Για χρόνια εκατοντάδες άρθρα και μελέτες γραφόντουσαν και ακόμα γράφονται για τον διαμελισμό της Τουρκίας. Άλλοι υποστήριζαν ότι θα διχοτομηθεί και άλλοι ακόμα πιο προχωρημένοι ότι θα τριχοτομηθεί.

Παρουσίαζαν και πολύ σωστά διάφορες στατιστικές που αφορούσαν στην πληθυσμιακή, εθνολογική και θρησκευτική διάρθρωση της Τουρκίας. Προεξέχων στοιχείο οι Κούρδοι, οι οποίοι εκτός του ότι αυξάνονται περισσότερο από τους γηγενείς Τούρκους, διαβιούν σε συμπαγείς γεωγραφικές περιοχές (κυρίως στην ΝΑ Τουρκία). Δεύτερη πληθυσμιακή ομάδα ήταν και είναι οι Αλεβίδες μια θρησκευτική αίρεση ή δόγμα του Ισλάμ που αποκλίνει από τους Σουνίτες και ο αριθμός τους κυμαίνεται σε αρκετά εκατομμύρια (δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς ο αριθμός τους γιατί δεν έχουν απογραφεί, αλλά εκτιμάται ότι είναι περί τα 8-10 εκατ.). Εκτός από τους παραπάνω υπάρχουν πολλές άλλες «μειονότητες» μικρότερες σε αριθμό, όπως Άραβες, Ασσύριοι, Έλληνες κλπ. Πανεπιστημιακές μελέτες ανεβάζουν τον αριθμό των εθνοτήτων που διαβιούν στη γείτονα χώρα σε 80 με 100.

            Είναι όμως δυνατόν να διαμελιστεί η Τουρκία; Από ότι φαίνεται και για το ορατό μέλλον είναι μάλλον αδύνατον. Οι λόγοι που εμποδίζουν οποιοδήποτε διαμελισμό της γειτονικής χώρας είναι οι παρακάτω:

• Ισχυρή πολιτική ηγεσία
• Σταθερή πολιτική προς τις μειονότητες και κυρίως προς τους Κούρδους
• Δυνατότητα να καταστείλουν με κάθε βίαιο μέσο την οποιαδήποτε αντίδραση στο εσωτερικό τους.
• Η διεθνής κοινότητα σε οποιαδήποτε ενέργεια της Άγκυρας εναντίον των μειονοτήτων είναι παγερά αδιάφορη, μόνο κάποιες δηλώσεις χωρίς καμία ουσιαστική σημασία.

Αλλά ακόμα και εάν υποθέσουμε ότι η σημερινή Τουρκία διαιρείτο σε 2 ή 3 κράτη τότε το ισχυρότερο και το πολυπληθέστερο θα ήταν το δυτικό στο οποίο θα διαβιούσαν συμπαγείς τουρκικοί πληθυσμοί. Ας σκεφτούμε μια Τουρκία που θα περιελάμβανε την Αν. Θράκη, την Βιθυνία, τις ανατολικές ακτές του Αιγαίου, τη Λυδία και στο εσωτερικό θα εκτεινόταν μέχρι την Άγκυρα, χωρίς να περιλαμβάνει τις αχανείς εκτάσεις της Ανατολίας. Το κράτος αυτό (στο ½ της σημερινής Τουρκίας) θα είχε πληθυσμό περίπου 50 εκατομμυρίων με ισχυρή βιομηχανία και γεωστρατηγική θέση. Μια τέτοια Τουρκία θα ήταν ίσως ακόμα πιο επικίνδυνη από τη σημερινή και με σαφέστατο δυτικό προσανατολισμό. Αλλά όλα αυτά τα σενάρια ανήκουν προς το παρόν τουλάχιστον στην σφαίρα της φαντασίας και του ανέφικτου.

Εκείνο που παρατηρούμε σήμερα είναι το ακριβώς αντίθετο. Η Τουρκία επεκτείνεται στη Συρία (ΒΑ περιοχές), στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο (Ίμια κλπ), ενώ καταστέλλει με ιδιαίτερη επιτυχία κάθε εσωτερική κίνηση. Το τραγικό για εμάς είναι ότι ένας δικός μας διαμελισμός φαίνεται πλέον πιο πιθανός από ένα τουρκικό. Στα ανατολικά μας η κατάσταση στη Θράκη και στο Αιγαίο πάει από το κακό στο χειρότερο, στα βόρεια στα Σκόπια εάν τα αναγνωρίσουμε ως Μακεδονία σε 2-3 γενιές θα έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα και οι Αλβανοί με τους Τσάμηδες ζητούν ανεπίσημα όλη την Ήπειρο και όχι μόνο. Δηλαδή εδώ δεν μιλάμε μόνο για ανατροπή της συνθήκης της Λωζάννης, του 1923, αλλά και του Βουκουρεστίου του 1913, με την οποία καθορίστηκαν τα βόρεια σύνορά μας.

Εάν δεν συνέλθουμε, σε λίγα χρόνια θα αρχίσουμε να χάνουμε διάφορα τμήματα της πατρίδος μας (ήδη αρχίσαμε με τα Ίμια). Δυστυχώς αυτό δεν είναι κινδυνολογία, αλλά το μέλλον που έρχεται και δεν θέλουμε να το δούμε γιατί μας τρομάζει. Και όλα αυτά ενώ περιμένουμε να δούμε που και πότε οι σύμμαχοί μας οι Τούρκοι θα δημιουργήσουν το νέο σοβαρό επεισόδιο στο Αιγαίο ή και έξω από την Αθήνα μια και η τουρκική φρεγάτα «Μπαρμπαρός» πέρασε από του Σούνιο και έκανε βόλτες στην Κρήτη.

Οι προοπτικές ανάπτυξης και το μοντέλο επιχειρηματικότητας που καλείται σήμερα να εφαρμόσει ο μελισσοκόμος για να επιτύχει μια βιώσιμη και οικολογική μελισσοκομική παραγωγή, ήταν το αντικείμενο της ημερίδας που πραγματοποιήθηκε, με μεγάλη επιτυχία, στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κορθίου της Άνδρου. Η ημερίδα, υπό τον τίτλο «Ο επιχειρηματίας μελισσοκόμος», διοργανώθηκε από το Κληροδότημα Πέτρου Μουστάκα, το Επαρχείο Άνδρου, την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, την Περιφερειακή Ενότητα Άνδρου και την εταιρία APIGEA.

Ήταν η δεύτερη Ημερίδα μελισσοκομίας που διοργανώνεται στο νησί της Άνδρου, σε συνέχεια της πολύ επιτυχημένης πρώτης Ημερίδας Μελισσοκομίας, στην οποία μάλιστα είχε ανακοινωθεί η πρωτοβουλία της APIVITA και APIGEA που αφορά στην ενίσχυση των νέων μελισσοκόμων της Άνδρου και την ανάπτυξη της βιολογικής μελισσοκομίας στο νησί.

«Αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες συμβάλλουν στην επιχειρηματικότητα του νησιού της Άνδρου, αλλά και στην κοινωνία της εν γένει και πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για αντίστοιχες δράσεις σε όλη τη χώρα», τόνισε κατά την εισαγωγική του ομιλία στην ημερίδα, ο Έπαρχος Άνδρου, κ. Δημήτρης Λοτσάρης, ενώ ο κ. Γιώργος Δαρδανός, απηύθυνε χαιρετισμό προς τιμήν του μελισσοκόμου Ιωάννη Ρέρρα, ο οποίος με την αγάπη του για τη μελισσοκομία συνέβαλε ώστε η παραγωγή του ανδριώτικου μελιού να μετατραπεί σε μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση, και μάλιστα μοναδική για την ποιότητα του προϊόντος.

«Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας της APIGEA είναι η ανατροφοδότηση ενός ενάρετου κύκλου δημιουργίας αξίας, που θα προσφέρει στον τόπο – συγκεκριμένα στην Άνδρο – και θα αποτελέσει ανοιχτό μοντέλο επιχειρηματικότητας, αποδεικνύοντας πως η πραγματική, ολιστική καινοτομία, δεν αναλώνει πόρους αλλά τους δημιουργεί, είτε αφορά ανθρώπινους, είτε περιβαλλοντικούς, είτε οικονομικούς» ανέφερε από την πλευρά του ο ο κ. Νίκος Κουτσιανάς, ιδρυτής των APIVITA & APIGEA. «Απώτερος σκοπός είναι η συνεχής βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, κοινώς το ανώτερο κοινό καλό για την κοινωνία, την Ελλάδα και τις επόμενες γενιές» συμπλήρωσε.

Ο καθηγητής Management & Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Διοίκησης για Στελέχη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Μπουραντάς, ανέλυσε το μοντέλο της επιτυχημένης και υγιούς επιχειρηματικότητας και τα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες του καινοτόμου επιχειρηματία, ενώ μαζί με τον κ. Κουτσιανά έκαναν συγκριτική ανάλυση της αειφόρου επιχειρηματικότητας με την οργάνωση και τη λειτουργία της κοινωνίας της μέλισσας.

Τέλος, ξεχωριστή σημασία είχε και η ομιλία του μελισσοκόμου, κ. Κώστα Βαμβακά σχετικά με το  μέλλον της οικολογικής μελισσοκομίας και τις σύγχρονες πρακτικές εφαρμογής της. Ο κ. Βαμβακάς στην παρουσίασή του πρόβαλε κάποιες από τις βέλτιστες μελισσοκομικές πρακτικές για την παραγωγή, μελιού, βασιλικού πολτού, γύρης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων. Οι περισσότερες εφημερίδες δεν την ανέφεραν, όπως κι όλα τα τηλεοπτικά κανάλια. Αναφέρομαι για το γεύμα που παρέθεσε σε 12 εφέτες η τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου και νυν σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, Βασιλική Θάνου.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι.

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός οι κοινωνικές του επαφές.

Όμως, σε μια πονηρή εποχή, σε μια εποχή που η Δικαιοσύνη βρίσκεται στο επίκεντρο λόγω των διαφαινόμενων κακών κι ατελών χειρισμών της στην υπόθεση Novartis, σε μια εποχή που είναι ολοφάνερες οι παρεμβάσεις κυβερνητικών στελεχών στην Δικαιοσύνη (δηλώσεις Παπαγγελόπουλου που εκθέτουν την εισαγγελέα, γνώση μαρτύρων από τον Πολλάκη κλπ) αποτελεί ακατανόητη η ενέργεια της ίδιας της –μέχρι πρότινος- κορυφαίας της Δικαιοσύνης.

Πολύ περισσότερο αφού κι εκείνη –σε αγαστή συμπόρευση με τον αναπληρωτή Δικαιοσύνης Δ. Παπαγγελόπουλου- αποφάνθηκε προσφάτως ότι το ζήτημα Novartis αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους! Που το ξέρει άραγε;

Σκέφτομαι, ότι αν ήθελε οτιδήποτε ο πρωθυπουργός από τη Δικαιοσύνη ή τους συγκεκριμένους 12 εφέτες, είχε τον υπουργό του της Δικαιοσύνης να το διεκπεραιώσει.

Μήπως, λοιπόν, αυτή η δημόσια συνάντηση, αυτό το γεύμα, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα μήνυμα στα «βάθη» της Δικαιοσύνης ή και της κοινωνίας;

Μήπως ήταν κι ένα μήνυμα περί της περιβόητης εξουσίας;

Που, όπως έλεγαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της κυβέρνησης μα και η πρωθυπουργική σύζυγος, δεν την κατέχει η Αριστερά; Μα τώρα θέλει να δείξει ότι μαζί με την εκτελεστική κατέχει πλέον και την εκτελεστική;

Μήπως ήταν μήνυμα καρατόμησης των «μη ακουόντων» ή των μη αρεστών;

Να το δούμε κι αλλιώς;

Για ποιον λόγο ενώ συμβαίνουν όλα αυτά κι αμφισβητείται σοβαρά η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης από κάποιους, οι 12 εφέτες αποδέχθηκαν τη συνάντηση και το γεύμα με την κυρία Θάνου;  Δηλαδή με ένα πολιτικό πρόσωπο, όπως είναι πλέον η ίδια;

Για ποιον λόγο αποδέχθηκαν να «παίξουν» το πολιτικό της παιγνίδι;

Δεν έπρεπε να το κατανοήσουν;

Με την τεράστια πείρα τους, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το είχαν κατανοήσει.

Άρα;

Δεν θέλω ούτε καν να σκεφτώ την απάντηση στο ερώτημα…

Αφενός επειδή τιμώ απεριόριστα τη Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της κι αφετέρου επειδή η Δικαιοσύνη αποτελεί το μεγάλο ανάχωμα σε οποιαδήποτε εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα κι οι δικαστές το μεγάλο εμπόδιο για την κυβέρνηση. Όπως άλλωστε απέδειξαν και στις μεθοδεύσεις της με τις τηλεοπτικές άδειες.

Όμως, επειδή όλη η Ελλάδα έχει ενσκήψει στον αδέκαστο κι ανεξάρτητο ρόλο της, επιβάλλεται αυτός να περιφρουρηθεί από τους λειτουργούς της…

Οι μέρες, το επαναλαμβάνω, είναι πονηρές.

Κι ασφαλώς τόσο η σύμβουλος του πρωθυπουργού όσο κι οι 12 εφέτες θα γνωρίζουν τη ρήση για την γυναίκα του Καίσαρα…

Εθιμοτυπική συνάντηση γνωριμίας του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Τσουβάλα με τον νέο Αρχηγό της Αλβανικής Αστυνομίας, κ. Άρντι Βελίου ,πραγματοποιήθηκε σήμερα στα Ιωάννινα

Ο κ. Τσουβάλας ανέφερε πως η συνάντηση, αποτελεί ένα εξαιρετικό βήμα για την συνεργασία των δύο πλευρών ,η οποία όπως τόνισε βρίσκεται σε καλό επίπεδο. Ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας απαντώντας σε ερώτηση για την συνεχιζόμενη διακίνηση ναρκωτικών από την Αλβανία προς την χώρα μας, είπε πως ο κ. Άρντι Βελίου, του μετέφερε το ειλικρινές ενδιαφέρον του, για την καταπολέμηση αυτής της παράνομης δραστηριότητας.

Κατά τη συνάντηση, όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, η οποία πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρόσκλησης του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, επιβεβαιώθηκε το άριστο επίπεδο συνεργασίας των Αστυνομιών των δύο χωρών και συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στην αποτίμηση της μέχρι τώρα αστυνομικής συνεργασίας και στην περαιτέρω ενδυνάμωση της, σε διάφορους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ