ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Το Σάββατο 26 Ιανουαρίου και ώρα 6.00 μμ θα γίνει κοπή βασιλόπιτας
από τις χορωδίες του Δήμου μας, στο κτήριο της Φιλαρμονικής-Χορωδίας
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Το Σάββατο 26 Ιανουαρίου και ώρα 6.00 μμ θα γίνει κοπή βασιλόπιτας
από τις χορωδίες του Δήμου μας, στο κτήριο της Φιλαρμονικής-Χορωδίας
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Από 1/1/2019 έχει εφαρμογή το νέο καθεστώτος απαλλαγής από το ΦΠΑ των μικρών επιχειρήσεων του άρθρου 39 του σχετικού κώδικα.
Συγκεκριμένα, προβλέπεται απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής
δήλωσης ΦΠΑ και καταβολής του φόρου αυτού, ανεξάρτητα από την κατηγορία λογιστικών βιβλίων που τηρείται, όχι μόνο για αυτούς που κατά το προηγούμενο φορολογικό έτος πραγματοποίησαν παραδόσεις αγαθών μέχρι 10.000 ευρώ, όπως ίσχυε έως τώρα αλλά και για τους νέους υποκειμένους, οι οποίοι με την υποβολή της δήλωσης έναρξης των εργασιών τους επιθυμούν την ένταξη στο καθεστώς αυτό.
Οι αλλαγές που ισχύουν από 1/1/2019 είναι οι ακόλουθες:
Οι διατάξεις του ειδικού καθεστώτος δεν έχουν εφαρμογή:
α) στους αγρότες του ειδικού καθεστώτος,
β) στους υποκείμενους στο φόρο που δεν είναι εγκαταστημένοι στο εσωτερικό της χώρας,
γ) στην παράδοση καινούργιου μεταφορικού μέσου, σύμφωνα με τις διατάξεις της περίπτωσης β` της παραγράφου 1 του άρθρου 28 του Κώδικα ΦΠΑ.
Οι ενδιαφερόμενοι εφόσον το επιθυμούν υποβάλλουν δήλωση μεταβολών στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Επισημαίνεται ότι, για την υπαγωγή στο ειδικό καθεστώς μικρών επιχειρήσεων, το οποίο είναι προαιρετικό, η προθεσμία είναι 30 ημέρες από την έναρξη του φορολογικού έτους ήτοι μέχρι 30 Ιανουαρίου 2019. Εκπρόθεσμη δήλωση, ακόμη και στη περίπτωση που ο φορολογούμενος πληροί όλες τις προϋποθέσεις, δεν γίνεται δεκτή με συνέπεια την ένταξη του στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ.
ΤΟ Δ.Σ
«Αμετανόητη η κυβερνητική πλειοψηφία αποφασίζει να κλείσει με τον πλέον οδυνηρό τρόπο ένα μείζονος σημασίας εθνικό ζήτημα, παραχωρώντας στους βόρειους γείτονες μας τα πάντα. Όνομα, ταυτότητα, γλώσσα.
Το κατασκεύασμα του Τίτο, ο δούρειος ίππος για έξοδο στο Αιγαίο, αποκτά σάρκα και οστά, αναγνωρίζεται και επίσημα από την ελληνική Βουλή, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. Με αποκλειστικό κίνητρο την παραμονή τους στην καρέκλα για μερικούς μήνες ακόμη, επέλεξαν να εξυπηρετήσουν δουλικά ξένα συμφέροντα και ύποπτα Ιδρύματα της παγκοσμιοποίησης, ανοίγοντας την κερκόπορτα για δεινά που, ίσως, βρούμε μπροστά μας.
Ήδη ακούγονται απατηλές φωνές για την αναγνώριση δήθεν ¨μακεδονικής¨ εθνικής μειονότητας στη βόρεια Ελλάδα. Ας είναι βέβαιοι οι κυβερνώντες, πως αυτή η επαίσχυντη συνθηκολόγηση και η παράδοση του ιερού ονόματος της Μακεδονίας δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν αποδεκτά στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική. Τέλος. Και όποιος βλέπει δήθεν αλυτρωτισμούς στην ιστορική αυτή αλήθεια, θα τον προέτρεπα να σταματήσει να προκαλεί τις εθνικές μας ευαισθησίες. Υπάρχουν και όρια».
Γιάννης Παπαγιάννης
Υποψήφιος Δήμαρχος Βέροιας
Η κυβέρνηση επέτρεψε σε εθνικιστικούς κύκλους των Σκοπίων να κερδίσουν ό,τι προσδοκούσαν εδώ και πολλά χρόνια: Μακεδονική Εθνική ταυτότητα και γλώσσα.
Η βεβιασμένη και υπό την ασφυκτική πίεση ξένων δυνάμεων, πρωτοβουλία της κυβέρνησης να δώσει «λύση» χωρίς να λάβει υπόψη την γνώμη όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας και του ελληνικού λαού, χωρίς να επιδιώξει τις απολύτως απαραίτητες για ένα λεπτό εθνικό θέμα, ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις, μας φέρνουν προ τετελεσμένων γεγονότων που μπορεί να αποβούν αρνητικά στο μέλλον. Η κυβέρνηση ουσιαστικά επέλεξε συνειδητά να διχάσει τον ελληνικό λαό και όχι να τον ενώσει στην λύση του ζητήματος.
Δυστυχώς, θεωρώ ότι η συμφωνία που σήμερα ψηφίζεται, οδηγεί αναπόφευκτα τα επόμενα χρόνια στον βίαιο διαχωρισμό του όρου Έλληνας από τον όρο Μακεδόνας. Και πραγματικά δεν βλέπω τίποτα το πατριωτικό και τίποτα το προοδευτικό σε μια τέτοια υπόθεση, που να δικαιολογεί τους διθυράμβους και τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης.
Θέλω, από αυτό το μικρό βήμα, ως μια ύστατη προσπάθεια, να προτρέψω τους βουλευτές της Ημαθίας – την καρδιά της Μακεδονίας – να πράξουν το αληθινά πατριωτικό καθήκον: Να μην ψηφίσουν την Συμφωνία των Πρεσπών, αποδεικνύοντας μ’ αυτό τον τρόπο τον σεβασμό τους στη γνώμη και το πατριωτικό φρόνημα όλων των στους Ημαθιωτών.

Μύθος είναι ότι κάποιος εκλέγεται με την αξία του. Τουλάχιστον τις περισσότερες φορές. Συνήθως εκλέγεται με την ώθηση ενός κομματικού μηχανισμού που τον επιβάλλει. Αυτό ίσχυε κατά το παρελθόν για πολιτικούς όλων των βαθμίδων.
Μύθος είναι ότι κάποιος εκλέγεται όταν είναι άφθαρτος και αδιάφθορος. Γιατί αν ισχύει κάτι τέτοιο, πώς εξηγείται τέτοια σωρεία σκανδάλων στη διαχείριση της εξουσίας -έστω κι αν υποθέσουμε ότι η εξουσία διαφθείρει; Διαφθείρει βεβαίως αλλά όχι τους ακέραιους, παρά αυτούς που έχουν μια έφεση προς την παραβίαση κανόνων.
Μύθος είναι ότι κάποιος εκλέγεται για να υπηρετήσει την κοινωνία. Στην πραγματικότητα συνηθέστατα εκλέγεται για να υπηρετήσει προσωπικές φιλοδοξίες και ατομικές στοχεύσεις.
Μύθος είναι ότι κάποιος απαρνείται και στερείται την οικογένειά του, την επαγγελματική του ιδιότητα, στοιχεία της ίδιας του της ζωής και της ύπαρξής του για να αφοσιωθεί στα κοινά. Συνήθως η ενασχόληση με τα κοινά εξυπηρετεί όλες τις άλλες ιδιότητές του.
Μύθος είναι ότι κάποιος πρέπει να είναι νέος- όχι τόσο ηλικιακά, όσο πνευματικά -για να αξιωθεί με την ψήφο των συμπολιτών του και να προσφέρει με διάρκεια και ζέση στους συνανθρώπους του. Το αντίθετο θα έλεγα πως συμβαίνει. Παρωχημένοι άνθρωποι, παρωχημένες ιδεολογίες, στείρα – σε πολλές περιπτώσεις – πνεύματα ανακαινίζουν φαντάσματα του παρελθόντος, για να αφυπνίσουν ομάδες ή μάζες που θα τους στηρίξουν.
Μύθος τέλος είναι ότι κάποιος που ασχολείται με την πολιτική εκτίθεται και εντίμως επιζητεί την ψήφο των συμπολιτών του. Στην πραγματικότητα εκθέτει σε δημόσια θέα τη δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα – ευτυχώς για μας δεν την έχουν όλοι – και εγκολπώνεται το κύρος της υπηρεσίας του, για να εξυπηρετήσει όχι την κοινωνία αλλά τον εαυτό του. Η διευθυντική θέση στη δημοσιοϋπαλληλική πυραμίδα μετασχηματίζεται σε πολιτικό εφαλτήριο, όποιες δράσεις υλοποιήθηκαν στη διάρκεια της δημοσιοϋπαλληλικής καριέρας φουσκώνουν το προεκλογικό μπαλόνι και τον εγωιστικό οίστρο ενός κατά τα άλλα “αγνού” υπηρέτη του κοινού καλού και παράγουν το αφύσικο φαινόμενο που είναι ορατό και στο δικό μας μικρόκοσμο. Αυτός που ούτως ή άλλως πρόκειται να τερματίσει ευδοκίμως τη δημοσιοϋπαλληλική του θητεία και αδόξως τερματίσας να οδεύει στα έδρανα της συνταξιοδότησης, με περισσό θράσος να επιζητεί να ανταλλάξει τη θέση που του έδωσε ο κρατικός φορέας με την αντίστοιχη θέση στα έδρανα του ελληνικού κοινοβουλίου. «Ψηφίστε με, για να αναγνωριστεί και τοιουτοτρόπως η υπηρεσιακή μου αξία. Εκλέξτε με, για να επιβεβαιώσω ότι δημόσιος υπάλληλος και δημόσιος άνδρας αποτελούν τα στάδια της ίδιας πορείας» Και μετά από όλα αυτά αναρωτιέται κανείς γιατί οι σημερινοί πολίτες απογοητεύονται από την πολιτική και απιστούν στο ψευδεπίγραφο σύνθημα: «Τόπο στα νιάτα».
Αυτός είναι ο λόγος που όλοι μας στις επερχόμενες εκλογές έχουμε ηθικό χρέος να ψηφίσουμε ανθρώπους που δε σκαρφάλωσαν στα υψίπεδα του δημοσίου τομέα, για να διευκολυνθούν στο άλμα τους προς τη πολιτική κονίστρα, που δε στηρίχθηκαν σε «ξένες πλάτες», για να γίνουν αυτό που είναι, που δεν περιμένουν να φτάσουν στο τέλος της ενεργού ζωής, για να την εξαργυρώσουν με μια εμβάπτιση στην πολιτική κολυμβήθρα.
Αντίθετα οι άνθρωποι που θα βρουν έρεισμα στην ψήφο μας πρέπει να είναι νέοι και υγιείς ψυχοσωματικά, άφθαρτοι και ανιδιοτελείς, άοκνοι υπηρέτες της κοινωνίας και ενσυνείδητοι οραματιστές, όχι γιατί ο χρόνος τους πιέζει πλησιάζοντας στο τέλος του, αλλά γιατί ο καιρός τους το επιτρέπει αφήνοντας πολλά και μεστά χρόνια να δημιουργήσουν.
Του Κωνσταντίνου Μαραβέγια
Ιατρού-Χειρουργού