Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι ουδείς γνωρίζει αν τα έχει πάρει ο Γιάννος Παπαντωνίου ή όχι. Αυτό θα το κρίνει η Δικαιοσύνη. Κι αν αποδειχθεί ένοχος να σαπίσει στη φυλακή ακόμη κι αν υπάρχει ο ευεργετικός για τους καταδίκους νόμος Παρασκευόπουλου.
Να τονίσουμε, ακόμη, ότι με τούτες τις σκέψεις δεν θα μπούμε στην ουσία της υπόθεσης για την οποία προφυλακίστηκε ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Σημίτη που κάποτε μας έλεγε ότι παλεύει για τον σοσιαλισμό.
Όμως, εδώ κάτι «παίζει».
Προσέξτε:
Ο Γιάννος Παπαντωνίου κι η σύντροφός του προφυλακίστηκαν με τρεις αιτίες:
- Ότι είναι ύποπτοι φυγής στο εξωτερικό, καθώς έχουν άδεια παραμονής στην Ελβετία και μισθωμένη κατοικία εκεί.
- Είναι ύποπτοι τέλεσης νέων αξιόποινων πράξεων, έστω κι αν ο Γιάννος Παπαντωνίου δεν έχει πια κρατικό αξίωμα.
- Δεν συναίνεσαν στην άρση του τραπεζικού απορρήτου ή όταν συναίνεσαν, στη συνέχεια την αμφισβήτησαν.
Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίες αναφέρει ότι προσωρινή κράτηση (προφυλάκιση) μπορεί να διαταχθεί μόνο αν ο κατηγορούμενος:
- Δεν έχει γνωστή διαμονή στη χώρα ή έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του.
- Κατά το παρελθόν υπήρξε φυγόδικος ή κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου ή παραβίαση περιορισμών διαμονής.
- Κατά αιτιολογημένη κρίση, αν αφεθεί ελεύθερος, να διαπράξει και άλλα εγκλήματα, όπως προκύπτει από ειδικά μνημονευόμενα περιστατικά της προηγούμενης ζωής του ή από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης για την οποία κατηγορείται.
Ποια από αυτές τις προϋποθέσεις ισχύει εν προκειμένω για τον Παπαντωνίου; Επαναλαμβάνω δεν μπαίνω στην ουσία της υπόθεσης. Προφυλάκιση όμως γιατί; Υπάρχει κίνδυνος να τελέσει νέα εγκλήματα αφού δεν έχει υπουργική θέση ή μήπως είναι ύποπτος φυγής, αφού παρότι βρίσκεται καιρό στο στόχαστρο της δικαιοσύνης δεν έκανε καμία προσπάθεια να φύγει;
Ο Παπαντωνίου θα κριθεί στο δικαστήριο. Αλλά, όπως ισχυρίζονται έγκυροι νομικοί κύκλοι, νομικά δεν εξηγείται η προφυλάκισή του αντί περιοριστικών όρων, αφού αν ήταν ν’ αποδράσει για την Ελβετία (όπου επίσης έχει σπίτι) θα το είχε ήδη κάνει. Θα μπορούσαν να του επιβληθούν περιοριστικοί όροι κατ’ οίκον, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, χρηματική εγγύηση αντίστοιχη με το ποσό που κατηγορείται, καθημερινή παρουσία στο αστυνομικό τμήμα κλπ. Φυσικά η απόφαση των δικαστών είναι απολύτως σεβαστή, ανεξαρτήτως αν κρίνεται.
Απλά, επισημαίνεται ότι η προφυλάκιση, όλως συμπτωματικώς, συνέπεσε με μια περίοδο που ο υπουργός Πολάκης είχε ζητήσει από την κυβέρνηση φυλακίσεις πολιτικών της αντιπάλων, προκειμένου να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές. Κι επιπλέον, με μια περίοδο που ο λαϊκισμός του καφενείου επανέρχεται και τάζει ικανοποίηση των κατώτερων ενστίκτων των μαζών για άρτο και θεάματα.
Να πω και κάτι ακόμη. Επειδή με την υπόθεση Παπαντωνίου δεν θα αργήσουν να εμφανιστούν πάλι οι γνωστοί που ψάχνουν μια εύκολη εξήγηση για την κρίση… Αυτοί που θα πουν: «Ιδού γιατί χρεοκοπήσαμε! Επειδή έκλεβαν οι πολιτικοί».
Ας είμαστε ξεκάθαροι: Όποιος έκλεψε πρέπει να τιμωρηθεί! Να σαπίσει στη φυλακή αν καταδικαστεί. Όμως ΔΕΝ είναι αυτή όμως η αιτία της χρεοκοπίας μας. Μην χάνουμε το δάσος. Τα χρήματα που ενθυλάκωσαν κάποιοι, είναι πολλά για το ανθρώπινο μέτρο, αλλά απειροελάχιστα για τα μεγέθη του προϋπολογισμού μιας χώρας.
Οι πολιτικοί μας χρεοκόπησαν όχι με τα λεφτά που οι ίδιοι «έφαγαν», αλλά με τα λεφτά που σπατάλησαν, σε διορισμούς, αργομισθίες, επιδόματα, μισθούς, συντάξεις ακόμη και με 15 χρόνια δουλειάς, υπερκοστολογήσεις δημόσιων έργων και κάθε είδους αθέμιτες και αδικαιολόγητες για τις δυνατότητες της οικονομίας μας διευκολύνσεις προς πάρα πολλούς – εκατοντάδες χιλιάδες πελάτες- ψηφοφόρους. Τα πολλά λεφτά δαπανήθηκαν προς εκεί που σήμερα δεν θέλουμε ν’ αλλάξουμε. Στη συντήρηση του κράτους και του σαθρού ασφαλιστικού συστήματος. Πολλά χρόνια πριν την κρίση το κράτος μας ξόδευε ετησίως 25-30 δις ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ απ’ όσα συνέλλεγε μέσω φόρων. Τα ξόδευε δανειζόμενο. Το αναφέρω για να συνεννοούμαστε και να ξέρουμε τι μας γίνεται, μη δίνοντας βάση στις λαϊκίστικες προσεγγίσεις.
Κάτι τελευταίο: Ως πότε θα σιωπά ο Κώστας Σημίτης όταν άνθρωποι του στενού του περιβάλλοντος και κορυφαίοι υπουργοί των κυβερνήσεων του πιάνονται συνεχώς με τη γίδα στην πλάτη;
