Τα μέλη της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων Βέροιας, καλούνται στην 1η ολομέλεια για το 2019, την Κυριακή 13/01/2019 και ώρα 17:30  στον πολυχώρο Εληά με θέματα:

α) Συζήτηση για τον τρόπο λειτουργίας της Ένωσης

β) Ανάληψη θέσεων ευθύνης

γ) Προγραμματισμό δραστηριοτήτων για το έτος 2019

δ) Άλλα θέματα που θα προταθούν

Οι συμμετέχοντες καλούνται να έχουν μαζί τους το Προσκοπικό μαντήλι, στυλό, ιδέες, προτάσεις, επισημάνσεις και όπως πάντα καλή διάθεση. Σε όλους θα δοθεί αναμνηστικό.

Από το αρχηγείο της Ε.Π.Π.Β.

Στην αφετηρία κάθε χρονιάς κυριαρχεί η ελπίδα και η προσδοκία. Ο καθένας ευελπιστεί για βελτίωση της καθημερινότητάς του, αλλαγή προς το καλύτερο του τρόπου ζωής του, αναζήτηση νέων ευκαιριών και νέων προοπτικών. Μπαίνει εκ των πραγμάτων στη λογική να πάρει αποφάσεις, να θέσει στόχους, να κάνει όνειρα. Προσπαθεί να σχεδιάσει, να χαράξει στρατηγικές, να οριοθετήσει τα επόμενα βήματα. Είτε πρόκειται για ρεαλιστικές είτε για ονειροπόλες προσεγγίσεις το σίγουρο είναι πως ο καθένας δικαιούται να παλέψει και να ονειρευτεί.

Όμως, δεν αρκούν μόνο οι υποσχέσεις που δίνουμε στον εαυτό μας, ούτε η γενική και αόριστη αναζήτηση της ευημερίας. Το κρίσιμο ζητούμενο είναι το σχέδιο, η μέθοδος που θα ακολουθήσουμε και η στοχευμένη προσήλωση που θα επιδείξουμε. Τίποτα δεν κατακτιέται χωρίς αγώνα, χωρίς κόπο, χωρίς κούραση. Η αυτοκυριαρχία και η συνειδητή ένταξη σε ένα πρόγραμμα, καθώς και η ολοκληρωτική προσπάθεια για τήρησή του χωρίς παρεκκλίσεις συνιστούν την πλέον αξιόπιστη γραμμή πλεύσης.

Ανάλογο τρόπο λειτουργίας οφείλουν να ακολουθούν και όσοι τιμήθηκαν με θέσεις ευθύνης, έχοντας στα χέρια τους τις τύχες και άλλων προσώπων. Στην περίπτωση αυτή η ανάγκη για αποτέλεσμα καθίσταται ενίοτε αμείλικτη, μια και αντανακλά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο που επενδύει προσδοκίες στην παρουσία του επικεφαλής. Η ικανή ηγεσία αποτελεί το ζητούμενο στη σημερινή πολύπλοκη πραγματικότητα που μας επιφυλάσσεται, κάτι που επιτείνει το βάρος της ευθύνης σε όσους βρίσκονται στις καρέκλες της όποιας εξουσίας.

Άλλωστε η «καρέκλα» οφείλει να αποτελεί για τον κάτοχό της τρόπο και μέσο υπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος και των πολιτών. Επ’ ουδενί λόγο συνιστά απόλαυση και κατάκτηση που χρήζει επίδειξης ή προβολής. Τα όρια είναι ρευστά και πολλές φορές δυσδιάκριτα. Οι υποσχέσεις δίνονται για να επαληθεύονται και όχι για να ξεγελούν και εκ των υστέρων τεχνηέντως να ξεχνιούνται.

Όσο ειλικρινείς εκ των πραγμάτων είμαστε με τον εαυτό μας, άλλο τόσο και ακόμη περισσότερο δεσμευόμαστε απέναντι στους πολίτες.

Για να μπορούμε να τους κοιτάμε στα μάτια και στο τέλος της ημέρας.

Για να προσδοκούμε βάσιμα ότι στη ζυγαριά τα θετικά θα υπερκεράσουν τις αποτυχίες μας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι λάθη δεν κάνουν μόνον όσοι μένουν αδρανείς και μοιραίοι παρατηρητές.

Η βούληση του λαού, σε σχέση με την συμφωνία των Πρεσπών, είναι σε συντριπτικό ποσοστό απόρριψη αυτής.

 Ο αριστερός πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ευθυγραμμιζόμενος με την θέληση της Γερμανίδας συντηρητικής καγκελαρίου κας. Μέρκελ και σε ευθεία σύγκρουση με την βούληση των πολιτών, επιχειρεί να περάσει τη συμφωνία αυτή με τη βοήθεια και κάποιων περιέργως “πρόθυμων”.

Ο  εν αναμονή πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αρνείται τη σύμπλευση απόψεων με την ανήκουσα στον ίδιο κύκλο Ευρωπαϊκών Λαϊκών κομμάτων και ευθυγραμμίζεται με τη βούληση των Ελλήνων πολιτών.

Αν κατά την πάλαι ποτέ αριστερά και κάνοντας χρήση των χαρακτηρισμών που με περισσή ευκολία εκστόμιζε όταν θεωρητικολογούσε και κυνηγούσε ανεμόμυλους, ένας εκ των δύο είναι ο “ελεεινός, προσκυνημένος και ξεπουλημένος Γερμανοτσολιάς”!

 Θα μπορούσε να μας πει το ποιος;

Νίκη Καρατζιούλα

Περιφερειακή Σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών ο Βρετανός μαθηματικός Μάικλ Ατίγια, ένας από τους σημαντικότερους μαθηματικούς στον κόσμο, ο οποίος είχε γίνει διάσημος στη δεκαετία του 1960, όταν είχε ενώσει τα μαθηματικά και τη φυσική με τρόπο που δεν είχε υπάρξει ξανά από την εποχή του Νεύτωνα.

   Η Βασιλική Εταιρεία επιστημών της Βρετανίας, της οποίας ο Ατίγια υπήρξε πρόεδρος στη δεκαετία του 1990, επιβεβαίωσε το θάνατό του, χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.

   Ο Ατίγια, ο οποίος είχε γεννηθεί στο Λονδίνο το 1929 από πατέρα Λιβανέζο και μητέρα Σκωτσέζα και είχε πάρει το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, είχε βγει στη σύνταξη εδώ και χρόνια, όντας επίτιμος καθηγητής στη Σχολή Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Ήταν επίσης κάτοχος των δύο σημαντικότερων μαθηματικών βραβείων, του Fields (1966) και του Abel (2004).

   Η πιο σημαντική συμβολή του ήταν ένα θεώρημα (Atiyah-Singer Index Theorem) που είχε αποδείξει σε συνεργασία με τον μαθηματικό Ισαντόρε Σίνγκερ στο ΜΙΤ και το οποίο, «παντρεύοντας» τα μαθηματικά με τη φυσική, είχε μεταξύ άλλων, οδηγήσει στην ανάπτυξη της θεωρίας των χορδών.

«Είχε επηρεάσει σημαντικά όλη τη σύγχρονη ανάπτυξη που αφορά την αλληλεπίδραση των μαθηματικών και της φυσικής», δήλωσε ο φυσικός Έντουαρντ Γουίτεν του Ινστιτούτου Προωθημένων Μελετών του Πανεπιστημίου Πρίνστον, όπου ο Ατίγια επίσης είχε εργαστεί, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

    Πέρυσι ο Ατίγια είχε προκαλέσει θόρυβο γύρω από το όνομά του στο μαθηματικό Φόρουμ της Χαϊδελβέργης, όταν ισχυρίστηκε -χωρίς όμως να πείσει τους συναδέλφους του- ότι είχε λύσει την Υπόθεση Ρίμαν, ένα από τα διασημότερα άλυτα προβλήματα των μαθηματικών.

Ο Ατίγια ήταν επίσης για χρόνια ενεργός στο κίνημα υπέρ της ειρήνης και της μείωσης των πυρηνικών εξοπλισμών, ενώ είχε δηλώσει άθεος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ