Η Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Έφη Αχτσιόγλου, ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος και ο Υφυπουργός Εργασίας, Νάσος Ηλιόπουλος, παρουσίασαν σήμερα Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018, ένα νέο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας για την αντιπυρική προστασία των δασών.

Το “Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας για την Αντιπυρική Προστασία των Δασών” σχεδίασαν από κοινού τα Υπουργεία Εργασίας και Περιβάλλοντος με στόχους: αφενός μεν την εξυπηρέτηση αναγκών σε προσωπικό των Δασικών Υπηρεσιών της χώρας για την αντιπυρική προστασία, αφετέρου δε την κατάρτιση των ανέργων σε ένα εξειδικευμένο αντικείμενο με στόχο την πλήρη επανένταξή τους στην αγορά εργασίας.

Το πρόγραμμα, προϋπολογισμού 32 εκ. ευρώ, απευθύνεται σε 5.066 ωφελούμενους, οι οποίοι θα τοποθετηθούν στις κατά τόπους Δασικές Υπηρεσίες της χώρας με βάση τις καταγεγραμμένες ανάγκες. Επίσης, έχουν εξασφαλιστεί πόροι ύψους 1 εκ. ευρώ από το Πράσινο Ταμείο για τα Μέσα Ατομικής Προστασίας των απασχολουμένων και τις λοιπές λειτουργικές ανάγκες του προγράμματος.

Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, διάρκειας 8 μηνών, θα χορηγηθεί βεβαίωση για τις θεματικές της εκπαίδευσης των ωφελουμένων από τα δασαρχεία, ενώ η επαγγελματική εμπειρία που θα αποκομίσουν θα αναγνωρίζεται από το ΑΣΕΠ.

Εκτός από την απασχόληση των ανέργων, το πρόγραμμα σχεδιάστηκε με σκοπό να αφήσει «καθαρό» κοινωνικό αποτύπωμα:

α) Η απασχόληση των ωφελουμένων θα εμπεριέχει εργασίες για την προστασία των δασικών οικοσυστημάτων από πυρκαγιές και τη διαχείριση καμένων εκτάσεων (πχ καθαρισμοί δασών, δημιουργία αντιπυρικών λωρίδων), προς αποφυγή μελλοντικών καταστροφών. Με την υλοποίηση του προγράμματος, η χώρα θα είναι καλύτερα προετοιμασμένη ενάντια σε πιθανές πυρκαγιές κατά την αντιπυρική περίοδο.

β) Οι ωφελούμενοι, ανεξάρτητα από το εκπαιδευτικό τους επίπεδο, θα αποκτήσουν νέα εξειδικευμένη γνώση σε θέματα δασών και δασικού περιβάλλοντος με σεμινάρια που θα γίνουν στις κατά τόπους δασικές αρχές, η οποία θα περιλαμβάνει και πρακτική άσκηση στο πεδίο.

Τα παραπάνω μπορούν να οδηγήσουν σε νέες δυνατότητες απασχόλησης, π.χ. δημιουργία φορέα ΚΑλΟ που θα αναλάβει τον καθαρισμό δασικών περιοχών, την αξιοποίηση της βιομάζας και την απόκτηση εισοδήματος από τις δασικές οικοσυστημικές υπηρεσίες.

H ανάρτηση της πρόσκλησης υπολογίζεται σε 10 με 15 μέρες.

Στη σημερινή κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος, με θέμα το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, έως το 2030, και την κατάρτιση μιας ευρύτερης στρατηγικής απανθρακοποίησης, έως το 2050, ο Αν. ΥΠΕΝ, Σωκράτης Φάμελλος, τόνισε την ανάγκη να επιτευχθούν σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο οι στόχοι της μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, της διείσδυσης των ΑΠΕ και της εξοικονόμησης ενέργειας.

Πρόσθεσε δε, ότι πρόθεση του ΥΠΕΝ και της κυβέρνησης είναι το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το ΞΚλίμα να εκπονηθεί με τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή κυβερνητικών, κρατικών και κοινωνικών φορέων. Στην κατεύθυνση αυτή, το ΥΠΕΝ έχει ήδη σχεδιάσει ένα σχέδιο εκτεταμένης διαβούλευσης και συζήτησης, αλλά και ανοικτές δομές για τη θέσπιση Εθνικής Επιτροπής, Ομάδων Εργασίας και Θεματικών Ομάδων, όπου συμμετέχουν όλα τα συναρμόδια Υπουργεία, Φορείς και Κοινωνικοί Εταίροι.

“Το θέμα του ενεργειακού σχεδιασμού υπερβαίνει το τεχνικό και οικονομικό πλαίσιο, διότι συνδέεται με την προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, αλλά και με έναν ακόμα στόχο που πρέπει να θέσουμε: την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας”, επεσήμανε ο Αν. ΥΠΕΝ εξηγώντας ότι αφενός το ενεργειακό κόστος επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και αφετέρου οι κλιματικές και ενεργειακές πολιτικές μπορούν να αναβαθμίσουν τη γεωστρατηγική θέση της χώρας μας και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν νέο προϊόν και νέα εργασία, με καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες.

Σημειώνεται ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για το 2020, οι στόχοι μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου περιλαμβάνουν μείωση κατά 20% των εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης  σε σύγκριση με το 1990. Για το 2030 ο συνολικός ευρωπαϊκός στόχος μείωσης  είναι 40% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Επιπλέον, η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προετοιμαστεί για μειώσεις των εγχώριων εκπομπών της μέχρι το 2050 κατά 80-95% σε σύγκριση με το 1990.

Στην Ελλάδα, η συνολική πορεία όλων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (ETS και ESD) τα τελευταία χρόνια είναι πτωτική, ειδικά από το 2008 και μετά. Το 2015 οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στη χώρα μας ήταν χαμηλότερες κατά 7% σε σχέση με εκείνες του 1990, ενώ οι εκπομπές από όλες τις πηγές το 2016 ήταν 3,88% χαμηλότερες σε σχέση με το 2015. Αντίστοιχα, το 2016 οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπεσαν κατά 0,7% σε σχέση με το 2015.

Είναι γεγονός ότι ένα σημαντικό μερίδιο αυτής της μείωσης οφείλεται στην κρίση, που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση στην κατανάλωση ενέργειας. Ωστόσο, δεν είναι μόνο η κρίση: έχουν εφαρμοστεί και μέτρα και πολιτικές, όπως το σύστημα εμπορίας εκπομπών, προώθηση εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια, η προώθηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, η διείσδυση του φυσικού αερίου κ.α.

“Η χώρα μας αναμένεται να καλύψει τις εθνικές υποχρεώσεις επιμερισμού των προσπαθειών (ESD) των κρατών μελών για το έτος 2020,  δηλαδή τις εθνικές υποχρεώσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εκτός ETS, πέραν των μειώσεων στο πλαίσιο του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών με την εφαρμογή των υφισταμένων μέτρων και πολιτικών”, υπογράμμισε ο Σωκράτης Φάμελλος.  Σήμερα, “έχουμε ήδη πετύχει μείωση άνω του 30% , έναντι στόχου για το 2020 για μείωση 4%, και εκτιμάται ότι το 2020 θα είμαστε ακόμα χαμηλότερα”.

Ωστόσο,  “δεν είναι μόνο οι στόχοι μείωσης εκπομπών που θα πρέπει να μας απασχολούν”, συνέχισε ο Αν. ΥΠΕΝ και ανέφερε το γεγονός ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του 2015 η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεκριμένα στην 24η, σε σχέση με την ένταση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ως προς το παραγόμενο ΑΕΠ. “Ασφαλώς αυτό σχετίζεται με το ενεργειακό μίγμα της χώρας σε σχέση με τους διαθέσιμους εγχώριους πόρους, τη διάρθρωση της οικονομίας, αλλά και την απουσία πυρηνικής ενέργειας. Όμως, σε κάθε περίπτωση, ο στόχος μας, ως χώρα θα πρέπει να είναι ο λόγος αυτός να μην αυξηθεί, αλλά αντίθετα να μειωθεί”, πρόσθεσε.

Ως εκ τούτου, η αναπτυξιακή προοπτική της χώρας θα πρέπει να αποσυνδεθεί από τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και να μεταβεί σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα. Για παράδειγμα, ο ενεργειακός τομέας είναι με διαφορά η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών στη χώρα, με μερίδιο 74%. Επιπρόσθετα, εκτός από  τους κλιματικούς και ενεργειακούς στόχους αυτούς καθαυτούς για το 2030, υπάρχει και μια σειρά άλλων διατάξεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, οι οποίες θέτουν το πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να κινηθεί ο σχεδιασμός για το 2030, όπως είναι η Οδηγία ΝΕC που καλύπτει μια σειρά ατμοσφαιρικών ρύπων ή η Οδηγία 2010/75 για τη Βιομηχανική Ρύπανση (IED). Οι διατάξεις αυτές αφορούν όλους τους λιγνιτικούς σταθμούς και τις μονάδες φυσικού αερίου, καθώς και 16 πετρελαϊκές μονάδες στα μη διασυνδεδεμένα νησιά, για τα οποία δικαιολογούνται περιορισμένες παρεκκλίσεις, έως το 2030.

Ειδικότερα, το έργο της διασύνδεσης των νησιών  επιτρέπει την απόσυρση των εξαιρετικά ρυπογόνων και κοστοβόρων πετρελαϊκών μονάδων και με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ταυτόχρονα μείωση εκπομπών CO_2,  μείωση αέριας ρύπανσης (ΝΕC), συμμόρφωση με τις Οδηγίες ΙΕD και MCP, μείωση του κόστους ηλεκτροπαραγωγής και αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε η διασύνδεση στις Κυκλάδες ενώ έχει δρομολογηθεί και η μικρή διασύνδεση της Κρήτης, ενώ στη χρηματοδότηση των πρόσθετων έργων που χρειάζονται θα συνεισφέρει και το ειδικό χρηματοδοτικό εργαλείο που εξασφαλίσαμε για την Ελλάδα, κατά τη διαπραγμάτευση του νέου ETS.

“Στη χώρα μας έχουν δοθεί δωρεάν 25 εκ. δικαιωμάτων εκπομπών CO₂ συνολικά για τη δεκαετία 2021-2030, αναμενόμενης αξίας 500 εκ. € – 60% συγχρηματοδότηση, για τη διασύνδεση των μη διασυνδεδεμένων νησιών. Αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία για εμάς, καθώς αναφέρεται σε έργο με πολλαπλά οφέλη, τόσο για τις νησιωτικές περιοχές, όσο και για όλη την επικράτεια”, σημείωσε ο Αν. ΥΠΕΝ.

Και κατέληξε: “Η χώρα αλλάζει κεφάλαιο και έχει ήδη μπει σε τροχιά ανάκαμψης. Η ανάπτυξη πρέπει να είναι συμβατή με το περιβάλλον, συντεταγμένη, με φιλόδοξους στόχους. Η Ελλάδα πρέπει να αποσυνδεθεί από την οικονομία άνθρακα και να  επενδύσει σε μεγαλύτερη διείσδυση ΑΠΕ χρησιμοποιώντας αποκεντρωμένα μοντέλα και αξιοποιώντας το εργαλείο των ενεργειακών κοινοτήτων και τα διαθέσιμα εργαλεία βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων”.

Περιοδεία στην Άρτα θα πραγματοποιήσει ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής  την Δευτέρα 2 Απριλίου 2018 κατά την διάρκεια της οποίας θα έχει σειρά συναντήσεων με φορείς και συλλογικότητες της περιοχής και το βράδυ θα μιλήσει σε ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση της Λαικής Ενότητας Άρτας στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου.

Αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ως εξής :

8.00πμ : Περιοδεία και συνάντηση με την Διοίκηση και τους εργαζομένους του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού.

10.00 πμ : Περιοδεία και συνάντηση με την Διοίκηση και το Σωματείο των εργαζομένων στο Νοσοκομείο της Άρτας.

13.00μμ : Συνέντευξη Τύπου στα τοπικά ΜΜΕ στα Γραφεία της ΛΑΕ

(οδός Μάξιμου Γραικού 20).

Το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί συνάντηση στο Εργατικό Κέντρο  με Συλλογικότητες ενάντια στην Εξόρυξη.

19.00μμ : Συνάντηση στο Εργατικό Κέντρο με την Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Άρτας.

19.30 μμ : Ομιλία σε Ανοιχτή Πολιτική Συγκέντρωση της Λαϊκής Ενότητας στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου με θέμα :

« Μπορούμε χωρίς Μνημόνια, Λιτότητα και Ευρώ. Υπάρχει εναλλακτική λύση».

   του Ντίνου Καραμητρούση

   O Λεωνίδας, ένας 33χρονος με παραπληγία και η παρέα του θέλουν να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. Στον  μεγαλοπρεπή Μύτικα. Τελικά για ποιον θα είναι πιο δύσκολο; Για τον ίδιο, για τους φίλους του, που αποδέχτηκαν την πρόταση, ή για το κινηματογραφικό συνεργείο, που ανέλαβε να καταγράψει αυτή την παράτολμη ιδέα; Αυτό είναι το θέμα της 96λεπτης ταινίας του Στρατή Χατζηελενούδα.

   Η ταινία που το σενάριο της υπογράφει ο σκηνοθέτης με την Ιωάννα Πετειναράκη, προβλήθηκε στο 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και χειροκροτήθηκε, τόσο για την τόλμη του ριψοκίνδυνου Λεωνίδα, όσο και για την θέληση του κινηματογραφικού συνεργείου και των φίλων του Λεωνίδα, που για 3,5 χρόνια ετοιμάζονταν να κάνουν μαζί του την παράτολμη αυτή αναρρίχηση. Μάλιστα το φιλμ βραβεύτηκε με το έπαθλο που θεσμοθέτησε η ΕΡΤ στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και το Βραβείο Κοινού Fischer που αφορά σε ταινίες άνω των 50 λεπτών.

   Ήταν η δεύτερη φορά που οι ίδιοι άνθρωποι αποπειράθηκαν να φτάσουν στην κορυφή του Ολύμπου, ένα τόλμημα αδιανόητο. Όταν είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανέβει κανείς στα 2917, 8 μέτρα πάνω από την θάλασσα όντας αρτιμελής, πόσο δυσκολότερο φαντάζει αλήθεια να το τολμήσει κάποιος από την θέση του στο αναπηρικό καροτσάκι;

   Ο Λεωνίδας ομολογεί: «Δεν γεννήθηκα ανάπηρος, αλλά μετά από ατύχημα βρέθηκα σε αναπηρικό καροτσάκι. Πέρασα από νοσοκομεία και χειρουργεία και από την περιπέτεια μου αυτή πήρα δύναμη και κουράγιο. Είχα φίλους που μου συμπαραστάθηκαν και βρίσκονται δίπλα μου σε κάθε βήμα. Η σκέψη μας να ανέβουμε όλοι μαζί στον Μύτικα ήταν παράτολμη, αλλά κάθε φορά κάνουμε κι ένα βήμα περισσότερο. Το μήνυμα που δίνουμε είναι πως τα όριά μας εμείς τα καθορίζουμε και κάθε φορά μπορούμε να τα βάζουμε ψηλότερα, αν υπάρχει θέληση, πίστη και αλληλεγγύη».

   Ο νεαρός σκηνοθέτης της ταινίας, Στρατής Χατζηελενούδας είπε: «Είχαμε μεγάλες δυσκολίες στην παραγωγή της ταινίας γιατί είναι αντιληπτό πως έπρεπε να συνδυάσουμε πολλά πράγματα μαζί. Από την μετακίνηση ενός πολυάνθρωπου συνεργείου στο βουνό, μέχρι και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, σε συνδυασμό με τη σωστή κινηματογράφηση της προσπάθειας. Όλοι μαζί, συνεργείο και φίλοι του Λεωνίδα, ήμασταν περίπου 40 άνθρωποι και δουλεύαμε για 3,5 χρόνια ώστε να φτάσουμε στον σκοπό μας. Όμως η δύναμη της θέλησης και η αλληλεγγύη ήταν το μεγαλύτερο όπλο μας. Μας βοήθησαν όσοι πληροφορήθηκαν το εγχείρημα μας. Ο κόσμος μας έδωσε κουράγιο ακόμα και άνθρωποι που δεν γνωρίζαμε και μας συνάντησαν στα γυρίσματα».

   Η προσπάθεια του Λεωνίδα έγινε το καλοκαίρι του 2016 και τότε ήταν που ο πρωταγωνιστής αυτού του εγχειρήματος, ένας ονειροπόλος νέος, έφτασε στην δεύτερη υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, το Σκολιό, στα 2912 μέτρα, κάτι που είναι τρομερό ακόμα και σαν σκέψη. Αυτό που πέτυχε είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό επίτευγμα. Ήταν η δύναμη της θέλησης, η πίστη πως ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα δικά του όρια. Μάλιστα σε μια σκηνή της ταινίας, ο Λεωνίδας, που έπαθε το ατύχημα αυτό με την μοτοσυκλέτα του το 2008,  μονολογεί: «Αν ήμουν περιορισμένος μόνο στο σπίτι  και στο αναπηρικό  κάθισμα, θα με ξεχνούσαν και οι φίλοι μου ακόμα. Δεν έμεινα εκεί και βγήκα στην κοινωνία και στα ενδιαφέροντα μου. Από την πρώτη μέρα. Ζω και κάθε μέρα την ζω με τους δικούς μου. Αυτό που χρειάζεται ειδικά σήμερα η Ελλάδα και οι πολίτες είναι αλληλεγγύη και συμπαράσταση. Έτσι θα τα καταφέρουμε».

Το άρθρο του Ντίνου Καραμητρούση δημοσιεύτηκε στο 88ο τεύχος του περιοδικού του ΑΠΕ-ΜΠΕ, “ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ” (29/3/2018)

ΑΠΕ-ΜΠΕ