι κατακυρώθηκε με σκορ 20-0 υπέρ του Άθλου.
Η φιλοξενία όμως του Αλεξανδρινού Συλλόγου προς τον αντίστοιχο της Κατερίνης συνεχίστηκε, αφού οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν σε φιλικό αγώνα μεταξύ τους. Για την ιστορία, το τελικό σκορ βρήκε νικήτρια την ομάδα του Άθλου με 56-52.
Επόμενη δραστηριότητα για τον Άθλο Αλεξάνδρειας αποτελεί το αυριανό ταξίδι για τα Ιωάννινα αλλά και τη Δυτική Μακεδονία, με την αποστολή της ομάδας να αναχωρεί αύριο, Μ. Δευτέρα το πρωί, με λεωφορεία.
Για το θέμα αυτό, λεπτομέρειες μας έδωσε με δηλώσεις του, ο προπονητής του ΑΣ. Άθλου, κ. Βασίλης Αγγέλης.
Πιο συγκεκριμένα οι διακρίσεις των Αλεξανδρινών Σχολείων:
Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όλες τις ομάδες που συμμετείχαν!
‘Οπως τόνισε ο πατήρ κος Χρήστος Μιχαηλίδης ο Αντώνης Κιοσέογλου ξεχώρισε όχι μόνο σαν ιεροψάλτης αλλά και σαν άνθρωπος, καθώς σχεδόν όλο το μέρος των χρημάτων που ελάμβανε για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην ενορία τα διέθετε για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Συγχαρητήρια στον εφημέριο του Ιερού Ναού Γεννήσεως της Θεοτόκου Πλατέος πατέρα Χρήστο Μιχαηλίδη για την βράβευση του Ιεροψάλτη Αντωνίου Κιοσέογλου.
Ο επί 50 χρόνια ιεροψάλτης Αντώνιος Κιοσέογλου είναι ένας άνθρωπος που τίμησε στο έπακρο την εκκλησία και το εκκλησίασμα. Ακέραιος, με ήθος και με προσήλωση στο καθήκον του υπηρέτησε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και συνεχίζει να τον υπηρετεί. Όταν βρισκόμουν πριν πολλά χρόνια στο αριστερό αναλόγιο δίπλα στον αείμνηστο και άξιο ιεροψάλτη Μιχαήλ Ζουρνατζή, θαύμαζα την καλλιφωνία του κ. Αντώνη Κιοσέογλου και την σοβαρότητά του. Ο κ. Αντώνης έψαλλε στο δεξιό αναλόγιο.
Σήμερα μου δίνεται η ευκαιρία να θυμίσω στους νεότερους τους ιεροψάλτες που προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον Θεό και στην ενορία Πλατέος. Ξεκινάω με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Κιτσίδη από τα Άδανα της Μ. Ασίας, τον αείμνηστο Ιερεμία Κιοσέογλου από την Κίσκα της Μ. Ασίας πατέρα του βραβευθέντος σήμερα Αντωνίου Κιοσέογλου, τον αείμνηστο Σάββα Αναστασιάδη γιο του αείμνηστου ιερέα Απόστολου Παπαποστόλου, ο αείμνηστος Αναστάσιος Σαρίδης από το Κάρσαντι της Μ. Ασίας ο οποίος ήταν επίτροπος και ψάλτης.
Όταν στο Πλατύ ήταν ιερέας ο αείμνηστος Ιωαννίκειος κατά το 1950, προσλήφθηκε ως ιεροψάλτης ο αείμνηστος Αργύριος Βασιλόπουλος από τον Πλάτανο. Αυτός ήταν και ο πρώτος δάσκαλος του αείμνηστου ιεροψάλτη Μιχαήλ Ζουρνατζή και του άξια βραβευθέντος σήμερα ιεροψάλτη Αντωνίου Κιοσέογλου.
![bas-mirts2[1]](http://emvolos.gr/petros/wp-content/uploads/2015/04/bas-mirts21.jpg)
Είναι η δεύτερη μαθητική παράσταση που είδα τη φετινή χρονιά και σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν θα σταθώ πολύ στα δύο αυτά έργα ούτε στον «Οδυσσεβάχ», ούτε σε αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα, ούτε στις ερμηνείες των παιδιών και των δύο θεατρικών ομάδων που αποδείχτηκαν υπεράνω των προσδοκιών μου, καθώς πραγματικά δεν ένιωσα στιγμή πως έχαναν σε υποκριτική τα παιδιά.
Θα περιοριστώ σε μερικές γραμμές για όλα αυτά, γιατί θέλω να αναφερθώ σε κάτι που πραγματικά στενοχώρησε και τους μαθητές μου και εμένα. Και δεν ήταν οι μοναδικές παραστάσεις στη Στέγη.. Παραστάσεις ανέβασαν και άλλες μαθητικές ομάδες με δύσκολα έργα και καταπληκτικά κουστούμια, που ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν μπόρεσα και εγώ να τις παρακολουθήσω όλες.
Όλες οι παραστάσεις ήταν δύσκολες για μαθητές και μέσα σε αυτές και οι δύο που παρακολούθησα, με τις προσωπικές πινελιές των παιδιών και των καθηγητών που τις στήριξαν τόσο σκηνοθετικά, όσο και στην κατασκευή των σκηνικών και του θεατρικού σεναρίου ..Η σημερινή μάλιστα επισημάνθηκε από τους καθηγητές πως θα ήταν δυσκολονόητη για τα παιδιά μου, καθώς πάνε Ε τάξη, αλλά τολμώ να πω πως, όχι μόνο -κυριολεκτικά -καθηλώθηκαν στην καρέκλα τους και δεν ακουγόταν τίποτα, αλλά και επιστρέφοντας στο σχολείο συζητούσαμε το νόημα του έργου που έγραψε ο Καμπανέλης..Δυσκολονόητο μπορεί να ήταν εξαιτίας του λεξιλογίου πού ήταν πραγματικά ανώτερο της ηλικίας τους, αλλά τελικά τα παιδιά σε εκπλήσσουν πολλές φορές και καταλαβαίνουν τα πράγματα και τα νοήματα μέσα από τις κινήσεις ή τα συμφραζόμενα. Ακόμα και από τις έννοιες που παρουσιάζονται.
Αυτά όμως για τα δύο έργα..Ναι, λίγα λόγια, γιατί θέλω να πω όχι ένα αλλά πολλά ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά. Σε όλα τα παιδιά όλων των θεατρικών ομάδων που παρουσίασαν τα έργα τους στην Στέγη και που δεν είχα ΔΥΣΤΥΧΩΣ την ευκαιρία να τα δω όλα.
Ένα μεγάλο μπράβο που ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους σε ένα άδειο θέατρο…
Ένα μεγάλο μπράβο που δεν τα έχασαν από τη μη προσέλευση του κόσμου…
Ένα μεγάλο μπράβο που δεν έκαναν πίσω και δεν αρνήθηκαν να παίξουν, που δεν στενοχωρήθηκαν για τα ελάχιστα άτομα που ήταν στις παραστάσεις τους και αν στενοχωρήθηκαν δεν το έδειξαν. Το αντιμετώπισαν όμως σαν επαγγελματίες, ανεβαίνοντας και δείχνοντας τον καλύτερό τους εαυτό στη σκηνή…
Ένα μεγάλο μπράβο που στο τέλος χαμογελούσαν ευτυχισμένα σε όλους μας…
Ένα μεγάλο μπράβο που στάθηκαν στο ύψος τους ενώ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ήταν εκεί για να χειροκροτήσουν την προσπάθειά τους…
Αλήθεια γιατί; Γιατί τόσο μικρή έως καθόλου η προσέλευση; Αν ήταν με χρηματικό κόστος θα πηγαίναμε πολλά σχολεία και πολλά τμήματα..Γιατί; Μέχρι και οι μαθητές μου στενοχωρήθηκαν πολύ για αυτό που είδαν και η στενοχώρια έγινε λύπη, γιατί κατά την αποχώρησή μας και αμέσως μετά το τέλος της πρωινής παράστασης ακολουθούσε άλλη μία και είδαν πως δεν είναι κανένας εκεί για να χειροκροτήσει τα παιδιά που θα έπαιζαν μετά. Μάλιστα μου ζήτησαν να μείνουμε να δούμε και εκείνη την παράσταση, για να μην παίξουν για τον.. «κανένα» τα παιδιά την παράστασή τους..
ΓΙΑΤΙ δεν είμαστε εκεί δίπλα από τα παιδιά μας που κάνουν προσπάθειες να φέρουν μοναδικές και δύσκολες παραστάσεις εις πέρας προάγοντας πραγματικά πολιτισμό, καθώς το θέατρο είναι κομμάτι του πολιτισμικού μας είναι; Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει να μην έχουν θεατές οι μαθητικές παραστάσεις..Και αυτό είναι λυπηρό πραγματικά. Είναι όλες ανοιχτές παραστάσεις, χωρίς αντίτιμο, για όλους τους δημότες των πόλεων όπου παίχτηκαν και παίζονται και είναι μια προσφορά ψυχής και καρδιάς από αυτούς τους μικρούς μαθητές «ηθοποιούς». Προσπάθεια και αγώνας είναι για αυτά τα παιδιά που περιμένουν να ανταμοιφθούν μόνο με ένα χειροκρότημα. Μαθητές που κάνουν τα μαθήματά τους και μετά δίνουν χρόνο από το χρόνο τους για να μάθουν ένα ρόλο, να ενταχθούν και να συνεργαστούν σε μια ομάδα για να προσφέρουν σε όλους μας μερικές ώρες θεάτρου και πάντα με πληρωμή λίγο από το δικό μας χρόνο και το χαμόγελό μας..
Σήμερα παρακολούθησα ,ναι, μια υπέροχη παράσταση για άλλη μια φορά με τους μαθητές μου, καθώς προσπαθώ να τους φέρνω όταν έχω την ευκαιρία κοντά στο θέατρο και σήμερα χειροκρότησα για άλλη μια φορά μαθητές και μαθήτριες για ό,τι χάρισαν σε εμάς, όμως πραγματικά σήμερα έφυγα πιο προβληματισμένη από ποτέ. Πού είμαστε όλοι μας όταν τα παιδιά μας έχουν ανάγκη ;
Ingredients
For the sourdough (starter)
250 ml lukewarm water
100 gr baker’s yeast
50 gr granulated sugar
200 gr flour for brioche
For the dough
1 kg flour for brioche
200 gr granulated sugar
150 gr milk butter
3 eggs
250 ml fresh lukewarm milk
Zest of one orange with no wax
¼ tsp mahlab
¼ tsp mastiha powder
For the filling
1kg chocolate coverture
300 gr praline cream
200 gr walnuts coarsely grated
For finishing
Molasses
1 egg to use for spread
How to prepare
In a large bowl put all the ingredients for the starter dough. Knead briefly and leave to activate the yeast and to rise.
In the mixer bowl, add the flour, the starter dough and all the ingredients of the dough. Beat with the whisk until the dough is gathered around the whisk. Cover the dough and let it “rest” and to rise for 2 hours.
Knead it and roll a thick sheet with a rolling pin.
Melt the chocolate in a double boiler and once it reaches the 32 degrees pour the hazelnut praline and mix until homogeneous. Spread the chocolate, sprinkle the walnuts and wrap the brioche in a roll. We place it in a baking pan lined with greaseproof paper.
Leave for another hour in a warm place to rise.
Using a brush “spread” the egg and bake in a well preheated oven at 180 °C for about 30 minutes.
Once you get the brioche out of the oven let it cool for 30 minutes, then we carve it and pour warm syrup.
Allow to cool and cut into slices.
We serve.
Small secrets
If we want we can do the exact same recipe using white chocolate and dark chocolate sauce instead of molasses.
Υλικά
Για το προζύμι
250 ml νερό χλιαρό
100 γρ. μαγιά
50 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
200 γρ. αλεύρι για τσουρέκι
Για την ζύμη
1 κιλό αλεύρι για τσουρέκι
200 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
150 γρ. βούτυρο γάλακτος
3 αυγά
250 ml γάλα φρέσκο χλιαρό
Ξύσμα από ένα πορτοκάλι ακέρωτο
¼ κ.γ. μαχλέπι
¼ κ.γ. μαστίχα σε σκόνη
Για την γέμιση
1 κιλό σοκολάτα κουβερτούρα
300 γρ. πραλίνα κρέμα
200 γρ. καρυδόψιχα χονδροτριμμένη
Για το φινίρισμα
Πετιμέζι
1 αυγό για άλειμα
Tρόπος παρασκευής
Σε μια λεκάνη βάζουμε όλα τα υλικά για το προζύμι. Ζυμώνουμε για λίγο και το αφήνουμε μέχρι να ενεργοποιηθεί η μαγιά και να φουσκώσει.
Στον κάδο του μίξερ ρίχνουμε το αλεύρι, το προζύμι και κατά σειρά όλα τα υλικά της ζύμης. Τα χτυπάμε με τον γάντζο μέχρι να μαζευτεί η ζύμη γύρο από τον γάντζο. Σκεπάζουμε το ζυμάρι και το αφήνουμε να «ξεκουραστεί» και να φουσκώσει για 2 ώρες.
Το πλάθουμε και ανοίγουμε φύλλο παχύ με τον πλάστη.
Λιώνουμε την σοκολάτα σε μπεν μαρί και μόλις φτάσει στους 32ο ρίχνουμε την πραλίνα φουντουκιού ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Απλώνουμε την σοκολάτα, πασπαλίζουμε με τα καρύδια και τυλίγουμε το τσουρέκι σε ρολό. Το βάζουμε σε ταψί που έχουμε απλώσει αντικολλητικό χαρτί.
Το αφήνουμε για μια ώρα ακόμα σε ζεστό μέρος να φουσκώσει.
Με πινέλο «περνάμε» το αυγό και το ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 30 λεπτά περίπου.
Μόλις βγάλουμε το τσουρέκι από τον φούρνο το αφήνουμε να κρυώσει για 30 λεπτά, το χαράζουμε και το περιχύνουμε με χλιαρό πετιμέζι.
Το αφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε σε φέτες.
Σερβίρουμε.
Mικρά μυστικά
Αν θέλουμε κάνοντας την ίδια ακριβώς συνταγή αντί για πετιμέζι περιχύνουμε το τσουρέκι με σάλτσα λευκής σοκολάτας και μαύρης σοκολάτας
