Θάλασσα, κολύμπι και βουτιές στην Ελλάδα είναι συνδυασμένα άμεσα με τις καλοκαιρινές διακοπές μικρών και μεγάλων.

Ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν προσοχή, ιδιαίτερα σε όσους έχουν ευαισθησία στα αυτιά, γιατί καιροφυλαχτούν  μολύνσεις, ωτίτιδες κι άλλα που μπορούν να μας χαλάσουν τις διακοπές.

Μάλιστα τους  καλοκαιρινούς μήνες η συχνότητα των προβλημάτων στα αυτιά τριπλασιάζεται στα παιδιά στις ηλικίες 5-14 χρόνων.

«Στους ενήλικες η συχνότητα είναι μικρότερη, σχεδόν η μισή, αλλά επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης» αναφέρει χαρακτηριστικά οΧειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» .

«Aν τα αυτιά σας βουλώνουν εύκολα ή είναι αρκετά ευαίσθητα, προσθέτει ο κ. Αρτόπουλος, θυμηθείτε πως το κολύμπι σε πισίνες και τα μακροβούτια στη θάλασσα μπορεί να τους δημιουργήσουν αρκετά προβλήματα».

Για το λόγο αυτό όλοι μας, λένε οι Ω. Ρ. Λ.  πρέπει να γνωρίζουμε τα μέτρα προφύλαξης και θεραπείες που συνιστούν οι ειδικοί.

Aν λοιπόν έχουμε ευαισθησία στα αυτιά, μία επίσκεψη στο γιατρό μας για να τα καθαρίσει είναι αρκετή για να μας εξασφαλίσει ανέφελες διακοπές και… βουτιές.

Φυσικά για αυτούς που βουτούν στα βαθιά (καταδύσεις, υποβρύχιο ψάρεμα, μεγάλες βουτιές) μια πιο εξειδικευμένη εξέταση είναι απαραίτητη.

 Σύμφωνα με τους Ω.Ρ.Λ., αν σε κάποια βουτιά νιώσουμε πόνο στο αυτί, δεν πρέπει να  τον αγνοήσουμε , αλλά αμέσως να ανέβουμε στην επιφάνεια. Σε  διαφορετική περίπτωση υπάρχει  πιθανότητα σοβαρής βλάβης του τυμπάνου από την πίεση του νερού.

Aν βουλώσει ή πονέσει το αυτί μας μετά το μπάνιο στις διακοπές, προσπαθούμε να είμαστε προσεκτικοί και να αποφεύγουμε την επαφή με το νερό. Mία καλή λύση είναι να κλείσουμε το αυτί με ένα βαμβάκι, εμποτισμένο με λίγο λάδι ή βαζελίνη. Mπορούμε επίσης να στάξουμε στο αυτί που έχει την ενόχληση μερικές σταγόνες οινόπνευμα, που θα κάνει μια ελαφριά αντισηψία. Στην περίπτωση που ο πόνος προέρχεται από διογκωμένη κυψελίδα, θα τη βοηθήσει να «στεγνώσει» και να «μαζέψει».

 Aν χρησιμοποιούμε ωτοασπίδες για να προστατέψουμε το αυτί,  πρέπει να τις πλένουμε με σαπούνι και να τις στεγνώνουμε καλά μετά από κάθε χρήση, για να αποφύγουμε τη μόλυνση από κάποιο μικρόβιο.

Aν ο πόνος επιμένει, κάνουμε πυρετό ή εμφανιστεί πύον, καλό είναι να επικοινωνήσουμε με γιατρό, που θα μας δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Τα περισσότερα προβλήματα τους καλοκαιρινούς μήνες στα αυτιά προκαλούνται κυρίως από:

ØΕξωτερική ωτίτιδα: Η παγίδευση ακάθαρτου νερού στον εξωτερικό ακουστικό πόρο προκαλεί μόλυνση που πονάει. Η μόλυνση δίνει την αίσθηση στον πάσχοντα ότι το αυτί του είναι γεμάτο η κλειστό. Αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα δημιουργεί πύον. Η έγκαιρη διάγνωση της λοίμωξης μπορεί να αντιμετωπιστεί με σταγόνες και πλήρη αποφυγή έκθεσης στο νερό για 10 με 15 ημέρες.

Ø Διάτρηση τυμπάνου: Τα θαλασσινά σπορ (καταδύσεις, σκι, σέρφινγκ, κλπ) χαρίζουν συγκλονιστικές εμπειρίες. Πολλές φορές όμως βάζουν σε δοκιμασία το αυτί και είναι δυνατόν να προκαλέσουν σ’ αυτό ελαφριές ή βαριές παθήσεις. Η διάτρηση τυμπάνου είναι η πιο συχνή πάθηση. Τη στιγμή που σπάει το τύμπανο υπάρχει έντονος πόνος και μερικές φορές αίμα. Ο πόνος υποχωρεί , αλλά ο πάσχοντας  νιώθει βουητό, μπούκωμα στο αυτί και ίσως βαρηκοΐα. Τα συμπτώματα αυτά θα πρέπει να τον οδηγήσουν άμεσα στον γιατρό.

www.artopoulos.com   Τηλ. 6937673736

Το Καλοκαίρι, σύμφωνα με τους γιατρούς, είναι η καλύτερη περίοδος  για την  αποκατάσταση της κήλης των αθλητών  καθώς οι περισσότεροι βρίσκονται εκτός αθλητικών υποχρεώσεων.

Το γεγονός ότι η περίοδος αποθεραπείας διαρκεί μόλις 4 με 6 εβδομάδες δίνει την  δυνατότητα σε κάθε αθλητή, που εχει πρόβλημα κήλης, να την αντιμετωπίσει χωρίς πίεση χρόνου.

«Πράγματι η καλοκαιρινή περίοδος προσφέρεται κυρίως για ποδοσφαιριστές και  μπασκετμπολίστες, χωρίς πίεση χρόνου, να αποκαταστήσουν την κήλη τους»αναφέρει ο  Δρ Διαμαντής Θωμάς Διευθυντής χειρουργός στο Metropolitan Hospital.

 Αξίζει να τονιστεί ότι η κήλη, που αποτελεί το 2 με 5 % όλων των αθλητικών τραυματισμών, στο παρελθόν ανάγκασε σπουδαίους αθλητές να διακόψουν την καριέρα τους.

«Η εξέλιξη της ιατρικής και της τεχνολογίας εχει ξεπεράσει τα προβλήματα του παρελθόντος και σήμερα η αποκατάσταση της κήλης λαπαροσκοπικά διαρκεί μόλις 40 με 50 λεπτά και εχει ποσοστό επιτυχία που ξεπερνά το 98%» εξηγεί ο  Δρ Θωμάς.

           ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ   ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ   ΚΗΛΗΣ

Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση της κήλης με τη χρήση πλέγματος προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με το ανοιχτό χειρουργείο και η μέθοδος αυτή εχει καθιερωθεί πλέον ως μέθοδος επιλογής.

Πραγματοποιείται μέσα από 3 τομές των 5 χιλιοστών στο δέρμα,χωρίς διατομή περιτονιών , απονευρώσεων ή μυών επομένως κατά συνέπειαελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου και άμεση επιστροφή στους αγωνιστικούς χώρους (ταχύτατη ανάρρωση).

Είναι σημαντικό  να αναφερθεί ότι όταν το πρόβλημα είναι αμφοτερόπλευρο η λαπαροσκοπική αποκατάσταση γίνεται δια των ιδίων τομών και για της δύο πλευρές.

  «Το σημαντικότερο όμως ,όπως εξηγεί ο Δρ Θωμάς, είναι το γεγονός ότι η παραμονή του   αθλητή στο νοσοκομείο περιορίζεται σε λίγες μόνον ώρες, μέχρι το πολύ μία μέρα. Ο χειρουργημένος μπορεί να περπατήσει  και να καθίσει την ίδια μέρα, ενώ η επιστροφή στις καθημερινές του  δραστηριότητες όπως είναι το μπάνιο, το ανέβασμα μιας σκάλας, η οδήγηση, το σήκωμα βάρους μέχρι πέντε κιλά, ακόμα και οι σεξουαλικές δραστηριότητες, αποκαθίστανται μέσα σε διάστημα τριών με πέντε  ημερών»

Η λαπαροσκοπική επέμβαση, εγγυάται άριστο αισθητικό αποτέλεσμα αφού δεν υπάρχει ουλή, ενώ από ιατρικής πλευράς, επισημαίνεται  η μη δημιουργία φλεγμονών αλλά , ούτε και μετεγχειρητικών λοιμώξεων.

Η μέθοδος αυτή, πέραν των  πλεονεκτημάτων που έχει, δίνει τη δυνατότητα στο 95% των χειρουργημένων αθλητών να επανέρχονται μετά από 4-6 εβδομάδες στις κανονικές αθλητικές τους δραστηριότητες σε αντίθεση με τις περιπτώσεις ανοιχτής επέμβασης ,που οι ασθενείς χρειάζονται 3-4 μήνες.

                                     ΚΗΛΗ    ΑΘΛΗΤΩΝ

Το σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών ή αλλιώς κήλη των αθλητών, είναι  πάθηση που αντιμετωπίζουν χιλιάδες αθλητές  ( άνδρες και γυναίκες) κυρίως ποδοσφαιριστές και καλαθοσφαιριστές ή γενικότερα αθλούμενοι.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ,άλγος στην περιοχή της βουβωνικής χώρας και στην ηβική σύμφυση , που μερικές φορές είναι τόσο έντονο που ο επαγγελματίας αθλητής μπορεί να εγκαταλείψει ακόμη και μια λαμπρή  καριέρα.

  Ο αιτιολογικός μηχανισμός αυτής της πάθησης είναι ο οξύς ή χρόνιος τραυματισμός που μπορεί να συμβεί το ίδιο ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες αθλητές, κυρίως ποδοσφαιριστές λόγω συγκεκριμένων κινήσεων (π.χ. ΣΟΥΤ) και στους καλαθοσφαιριστές (π.χ. ΑΛΜΑΤΑ).

   Έτσι έχουμε διάχυτο άλγος επιδεινούμενο με την άσκηση και ιδιαίτερα κατά την έκταση των ισχίων ,στο στρίψιμο και στη στροφή . Ο πόνος αντανακλά στον προσαγωγό ή στους όρχεις, και γίνεται εντονότερος με το βήχα ή το φτέρνισμα ή κατά την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.

  Μπορεί να είναι αποτέλεσμα:

ØΧαλάρωσης του έξω βουβωνικού στομίου,

Ø Ρήξη της απονεύρωσης του έξω λοξού,

ØΔιαχωρισμός βουβωνικού συνδέσμου,

ØΡήξη του κοινού καταφυτικού τένοντα,

ØΡήξη της απονεύρωσης του εγκάρσιου κοιλιακού,

   Κλινικά είναι δύσκολο να γίνει διαχωρισμός ανάμεσα στην κήλη των αθλητών και στα άλλα αίτια βουβωνικού άλγους.  Για την διαφοροδιάγνωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ακτινογραφίες ,υπέρηχους ,κηλογραφίες ,μαγνητική τομογραφία ώστε να αποκλείσουμε της άλλες αιτίες.

 Η διάγνωση του βουβωνικού άλγους στους αθλητές είναι δύσκολη για δύο λόγους:

ØΗ ανατομία της περιοχής είναι πολύπλοκη και

ØΣυνήθως συνυπάρχουν 2 με 3 διαφορετικοί τραυματισμοί.

 Η συντηρητική θεραπεία με φάρμακα και φυσιοθεραπεία συνήθως αποτυγχάνει αλλά σε περιπτώσεις αβέβαιης διάγνωσης  μπορεί να δοκιμαστεί.

www.dthomas.gr    – Τηλ  6977597085