Αποτελεί μέγιστο παραλογισμό της πολιτικής ζωής του τόπου να εμφανίζεται ο Αλέξης Τσίπρας ως… ανανεωτής, την ώρα που αφενός έχει μεταχειριστεί κάθε παλαιοκομματική μέθοδο για ν’ ανέλθει στην εξουσία και να διατηρηθεί σ’ αυτή κι αφετέρου επειδή το ίδιο το κόμμα του (Αριστερά και τοξικό ΠαΣοΚ) αποτελεί την κορωνίδα του παλιού κι εκπροσωπεί όλες τις παθογένειες εκείνου που… καταγγέλλει.
Χθες προχώρησε σε ανασχηματισμό ανακύκλωσης, βολέματος ημετέρων και… ημετέρων δούρειων ίππων. Ουσιαστικά έκανε ανασχηματισμό για την… Παπακώστα που έδιωξε κλοτσηδόν ο Μητσοτάκης από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας και αποκαλούσε τους μετανάστες …κατσαρίδες και τον Τσίπρα …θλιβερό αμοραλιστή (να δω πως θα το διαχειριστούν αυτό η «Αυγή» κι ο ΣΥΡΙΖΑ) και την… Ξενογιαννακοπούλου που ανέσυρε από την πολιτική αφάνεια που την είχε στείλει ο λαός με την ψήφο του. Αλλά και για την κολλητή του, Κατερίνα Νοτοπούλου, μέχρι χθες διευθύντρια του γραφείου του στη Θεσσαλονίκη. Δείχνοντας έτσι, την ένδεια σημαντικών προσώπων για να παράξουν σοβαρό κυβερνητικό έργο
Προχθές, στην Κ.Ε. του κόμματός του, αδίστακτος και κυνικός παραμυθάς, ισχυρίστηκε ότι όλα είναι καλά καμωμένα και για όλα φταίει η… ακροδεξιά και… νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία. Κι αμέσως μετά, υποσχέθηκε αγώνες για να μην επανέλθει η … ακροδεξιά!!! Με την οποία φυσικά συγκυβερνά!
Είναι ξεκάθαρο ότι το μόνο που τον απασχολεί είναι ο τρόπος που θα παραμείνει ζωντανός στην πολιτική σκηνή του τόπου. Νιώθει τα αδιέξοδα που δημιούργησε και πλέον δίνει μάχη για εκείνον κι όχι για τη χώρα κι όλους εμάς. Κι είναι σαφές ότι ήδη άρχισε να χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό κι αθέμιτο τρόπο για να παραπλανήσει και πάλι την κοινωνία. Το τρίπτυχό του αποτελείται από τρεις λέξεις: Πόλωση, πόλωση, πόλωση!
Κραυγές, αναθέματα κι επικοινωνιακά συνθήματα. Με ισορροπίες ανάμεσα σε ασύμβατους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς στόχους. Δημιουργώντας σύγχυση σε όλο το φάσμα της δημόσιας σφαίρας.
Προχθές, με άλλη μια κακόγουστη θεατρική παράσταση, προανήγγειλε με στόμφο αλλαγές και διόρισε γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ το ιδεοληπτικό κι ιδεολογικό απολίθωμα που ακούει στο όνομα Πάνος Σκουρλέτης. Ο οποίος του επιβλήθηκε ετσιθελικά από την ομάδα των «53» κι ανέτρεψε τα σχέδια για την τοποθέτηση στη συγκεκριμένη κομματική καρέκλα του στενού του συνοδοιπόρου Νίκου Παππά, προκειμένου να ελέγξει τόσο την κυβέρνηση όσο και το κόμμα. Χθες ακολούθησε ένας ανασχηματισμός φιάσκο. Θ’ ακολουθήσει το νέο πανηγυράκι, στη ΔΕΘ, με την επισημοποίηση της ελεημοσύνης δια των επιδοματικών παροχών.
Κι η ένταση… Η πόλωση… Η σκανδαλολογία…
Έχουν να δουν σημεία και τέρατα τα μάτια μας. Οι χυδαίες επιθέσεις, η προπαγάνδα, οι απειλές, η διασπορά φημολογίας μέσω των έμμισθων του διαδικτύου, οι εκβιασμοί, οι διορισμοί από την πίσω πόρτα κι ότι άλλο επινοήσει η φαντασία τους, θα παρελάσουν μπροστά μας. Αυτός είναι ο Τσίπρας, αυτοί είναι εκείνοι που τον ακολουθούν. Αν ήταν διαφορετικοί, θα είχαν διαχωρίσει τη θέση τους αφού είχαν άπειρες αφορμές να το πράξουν.
Είναι έτοιμη κι ώριμη η κοινωνία να αντικρούσει όλα αυτά; Πολύ περισσότερο αφού τώρα δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε; Είμαστε έτοιμοι να κηρύξουμε το τέλος της μιζέριας;
Ομολογώ ότι δεν μπορώ εύκολα ν’ απαντήσω καταφατικά.
