Με καταγωγή από την Κρήτη και συγκεκριμένα το μικρό χωριό Ζήρος του Δήμου Σητείας στα νοτιοανατολικά του νησιού, η Κυριακή Κατσογκρεσάκη, αφού αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Ρεθύμνου, αποφάσισε πως υπάρχει μια άλλη καριέρα που την ενδιέφερε περισσότερο και η οποία βρισκόταν …στους αιθέρες.

Τότε επιχείρησε -και μέσα σε ελάχιστο χρόνο τα κατάφερε- να βρεθεί ώς αεροσυνοδός σε μια «από τις πιο αναγνωρισμένες αεροπορικές εταιρίες στον κόσμο». Δεν σταμάτησε όμως εκεί, αφού η νεαρή Κρητικοπούλα διεκδίκησε και κέρδισε τη μία και μοναδική διαθέσιμη θέση σε έναν εξαιρετικά δύσκολο εργασιακό χώρο όπου τέτοιες θέσεις είναι ακριβοθώρητες: μια θέση στο ιπτάμενο προσωπικό της Βασιλικής Οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας.

«Είχα τότε στείλει το βιογραφικό μου και δέχτηκα πρόσκληση να περάσω από τη συνέντευξη για την Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά δεν γνώριζα ότι πρόκειται για τη βασιλική οικογένεια, απλά ήξερα ότι πρόκειται να δουλέψω για μια πολύ πλούσια οικογένεια. Στη συνέχεια μου έδωσαν όλες τι πληροφορίες και μπορώ να πω ότι είχα μείνει έκπληκτη που ανήκα στο προσωπικό της Βασιλικής Οικογένειας», είπε χαρακτηριστικά, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού- Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM».

Στη συνέχεια έπρεπε να περάσει από μια εξαιρετικά απαιτητική διαδικασία: «Ήμασταν αρχικά περίπου 30 κοπέλες από τις οποίες επέλεξαν δύο για να περάσουν κάποια δοκιμαστική πτήση. Στην τελική φάση έμεινε μόνο μια και τα κατάφερα να είμαι αυτή», είπε χαρακτηριστικά. Έκτοτε πετά -όπως ορίζουν οι διαδικασίες της συγκεκριμένης θέσης εργασίας- έξι μήνες τον χρόνο για τα μέλη της πανίσχυρης οικογένειας του αραβικού κόσμου, μια διαδικασία που μέχρι σήμερα της έχει προσφέρει ευχάριστες εκπλήξεις, ακόμη και σε διαδικασίες όπου κάποιος εκ του μακρόθεν κρίνοντας, θα περίμενε ότι υπάρχουν εξαιρετικές και υπερβολικές απαιτήσεις.

«Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για κανονικούς ανθρώπους που αν κάποιος δει, δεν θα καταλάβει πως πρόκειται για πρίγκιπες, σεΐχηδες (…) Μια ημέρα που είχαμε στην πτήση μια πριγκίπισσα, περίμενα πως θα τη δω ντυμένη με τα μακριά φορέματα, τα διαμάντια ή ακόμη κι ένα στέμμα. Ήρθε όμως στην πτήση σαν απλός καθημερινός άνθρωπος. Δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει στο πλήθος ότι ήταν μια  πριγκίπισσα. Είναι κάτι που μου είχε κάνει τρομακτική εντύπωση», σημείωσε χαρακτηριστικά η Ελληνίδα που κέρδισε τη θέση χάρη στην ηρεμία και τον επαγγελματισμό που διαπίστωσαν οι VIP εργοδότες της.

Σε ό,τι αφορά την επαγγελματική της εξέλιξη, η κα Κατσογκρεσάκη έχει ήδη ξεκινήσει να εξελίσσει τις δεξιότητες της, καθώς επιδιώκει το επόμενο της επαγγελματικό στάδιο να τη βρει κι αυτό στους ουρανούς αλλά με άλλη ιδιότητα.  «Φτάσε όπου δεν μπορείς είναι το μότο μου» θα μας πει, ενώ εξηγεί πως πλέον προετοιμάζεται για ένα πτυχίο πιλότου. «Ευελπιστώ να τελειώσω όσο πιο σύντομα μπορώ την εκπαίδευση για να γίνω πιλότος και σε τρία με τέσσερα χρόνια βλέπω τον εαυτό μου ως πιλότο σε κάποια αεροπορική εταιρία», περιγράφει ενώ παραδέχεται πως αν και δεν γνωρίζει το αν και κατά πόσον μπορεί να πετά εκ νέου για την Βασιλική Οικογένεια με τη νέα της ιδιότητα, αυτό θα είναι μια βασική της επιδίωξη.

Ακολουθεί η συνέντευξη της Κυριακής Κατσογκρεσάκη, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού- Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM».

ΕΡ. Πίσω από αυτή τη σημαντική επαγγελματική σας καταξίωση υπάρχει σίγουρα μια ιστορία…

Κατάγομαι από την Κρήτη και συγκεκριμένα από ένα χωριό που βρίσκεται κοντά στη Σητεία, το χωριό Ζήρος. Από εκεί λοιπόν ξεκίνησα ενώ στη συνέχεια αποφοίτησα από τη Φιλοσοφική Σχολή Ρεθύμνου. Λίγο μετά από το πτυχίο μου βρήκα την πρώτη μου δουλειά ως αεροσυνοδός στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είχα βάλει όμως στόχο να βγω στο εξωτερικό, καθώς αν η χώρα μας δεν μας δίνει αυτά που θέλουμε, μπορούμε να το βρούμε κάπου αλλού. Είχα βάλει στόχο την εταιρία «Emirates», η οποία είναι μια από τις πιο αναγνωρισμένες αεροπορικές εταιρίες στον κόσμο.

Θα μπορούσα να πω ότι ήμουν τυχερή και τα κατάφερα με την πρώτη προσπάθεια, όταν ήμασταν περίπου 700 υποψήφιες, οπότε δεν ήταν και ιδιαίτερα εύκολο. Τα κατάφερα με την πρώτη προσπάθεια και ήμουν ανάμεσα στις επτά κοπέλες που επιλέχθηκαν να ξεκινήσουν το ταξίδι στο φαντασμαγορικό Ντουμπάι. Κάπως έτσι ξεκίνησε η καριέρα μου ως αεροσυνοδός και αφού ήμουν δύο χρόνια στη συγκεκριμένη εταιρία είπα να κάνω άλλο ένα βήμα. Είχα τότε στείλει το βιογραφικό μου και δέχτηκα πρόσκληση να περάσω από τη συνέντευξη για τη Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά δεν γνώριζα ότι πρόκειται για τη βασιλική οικογένεια, απλά ήξερα ότι πρόκειται να δουλέψω για μια πολύ πλούσια οικογένεια. Στη συνέχεια μου έδωσαν όλες τις πληροφορίες και μπορώ να πω ότι είχα μείνει έκπληκτη που ανήκα στο προσωπικό της Βασιλικής Οικογένειας.

Ήμασταν αρχικά περίπου 30 κοπέλες από τις οποίες επέλεξαν δύο για να περάσουν κάποια δοκιμαστική πτήση. Στην τελική φάση έμεινε μόνο μία και τα κατάφερα να είμαι αυτή. Θα μπορούσα να πω ότι ένα από τα κριτήρια που με έκανε να ξεχωρίσω ήταν το γεγονός ότι ήμουν φιλική μαζί τους και χαμογελαστή, έτσι μου είπαν, αυτό τους άρεσε πάρα πολύ ότι δημιουργούσα μια φιλική ατμόσφαιρα στο αεροπλάνο και δεν ήμουν ντροπαλή και σφιγμένη, μπορούσα να συνομιλήσω μαζί τους.

ΕΡ. Και τώρα ζείτε μια καθημερινή εμπειρία, που για όλους εμάς έχει μια εικόνα μυθική. Τι θα ξεχωρίζατε περισσότερο;

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή είχα κάπως πανικοβληθεί, είχα άλλωστε στο νου το πώς θα αντιμετωπίσω αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ένα τόσο υψηλό (κοινωνικό) επίπεδο, η αλήθεια όμως είναι πως πρόκειται για κανονικούς ανθρώπους που αν κανείς δει, δεν θα καταλάβει πως πρόκειται για πρίγκιπες, σεΐχηδες. Θα μπορούσα να σας περιγράψω μια ημέρα που είχαμε στην πτήση μια πριγκίπισσα και περίμενα πως θα δω ντυμένη με τα μακριά φορέματα, τα διαμάντια ή ένα στέμμα, ήρθε όμως στην πτήση σαν ένας απλός καθημερινός άνθρωπος. Δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει στο πλήθος ότι ήταν μια  πριγκίπισσα. Είναι κάτι που μου είχε κάνει τρομακτική εντύπωση. Όπως επίσης και ο τρόπος που μας φέρονται και μιλάνε είναι ιδιαίτερα απλός.

Είναι άνθρωποι πάρα πολύ ευγενικοί και ποτέ δεν μας έφεραν σε δύσκολη θέση, ούτε μας «μείωσαν», ενώ ποτέ δεν έκαναν επίδειξη του πλούτου τους. Είναι πάρα πολύ απλοί, καθημερινοί στη συμπεριφορά άνθρωποι. Φυσικά, θα φάνε το χαβιάρι, σαλάτες με αχινό, θα πιούνε σαμπάνια με φράουλες και κάποια εξεζητημένα φαγητά που επιθυμούν, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικοί π.χ στο πώς θα σερβίρουμε ή εάν κάνουμε ένα λάθος. Έχει τύχει για παράδειγμα σε μια συνάδερφο να ρίξει ένα πότο στο πάτωμα αλλά χαμογέλασαν, δεν είπαν τίποτα και της είπαν πως δεν πειράζει, καθώς η ίδια φυσικά αισθάνθηκε πολύ άσχημα, αλλά όχι… Θα ήταν επίσης αξιοσημείωτο να σας πω ότι ο σεΐχης, όταν τύχει και ταξιδεύει μαζί μας, μας φιλά στις πτήσεις σταυρωτά στα μάγουλα, κάτι που δείχνει μετά από έναν χρόνο που είμαστε στο βασιλικό αεροσκάφος, υπάρχει μια οικειότητα ανθρώπινη.  Είναι δε απλοί, καθημερινοί άνθρωποι και αυτοί και έχουν  τα προβλήματα τους, και σε αυτούς μπορούν να συμβούν όσα μπορούν να συμβούν σε έναν καθημερινό άνθρωπο.

ΕΡ. Οδηγεί άρα στην απομυθοποίηση πολλών ονείρων “κοινών θνητών” μια τέτοιου τύπου και επιπέδου ζωής;

Έχω φυσικά απομυθοποιήσει το «ταξίδι». Για μένα πλέον δεν είναι καθόλου περίεργο ότι σήμερα βρίσκομαι στο Ντουμπάι, μεθαύριο θα είμαι στη Νέα Υόρκη, μετά από πέντε ημέρες στο Μαϊάμι και μετά το Τόκιο. Παλιά μου φαινόταν τόσο μαγικό και ονειρεμένο το να ταξιδέψω στην Αμερική, αλλά τώρα μου φαίνεται τόσο απλό, που μπορεί να σκεφτώ πως πρέπει να πάω στο Παρίσι, στην Κορέα, είναι μια ρουτίνα και καθημερινότητα το ταξίδι. Οι φίλοι και οι γνωστοί είναι ενθουσιασμένοι που πηγαίνω σε τόσους προορισμούς σε ένα μικρό διάστημα αλλά για μένα είναι σαν να μιλάμε για ένα ταξίδι από την Κρήτη στην Αθήνα…

ΕΡ. Μια επαγγελματική εξέλιξη όπως η δική σας, θεωρείτε ότι είναι επιβράβευση για τη δουλειά ενός ατόμου ή τον χαρακτήρα του τελικά;

Θα έλεγα ότι ακούγεται όντως παραμυθένιο και όταν το περιγράφω σε φίλους λένε πως είμαι τυχερή που έχω καταφέρει να φτάσω στο σημείο που έχω φτάσει γιατί πρόκειται για μια δουλειά που δεν βιώνω ως εργασία. Μου δίνει τόσο πολύ ελεύθερο χρόνο και με ταξιδεύει συνέχεια σε μαγικούς προορισμούς, δεν σκέφτομαι με βαριά διάθεση το «ώρα να πάω για δουλειά». Πρέπει δε να τονίσω πως η θέση αυτή μου δίνει τη δυνατότητα να εργάζομαι έξι μήνες το χρόνο, γιατί δουλεύω έναν μήνα και έναν μήνα παίρνω τα ρεπό, οπότε στην ουσία δουλεύω μόνο έξι μήνες.  Αυτό δε, μου δίνει αρκετό χρόνο για να συνεχίσω με τον επόμενο στόχο μου.

ΕΡ. Ποιος είναι αυτός; Πού βλέπετε τον εαυτό σας σε μερικά χρόνια από σήμερα;

Ο στόχος μου είναι να γίνω πιλότος. Έχω ξεκινήσει ήδη εδώ και έναν χρόνο. Διαβάζω και σπουδάζω εξ αποστάσεως καθώς δυστυχώς δεν μπορώ να παρακολουθώ τα μαθήματα στη σχολή αφού μένω στο Ντουμπάι. Έχω μια συνεργασία με σχολή στη Αθήνα οπότε όταν είμαι έτοιμη πηγαίνω για τις εξετάσεις. Έτσι μόλις ολοκληρώσω τα θεωρητικά μαθήματα θα αρχίσω και τα πρακτικά, τις ώρες πτήσης που είναι απαραίτητες.

Ευελπιστώ να τελειώσω όσο πιο σύντομα μπορώ την εκπαίδευση για να γίνω πιλότος και σε τρία με τέσσερα χρόνια «βλέπω» τον εαυτό μου ως πιλότο σε κάποια αεροπορική εταιρία. Δεν γνωρίζω η αλήθεια είναι αν θα καταφέρω να πετάω για τη Βασιλική Οικογένεια, αφού αυτό είναι δύσκολο, καθώς χρειάζεται μεγάλη προϋπηρεσία. Αρκεί να φανταστεί κάποιος πως οι πιλότοι που έχουμε τώρα εργάζονται ο κάθε ένας 25 χρόνια, ευελπιστώ όμως να καταφέρω να βρεθώ σε μια μεγάλη αεροπορική εταιρία και στο μέλλον, ποτέ δεν ξέρει κάποιος αν θα καταφέρω να επιστρέψω σε αυτή την οικογένεια ως πιλότος. Όπως συχνά λέω, το μότο μου είναι «φτάσε όπου δεν μπορείς»…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με το σύνθημα «οι πολλοί για τον ένα» ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος, ξεκίνησε την εκστρατεία ενημερώνοντας τους πιστούς της μητρόπολής του για το πρόγραμμα βοήθειας και στεγαστικής αποκατάστασης πολυτέκνων σε εγκαταλελειμμένες κατοικίες στα χωριά του Βοΐου. 

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε πολύτεκνες οικογένειες που ζουν σε άσχημες συνθήκες σε σπίτια στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικότερα στην Αθήνα. «Θέλουμε να προσφέρουμε την ευκαιρία στις οικογένειες να ζήσουν σε καλύτερες συνθήκες, σε όσους επιθυμούν να ξεκινήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους μια νέα ζωή στην επαρχία» σημείωσε ο Μητροπολίτης Παύλος και από την άλλη υπογράμμισε ότι «θα ‘ναι μια ευκαιρία να ξαναζωντανέψουν ορισμένα από τα χωριά του Βοΐου, που ζουν μόνο ηλικιωμένοι».

Μέχρι το Φθινόπωρο τρεις κατοικίες θα έχουν παραδοθεί στις πολύτεκνες οικογένειες που έχουν  επιλεγεί.  Προς το τέλος Αυγούστου μια κατοικία με επτά δωμάτια στο χωριό Χορηγός του Βοΐου θα παραδοθεί σε πολύτεκνη οικογένεια με επτά παιδιά, που τώρα μένει σε σπίτι μόλις 45 τετραγωνικά μέτρα. Η μητέρα είναι έγκυος στο όγδοο και όπως ανέφερε ο Μητροπολίτης Παύλος το γεγονός της γέννησης «θα ’ναι σημάδι ελπίδας για το Βόϊο όπου οι κάτοικοι του έχουν σταματήσει να ακούν παιδικές φωνές». Η κατοικία προσφέρθηκε  στη Μητρόπολη  από οικογένεια που μένει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, όπου με αυτό τον τρόπο θέλησαν να στηρίξουν την προσπάθεια μας. Εξήγησε ότι για τη συγκεκριμένη οικογένεια θα αγοραστούν εκτάσεις γης προκειμένου να ασχοληθούν με τη γεωργία.

 Ο Μητροπολίτης Παύλος εξιστορεί πώς ξεκίνησε η προσπάθεια για το πρόγραμμα παροχής στέγης στους πολύτεκνους, που ορισμένοι εξ αυτών ζουν σε πολύ κακές συνθήκες στη Αθήνα. Την ημέρα του δεκαπενταύγουστου στο μοναστήρι του Μικροκάστρου όπου συγκεντρώνει το θρησκευτικό ενδιαφέρον ακόμη και των ξενιτεμένων Βοϊατών ανακοινώθηκε η πρωτοβουλία της μητρόπολης, όπου «ζητήσαμε από τους πιστούς να εισφέρουν ως ετήσια συνδρομή 10 ευρώ έκαστος γι’ αυτό τον ιερό σκοπό». Αν και η μητρόπολη είναι αρκετά φτωχή, πολλοί οικισμοί του Βοΐου είναι έρημοι ή μένουν μόνο ηλικιωμένοι «πολλοί κάτοικοι ανταποκρίθηκαν με ζήλο στην πρόσκλησή μας».

 Από δωρεές μόλις τριών ανθρώπων που έδωσαν συνολικά 20.000€ αγοράστηκε  κατοικία μαζί με 32 στρέμματα γης στο χωριό Πλατανιά Βοΐου. Ο Μητροπολίτης εξηγεί ότι η κατοικία προορίζεται για μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά όπου γνωρίζουν ήδη ότι θα ασχοληθούν με τη γεωργία και καλλιέργεια των αρωματικών φυτών και τριαντάφυλλων που τα τελευταία χρόνια παράγονται κατά αποκλειστικότητα στην περιοχή και απορροφώνται από την αγορά.

Όπως φαίνεται τα νέα ταξίδεψαν γρήγορα στην Αυστραλία όπου υπάρχουν αρκετοί ξενιτεμένοι από τη Σιάτιστα, τη Νεάπολη, το Τσοτύλι και τα χωριά του Βοΐου. Ένας ομογενής που άκουσε για την πρωτοβουλία μας, σημειώνει ο κ Παύλος, «χωρίς δεύτερη κουβέντα πρόσφερε ως δωρεά το σπίτι του μαζί μ’ ένα μικρό οικόπεδο στο Τσοτίλι».  Στην κατοικία θα εγκατασταθεί  μια πενταμελής οικογένεια και επειδή δεν υπάρχει σύζυγος έχει ρυθμιστεί ακόμη και η εργασία για ένα μέλος της οικογένειας.

Ο Μητροπολίτης Σιάτιστας βρίσκει χρόνο να παρακολουθεί ακόμη και τις εργασίες επιδιόρθωσης που πραγματοποιούν τα συνεργεία για να γίνουν τα σπίτια εκ νέου λειτουργικά και κατοικήσιμα.  Τονίζει ότι θα χρειαστεί να απευθυνθεί εκ νέου στους πιστούς της μητρόπολης  για την ετήσια συνδρομή των 10 € ώστε ορισμένες ατέλειες στις κατοικίες να επιδιορθωθούν.

Μέχρι το τέλος του 2018 σε τρία χωριά του Βοΐου θα εγκατασταθούν τρεις οικογένειες με 17 παιδιά, ενώ όπως δηλώνει φαίνεται να υπάρχει ενδιαφέρον από ξενιτεμένους να προσφέρουν τις κατοικίες ή από πολίτες να στηρίξουν με την οικονομική τους ενίσχυση την προσπάθεια. Ανάφερε ότι το επόμενο διάστημα περιμένει ένα ομογενή από την Αυστραλία που θα προσφέρει ως δωρεά τη διώροφη κατοικία του με ορισμένα στρέμματα γης στην Ομαλή Βοΐου «προκειμένου να εγκαταστήσουμε πολύτεκνες οικογένειες».

Στο ερώτημα εάν νιώθει ικανοποιημένος από την έκβαση της εγχειρήματος που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο δήλωσε ότι «περισσότερο ευχαριστημένος δείχνει ο κόσμος που συμμετέχει στην προσπάθεια» και εξέφρασε την αισιοδοξία ότι η ευρεία εφαρμογή κα επιτυχία του προγράμματος «θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα της πατρίδας μας».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο όρος «Μακεδονία» για τις εμπορικές επωνυμίες, ανήκει αποκλειστικά και μόνον στην Ελλάδα, επισημαίνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Αθανάσιος Σαββάκης, σε συνέντευξή του προς το ΑΠΕ-ΜΠΕ, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι ο Σύνδεσμος παρέχει νομική και διαδικαστική υποστήριξη σε οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση για τη διεκπεραίωση της διαδικασίας κατοχύρωσης εμπορικού σήματος με αυτόν τον όρο.

Με αφορμή την ψήφιση της διάταξης με την οποία ο ΣΒΒΕ περιελήφθη στους κοινωνικούς εταίρους, ο κ. Σαββάκης επισημαίνει ότι θα αυξήσει την αντιπροσώπευση της μεταποιητικής βάσης της χώρας με έδρα την ελληνική περιφέρεια, καθώς και ότι ο ΣΒΒΕ θα δράσει συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά, προς τους υφιστάμενους κοινωνικούς εταίρους.

Ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ σημειώνει ακόμη ότι:

-Η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι αναγκαία αλλά πρέπει να συνοδευθεί από μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ώστε το αποτέλεσμα για τις επιχειρήσεις να είναι ουδέτερο.

-Με την έξοδο από τα μνημόνια δημιουργούνται σταδιακά συνθήκες οικονομικής σταθερότητας, η χώρα δεν βγαίνει όμως και από τα συσσωρευμένα προβλήματα και τις στρεβλώσεις που έχει δημιουργήσει για δεκαετίες ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης.

Η συνέντευξη του προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Αθ.  Σαββάκη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Κώστα Βουτσαδάκη, έχει ως εξής:

1.  Για ποιο λόγο επεδίωξε ένας περιφερειακός Σύνδεσμος Βιομηχανιών να περιληφθεί στους κοινωνικούς εταίρους; Θεωρείτε ότι υπήρχαν ελλείψεις στην εκπροσώπηση του κλάδου και αν ναι, ποιες ήταν αυτές;

Ιστορικά, ο ΣΒΒΕ από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, υποστηρίζει μόνιμα και έχει προτείνει προς πάσα κατεύθυνση, τη δημιουργία τριτοβάθμιου εργοδοτικού συνδικαλιστικού φορέα εκπροσώπησης της βιομηχανίας στη χώρα, κατά το πρότυπο όλων των σύγχρονων κοινωνιών του δυτικού κόσμου.

Η θέση αυτή του ΣΒΒΕ δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από τον ΣΕΒ, με αποτέλεσμα και οι δύο οργανώσεις (ΣΕΒ και ΣΒΒΕ) να παραμένουν και σήμερα ουσιαστικά δευτεροβάθμιες, αφού τα μέλη τους είναι επιχειρήσεις και σύνδεσμοι βιομηχανιών (τοπικοί ή περιφερειακοί) και όχι μόνον σύνδεσμοι βιομηχανιών όπως άλλωστε πρέπει και οφείλει να λειτουργεί μια τριτοβάθμια εργοδοτική συνδικαλιστική οργάνωση, που μάλιστα δραστηριοποιείται και ως εθνικός κοινωνικός εταίρος για λογαριασμό της βιομηχανίας.

Ως εκ τούτου, η συμπερίληψη του ΣΒΒΕ στους κοινωνικούς εταίρους αυξάνει με σαφήνεια την αντιπροσώπευση της μεταποιητικής βάσης της χώρας με έδρα την ελληνική περιφέρεια και καλύπτει πραγματικά την περιφερειακή διάσταση στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

2. Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι οι υφιστάμενοι κοινωνικοί εταίροι διαφώνησαν με την αναγνώριση του ΣΒΒΕ ως τέτοιου; Συμφωνείτε με την πρόταση των λοιπών εργοδοτικών κοινωνικών εταίρων να κληθούν τα μέλη των οργανώσεων να επιλέξουν από ποιόν φορέα επιθυμούν να δεσμεύονται ως προς την εκπροσώπησή τους;

Ειλικρινά δεν μας είναι κατανοητή η «διαφωνία» των λοιπών κοινωνικών εταίρων στην αναγόρευση του ΣΒΒΕ σε εθνικό κοινωνικό εταίρο. Σας μίλησα πριν για την περιφερειακή διάσταση που θα προσδώσει η συμμετοχή του ΣΒΒΕ στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.  ‘Αρα, ο ΣΒΒΕ θα δράσει συμπληρωματικά, και όχι ανταγωνιστικά, προς τους υφιστάμενους κοινωνικούς εταίρους, οπότε …

Επιπλέον σας υπενθυμίζω τη διαχρονικά συνεπή στάση του ΣΒΒΕ αποκλειστικά και μόνον στην ανάπτυξη τεχνοκρατικά τεκμηριωμένων θέσεων και προτάσεων για την έμπρακτη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της περιφερειακής βιομηχανίας. Το προβλήματα της περιφερειακής βιομηχανίας πλέον μπορούν να μεταφερθούν στο κέντρο και σε υψηλότερο επίπεδο από το σημερινό. Κατά συνέπεια αναφερόμαστε και σε αποκέντρωση στο πεδίο του κοινωνικού διαλόγου, ενώ μέχρι σήμερα αυτός έχει αποκλειστικό σημείο αναφοράς το κέντρο.

Όσον αφορά την πρόταση στην οποία αναφέρεστε, δεν τη γνωρίζουμε. Αν υπάρχει, ουσιαστικά υπονοεί, πριν καν πραγματοποιηθεί διάλογος, διαφωνία και διαίρεση, κάτι που βρίσκεται εκτός των επιδιώξεων του ΣΒΒΕ. Γι’ αυτό σας επαναλαμβάνω ότι η συμμετοχή μας στον κοινωνικό διάλογο – κι αυτό θα το αποδείξουμε στην πράξη – θα είναι συμμετοχή σύνθεσης και προόδου και όχι συμμετοχή διχασμού και ψευτοδιλημμάτων.

3. Τάσσεστε υπέρ της αύξησης του κατώτατου μισθού, με προϋπόθεση την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Αυτό σημαίνει ότι επιδιώκετε η αύξηση να έχει ουδέτερο οικονομικό αποτέλεσμα για τις επιχειρήσεις; Και πώς θα καλυφθεί η μείωση των εσόδων του ΕΦΚΑ;

Η κοινωνία και οι εργαζόμενοι μετά από δέκα χρόνια διαρκούς μείωσης των εισοδημάτων τους δεν αντέχουν πια. Πρέπει επομένως να δοθεί μια οικονομική ανάσα στην κοινωνία για να μπορέσουν να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στην οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό, πράγματι με την πρότασή μας επιδιώκουμε να υπάρξει ουδέτερο οικονομικό αποτέλεσμα για τις επιχειρήσεις. Όμως, η αύξηση της παραγωγικότητας στις επιχειρήσεις, που με βεβαιότητα θα επιτευχθεί, είναι αυτή που τελικά θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα τους και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και αύξηση της απασχόλησης. Από εκεί λοιπόν, από την προσδοκώμενη δηλαδή αύξηση της απασχόλησης, θα καλυφθεί η μείωση των εσόδων του ΕΦΚΑ, και με το παραπάνω…

4. Βρισκόμαστε ενώπιον της λήξης του τρίτου μνημονίου. Ποια πιστεύετε ότι θα είναι η επόμενη ημέρα για την ελληνική οικονομία;

Όντως τον επόμενο μήνα η χώρα μας βγαίνει από τα μνημόνια. Δεν βγαίνει όμως και από τα συσσωρευμένα προβλήματα και τις στρεβλώσεις που έχει δημιουργήσει για δεκαετίες ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης. Και αυτό γιατί αυτοματισμοί δεν υπάρχουν!!! Δημιουργούνται όμως σταδιακά νέες συνθήκες οικονομικής σταθερότητας που τόσο έχουμε ανάγκη.

Σ’ αυτό το περιβάλλον πρέπει κατά προτεραιότητα ν΄ ανασχεδιασθεί το υφιστάμενο μίγμα πολιτικής, για να μπορέσουμε να έχουμε περισσότερες προοπτικές ανάπτυξης στο εγγύς μέλλον.

• Κατ’ αρχήν η υπερφορολόγηση με ελάχιστη ή και καμία ανταποδοτικότητα για τις επιχειρήσεις μας, οδηγεί σε αδιέξοδο ρευστότητας και σε αδυναμία επενδύσεων τις υφιστάμενες επιχειρήσεις. Διευκρινίζω δεν είναι μόνο το ύψος της φορολογίας, αλλά η έλλειψη σταθερότητας του φορολογικού συστήματος.

Αυτό πρέπει άμεσα να διορθωθεί.

• Η επενδυτική άπνοια προφανώς θα συνεχιστεί, όσο η πατρίδα μας έχει υψηλό κόστος δημόσιων δαπανών με υποστελεχωμένο και εν τέλει αναποτελεσματικό δημόσιο. Οι συναρμοδιότητες υπουργείων και δημόσιων αρχών δημιουργούν υψηλό αποτρεπτικό κόστος για προσέλκυση επενδύσεων.

Ας αποφασίσουμε επιτέλους τι δημόσια διοίκηση θέλουμε.

• Νέες θέσεις εργασίας πολύ δύσκολα θα δημιουργηθούν όσο η πρόσβαση των επιχειρήσεών μας στη χρηματοδότηση παραμένει δύσκολη, κι όταν αυτό επιτευχθεί, τότε το πληρώνουμε με κόστος διπλάσιο από τους ανταγωνιστές μας.

Ελπίζουμε ότι αυτή η στρέβλωση θα πάψει να υφίσταται, σταδιακά τουλάχιστον, μετά τον Αύγουστο.

• Η ιδιωτική επιχειρηματικότητα, και ειδικά η μεταποίηση, δύσκολα θα γίνει διεθνώς ανταγωνιστική, όσο το λειτουργικό της κόστος παραμένει σαφώς πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό των ανταγωνιστών της. Κόστος ενέργειας, φόροι, τέλη, εισφορές, κλπ, εκτοξεύουν κυριολεκτικά το κόστος της καθημερινής μας λειτουργίας στα ύψη.

Η κοινή λογική της υποστήριξης των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα πρέπει επιτέλους να επικρατήσει έναντι της προστασίας του κράτους.

Επιπλέον:

• Οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης επιβαρύνουν το επενδυτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον. Προτεραιότητα, η ταχύτατη επίλυση δικαστικών διαφορών.

• Οι περιφερειακές ανισότητες αντί να μειώνονται, αυξάνονται. Η περιφερειακή σύγκλιση έχει μετατραπεί σε περιφερειακή απόκλιση.

• Η αστυφιλία την εποχή της οικονομικής κρίσης έχει ενταθεί.

• Η αποκέντρωση έχει εξαφανισθεί, κυριολεκτικά, ως πεδίο συζήτησης από τον δημόσιο διάλογο.  Φυσικά, δεν αναφέρομαι στην αποκέντρωση υπουργείων ή υπηρεσιών με την στενή έννοια της φυσικής παρουσίας, διότι οι ψηφιακές δυνατότητες που μας παρέχει η τεχνολογία είναι ανεξάντλητες και θα έπρεπε με βάσει αυτές, ο επιχειρηματίας που έχει έδρα την Αλεξανδρούπολη ή τα Γιάννενα ή την Κρήτη να έχει την ίδια δυνατότητα πρόσβασης και την ίδια ποιότητα εξυπηρέτησης με αυτόν που έχει έδρα την Αθήνα – χωρίς να απαιτείται να ταξιδέψει εκεί.  Αναφέρομαι στην αποκέντρωση με την έννοια της στρατηγικής στόχευσης και σημασίας της περιφέρειας ως βάση της κυβερνητικής πολιτικής.

Συνεπώς, αποτελεί αδήριτη ανάγκη η χώρα να αποκτήσει νέο όραμα και σχέδιο για την ανάπτυξη. Σ΄ αυτό το νέο όραμα και σχέδιο για την ανάπτυξη κεντρικό ρόλο θα πρέπει να διαδραματίσει η μεταποιητική δραστηριότητα στη χώρα μας η οποία μπορεί και δημιουργεί σταθερές και υψηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και η οποία είναι η μόνη που μπορεί να παράξει προϊόντα και υπηρεσίες διεθνώς ανταγωνιστικά που θα εισφέρουν με βεβαιότητα στην ανάπτυξη της χώρας και στη παραγωγή εθνικού πλούτου.

5. Ποια είναι η θέση σας για τη συμφωνία των Πρεσπών; Ειδικά για τις επιχειρήσεις, ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές από τη χρήση του ονόματος Μακεδονία στην επωνυμία τους ή σε προϊόντα και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;

Επαναλαμβάνω για ακόμη μια φορά ότι ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος ουδέποτε σχολιάζει τις κυβερνητικές αποφάσεις που αφορούν στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας.

Σε κάθε περίπτωση,  ο επιχειρηματικός κόσμος και οι πολίτες της Βορείου Ελλάδος, δεν μείναμε αδιάφοροι για τις επιπτώσεις της συμφωνίας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Κάθε άλλο!!!

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε μια διακρατική συμφωνία υπάρχουν θετικά και αρνητικά σημεία. Θετικές και αρνητικές πτυχές.

Τονίζω λοιπόν αυτό που ο ΣΒΒΕ έχει διακηρύξει από την αρχή, και υποστηρίζει διαχρονικά: ο όρος «Μακεδονία» για τις εμπορικές επωνυμίες, ανήκει αποκλειστικά και μόνον στην Ελλάδα.

Με αυτό ως δεδομένο, θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια στο πλαίσιο της συμφωνίας, για την ομαλοποίηση των διμερών εμπορικών μας σχέσεων, για την αναβάθμισή τους, για την καλλιέργεια ειλικρινούς κλίματος προστασίας των επενδύσεών μας στη γειτονική χώρα, και για τη δημιουργία πραγματικά νέων προοπτικών για επενδύσεις.

Όμως, διαπιστώνουμε ότι είναι λίγες οι ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν πανευρωπαϊκά και διεθνώς κατοχυρώσει το εμπορικό τους σήμα για τα προϊόντα τους στα οποία χρησιμοποιούν τον όρο «Μακεδονία».

Για τον λόγο αυτό, από το βήμα της Γενικής μας Συνέλευσης, ανακοινώσαμε ότι ο ΣΒΒΕ, αναλαμβάνει και υλοποιεί μια νέα πρωτοβουλία σε συνεργασία με άλλους επιχειρηματικούς φορείς.

Προσφέρουμε λοιπόν την απαραίτητη νομική και διαδικαστική υποστήριξη σε οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση για τη διεκπεραίωση της διαδικασίας κατοχύρωσης εμπορικού σήματος που περιέχει τον όρο «Μακεδονία».

Υπογραμμίζω, σε οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση, και όχι μόνον σε επιχειρήσεις με έδρα τη Βόρεια Ελλάδα, σε επιχειρήσεις ανεξάρτητα από τον κλάδο στον οποίο ανήκουν, και χωρίς βεβαίως να είναι απαραίτητα μέλη του Συνδέσμου μας.

Η νέα αυτή αναπτυξιακή πρωτοβουλία του ΣΒΒΕ, στην οποία καλούμε να συμμετέχουν όλοι οι επιχειρηματικοί φορείς της χώρας, οι Περιφέρειες και κάθε φορέας που υποστηρίζει την επιχειρηματικότητα, ευελπιστούμε ότι τελικά θα έχει εξαιρετικά θετικά αποτελέσματα στην τοπική και εθνική ανάπτυξη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ