Α. ΣΚΟΠΙΑΝΟ
«Η ονομασία Μακεδονία του Ίλιντεν είναι προβληματική, καθώς είναι ταυτισμένη με τον αλυτρωτισμό».
Ο κ. Τσίπρας από την πρώτη στιγμή επιδίωξε να διχάσει τους Έλληνες και να δημιουργήσει προβλήματα στην Αντιπολίτευση χωρίς να ενδιαφέρεται για τη λύση του ζητήματος που εκκρεμεί εδώ και χρόνια. Αντιμετώπισε με εμπάθεια όλους όσοι εξέφρασαν την ευαισθησία για το σκοπιανό. Τους λοιδώρησε αποκαλώντας τους γραφικούς και ακροδεξιούς. Διαπραγματευόταν χωρίς να ενημερώνει -παρά μόνον εκ των υστέρων- τις πολιτικές δυνάμεις. Τις τελευταίες μέρες συζητάει ως ονομασία για τα Σκόπια το όνομα της “Μακεδονίας του Ίλιντεν”. Η επιλογή αυτή είναι πολλαπλώς προβληματική. Η εξέγερση του Ίλιντεν είναι ταυτισμένη με τον αλυτρωτισμό. Μια τέτοια ονομασία θα ταυτιζόταν με την εθνικιστική εξέγερση η οποία είχε ως κεντρικό της σύνθημα τη δημιουργία μιας μεγάλης Μακεδονίας με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Με άλλα λόγια το ίδιο το όνομα το οποίο συζητούσε -και συζητάει ενδεχομένως- ο κ. Τσίπρας είναι η επιτομή του αλυτρωτισμού. Αν ισχύει αυτό το σενάριο πρόκειται για άλλο ένα δείγμα της διαπραγματευτικής του δεινότητας.
Η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί αυτό το όνομα για τη γειτονική χώρα. Το όνομα αυτό δεν θα έπρεπε καν να τεθεί προς συζήτηση. Tο όνομα αυτό θα έπρεπε ο κ. Τσίπρας να το έχει ήδη απορρίψει ως απαράδεκτο, καθώς προσβάλλει την Ιστορία της χώρας.
Για τη Νέα Δημοκρατία αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση είναι η αλλαγή του Συντάγματός τους, ώστε να απαλειφθεί οποιαδήποτε αναφορά αλυτρωτισμού, αλλά και να μην τίθεται υπό αμφισβήτηση η ελληνικότητα της Μακεδονίας. Και για να διασφαλιστεί το erga omnes, μια ενιαία δηλαδή ονομασία για εσωτερική και για εξωτερική χρήση. Αλυτρωτισμοί είτε με αναφορές στο Σύνταγμα, είτε αφορούν τα σύμβολα, την ταυτότητα και τη γλώσσα δεν γίνονται δεκτοί. «Μακεδονικό έθνος» δεν υπάρχει και δεν προκρίνεται οποιαδήποτε λύση που δεν το καθιστά αυτό σαφές.
Β. ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ Γ. ΜΠΟΥΤΑΡΗ
«Η πολιτική και ηθική νομιμοποίηση της βίας στην Ελλάδα φέρει την υπογραφή του κ. Τσίπρα».
Αν ο κ. Τσίπρας είχε ίχνος τσίπας θα έπρεπε να ντρέπεται που είπε ότι πίσω από την επίθεση είναι ένα τμήμα της ΝΔ. Αλλά τόσος είναι…
Την αλήθεια όμως την ξέρουν πια όλοι οι Έλληνες: Η πολιτική και ηθική νομιμοποίηση της βίας στην Ελλάδα φέρει τη δική του υπογραφή. Αυτός και το κόμμα του πρωτοστάτησαν και υπέθαλψαν τη βία το Δεκέμβριο του 2008. Αυτός και το κόμμα του προανήγγειλαν κρεμάλες στο Σύνταγμα και μιλούσαν για γερμανοτσολιάδες. Αυτός και το κόμμα του επέχαιραν για τις βίαιες επιθέσεις σε στελέχη άλλων κομμάτων και δημοσιογράφων, μιλώντας για “δικαιολογημένη αγανάκτηση”. Αυτός και το κόμμα του έχτισαν καριέρες και τελικά κατέλαβαν την εξουσία επενδύοντας στη βία, τη συκοφαντία, την πόλωση και την τοξικότητα. Αυτός και το κόμμα του προσπαθούν ακόμη και σήμερα να πείσουν τους πολίτες ότι υπάρχει καλή και κακή βία. Για τη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει βία με θετική πρόσημο. Και η αντιμετώπισή της είναι πρώτη προτεραιότητα της επόμενης κυβέρνησης.
Η Νέα Δημοκρατία καταδίκασε με τον πιο απερίφραστο τρόπο την άνανδρη επίθεση την οποία δέχθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης ο κ. Μπουτάρης. Στις Δημοκρατίες τα προβλήματα δεν λύνονται με γροθιές και με κλωτσιές. Λύνονται με δημοκρατικό διάλογο. Οι ακραίες εκφράσεις απ’ όπου και αν προέρχονται -είτε από την άκρα δεξιά είτε από την άκρα αριστερά- είναι εξίσου κατακριτέες και καταδικαστέες για τη Νέα Δημοκρατία. Και προφανώς αυτό ισχύει και για τα δύο στελέχη της ΝΔ τα οποία ήδη έδωσαν εξηγήσεις, ζήτησαν συγγνώμη και επιπλέον κλήθηκαν και σε απολογία.
Αλλά είναι άκρως υποκριτικό να θέτουν αυτά τα ερωτήματα αυτοί ακριβώς που εξέθρεψαν τη βία και τη μισαλλοδοξία. Ποιοι ήταν αυτοί οι οποίοι μιλούσαν για κρεμάλες στο Σύνταγμα; Που κατηγορούσαν όλους όσοι διαφωνούσαν μαζί τους ως Γερμανοτσολιάδες, ως προδότες, ως πουλημένους; Ποιοι ήταν αυτοί που -για όσους θυμούνται στις εκλογές του 2012- έστελναν μηνύματα sms για το που βρίσκονται τα πολιτικά στελέχη κομμάτων, για να μπορούν να έρθουν κάποιοι να τα προπηλακίσουν; Δεν μπορεί η καταδίκη της βίας να είναι επιλεκτική. Δεν μπορεί να αφορά μόνο κάποιους και να εξαιρεί κάποιους άλλους. Δεν μπορεί να υπάρχει επιλεκτική ευαισθησία για την καταδίκη της βίας. Δεν υπάρχει καλή και κακή βία στη Δημοκρατία. Δεν μπορεί τη μια να καταδικάζεται η βία και την άλλη, όταν ο Ρουβίκωνας εισβάλλει σε κάποιο δημόσιο κτίριο, στη Βουλή ή σε δικαστήριο όπως έγινε ξανά μόλις χθες στο ΣτΕ, η Κυβέρνηση να παραμένει άπραγη. Αλλά είναι πλέον γνωστό: αυτή δεν είναι βία, είναι “ακτιβισμός”.
Είναι πρωτοφανές σε μία ευνομούμενη υποτίθεται χώρα της Ευρώπης να μπουκάρουν 100 μέλη του Ρουβίκωνα και αναρχικοί στο ανώτατο δικαστήριο της χώρας την ώρα μάλιστα που αυτό συνεδριάζει. Η κατάσταση έχει πλέον ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο. Μετά τις πρεσβείες, το Πεντάγωνο και όλα τα υπόλοιπα σημεία στα οποία επιτέθηκε η συγκεκριμένη οργάνωση, τώρα εισβάλλει ανενόχλητη και στο ΣτΕ. Και επειδή αρέσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει για παρακράτος, ας πει τι ακριβώς ρόλο διαδραματίζει μία οργάνωση που συστηματικά επιτίθεται όπου θέλει με την πλήρη ανοχή της κυβέρνησης.
Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
«Είναι τραγικό και άκρως υποκριτικό από μέρους της να μιλά για αυξήσεις μισθών, την ώρα που με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ έχει δημιουργηθεί η γενιά των φτωχών εργαζομένων με μισθό 320 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας».
Ματαιοπονεί ο κ. Τσίπρας αν νομίζει ότι μπορεί να εξαπατήσει άλλη μια φορά τους πολίτες. Καθαρή έξοδος από τα Μνημόνια δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει για έναν απλό λόγο. Διότι ο κ. Τσίπρας μαζί με τον κ. Καμμένο, έχουν ήδη συνυπογράψει και νομοθετήσει, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα ύψους 5,2 δις για το 2019 και το 2020. Οι συντάξεις θα κοπούν από 1/1/2019 με υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου και το αφορολόγητο θα μειωθεί από 1/1/2020. Αυτά είναι τα απόνερα της τραγικής διαπραγμάτευσης την οποία έκανε ο κ. Τσίπρας και ο κ. Βαρουφάκης το πρώτο εξάμηνο του 2015. Πέρα από αυτά, ο κ. Τσίπρας δέχεται τώρα και ισχυρή εποπτεία για τα επόμενα χρόνια. Το ομολόγησε ο κ. Τσακαλώτος και το επιβεβαίωσε ο επικεφαλής του Eurogroup. Θα γίνονται επισκέψεις από τους θεσμούς 4 φορές το χρόνο για να σιγουρευτούν ότι το άτυπο 4ο μνημόνιο που έχει υπογράψει θα εφαρμόζεται. Άρα, η εποπτεία πάνω στην Ελληνική οικονομία θα εξακολουθεί να είναι αυξημένου βαθμού. Ας συγκρίνει ο καθένας αυτό που θα γίνει στην Ελλάδα με το τι γίνεται και το τι έγινε σε άλλες χώρες οι οποίες βγήκαν από τα προγράμματα. Τι έγινε στην Πορτογαλία, τι έγινε στη Κύπρο. Πουθενά δεν υπήρχε ένα τέτοιο αυστηρό πλαίσιο μεταμνημονιακής εποπτείας.
Η κυρία Αχτσιόγλου αλλά και ο κ. Τσίπρας χθες, υποσχέθηκαν ξανά αύξηση του κατώτατου μισθού -όχι στα 751 ευρώ όπως υπόσχονταν ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά εξαπατώντας τους εργαζόμενους- αλλά αόριστα ως προς τον χρόνο υλοποίησης του μέτρου και το ύψος του μισθού. Για ακόμη μια φορά, ωστόσο απέφυγε να εξηγήσει γιατί δεν εφάρμοσε -όπως ήταν υποχρεωμένη από τον Φεβρουάριο του 2018- το Ν.4172/2013 που είναι σε ισχύ και περιγράφει με ακρίβεια το πλαίσιο, το χρονοδιάγραμμα και τη διαδικασία για την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Είναι τραγικό και άκρως υποκριτικό από μέρους της να μιλά για αυξήσεις μισθών, την ώρα που με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ έχει δημιουργηθεί η γενιά των φτωχών εργαζομένων με μισθό 320 ευρώ για το 1/3 των εργαζομένων της χώρας. Είναι προπάντων τραγικό και υποκριτικό όταν η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει τη μείωση του αφορολογήτου με αποτέλεσμα 2,1 εκατ. μισθωτοί εργαζόμενοι να χάσουν περίπου έναν ολόκληρο μισθό!
Μην ξεχνάμε ότι με τη νέα μείωση του αφορολόγητου όλοι οι Έλληνες θα πληρώνουν επιπλέον φόρο 600 ευρώ, ενώ θα υποστούν μειώσει λόγω φόρων ακόμη και οι εργαζόμενοι των 500 ευρώ.
Για να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει, η χώρα χρειάζεται μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να εγγυηθεί την επιστροφή στην ανάπτυξη και την οριστική έξοδο από την κρίση. Έχει σχέδιο για την επόμενη ημέρα της χώρας. Ξέρει πως θα δρομολογήσει την ανάπτυξη, πως θα προσελκύσει επενδύσεις και πως θα δημιουργήσει δουλειές. Είναι η μόνη πολιτική δύναμη που εν τέλει έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα. Ένα σχέδιο το οποίο φυσικά πάνω απ’ όλα δίνει έμφαση στην οικονομία. Ένα σχέδιο το οποίο στον πυρήνα του έχει μια διαφορετική δημοσιονομική πολιτική η οποία ξεκινά με τη βασική παραδοχή ότι αυτά τα οποία έγιναν στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια ήταν και λανθασμένα και αχρείαστα. Η πολιτική της υπερβολικής φορολόγησης της Ελληνικής παραγωγής και της μεσαίας τάξης οδήγησε τελικά την οικονομία σε ένα τραγικό αδιέξοδο. Η Νέα Δημοκρατία θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ, θα μειώσει το φόρο στις επιχειρήσεις, τις εργοδοτικές εισφορές και θα ισοσκελίσει αυτή τη μείωση από εξορθολογισμένες και κοστολογημένες μειώσεις στις δημόσιες δαπάνες. Με αυτό το τρόπο θα προσελκυθούν επενδύσεις και το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών θα βελτιωθεί. Ώστε να ξαναπάρει μπροστά η μηχανή της ανάπτυξης και να απελευθερωθεί η δημιουργικότητα του Έλληνα η οποία σήμερα εγκλωβίζεται από μια Κυβερνητική πολιτική η οποία εχθρεύεται την υγιή επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις και όποιον θέλει να δημιουργήσει σε αυτή τη χώρα.
