«Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ»

       Αγαπητοί πολίτες της Καλαμάτας,

           Είναι τιμή,  να βρίσκομαι σήμερα εδώ μπροστά σας, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων και την επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής με την ιδιότητα του προέδρου.

         Όποτε συμμετέχω σε παρόμοιες εκδηλώσεις νοιώθω ότι συμβάλλω στον περιορισμό της μάστιγας  των τροχαίων που ταλανίζει για δεκαετίες τη χώρα μας.

       Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός, που πήρατε αυτή την πρωτοβουλία της ενημέρωσης, αλλά κυρίως της πρόληψης! Συμβάλλοντας στην μεγάλη προσπάθεια  ανατροπής παγιωμένων νοοτροπιών που κρατούν την πατρίδα μας επί  δεκαετίες σε πολύ χαμηλά επίπεδα – μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε. – σχετικά με την Οδική Ασφάλεια.

  Η Εδική  Μόνιμη  Επιτροπή  της Βουλής  για την Οδική Ασφάλεια

          Στην Εδική  Μόνιμη  Επιτροπή  της Βουλής, γίνεται  προσέγγιση πάνω στο ζήτημα της Οδικής Ασφάλειας, κατατίθενται προτάσεις και μέτρα, με άμεσο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

           Εξ αρχής ξεκαθαρίσαμε ότι θα λειτουργήσουμε με σύμπνοια απέναντι στη μάστιγα που για δεκαετίες κατασπαράσσει τις σάρκες της πατρίδας μας. Μετά   από θητείες δύο συνόδων της Βουλής καί τα δύο πορίσματα που συντάχθηκαν εγκρίθηκαν ομόφωνα από όλα τα μέλη της επιτροπής.

          Θέσαμε στόχους σύμφωνα με τις εισηγήσεις των ειδικών που προσήλθαν εθελοντικά στην επιτροπή μας – τους ευχαριστούμε θερμά γι αυτό – συντάξαμε τα πορίσματα/προτάσεις και στάλθηκαν αρμοδίως δια του προέδρου της Βουλής στα αντίστοιχα υπουργεία – αυτή είναι η δουλειά της επιτροπής.

           Με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι οι εισηγήσεις της επιτροπής γίνονται σεβαστές από τους αρμόδιους φορείς.

• Φέτος για πρώτη φορά το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων σε συνεργασία με το Υπουργείο Μεταφορών, εισάγει στην εκπαίδευση των μαθητών μας το μάθημα της Κυκλοφοριακής Αγωγής, ήδη έχει σταλεί  σχετική εγκύκλιος με θέμα: «Εισαγωγή της θεματικής ενότητας Κυκλοφοριακή Αγωγή και Οδική Ασφάλεια στο Ωρολόγιο πρόγραμμα των Δημοτικών Σχολειών της Χώρας για το σχολικό έτος 2017-2018». Είχε αναδειχθεί ως η πρώτη προτεραιότητα από το σύνολο των εισηγητών, η ανάγκη για  απόκτηση της απολύτως αναγκαίας γνώσης από τους νεαρούς μαθητές μας, ώστε να προστατευτούν οι ίδιοι, αλλά και συνάνθρωποι τους.

•   Επίσης το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ανταποκρινόμενο στις ανάγκες της κοινωνίας,  ενισχύει το  ανθρώπινο  δυναμικό  της αστυνομίας, με την επαναφορά αποσπασμένων σε πολιτικά πρόσωπα ή σε ιδιώτες «στόχους». Διατηρώντας σε αυτή την κατηγορία μόνο των εντελώς απαραίτητη δύναμη  έπειτα από σχετική τεκμηρίωση. Αφορά στην επαναφορά αποσπασμένων σε «στόχους», 700 αστυνομικών, 80 αυτοκινήτων και 18 μοτοσυκλετών. Ήδη έχουν επιστρέψει σε μάχιμες θέσεις περί τους 600 αστυνομικούς.
• Θεσπίστηκε η απαγόρευση κυκλοφορίας στο παράπλευρο δίκτυο βαρέων οχημάτων, αιτία πρόκλησης σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων. 

 Το πρόβλημα Οδικής  Ασφάλειας αφορά σε ολόκληρο τον πλανήτη

        Είναι κορυφαίο παγκόσμιο πρόβλημα, αγγίζει όλες τις χώρες ανεξάρτητα του κοινωνικοπολιτικού συστήματος διακυβέρνησης, κάθε χρόνο 1,30 εκατομμύρια  συνάνθρωποί μας σκοτώνονται στους δρόμους και 50,00 εκατομμύρια τραυματίζονται.

         Στην Ε.Ε. κάθε χρόνο 26.000 συνάνθρωποί μας σκοτώνονται στους δρόμους και 1,70 εκατομμύρια τραυματίζονται, εκ των οποίων οι 350.000 σοβαρά.

         Στην πατρίδα μας μέχρι το 2000, τα τροχαία ατυχήματα ήταν η  αιτία για  πάνω από 2.000 θανάτους ανά έτος, προκαλώντας ιδιαίτερα σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

         Το 2017   είχαμε νεκρούς 730 νεκρούς,  705  βαριά τραυματίες   και 12.070 ελαφρά τραυματίες.

        Μέχρι τις 30 Ιανουάριου του 2018 είχαμε 33 νεκρούς, ενώ πέρσι την αντίστοιχη ημερομηνία είχαμε 50, δηλαδή καταγράφεται περεταίρω μείωση της τάξης του 34% (17 λιγότερα θύματα), ας ελπίσουμε ότι έτσι θα τελειώσει ο μήνας και το 2018!

Το ζήτημα της Οδικής  Ασφάλειας :

• Είναι ουσιώδης συνιστώσα της δημογραφικής επιβίωσης, αλλά και της προοπτικής οικονομικής ανάπτυξης κάθε κράτους.
• Είναι πρόβλημα πολυπαραγωντικό, πολυεπίπεδο, υπερκομματικό, αλλά παραμένει βαθιά  πολιτικό.
• Τα τροχαία ατυχήματα για να συμβούν, είναι απαραίτητη η συνδρομή των τριών παραγόντων, του οχήματος, του οδικού περιβάλλοντος και του ανθρώπου/χρήστη.
• Απαιτεί αντιμετώπιση με στιβαρή πολιτική βούληση, διάγνωση αιτιών, ιεραρχημένες παρεμβάσεις, συστηματική ανάλυση δεδομένων, θεσμοθέτηση κατάλληλου νομικού πλαισίου και αυστηρή εφαρμογή του.

Το πρόβλημα της  Οδικής  Ασφάλειας στην Πατρίδα μας

        Η οδική ασφάλεια αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα με πολλές παραμέτρους και επιπτώσεις – κοινωνικές και οικονομικές. Δεν έχει όμως δοθεί η απαραίτητη προσοχή στο πρόβλημα, και αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στους δείκτες των τροχαίων ατυχημάτων. Η χώρα μας, διαχρονικά αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα στα τροχαία ατυχήματα.

       Στην Ελλάδα μέχρι το 2000, τα τροχαία ατυχήματα ήταν η  αιτία για  πάνω από 2.000 θανάτους ανά έτος, προκαλώντας ιδιαίτερα σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ειδικότερα, το 2.000 είχαμε 2.103 θανάτους, 4.123 βαριά τραυματίες και 26.166 ελαφρά τραυματίες.

       To 2017 σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΑΣ, καταγράφονται 730 νεκροί (77 λιγότεροι από το 2016),  705 βαριά  τραυματίες  ( 150 λιγότεροι από το 2016 ) και  12.070  ελαφρά τραυματίες  (728 λιγότεροι από το 2016)  –  Η πρώτη αισιόδοξη χρονιά μετά από χρόνια στα τελευταία χρόνια!

     ▲     Τα παραπάνω αφορούν  στην τραγωδία των Ελλήνων που χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο και των οικογενειών τους, γιατί κακά τα ψέματα, αυτοί υποφέρουν!  Όμως το κόστος για την κοινωνία μας είναι επίσης τεράστιο!

 Το πρόβλημα της Οδικής Ασφάλειας για τα παιδιά στη χώρα μας

Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας της Eurostat (2012):

• Κάθε χρόνο στη χώρα μας σημειώνονται περισσότερα από 800  ατυχήματα μέσα και έξω από τα σχολεία, με θύματα μικρούς μαθητές

•  Περισσότερα από 75 παιδιά (έως 14 ετών) αφήνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους στους δρόμους της χώρας μας.

• Η Ελλάδα κατέχει την τρίτη υψηλότερη θέση στην Ε.Ε. (14 θάνατοι ανά 100 χιλ άτομα) αναφορικά με τους δείκτες θνησιμότητας από τροχαία ατυχήματα μεταξύ παιδιών, εφήβων και νέων έως 25 ετών.

• Οι καλύτεροι δάσκαλοι από τους οποίους μαθαίνουμε τους κανόνες οδικής συμπεριφοράς και ασφαλείας είναι οι γονείς, καθώς κατανοούμε και μιμούμαστε τους κανόνες που ακολουθούν οι δικοί μας άνθρωποι.

• Για το λόγο αυτό, οι γονείς θα πρέπει να αισθάνονται υπεύθυνοι για τον τρόπο με τον οποίο οδηγούν, καθώς παραδειγματιζόμαστε από αυτούς, δηλαδή τον σεβασμό στους κανόνες της οδικής ασφάλειας.

• Το 20% των παθόντων παιδιών προσχολικής ηλικίας βρισκόταν στο μπροστινό κάθισμα και το 70% δεν έκανε χρήση παιδικού καθίσματος.

• Το 10% των παθόντων παιδιών 5-14 ετών ήταν ποδηλάτες, ενώ σχεδόν κανένα δεν φορούσε κράνος.

• Οι 7  στους 10 παθόντες εφήβους και νέους 15-24 ετών τραυματίστηκαν ως χρήστες μηχανοκίνητων δίκυκλων.

 Οι συνέπειες των τροχαίων – πέρα από την οδύνη – για την κοινωνία μας

• Από το 2000 μέχρι το 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. και της ΕΛ.ΣΤΑΤ., είχαμε σε 404  τροχαία συμβάντα,  22.397 νεκρούς, 32.555      βαριά τραυματίες και ανάπηρους   και  277.967 ελαφρά τραυματίες.

• Με βάση τα παραπάνω πραγματικά στοιχεία, τα τελευταία 16 χρόνια η χώρα μας για τη θεραπεία των τροχαίων δαπάνησε πάνω από 181.704.000 €,   περί τα 5 με 6 δις ανά έτος!

• Είναι πόροι που τους στερήσαμε από τα σχολεία, τα νοσοκομεία, την ανάπτυξη, ενώ είναι προφανές, ότι εάν ένα μικρό μέρος αυτού του ποσού είχε διατεθεί στην πρόληψη, τα θετικά αποτελέσματα θα ήταν υπερπολλαπλάσια, από 10 έως 100 φορές του επενδυόμενου ποσού σε μέτρα πρόληψης!

• Η πραγματικότητα φαντάζει εξωπραγματική – αφορά στο ¼ του χρέους – όμως δυστυχώς, έτσι έχουν τα πράγματα στην πατρίδα μας!

• Η χώρα μας δεσμεύτηκε για πλεονάσματα της τάξης του 3,5 % του Α.Ε.Π. για την εξυπηρέτηση του χρέους, που αντιστοιχεί στην δαπάνη του κόστους θεραπείας των τροχαίων των 6 δις ετησίως!

• Το πραγματικό όφελος της κοινωνίας απ΄ τον περιορισμό των τροχαίων- με όρους οικονομίας – είναι πολύ μεγαλύτερο, αφορά αφενός στο περιορισμό περιττών δαπανών, αλλά και στο προσδοκώμενο όφελος από την αξιοποίηση των κεφαλαίων αυτών!

 Γιατί τόσα τροχαία στη χώρα μας;

         Κανένας άνθρωπος  δεν θέλει να πεθάνει όταν αντιλαμβάνεται κίνδυνο – προσπαθεί να τον αποφύγει. Γιατί όμως σκοτώνονται οι Έλληνες στους δρόμους;

• Έχουμε άγνοια κινδύνου;
• Υπερεκτιμούμε τις δυνατότητές μας;
• Αδιαφορούμε για το διπλανό μας και θεωρούμε σχεδόν βέβαιο ότι η  παραβατικότητα δεν θα έχει αρνητικές συνέπειες για τον παραβάτη;
• Δεν έχουμε την απαραίτητη κυκλοφοριακή αγωγή;
• Η πολιτεία αδιαφορεί για την οδική  ασφάλεια των πολιτών;

  Δυστυχώς η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι μία και προφανής… ΝΑΙ

▲    Η έλλειψη αγωγής, η απάθεια και η αδιαφορία είναι από τα πιο επικίνδυνα συμπτώματα μιας κοινωνίας.  Ο μέσος Έλληνας είναι προκλητικά απαθής και αδιάφορος απέναντι στα τροχαία ατυχήματα και τις συνέπειές τους. Πολύ απλά διότι θεωρεί ότι το πρόβλημα αφορά σε όλους τους άλλους εκτός από τον ίδιο. Όταν διαπιστώσει ότι το πρόβλημα είναι πολύ κοντά του, συνήθως είναι πολύ αργά, έχει ήδη υποστεί κάποιο τροχαίο ατύχημα ή κάποιος οικείος του.

   Το μεγάλο δράμα των οικογενειών μετά από απώλεια ή τραυματισμό

         Τις  συνέπειες των τροχαίων τις αντιλαμβανόμαστε όλοι – όχι όμως όπως τα θύματα και οι οικογένειές τους. Για το άτομο/θύμα, η απώλεια της ίδιας του της ζωής, ο σοβαρός τραυματισμός, αλλά και η ενδεχόμενη αναπηρία, αποτελούν μια ιδιαίτερα τραγική εξέλιξη.

        Αναπόφευκτα, ακολουθούν τα ψυχικά τραύματα και η αρνητική επιρροή στις δραστηριότητες και την επαγγελματική σταδιοδρομία του παθόντα, αλλά και των οικείων του, που τους συνοδεύουν για το υπόλοιπο της ζωής τους. Συνεπώς, το κόστος μετά από τροχαίο ατύχημα, είναι αβάσταχτο για τον παθόντα και δυσβάσταχτο για την κοινωνία.

         Η οικογένεια, επιβαρύνεται όχι μόνο από τα προφανή έξοδα νοσηλείας και μεσοπρόθεσμης αποκατάστασης, η απώλεια της ποιότητας ζωής των θυμάτων, των οικογενειών και των φίλων τους («ανθρώπινο κόστος» ή «ανθρώπινες απώλειες»), αφορούν σε άυλα κόστη, που συνδέονται με πόνο, θλίψη και την απώλεια της χαράς της ζωής. Όλα τα παραπάνω  ακολουθούν αναπόφευκτα τους σοβαρούς τραυματισμούς.

        Δυστυχώς όμως, η τραγωδία δεν σταματά αναφέρουν οι ειδικοί, η επιδείνωση της ποιότητας ζωής και του επιπέδου διαβίωσης, είναι δραματική, ενώ η ψυχολογική επιβάρυνση των οικογενειών των θανόντων ή αυτών που καθίστανται ανάπηροι, είναι μακροχρόνια και αποτελεί την αιτία για πολλές οργανικές και ψυχολογικές διαταραχές και συνάμα έχει αντίκτυπο σε όλους.

        Η στήριξη των οικογενειών τροχαίων θυμάτων με σοβαρή επίπτωση, αποτελεί την οφειλόμενη ενέργεια από πλευράς της πολιτείας, αφού δεν μερίμνησε έγκαιρα να προστατεύσει τους πολίτες.

        Η έλλειψη  κατάλληλης παιδείας οδηγικής συμπεριφοράς αποτελεί την πιο σημαντική παράμετρο στην πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων, την οποία στερήθηκαν οι Έλληνες πολίτες.

▲  Η ζωή των θυμάτων και των οικογενειών τους αλλάζει ριζικά, η προσαρμογή στις νέες συνθήκες διαβίωσης απαιτούν σημαντικές δαπάνες, από το σπίτι μέχρι το χώρο εργασίας (εφόσον είναι ικανοί για εργασία).

 Η απονομή δικαιοσύνης στις δικαστικές διενέξεις τροχαίων

         Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία ως προς τον χρόνο απόδοσης δικαιοσύνης στις υποθέσεις σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων, αλλά είναι κοινή πεποίθηση σε όσους παρακολουθούν τις σχετικές διαδικασίες, ότι υπάρχουν απαράδεκτες καθυστερήσεις.

        Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρέπει να επιληφθεί της αναντιστοιχίας των επιδικαζόμενων αποζημιώσεων σε σχέση με τα καταβαλλόμενα από τους ασφαλισμένους ασφάλιστρα, καθώς και του εκβιασμού τον οποίο τα θύματα υφίστανται, προκειμένου να αποδεχτούν κατώτερα και από τα επιδικαζόμενα ποσά.

       Κατά προτεραιότητα εκδίκαση των αγωγών και καταβολή αποζημιώσεων για όλα τα θύματα, αλλά ιδιαίτερα για τους τραυματίες οι οποίοι στις σημερινές ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες θα κάνουν ακόμα και πάνω από δέκα (10) χρόνια για να πάρουν κάποια χρήματα, ενώ καθημερινά αντιμετωπίζουν τρομερά πιεστικές ανάγκες.

     Επιβάλλεται η άμεση και ορθή αντιμετώπιση του ζητήματος της απονομής δικαιοσύνης από ειδικευμένους δικαστές, με αποκλειστική  αρμοδιότητα στην εκδίκαση υποθέσεων των σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων.

▲     Η άμεση τελεσιδικία σημαίνει  ηθική αποκατάσταση των θυμάτων,  ψυχική ηρεμία για τους συγγενείς,  αλλά  και  προστασία των πολιτών. 

   Αστυνόμευση  Οδικού Δικτύου

        Η αστυνόμευση του οδικού δικτύου αποτελεί βασική προϋπόθεση για τον περιορισμό των τροχαίων ατυχημάτων. Κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες η ΕΛΑΣ επιτελεί το έργο της με περιορισμένα μέσα, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό, όσο και υλικά μέσα.

        Για να υπάρξει καταλογισμός παραβάσεων, πρέπει να υπάρχει αστυνόμευση. Συνεπώς, η αύξηση της αστυνόμευσης είναι απαραίτητη για να υπάρξει και ο ανάλογος καταλογισμός με σκοπό τον συνετισμό των παραβατικών οδηγών.

          Το ύψος των προστίμων, εκ των ενόντων αποδεικνύεται, πως δεν αποτελεί τον κύριο αποτρεπτικό παράγοντα, αλλά η αίσθηση της αυστηρής και τακτικής επιτήρησης του οδικού μας δικτύου.

▲     Η αίσθηση αυθαιρεσίας που επικρατεί στους ελληνικούς δρόμους, πρέπει να εκλείψει.

         Φέτος η αστυνόμευση έχει εντατικοποιηθεί σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και έχει συντελέσει πιστεύουμε, στην θεαματική – για την ώρα – βελτίωση των δεικτών οδικής ασφάλειας της πατρίδας μας.

         Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι :

•   Ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης στη χώρα οι κυκλοφοριακοί φόρτοι μειώθηκαν μεταξύ 2009 – 2015 κατά περίπου 30%. Την ίδια περίοδο οι οδηγοί μείωσαν τη μέγιστη ταχύτητα κίνησής τους λόγω εξοικονόμησης στην κατανάλωση βενζίνης.
• Όχι επανάπαυση λοιπόν από τη μείωση νεκρών και τραυματιών από τροχαία τα τελευταία χρόνια. Οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κρίση και όχι στη συνειδητοποίηση του προβλήματος.

 Οι υποδομές  βασικός παράγων Οδικής Ασφάλειας

Οι υποδομές αποτελούν βασική παράμετρο του ζητήματος της Οδικής Ασφάλειας.

• Στην Ελλάδα μέχρι το 2000, τα τροχαία ατυχήματα ήταν η  αιτία για  πάνω από 2.000 θανάτους ανά έτος, προκαλώντας ιδιαίτερα σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.
• Τα παραπάνω μεγέθη μειώθηκαν σημαντικά μέχρι το 2010, λόγω του εκσυγχρονισμού και της βελτίωσης των οδικών υποδομών, αλλά κυρίως λόγω της σταδιακής αποπεράτωσης των οδικών αξόνων ΠΑΘΕ και ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ.
• Το 2010 λοιπόν είχαμε αντίστοιχα, 281 θανάτους (μείωση 39,09%),  1.754 βαριά τραυματίες (μείωση 57.46%),   και 17.024 ελαφρά τραυματίες (μείωση  34,94%) – σε σχέση με το 2000.

▲  Είναι προφανές, ότι πρέπει να  δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στον τομέα των υποδομών  διότι  –  εκτός των άλλων  –  απαιτούνται βασικά έργα υποδομής που λείπουν , αλλά παράλληλα επιβάλλεται και η συντήρηση/βελτίωση των υφιστάμενων υποδομών.

▲  Μόλις φέτος ολοκληρώθηκαν σημαντικά έργα των κύριων οδικών αξόνων – πρέπει να τύχουν απόλυτης προτεραιότητας.

 Π ρ ό λ η ψ η

       Ο καλύτερος και αποτελεσματικότερος τρόπος συμμόρφωσης των συμπατριωτών μας για βελτίωση της Οδικής Ασφάλειας, είναι η απόκτηση της κατάλληλης παιδείας οδηγικής συμπεριφοράς.

       Η παιδεία οδικής ασφάλειας αναφέρεται στην ουσιαστική καλλιέργεια της προσωπικότητας του ατόμου και στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς του.

      Στο πλαίσιο αυτό, η οδική ασφάλεια πρέπει να αναδειχθεί σε αξία, να αναγνωρίζεται δηλαδή από ένα σύνολο ανθρώπων ως σημαντική για τους ίδιους και να αποτελέσει μέτρο αξιολόγησης προσώπων και συμπεριφοράς.

        Η οδική συμπεριφορά και ασφάλεια δεν είναι μόνο θέμα υψηλών προστίμων, αλλά  σωστής κυκλοφοριακής αγωγής, ευαισθητοποίησης, επαρκούς αστυνόμευσης και εμπέδωσης αισθήματος, ότι η παραβατικότητα θα εντοπίζεται στις περισσότερες περιπτώσεις και θα συνεπάγεται κυρώσεις, τόσο χρηματικές, όσο  και (υπό προϋποθέσεις) ποινικές και στέρηση της δυνατότητας οδήγησης.

        Αν από πολύ νωρίς περάσουν στα παιδιά τα θετικά πρότυπα στην σωστή οδηγική συμπεριφορά, θα έχουμε κάνει ένα πολύ σημαντικό βήμα στην εκπαίδευσή τους, οπλίζοντάς τα παράλληλα με σεβασμό στους κανόνες οδικής συμπεριφοράς και την ανθρώπινη ζωή.

     Ήδη από φέτος, επιτέλους ξεκινά η προσπάθεια για την εκπαίδευση των νέων μας στο Δημοτικό Σχολείο στα πλαίσια της «Ευέλικτης Ζώνης» στις 4 πρώτες τάξεις και με διάχυση της θεματικής ενότητας στην ύλη των 2 τελευταίων τάξεων.

▲     Η πρόληψη αποτελεί τον θεμέλιο λίθο στην προσπάθεια για την αντιμετώπιση των τροχαίων ατυχημάτων, αφορά σε όλες τις δράσεις περιορισμού των κινδύνων του οδικού περιβάλλοντος – η επιτυχία της   εξαρτάται από την καλλιέργεια κυκλοφοριακής αγωγής από  νεαρή ηλικία – αν το κάνουμε πράξη, υπάρχει ελπίδα!

▲     Το επιστέγασμα όλων των προαναφερθέντων  είναι  ότι, η ώριμη  και ορθή στάση  της πολιτείας απέναντι στο πρόβλημα σήμερα, δημιουργεί  τους υπεύθυνους πολίτες του αύριο.

        Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας και ελπίζω να βοήθησα στο στόχο της ημερίδας, που αφορά στο να ανέβει ο  πήχης  της Οδικής Ασφάλειας στην πόλη σας, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

 Και πάλι ευχαριστώ.

Ουρσουζίδης Ν. Γιώργος

 Βουλευτής Ημαθίας

 Πρόεδρος της

 Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της

 Βουλής  των  Ελλήνων