Σκέφτομαι ότι δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που Αλέξης Τσίπρας φώναζε σε κάθε ευκαιρία ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό* και μαζί με τους συντρόφους του ήταν κάθετα αντίθετοι στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
Σκέφτομαι ότι οι Θεσσαλονικείς είναι (την ώρα που γράφεται τούτο το κείμενο) έκτη ημέρα χωρίς νερό, επειδή ο Μινώταυρος του κρατισμού δεν έκανε και πάλι σωστά τη δουλειά του.
Προφανώς φταίει ο …νεοφιλελευθερισμός.
Σκέφτομαι ότι οι πολιτικές της Αριστεράς και των ανερμάτιστων συνοδοιπόρων της έφτασαν τη Θεσσαλονίκη, των κατ’ εξοχήν Μεσαίων αυτοαπασχολούμενων κι εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, στο χείλος του γκρεμού.
Αντιτίθονταν σε κάθε πράξη ή ενέργεια προκοπής της πόλης.
Όχι, στην παραχώρηση του ΟΛΘ. Όχι, στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ που αν μη τι άλλο θα προσέφερε καλύτερες υπηρεσίες. Όχι,, στην ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και κυρίως εκείνου του πεπαλαιωμένου υλικού στη Μενεμένη. ‘Όχι, στην δημιουργία Μαρινών που θα άλλαζε όλο το σκηνικό της πόλης. Όχι, στον εκκαθάριση των Πανεπιστημίων από τα στοιχεία που δημιουργούν οπισθοδρόμηση.
Η Αριστερά κι οι συνοδοιπόροι της έκαναν άσκηση κυνισμού εις βάρος της Θεσσαλονίκης και των κατοίκων της. Ασέλγησαν στο σώμα της.
Διέλυσαν ότι ήταν όρθιο. Από το νεράκι μέχρι τις συγκοινωνίες με την κρατικοποίηση του ΟΑΣΘ. Η πόλη είναι γεμάτη λουκέτα, η δυτική περιφερειακή είναι εγκαταλελειμμένη, τα νοσοκομεία λειτουργούν τριτοκοσμικά, τα βιομηχανικά κουφάρια έχουν γίνει χωματερές. Οι φόροι διαλύουν επιχειρήσεις, η ανεργία στα κόκκινα.
Κι είναι πλέον βεβαιότητα ότι μετά την πρωτεύουσα κι η νύφη του Βορρά βιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την ακαταλληλότητα των ανθρώπων που κυβερνούν τη χώρα.
Αλλά, όλα κι όλα.
Ο πρωθυπουργός, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ανακοίνωσε ότι θ’ ανοίξουν στο κοινό οι σταθμοί του Μετρό. Ασχέτως αν δεν έχουν τρένα!
Μίλησε και για ζώνες καινοτομίας. Ασχέτως αν αυτές δεν υπάρχουν καν σε σχέδια ή μακέτες.
Χώρια που άνοιξε γραφείο και στη Θεσσαλονίκη και διόρισε την πρώην καθαρίστρια κ. Νοτοπούλου ως επικεφαλής. Η οποία, δέησε, την πέμπτη ημέρα της διακοπής του νερού να καλέσει σύσκεψη και να επιληφθεί.
Αντανακλαστικά Ραν Ταν Πλαν.
Ουδείς παραιτήθηκε! Καμιά ευθιξία.
Η ανάπτυξη, όμως, έρχεται.
Η Αριστερή ανάπτυξη. Ίσως με την επαναφορά του επαγγέλματος του νερουλά…
Κάτι τελευταίο:
Πριν από λίγο καιρό, η ΕΥΑΘ, αντί να καταπιάνεται με το κορυφαίο έργο συντήρησης των δικτύων, έκανε προσλήψεις 150 ατόμων.
Η διαδικασία είχε την επιμέλεια του ΑΣΕΠ, ενώ η προκήρυξη πρόσληψης προέβλεπε ότι μερικά από τα προσόντα των υποψηφίων θα γίνονται… κατά δήλωσή τους!!! Το ΑΣΕΠ δεν έχει την δυνατότητα να ελέγξει αν οι δηλώσεις ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και στην αλήθεια κι οι περισσότερες προσλήψεις αμφισβητούνται πια στα δικαστήρια.
Προσέξτε:
Μια υποψήφια που προσελήφθη κατέθεσε την ακόλουθη (όρα φωτό) υπεύθυνη δήλωση (η ορθογραφία δική της): «Σε ιδιοκτησία του πατέρα μου (κ. τάδε)… βρίσκεται πισίνα της οποίας το μηχανοστάσιο μελέτησα κι ανακατασκεύασα το έτος 2005 έκτοτε και μέχρι το έτος 2013 που διακόψαμε τη χρήση της πισίνας είχα την αποκλιστική (σ.σ. έτσι το γράφει) εποπτεία συντήρησης του μηχανοστασίου, αλλαγή άμμου φίλτρου συντήρηση της αντλίας επεξεργασίας του ύδατος και χλωρίωση αυτού»!!!
Καταλαβαίνετε;
*Το νερό, όπως και το ηλεκτρικό ρεύμα, δεν είναι δημόσια αγαθά αλλά κοινωνικά αναγκαία αγαθά. Δημόσιο αγαθό, επί παραδείγματι, είναι η ασφάλεια του πολίτη. Είναι η εθνική άμυνα. Είναι η Δικαιοσύνη.
Ο χαρακτηρισμός μιας σειράς αναγκαίων αγαθών που «πουλάει» το κράτος ως δημόσια, δεν είναι τίποτα περισσότερο από φτηνή προπαγάνδα του κρατισμού, που κρύβει την αναγκαιότητα του ορθολογισμού στη διαχείριση.
