Σας προσκαλούμε στην σημαντική εκδήλωση της εταιρείας ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ με θέμα τις εφαρμογές της τεχνολογίας στην σύγχρονη Ελληνική Γεωργία.
Με εκτίμηση,
Γιαννακάκης Χρήστος,
Πρόεδρος ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ
Γιάννης Παπαγιάννης: Αναβάθμιση θεσμικά και πρακτικά της λειτουργίας των δημαρχειών των πρώην “Καλλικρατικών” Δήμων
“Έχω επανειλημμένα προτείνει την ανάδειξη και των τοπικών κοινοτήτων του Δήμου μας από τη δημοτική αρχή. Σε όλες μας τις επισκέψεις ακούμε τα δικαιολογημένα παράπονα των δημοτών μας για την καθαριότητα, για την ασφάλεια, για τα αδέσποτα, για την έλλειψη επαρκών δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.
Θέλω να καταστήσω σαφές πως αυτή η κατάσταση θα ανατραπεί, για τη δημοτική μας παράταξη δεν υπάρχουν παιδιά και αποπαίδια. Από την 1η Σεπτεμβρίου αναβαθμίζουμε τη λειτουργία των δημαρχιακών κτιρίων στις έδρες των πρώην καποδιστριακών δήμων που με την εφαρμογή του Καλλικράτη ενώθηκαν με το δήμο Βέροιας. Οι πολίτες του Δήμου δεν χρειάζονται δήμαρχο- επισκέπτη των τοπικών κοινοτήτων σε γιορτές και πανηγύρια. Δεσμεύομαι ότι ως Δήμαρχος θα εργάζομαι εκεί τουλάχιστον τέσσερις ημέρες κάθε μήνα, εκ περιτροπής, όχι μόνον ως κίνηση βαθύτατου θεσμικού και συμβολικού χαρακτήρα αλλά με ουσιαστική επιδίωξη την πρακτική αναβάθμιση των τοπικών κοινοτήτων του Δήμου Βέροιας. Στόχος μας είναι να συνεργάζομαι αποτελεσματικότερα εκ του σύνεγγυς με κάθε τοπικό συμβούλιο για την επίλυση των προβλημάτων της κάθε περιοχής σε ζητήματα μεγάλα και σε ζητήματα καθημερινότητας. Στο σχεδιασμό του ανεξάρτητου συνδυασμού «Δικαίωμα για Νέα Βέροια» είναι ακόμη η διεξαγωγή συνεδριάσεων μηνιαίως με τους αρμόδιους αντιδημάρχους και τα τοπικά συμβούλια για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων.
Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος, να δίνουμε όπου είναι εφικτό άμεσα λύσεις, να βιώσουν όλοι οι πολίτες το διαρκές ενδιαφέρον της διοίκησης του δήμου, πως δεν είμαστε απόντες από την καθημερινότητα τους.
Όλοι οι δημότες έχουμε δικαίωμα για μια νέα Βέροια και θα το διεκδικήσουμε!”
Ιωάννης Μ. Παπαγιάννης
Υποψήφιος Δήμαρχος Βέροιας
Σαρηγιαννίδης Στάθης: Όποιος δεν ψηφίσει ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ.
Κάθε σπιθαμή ελληνικής γης βαμμένη με αίμα αγώνων, κάθε ημέρα του χρόνου και μια επέτειος αγώνα για Δημοκρατία και Ελευθερία. Είναι βαθιά ριζωμένο το δέντρο της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας σε αυτόν τον τόπο, με ρίζες πολλές όπως η γλώσσα, η θρησκεία, η ιστορία και ο πολιτισμός.
Μια τέτοια ρίζα, την Μακεδονική, επιχείρησε να κόψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο μιας γενικότερης προσπάθειας αφελληνισμού με αριστερά θεωρητικά παραληρήματα. Ως ταλαιπωρία αντιμετώπισαν το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων (γιατί πολλάκις έχω πει πως Μακεδονικό θέμα δεν υφίσταντο τα Σκόπια αναζητούσαν ονομασία, ταυτότητα και ιστορία και ως τέτοιο έπρεπε να το αντιμετωπίσουμε) Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και στην συνέχεια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την θητεία της δεν δίστασε να “παίξει” με θεμελιώδεις θεσμούς της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας, όπως η Δικαιοσύνη, η Παιδεία, η Υγεία, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Εκκλησία κ.α., προκειμένου να έχει επικοινωνιακό – εκλογικό όφελος. Είναι ξεκάθαρο πως στη “σκακιέρα” των γεωπολιτικών εξελίξεων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια συνεργασίας με τον Διεθνή παράγοντα, θυσίασε τα “πιόνια” που έχουν μικρή αξία για αυτήν. Τέτοια “πιόνια” είναι, στην αριστερή συνείδηση, η Ιστορία και ο Πολιτισμός. Έτσι λοιπόν φτάσαμε στην προσπάθεια για “ξερίζωμα” της Μακεδονίας με την συμφωνία των Πρεσπών και την παράδοσή της στα Σκόπια.
Το ξεκάθαρο και σαφές μήνυμα που έστειλαν οι απανταχού Έλληνες στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου δεν άφησε περιθώρια παράφρασης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας πολίτης καμίας χώρας του πλανήτη, δεν χαρακτηρίζεται φασίστας όταν ζητωκραυγάζει υπέρ της πατρίδας του, έτσι και στην Ελλάδα. Οι φθηνές θεωρητικές δικαιολογίες τελειώσανε, η καταστρεπτική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οδεύει προς το τέλος της.
Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεχνάμε όμως, πως η άθλια συμφωνία των Πρεσπών δεν φέρει μόνο την υπογραφή του Έλληνα Πρωθυπουργού και του τότε Υπουργού εξωτερικών, αλλά έχει και την επικύρωση του ελληνικού Κοινοβουλίου. Αυτό σημαίνει πως οι τραγικές επιλογές συμπολιτών μας, σε επίπεδο βουλευτών, είχαν ως αποτέλεσμα να μην αντιδράσει κανείς από τους κυβερνητικούς βουλευτές, ακόμα και αν αυτοί προέρχονται από την Μακεδονία. Είναι βέβαιο πως τέτοιου τύπου συμφωνίες υπάρχουν και για τις υπόλοιπες ευαίσθητες περιοχές της Ελλάδος.
Μονόδρομος λοιπόν για τους Έλληνες όχι μόνο η απομάκρυνση την καταστρεπτικής αυτής κυβέρνησης από την εξουσία, αλλά η ξεκάθαρη και αυτοδύναμη αντικατάστασή της. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο στους Έλληνες πολίτες πως μόνο μια αυτοδύναμη και ισχυρή κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μπορεί να βάλει για πάντα στο ντουλάπι της ιστορίας τον τυχοδιωκτισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Απευθυνόμενος λοιπόν στο σύνολο των υγιών κεντρώων, κεντροδεξιών και δεξιών φιλελεύθερων δημοκρατικών δυνάμεων, στους πολίτες με υψηλό το φρόνιμα της Δημοκρατίας και του Πατριωτισμού και με την πεποίθηση πως όσοι με γνωρίζετε, ξέρετε καλά πως δεν ήμουν και δεν πρόκειται ποτέ να γίνω απλά μεταφορέας συνθημάτων και απόψεων τρίτων, αλλά πάντα προσυπογράφω τα λεγόμενά μου, σάς καλώ να απαλλάξετε την χώρα άπαξ δια παντός από την τυχοδιωκτική – καταστρεπτική σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Θα πρέπει να γίνει σε όλους ξεκάθαρο, πως όποιος δεν ψηφίσει στις επερχόμενες εθνικές εκλογές ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, όποιος δεν στηρίξει την προσπάθεια του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ για θεσμική επαναφορά στις αρχές και τις αξίες της πατρίδος μας, τότε ψηφίζει έμμεσα ή άμεσα ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς περιστροφές και δικαιολογίες.
Με τιμή
ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΣΤΑΘΗΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
ΠΕΡ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΗΜΑΘΙΑΣ
Η Φρόσω Καρασαρλίδου στον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη για την κάθετο προς Εγνατία
Συνεχίζοντας τις προσπάθειες για προώθηση και ταχεία επίλυση του θέματος της ολοκλήρωσης της καθέτου προς την Εγνατία οδό, η βουλευτής Φρόσω Καρασαρλίδου είχε εκ νέου συνάντηση με τον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη,
τον οποίο ενημέρωσε για τις επαφές που είχε με την Περιφέρεια και τα χρονοδιαγράμματα που έχουν τεθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την ολοκλήρωση των μελετών του κεντρικού τμήματος Πατρίδα – Μέση καθώς και της σύνδεσης του νέου δρόμου με τον ΣΣ Νάουσας. Η κα Καρασαρλίδου ζήτησε από τον υπουργό να εξασφαλίσει από τώρα τα απαραίτητα κονδύλια για την χρηματοδότηση των έργων.
Όπως δήλωσε η βουλευτής, το έργο της καθέτου προς την Εγνατία αποτελεί μείζον θέμα για την περιοχή της Ημαθίας και της Πέλλας και ότι από την πλευρά της θα συνεχίσει τις επαφές παρακολουθώντας την εξέλιξη των διαδικασιών με κάθε λεπτομέρεια
27/3/2019
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας: Παρουσίαση δράσης Ecomobility
Την Τρίτη 19 Μαρτίου 2019, εκπαιδευόμενοι του ΣΔΕ Νάουσας που μετείχαν στην εκστρατεία Ecomobility, παρουσίασαν τις δράσεις τους στην αίθουσα Βέτλανς του πολυχώρου Πολιτισμού “Χρήστος Λαναράς”.
Ευχαριστούμε τους αξιολογητές: κο Νίκο Καζαντζίδη, Πρόεδρο του Συλλόγου ΣΥΖΩΗ (Γονέων ατόμων με τύφλωση και πρόσθετες αναπηρίες), κο Στέλιο Δάγγα, Αντιδήμαρχο Νάουσας, κα Ανδρονίκη Λιάγκα, Αστυνόμο Β’ από την Τροχαία Νάουσας, κα Γεωργία Αθανασίου, εκπρόσωπο της Διεύθυνσης ΒΘμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας και κα Βέρα Αβραμίδου από την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (ΠΕΕΚΠΕ)
Τυρόπιτα με σπιτικό φύλλο – Από την Ελένη Μπρούφα
Τυρόπιτα με σπιτικό φύλλο
Τελικά δεν είναι και το πιο δύσκολο πράγμα η πίτα. Με λίγη προσπάθεια όλοι μας μπορούμε να φτιάξουμε νόστιμες πιτούλες και να συνοδεύσουμε μ’ αυτές τον καφέ μας, ένα γεύμα, ένα σνακ για τα παιδιά μας. Αρμόζει σε πολλές περιστάσεις .
Υλικά:(Για ένα τετράγωνο ταψί κουζίνας)
1500-1700 γρ περίπου αλεύρι
½ κιλό τυρί φέτα
2 αυγά
1 κ.γλ αλάτι
200 γρ βούτυρο λιωμένο
200 γρ σπορέλαιο
λίγο νεράκι χλιαρό (κατά προτίμηση)
Εκτέλεση συνταγής:
- Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι και το αλάτι και ανακατεύουμε για να πάει παντού το αλάτι.
- Κάνουμε μια λακουβίτσα στη μέση απ το αλεύρι και ρίχνουμε το νερό μας.
- Με κυκλικές κινήσεις ανακατεύοντας με το χέρι μας, παίρνουμε όλο το αλεύρι. Αρχικά γίνεται ένας μαλακός χυλός, όσο παίρνουμε όλο το αλεύρι θα δημιουργηθεί μια μαλακή ζύμη).
- Η ζύμη μας θα είναι μαλακή, αλλά να μην κολλάει στα χέρια μας. Αν κολλάει ρίχνουμε λίγο αλεύρι ακόμα.
- Χωρίζουμε τη ζύμη σε 2 μέρη. Αυτά θα είναι και τα 2 φύλλα της πίτας μας.
- Τα στρογγυλοποιούμε και τα αφήνουμε λίγο, ώστε να ξεκουραστεί η ζύμη.
- Ετοιμάζουμε τη γέμιση της πίτας .Θρυμματίζουμε σε μπολ το τυρί μας. Προσθέτουμε και τα 2 αυγά και ανακατεύουμε καλά.
- Παίρνουμε το ένα από τα 2 στρογγυλοποιημένα φύλλα για να ανοίξουμε το πρώτο φύλλο μας. Με τη βοήθεια του πλάστη ανοίγουμε το φύλλο μας και το κάνουμε όσο πιο λεπτό γίνεται.
- Αφού ανοίξουμε το φύλλο (έχοντας ανακατέψει το λιωμένο βούτυρο και το σπορέλαιο), λαδώνουμε το φύλλο μας και το κλείνουμε (το κλείνουμε όπως διπλώνουμε μια πετσέτα).
- Με τον ίδιο τρόπο κάνουμε και το δεύτερο φύλλο.
- Βουτυρώνουμε το ταψί μας, παίρνουμε το φύλλο που ανοίξαμε πρώτο και το ανοίγουμε σύμφωνα με το μέγεθος του ταψιού.
- Τοποθετούμε το φύλλο στο ταψί. Ρίχνουμε και απλώνουμε τη γέμιση και με την ίδια διαδικασία κάνουμε και το δεύτερο φύλλο.
- Αφού έχουμε τοποθετήσει και το δεύτερο φύλλο, κλείνουμε γύρω γύρω την πίτα μας έτσι ώστε να κρατήσουμε μέσα τη γέμιση.
- Λαδώνουμε το πάνω φύλλο και τη βάζουμε για ψήσιμο.
- Ψήνουμε στους 190-200 βαθμούς μέχρι να ροδίσει καλά.
(Κάποιες κυρίες συνηθίζουν να τη χαράζουν σε κομμάτια πριν το ψήσιμο, εγώ όχι δεν το κάνω. Αυτό το αφήνω σε σας. Η καθεμιά όπως προτιμάει).
Καλή σας επιτυχία!!
Αυξημένα τα ψυχωσικά επεισόδια σε εφήβους που ζουν σε περιοχές με αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση
Τα ψυχωσικά επεισόδια, όπως το να ακούει κανείς ανύπαρκτες φωνές ή να κάνει παρανοϊκές σκέψεις, είναι συχνότερα στους εφήβους που ζουν σε πόλεις με μεγάλη ρύπανση του αέρα, σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που ζουν σε αγροτικές περιοχές, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, την πρώτη που κάνει αυτή τη συσχέτιση, αν και δεν έχει βρεθεί κάποιος βιολογικός μηχανισμός που να συνδέει με βεβαιότητα τη ρύπανση με τα συμπτώματα της ψύχωσης.
‘Αλλες πρόσφατες μελέτες έχουν συσχετίσει τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης με τον κίνδυνο εγκεφαλικού και άνοιας στους ηλικιωμένους. Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε όσες δείχνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επιβαρύνει τη σωματική, οδηγώντας τελικά και σε προβλήματα ψυχικής υγείας.
Οι επιστήμονες του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) του Λονδίνου, με επικεφαλής τη δρα Τζόαν Νιούμπερι του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ψυχιατρικό περιοδικό “JAMA Psychiatry”, σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, ανέλυσαν στοιχεία για 2.232 εφήβους ηλικίας 12 έως 18 ετών.
Η μελέτη ταξινόμησε τους νέους σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη διαμονή τους σε αστική, ημιαστική ή αγροτική περιοχή. Σχεδόν το ένα τρίτο των εφήβων είχαν αναφέρει τουλάχιστον ένα ψυχωσικό επεισόδιο, όπως να νομίζουν ότι κάποιος τους κατασκοπεύει συστηματικά ή να ακούνε φωνές που κανείς άλλος δεν μπορεί να ακούσει. Οι επιστήμονες συσχέτισαν τη συχνότητα των ψυχωσικών επεισοδίων με το επίπεδο ατμοσφαιρικής ρύπανσης στον τόπο διαμονής τους στη διάρκεια ενός έτους.
Διαπιστώθηκε ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η ρύπανση του αέρα, πράγμα που συνέβαινε στις αστικές περιοχές, τόσο πιθανότερο ήταν να διαγνωσθεί ένας έφηβος ότι είχε επεισόδιο ψύχωσης και αυτό άσχετα με άλλους παράγοντες, όπως το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Για παράδειγμα, οι έφηβοι που εκτίθεντο στα υψηλότερα επίπεδα οξειδίων του αζώτου, που παράγονται κυρίως από τα πετρελαιοκίνητα οχήματα, είχαν κατά μέσο όρο 72% μεγαλύτερη πιθανότητα εκδήλωσης ψυχωσικών επεισοδίων, σε σχέση με όσους είχαν την μικρότερη έκθεση. Όσοι εκτίθεντο στα υψηλότερα επίπεδα μικροσκοπικών ρυπογόνων σωματιδίων, είχαν 45% μεγαλύτερο κίνδυνο ψυχωσικού επεισοδίου.
Η δρ Νιούμπερι δήλωσε ότι αν και η μελέτη δεν μπορεί να αποδείξει πως η ρύπανση όντως φταίει για τα επεισόδια ψύχωσης, «τα ευρήματα δείχνουν ότι η ρύπανση του αέρα μπορεί να συμβάλει στη σχέση ανάμεσα στη ζωή στην πόλη και στα ψυχωσικά επεισόδια».
Τα μικροσωματίδια των ρύπων μπορούν, εκτός από τους πνεύμονες, να διεισδύσουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και να φθάσουν στον εγκέφαλο, όπου πιθανώς πυροδοτούν χρόνια φλεγμονή και τελικά κάποια ψυχική διαταραχή. Μια παρεμφερής εναλλακτική εξήγηση είναι ότι οι χημικές ουσίες των μικροσκοπικών σωματιδίων της ρύπανσης διαλύονται στο αίμα και καταλήγουν στον εγκέφαλο, όπου πάλι οδηγούν σε παρατεταμένη φλεγμονή.
Μια άλλη απλούστερη ερμηνεία είναι ότι όχι η χημική ρύπανση αλλά ο θόρυβος από την πολύβουη πόλη και ιδίως από τα αυτοκίνητα στους πολυσύχναστους δρόμους διαταράσσει τον ύπνο των εφήβων και αυξάνει το στρες τους. Ο εφηβικός εγκέφαλος είναι πιο εύπλαστος και άρα πιο επιρρεπής σε εξωτερικά ερεθίσματα.
Τα ψυχωσικά επεισόδια αποτελούν μια ηπιότερη μορφή των διαταραχών που έχουν όσοι αναπτύσσουν παθήσεις όπως η σχιζοφρένεια. Οι έφηβοι που βιώνουν τέτοια επεισόδια κάποια στιγμή, είναι πιθανότερο -αλλά σίγουρα όχι αναγκαίο- να εμφανίσουν σοβαρότερη ψυχική διαταραχή αργότερα στη ζωή τους. Σε κάθε περίπτωση, οι κανονικές και μακρόχρονες ψυχώσεις είναι σπάνιες και οι ερευνητές καθησύχασαν τους γονείς ότι η εκδήλωση κάποιου ψυχωσικού επεισοδίου κατά την εφηβεία (κάτι που μπορεί να προκληθεί από τραυματική εμπειρία, στρες ή κατάχρηση ουσιών) δεν σημαίνει ότι ο νέος θα εκδηλώσει αργότερα ψύχωση.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://jamanetwork.com/journals/jamapsychiatry/fullarticle/2729441
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αυξημένος ο κίνδυνος άνοιας για τις γυναίκες με καθυστερημένη έναρξη περιόδου ή με πρόωρη εμμηνόπαυση
Οι γυναίκες που άργησαν να έχουν την πρώτη περίοδο (εμμηνόρροια) τους, οι οποίες εισέρχονται πρόωρα σε εμμηνόπαυση ή έχουν κάνει υστερεκτομή (χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης της μήτρας), αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για εκδήλωση άνοιας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Είναι η πρώτη μελέτη που κάνει συσχέτιση ανάμεσα στα λιγότερα αναπαραγωγικά χρόνια, άρα σε μικρότερη έκθεση της γυναίκας σε επίπεδα ορμονών οιστρογόνων, και στον αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση άνοιας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Πάολα Γκίλσαντζ του ιατρικού κέντρου Kaiser Permanente του Όκλαντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Neurology” της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για 6.137 γυναίκες σχετικά με την πρώτη περίοδο τους, την έναρξη της εμμηνόπαυσης και το αν είχαν κάνει υστερεκτομή.
Η μέση ηλικία της πρώτης περιόδου ήταν τα 13 έτη, της εμμηνόπαυσης τα 45 έτη, της διάρκειας αναπαραγωγικής ζωής τα 32 έτη, ενώ η μία στις τρεις (ποσοστό 34%) είχε κάνει υστερεκτομή. Στη συνέχεια, οι γυναίκες αυτές παρακολουθήθηκαν κατά πόσο εμφάνισαν άνοια αργότερα στη ζωή τους, κάτι που τελικά συνέβη στο 42%.
Διαπιστώθηκε ότι όσες γυναίκες είχαν την πρώτη περίοδο τους στα 16 χρόνια τους ή αργότερα, είχαν κατά μέσο όρο 23% μεγαλύτερο κίνδυνο για άνοια στο μέλλον, σε σχέση με όσες είχαν εμμηνόρροια πριν τα 13. Επίσης όσες είχαν εμμηνόπαυση πριν την ηλικία των 47 ετών, είχαν 19% μεγαλύτερη πιθανότητα άνοιας, σε σχέση με τις γυναίκες που είχαν εμμηνόπαυση μετά τα 47.
Όσες γυναίκες είχαν στη ζωή τους λιγότερα από 34 αναπαραγωγικά χρόνια (από την πρώτη περίοδο έως την εμμηνόπαυση), είχαν 20% μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας, σε σχέση με εκείνες που είχαν περισσότερα από 34 χρόνια αναπαραγωγικής ζωής. Τέλος, οι γυναίκες που είχαν αφαιρέσει τη μήτρα τους, είχαν 8% μεγαλύτερη πιθανότητα μελλοντικής άνοιας.
«Δεδομένου ότι οι γυναίκες έχουν περίπου 50% μεγαλύτερη πιθανότητα από ό,τι οι άνδρες να εμφανίσουν άνοια κάποια στιγμή στη ζωή τους, είναι σημαντικό να μελετώνται οι όποιοι παράγοντες κινδύνου αφορούν ειδικά τις γυναίκες, έτσι ώστε να βρεθούν τρόποι έγκαιρης παρέμβασης», δήλωσε η Γκίλσαντζ. «Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι η μικρότερη έκθεση σε οιστρογόνα στη διάρκεια της ζωής μιας γυναίκας συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας», πρόσθεσε.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ιταλία: Σε κατ’ οίκον περιορισμό η 31 ετών γυναίκα που αποπλάνησε 13χρονο κι απέκτησε παιδί μαζί του
Η εισαγγελία της ιταλικής πόλης Πράτο αποφάσισε ύστερα από επισταμένες έρευνες 20 ημερών να διατάξει τον κατ’ οίκον περιορισμό της 31 ετών νοσηλεύτριας, που κατηγορείται για αποπλάνηση και σεξουαλική βία κατά ανηλίκου, με τον οποίο φέρεται πως έχει αποκτήσει ένα παιδί επτά μηνών σήμερα, με το σκεπτικό πως είναι επικίνδυνη να επαναλάβει την πράξη της.
Ο εισαγγελέας Τζουζέπε Νικολόζι διέταξε την κατ’ οίκον κράτηση της γυναίκας, ενώ χθες οι διωκτικές αρχές ερεύνησαν την κατοικία της και κατέσχεσαν έγγραφα και οπτικό υλικό, τον υπολογιστή της και το κινητό της τηλέφωνο. Πλέον, έρευνες θα διεξαχθούν και για την πατρότητα του 11χρονου γιού της, για να διαπιστωθεί εάν είναι όντως βιολογικό της τέκνο και όχι καρπός μίας άλλης εξωσυζυγικής σχέσης της.
Με βάση τα στοιχεία και τις μαρτυρίες, που συνέλεξε η εισαγγελία, η 31 ετών νοσηλεύτρια, με το αθώο και «καθώς πρέπει» πρόσωπο, που ήθελε να την φωνάζουν «Χιονάτη», φαίνεται πως είχε ψύχωση με τους ανήλικους. Η γυναίκα, που έκανε ιδιαίτερα μαθήματα στον τότε 13χρονο, είχε εμμονή μαζί του, τον παρακολουθούσε παντού, του έστελνε μηνύματα ακόμη και στις ώρες του σχολείου, του ζητούσε διαρκώς συναντήσεις, τον ζήλευε και τον απειλούσε ότι θα αυτοκτονήσει, εάν δεν δεχόταν να τον συναντήσει.
Στις 170 σελίδες της έκθεσης της εισαγγελίας εμφανίζεται ο ανήλικος να μην αντέχει πια την κατάσταση αυτή και να την εκλιπαρεί να σταματήσει να τον παρενοχλεί, γιατί δεν μπορεί ούτε να συγκεντρωθεί στα μαθήματά του.
Η γυναίκα επαναλάμβανε διαρκώς στον ανήλικο πως το παιδί ήταν δικό του και δεν τον άφηνε σε ησυχία. Μετά την έναρξη των ερευνών, η ύποπτη κατάργησε το προφίλ της στο Facebook, όμως οι αρχές κατόρθωσαν να το «κλωνοποιήσουν» και θα προσπαθήσουν να διαπιστώσουν εάν η γυναίκα είχε χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο μέσο, σε συνδυασμό με τις άλλες σελίδες παιδικής πορνογραφίας που επισκεπτόταν, για να συνάψει σχέσεις και με άλλους ανηλίκους. Μάλιστα έχουν καταφέρει να εντοπίσουν μία συνομιλία που είχε προ μηνών με έναν 15χρονο από την Τοσκάνη, μιλώντας σε κώδικα με σεξουαλικά υπονοούμενα.
Οι αρχές συνέλεξαν επίσης μαρτυρίες από το γυμναστήριο που σύχναζαν ο ανήλικος και η νοσηλεύτρια. Όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες, της άρεσε να περιστοιχίζεται από έφηβους, ενώ ο ίδιος ο ανήλικος στον πρώτο που εκμυστηρεύθηκε την περιπέτειά του ήταν ο ίδιος ο εκπαιδευτής του στο γυμναστήριο.
Προέλευση: Il Corriere della Sera, La Repubblica -- ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ταινίες Πρώτης Προβολής: Καταιγισμός ταινιών και η επιστροφή του «Ντάμπο»
Μετά από την πλημμυρίδα ταινιών της προηγούμενης εβδομάδας, που στέφθηκε από αποτυχία στα ταμεία, καθώς υπήρξε περαιτέρω πτώση στα εισιτήρια, οι εταιρίες διανομής απαντούν με ένα νέο καταιγισμό ταινιών, προφανώς πιστεύοντας ότι η ποικιλία που προσφέρουν θα φέρει την ανάκαμψη.
Από τις δώδεκα – ναι, μια ντουζίνα ταινίες, που ξεκινούν τη διαδρομή τους απόψε το βράδυ, ξεχωρίζουν η επιστροφή, για την ακρίβεια το ζωντάνεμα του θρυλικού «Ντάμπο», διά χειρός Τιμ Μπάρτον και το βιογραφικό δράμα εποχής «Ο Καθηγητής και ο Τρελός», με τον Μελ Γκίμπσον και τον Σον Πεν.
«Ντάμπο»
(«Dumbo») Παιδική ταινία φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Τιμ Μπάρτον, με τους Κόλιν Φάρελ, Εύα Γκριν, Μάικλ Κίτον, Ντάνι ΝτεΒίτο, Άλαν Άρκιν, Νίκο Πάρκερ κα.
Η επιστροφή του θρυλικού «Ντάμπο», μετά από περίπου 70 χρόνια, από την πρώτη προβολή της κλασικής ταινίας κινουμένων σχεδίων του Ντίσνεϊ, είναι ένα γεγονός, καθώς το πολυαγαπημένο ελεφαντάκι, με τα τεράστια αυτιά, έχει δίπλα του τώρα ένα καστ καταξιωμένων ηθοποιών και πίσω από την κάμερα τον πολύ Τιμ Μπάρτον.
Μετά την επιτυχία των live action μεταφορών του «Βιβλίου της Ζούγκλας» και του «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», η Ντίσνεϊ φαίνεται ότι έχει βρει ένα τρόπο ανανέωσης των κλασικών ταινιών κινουμένων σχεδίων, αλλά και μια επιτυχία για τα ταμεία της. Κάποιοι διαφωνούν με αυτό, κάποιοι βρίσκουν ότι γίνεται ένα βήμα μπροστά που καλύπτει πλέον τις σύγχρονες ανάγκες της εποχής.
Ο Τιμ Μπάρτον έχοντας εγκαταλείψει το σκοτεινό κινηματογραφικό του σύμπαν, εδώ κάνει μία ταινία στο πνεύμα της Ντίσνεϊ, δηλαδή των καλών προθέσεων και των θετικών μηνυμάτων, αλλά ταυτόχρονα εμμέσως ασκεί και μια κριτική στην ίδια την εταιρία, καθώς η Ντίσνεϊ είναι ένας κολοσσός που εμπορεύεται, με τα θεματικά της πάρκα, τη μαγεία του παραμυθιού.
Η ταινία του Τιμ Μπάρτον, διαθέτει μέρος της μαγείας από την αρχική ταινία, μιλάει για τη διαφορετικότητα, σε μια εποχή που ο εκφοβισμός βρίσκεται σε έξαρση, αλλά και στη.. μόδα, για τις σχέσεις των ανθρώπων όταν έρχονται αντιμέτωποι με διλήμματα που μπορεί να αλλάξουν τη ζωή τους και τη ζωή των άλλων, αλλά και την οικογένεια και των ανθρώπων του περιθωρίου, όπως αυτοί των τσίρκων που προσπαθούν να κρατήσουν την ανθρωπιά τους.
Πάντως, η σύγκριση με τα κλασικά κινούμενα σχέδια φέρνει την ταινία του Μπάρτον σε δυσμενή θέση, καθώς αν και στο πρωτότυπο οι χαρακτήρες ήταν στο χαρτί, εδώ έχουμε να κάνουμε με χάρτινα συναισθήματα πολλές φορές, που δεν μπορούν να διαπεράσουν το θεατή με τον ίδιο συναρπαστικό, καθηλωτικό τρόπο του «πατέρα» του Ντάμπο, Γουόλτ Ντίσνεϊ.
Οι πρωταγωνιστές Κόλιν Φάρελ και Εύα Γκριν σε φόρμα, αλλά τις εντυπώσεις τις κλέβει ο Ντάνι Ντε Βίτο, που έχει κι αυτός την αξιολάτρευτη διαφορετικότητά του.
Η ταινία προβάλλεται και μεταγλωττισμένη.
Ο Ντάμπο, ένα γλυκό, νεογέννητο ελεφαντάκι με τεράστια αυτιά, είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στο ρημαγμένο τσίρκο του Μαξ Μέντιτσι. Αρχικά, η διαφορετικότητα του είναι πηγή προβληματισμού για τον Μέντιτσι, που υπολόγιζε σε ένα χαριτωμένο ελεφαντάκι για να προσελκύσει τα πλήθη, μέχρι που ο Ντάμπο ανακαλύπτει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα τεράστια αυτιά για να πετάξει. Κάτι που δεν προλαβαίνει να χαρεί, όταν του στερούν την πολυαγαπημένη του μητέρα, με αποτέλεσμα να καταλήξει μόνος και φοβισμένος, και την ίδια στιγμή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ενός φαντασμαγορικού λούνα-παρκ που ονομάζεται Dreamland.
«Ο Καθηγητής και ο Τρελός»
(«The Professor and The Madman») Βιογραφικό δράμα εποχής, αμερικανικής και ιρλανδικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Φαράντ Σαφίνια, με τους Μελ Γκίμπσον, Σον Πεν, Νάταλι Ντόρμερ, Έντι Μάρσαν, Τζένιφερ Ιλ, Τζέρεμι Ίρβιν, Ίοαν Γκρούφονρτ, Ντέιβιντ Ο’ Χάρα, Στίβεν Ντιλέιν, Στιβ Κούγκαν κα.
Ακόμη μία ταινία με τον Μελ Γκίμπσον, εδώ σε διαφορετικό κινηματογραφικό είδος και ρόλο, έχοντας δίπλα του αυτή τη φορά τον Σον Πεν κι ένα πολυπρόσωπο καστ της βρετανικής παράδοσης, αλλά και ένα θέμα που βουτάει στην ιστορία, αυτής του Λεξικού της Οξφόρδης για την αγγλική γλώσσα, βασισμένη στο ομώνυμο ευπώλητο του Σάιμον Γουίντσεστερ.
Η ταινία του Ιρανού Φαράντ Σαφίνια, που είχε συνεργαστεί και πάλι με τον Γκίμπσον στο σενάριο του «Apocalypto», εστιάζει στη σαφή αντίθεση μεταξύ ενός ανθρώπου που έχει ένα υπερφιλόδοξο σχέδιο και ενός ηττημένου της ζωής και το νήμα που τους ενώνει σε κάτι που μοιάζει αδύνατο.
Ο Σαφίνια, περιγράφει την ιστορία του με στιβαρότητα, ακολουθώντας ένα κλασικό βρετανικό στιλ, με μία δραματουργία που θέλει τη συγκίνηση, βγάζει το δάκρυ, ενώ δεν μπαίνει στο ρίσκο της ανάδειξης των εσωτερικών κραδασμών των ηρώων του, που θα δημιουργούσαν την απαραίτητη ένταση, επιλέγοντας μια αφήγηση με καμπύλες, που είναι γοητευτικές, αλλά δεν έχουν αυτό το κάτι παραπάνω για να βάλουν την ταινία του στις καλύτερες του είδους. Πάντως, ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης δίνει και τον απαραίτητο άφθονο χώρο στους δυο πρωταγωνιστές του, που έχουν μπει για τα καλά στη ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων που υποδύονται, ενώ όπως είναι αναμενόμενο, ο Σον Πεν εκμεταλλεύεται τον αβανταδόρικο ρόλο του, για να κάνει ακόμη μία εξαιρετική εμφάνιση.
Λονδίνο, 1872. Ο καθηγητής Τζέιμς Μάρεϊ αρχίζει να συγκεντρώνει ορισμούς με αφορμή την πρώτη έκδοση του Λεξικού της Οξφόρδης για την αγγλική γλώσσα. Τότε, λαμβάνει πάνω από 10.000 λήμματα από έναν δόκτορα Γουίλιαμ Μάινορ, ο οποίος είναι τρόφιμος σε άσυλο φρενοβλαβών εγκληματιών.
«Στιγμιαία Οικογένεια»
(«Instant Family») Οικογενειακή δραματική κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Σον Άντερς, με τους Μαρκ Γουόλμπεργκ, Ρόουζ Μπερν, Οκτάβια Σπένσερ, Ιζαμπέλα Μονέρ, Γκουστάβο Κιρόζ κα.
Ταινία καλών προθέσεων, που έχει ως βασικό θέμα το πρόβλημα της υιοθεσίας και παραπέμπει στις ταινίες θετικής ενέργειας της δεκαετίας του ‘80, χωρίς, ωστόσο, να δίνει κάτι περισσότερο από ένα κλισέ δράμα σε συνδυασμό με ορισμένες κωμικές καταστάσεις, που δεν είναι και από τις πλέον πετυχημένες και που είναι όμως απαραίτητες για να κρατηθεί το σχετικά αδύνατο στόρι.
Η ταινία του Άντερς, του σκηνοθέτη και σεναριογράφου της σειράς «Γύρισε ο Μπαμπάς», κρατά ένα εύπεπτο μοτίβο, τηλεοπτικής πολλές φορές αισθητικής, προς χάριν της διείσδυσης στη μέση αμερικανική οικογένεια, μπερδεύει τη διαφορετικότητα με τη γραφικότητα, την ευθύνη του να κάνεις οικογένεια με το σχέδιο μιας επιτυχημένης συνύπαρξης.
Ο Μαρκ Γουόλμπεργκ και η Ρόουζ Μπερν, τα πάνε λίγο καλύτερα από το αδιάφορο αυτό τελικά φιλμ, το οποίο θα έπρεπε να κατευθυνθεί στα βίντεο κλαμπ απευθείας.
Όταν ο Πιτ και η Έλι αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια, εξετάζουν την επιλογή της υιοθεσίας. Έτσι, θα γνωρίσουν τρία αδέρφια, συμπεριλαμβανομένης μιας 15χρονης που κάνει την επανάστασή της, θα διαπιστώσουν ότι από εκεί που δεν είχαν κανένα παιδί βρέθηκαν μέσα σε μια νύχτα με τρία. Τώρα, ο Πιτ και η Έλι θα προσπαθήσουν να μάθουν τα κατατόπια του να είσαι γονιός με ξεκαρδιστικό τρόπο με την ελπίδα να γίνουν οικογένεια.
«Κωδικός Κολιμπρί»
(«The Hummingbird Project») Δραματικό θρίλερ, καναδικής και βελγικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Κίμ Νγκούγιεν, με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Σάλμα Χάγιεκ, Μάικλ Μάντο κα.
Όταν ο Δαβίδ μπαίνει στο χρηματιστήριο των Γολιάθ του χρήματος και της ισχύος και βγάζει μια τεράστια σφεντόνα για να τους «ισιώσει». Ένα θρίλερ, που παραπέμπει στους «Αθόρυβους» με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, έχει τον κατάλληλο ρυθμό, τρέχει με ταχύτητα οπτικής ίνας, προσπαθεί να έχει και μεγαλύτερο εύρος και βάθος, αλλά παράλληλα έχει πρόβλημα πιστότητας, καθώς αδυνατεί να ξεφύγει από μια φασόν κατασκευή, που καθηλώνει τα νοήματα που προφανώς ήθελε να περάσει ο σκηνοθέτης για τους κινδύνους της τεχνολογίας, αλλά και τους οικονομικά ισχυρούς, αυτούς που με το πάτημα ενός κουμπιού βγάζουν δισεκατομμύρια. Παρόλα αυτά η ταινία έχει κάποιο ενδιαφέρον, κυλά γρήγορα και ευχάριστα, αλλά μέχρις εκεί. Τζέσι Άιζενμπεργκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ και Σάλμα Χάγιεκ μάλλον επαναλαμβάνονται και δεν καταφέρνουν να βρεθούν πάνω από τα τεχνολογικά ευρήματα ή τη δύναμη της γης που φέρνει πιο κοντά τον άνθρωπο με τη φύση του.
Δύο ξαδέρφια από τη Νέα Υόρκη, ο Βίνσεντ και ο Άντον δραστηριοποιούνται στις διεθνείς αγορές και στις Συναλλαγές Υψηλής Συχνότητας, όπου το κέρδος βγαίνει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το όνειρό τους; Να φτιάξουν μια οπτική ίνα από το Κάνσας μέχρι το Νιου Τζέρσι που θα τους προσφέρει εκατομμύρια. Σε αυτό θα τους εμποδίσει η Εύα Τόρες, μια παρανοϊκή επενδύτρια και πρώην εργοδότριά τους, η οποία βρίσκεται συνεχώς πίσω τους και δεν θα σταματήσει μέχρι να τους δει να καταστρέφονται. Ο Βίνσεντ και ο Άντον όμως είναι αποφασισμένοι να διασχίσουν την Αμερική για να βρουν τη λύτρωση, όχι μέσω χρημάτων, αλλά μέσω της οικογένειας και της επανασύνδεσής τους με τη γη.
«Mektoub, Αγάπη Μου»
(«Mektoub, My Love: Canto Uno») Ρομαντική κωμωδία, γαλλοϊταλικής παραγωγής του 2017, σε σκηνοθεσία Αμπντελατίφ Κεσίς, με τους Σαΐν Μπουμεντίν, Οφελί Μπάου, Σαλίμ Κεσιούς κα.
Ανάλαφρη ρομαντική κωμωδία ενηλικίωσης από τον βραβευμένο, με Χρυσό Φοίνικα για το «Η Ζωή της Αντέλ», Αμπντελατίφ Κεσίς, που στην τελευταία τούτη του ταινία, θέλει να μιλήσει για τις δύσκολες σχέσεις των δύο φύλων αλλά και των ανθρώπων, ιδίως κατά την ηδονιστική του αφύπνιση. Κάτι που καταφέρνει ως ένα βαθμό, αλλά μάλλον απλώς περνά τη βάση, γι’ αυτό ο θεατής θα αρκεστεί να απολαύσει τους νωχελικούς αφηγηματικούς ρυθμούς, που περιστρέφονται γύρω από υπέροχες αμμουδερές παραλίες, μπιτς μπαρ, μπόλικο ερωτισμό, ξεγνοιασιά, αλλά και με μία ηδονοβλεπτική διάθεση, πολύ μακριά ωστόσο από τις πεποιθήσεις και την οπτική ενός Χίτσκοκ.
Τελικά, η ταινία, που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Φρανσουά Μπεγκοντό «La Blessure, La Vraie» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως η επιτομή του γνωστού «λίγο θάλασσα, λίγο κρασί και το.. κορίτσι μου».
Παίζουν και περιφέρονται όμορφα αγόρια και κορίτσια, που ζωντανεύουν ως ένα βαθμό τον πόθο και τη λαγνεία, αλλά μάλλον μοιάζουν περισσότερο σαν πρωταγωνιστές σε ευχάριστο βίντεο κλιπ (μακράς διάρκειας) τουριστικού προορισμού.
Καλοκαίρι, 1994: Ένας νεαρός σεναριογράφος, ο Αμίν, μετά από ένα χρόνο διαμονής του στο Παρίσι, επιστρέφει στη γενέτειρά του, μια παραλιακή πόλη της Γαλλίας, για να δει συγγενείς και φίλους. Εκεί παρέα με τον ξάδερφό του, τον Τόνι και την παιδική του φίλη Οφελί, ο Αμίν περνάει τον χρόνο του μεταξύ του τυνησιακού εστιατορίου των γονιών του, των διαφόρων μπαρ και βέβαια της παραλίας. Κι ενώ ο Αμίν, αρχικά, μένει παρατηρητής της νεανικής, καλοκαιρινής, ανεμελιάς, όταν έρχεται η ώρα να ερωτευτεί, μονάχα το πεπρωμένο μπορεί να καθορίσει την πορεία της ζωής του, καθώς οι πειρασμοί είναι πολλοί..
«Ευτυχισμένος Λάζαρος»
(«Lazzaro Felice») Δραματική ταινία, ιταλικής (ελβετικής, γαλλικής και γερμανικής) παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Αλίτσε Ρορβάχερ, με τους Άλμπα Ρορβάχερ, Ντέιβιντ Μπένεντ, Σερζί Λοπέζ, Νικολέτα Μπράσκι κα.
Ένα μαγικό αλλά και μπερδεμένο κινηματογραφικό ταξίδι από την αγροτική Ιταλία στην απρόσωπη μοντέρνα μεγαλούπολη, που βασίζεται σε μία ανατρεπτική σεναριακή ιδέα, η οποία χάρισε και το ανάλογο βραβείο στο Φεστιβάλ Κανών στην Ιταλίδα σκηνοθέτιδα Αλίτσε Ρορβάχερ («Θαύματα»).
Η Ρορβάχερ φτιάχνει μια παραβολή, που θυμίζει ταινία των αδελφών Ταβιάνι, αλλά γυρισμένη σαν ντοκιμαντέρ, για την οποία σπαταλά υπερβολικό χρόνο, μέχρι να φτάσει στην ουσία που κρύβεται κάτω απ’ αυτή. Σε αυτό το ταξίδι της, η ταινία έχεις την αίσθηση ότι περιέχει μεγάλο μέρος της κινηματογραφικής ιστορίας του ιταλικού σινεμά. Από Βιτόριο ντε Σίκα και Φεντερίκο Φελίνι μέχρι τους Σκόλα και Βισκόντι, αλλά με έναν τρόπο που αναδεικνύει πραγματικά το χάσμα του σπουδαίας ιταλικής κινηματογραφικής σχολής με τη σημερινή αποπροσανατολισμένη νέα γενιά, που ψάχνει να βρει τον εαυτό της σε λάθος καλούπια και μακρινά πρότυπα, από εκείνα που ενέπνευσαν μια σειρά από κορυφαίους Ιταλούς δημιουργούς.
Είναι εμφανής η προσπάθεια της Ρορβάκερ να μιλήσει για την Ιταλία του σήμερα, το λαό της, ο οποίος άφησε πίσω του έναν τεράστιο πολιτισμό και μία παράδοση στην τέχνη, στην ευχαρίστηση του απλού, της κομέντια ντελ άρτε, το πάθος για ζωή και έρωτα, για να κυλήσει στη λάσπη του κυνισμού και της ατομικότητας, αλλά μάλλον κατευθύνει προς τη λάθος κατεύθυνση αυτό το κινηματογραφικό της ταξίδι, ενώ το φινάλε αποδυναμώνει περαιτέρω τις ιδέες της και τους προβληματισμούς της.
Οι πρωταγωνιστές της μακριά από την παράδοση των μεγάλων ηθοποιών του ιταλικού σινεμά, μοιάζουν μεταγραφές από ξένο πρωτάθλημα αμφιλεγόμενης ποιότητας, ενώ εμφανίζεται και η Νικολέτα Μπράσκι, σύζυγος του Μπενίνι.
Αυτή είναι η ιστορία του Λάζαρο, ενός νεαρού χωρικού τόσο καλόκαρδου που περνιέται για αφελής και του Τανκρέντι, ενός νέου αριστοκρατικής καταγωγής, καταραμένου από την ίδια του την φαντασία. Ένας ισχυρός δεσμός δημιουργείται μεταξύ τους, όταν ο Τανκρέντι ζητά από τον Λάζαρο να τον βοηθήσει να σκηνοθετήσει την ίδια του την απαγωγή. Αυτή η περίεργη κι απρόσμενη συμμαχία είναι μια αποκάλυψη για τον Λάζαρο. Μια φιλία τόσο πολύτιμη που θα ταξιδέψει τον Λάζαρο στον χώρο – και τον χρόνο – σε αναζήτηση του Τανκρέντι. Στην πρώτη του φορά στη σύγχρονη μεγαλούπολη ο Λάζαρο είναι σαν ένα θραύσμα του παρελθόντος, χαμένο στο μοντέρνο κόσμο.
«Ελεύθερο Θέμα»
Δραματική ταινία, ελληνικής και γαλλικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Στέλλας Θεοδωράκη, με τους Θεοδώρα Τζήμου, Δημήτρη Κίτσο, Μάρθα Λαμπίρη, Λοράν Σοβάζ, Αντώνη Καρυστινό, Λάζαρο Γεωργακόπουλο, Ιωάννα Μούσουρα κα.
Η αρχική ιδέα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, αλλά το αποτέλεσμα χαοτικό, ως επιλογή πιθανώς της σκηνοθέτιδας Στέλλας Θεοδωράκη, η οποία προτιμά ένα φευγαλέο σινεμά, αφαιρετικό, που πετάει το σενάριο στην άκρη, για να ακολουθήσει τη σκηνοθετική της παρόρμηση.
Η ταινία, που σε πρώτο επίπεδο μιλάει για την παρεμβατικότητα του καθηγητή στους μαθητές του και σε δεύτερο επίπεδο για την προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων από κάθε μορφή εξουσίας, θα ήταν πιο αποτελεσματική αν ακολουθούσε μία συγκροτημένη και στέρεα δομημένη αφήγηση, από την πρωτοποριακή γλώσσα που χρησιμοποιεί η Στέλλα Θεοδωράκη, κάτι που αποπροσανατολίζει τον θεατή, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να παρακολουθήσει και όλα τα σχόλια που στριμώχνονται από τη σκηνοθέτιδα για την πραγματικότητα του σήμερα. Δηλαδή, τον φιλελευθερισμό, την οικονομική κρίση, το πρόβλημα με τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το οξειδωμένο εκπαιδευτικό σύστημα και όλα αυτά που έχουν φέρει σε αδιέξοδο τη νέα γενιά.
Η Στέλλα Θεοδωράκη είναι φανερό ότι θέλει να κατέβει από την έδρα της και να μπει ανάμεσα και γιατί όχι στις πίσω θέσεις των μαθητών της, μία ευγενική και χρήσιμη κίνηση, που θα απελευθέρωνε τα νέα παιδιά, αλλά τελικά μάλλον κατεβάζει την ταινία της, ως δείγμα ενός όχι και τόσο πετυχημένου σουρεαλιστικού σινεμά, που αγαπάει τα παιδιά, αλλά δεν ξέρει να τους μιλήσει.
Η Ίρις, καθηγήτρια στη Σχολή Καλών Τεχνών, δίνει στους οκτώ φοιτητές της μια άσκηση με ελεύθερο θέμα με σκοπό την ωρίμανσή τους σε μια περίοδο αμφισβήτησης των κοινωνικών αξιών. Η ομάδα ενθουσιάζεται με την ιδέα της ελεύθερης επιλογής και δημιουργεί ένα «εργαστήριο φαντασίας» χωρίς όρια.
«Η Τρύπα»
(«The Hole in the Ground») Ταινία τρόμου, βρετανικής, φιλλανδικής, βελγικής και ιρλανδικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Λι Κρόνιν, με τους Τζέιμς Κόσμο, Σεάνα Κερσλέικ, Σιμόν Κίρμπι, Στιβ Γουόλ κα.
Ακόμη μία ταινία τρόμου, που πατά σε όλα τα κλισέ του είδους, αλλά δεν χάνει το ενδιαφέρον της, καθώς ο σκηνοθέτης της, ο πρωτοεμφανιζόμενος Ιρλανδός Λι Κρόνιν, ξέρει να αφηγείται και φαίνεται ότι γνωρίζει το κινηματογραφικό τρόμο και τη γλώσσα του. Αυτά τα προτερήματα του Κρόνιν είναι και το μπόνους που δίνει η κατά τα άλλα συνηθισμένη ταινία του προς τους λάτρεις του είδους, που δεν θα απογοητευτούν ειδικά αν δεν έχουν παρακολουθήσει το «Εμείς» του Τζόρνταν Πιλ την προηγούμενη εβδομάδα και να μπουν στη διαδικασία για τις αναπόφευκτες συγκρίσεις. Σε αυτό βοηθούν και η ανατριχιαστική μουσική, αλλά και οι λεπτομέρειες με τις οποίες γεμίζει τα πλάνα του ο Κρόνιν.
Η Σάρα μετακομίζει με τον μικρό της γιο στο απομονωμένο νέο τους σπίτι σε μια επαρχιακή πόλη, ελπίζοντας να κάνουν μια καινούργια αρχή έπειτα από μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Όμως η συνάντησή τους με την αλλόκοτη νέα τους γειτόνισσα και η προσωρινή εξαφάνιση του μικρού Κρις στο γειτονικό δάσος θα φέρουν στα όριά της τη Σάρα, η οποία θα ανακαλύψει μια τεράστια μυστηριώδη τρύπα στο έδαφος καθώς τον αναζητά. Το αγόρι θα επιστρέψει σύντομα, ωστόσο θα είναι διαφορετικό, κάνοντας τη μητέρα του να αναρωτηθεί αν πρόκειται πραγματικά για τον γιο της.
«Επιστροφή στην Κορυφή»
Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Στρατή Χατζηελενούδα.
Ελληνικό ντοκιμαντέρ που μιλάει για ένα δύσκολο θέμα, τα άτομα με παραπληγία και τα όνειρά τους, που γύρισε με σεβασμό και ευαισθησία ο Στρατής Χατζηελενούδας και με το οποίο βραβεύτηκε με το βραβείο κοινού στο 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
O Λεωνίδας, ένας 33χρονος πάνκης με παραπληγία, και η παρέα του θέλουν να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. Τελικά για ποιον θα είναι πιο δύσκολο;
«Πόλη υπό κατοχή»
(«Captive State») Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Ρούπερτ Γουάιτ, με τους Άστον Σάντερς, Βέρα Φαρμίγκα, Τζον Γκούντμαν, Κίκι Λέιν κα.
Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, που απευθύνεται κυρίως στο αμερικανικό κοινό και διαθέτει και πολιτικά μηνύματα, αλλά δεν πείθει και πολύ, δεδομένου ότι δεν έχει ένα σκηνοθέτη σαν τον Πάκουλα, αλλά ούτε τους χαρακτήρες, που παίζουν επικίνδυνα με το γκροτέσκο, για να μείνει τελικά στο θεατή η πλάκα της υπόθεσης και ορισμένες εντυπωσιακές σκηνές καταστροφής που όμως έχουμε δει πολλές φορές και σε καλύτερη απόδοση.
Σε μία γειτονιά του Σικάγο, κοντά μία δεκαετία μετά την κατοχή από μία εξωγήινη δύναμη, Η ΠΟΛΗ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ εξερευνά τις ζωές και των δύο πλευρών των εμπλεκομένων: αυτών που συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις κατοχής και αυτών που αντιστάθηκαν.
«Άγγελος»
(«El Angel») Δραματική περιπέτεια, αργεντινής παραγωγής 2018, σε σκηνοθεσία Λουίς Ορτέγα, με τους Λορέντζο Φέρο, Τσίνο Νταρίν, Ντανιέλ Φανέγο, Μερσέντες Μοράν κα.
Στιλιζαρισμένη νοσηρή ταινία εγκλήματος και αίματος, μια άσκοπη αποθέωση υπερβολικής βίας του Λουίς Ορτέγα, στην οποία έχει συμβάλει στην παραγωγή της και ο Πέδρο Αλμοδοβάρ. Το στόρι της έχει βασιστεί στην αληθινή ιστορία ενός εφήβου κατά συρροή δολοφόνου, που έδρασε στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 και διέπραξε μια σειρά από ειδεχθών εγκλημάτων.
Buenos Aires, 1971. O Carlitos είναι ένας νεαρός που μοιάζει με αστέρα του σινεμά: γλυκό πρόσωπο, ξανθές μπούκλες και απαράμιλλο στυλ. Από μικρός ζήλευε τα πράγματα που είχαν οι άλλοι, στην εφηβεία του όμως φανερώνει την πραγματική του φύση: γίνεται κλέφτης. Όταν συναντά στο σχολείο του τον Ramon, ο Carlitos γοητεύεται και κάνει ό,τι μπορεί για να του τραβήξει την προσοχή. Μαζί θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι παρανομίας, έρωτα και καταστροφής. Οι δολοφονίες μοιάζουν σα φυσική κατάληξη της πορείας του, ώσπου ο Carlitos θα συλληφθεί. Η αγγελική του μορφή τραβά την προσοχή του τύπου και της κοινής γνώμης. Το προσωνύμιο που του δίνεται είναι «Άγγελος του Θανάτου» με τη φήμη του να εκτοξεύεται στα ύψη αμέσως μετά τη σύλληψη του. Του αποδίδονται πάνω από σαράντα ληστείες και έντεκα δολοφονίες. Σήμερα μετά από 45 χρόνια εγκλεισμού ο Carlitos είναι ο εγκληματίας με τα περισσότερα χρόνια κράτησης στην ιστορία της Αργεντινής.
«Clandestinos»
(«Clandestinos») Ρομαντικό δράμα, κουβανικής παραγωγής του 1987, σε σκηνοθεσία Φερνάντο Πέρες, με τους Λουίς Αλμπέρτο Γκαρσία, Ιζαμπέλ Σάντος, Σουζάνα Πέρεζ κα.
Επανέκδοση ενός κουβανικού επαναστατικού δράματος το οποίο γύρισε ο Φερνάντο Πέρες το 1987 και που δεν έχει κάτι το ξεχωριστό και ίσως έβρισκε κάποιο κοινό αν έβγαινε το καλοκαιράκι.
Φυλακισμένος αντιστασιακός, ο Ερνέστο υποπτεύεται τους πάντες. Δεν μπορεί να αντισταθεί όμως στον έρωτα της νεαρής Νερέιδα, με την οποία θα πολεμήσουν μαζί ενάντια στο αυταρχικό καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα.
Φωτογραφία: Ντάμπο.jpg
ΑΠΕ-ΜΠΕ
