Για τον Σαμαρά τα έχουμε πει και ξαναπεί. Μα να φτάσει στο σημείο να ασκεί κριτική στον Μητσοτάκη με ακροατές όσους ήθελαν να τον κλείσουν φυλακή και να συναγελάζεται με τους Γιώργο Τσίπρα, Κώστα Λαλιώτη και Τόνια Αντωνίου, είναι από τα…άγραφα! Πράξεις και λόγια που προκάλεσαν τη μήνη ακόμη και στενών του φίλων. Μα αυτός είναι ο Σαμαράς, δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι ο χρόνος περνά κι η κοινωνία τον έστειλε σπίτι του. Ούτε ότι ο Μητσοτάκης κρατά τώρα το τιμόνι με ποσοστά που ο ίδιος δεν φαντάστηκε ποτέ. Εδώ, είναι αμφίβολο αν μπορεί ν’ αποδεχτεί ότι ο Θεός είναι ανώτερο ον από εκείνον…
Και για τον Κώστα Καραμανλή τα έχουμε πει. Μα πρέπει να σκαλίζουμε τη μνήμη συχνά. Μικρός ο τόπος και γνωριζόμαστε…
Ο Καραμανλής έφυγε από την ενεργό πολιτική, ως αποτυχημένος και …κουρασμένος! Είχε παραδώσει τη χώρα στον ανεκδιήγητο Παυλόπουλο και σ’ ένα τσούρμο «λοχαγών» υποστηρικτών του, που πολιτικά ο ένας αποδείχτηκε πιο ανίκανος από τον άλλο. Η χώρα ΔΕΝ προστατεύτηκε και τελικά χρεοκόπησε. Δεν έφταιγε ΜΟΝΟ εκείνος, ήταν διακομματικές οι ευθύνες της χρεοκοπίας (ομού και της Αριστεράς του… μαζί τα φάγαμε), αλλά εκείνος έπρεπε να μαζέψει τα πράγματα και ΔΕΝ το έκανε.
Έκτοτε σιώπησε. Σχεδόν 15 χρόνια δεν άκουσε κανένας τη φωνή του στη Βουλή. Δεν ανησύχησε ούτε όταν οι Τσίπρας – Παυλόπουλος έστειλαν τη χώρα στα βράχια, ούτε όταν ο Ερντογάν στρίμωχνε σε μια γωνίτσα του προεδρικού καναπέ τον λαλίστατο επί παντός Προκόπη. Δεν ανησύχησε ούτε καν όταν Τσίπρας κι Ερντογάν κλείστηκαν μόνοι τους σ’ ένα δωμάτιο, με τον δικό μας να γνωρίζει Αγγλικά επιπέδου Α’ προκαταρκτικής… Τι είπαν και σε ποια γλώσσα; Μα ο Κώστας Καραμανλής …σιωπή!
Σήμερα, ο Καραμανλής ξύπνησε από την 15ετή χειμερία νάρκη του κι ανησυχεί. Το ίδιο κι ο Σαμαράς, το ίδιο κι ο Τσίπρας, το ίδιο κι ο Προκόπης Παυλόπουλος! Ομού μετά του Λαλιώτη, του … Νίκου Νικολόπουλου, του γνωστού Ευριπίδη, του Πάνου Παναγιωτόπουλου, του Δημήτρη Καμμένου και άλλων απόμαχων ή μη ψηφισμένων από την κοινωνία! Περιφέρονται εδώ κι εκεί ως γέροντες του Muppet show κι… ανησυχούν.
Η έννοια τους είναι να βγάλουν τίτλους εναντίον του Μητσοτάκη. Στρέφονται ξεκάθαρα εναντίον του κόμματός τους. Ας μη ξεχνάμε ότι στις ευρωεκλογές στήριξαν άλλα κόμματα, περιθωριακά.
Πόσο πολιτικό μεγαλείο δείχνουν όλα αυτά; Κι οι δυο τα βρίσκουν όλα μαύρα. Ειδικά σε μια περίοδο που ο Μητσοτάκης έχει θωρακίσει τη χώρα παντοιοτρόπως και πορεύεται σε ήρεμα νερά με τους γείτονες.
Δεν τους αρέσει αυτό; Θέλουν πόλεμο; Θέλουν κραυγές του τύπου «πάμε να πάρουμε την πόλη»; Τι θέλουν; Σε τελική ανάλυση οι ίδιοι τα ίδια δεν έκαναν; Με διάφορες γραφικότητες και κουμπαριές; Τι θέλουν λοιπόν;
Μήπως δεν αντέχουν να είναι πρώην κι εξ αυτού επιχειρούν συνεχή εσωστρέφεια και πυρά εναντίον εκείνου που κυβερνά πιο αποτελεσματικά από εκείνους και δη εκ του αποτελέσματος σε όλους τους τομείς;
Ας λέμε, λοιπόν, τα πράγματα με το όνομά τους. Έχουμε να κάνουμε με δυο πρώην που διακατέχονται από το σύνδρομο του βετεράνου, που θεωρεί ακόμη και στα γεράματά του, ότι μπορεί να παίξει καλύτερη μπάλα από τον νέο. Η νοσταλγία για την εξουσία, αποτελεί το πιο επικίνδυνο ναρκωτικό… Και δεν το έχουν αντιληφθεί.
Η ουσία είναι ότι Καραμανλής και Σαμαράς απαξιώνονται μόνοι τους. Πολιτικοί τακτικιστές, αρχιτέκτονες διχαστικών αφηγημάτων, ταυτισμένοι με τον ψεκασμό της χώρας, αφού ο Βελόπουλος τους υποδέχτηκε στις θέσεις του και στις θεωρίες συνωμοσίας του. Αυθεντίες του αναχρονισμού, με κριτική εκ του ασφαλούς, αφού άλλα έκαναν όταν κυβερνούσαν…Πατριδοκάπηλοι που επί κυβερνήσεών τους πλήγωσαν την Ελλάδα, με συμβολή στη χρεοκοπία και στην καταστροφική αντιμνημονιακή λαίλαπα. Γεωστρατηγικοί αναλυτές μέσω κουμπαριών και μεζέδων. Πρόσωπα που αλληλομισιούνταν, βρίζονταν και τώρα αγαπήθηκαν. Πολιτικά ναυάγια που έτρεξαν σε μια εκδήλωση υπό την σημαία της διαχρονικά ανθελληνικής Ρωσίας για να …ανησυχήσουν αναφορικά με το πού πάει η Ελλάδα…
Κάτι ακόμη: προχθές, οι Καραμανλής και Σαμαράς πήγαν να προλογίσουν το βιβλίο του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού με τίτλο «γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει τον κόσμο». Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2022, παρουσιάστηκε για πολλοστή φορά, αγαπά τον Πούτιν και τρία χρόνια τώρα δεν επιβεβαιώθηκε πουθενά. Πήγαν λοιπόν, έκαναν το παιγνίδι τους με τα πυρά εναντίον του Μητσοτάκη και ΔΕΝ είπαν κουβέντα για τον Πούτιν που εισέβαλλε σε μια ξένη χώρα!!! Κάτι μασημένες κουβέντες με … όμως και… αλλά.
Κάτι λέει αυτό σε πολλούς. Όλο και περισσότερους….
