Στο πλαίσιο των αλλαγών που σχεδιάζονται στη θητεία, όλοι οι στρατεύσιμοι θα γνωρίζουν να χειρίζονται συστήματα drone και αντι-drone, τόνισε σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Ναυτεμπορική», ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας, Νίκος Δένδιας.
«Διαθέτουμε», εξήγησε, «εξαιρετικά καταρτισμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, υψηλής στάθμης ερευνητικά κέντρα στα Πανεπιστήμια και μία αναδυόμενη τεχνολογική επιχειρηματικότητα. Θέλουμε και μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτό το οικοσύστημα για να παραγάγουμε εντός της χώρας τεχνολογίες που θα ενισχύσουν τη στρατηγική μας αυτονομία».
Μιλώντας για το μηχανισμό SAFE, ο κ. Δένδιας εκτίμησε ότι «οι εταίροι πρέπει να αποφασίσουν ποια Ευρώπη θέλουν. Δεν νοείται Ευρώπη χωρίς αρχές, αξίες και σεβασμό των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Όπως δεν νοείται επίσης να μετέχουν αδιάκριτα στο εγχείρημα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, χώρες που απειλούν κράτη-μέλη της Ε.Ε. ή που δεν αναγνωρίζουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
«Δεν μπορεί να υπάρχει η απαίτηση, προς χάριν κυρίως ‘οικονομικών συμφερόντων’, να μετατραπούν κάποιες χώρες σε ‘Ιφιγένειες’ του δυτικού αξιακού πολιτισμού. Είναι προφανές ότι ουδεμία ‘αποστασιοποίηση’ υπάρχει από τη θέση της κυβέρνησης» τόνισε.
Όπως υπενθύμισε, ο ίδιος είχε αναφερθεί από το Μυστρά στον κανονισμό SAFE, αποκαλώντας τον «Κανονισμό της Κερκόπορτας», εφόσον επιχειρηθεί από ορισμένους εταίρους «να εφαρμοστεί με τεχνάσματα, ώστε να μην απαιτείται ομοφωνία των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συμφωνία με τρίτες χώρες. «Εξάλλου, τη σημασία της ομοφωνίας είχε υπογραμμίσει και ο πρωθυπουργός σε πρόσφατες δηλώσεις του, λέγοντάς ότι ‘για να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τρίτο κράτος-μέλος υποψήφιο, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη όλων των κρατών μελών, ομοφωνία δηλαδή’» υπογράμμισε ο κ. Δένδιας.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, έχει καταστήσει σαφή την πρόθεσή της να αναπτύξει στρατηγική αυτονομία και να στηρίξει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία των κρατών-μελών της. Η χώρα μας είχε υπογραμμίσει ήδη την ανάγκη δημιουργίας αμυντικού βραχίονα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις πέραν του Ατλαντικού, καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη και καινοτόμο ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία» ανέφερε.
«Όμως η συστηματική προσφυγή σε εξοπλισμούς από τρίτες χώρες, έρχεται σε αντίθεση με αυτή την κατεύθυνση. Ιδίως μάλιστα, όταν πρόκειται για εξοπλισμούς από χώρες, που πέραν του ότι δεν συμμετέχουν στην Ε.Ε., δεν ενστερνίζονται τις ίδιες αξίες και αρχές όπως προανέφερα, απαντώντας στην προηγούμενη ερώτησή σας. Εκτός από τον κίνδυνο ‘αυτοϋπονόμευσης’ του αξιακού πλαισίου της, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρέχει τον κίνδυνο σε αυτήν την περίπτωση να βρεθεί αντιμέτωπη με πολιτική ή στρατηγική πίεση και ουσιαστικά εξάρτηση από αυτήν την τρίτη χώρα» υπογράμμισε.
«Η Ελλάδα», επισήμανε, «καλείται συνεπώς να κινηθεί όπου δει, με στρατηγική σαφήνεια. Και να αναδείξει ως υπεύθυνος εταίρος τους βαθύτερους κινδύνους και τις συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής όχι μόνον για την ίδια, αλλά και για το σύνολο του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Και σας πληροφορώ ότι σε επίπεδο υπουργών ‘Αμυνας, δεν μιλάμε εις ώτα μη ακουόντων, όσον αφορά τουλάχιστον αρκετούς από αυτούς. Η τελική πολιτική επιλογή βεβαίως, ανήκει στις κυβερνήσεις τους».
«Όσον αφορά την ‘καλή ατμόσφαιρα’, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι το εν λόγω αφήγημα, που ενδεχομένως χρησιμοποιεί η Τουρκία, δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστο. Ελπίζω ότι και οι εταίροι δεν το αντιλαμβάνονται ως τέτοιο, ειδικά όταν, μεταξύ άλλων, τελεί σε ισχύ η απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας, υφίσταται το τουρκολυβικό μνημόνιο, διατηρείται μια αρνητική στάση για την επίλυση του Κυπριακού και ευθέως αντίθετη με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και προβάλλεται μια ολοένα και διευρυνόμενη ατζέντα διεκδικήσεων, βασισμένη στο αναθεωρητικό δόγμα της ‘”γαλάζιας πατρίδας’.
Τα δε περί ηρεμίας επί του πεδίου, μετά την αντίδραση στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου, δεν μπορούν να τα ισχυρίζονται οι Τούρκοι» συμπλήρωσε.
Ο κ. Δένδιας ξεκαθάρισε, ότι στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων, η χώρα μας υπήρξε για σειρά ετών θεατής της διεθνούς εξέλιξης, με συνέπεια να υπάρχει ένα χάσμα σήμερα από την Τουρκία.
«’Αλλες χώρες εντόπισαν εγκαίρως ότι μετασχηματίζεται πλήρως το πεδίο της μάχης από τα UAVs και τα αυτόνομα συστήματα και επένδυσαν σε προγράμματα τεχνολογικής αυτάρκειας, η Ελλάδα παρέμεινε εγκλωβισμένη σε ένα παρωχημένο μοντέλο διεξαγωγής των πολεμικών συγκρούσεων, σε αποσπασματικές δράσεις και γραφειοκρατική αδράνεια» ανέφερε.
«Έχουμε», ωστόσο, είπε, «κάνει ήδη σημαντικά βήματα για να την καλύψουμε με ταχύτητα, στρατηγική προσήλωση και θεσμική σοβαρότητα. Ο ρόλος του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), η δημιουργία του οποίου στοχεύει στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ αμυντικών αναγκών και ερευνητικής-βιομηχανικής ικανότητας, είναι και σε αυτή την περίπτωση σημαντικός.
Από τα 10, προγράμματα που έχουν ήδη προκηρυχθεί, τέσσερα επικεντρώνονται αποκλειστικά στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων – τόσο εναέριων όσο και επίγειων – με δυνατότητες αναγνώρισης, ηλεκτρονικής παρεμβολής, επιτήρησης και στοχοποίησης. Πρόκειται για τεχνολογίες διττής χρήσης, με δυνητική εφαρμογή, τόσο στον τακτικό πόλεμο, όσο και σε αποστολές έρευνας-διάσωσης, προστασίας του περιβάλλοντος, ανθρωπιστικής υποστήριξης ή φύλαξης κρίσιμων υποδομών».
«Παράλληλα», συνέχισε, «υλοποιούνται δράσεις που αφορούν την εκπαίδευση στην αντιμετώπιση UAVS. Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων θα συμμετέχουν σε προγράμματα εκπαίδευσης στο Fort Sill της Οκλαχόμα, στο πλαίσιο του Joint Counter- small Unmanned Aircraft Systems University, αποκτώντας εξειδικευμένες γνώσεις, στα πρότυπα της οποίας σχεδιάζεται η δημιουργία αντίστοιχου κέντρου εκπαίδευσης στην Ελλάδα».
Για την «Ατζέντα 2030», τόνισε ότι «δεν είναι απλώς ένα στρατηγικό κείμενο προθέσεων, ούτε μια συγκυριακή πολιτική εξαγγελία»: «Συνιστά μια συνεκτική, θεσμικά θεμελιωμένη και μακροπρόθεσμη αμυντική μεταρρύθμιση, η οποία αντανακλά την απόφαση της Ελληνικής Δημοκρατίας να συγκροτήσει τις ισχυρότερες και τεχνολογικά πιο σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις […] Δεν πρόκειται για άθροισμα εξοπλιστικών προμηθειών. Αφορά μια συνολική προσέγγιση για τον επαναπροσδιορισμό του επιχειρησιακού μας δόγματος, τη διοικητική ανασυγκρότηση των Κλάδων και την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών στον σχεδιασμό μας» εξήγησε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας.
«Επίσης, η εφαρμογή της ‘Ατζέντας 2030’, δεν είναι άτυπη ή αυθαίρετη. Βασίζεται σε μετρήσιμα στοιχεία και σε στόχους οι οποίοι έχουν τεθεί από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Στόχους που αφορούν την πρόοδο σε τομείς όπως η επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα, η ψηφιακή επίγνωση κατάστασης (situational awareness), η ενεργοποίηση της αμυντικής καινοτομίας και η εγχώρια συμμετοχή στα εξοπλιστικά» επισήμανε.
«Την υλοποίησή τους εποπτεύουν τα Γενικά Επιτελεία και οι Διευθύνσεις τους, στη βάση συγκεκριμένων χρονικών κύκλων και με ενδιάμεσες αξιολογήσεις ανά προτεραιότητα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας, η πρόοδος της ‘Ατζέντας’ θα αποτυπώνεται σε θεσμικό επίπεδο, μέσω της κοινοβουλευτικής λογοδοσίας. Εμβληματικά μέσα για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της πατρίδας μας αποτελούν η ‘Ασπίδα του Αχιλλέα’ (μία ολιστική προσέγγιση αποτελεσματικής αντιμετώπισης εχθρικών εναέριων θαλάσσιων και υποθαλάσσιων απειλών με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης), η επιχειρησιακή ενσωμάτωση των μαχητικών F-35, η πλήρης επιχειρησιακή αξιοποίηση των φρεγατών FDI, η εφαρμογή δικτυοκεντρικών δομών Command &Control, η ενίσχυση των δυνατοτήτων μας στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και η υλοποίηση της νέας δομής δυνάμεων» ανέλυσε ο κ. Δένδιας.
«Η ‘Ατζέντα 2030’ δεν αναπτύσσεται ερήμην του ευρωπαϊκού πλαισίου. Ευθυγραμμίζεται πλήρως με την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Readiness 2030, τη μετεξέλιξη του αρχικού σχεδίου ReArm Europe, που ανακοινώθηκε τον Μάρτιο του 2025. Συνοψίζοντας, η ‘Ατζέντα 2030’ δεν είναι ένας διοικητικός φάκελος που μένει σε συρτάρια. Εϊναι η υλοποίηση μιας νέας αντίληψης, μέσω της οποίας η Ελλάδα μπορεί να καταστεί πυλώνας ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρύτερης περιοχής» υπογράμμισε.
Για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, ο κ. Δένδιας ανέφερε: «Η χώρα μας, για δεκαετίες, είχε υιοθετήσει ένα αμυντικό μοντέλο βασισμένο στην εισαγωγή ολοκληρωμένων συστημάτων και τελικών προϊόντων, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη μέριμνα για την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής βάσης ή για την τεχνολογική ενσωμάτωση. Το αποτέλεσμα ήταν διπλά αρνητικό: Υψηλό δημοσιονομικό κόστος χωρίς πολλαπλασιαστικά οφέλη και, ταυτόχρονα, στρατηγική εξάρτηση από τρίτους, ακόμα και για στοιχειώδη συντήρηση. Αυτή η λογική δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του 21ου αιώνα».
«Επομένως, η απάντηση στο ερώτημα είναι ξεκάθαρη: Ναι, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία μπορεί και πρέπει να συμβάλει ουσιαστικά στην οικονομική ανάπτυξη, την αύξηση του ΑΕΠ και τη μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών, το οποίο είναι καίριας σημασίας για να μη βιώσει εκ νέου η χώρα μας οικονομική κρίση» ξεκαθάρισε.
«Η Ελλάδα δαπανά σταθερά άνω του 3% του ΑΕΠ της για αμυντικές ανάγκες – το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από τα υψηλότερα στο ΝΑΤΟ. Από αυτές τις δαπάνες, μέχρι πρότινος, μόλις το 0,7% αφορούσε προϊόντα, υπηρεσίες ή τεχνολογίες εγχώριας. Η ‘Ατζέντα 2030’ προβλέπει και εφαρμόζει ήδη την ανατροπή αυτής της δυσαναλογίας. Ο στόχος μας είναι, η συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας να φτάσει το 25% μεσοσταθμικά στην αλυσίδα αξίας των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ήδη, όπως είχα τη χαρά και την τιμή να ανακοινώσω πριν από λίγες μέρες, κατά την καθέλκυση της φρεγάτας ‘Φορμίων’ στη Γαλλία, έχουμε εξασφαλίσει έγγραφη διαβεβαίωση της Naval για τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στην τέταρτη φρεγάτα FDI με το παραπάνω ποσοστό».
«Αυτό σημαίνει όχι μόνο δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης, αλλά και σημαντική αύξηση των εξαγωγών, επιστροφή του επιστημονικού δυναμικού που εγκατέλειψε τη χώρα (brain regain) και συγκρότηση ενός βιώσιμου παραγωγικού οικοσυστήματος» συμπλήρωσε.
«Η εγχώρια συμμετοχή δεν είναι πλέον μια ευχή. Είναι υποχρέωση. Ταυτόχρονα, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία αναδεικνύεται σε μοχλό αναπτυξιακής ώθησης της εθνικής οικονομίας, εκτός από πυλώνας της εθνικής κυριαρχίας. Από ‘δημοσιονομικό βάρος’ μετατρέπεται σε επένδυση- οικονομική, τεχνολογική και διπλωματική» ανέλυσε ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας.
«Κάθε ευρώ που επενδύεται εντός συνόρων επιστρέφει πολλαπλάσια: σε απασχόληση, σε γνώση, σε κύρος. Επομένως δεν θα συνεχίσουμε να είμαστε απλοί πελάτες. Στο εξής, θα είμαστε ισότιμοι εταίροι και συμπαραγωγοί, με λόγο και ρόλο στο ευρωπαϊκό και διεθνές αμυντικό περιβάλλον» επισήμανε.
Για τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι κατανοεί «απολύτως τον λόγο για τον οποίο αγγίζει το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων πολιτών το συγκεκριμένο ζήτημα».
«Η χώρα μας», ανέφερε, «υποστηρίζει τη διατήρηση του πάγιου καθεστώτος της Μονής, το οποίο έχει διαμορφωθεί μέσω των αιώνων και εκτιμώ ότι αυτό επιθυμεί και η φίλη χώρα της Αιγύπτου. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι επιδιώκει την εφαρμογή των όσων συμφωνήθηκαν κατά το πρόσφατο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών».
«Δεν έχω ειδική γνώση επί των εξελίξεων με τη σημερινή μου ιδιότητα και εξυπακούεται ότι ως υπουργός ‘Αμυνας δεν έχω θεσμική αρμοδιότητα. Αυτό το οποίο μπορώ να επισημάνω όμως, με βάση και την εμπειρία μου στο προ ηγούμενο κυβερνητικό αξίωμα, είναι ότι η σχέση μας με την Αίγυπτο είναι στρατηγικής σημασίας, με αμοιβαία οφέλη για τις χώρες μας, όπως επίσης και για την ασφάλεια και σταθερότητα στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο» ξεκαθάρισε.
«Η διαφύλαξη αυτής της σχέσης έχει τεράστια σημασία, όχι μόνο για την Ελλάδα και την Αίγυπτο, αλλά και για τα υπόλοιπα κράτη της ευρύτερης περιοχής. Επίσης, η διατήρηση αλώβητου του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής είναι τεράστιας σημασίας για τον Ελληνισμό» κατέληξε ο κ. Δένδιας.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
