Π. Κουκουλόπουλος: «Καταψηφίζουμε τις άδικες φορολογικές επιλογές της Κυβέρνησης που “κλειδώνουν” τις ανισότητες»
Έμφαση στις ανισότητες που διευρύνονται από συγκεκριμένες νομοθετικές επιλογές αποφορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, τις οποίες έχει θεσπίσει η Κυβέρνηση και τώρα κωδικοποιούνται μέσα στον «Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας»,έδωσε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής ο Πάρις Κουκουλόπουλος, Βουλευτής Κοζάνης & Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, ως Εισηγητής επί του σχετικού Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών.
Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία από την ομιλία του:
Ο «Κώδικας Φορολογίας Περιουσίας» είναι μία ακόμη πράξη της Κεντρικής Επιτροπής Κωδικοποίησης υπό την Προεδρία του Επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, κ. Γ. Σταυρόπουλου. Νομοτεχνικά είναι μία ακόμη εξαιρετική δουλειά της Επιτροπής, όπως το έργο κωδικοποίησης που έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα, και ειλικρινά αποδίδουμε τα εύσημα στην Επιτροπή υπό τον κ. Σταυρόπουλο.
Μακάρι να υλοποιούνταν και άλλες τέτοιες καλές πρακτικές, γιατί έχει μεγάλη σημασία η Χώρα να μπορεί να κλείνει κύκλους, να ανοίγει καινούργιους και να μην οπισθοχωρεί. Αναφέρομαι στο θέμα των ημερών, στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Το 2010 εξυγιάνθηκε το “μακρύ χέρι” του Κράτους που ήταν συνδεδεμένο με την πελατειακή “λογική”, ο ΕΛΓΑ. Το 2011 εισήχθη η ψηφιοποίηση και τα αγροτικά δεδομένα πέρασαν σε εντελώς νέα εποχή, ώστε να μην είναι διάτρητο το σύστημα, να μην μπορεί ο καθένας να δηλώνει ό,τι θέλει, κανένα χωράφι να μην μπορεί να δηλωθεί δύο φορές. Αυτό το έργο στη συνέχεια ξηλώθηκε. Όσα συνέβησαν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και στήθηκαν γύρω από την εν κρυπτώ διαχείριση του εθνικού αποθέματος, είναι χονδροειδή. Αποτελεί πλήρη αποπροσανατολισμό, η Κυβέρνηση να αυτοαναιρείται σε όσα η ίδια έλεγε για την αποτελεσματικότητα των Εξεταστικών Επιτροπών, ανατρέχοντας μάλιστα στο 1998,όταν δεν λειτουργούσε καν ο ΟΠΕΚΕΠΕ που οκτώ χρόνια μετά (το 2006) ανέλαβε τις πληρωμές εν τω συνόλω. Με αυτήν την “λογική” θα μπορούσαμε να φθάσουμε έως το …1907, στον Μαρίνο Αντύπα και στον αγώνα του να δοθεί κλήρος στους κολλίγους. Έτσι, όμως, η Χώρα δεν πάει μπροστά. Η Ελλάδα έκανε μια μεγάλη τομή με την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Α. Παπανδρέου το 2010-2011 και έπειτα μια μεγάλη οπισθοδρόμηση. Αυτό είναι το μεγάλο “γιατί”.
Εισέρχομαι στο περιεχόμενο του Κώδικα, που ρυθμίζει τη φορολόγηση περιουσίας, θεμελιώδη ζητήματα που αγγίζουν την καθημερινότητα όλων, την ισότητα των πολιτών, την ανάπτυξη της Χώρας.
Το πλαίσιο της σχετικής συζήτησης έχει τεθεί από τον Γάλλο οικονομολόγο Thomas Piketty στο μνημειώδες έργο του «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», όπου μεταξύ άλλων απέδειξε ότι οι ανισότητες μετά τον πόλεμο, σε καιρό ειρήνης, σταδιακά αυξάνονται, γιατί η απόδοση του κεφαλαίου είναι σταθερά πιο μεγάλη από τους ρυθμούς ανάπτυξης. Έτσι, λοιπόν, οι έχοντες κεφάλαιο βελτιώνουν τη θέση τους πολύ γρηγορότερα από το μέσο όρο, γεγονός που διευρύνει τις ανισότητες. Επιπλέον, απέδειξε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συσσώρευση πλούτου (η περιουσία εν προκειμένω) τόσο μεγαλύτερη είναι η απόδοση και όλο αυτό παράγει ανισότητες.
Δεν μιλάμε για κάποιο ζήτημα θεωρητικό, αλλά για το μείζον ζήτημα της εποχής μας, στο οποίο χρόνια τώρα η φιλελεύθερη Δημοκρατία αδυνατεί να απαντήσει. Αδυνατεί να εγγυηθεί τον κανόνα ότι η κάθε γενιά περνάει καλύτερα από την προηγούμενη. Από αυτή την αδυναμία πηγάζει η άνοδος της ακροδεξιάς και των αυτοαποκαλούμενων “αντισυστημικών κομμάτων”, η αποχή και γενικότερα η απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους πολιτικούς. Είναι, δηλαδή, ζήτημα Δημοκρατίας. Οι πολίτες, κοιτάζοντας όλο και πιο φιλικά προς αυταρχικά καθεστώτα, τους αποδίδουν πιο αποτελεσματική διαχείριση στους ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτό δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε αδιάφορα. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας σχετίζεται άμεσα με την καταπολέμηση των ανισοτήτων και την επαναφορά του κανόνα “κάθε γενιά καλύτερα από την προηγούμενη”. Οι ανισότητες δεν είναι φυσικό φαινόμενο όπως είχε ισχυριστεί ο κ. Μητσοτάκης, είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών.
Εν προκειμένω, τέτοια επιλογή είναι η ισχύουσα σχέση άμεσης – έμμεσης φορολογίας. Ειδικότερα όσον αφορά την περιουσία, τέτοιες επιλογές είναι οι δύο νομοθετικές αλλαγές της Κυβέρνησης με έντονα συμβολικό χαρακτήρα. Πρώτον, η κατάργηση του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ στη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Δεύτερον, η αποφορολόγηση των μεγάλων γονικών παροχών μέχρι του προκλητικού ποσού που αθροιστικά επιτρέπεται να υπερβεί τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Τις στηλιτεύσαμε στην ώρα τους, όταν είχαν εισαχθεί στη Βουλή. Αποτέλεσαν δε κεντρικό ζήτημα αντιπαράθεσης στις εκλογές του 2023, όταν η Ν.Δ. μας κατηγορούσε σαν δήθεν “φορομπήχτες”.
Η ουσία των εν λόγω κυβερνητικών επιλογών είναι μία: Δύο νέοι που ξεκινούν από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες περιουσίας, με εφαρμογή των κυβερνητικών διατάξεων πάντα θα βλέπουν να μεγαλώνει η μεταξύ τους απόσταση. Αυτός που ξεκινά από καλύτερη αφετηρία περιουσίας, θα προπορεύεται όλο και πιο μπροστά, όχι γιατί είναι πιο έξυπνος, αλλά γιατί ακριβώς χαριστικά αφενός μεν έλαβε τη μεγάλη ακίνητη περιουσία των γονιών του χωρίς καμία φορολόγηση, αφετέρου απαλλάχθηκε από έναν φόρο αυτής της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
Γι’ αυτά τα δώρα, η Κυβέρνηση τόσα χρόνια δεν έχει ψελλίσει ούτε ένα επιχείρημα, παρά το γεγονός ότι ως Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών το έχω θέσει επανειλημμένως. Τι ακριβώς εξυπηρετεί η αποφορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας; Πόσο έχει κοστίσει στα κρατικά ταμεία; Στα σημαντικά,απόλυτη σιωπή.Στην προπαγάνδα ότι είμαστε “φορομπήχτες”, άπλετη φλυαρία.
Από την πλευρά μας, έχουμε αντιταχθεί στα προκλητικά φορολογικά δώρα της Κυβέρνησης προς τους ισχυρούς. Έχουμε αναδείξει ξεκάθαρες θέσεις προοδευτικής φορολογικής δικαιοσύνης. Κεντρική κατεύθυνση είναι η αναγκαία αποκλιμάκωση, στρατηγικά και σταδιακά σε ένα λογικό βάθος χρόνου, της σχέσης άμεσης – έμμεσης φορολογίας υπέρ των μικρομεσαίων και των μη προνομιούχων. Έχουμε σαφέστατα μιλήσει για τη φορολόγηση των υψηλών μερισμάτων, για αναπτυξιακά κίνητρα όπως τη συμπύκνωση του χρόνου αποσβέσεων σε συγκεκριμένες επενδύσεις, για το ενεργειακό κόστος που επιβαρύνει υπέρμετρα κάθε παραγωγική προσπάθεια, για περιουσιολόγιο και προοδευτική κλίμακα. Μιλάμε για αλλαγή παραδείγματος, για άλλες αναπτυξιακές επιλογές, για μια συνολικά διαφορετική αντίληψη προτεραιοτήτων. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα παρουσιάσουμε την επικαιροποίηση της ολοκληρωμένης και αρκούντως κοστολογημένης φορολογικής πρότασής μας, με την οποία μπορούμε να υπερβούμε το τέλμα όπου βρίσκεται η Χώρα με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και τους υπόλοιπους να βλέπουν τη ζωή τους να συρρικνώνεται οικονομικά. Μια πρόταση που δεν οδηγεί σε περισσότερους φόρους, αλλά στη δίκαιη φορολογία που είναι απαίτηση των πολιτών και επιταγή των καιρών.
Με δεδομένες αυτές τις θέσεις μας, ενώ αναγνωρίζουμε το άρτιο νομοτεχνικό έργο της Κεντρικής Επιτροπής Κωδικοποίησης, καταψηφίζουμε για λόγους ουσίας τον Κώδικα που “κλειδώνει” τις ανισότητες.
|
