Μέρος 1ον

Εδώ και πολύ καιρό εγώ, ο Πρόδρομος, ο Βασίλης και ο Νικόλας (Κεμπάρης) σχεδιάζουμε και φυσικά με υποστήριξη κάποιας αυτοκινητιστικής εταιρίας, να κάνουμε τον γύρο της Γης με Ι.Χ!!

Φυσικά όχι με την Καρίνα μου, γιατί θα μου το κρατήσουν οι Ιάπωνες αν περάσω από κει, αλλά  με Ι.Χ. το οποίο θα μας δώσει η βιομηχανία ήτοι:  Mercedes, Audi, Skoda, Fiat, Ford, Toyota, κλπ σύμφωνα με τα λεγόμενα του Πρόδρομου. Αρκεί όμως να βγάλω εγώ το πρόγραμμα, από πού θα ξεκινήσουμε και πού θα καταλήξουμε. Και με μια απλή ματιά δική μου και φυσικά τον καιρό που θα ξεκινήσουμε, γιατί αν πχ ξεκινήσουμε Αύγουστο από Ελλάδα, στο Βλαδιβοστόκ της Σιβηρίας-Ρωσίας θα έχει φθινόπωρο … Και στα Νησιά Μάρσαλ του Ειρηνικού Ωκεανού θα έχει 50C….Και μετά πάνω όπως θα πηγαίνουμε αν πάμε από κει που λέω εγώ, δηλαδή από τα νησιά Μάρσαλ βόρεια προς Αλάσκα και το Άνκοτραζ αρχές Σεπτέμβρη, θα έχει -20C εκεί .. Kαι κάπως έτσι τέλος πάντων, λέμε να ξεκινήσουμε αν όλα πάνε καλά με τα λεγόμενα του Πρόδρομου κάπως έτσι:

Μέρος 2ον

Ξεκινάμε από Αλεξάνδρεια φυσικά, με Ελληνικές Σημαίες και  με μια μεγάλη επιγραφή στο Ι.Χ. μας «Alexandria Hellas … Kostas-Prodromos-Nikos -Vasilis-Marco Polo and Christophoro Colompo»!!

Λοιπόν ξεκινάμε από την Αλεξάνδρεια και πάμε για Βουλγαρία μέσω Θεσσαλονίκης-Σερρών-Σιδηροκάστρου-Προμαχώνα …..

2) Βουλγαρία: Sadanski-Blagoevgrant-Sofia-Pleven-Silistra …

3) Ρουμανία: Alexandria -Craiova- Bukuresti-Ploesti-Basrov και Botosani ….και φτάνουμε στα σύνορα της Ουκρανίας

4) Ουκρανία: Θα προχωρήσω γύρω στα 500 χιλιόμετρα και θα φτάσουμε στο Cernobil και κάπου εκεί θα κόψω δεξιά για το Kiev και μετά στο Harkiv …Μέχρι εκεί περίπου τα 1.200 χλμ από τα σύνορα της Ρουμανίας. Προχωράμε εμείς και πάμε τώρα προς το Dnipropetrofsk και Maryoupol. Εκεί πάμε στα 4.300 χλμ από την Πατρίδα μας και στα 120 χλμ φτάνουμε στα σύνορα της Ρωσίας….

5) Ρωσία:

Μπαίνουμε στη Ρωσία και βαδίζω προς το Rostof και από κει βλέπω το βουνό του Νώε, το όρος Αραράτ ..  Προχωράω προς το Αραράτ όπου σε μία μέρα το περνάω και στα 1.100 χλμ βλέπω την Kασπία Θάλασσα και το λιμάνι του Astrahan, μια πόλη του 1.500.000 κατοίκων. Μέχρι εκεί από την Πατρίδα πάμε στα περίπου 7.400 χλμ (7  φορές Αλεξάνδρεια-Αθήνα-Αθήνα-Αλεξάνδρεια) και φτάνω στο λιμάνι όπως είπαμε του Αστραχάν …….

Μέρος 3ον

Εκεί φυσικά δεν θα πάρουμε καράβι για απέναντι, αλλά θα ανέβουμε πολύ λίγο (2.300 χλμ)βόρεια μέχρι το Saratof  και εκεί, αφού θα φάμε αυγοτάραχο Οξύνθου από την Κασπία, θα κόψω δεξιά για το Kazakstan και τα σύνορα, όπου πιστεύω να έχω φτάσει μετά από 18 ωρίτσες!! Εκεί κάπου πάμε στα  9.800 – 10.000 χχλμ από την Πατρίδα μας … Και φτάνουμε στο …

6 ) Καζακστάν:

Δείχνουμε τα χαρτιά μας και βουρρρ..  τώρα προς Aktobe, Karaganti, Astana και Αlmati, την πρωτεύουσα του Καζακστάν, 220 χλμ βόρεια του Kirgistan και 370 χλμ νότια της λίμνης Βαϊκάλης … Εκεί πάμε στα 19.400 χλμ από την Πατρίδα μας. Και να φανταστείτε έκοψα και δρόμο, γιατί απέφυγα τη λίμνη Αράλη που είναι 666 χλμ μήκος και 120 μέτρα πλάτος, αλλά με πάνω από 5 εκατομμύρια στρέμματα ρύζια και καταλαβαίνετε τι κουνούπι κυκλοφορεί εκεί ! Αλλά ο Κώτσος δεν πέρασε πρώτη φορά από κει και έτσι απέφυγα αυτή την κωλοπεριοχή…άσε που όλος ο τόπος είναι γεμάτος από  Gulag (πρώην Σοβιετικές φυλακές χωρίς ντουβάρια-τείχη) ..ποιός να δραπέτευε από κει; Στα 1.500 χλμ δεν έχει τίποτε άλλο από χιόνια το χειμώνα  2-3 μέτρα και ξηρασία το καλοκαίρι … Άντε φύγε!! Λοιπόν φτάσαμε στο Almati. Αράζουμε κάνα 2ήμερο και από κει την ανηφόρα για Σιβηρία-Ρωσία πάλι, όπου πιστεύω σε κάνα 2ήμερο θα πιάσω Σιβηρικά σύνορα..Εκεί πάμε στα 11.400 χλμ…..

7 ) Φτάνω ξανά στα σύνορα Ρωσίας-Σιβηρίας και μπαίνω μέσα στα 200 χλμ, σα να λέμε Βόλος από Αλεξάνδρεια, φτάνουμε στο Rudcoysk και από κει στο Novosibirsk. Βαδίζω δεξιά για το Krasionzak και στα 2.600 χλμ φτάνω στο Mohe, 111 χλμ βόρεια της ανατολικής Κίνας.. Και μέχρι εκεί πάμε στα  22.000 χλμ  από την Πατρίδα μας …Κάπου εκεί αρχίζει η μεγάλη κατηφόρα για τα Νησιά Sahalin, ακριβώς πάνω από την Japan (Ιαπωνία)…Παίρνω λοιπόν την κατηφόρα και στα 1.800 χλμ φτάνω στην τελευταία πόλη της Ρωσίας, εκεί όπου οι περισσότεροι κάτοικοι μοιάζουν με Κινέζους παρά με Ρώσους  και είναι πολύ φυσικό, από την ώρα που η Κίνα απέχει μόνο 300 χιλιόμετρα …….

Μέρος 4^ον

Βλαδιβοστόκ.. Μόλις φτάσουμε στο λιμάνι, από κει θα κόψω λίγο προς το Γιαπωνέζικο Προξενείο που είναι κοντά στο παλιό εξοχικό του Λένιν και θα πάμε να πάρουμε καράβι για την Ιαπωνία .. Όπου τα καράβια εκεί είναι «ταξί»  παρά καράβια, σα να λέμε Ρίο- Αντίρριο, αλλά όχι τόσο κοντά. Απλώς το πλοίο από το Βλαδιβοστόκ μέχρι το νησί της Ιαπωνίας Hokkaido και το λιμάνι Saporo, κάνει μία μέρα ακριβώς…

 8 ) Ιαπωνία:

Κατεβαίνουμε στο Saporo και από κει βούρρρρ.. για κάτω προς το νησί Honshu και την πόλη Akita.. Και πάνω, το βουνό των 2.024 μέτρων το Hirosaki. Από κει βλέπουμε πινακίδα ΤΟΚΥΟ 540 χλμ. Περνάω το Giamamoto, το Nigata, το Utsominiha και βλέπω το βουνό Fitzi – Hataka 3.013 μέτρα …Και φτάνω στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, το Τόκυο … Το Ι.Χ. μας πετάει ..φωτιές, αφού έχει διασχίσει μέχρι στιγμής τα 21.860 χλμ  από την πατρίδα μας.. Και αν βάλουμε και τα 700 ναυτικά μίλια, πάμε στα 22.500 περίπου χλμ. Από το Τόκυο πάω προς το Kafu, Osaka, Yokohama, Nagoua, Kope, Hiroshima, από όπου θα πάρουμε το καράβι για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής…

Μέρος 5^ον

 Από την Χιροσίμα θα πάρουμε το πλοίο για τις ΗΠΑ και το λιμάνι του Seatle, αλλά ενδιάμεσα θα περάσουμε πρώτα τα νησιά Marshal- Kiribati-Hawai και θα βγούμε στο Σιάτλ των Δυτικών Ηνωμένων Πολιτειών.. Τον Δεκέμβριο του 1941 οι Γιαπωνέζοι κάνανε 18 μέρες από το λιμάνι της Οsaka να φτάσουν στο Perl Harbour de Hawai με τα 1.462 πλοία και τα 882 αεροπλάνα, εκ των οποίων τα 230 βομβαρδιστικά…Tο πλοίο που πάει τώρα τη διαδρομή Hiroshima- Seatl κάνει 13 μέρες, με μια μόνο στάση στο νησί Pekermon. Kαι φτάνουμε Αμέρικα..

Μέρος 6^ον

Κατεβαίνουμε στο Σιάτλ και από κει πάμε το δρόμο για το Chicago, αφού περάσουμε τις Πολιτείες της Μοντάνα και της Ντακότα. Στα 1900 χλμ απο το Seatle φτάνουμε στην Πολιτεία του Ιλινόις και το Σικάγο, που βρέχεται από τη  λίμνη του Michigan(Μίτσιγκαν). Πάμε εκεί,  βλέπουμε τον χωριανό μας τον Μιχάλη τον Κοσμίδη (Μπατάνα), όπου είναι εκεί από  25ετίας και πλέον και κατηφορίζουμε προς την Indianapolis στα 800 χιλιόμετρα και κάπου εκεί κόβουμε αριστερά πρoς την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ: τη New York (Nέα Υόρκη) … Φιλαδέλφεια, Ουάσινγκτον και πάμε φουλ για το Miami στα 4.300 χλμ, αφού περάσουμε τη Βόρεια Καρολίνα, όπου στον Εμφύλιο πόλεμο της Αμερικής από το 1862 μέχρι το 1865 αρχές 1866, οι Βόρειοι κατανίκησαν τους Νότιους. Από κει  μπαίνουμε στη Νότια Καρολίνα, προχωράμε για τη Γεωργία με πρωτεύουσα την Αθήνα, όπου την πόλη βάφτισε έτσι ο Πρόεδρος της Αμερικής τότε, ο Αβραάμ Λίνκολν, λόγω του θαυμασμού του προς τους Αθηναίους και το Στρατηγό Μιλτιάδη από τη  μάχη του Μαραθώνα τον Απρίλιο του 490 π.Χ. Και πάμε προς το Μαϊάμι, κάπου εκεί στην διασταύρωση Montgomery-Charleston θα κόψουμε προς την Πολιτεία του Texas και την πρωτεύουσά της το Dallas,  όπου το 1962 η το 1963 δεν θυμάμαι καλά, δολοφονήθηκε ο Κέννεντυ. Από εκεί στα 1800 χιλιόμετρα θα φτάσουμε στο El Paso (Μονομαχία στο Ελ Πάσο, Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος, Για μια Χούφτα Δολάρια) και φυσικά το Alamo από τη μάχη με τους Μεξικανούς υπό το Στρατηγό Santa Anna to 1832 (θυμηθείτε το Άλαμο). Μέχρι εκεί από την πατρίδα μας έχουμε περίπου τα 37.500 χλμ, φυσικά τα ναυτικά μίλια δεν τα βάζουμε… Καθόμαστε ένα 2ήμερο στο Houston και φεύγουμε για το Orlando του Miami, όπου από εκεί θα πάρουμε το πλοίο για την Πορτογαλία και το λιμάνι της Lisboas (Λισσαβόνας), όπου η διαδρομή είναι περίπου 18 μέρες με ενδιάμεσες στάσεις στη Havana Kouba (Αβάνα της Κούβας) και μετά San Dominique ( Άγιο Δομίνικο), Puerto Rico (Πουέρτο Ρίκο) και μετά καθόλου στάση για πάνω από 15 μέρες μέσα στον Ατλαντικό Ωκεανό…. Φυσικά θα πω τον καπετάνιο μην κάνει καμιά χαζομάρα και περάσουμε το Τρίγωνο των Βερμούδων(!!) χαχαχα ..και όπως είπαμε σε 15 μέρες φτάνουμε στα Πορτογαλέζικα Νησιά των Azores (Αζόρες) και από εκεί σε 3  μέρες με ξημέρωμα την 4η μέρα, βλέπουμε ξανά Ευρώπη και τη Λισσαβόνα…(ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492 έκανε 122 μέρες μέχρι την Αϊτή, εμείς 18-19 μέρες)

Μέρος 7^ον

 10) Ευρώπη και Πορτογαλία:

Το πλοίο φτάνει στο λιμάνι του Vasco da Gama (Βάσκο ντα Γκάμα) της Λισσαβόνας και προχωράμε για τον τελικό προορισμό μας, την Πατρίδα Ελλάδα…Περνάω Estoril, Setubal, Pacos Ferreira και μπαίνω στα 390 χλμ στην Ισπανία.. Μέχρι εκεί έχουμε από την Πατρίδα περίπου 41.000 χλμ χωρίς τα ναυτικά μίλια του Ατλαντικού Ωκεανού.

 11) Ισπανία:

Περνάω Badajoz, Merida, Sevilla και κατηφορίζω λίγο πρoς το Palos de Fuenlabrada, την πόλη όπου ξεκίνησε ο Κολόμβος για την Αμερική τον Οκτώβριο του 1492 με τις καραβέλες Santa Maria, La Ninja, La Pinta και σε λίγο μετά από κάνα 9ωρο φτάνω στό Givraltar (Γιβραλτάρ),  όπου από το 1669 στην Ναυμαχία του Cadix (Κάδιξ), οι Άγγλοι νικήσαν τον Ισπανικό στόλο και πήραν υπό την κυριαρχία τους τις Ηράκλειες Στήλες (Στενό του Γιβραλτάρ που χωρίζει την Ευρώπη από την Αφρική). Μετά ανεβαίνουμε την ανηφορίτσα προς Μalaga, Almeria, Kartagena, Murcia,  Elce, Valencia, Castegion de la Plana, Villareal, Taragona, BARCELONA. Mέχρι εκεί από τα Πορτογαλλοϊσπανικά σύνορα περίπου τα 2.700 χλμ και πάμε στα 44.000 περίπου χλμ πάνω – κάτω.. Είμαστε λοιπόν στη Βαρκελώνη (Sagrada Famillia, Kartedal, Ra Blaba, Plaza Cataluna, Camp Nu f.c. Barcelona) και φεύγω για τα Γαλλικά σύνορα, όπου και φτάνω μετά από 160 χιλιόμετρα ….

12) Γαλλία:

Μπαίνω στη Γαλλία του Βοναπάρτη Ναπολέοντα, του Γιάννη  Αγιάννη του Βίκτωρος Ουγκώ (ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ) και του Στρατηγού Ντε Γκώλ..  Βαδίζουμε νότια με προορισμό το Πριγκιπάτο του Μονακό με ενδιάμεσες πόλεις τις Perpignane, Monpellie, Marseil,  Toulon και Pringipe de Monaco  με το Καζίνο του, που για να μπεις να παίξεις πρέπει να πουλήσεις το σπίτι σου!! Φεύγουμε από το Μονακό και στα 57 χλμ  μπαίνουμε στην χώρα του «Una faca, una raca», την Ιταλία…

Μέρος 8^ον

 13) Ιταλία:

Μπαίνουμε Ιταλία λοιπόν και πάμε προς τη Τζένοα με τα 449 τούνελ μέσα στην πόλη και μέχρι το Livorno  4.448 τούνελ. Περνάω τη La Specia, Villarezio, Piza, Lucca, Empoli (Έμπολι), Firenze (Φλωρεντία) και Ancona, για το λιμάνι όπου θα πάρουμε το καράβι για την Ελλάδα… Μέχρι εκεί περίπου από την Πατρίδα όπου ξεκινήσαμε, τα 50.700 χλμ. Λιμάνι της Ανκόνα και σε 17 ώρες λιμάνι της Ηγουμενίτσας και ..Πατρίδα Ελλάδα μετά από  51.700 χιλιόμετρα και πάνω από 600.000 ναυτικά μίλια Ειρηνικό και Ατλαντικό Ωκεανό…

14) Ελλάς:

Ηγουμενίτσα, όπου το πρώτο  πράγμα που θα κάνω τουλάχιστον εγώ, θα είναι να φάω 7 γύρους με μπόλικο κρεμμύδι και τζατζίκι μέσα και με μπόλικο άνηθο!! Μόλις φάμε,  θα ανέβουμε  την ανηφόρα του Σουλίου και την κωμόπολη της Παραμυθιάς και από εκεί στάση στα Γιάννενα και στο νησάκι του Αλή Πασά για χέλι τηγανιτό…αλλά όχι κατευθείαν, για να χωνέψουμε τους γύρους που έχουμε φάει στην Ηγουμενίτσα και φυσικά παγωτό χωνάκι στο Μέτσοβο και Ελληνικό καφεδάκι… Φεύγουμε για Γρεβενά, Κοζάνη, Βέροια και επιτέλους……

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ε Ι Α, μετά από  52.000 χιλιόμετρα περίπου …..

Επιγραμματικά η διαδρομή:

1) Ελλάς … 2) Βουλγαρία … 3) Ρουμανία … 4) Ουκρανία … 5) Ρωσία … 6) Καζακστάν … 7) Σιβηρική Ρωσία … 8) Μογγολία … 9) Ιαπωνία … 10) U.S.A … 11) Πορτογαλία … 12) Ισπανία … 13) Γαλλία … 14) Ιταλία … Αυτός είναι περίπου «ο ΓΥΡΟΣ της ΓΗΣ με αυτοκίνητο» … και αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι που θα διασχίσουμε … όπως και τα βουνά και τα ποτάμια και οι πόλεις …….

ΤΕΛΟΣ …….

Οι μαθητές μαθαίνουν ότι το κεντρικό δόγμα της μοριακής βιολογίας είναι πως το DNA γίνεται RNA και αυτό με τη σειρά του μετατρέπεται σε πρωτεΐνες. Όμως μέχρι τώρα οι επιστήμονες είχαν δει μόνο το πρώτο στάδιο: την «μεταγραφή» του DNA σε RNA.

Τώρα, για πρώτη φορά, είδαν και το δεύτερο στάδιο της ζωτικής διαδικασίας της έκφρασης των γονιδίων: την «μετάφραση» του γενετικού κώδικα του RNA σε πρωτεϊνες, γυρίζοντας και το σχετικό φιλμ σε ζωντανά κύτταρα. Έτσι, οι επιστήμονες, έχοντας δει και το αρχικό στάδιο στη ζωή μιας πρωτεΐνης, δεν θα είναι πια «χαμένοι στην μετάφραση»!

                Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Κολοράντο, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Τιμ Στάσεβιτς του Τμήματος Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό “Science”.

                Εξήντα περίπου χρόνια μετά την περιγραφή της διαδικασίας δημιουργίας των πρωτεϊνών από τον βρετανό νομπελίστα βιολόγο Φράνσις Κρικ, οι επιστήμονες κατάφεραν πια να δουν με τα μάτια τους, χάρη σε ένα ειδικό μικροσκόπιο με δύο υπερευαίσθητες κάμερες και με ακρίβεια σε επίπεδο νανοκλίμακας, τη στιγμή που γεννιέται μια πρωτεϊνη στο ριβόσωμα του κυττάρου.

                Στο ίδιο τεύχος του “Science”, μια δεύτερη επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Σίνγκερ του Κολλεγίου Ιατρικής ‘Αλμπερτ Αϊνστάιν, παρουσίασε ένα ανάλογο επίτευγμα, αλλά με διαφορετική τεχνική.

                «Κανείς έως τώρα δεν είχε μπορέσει να παρατηρήσει τη γέννηση μιας πρωτεΐνης. Πρόκειται για ένα κρίσιμο βήμα στην έκφραση των γονιδίων, που σχετίζεται με πολλές ασθένειες. Επειδή δεν ήμασταν σε θέση να δούμε αυτή τη διαδικασία, δεν μπορούσαμε και να κατανοήσουμε τι πήγαινε στραβά. Στο παρελθόν, οι επιστήμονες είχαν δει τη διαδικασία αυτή in vitro, αλλά όχι σε ζωντανά κύτταρα», δήλωσε ο Στάσεβιτς.

                Οι πρωτεΐνες -μεγάλα βιομόρια από αμινοξέα- επιτελούν τις περισσότερες κυτταρικές λειτουργίες και είναι ο λόγος που είμαστε ζωντανοί. Μεταξύ άλλων, διαπιστώθηκε ότι η δημιουργία πρωτεϊνών γίνεται με ρυθμό δέκα αμινοξέων ανά δευτερόλεπτο.

Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://science.sciencemag.org/content/early/2016/05/04/science.aaf0899

Παύλος Δρακόπουλος

ΑΠΕ-ΜΠΕ