Mail από την Αθήνα #90 – 24 Αυγούστου 2017

Ο Γιάννης Καφάτος σχολιάζει την επικαιρότητα που μερικές φορές είναι από μόνη της επιθεωρησιακό νούμερο. (και όταν δεν είναι την κάνει!)

• Την ώρα που το Despacito δονεί τον πλανήτη και στην Ελλάδα το μεταγράψαμε για κλαρίνο και δονεί και τα πανηγύρια…
• Η ευρώπη διχάζεται για μία ακόμη φορά με αφορμή τη φιλοναζιστική ηγεσία της Εσθονίας
• Και κάποιοι όχι ανόητοι, απλώς βαλτοί προσπαθούν να εξισώσουν τις ιδεολογίες του κομμουνισμού και του ναζισμού με τα ακροβατικής λογικής επιχειρήματά τους.
• Οι ναζί έχουν ως ιδεολογία την καθαρότητα της φυλής και όποιος δεν … εκκαθαρίζεται.
• Τι να μπω στη λογική για τους δολοφόνους κομμουνιστές; Να με συγχωρείτε όχι!
• Με τους φασίστες και τους ναζί δεν συζητώ.
• Τι είπατε: Είμαι κι εγώ σαν κι αυτούς;
• Όχι και να με συμπαθάτε!
• Εγώ δεν θέλω να σκοτώσω όποιον δεν είναι σαν και του λόγου μου! Όλοι να λέμε τις αλήθειες μας!
• Αλλά οι ναζί δεν είναι μέρος του πολιτικού ή άλλου διαλόγου.
• Οι ναζί είναι το πρόβλημα! Αυτό πρέπει να λύσουμε
• Το τι ακούσαμε πάλι αυτές τις μέρες…
• Είπαμε οι πολιτικοί μας ενδιαφέρονται μόνο για τα Like στο Twitter & Facebook!
• Να πουν καμιά καλή ατάκα να μάζεψουν Like που ελπίζουν να μετατραπούν σε σταυρούς προτίμησης όταν έρθει η ώρα!
• Είμαι εξοργισμένος με την είδηση για την ποινή φυλάκισης 40 ετών σε έναν άθλιο γέρο-πια, στα 86, πρόεδρο ιδρύματος (Κωνσταντίνο Λαλαούνη) που κακοποιούσε ανήλικα παιδιά.
• Ανήμπορα πλάσματα που δεν τα πίστευε κανείς.
• Γιατί έτσι είναι: Τα θύματα βιασμού κανείς δεν τα πιστεύει. Ειδικά όταν καταγγέλλουν «πυλώνες» της ηθικής και της … τάξης!
• Θυμήθηκα το ημιτελές (λόγω εσωτερικών ερίδων) σίριαλ του Mega «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή» που είχε ακριβώς αυτό το θέμα ως πυρήνα του!
• Και μετά ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα: «Λίγη Ζωή», της νεαρής συγγραφέως Χάνια Γιαναγκιχάρα (εκδόσεις Μεταίχμιο).
• Εκεί ο βασικός χαρακτήρας που έχει υποστεί σεξουαλική εκμετάλλευση και στο ίδρυμα που είχε βρεθεί ΑΔΥΝΑΤΕΙ να ξεφύγει από την ντροπή ότι αυτός έφταιγε για τα όσα υπέστη από τυπάκια σαν και τον καταδικασθέντα!
• Γιατί κρατάμε κλειστά τα στόματά μας όταν ακούμε φωνές στο διπλανό διαμέρισμα ή ενώ είναι γνωστό στη γειτονιά ότι κάποιο παιδί κακοποιείται , πάλι κάνουμε τα παγώνια;
• Γιατί δεν τηλεφωνούμε στην αστυνομία όταν η γειτόνισσα εμφανίζεται με μελανιές;
• Γιατί αυτή αναθεματισμένη omerta;
• Γιατί αντέχουμε να ξέρουμε τι συμβαίνει αλλά λειτουργούμε σαν να μην τρέχει τίποτα και ένα παιδί καταστρέφεται για πάντα;
• Όχι δεν θα μπω στη φτήνια του «μετά την καταστροφή» αναθέματος για να μιλήσω για θανατικές καταδίκες και λιντσαρίσματα στον εκάστοτε δράστη.
• Αυτή η πολιτεία πρέπει να μπορεί να τιμωρεί τον δράστη αλλά να κάνει ακόμη περισσότερο από ό,τι μπορεί για να απαλύνει το τραύμα του θύματος!
• Η πληγή του δεν θα κλείσει ποτέ! Τουλάχιστον ας γίνει σωστή προσπάθεια να μην κακοφορμίσει!
• Αλλάζω θέμα: Θυμάστε πόσο είχαμε πληρώσει για το άτρωτο σύστημα ασφαλείας και παρακολούθησης τυχόν τρομοκρατών που δεν λειτούργησε ποτέ και και για «πλάκα» το λέγαμε «συμφορά» (ένεκα του ονόματός του που ήταν: σι-φορ-άι C4i)
• Πάρα πάρα πολλά!
• Ο φυγόδικος στη Γερμανία για την υπόθεση του σκανάδαλου δωροδοκίας της Siemens, Μιχάλης Χριστοφοράκος , παραπέμπεται σε δίκη και γι’ αυτό το σκάνδαλο!
• Αλλά στην όμορφη και δροσερή Γερμανία δεν φτάνει το χέρι του ελληνικού νόμου!
• Οπότε παραμένει αυτός εκεί, κι εμείς να πληρώνουμε τις αθλιότητες μιας μεγάλης καλοταϊσμένης παρεάς που …μαζί (μας) τα τρώγανε!
• Καλημέρα σας και σόδα για να μας πάνε κάτω όσα μας κάθονται στο στομάχι!