Ρεπορτάζ: Στέλιος Νίκας
Παραδοσιακούς χορούς χόρεψαν μέλη των πολιτιστικών συλλόγων Κρητικών νομού Ημαθίας, Ποντίων Μακροχωρίου και Σύλλογος Κουλούρας «Μακεδόνων Γαία» με την συνοδεία παραδοσιακής ζωντανής μουσικής από τα Χάλκινα της Γουμένισσα. Και του χρόνου!!!
Ξεκούραση λοιπόν για τους μικρούς αθλητές και τους προπονητές που αποτελούν το τεχνικό τιμ της ακαδημίας Αστέρας Αλεξάνδρειας ώστε να γεμίσουν τις μπαταρίες τους και να εμφανιστούν με καινούργιες και φρέσκες ιδέες για την προσεχή σεζόν όπως μας τόνισε ο ιδρυτής της ακαδημίας Πόλυς Χουρσουζίδης.
Ο νέος μας προπονητής έχει εργαστεί με μεγάλη επιτυχία στον ΓΑΣ Κουφαλίων, στον Κ.Σ. Γέφυρας όπου πέτυχε πέντε ανόδους, αλλά και στον ΓΑΣ Χαλκηδόνας με συμμετοχή και διακρίσεις σε εθνικές κατηγορίες (Β΄και Γ΄Εθνική).Την χρονιά που μας πέρασε έφτασε με το Παιδικό τμήμα του ΓΑΣ Χαλκηδόνας στις 12 καλύτερες ομάδες της ΕΚΑΣΘ ενώ είχε και μια σύντομη θητεία στον Φίλιππο Νέας Πέλλας, όπου πέτυχε την άνοδο στην Α΄ΕΚΑΣΚΕΜ.
Ανδρέα σε καλωσορίζουμε στη μεγάλη οικογένεια του ΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ και σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο σου.
Νωρίτερα απηύθυναν χαιρετισμό οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών Αλέξης Τσίπρας και ο Ζόραν Ζάεφ ενώ τον λόγο πήρε και ο Μάθιου Νίμιτς.
Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, οι δύο πρωθυπουργοί οι υπουργοί Εξωτερικών και οι επίσημοι προσκεκλημένοι μετέβησαν με σκάφη στην απέναντι όχθη της Μ. Πρέσπας στην πλευρά της πΓΔΜ, όπου παρακάθισαν σε γεύμα.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σημειώνεται ότι η κ. Παπαδοπούλου πριν από μια εβδομάδα είχε αναλάβει τον ρόλο του συντονιστή για τις τρεις εκλογικές μάχες (Ευρωεκλογές, Περιφερειακές, Δημοτικές)
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Τον πλούτο κάθε μορφής, στα υλικά αγαθά, στην συσσώρευση κάθε λογής… Άλλοι πάλι θέλουν λίγα και καλά, θέλουν την ησυχία τους, να μην ξοδεύονται στα πολλά, στις πολλές συναναστροφές “την πολλή συνάφεια του κόσμου, τις πολλές κινήσεις κι ομιλίες”… Είναι όμως απαραίτητα κάτι καλύτερο και κάτι χειρότερο; Και το “καλό”, το ΄΄σωστό΄΄, είναι το ίδιο για όλους;
Μοιάζει σαν μία διαμάχη, άλλοτε με πιο ήπια κι άλλοτε με πιο άγρια χαρακτηριστικά. Παρακολουθούμε σε ζωντανή σύνδεση -αιώνες τώρα- έναν αγώνα αγωνιώδη ανάμεσα στην ποιότητα και την ποσότητα. Έναν αγώνα, ένα μπρα ντε φερ, μια τιτανομαχία μεταξύ του ποιοτικού και του ποσοτικού…
Οι φίλαθλοι, άλλοτε μάζες, άθλιες, κρεμασμένες σαν τσαμπιά ο ένας πάνω στον άλλον κι άλλοτε σοβαρές, συμμορφωμένες, μ’ένα ποτήρι λευκό κρασί στο χέρι, μάλλον δυσανάλογα μοιρασμένοι -αν και σαφώς περισσότεροι με την ποσότητα (κάποτε ήταν “κρυφοποιοτικοί”, τώρα απελευθερώθηκαν, πέταξαν τις μάσκες -δεν τους αδικώ…)- φωνάζουν εκατέρωθεν τα συνθήματά τους:
– ”Ουκ εν τω πολλώ το ευ”, οι μεν -πιο φιλοσοφημένοι…
– ”Δώσε και μένα μπάρμπα”, οι δε -πιο λαϊκοί…
Το δικό μας ερώτημα ωστόσο είναι άλλο: Ως πότε θα εξακολουθούμε να τραβάμε ένα σχοινί από εδώ ή από εκεί, ρίχνοντας λάδι σε έναν κοινωνικό και ταυτόχρονα εσωτερικό, σε έναν προσωπικό “διχασμό”; Μήπως κι εδώ θα μπορούσε η λύση του όλου δράματος να είναι η σύνθεση, η συμπόρευση, η συνύπαρξη; Αντί να είναι δηλαδή η λογική του” ή το ένα ή το άλλο΄΄, γιατί να μην είναι η λογική του ΄΄και το ένα και το άλλο΄΄; Γιατί πρέπει συνεχώς να διαλέγουμε; Γιατί πρέπει να διχάζουμε εαυτόν και αλλήλους; Γιατι να μην μπορούμε απενοχοποιημένα να χαρούμε και τη δόξα και το χρήμα, αλλά και την φτώχεια και την ΄΄ερημιά΄΄;
Τελικά τι και ποιος ορίζει την ευτυχία και την ευχαρίστηση του καθενός…;
Η Ελλάδα εμφανίζεται με τα περισσότερα νέα περιστατικά παγκοσμίως του λεμφώματος Hodgkin, 5,3 ανά 100.000 ανθρώπους το 2016, ενώ ο μέσος όρος διεθνώς είναι 1 ανά 100.000
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ απευθύνθηκε στον Θάνο Δημόπουλο, καθηγητή Θεραπευτικής Αιματολογίας-Ογκολογίας, πρύτανη του ΕΚΠΑ, να σχολιάσει τα αποτελέσματα της έρευνας.
«Τα συγκεκριμένα δεδομένα επίπτωσης του λεμφώματος Hodgkin στην Ελλάδα θα πρέπει να ερμηνευθούν με επιφύλαξη» αναφέρει ο κ. Δημόπουλος, σημειώνοντας μάλιστα ότι έκθεση του 2012 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναφέρει ότι η επίπτωση της νόσου Hodgkin στην Ελλάδα είναι περίπου 2,2 περιπτώσεις ανά 100.000.
Είναι ακριβείς οι εκτιμήσεις;
«Τα πρόσφατα δημοσιευθέντα δεδομένα αφορούν μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Oncology, ένα περιοδικό υψηλής απήχησης, η οποία είχε στόχο να αποτυπώσει το «φορτίο» 29 νεοπλασματικών νοσημάτων, τις διαχρονικές μεταβολές τους σε 195 χώρες ή μεγάλες επαρχίες και τυχόν συσχετίσεις με οικονομικά και άλλα μεγέθη. Σύμφωνα με δεδομένα στα οποία παραπέμπει η δημοσίευση και μπορούν να προσπελασθούν στη διεύθυνση, http://ghdx.healthdata.org/record/global-burden-disease-study-2016-gbd-2016-cancer-incidence-mortality-years-life-lost-years, η ετήσια επίπτωση του λεμφώματος Hodgkin στην Ελλάδα εκτιμάται για το 2006 και το 2016 σε 5.38 και 5.31 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού. Αυτή η εκτίμηση είναι υπερπενταπλάσια της παγκόσμιας επίπτωσης που ανέρχεται σε 1.06 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού.
Εν πρώτοις, αν και τυπικά ακριβής, η σύγκριση αυτή είναι παραπλανητική, διότι η επίπτωση της νόσου στη Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ είναι περίπου 3 και 3,8 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού αντίστοιχα, ενώ φαίνεται να είναι πολύ μικρότερη στις αναπτυσσόμενες χώρες και τον 3ο κόσμο, που δεν είναι συγκρίσιμες με τη χώρα μας.
Από την άλλη πλευρά, η δημοσιευμένη μελέτη είχε ως στόχο να παράσχει γενικές εκτιμήσεις που να είναι χρήσιμες για τον στρατηγικό σχεδιασμό του τομέα της Υγείας. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν μπορεί να είναι εκτεταμένα για ορισμένες χώρες/περιοχές και εξαιρετικά περιορισμένα για άλλες. Δυστυχώς, δεν έχουμε άποψη για τα πρωτογενή δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν, προκειμένου να προσδιορισθεί η επίπτωση του λεμφώματος Hodgkin στη χώρα μας. Έτσι, ενώ το γενικό συμπέρασμα της όλης δημοσίευσης είναι πολύ ισχυρό, τα επιμέρους ευρήματα, ιδίως για μικρές χώρες όπως η Ελλάδα, λίγο το επηρεάζουν και ενδεχομένως να υπόκεινται σε σημαντικούς περιορισμούς ως προς την ερμηνεία τους. Η επιχειρηματολογία αυτή ενισχύεται από τα δεδομένα άλλων μελετών, όπως του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όπου έκθεση του 2012 αναφέρει ότι η επίπτωση της νόσου Hodgkin στην Ελλάδα είναι περίπου 2,2 περιπτώσεις ανά 100.000, υποδιπλάσια αυτής που αναφέρεται στη δημοσίευση του Jama Oncology, (http://globocan.iarc.fr/Pages/fact_sheets_population.aspx).
Κατά συνέπεια, τα συγκεκριμένα δεδομένα επίπτωσης του λεμφώματος Hodgkin στην Ελλάδα θα πρέπει να ερμηνευθούν με επιφύλαξη και σε καμία περίπτωση να μην αποτελέσουν αιτία πρόκλησης πανικού στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, υπάρχουν λεπτομέρειες που καθιστούν τη βαθύτερη επιστημονική αξιολόγηση της ακρίβειας του ευρήματος επιβεβλημένη.
Δεδομένου ότι τα αίτια της νόσου είναι εν πολλοίς άγνωστα, το ερώτημα της αιτίας αυτής της «πρωτιάς» δεν μπορεί να απαντηθεί. Σύμφωνα όμως με τα παραπάνω, πρώτα θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι όντως οι εκτιμήσεις είναι απολύτως ακριβείς».
Σύμφωνα με την μελέτη, παρόλο που υπάρχουν αναλογικά τα περισσότερα νέα περιστατικά στην Ελλάδα, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους θανάτους από λέμφωμα Hodgkin.
«Αυτό που πρέπει να αξιολογηθεί είναι η αναλογία μεταξύ θνητότητος και επίπτωσης, βάσει της οποίας η Ελλάδα σαφώς και δεν κατατάσσεται πρώτη. Και στην περίπτωση όμως αυτή, η ακρίβεια της εκτίμησης της επίπτωσης έχει κεφαλαιώδη σημασία» τονίζει ο κ. Δημόπουλος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Επιπλέον», προσθέτει, «θα πρέπει να γίνει σαφές ότι υπάρχουν δημοσιευμένα δεδομένα επιβίωσης από Ελληνικά Κέντρα σε έγκριτα περιοδικά, τα οποία είναι απολύτως συμβατά με τα αναμενόμενα στο Δυτικό κόσμο».
Λέμφωμα Hodgkin: Τα αίτια της νόσου είναι εν πολλοίς άγνωστα
Ο κ. Δημόπουλος εξηγεί τι είναι το λέμφωμα Hodgkin και πως εκδηλώνεται.
«Τα λεμφώματα είναι κακοήθεις όγκοι του λεμφικού ιστού. Ταξινομούνται σε 2 κατηγορίες: Το λέμφωμα Hodgkin και τα μη-Hodgkin λεμφώματα, που είναι και πολύ συχνότερα. Το λέμφωμα Hodgkin τυπικά προσβάλλει τους λεμφαδένες και σπανιότερα εξωλεμφαδενικές περιοχές. Εκδηλώνεται με διόγκωση λεμφαδένων, συνηθέστερα των τραχηλικών, που μπορεί να συνοδεύεται ή όχι από παρατεινόμενο εμπύρετο, νυκτερινές εφιδρώσεις, απώλεια βάρους ή κνησμό.
Τα αίτια της νόσου είναι εν πολλοίς άγνωστα. Οι ασθενείς που πάσχουν από HIV λοίμωξη διατρέχουν πολλαπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης λεμφώματος Hodgkin, όπως και ασθενείς με άλλου τύπου ανοσοκαταστολή, πλην όμως αυτές οι ομάδες αποτελούν μια μικρή μειοψηφία του συνόλου των περιπτώσεων. Ο ιός Epstein-Barr ανευρίσκεται στο 20-30% των περιπτώσεων. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι παρόμοιο με τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο, ενώ είναι πολύ μεγαλύτερο στον αναπτυσσόμενο κόσμο».
Ίαση στο 75-80%
«Στο λέμφωμα Hodgkin επιτυγχάνεται ίαση στο 75-80% των ασθενών με την τρέχουσα θεραπεία 1ης γραμμής, ενώ στο 20-25% των ασθενών εμφανίζεται υποτροπή, δηλ. η νόσος επανέρχεται αμέσως ή και χρόνια μετά την αρχική αντιμετώπιση. Οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς ιώνται με αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Δυστυχώς παραμένει ένα ποσοστό 10-15% του συνόλου των ασθενών που δεν ιάται με τις παραπάνω στρατηγικές», αναφέρει ο κ. Δημόπουλος.
Και προσθέτει: «Η πολύ δύσκολη αυτή ομάδα ασθενών αντιμετωπίζεται πλέον με ανοσοθεραπεία. Τόσο το Brentuximab Vedotin, όσο και οι αναστολείς PD-1 Nivolumab και Pembrolizumab οδηγούν σε κλινικές ανταποκρίσεις στο 60-70% των ασθενών. Ειδικά μάλιστα με τους αναστολείς PD-1, ο ρυθμός εξέλιξης της νόσου επιβραδύνεται ακόμη και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την ψυχολόγο Λόρα Ουάλας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας “Social Psychological and Personality Science”, εκτίμησαν ότι «η σχέση με τη θρησκεία έχει την ίδια σχεδόν θετική επίπτωση με το φύλο πάνω στην μακροζωία» (οι γυναίκες ζουν συνήθως τέσσερα έως πέντε παραπάνω χρόνια από τους άνδρες).
«Η μελέτη μας παρέχει πειστικά στοιχεία ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη συμμετοχή στη θρησκεία και στο πόσο ζει ένας άνθρωπος», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας Μπάλντουιν Γουέι. Οι ψυχολόγοι αποδίδουν το όφελος αυτό εν μέρει στο ότι η ενεργή σχέση με τη θρησκεία ωθεί τους πιστούς να συμμετέχουν στην κοινότητα και σε εθελοντικές-κοινωνικές δράσεις, κάτι που, όπως έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες, «χαρίζει» μακροζωία.
Θετικό ρόλο επίσης παίζει ότι συνήθως οι θρησκευόμενοι κάνουν πιο υγιεινή ζωή (λιγότερα ποτά και ξενύχτια, αποφυγή ναρκωτικών και σεξ με πολλούς συντρόφους κ.α.). Έχουν ακόμη λιγότερο στρες χάρη στην πίστη τους στο Θεό και στην μετά θάνατο ζωή, καθώς επίσης χάρη στην προσευχή ή στον πνευματικό διαλογισμό, σε συνδυασμό με τη βίωση θετικών συναισθημάτων (αγάπη, ευγνωμοσύνη, γαλήνη κ.α.).
Εκτός από το φύλο, θετική επίπτωση στη μακροζωία έχει και ο γάμος. Οι ερευνητές απομόνωσαν αυτούς τους δύο παράγοντες για να υπολογίσουν την θετική επίδραση μόνο της θρησκείας.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/1948550618779820
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι 84 επιστήμονες από 44 φορείς (NASA, ESA, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα), που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», ανέφεραν ότι πριν το 2012 η Ανταρκτική έχανε πάγους με σταθερό ετήσιο ρυθμό 76 δισεκατομμυρίων τόνων, συνεισφέροντας 0,2 χιλιοστά ετησίως στην άνοδο της στάθμης των υδάτων. Όμως μετά το 2012 έχει υπάρξει τριπλασιασμός στις ετήσιες απώλειες.
Η επιδείνωση είναι πιο αισθητή στη Δυτική Ανταρκτική, όπου οι ετήσιες απώλειες των 53 δισ. τόνων στη δεκαετία του 1990 έχουν αυξηθεί σε 159 δισ. τόνους το χρόνο μετά το 2012. Στο βόρειο άκρο της ηπείρου, στην Ανταρκτική Χερσόνησο, υπάρχει αύξηση 25 δισ. τόνων ετησίως μετά το 2000, ενώ αντίθετα στην Ανατολική Ανταρκτική οι πάγοι εμφανίζουν μια μικρή αύξηση της τάξης των 5 δισ. τόνων ετησίως.
Σε περίπου τρία τρισεκατομμύρια τόνους υπολογίζονται συνολικά οι πάγοι που έχουν λιώσει κατά την τελευταία 25ετία. Αυτές οι απώλειες των ανταρκτικών πάγων έχουν οδηγήσει σε συνολική άνοδο της στάθμης των παγκόσμιων θαλασσών κατά 7,6 χιλιοστά μετά το 1992, με το 40% της ανόδου να έχει συμβεί μετά το 2012. Τα νέα ευρήματα, με επικεφαλής τον καθηγητή ‘Αντριου Σέφερντ της Σχολής Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λιντς, παρέχουν την πιο ολοκληρωμένη εικόνα μέχρι σήμερα για τις διαχρονικές μεταβολές στην παγοκάλυψη της Ανταρκτικής.
Η ήπειρος είναι καλυμένη από περίπου 15,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα πάγου, που έχουν συσσωρευθεί μέσω χιονόπτωσης στη διάρκεια χιλιάδων ετών. Στο Νότιο Ωκεανό γύρω από την Ανταρκτική οι θαλάσσιοι πάγοι καλύπτουν μια πρόσθετη έκταση 18,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων το χειμώνα, με πάχος περίπου ένα μέτρο. Η Ανταρκτική διαθέτει αρκετό νερό σε μορφή πάγου για να αυξήσει την παγκόσμια στάθμη των θαλασσών κατά 58 μέτρα, αν ποτέ οι πάγοι της λιώσουν.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41586-018-0179-y
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ωστόσο, επειδή οι γονείς ζουν ήδη στον κόσμο της εργασίας, πιθανότατα οι διακοπές θα αργήσουν και το παιχνίδι για τα παιδιά τους στην πόλη έχει περιορισμένες πια δυνατότητες. Έτσι οι γονείς πρέπει να συνεχίσουν να τρέχουν. Όμως κάπως πρέπει να απασχολήσουν τα παιδιά τους στο σπίτι. Η εύκολη λύση είναι πάντα μια παιδική ταινία. Χρειάζεται, όμως, πολύ προσοχή γιατί δυστυχώς σε αυτή την ηλικία τα παιδιά πρέπει να αποφύγουν τις πολλές, μα πάρα πολλές παιδικές ταινίες χαμηλού επιπέδου που κυκλοφορούν ευρέως και δυστυχώς προβάλλονται και από την τηλεόραση.
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ επέλεξε και προτείνει δέκα από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων, που ίσως πρέπει να δουν οπωσδήποτε τα παιδιά για να κάνουν και μια ιδανική εισαγωγή στον κόσμο του κινηματογράφου. Πρόκειται για ταινίες σπουδαίων δημιουργών, που εκτός από την διασκέδαση του παιδιού, μπορούν να βελτιώσουν την αισθητική του, τη σκέψη του, την εκφραστικότητά του, την επαφή του με τη μουσική και γενικότερα τις τέχνες.
Λοιπόν, φτιάξτε στους μπόμπιρες κάποια υγιεινά σνακ ή έστω σπιτικά ποπ κορν ή πατατάκια και δώστε τους την ευκαιρία να απολαύσουν μερικές από τις καλύτερες παιδικές ταινίες, στις οποίες, όπως είναι λογικό, κυριαρχούν αυτές του ιδιοφυούς παραγωγού Γουόλτ Ντίσνεϊ.
Ένα από τα αριστουργήματα κινουμένων σχεδίων, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ, που γνώρισε τεράστια επιτυχία από την πρώτη μέρα προβολής της, το 1938. Ο Ντίσνεϊ ξόδεψε τεράστια ποσά για να την φτιάξει, καθώς εφάρμοσε νέες τεχνικές για την εποχή, ενώ γι’ αυτήν δούλεψαν δεκάδες καλλιτέχνες. Η ιστορία γνωστή: Η Χιονάτη συναντά τους επτά νάνους, που θα τη βοηθήσουν να γλυτώσει από την κακιά μητριά της. Μία υπέροχη συγκινητική ταινία, με χιούμορ και δουλεμένους χαρακτήρες, που απέσπασε πλήθος τιμητικών διακρίσεων.
Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία (1939), σε παραγωγή Γουόλτ Ντίσνεϊ, είναι ένα μιούζικαλ φαντασίας που βασίζεται στην ιταλική νουβέλα «Οι περιπέτειες του Πινόκιο» του Κάρλο Κολόντι. Είναι μια πρωτοποριακή παραγωγή στον τομέα των εφέ, προσφέροντας ρεαλιστικές εικόνες, με τα στοιχεία της φύσης, αλλά και ατμοσφαιρικές σκηνές. Ο Πινόκιο είναι μία κούκλα, που φτιάχνει ο ξυλουργός Τζεπέτο και από την αγάπη του γι’ αυτή ζωντανεύει και μπλέκει σε περιπέτειες όταν συναντά τον γάτο Γεδεών, που τον πείθει να ενταχθεί στο κουκλοθέατρο του Στρομπόλι. Είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που κέρδισε Όσκαρ, αυτό του καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού και της καλύτερης πρωτότυπης μουσικής.
Τρίτη και φαρμακερή! Εδώ, στην τρίτη του ταινία κινουμένων σχεδίων, ο Ντίσνεϊ αφήνει τις -ας πούμε- συμβατικές μεταφορές παραμυθιών και κάνει το αριστούργημά του. Μια ταινία που μπορείς και να…. ακούσεις, καθώς εμπνέεται από οκτώ συνθέσεις κλασικής μουσικής (Μπαχ, Τσαϊκόφσκι, Στραβίνσκι, Μπετόβεν, Πονκιέλι, Σούμπερτ κα), στις οκτώ ξεχωριστές ιστορίες που απαρτίζουν το φιλμ. Τη διεύθυνση της συμφωνικής ορχήστρας της Φιλαδέλφειας έχει ο φημισμένος Λέοπολντ Στοκόφσκι. Η Φαντασία, μια πανδαισία εικόνων και μουσικής, ένα αγέραστο κλασικό αριστούργημα ομορφιάς θα βάλει τον Ντίσνεϊ στο πάνθεον των μεγάλων δημιουργών. Να σημειωθεί ότι είναι το πρώτο φιλμ που παρουσιάστηκε στην Αμερική με στερεοφωνικό ήχο.
Ταινία που γύρισε ο Ντίσνεϊ το 1941 και βασίστηκε στο έργο της Έλεν Άμπερσον και έχει ως πρωταγωνιστή τον Ντάμπο, το ελεφαντάκι, που δέχεται τη λοιδορία γιατί έχει υπερβολικά μεγάλα αυτιά, αλλά θα είναι αυτά που θα τον βοηθήσουν να πετάξει… Η ταινία κανονικά θα έπρεπε να προβάλετε κάθε μήνα στα σχολεία, για την καταπολέμηση των περιστατικών εκφοβισμού, αλλά και την ανοχή στο διαφορετικό και γιατί όχι το κόψιμο των πρώτων ψηγμάτων ρατσισμού. Μια ταινία που ίσως θα βοηθούσε και το μονοδιάστατο εκπαιδευτικό σύστημα βαθμοθηρίας.
Ακόμη μία παραγωγή του Ντίσνεϊ (1942) που βασίζεται στο έργο του Αυστριακού συγγραφέα Φίλιξ Σόλτεν. Η ταινία αφηγείται τη ζωή ενός ελαφιού από τι στιγμή που η μητέρα του σκοτώθηκε από τους κυνηγούς ως την ενηλικίωσή του και μια μεγάλη πυρκαγιά στο δάσος. Η ταινία, που αν και κινουμένων σχεδίων, έλαβε τρία βραβεία Όσκαρ (καλύτερου ήχου, τραγουδιού και μουσικής) θέτει για πρώτη φορά το ζήτημα της ανθρώπινης επιβολής στη φύση και τις συνέπειές της.
Ο Ντίσνεϊ έχει φύγει από το μάταιο τούτο κόσμο για πάνω από 20 χρόνια. Η εταιρία Ντίσνεϊ με αυτή την ταινία κινουμένων σχεδίων μπαίνει στην εποχή της αναγέννησής της και θα μας δώσει τα επόμενα χρόνια ακόμη πολλές αξιόλογες ταινίες. Η Μικρή γοργόνα, ένα ακόμη διαμάντι κινουμένων σχεδίων, βασίζεται στο γνωστό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Όσκαρ για τη μουσική και το τραγούδι.
Πολύ καλή ταινία κινουμένων σχεδίων του 2003, σε σκηνοθεσία του Άντριου Στάντον και παραγωγή Pixar, αλλά τη χρηματοδότησε η Ντίσνεϊ. Καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία, η μεγαλύτερη της χρονιάς! Πρωταγωνιστής, φυσικά, ο Νέμο, ένα μικρό ψαράκι που θα χαθεί στους ωκεανούς, θα γλυτώσει από καρχαρίες και θα καταλήξει στο ενυδρείο ενός οδοντιάτρου….
Ακόμη μια επιτυχία της Pixar, παραγωγής 2001, με τους Τζον Γκούντμαν, Μπίλι Κρίσταλ, Τζέιμς Κόμπερν και άλλους γνωστούς ηθοποιούς να δανείζουν τις φωνές τους στους ήρωες, αλλά και τη μουσική του Ράντι Νιούμαν να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού. Τρυφερή ιστορία που εμπνέεται από τις παιδικές φοβίες, τις οποίες, όμως, μετατρέπει σε γέλιο, μέσα από τις περιπέτειες ενός γλυκύτατου τέρατος…
Αξιολάτρευτο animation, με φοβερή μουσική υπόκρουση του Μάικλ Τζιατσίνο και ένα συμπαθέστατο ποντικάκι, με ειδίκευση στις γκουρμέ γεύσεις, που κέρδισε και το Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων το 2007. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Μπραντ Μπερντ, σε σενάριο του ιδίου και των Τζαν Πινκάβα και Τζιμ Τζιαμποτσίνο. Η υπόθεση αφορά έναν από τους πιο παράδοξους σεφ όλων των εποχών, ένα ποντίκι που εγκαταλείπει την κρυψώνα του και βρίσκεται σε ένα φημισμένο παριζιάνικο εστιατόριο. Ταινία με πολλά μηνύματα και γλυκύτατους πρωταγωνιστές.
Αξιόλογη περιπετειώδης ταινία κινουμένων σχεδίων, που γύρισε το 1998 ο Τόνι Μπράνκροφτ και ο Μπάρι Κουκ, απ’ αυτές που δεν χορταίνουν να βλέπουν τα παιδιά. Η πλοκή της μας μεταφέρει στην εποχή της δυναστείας των Χαν, όπου η Φα Μουλάν, κόρη του ηλικιωμένου πολεμιστή πατέρα της, μεταμφιέζεται σε άντρα για να πάρει τη θέση του πατέρα της κατά τη γενική επιστράτευση ώστε να αντιμετωπίσουν την εισβολή των Ούννων.
* Βεβαίως και υπάρχουν ακόμη πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων που μπορούν να δουν τα παιδιά. Μερικές ακόμη καλές παιδικές ταινίες είναι: «Η πεντάμορφη και το Τέρας», «Ψηλά στον Ουρανό», «Η εποχή των παγετώνων», «Λίλο και Στιτς», «Η νεκρή νύφη», «Σρεκ», «Αυτοκίνητα», «Happy Feet», «Γουόλι», «Εγώ ο Απαισιότατος».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
