«Οι κυβερνοεπιθέσεις δεν είναι απλώς πιο πολλές – είναι πιο έξυπνες, πιο αυτόνομες και πιο επικίνδυνες», επισημαίνει ο κ. Ελευθέριος Αντωνιάδης, CTO & Founder της εταιρείας Odyssey, εταιρείας που ειδικεύεται στην κυβερνοασφάλεια. Όπως εξηγεί, η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) έχει πάψει να είναι μόνο εργαλείο προόδου. Στα χέρια των κακόβουλων παραγόντων, έχει μετατραπεί σε μέσο εκτεταμένης  ψηφιακής απειλής.

Το οικονομικό κόστος αυτών των επιθέσεων; «Μέχρι το τέλος του 2025, οι ζημιές από κυβερνοεγκληματικότητα προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 10,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς όπως η ENISA», ανέφερε χαρακτηριστικά. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι πια το αν θα συμβεί η επόμενη επίθεση, αλλά το πότε και το αν οι οργανισμοί θα είναι έτοιμοι να την αντιμετωπίσουν.

Σε ερώτηση για το πώς η ΤΝ αλλάζει το τοπίο των απειλών, το στέλεχος τόνισε ότι η εξέλιξη είναι εντυπωσιακή και ανησυχητική ταυτόχρονα. «Οι επιθέσεις δεν χρειάζονται πλέον ανθρώπινη καθοδήγηση. Ένας αλγόριθμος μπορεί να γράψει μαζικά πειστικά phishing emails, που παρακάμπτουν τα φίλτρα ασφαλείας, ή να μιμηθεί με απόλυτη ακρίβεια το ύφος ενός CEO ζητώντας άμεση μεταφορά χρημάτων» πρόσθεσε.

Ακόμη πιο επικίνδυνα, συνέχισε, είναι τα ransomware που διαθέτουν δυνατότητες μηχανικής μάθησης. «Εισχωρούν σε κρίσιμα δίκτυα, εντοπίζουν τα πιο ευαίσθητα δεδομένα -όπως ιατρικά πρωτόκολλα ή οικονομικά αρχεία- και τα κρυπτογραφούν ακαριαία. Το μήνυμα λύτρων εμφανίζεται χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση και δεν υπάρχει χρόνος για αντίδραση» ανέφερε. Το ίδιο συμβαίνει, όπως εξήγησε, και με τις επιθέσεις DDoS: «Με εργαλεία ΤΝ, αναλύουν τη συμπεριφορά των χρηστών σε πραγματικό χρόνο και ξεκινούν την επίθεση την πιο κρίσιμη στιγμή. Για παράδειγμα, όταν ένας ιστότοπος αεροπορικών κρατήσεων δέχεται μέγιστη επισκεψιμότητα».

Στο ερώτημα αν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αυτών των επιθέσεων, η απάντησή του ήταν σαφής: «Η άμυνα δεν αρκεί. Το ζητούμενο σήμερα είναι η κυβερνοανθεκτικότητα, δηλαδή η ικανότητα ενός οργανισμού να αντέχει, να προσαρμόζεται, να ανακάμπτει και να  συνεχίζει να λειτουργεί, ακόμη και όταν δέχεται επίθεση». Όπως τόνισε, η εποχή που η ασφάλεια αντιμετωπιζόταν ως υπόθεση του IT έχει περάσει. «Πρέπει όλος ο οργανισμός να είναι σε εγρήγορση από την ηγεσία μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο» σημείωσε.

Η Odyssey, ανέφερε, έχει επενδύσει σημαντικά στον σχεδιασμό λύσεων που συνδυάζουν τεχνολογία αιχμής με επιχειρησιακή εμπειρία. «Η προσέγγισή μας δεν είναι γενική και αόριστη. Δημιουργούμε εξατομικευμένα μοντέλα κυβερνοασφάλειας, βασισμένα στις πραγματικές ανάγκες του πελάτη και στην ανάλυση του περιβάλλοντος απειλών σε πραγματικό χρόνο» πρόσθεσε.

Η κυβερνοανθεκτικότητα, εξήγησε, δεν είναι ένα ακόμα τεχνικό KPI. «Είναι προϋπόθεση επιχειρησιακής συνέχειας και εμπιστοσύνης. Αν ένας οργανισμός χτυπηθεί, δεν κινδυνεύει μόνο να χάσει δεδομένα, κινδυνεύει να χάσει τη φήμη του, τη νομική του ασφάλεια και τελικά την ίδια του τη λειτουργία» τόνισε.

Τι μπορούν να κάνουν πρακτικά οι οργανισμοί

«Καταρχάς να αξιοποιήσουν και οι ίδιοι την ΤΝ στην άμυνά τους. Η τεχνολογία υπάρχει, το θέμα είναι αν θέλουν και μπορούν να την εφαρμόσουν με ταχύτητα. Έπειτα, πρέπει να ενισχύσουν την κουλτούρα ασφάλειας, με διαρκή εκπαίδευση και εγρήγορση. Και, τέλος, να σταματήσουν να λειτουργούν μεμονωμένα. Η απομόνωση είναι αδυναμία. Η συνεργασία με εξειδικευμένους εταίρους είναι η μόνη ρεαλιστική στρατηγική» σημείωσε.

Όσο για το μέλλον; Το στέλεχος της Odyssey δεν έκρυψε τον προβληματισμό του: «Βρισκόμαστε σε έναν αθέατο ψηφιακό πόλεμο, όπου οι αντίπαλοι εξελίσσονται διαρκώς. Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε – μπορούμε μόνο να γίνουμε εξίσου έξυπνοι, γρήγοροι και ανθεκτικοί. Αλλιώς, θα μείνουμε εκτός παιχνιδιού».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μax Boot: Οι ουκρανικές επιθέσεις της περασμένης Κυριακής εναντίον ρωσικών στρατηγικών αεροσκαφών δεν θα επιφέρουν πιθανότατα μεγάλη αλλαγή στο πεδίο της μάχης, θα πλήξουν όμως την ικανότητα της Ρωσίας να εκτοξεύει πυραύλους εναντίον ουκρανικών πόλεων. Πρόκειται για μια μεγάλη επιχειρησιακή και ψυχολογική νίκη της Ουκρανίας. Αμφιβάλλω αν θα περάσει το μήνυμα, αλλά ο Πούτιν πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο.

Jim Geraghty: Στο δεύτερο ταξίδι μου στην Ουκρανία, μίλησα με τον Άχμεντ Ζακάγιεφ, τον πρωθυπουργό της εξόριστης τσετσενικής κυβέρνησης. Οι Τσετσένοι πολεμούν κατά των Ρώσων στην Ουκρανία. Μου είπε: «Στους Ρώσους αρέσει να πολεμούν σε ξένη εδάφη. Σιχαίνονται να πολεμούν σε ρωσικό έδαφος». Ο Πούτιν δεν θα πιεστεί να συνάψει συμφωνία αν οι ελίτ στη Μόσχα και την Πετρούπολη δεν νιώσουν τις συνέπειες του πολέμου. Οι επιδρομές βαθιά στη Σιβηρία στέλνουν το μήνυμα ότι κανένα μέρος της Ρωσίας δεν είναι ασφαλές.

ΜΒ: Εκτός από τη χρήση πυρηνικών όπλων, την οποία μάλλον αποκλείω, δεν υπάρχει κάτι που δεν έχει κάνει ο Πούτιν. Οι Ρώσοι σκληροπυρηνικοί ζητούν συνεχώς μαζικούς βομβαρδισμούς ουκρανικών πόλεων. Ο Πούτιν δεν το κάνει όχι επειδή είναι ανθρωπιστής, αλλά επειδή η ουκρανική αεράμυνα είναι ισχυρή. Το Κρεμλίνο θα βομβαρδίσει βέβαια το Κίεβο για αντίποινα, αλλά αυτό το κάνει από την αρχή του πολέμου.

JG: Συμφωνώ. Ένα από τα προβλήματα που έχεις όταν διεξάγεις έναν βίαιο πόλεμο είναι πως δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια κλιμάκωσης σε απάντηση της εχθρικής δράσης.

ΜΒ: Οι Ουκρανοί έστειλαν ένα μήνυμα και στις ΗΠΑ: ότι δεν τις εμπιστεύονται. Χρησιμοποιούν drones όχι μόνο επειδή είναι τόσο αποτελεσματικά, αλλά κι επειδή είναι κατασκευασμένα στην Ουκρανία. Η δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών έχει αυξηθεί βέβαια από τότε που ανέλαβε την προεδρία ο Τραμπ. Οι Ουκρανοί γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με έναν Αμερικανό Πρόεδρο που έχει αδυναμία στους εγκληματίες πολέμου στο Κρεμλίνο.

JG: Πάντως, αν ο Τραμπ θέλει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των Ουκρανών, μπορεί να τους δώσει μερικούς Patriot.

ΜΒ: Οι επιθέσεις αυτές επιβεβαιώνουν τα μαθήματα που έχουμε μάθει τα τρία τελευταία χρόνια: τα drones είναι το μέλλον των πολεμικών επιχειρήσεων. Στην αρχή του πολέμου, πάνω από το 70% των απωλειών οφείλονταν στο πυροβολικό. Σήμερα οφείλονται στα drones. Και αυτό το μάθημα πρέπει να το μάθουν όλοι, περιλαμβανομένης της Ταϊβάν, αλλά και των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ μπορούν να παράγουν μόλις 100.000 drones τον χρόνο, έναντι 2,2 εκατομμυρίων που παρήγαγε πέρυσι η Ουκρανία.

JG: Εγώ πάλι σκέφτομαι πόσο ασφαλείς είναι οι δικές μας αεροπορικές βάσεις από επιθέσεις όπως αυτές των Ουκρανών. Νομίζω όχι ιδιαίτερα. Γι’ αυτό και όταν επισκέφθηκα πρόσφατα το Κίεβο, είδα πολλούς Ευρωπαίους αξιωματούχους να θέλουν να πάρουν μαθήματα drones από τους Ουκρανούς….

(*) Οι Max Boot και Jim Geraghty είναι αρθρογράφοι της Washington Post
Προέλευση: συζήτηση για την Washington Post με συντονιστή τον Damir Marusic
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πάνω από το ήμισυ (53%) των εδαφών στην Ευρώπη και τα παράλια της Μεσογείου επλήγησαν από ξηρασία στα μέσα Μαΐου, σύμφωνα με την ανάλυση από το Γαλλικό Πρακτορείο των δεδομένων του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Ξηρασίας (European Drought Observatory, EDO) για την περίοδο από τις 11 ως τις 20 Μαΐου 2025.

Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί γι’ αυτή την περίοδο του έτους από την αρχή των παρατηρήσεων το 2012. Είναι περισσότερο από 20 μονάδες πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 2012-2024 (30%).

Ο δείκτης ξηρασίας του παρατηρητηρίου του ευρωπαϊκού προγράμματος Copernicus, που βασίζεται σε δορυφορικές παρατηρήσεις, συνδυάζει τρεις παραμέτρους: τις βροχοπτώσεις, την υγρασία των εδαφών και την κατάσταση της βλάστησης. Συνάγει απ’ αυτές τρία επίπεδα ξηρασίας (παρακολούθηση, προειδοποίηση, συναγερμός).

Από τις 11 ως τις 20 Μαΐου, 42% των ευρωπαϊκών εδαφών και των παραλίων της Μεσογείου εμφάνιζε έλλειψη υγρασίας (προειδοποίηση) και 5% βρίσκονταν σε συναγερμό, πράγμα που σημαίνει ότι η βλάστηση εξελισσόταν αφύσικα.

Οι χώρες της βόρειας, της ανατολικής και της κεντρικής Ευρώπης επλήγησαν ιδιαιτέρως, με υψηλά ποσοστά συναγερμού. Έτσι, 19% του ουκρανικού εδάφους ήταν σε συναγερμό ενώ άλλες χώρες αντιμετώπισαν επίσης μια ανησυχητική κατάσταση: η Λευκορωσία (17%), η Πολωνία (10%), η Ουγγαρία και η Σλοβακία (9%). Νοτιότερα, τα ποσοστά των εδαφών σε κατάσταση συναγερμού, βάσει του δείκτη ξηρασίας, έφθαναν ή υπερέβαιναν το 20% σε ορισμένες χώρες ή εδάφη: τη Συρία, την Κύπρο και τα Παλαιστινιακά Εδάφη.

Χωρίς να βρεθούν σε κατάσταση συναγερμού, ορισμένες χώρες επλήγησαν σοβαρά από ξηρασία όλων των επιπέδων στα μέσα Μαΐου, κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο (στο 98% της επικράτειάς του). Η κατάσταση αυτή διαρκεί από τα μέσα Μαρτίου στην εν λόγω χώρα, καθώς πλήττεται κατά μέσο όρο το 81% των βρετανικών εδαφών. Το 60% των εδαφών εκεί αντιμετώπιζαν έλλειψη υγρασίας (προειδοποίηση) κατά την ίδια περίοδο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο γνώρισε την πιο ζεστή και πιο ξηρή άνοιξη των τελευταίων 50 και πλέον ετών, με μόνο 128,2 χιλιοστά βροχής από την αρχή Μαρτίου μέχρι το τέλος Μαΐου, ανακοίνωσε χθες, Δευτέρα, η βρετανική μετεωρολογική υπηρεσία Met office, κάτι που επηρεάζει ήδη τους αγρότες και τα υδάτινα αποθέματα. Πιο συγκεκριμένα, η Αγγλία «γνώρισε μάλιστα την πιο ξηρή άνοιξη εδώ και περισσότερο από 100 έτη».

Αντιθέτως η Πορτογαλία και η Ισπανία δεν αντιμετώπιζαν πρόβλημα στα μέσα Μαΐου, σύμφωνα με το EDO, καθώς εμφάνιζαν από τα πιο χαμηλά ποσοστά ξηρασίας (0,2% και 2,3%). Στη Γαλλία, επηρεάσθηκε λιγότερο από το ένα τρίτο του εδάφους (31%), κυρίως στο βόρειο τμήμα της χώρας.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προειδοποίησε από την πλευρά της στις 23 Μαΐου για μεγάλους οικονομικούς κινδύνους εξαιτίας της ξηρασίας, καθώς απειλείται έως και το 15% της παραγωγής της ευρωζώνης σε περίπτωση ακραίων επεισοδίων, τα οποία αναμένεται ότι θα γίνουν συχνότερα με την κλιματική αλλαγή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλάζουν όλα. Ο στρατιώτης του 21ου αιώνα είναι ένας στρατιώτης ο οποίος καταρχάς, πρέπει να ξέρει να χειρίζεται drone. Να πρέπει να χειρίζεται αντί-drone.

 Αυτό τόνισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ο οποίος συμμετείχε σε συζήτηση,  με τους δημοσιογράφους Αλεξάνδρα Φωτάκη, Δημήτρη Μανιάτη, Αναστασία Γιάμαλη, με θέμα «Η αναγέννηση της αμυντικής βιομηχανίας, η καινοτομία, οι νέες high level θέσεις εργασίας και οι Ένοπλες Δυνάμεις της νέας εποχής», στο πλαίσιο του συνεδρίου του in.gr «Brain Regain Retain».

«Δεν είναι», συνέχισε, «η παλιά λογική της πορείας των 40 χιλιομέτρων που έκανα εγώ στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού με 25 κιλά στην πλάτη και ένα Tommy Gun (υποπολυβόλο Thomson) στο χέρι και ένα κράνος το οποίο ήταν 2,5 κιλά. Δεν είναι αυτό που υπάρχει σήμερα».

 «Πρέπει να έχει μια άλλη δυνατότητα και θα έχει μια άλλη δυνατότητα» εξήγησε και υπογράμμισε ότι αυτό θα συμβεί με την εφαρμογή της «Ατζέντας 2030».

 Αναφερόμενος στο γιατί ένας νέος να επιλέξει να ενταχθεί στις Ένοπλες Δυνάμεις, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας σημείωσε μεταξύ άλλων: «Νομίζω ότι θα έχει μπροστά του μια λαμπρή καριέρα. Και εννοώ μια δουλειά στο πιο εξελιγμένο τεχνολογικά περιβάλλον ή από τα πιο εξελιγμένα που μπορεί να βρει κανείς σήμερα στην Ελλάδα ή και στον κόσμο».

«Μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, αντιλήψεις εξαιρετικά προωθημένες, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο πέρα και πάνω από αυτό. Υπάρχει κάτι που λέγεται αγάπη για την πατρίδα, διάθεση να υπηρετήσει κανείς, διάθεση να φορέσει τη στολή με το Εθνόσημο» συμπλήρωσε.

 Για τις αυξήσεις στα στελέχη, τόνισε ότι «πετύχαμε σημαντικές εξοικονομήσεις μέσα στη λειτουργία του συστήματος, τις οποίες επαναδιανείμαμε σαν αύξηση στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων».

«Υπάρχει», συνέχισε, «και περαιτέρω περιθώριο για αυτό. Μπορούμε να κάνουμε και άλλα προς αυτήν την κατεύθυνση».

 Επιπλέον, είπε ότι το υπουργείο βελτιώνει «τις ίδιες τις Στρατιωτικές Σχολές» από πλευράς εγκαταστάσεων, ενώ παράλληλα στοχεύει στο να τις αναπτύξει ως «εξελιγμένα πανεπιστημιακά περιβάλλοντα».

«Εκτός από αυτό όμως, η ίδια η καριέρα έχει αλλάξει χαρακτήρα. Παλιά ο Στρατός ήταν όπως ο καθένας το έχει στην αντίληψή του, με εξαίρεση ίσως τους πιλότους, ένα περιβάλλον ταλαιπωρίας και αυταπάρνησης. Τώρα μετατρέπεται σε ένα εξελιγμένο περιβάλλον χειρισμού συστημάτων, και μάλιστα των πιο προηγμένων συστημάτων στον πλανήτη, είτε στην Αεροπορία, είτε στο Ναυτικό, είτε εκεί που ήταν πολύ λιγότερο συνηθισμένο, στον Στρατό Ξηράς. Άρα, νομίζω ότι είναι μια καριέρα που μπορεί να γεμίσει μια ανθρώπινη ζωή» ανέλυσε ο κ. Δένδιας.

 Για την οικογένεια των στελεχών, ο κ. Δένδιας ανέφερε: «Φτιάχνουμε για τη στρατιωτική οικογένεια, την οικογένεια του στρατιωτικού, το πιο προστατευμένο περιβάλλον που μπορεί να φτιαχτεί. Από το Οικιστικό, όταν μεταθέτουμε κάποιον, του δίνουμε και το κλειδί για να μείνει σε ένα σπίτι. Θα πάρει χρόνια να γίνει αυτό, αλλά και η Ατζέντα λέγεται “2030”. Φτιάχνουμε πάνω από 1.000 σπίτια το χρόνο, βρεφονηπιακούς σταθμούς για τα παιδιά και καλύτερες υπηρεσίες Υγείας από τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία».

 «Προσπαθούμε συνολικά να βοηθήσουμε. Και εξελιγμένες υπηρεσίες για τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες, για τα παιδιά με αυτισμό, δημιουργία Στέγης για τους απόστρατους όταν αφυπηρετήσουν. Γιατί και οι απόστρατοι είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι. Όταν βγάζεις τη στολή, δεν σημαίνει ότι ο Οργανισμός στον οποίο υπηρέτησες για 25, 30, 35, 40, 50 χρόνια, πρέπει να σε ξεχάσει, να αδιαφορήσει για σένα. Πρέπει να νοιαστεί για σένα, να σε προστατεύσει όταν είσαι πιο αδύναμος, προς το τέλος της ζωής σου» επισήμανε.

 Ειδικότερα για το Πολεμικό Ναυτικό εξήγησε ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί σε μισθούς τα αντίστοιχα πληρώματα του εμπορικού ναυτικού, ωστόσο, όπως είπε, «θεωρώ ότι αυτό το οποίο μπορεί να ισοσταθμίσει την έλλειψη των χρημάτων είναι το πολύ καλό περιβάλλον εργασίας».

«Στο τέλος της μέρας θα πρέπει να το λέει και η καρδιά σου, η ψυχή σου, να το θέλεις αυτό το πράγμα. Όλα στη ζωή δεν είναι χρήματα, υπάρχουν κι άλλες ικανοποιήσεις. Εάν σε κάποιον το να φοράει τη στολή του Έλληνα αξιωματικού, του στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων δεν λέει τίποτε, είναι πολύ δύσκολο να τον προσελκύσω όσα χρήματα κι αν του δώσω» εξήγησε.

 «Πρέπει να προσπαθήσουμε να υπάρχει μια έντιμη ανταλλαγή υπηρεσιών και αντιμισθίας. Αυτό που υπήρχε, εν μέρει εξαιτίας της κρίσης, δεν ήταν μια έντιμη συναλλαγή. Το ελληνικό κράτος δεν απέδιδε στο στέλεχος αυτά τα οποία έπρεπε να του αποδώσει. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι υπηρετούσε καθαρά για λόγους φιλοπατρίας» ξεκαθάρισε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

 «Παρά τις αυξήσεις που έχουν γίνει, και αυτές που θα κάνουμε, πάλι δεν είναι επαρκείς. Θα πρέπει να βρω τρόπο να υπάρχει περαιτέρω αύξηση μισθών. Πρέπει να φτάσουμε σε ένα επίπεδο αξιοπρεπούς δυνατότητας διαβίωσης» ανέφερε.

 Για τη θητεία, ο κ. Δένδιας είπε: «Ετοιμάζουμε ένα πλήρες νομοθέτημα για τη θητεία που θα περιλαμβάνει τη θητεία, την εφεδρεία και την Εθνοφυλακή και νομίζω ότι θα είμαστε έτοιμοι να το παρουσιάσουμε σε περίπου ενάμισι-δύο μήνες».

«Αφορά», πρόσθεσε, «μια τελείως διαφορετική θητεία απ’ ό,τι την έχουμε στο μυαλό μας. Αλλά, πάλι για να είμαστε ειλικρινείς, δεν μιλάμε για “ξάπλα”. Μιλάμε για μια θητεία που είναι και ευκαιρία, που θα είναι ένα παράθυρο γνώσης, ένα παράθυρο εκπαίδευσης».

 Μια δυνατότητα, είπε, ο Έλληνας πολίτης να «μετατραπεί» σε 9 μήνες σε ένα σύγχρονο μαχητή.

 «Ελπίζω ότι θα τα καταφέρουμε. Χρειάζεται όμως και μια στήριξη όλο αυτό, συνολικά του πολιτικού συστήματος, συνολικά των κοινωνικών δυνάμεων της χώρας. Όταν, παραδείγματος χάρη, προβαίνουμε σε προφανώς αναγκαίες συγχωνεύσεις στρατοπέδων, πρέπει σε αυτό, με αντιδράσεις από τις τοπικές κοινωνίες, τις οποίες αν θέλετε σε ένα βαθμό τις καταλαβαίνω, συνολικά η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα να στηρίξουν τη μεταρρύθμιση» επισήμανε.

 «Πρέπει να πάμε σε κάτι καινούριο» ανέφερε και πρόσθεσε ότι ακριβώς αυτό είναι η «Ατζέντα 2030». «Αυτό δεν μπορεί να το κάνει ούτε ένας άνθρωπος ούτε μία κυβέρνηση. Οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να στηριχτούν, και η μεταρρύθμισή τους, από την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα συνολικά ή έντονα πλειοψηφικά. Αλλιώς δεν θα επιτευχθεί αυτό το πράγμα» ξεκαθάρισε.

 Για την εθνική συμμετοχή στα οπλικά συστήματα  εξήγησε ότι «το 25% είναι μεσοσταθμικό».

«Υπάρχουν», είπε, «προγράμματα, έχουμε ήδη εξατομικεύσει προγράμματα, άνω του 1 δισεκατομμυρίου, στο οποίο η ελληνική συμμετοχή θα είναι 100%».

«Δηλαδή, το σύνολο θα ανατεθεί σε παραγωγικές δυνάμεις της πατρίδας μας. Υπάρχουν και προγράμματα στα οποία δεν έχουμε την τεχνογνωσία για να πάμε στο 25%. Όμως μεσοσταθμικά θα πάμε στο 25%» τόνισε.

 «Πάμε στο 25% από το νομοθετημένο 0%. Ήταν «à volonté», άμα θέλετε δώσετε κάτι. Άρα αυτό είναι ένα τεράστιο άλμα. Άρα είναι και θέσεις εργασίας και είναι και έσοδα για το ελληνικό Δημόσιο. Και είναι και με δύο τρόπους. Οι επιχειρήσεις φορολογούνται, οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές. Είναι ένας διαφορετικός, υγιής κύκλος, ενάρετος κύκλος δραστηριότητας» υπογράμμισε.

 Ειδικότερα για την ΕΑΒ, ανέφερε ότι είναι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ «ήδη υπήρξε νομοθέτημα που δίνει δυνατότητες στην ΕΑΒ, υπάρχει δυνατότητα μπόνους».

«Θα υπάρξει και επιπλέον δυνατότητα βελτίωσης για ειδικά επαγγέλματα, τα οποία καταλαβαίνω ότι πρέπει οι συνθήκες να είναι στοιχειωδώς ανταγωνιστικές. Αλλά πάλι, δεν σας κρύβω ότι δεν μπορεί η ΕΑΒ αύριο το πρωί να προσφέρει τους μισθούς που προσφέρει η Boeing» εξήγησε και πρόσθεσε: «Εμείς ως ελληνικό Δημόσιο και ως μέτοχος κατά 100% και στην ΕΑΒ, αυτό το οποίο θα επιχειρήσουμε είναι η ΕΑΒ να έχει μία προτεραιότητα στην αντιμετώπιση. Δηλαδή, να μπορέσουμε, δουλειές που αφορούν τον δημόσιο τομέα να ανατίθενται, εφόσον μπορεί να τις υπηρετήσει η ΕΑΒ, κατά προτεραιότητα σε αυτήν».

 «Αν της δημιουργήσουμε κέρδη και έσοδα, από εκεί και πέρα η αναδιανομή αυτών των εσόδων είναι κάτι πολύ πιο εύκολο από τη σημερινή κατάσταση στην οποία κάθε τέλος του χρόνου πρέπει να πηγαίνει κανείς στο υπουργείο Οικονομικών για να καλύπτει τις ζημιές της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας» ανέλυσε ο κ. Δένδιας.

 Απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με την απαξίωση της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας διαχρονικά, ο κ. Δένδιας ανέφερε: «Εγώ δεν κατηγορώ κανέναν. Το έχετε παρατηρήσει. Δεν κατηγορώ ούτε κόμματα ούτε προηγούμενες κυβερνήσεις. Αυτό είναι άχαρο. Η δουλειά είναι πώς φτιάχνουμε τα πράγματα από εδώ και πέρα».

«Πρώτον», εξήγησε, «μέσα στο ’25 πρέπει να έχουμε ξεκαθαρίσει όλες τις παθογένειες του παρελθόντος και να δούμε πόσες ζημιές πραγματικά είχαμε στην ΕΑΒ όλα αυτά τα χρόνια. Και από εκεί και πέρα να μπορέσουμε το ’26 να οδηγήσουμε την ΕΑΒ σε έναν ενάρετο κύκλο και να την αναπτύξουμε. Είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε».

 «Έχουμε και μια πολύ μεγάλη επιτυχία  ήδη. Τον “Κένταυρο”. Είναι η πρώτη φορά που η χώρα μπόρεσε να παράξει ένα καινοτόμο σύστημα απολύτως απαραίτητο για την Άμυνά της σε μια τιμή που είναι 40%-50% φτηνότερη απ’ ό,τι αν θα το αγοράζαμε από το εξωτερικό. Και, μάλιστα, ένα σύστημα απολύτως εξειδικευμένο, γιατί απευθύνεται σε μία συγκεκριμένη απειλή την οποία αντιμετωπίζει η χώρα, όχι μια γενική και αόριστη απειλή drones, αλλά μια συγκεκριμένη πηγή, μια συγκεκριμένη τεχνογνωσία, μια συγκεκριμένη λειτουργία» συμπλήρωσε.

 «Αυτό δείχνει ότι η ΕΑΒ αν της δώσεις χώρο μπορεί να πάει πολύ μπροστά» επισήμανε.

Ξεκαθάρισε ότι αναφορικά με το ενδεχόμενο απόκτησης και τέταρτης φρεγάτας FDI «Belharra» αυτό αποτελεί κυβερνητική απόφαση, ενώ εξήγησε: «Προφανώς υπάρχουν εντολές του πρωθυπουργού. Το απόγευμα υπάρχει συνεδρίαση στη Βουλή στην οποία πρέπει να συζητήσουμε».

 «Η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει ένα νέο σύγχρονο Ναυτικό. Εξαιτίας της κρίσης θέλετε, εξαιτίας κάποιων ίσως όχι πολύ έξυπνων επιλογών στο παρελθόν θέλετε, έχουμε ένα Ναυτικό το οποίο με τη μεγάλη προσπάθεια των στελεχών του ανταποκρίνεται στην αποστολή του, αλλά είναι απαρχαιωμένο. Πρέπει να φτιάξουμε ένα διαφορετικό Ναυτικό» υπογράμμισε.

 Ένα Πολεμικό Ναυτικό, όπως είπε χαρακτηριστικά, «μιας διαφορετικής αντίληψης συνολικά».

 Η «Ατζέντα 2030» δεν είναι «μια συρραφή ή μια παράταξη ή μια παρέλαση νέων συστημάτων. Είναι μία διαφορετική αντίληψη για την Άμυνα της χώρας, αντίληψη του 21ου αιώνα. Αυτή είναι ολιστική και υπηρετείται από σειρά συστημάτων» κατέληξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λένε, ότι ο Τσίπρας, 51 ετών πια, ετοιμάζεται πυρετωδώς για την επιστροφή του. Λένε, ότι αυτή ξεκίνησε με τη μετάβασή του για διαλέξεις στο Harvard, όπου πράγματι τον άκουσαν εν συνόλω περίπου 100 φοιτητές. Έτσι, λένε, απέκτησε κύρος,  ενίσχυσε το προσωπικό του προφίλ… Λένε ακόμη ότι οσονούπω θα παρουσιαστεί ως παγκόσμιος ηγέτης υπέρ της ειρήνης και μέσω του ιδρύματός του θα φέρει στη χώρα μας διεθνείς προσωπικότητες.

Φυσικά, προσωπικότητες της Αριστεράς και των ακατάσχετων λογυδρίων. Όπου, λέει, θα αξιολογήσουν το ταραγμένο διεθνές περιβάλλον, τις εξελίξεις και τη νέα πραγματικότητα της μετά Τραμπ εποχής.

Θα ακούσουμε λοιπόν λόγια, μεγάλα ή μικρότερα, μεγαλοστομίες κι ευφάνταστα κείμενα που θα καταδεικνύουν τον συνταξιούχο Τσίπρα σε …παγκόσμιο ηγέτη ειρήνης…. στις δυο όχθες του Ατλαντικού, με …διεθνή εμβέλεια και … όρια που θα ξεπερνούν τα όρια της Ελλάδας!! Δηλαδή τέρμα οι πόλεμοι σε Βοστώνη και Χαβάη!!! Και δη χωρίς πρόγραμμα Θεσσαλονίκης… Επιπλέον, αφού μας λένε, ότι ο Τσίπρας είναι πεπεισμένος πως «η διεθνής ειρήνη συνιστά ίσως τον κρισιμότερο παράγοντα σταθερότητας σε όλο τον πλανήτη», γιατί να μη τον δούμε να προτείνεται για Νόμπελ ειρήνης;

Ναι, κοινοτυπία είναι, μα στην Αριστερά συχνά ανακαλύπτουν παρθενογεννήσεις… Όπως το ηθικό πλεονέκτημα.

Α, στα πλαίσια της νέας εισόδου στην πολιτική σκηνή (τώρα ή μετά τις επόμενες εκλογές, όπως είναι το δίλημμα), λένε ότι θα κυκλοφορήσει κι ένα βιβλίο που θα είναι γραμμένο με αυτοκριτική κι αυτοβιογραφική διάθεση. Αν είναι ειλικρινές ή όχι, αποτελεί άλλου παππά ευαγγέλιο.

Είναι και κάτι ακόμη: Προσφάτως δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Νέα Εθνική Πυξίδα», όπου είναι σαφές ότι δεν έχει κατανοήσει το παραμικρό, αναφορικά με τι του συνέβη. Γράφει, επί παραδείγματι για τον Μητσοτάκη:

«Ο κόσμος και η Ευρώπη βρίσκονται μπροστά σε τεκτονικές αλλαγές. Η Ελλάδα εξαιτίας των επιλογών της κυβέρνησης βρίσκεται πλέον μπροστά σε υπαρξιακούς κινδύνους. Η επιλογή του πρωθυπουργού να παραμείνει στη θέση του, παρά τη λαϊκή απονομιμοποίηση που επέφεραν οι πρωτοφανείς σε όγκο διαδηλώσεις ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, δεν οδηγεί σε αδιέξοδο μόνο τον ίδιο, την παράταξη του και τη κοινωνία. Αυτό που διακυβεύεται με την παραμονή της κυβέρνησης και της πολιτικής της,  δεν είναι δυστυχώς μόνο η πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα, αλλά και η εθνική ακεραιότητα.  Η διατήρηση της παρούσας καταστροφικής εξωτερικής πολιτικής σωρεύει απειλές και εγκυμονεί σοβαρούς εθνικούς κινδύνους. Σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία απαιτείται άμεση αλλαγή στρατηγικής. Μια ενεργητική, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που θα βάζει πρώτα τα συμφέροντα της χώρας»….

Δηλαδή, τι εννοεί; Ότι οι διαδηλώσεις αποκαθηλώνουν πρωθυπουργούς κι όχι οι εκλογές; Τσίπρας for ever…

Αναφορικά δε με την πρόθεση της κοινωνίας απέναντί του, οι μετρήσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα, δεν τον ευνοούν. Μόλις προσφάτως, στο ερώτημα της MRB για την επιστροφή του στην ενεργό πολιτική σκηνή, το 65,8% δηλώνει ότι μάλλον ή σίγουρα δεν θα ψήφιζε κόμμα με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, έναντι 29,1% που δηλώνει θετικά διακείμενο, ενώ αδιευκρίνιστη παραμένει η στάση του 5,1%.

Προσέξτε κι αυτό: είναι αξιοσημείωτο ότι ΚΑΙ στους ψηφοφόρους που αυτοπροσδιορίζονται ως Κεντρώοι, Κεντροαριστεροί ή Αριστεροί, το 52,9% απαντά ότι δεν θα ψήφιζε κόμμα Τσίπρα, ενώ το 43,7% εκφράζει πρόθεση στήριξης. Στο δε ερώτημα για το ποιος μπορεί να ενώσει την Κεντροαριστερά, ο Τσίπρας μάχεται στήθος με στήθος με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου (32 με 31%)! Κάτι που προφανώς δεν περιποιεί τιμή για τον ίδιο και δη …ως πρώην πρωθυπουργό κι ως …παγκόσμιο ηγέτη του κινήματος ειρήνης που θέλει να εμφανιστεί.

Το βέβαιο είναι ότι ο Τσίπρας αποτελεί το κορυφαίο φθαρμένο προϊόν της πολιτικής μας ζωής. Όχι μόνο επειδή διαθέτει διαπιστωμένα πια, μικρό πολιτικό έρμα, αλλά επειδή έχει πει τόσα ψέματα που δεν ξεχνιούνται… Η παρακμιακή του πορεία δεν μπορεί να αντιστραφεί, όσα τεχνάσματα κι αν χρησιμοποιηθούν…