ΚΕΔ Αλεξάνδρειας: Για τις Ελληνικές Χορωδίες «23η Συνάντηση Χορωδιών Δήμου Αλεξάνδρειας»

Από

14/02/2019

ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Αγαπητοί φίλοι,

Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Αλεξάνδρειας θα διοργανώσει και φέτος την καθιερωμένη ετήσια Συνάντηση Χορωδιών στην Αλεξάνδρεια, το Σάββατο 11 Μαϊου 2019.

Μπορούν να συμμετάσχουν κάθε είδους χορωδίες (παιδικές, νεανικές, μικτές κλπ), με ελεύθερο πρόγραμμα διάρκειας 20΄.

Στην αίτηση συμμετοχής χρειάζονται:

-Ονομασία και είδος της χορωδίας

-Σύντομο βιογραφικό της χορωδίας και του Μαέστρου (8-10 σειρές)

– Το μουσικό πρόγραμμα 20΄.

– Ο αριθμός των χορωδών και συνοδών.

-Αναφορά για μουσικά όργανα συνοδείας και πιάνο.

-Ονόματα: Μαέστρου, πιανίστα, σολίστ

Δηλώσεις συμμετοχής ως 30 Μαρτίου 2019.

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας στις δηλώσεις των χορωδιών!

Διεύθυνση: ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Οδός Βεροίας-Δημοτικό Κολυμβητήριο, Τ.Κ. 59300-Αλεξάνδρεια

E-MAIL: keda@alexandria.gr

E-MAILμαέστρου: theodeleni@gmail.com

e-mailυπεύθυνου: kirelgrego@yahoo.gr.

Τηλ. 2333053450 και 53442.

ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ 23ΗΣ ΣΧΔΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Δελτίο Τύπου ΑΣ Μελίκης

Από

Έμβολος

14/02/2019

Στο Διοικητικό Συμβούλιο του Α.Σ. Μελίκης κατά τη συνεδρίασή του στις 12-2-2019 , με την παρουσία και του Εποπτικού Συμβουλίου , συζητήσαμε και γι΄ αυτά που ελέχθησαν δια στόματος του συντοπίτη μας υποψηφίου Δημάρχου Αλεξάνδρειας Κου Χαλκίδη στην προεκλογική του συγκέντρωση στη Μελίκη που έγινε στις 4-2-2019.

Με μεγάλη μας έκπληξη πληροφορηθήκαμε γι΄ αυτά που αναφέρθηκαν και ειλικρινά δεν μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο για τον οποίο έπρεπε να εμπλακεί ο συν/σμός σε μια προεκλογική του ομιλία.

Αποφασίσαμε λοιπόν να δημοσιευτούν τα παρακάτω όχι ως απάντηση στον ίδιο αλλά προς ενημέρωση των αγροτών της Μελίκης και μελών του συν/σμού , για να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι.

Ο Α.Σ. Μελίκης είχε και έχει ως σκοπό το οικονομικό όφελος των μελών του αλλά και της περιοχής γενικότερα , εξασφαλίζοντας καλύτερο εισόδημα για τον αγρότη και δημιουργώντας έστω και εποχικά θέσεις εργασίας για τους Μελικιώτες και όχι μόνο.

Από παλιότερα έως και σήμερα , ο συνεταιρισμός , είχε και έχει άριστες σχέσεις με την εκάστοτε Κοινοτική ή Δημοτική αρχή , για το καλό όλης της περιοχής , όπως συνέβαινε άλλωστε στο πολλαπλάσιο και επί των ημερών του.

Ναι επί ημερών του Κου Χαλκίδη έγινε ο δρόμος προς τις εγκαταστάσεις του συν/σμού στις Μπάρες.

Ναι συμμετείχε και ο Κος Χαλκίδης στην προσπάθεια που έγινε από φορείς του Νομού για τη ρύθμιση οφειλών των επιχ/σεων (μέσα σ΄ αυτές και ο συν/σμός ) με την εγγύηση του Ελλ. Δημοσίου.

Ναι η οικογένεια του Κου Χαλκίδη στήριζε το συν/σμό και ως μέλη του συν/σμού παρέδιδαν τα προϊόντα τους σ΄αυτόν έως και το 2012 γιατί μετά αποφάσισαν να στηρίξουν , για δικού τους λόγους και αποχωρώντας από το συν/σμό , μια ιδιωτική επιχείρηση που μάλιστα έκανε και κέντρο παραλαβής στη Μελίκη και συγκεκριμένα στις αποθήκες του Συν/σμού Γεράκης.

Ο συν/σμός δεν είναι τσιφλίκι κανενός , ανήκει στα μέλη του και διοικείται από το εκάστοτε εκλεγμένο Διοικητικό Συμβούλιο , το οποίο έχει και την ευθύνη των προσλήψεων και αν χρειαστεί θα λογοδοτήσει για αυτό στη Γενική Συνέλευση των μελών του και σε κανέναν άλλον.

Δεν κατανοούμε λοιπόν την επιθετικότητα που επέδειξε προς τον Α.Σ. Μελίκης αναφερόμενος μάλιστα σε πρακτικές που ίσως ακολουθούνταν στο παρελθόν.

Ο Κος Χαλκίδης στηρίχτηκε από τον συνεταιρισμό ( Διοίκηση και προσωπικό ) σε όλη την πολιτική του σταδιοδρομία και με το παραπάνω .

Αν θεωρεί ότι υπάρχουν << ανεξόφλητες επιταγές>> , τον πληροφορούμε ότι αυτές έχουν εξοφληθεί , προ πολλού στο μέγιστο.

Ο Κος Χαλκίδης επέλεξε να απομακρυνθεί από τον Α.Σ. Μελίκης ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο , αντίθετο με τα συμφέροντα του συν/σμού.

Επειδή δεν επιθυμούμε να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα που ειπώθηκαν στην συγκεκριμένη συγκέντρωση (λέξεις και φράσεις ) που δεν αρμόζει να ακούγονται στη Δημοκρατική Κοινωνία της Μελίκης , αρκούμαστε στο να ευχηθούμε << ως Μελικιώτες >> Καλή επιτυχία στο προεκλογικό του αγώνα , έστω και με τον τρόπο που ο ίδιος επέλεξε να ξεκινήσει .

Μελίκη 14-2-2019

Για τον Α.Σ.Μελίκης

Ο Πρόεδρος

Λουκανόπουλος Απόστολος

Καιρός: Ο καιρός στην Ελλάδα για σήμερα Πέμπτη 14-02-2019

Από

Έμβολος

14/02/2019

Πρόγνωση για σήμερα Πέμπτη 14-02-2019

Γενικά χαρακτηριστικά – προειδοποιήσεις

Στα βόρεια γενικά αίθριος. Στην υπόλοιπη χώρα τοπικές βροχές και στη νότια νησιωτική χώρα καταιγίδες, κατά τόπους ισχυρές τις πρωινές ώρες. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ανατολικά ηπειρωτικά ορεινά – ημιορεινά, τα ορεινά της Κρήτης και τις πρώτες πρωινές ώρες σε περιοχές της Ανατολικής Στερεάς και της Εύβοιας με χαμηλότερο υψόμετρο (ενδεικτικό υψόμετρο 400 μέτρα). Τα φαινόμενα γρήγορα από τα βόρεια θα εξασθενήσουν και θα περιοριστούν στα νότια.

Οι άνεμοι βόρειοι βορειοανατολικοί 6 με 8 και στο Αιγαίο 9 με 10 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση από τα βόρεια.

Παγετός τις πρωινές και βραδινές ώρες στα ηπειρωτικά ο οποίος στα βόρεια θα είναι κατά τόπους ισχυρός.

Μακεδονία, Θράκη

Καιρός: Τις πρωινές ώρες πρόσκαιρες νεφώσεις και βαθμιαία γενικά αίθριος. Από τις βραδινές ώρες θα αναπτυχθούν πάλι νεφώσεις.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 5 με 6 και στα ανατολικά 7 με 8 και πρόσκαιρα στο Θρακικό τις πρωινές ώρες τοπικά 9 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 00 έως 09 βαθμούς κελσίου. Στη Δυτική Μακεδονία 4 με 6 βαθμούς χαμηλότερη.

Θεσσαλονίκη

Καιρός: Τις πρωινές ώρες πρόσκαιρες νεφώσεις και βαθμιαία γενικά αίθριος.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 5 με 6 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Από 01 έως 09 βαθμούς κελσίου.

Νησιά Ιονίου, Ήπειρος, Δυτική Στερεά, Δυτική Πελοπόννησος

Καιρός: Στα βόρεια γενικά αίθριος. Στα νότια τοπικές νεφώσεις με ασθενείς βροχές και λίγα χιόνια στα ορεινά ηπειρωτικά, βαθμιαία όμως ο καιρός θα βελτιωθεί.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 5 με 7 και στο Ιόνιο 8 με 9 μποφόρ με εξασθένηση.

Θερμοκρασία: Από 04 έως 12 βαθμούς κελσίου. Στην Ήπειρο κατά τόπους 4 με 6 βαθμούς χαμηλότερη.

Θεσσαλία, Ανατολική Στερεά, Εύβοια, Ανατολική Πελοπόννησος

Καιρός: Νεφώσεις με τοπικές βροχές ή χιονόνερο, χιονοπτώσεις στα ορεινά – ημιορεινά και τις πρώτες πρωινές ώρες και σε περιοχές της Ανατολικής Στερεάς και της Εύβοιας με χαμηλότερο υψόμετρο (ενδεικτικό υψόμετρο 400 μέτρα). Μέχρι το μεσημέρι από τα βόρεια ο καιρός θα βελτιωθεί.

Άνεμοι: Από βόρειες διευθύνσεις 6 με 8 και στα ανατολικά και νότια 9 με 10 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση από τις απογευματινές ώρες.

Θερμοκρασία: Από 01 έως 08 βαθμούς κελσίου. Στα βόρεια 3 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.

Κυκλάδες, Κρήτη

Καιρός: Νεφώσεις με βροχές και στα ανατολικά καταιγίδες, κατά τόπους ισχυρές τις πρωινές ώρες. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά της Κρήτης.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 8 με 9 και τοπικά στα δυτικά 10 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση από τις απογευματινές ώρες.

Θερμοκρασία: Από 07 έως 12 βαθμούς κελσίου.

Νησιά Ανατολικού Αιγαίου, Δωδεκάνησα

Καιρός: Νεφώσεις με βροχές και στα νότια σποραδικές καταιγίδες, κατά τόπους ισχυρές τις πρωινές ώρες. Λίγα χιόνια στα βόρεια. Βαθμιαία τα φαινόμενα στα βόρεια θα εξασθενήσουν.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 9 με 10 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση.

Θερμοκρασία: Από 08 έως 15 βαθμούς κελσίου. Στα βόρεια 4 με 6 βαθμούς χαμηλότερη.

Αττική

Καιρός: Νεφώσεις με βροχές ή χιονόνερο και χιονοπτώσεις στα ορεινά – ημιορεινά. Γρήγορα τα φαινόμενα θα σταματήσουν και από το μεσημέρι ο καιρός θα βελτιωθεί.

Άνεμοι: Βόρειοι βορειοανατολικοί 6 με 8, στα ανατολικά 9 με 10 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση από το μεσημέρι.

Θερμοκρασία: Από 03 έως 08 βαθμούς κελσίου.

Πρόγνωση για αύριο Παρασκευή 15-02-2019

Καιρός: στη Δυτική Ελλάδα αρχικά αίθριος, βαθμιαία θα αναπτυχθούν τοπικές νεφώσεις. Στην υπόλοιπη χώρα νεφώσεις με τοπικές βροχές ή χιονόνερο κυρίως στα ανατολικά ηπειρωτικά, την Εύβοια, τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, τις Κυκλάδες και την Κρήτη. Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά και ημιορεινά ηπειρωτικά, καθώς και σε περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας χώρας με χαμηλότερο υψόμετρο.

Άνεμοι: Στα δυτικά ανατολικοί βορειοανατολικοί 4 με 6 και στο Ιόνιο από το απόγευμα τοπικά 7 μποφόρ. Στα ανατολικά βόρειοι βορειοανατολικοί 6 με 7 και στο Αιγαίο 8 τοπικά 9 μποφόρ.

Θερμοκρασία: Σε χαμηλά επίπεδα. Τις πρωινές και βραδινές ώρες στα ηπειρωτικά θα σημειωθεί κατά τόπους παγετός, ο οποίος στα κεντρικά και βόρεια θα είναι τοπικά ισχυρός.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στρατηγική επιλογή της Υπουργού Τουρισμού Έλενας Κουντουρά η δυναμική αύξηση του τουριστικού ρεύματος από το Ισραήλ στη Ελλάδα.

Από

Έμβολος

14/02/2019

Περισσότεροι από 700.000 Ισραηλινοί θα επισκεφθούν τη χώρα μας το 2019

Στρατηγική επιλογή της Υπουργού Τουρισμού, κας Έλενας Κουντουρά, στο πλαίσιο της κυβερνητικής συνεργασίας Ελλάδας -Ισραήλ, αποτέλεσε η ενίσχυση των διμερών τουριστικών σχέσεων και η δυναμική αύξηση του τουριστικού ρεύματος από το Ισραήλ προς τη χώρα μας. Η Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια είναι σταθερά ο πρώτος προορισμός διακοπών των Ισραηλινών με διαφορά.

IMTM2 — **Η Υπουργός Τουρισμού, κα Έλενα Κουντουρά, με τον Υπουργό Τουρισμού του Ισραήλ, κ. Yariv Levin**

Το 2018 σημειώθηκε μεγάλη άνοδος άνω του 13% σε σχέση με το 2017 στις αφίξεις Ισραηλινών στην Ελλάδα, όπου ξεπέρασαν για πρώτη φορά τις 600.000.

Το 2019 νέα υψηλή αύξηση ως και 16% καταγράφεται ήδη στις προκρατήσεις και τον προγραμματισμό των αεροπορικών πτήσεων.

Περισσότεροι από 700.000 Ισραηλινοί τουρίστες αναμένεται να επισκεφτούν ελληνικούς προορισμούς την φετινή χρονιά.

Σε συνέχεια της εξαιρετικής διμερούς συνεργασίας στον τουρισμό, η κα Κουντουρά συναντήθηκε κατά την παρουσία της στη Διεθνή Έκθεση Τουρισμού ΙΜΤΜ του Τελ-Αβίβ με τον Υπουργό Τουρισμού του Ισραήλ, κ. Yariv Levin. Συζήτησαν περαιτέρω δράσεις για την αύξηση του τουριστικού ρεύματος μεταξύ των δύο χωρών με έμφαση στον θρησκευτικό και εκπαιδευτικό τουρισμό, καθώς και ενέργειες για την προσέλκυση από κοινού περισσότερων τουριστών από μακρινές (long-haul) αγορές της Ασίας και της Αμερικής. Όπως και για την προώθηση της κρουαζιέρας στην Ανατολική Μεσόγειο, με στρατηγική στόχευση στις ευρωπαϊκές αγορές.

Η Υπουργός στο πλαίσιο της ΙΜΤΜ πραγματοποίησε σειρά συναντήσεων με κορυφαίους tour operators και εκπροσώπους της ταξιδιωτικής αγοράς του Ισραήλ και εξασφάλισε την αύξηση των τουριστικών μεριδίων της Ελλάδας σε αφίξεις και πτητικά προγράμματα τα επόμενα χρόνια.

IMTM1 — Η Υπουργός Τουρισμού, κα Έλενα Κουντουρά, με τα στελέχη του ΕΟΤ στην Διεθνή Έκθεση Τουρισμού ΙΜΤΜ 2019 στο Τελ-Αβίβ

Η κα Κουντουρά παραχώρησε συνεντεύξεις στα κορυφαία ειδησεογραφικά και ηλεκτρονικά μέσα του Ισραήλ, WallaNews και Ynet, καθώς και στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο i24 News που εκπέμπει από το Ισραήλ σε 4 γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Εβραϊκά, Αραβικά) σε περισσότερες από 100 χώρες.

Ο ΕΟΤ είχε δυναμική παρουσία στην έκθεση ΙΜΤΜ με περίπτερο και με συμμετοχή αριθμού- ρεκόρ συνεκθετών, τις Περιφέρειες Ηπείρου, Κεντρικής Μακεδονίας, Νοτίου Αιγαίου, Θεσσαλίας, Κρήτης, Πελοποννήσου, τους Δήμους Καβάλας και Βόλου, και τουριστικές επιχειρήσεις.

Ομιλία του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη συζήτηση στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Από

Έμβολος

14/02/2019

Το Σύνταγμα αποτελεί το κεντρικό κείμενο, το πυρηνικό νομοθέτημα που κατοχυρώνει τη λαϊκή κυριαρχία και τον κοινοβουλευτισμό και από το οποίο αντλείται η δεσμευτικότητα αρχών και αξιών που συγκροτούν την ίδια τη δημοκρατική οργάνωση της Πολιτείας, το κράτος δικαίου και την κοινωνική προστασία και αλληλεγγύη. Η αναθεώρησή του επομένως αποτελεί μια κορυφαία θεσμική διαδικασία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Και νομίζω ότι από την πρώτη στιγμή εμείς την αντιμετωπίσαμε ως τέτοια, καθώς η πρόθεσή μας για την αναθεώρηση του Συντάγματος δεν είναι μια πρόθεση τελευταίας στιγμής, αλλά ήταν ευθαρσώς διατυπωμένη προεκλογικά και αμέσως μετά τις εκλογές στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης. Ήταν μια διαδικασία την οποία ξεκινήσαμε με ένα πλατύ διάλογο, τον επιδιώξαμε, δεν την περιορίσαμε στη σχετική συζήτηση στο Κοινοβούλιο.

Αντίθετα, όμως, επιχειρήσαμε να την ανοίξουμε στην ίδια την κοινωνία, στους συλλογικούς φορείς, στις κοινωνικές οργανώσεις, στις παραγωγικές δυνάμεις, τα πολύμορφα κινήματα. Επιχειρήσαμε, δηλαδή, να μην την αφήσουμε στην αποκλειστική αρμοδιότητα των ειδικών και των συνταγματολόγων, που ουδόλως βεβαίως τους υποτιμούμε, γιατί οφείλουν και αυτοί να παίξουν τον ειδικό τους ρόλο με βάση την τεχνική γνώση που κατέχουν.

Πάνω από όλα, όμως, επιχειρήσαμε να μην περιορίσουμε τη συζήτηση αυτή σε μια διαδικασία που θα αφορά αποκλειστικά το πολιτικό προσωπικό και γι’ αυτό η πρόταση, την οποία καταθέσαμε και την οποία συζητάμε σήμερα, δεν αποτυπώνει απλώς μία διάθεση διευθέτησης τεχνικών ζητημάτων. Αντίθετα, θα έλεγα ότι αντανακλά τη βούληση για αλλαγές και για μεταρρυθμίσεις που εκφράζουν και δικαιώνουν αιτήματα, κινήματα, κατά την εκτίμησή μας πλειοψηφικά λαϊκά αιτήματα.

Και την ίδια στιγμή λαμβάνει υπόψιν και τη συνθήκη της κρίσης, τα διδάγματα δηλαδή των τελευταίων ετών, το διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον, αλλά και τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κοινοβουλευτισμός από τις διαρκώς ενισχυόμενες εξωθεσμικές, εξωσυνταγματικές εξουσίες, διότι οι τεχνολογίες πειθάρχησης των σύγχρονων κοινωνιών και οι τεχνολογίες παράκαμψης των κανόνων της δημοκρατίας και της λαϊκής βούλησης διαρκώς εξελίσσονται σε μια σύνθετη και πολύπλοκη εποχή, την εποχή της οικονομικής παγκοσμιοποίησης.

Και είναι ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο που η πρότασή μας εκκινεί από την ανάγκη ενίσχυσης του Κοινοβουλίου ως θεσμού και κοιτίδα και πυρήνα της δημοκρατίας, αλλά ενίσχυσης και της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, αυτής που λαμβάνει την ψήφο εμπιστοσύνης των αιρετών, των αντιπροσώπων του ελληνικού λαού απέναντι ακριβώς σε αυτές τις εξουσίες που είναι πολλές στις μέρες μας, που δεν ανάγονται ευθέως σε αυτό που ονομάζουμε λαϊκή κυριαρχία: ανεξάρτητες αρχές, υπερεθνικοί οργανισμοί, διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και θα μπορούσα εδώ να απαριθμήσω πολλές άλλες.

Η ενίσχυση του Κοινοβουλίου και της εκλεγμένης κυβέρνησης, που αποτελεί άλλωστε και τον πρώτο άξονα της πρότασής μας, επιτυγχάνεται με έναν συνδυασμό αλλαγών που δημιουργούν όρους εμπέδωσης της πολιτικής σταθερότητας, αλλά και προϋποθέσεις για τετραετείς εκλογικούς κύκλους.

Σύντομα, λοιπόν, θα ήθελα να επαναλάβω τις προτάσεις αυτές που αφορούν αυτόν τον πρώτο άξονα της μεταρρύθμισης, την οποία εισηγούμαστε.

Πρώτον, την κατοχύρωση της λεγόμενης εποικοδομητικής ψήφου δυσπιστίας, τον θεσμό δηλαδή που επιβάλλει την ταυτόχρονη υπερψήφιση ενός νέου Πρωθυπουργού ως προϋπόθεση για να γίνεται δεκτή η πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουμε να ομαλοποιήσουμε τον εκλογικό κύκλο, να έχουμε σταθερές κυβερνήσεις και ας τις ονομάζετε εσείς αυτές τις κυβερνήσεις που παίρνουν την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου, των αιρετών εκπροσώπων του λαού, ως κυβερνήσεις «κουρελού».

Νομίζω, όμως, ότι αυτή είναι μία από τις απαραίτητες προϋποθέσεις πολιτικής εμπιστοσύνης μεταξύ μας για τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού, αν ομνύουμε κατά τα άλλα στην πολιτική σταθερότητα και στους εκλογικούς κύκλους, οι οποίοι πρέπει να ολοκληρώνονται.

Η δεύτερη πρόταση αφορά την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλή στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση, ώστε να μην επηρεάζεται ο κοινοβουλευτικός κύκλος από την αδυναμία επίτευξης συναινέσεων μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.

Η τρίτη πρόταση στον πρώτο άξονα αφορά την άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό, μόνο εφόσον η εξαντλητική διαδικασία δημιουργίας συναίνεσης μέσα στο Κοινοβούλιο αποτύχει, αν αποτύχει δηλαδή η διαδικασία αυτή για εξασφάλιση εκατόν ογδόντα ψήφων ευρύτερης συναίνεσης σε επτά διαδοχικές ψηφοφορίες. Και εκτιμώ ότι η πρόταση αυτή είναι σοφή, καθώς στην πραγματικότητα αποτελεί και ένα ισχυρό κίνητρο, μια ισχυρή πίεση ηθική και πολιτική στις εκάστοτε κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις, στα κόμματα που συγκροτούν το Κοινοβούλιο, προκειμένου να επιτυγχάνεται συναίνεση στο πρόσωπο του Προέδρου Δημοκρατίας, διότι το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να εκφράζει το σύνολο του έθνους και του ελληνικού λαού.

Και βεβαίως αυτή η πρόταση έρχεται σε αντίθεση με την πρόταση, σεβαστή κατά τα άλλα, που κατατέθηκε κατά τη διάρκειά της συζήτησης για την αναθεώρηση, από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, που μιλάει για εκλογή με εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές του Προέδρου της Δημοκρατίας σε περίπτωση που αποβεί άκαρπη η διαδικασία συναίνεσης στις πρώτες δύο ψηφοφορίες, διότι με αυτόν τον τρόπο η προεδρική εκλογή μετατρέπεται σε διορισμό από την εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία των εκατόν πενήντα έναν Βουλευτών, την εκάστοτε κυβέρνηση.

Το τέταρτο σημείο πάλι του πρώτου άξονα αφορά την υποχρέωση ο Πρωθυπουργός της χώρας να είναι εκλεγμένος Βουλευτής, ώστε να μην παραδίδονται τα κλειδιά της χώρας ερήμην του λαού σε κανέναν τεχνοκράτη Πρωθυπουργό, όσο σημαντικός και άριστος τεχνοκράτης και αν είναι. Διότι τώρα που έχουμε και την εμπειρία της κρίσης, γνωρίζουμε ότι οι Πρωθυπουργοί της χώρας οφείλουν να λογοδοτούν στον ελληνικό λαό και μόνο στον ελληνικό λαό και όχι σε άλλα κέντρα εξουσίας.

Και το πέμπτο σημείο του πρώτου άξονα αφορά την καθιέρωση ενός αναλογικού εκλογικού συστήματος, που θα λειτουργεί εξισορροπητικά στην ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας και την ίδια στιγμή θα ενεργοποιεί και θα ισχυροποιεί το νομοθετικό και ελεγκτικό ρόλο του Κοινοβουλίου, που από κομπάρσος θα μετατραπεί σε ένα πραγματικό πρωταγωνιστή της πολιτικής ζωής. Αυτός είναι ο πρώτος άξονας.

Ο δεύτερος άξονας της πρότασής μας αφορά αυτό που εμείς ονομάζουμε «αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής ζωής», αυτό που ίσως είναι το πιο σημαντικό σε ό,τι αφορά την κρίση θεσμών και εκπροσώπησης, την κρίση αξιών, την κρίση του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια.

Πρόκειται για προτάσεις που έρχονται να απαντήσουν στη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στο ίδιο το πολιτικό σύστημα και να καταπολεμήσουν στον πυρήνα την κρίση αντιπροσώπευσης, η οποία σχετίζεται με τη βαθιά διαδεδομένη, δυστυχώς, πεποίθηση στην κοινή γνώμη ότι το πολιτικό προσωπικό αποτελεί στην πραγματικότητα μία κάστα ξεχωριστή, η οποία ενδιαφέρεται κυρίως για την αναπαραγωγή προνομίων και όχι για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε, πρώτο και ίσως κορυφαίο και πιο συμβολικό απ’ όλα, την τροποποίηση του κατάπτυστου άρθρου 86 του Συντάγματος, ενός άρθρου που συμβολίζει ακριβώς την μετατροπή του πολιτικού προσωπικού σε κάστα, που θεωρούσε ότι θα πρέπει να έχει μία άλλη μεταχείριση από τον νόμο, καθώς η εξουσία αποτελεί κληρονομικό δικαίωμα ή αποτελεί μία ιδιότητα που δεν χάνεται -είναι η αντίληψη περί της νόμιμης ιδιοκτησίας της εξουσίας- μία κάστα που θεωρούσε πολλές φορές και θεωρεί ότι δικαιούται ειδικά προνόμια και ειδική ποινική μεταχείριση σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους πολίτες.

Γιατί η σύντομη παραγραφή για τα αδικήματα των Υπουργών που προβλέπει σήμερα το άρθρο 86 δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας μηχανισμός νόμιμης συγκάλυψης και συστημικού κουκουλώματος της εκτεταμένης πολιτικής διαφθοράς που ευδοκιμούσε στη χώρα, ιδιαίτερα την περίοδο των παχέων αγελάδων και βεβαίως, την περίοδο της απόλυτης κυριαρχίας του «παλιού πολιτικού συστήματος», όπως εμείς το ονομάζουμε.

Βεβαίως, εκτίμησή μας είναι ότι αν δεν έμπαινε ένα τέλος σε αυτό το συνεχές, δεν θα βρισκόμασταν σήμερα εδώ μπροστά σε αυτή την αναθεώρηση, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από όλες τις πλευρές. Διότι όλοι βάλλουν εναντίον αυτής της διάταξης, αλλά βεβαίως δεν έχουν κανέναν αντίλογο στο να δέχονται τις ευεργετικές συνέπειες αυτής της διάταξης τα στελέχη τους. Και βεβαίως θα μπορούσε να έχει αναθεωρηθεί, αν τα πιστεύουν αυτά που λένε, στην προηγούμενη αναθεώρηση, αλλά δεν συνέβη αυτό. Τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και το ΚΙΝΑΛ το ψήφισαν από κοινού στην αναθεώρηση του 2001.

Δεύτερη πρόταση στον άξονα που αφορά την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, είναι αυτή που αφορά τον περιορισμό της βουλευτικής ασυλίας μόνο σε αδικήματα που αφορούν την άσκηση των καθηκόντων του Βουλευτή. Να πάμε, δηλαδή, σε μία τελείως διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων, να μην ζητείται κάθε φορά η άρση της ασυλίας, θεωρώντας ότι η ασυλία είναι κάτι δεδομένο που θα πρέπει να ψηφίσουν οι Βουλευτές για να αίρεται. Αντιθέτως, θα πρέπει να ζητείται η ασυλία, όταν και εφόσον κρίνει η Ολομέλεια ότι πρόκειται για αδίκημα που αφορά την άσκηση καθηκόντων του Βουλευτή και όχι γενικότερα αδικήματα.

Η τρίτη πρόταση αφορά την κατοχύρωση περιορισμένων κοινοβουλευτικών θητειών για κάθε Βουλευτή, ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία πελατειακών δικτύων και συστημάτων που μετατρέπουν πολλές φορές τον Βουλευτή σε έμπορο εξυπηρετήσεων και τους εκλογείς σε πελάτες. Πρόκειται για μία πρόταση, για μία ρύθμιση, που πέραν της ουσιαστικής αξίας που έχει, έχει και μία ιδιαίτερη συμβολική αξία, να σταματήσει αυτή η σπέκουλα στην κοινή γνώμη, η εδραιωμένη πεποίθηση στην κοινή γνώμη ότι η ενασχόληση με την πολιτική είναι επάγγελμα και όχι λειτούργημα προς το δημόσιο συμφέρον.

Ο τρίτος άξονας της πρότασής μας αφορά την ενίσχυση της Δημοκρατίας και της εμπλοκής του λαϊκού παράγοντα, των πολιτών, στη λήψη των αποφάσεων. Αυτή η πρόταση έρχεται σε μεγάλο βαθμό και ως δικαίωση ενός μαζικού λαϊκού αιτήματος, ιδιαίτερα την περίοδο των κινητοποιήσεων ενάντια στην λιτότητα 2011-2012, του λαϊκού αιτήματος για περισσότερη και βαθύτερη Δημοκρατία και για τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.

Προτείνουμε, λοιπόν, την καθιέρωση λαϊκού δημοψηφίσματος, αλλά και τη λεγόμενη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, ενώ ταυτόχρονα θεσπίζουμε την υποχρέωση να κυρώνεται με δημοψήφισμα κάθε διεθνής συνθήκη, η οποία παραχωρεί κυριαρχικές αρμοδιότητες της χώρας σε διεθνείς οργανισμούς.

Είναι ακριβώς σε αυτό το σημείο που η άρνηση της Αντιπολίτευσης αναδεικνύει, θα έλεγα, μια βαθιά διαφωνία και ιδεολογική, αλλά και μια διαφορετική θεώρηση της ίδιας της αντίληψης που έχουμε για την πολιτική, σύμφωνα με την οποία η δουλειά του λαού είναι απλώς και μόνο να δίνει τη συγκατάθεσή του κάθε τέσσερα χρόνια σε κάποιους που γνωρίζουν, διότι οι πολλοί, ως αδαείς -ακούστηκε κι αυτό, η «αδαής πλειοψηφία»- είναι αυτοί οι οποίοι δεν γνωρίζουν, ενώ οι μεγαλοφυείς, που προέρχονται πολλές φορές και από πολιτικά τζάκια, είναι αυτοί που ξέρουν να χειρίζονται τα προβλήματα, άλλο αν αυτοί είναι που μας έριξαν στη χρεοκοπία τα προηγούμενα χρόνια.

Ο τέταρτος άξονας αφορά στον εξορθολογισμό των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους, με τη ρητή κατοχύρωση στο άρθρο 3 της αρχής της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους, αλλά και του υποχρεωτικού πολιτικού όρκου στις πολιτειακές και διοικητικές υποθέσεις. Κι εδώ νομίζω ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα, με απόλυτο σεβασμό, βεβαίως, στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των πολιτών, ένα βήμα στην κατεύθυνση της κατοχύρωσης του κοσμικού κράτους, που αποτελεί το θεμέλιο λίθο ενός οποιουδήποτε φιλελεύθερου Συντάγματος.

Και πάλι εδώ υπάρχει μία διαφορά -βαθιά, σεβαστή, αλλά υπάρχει μια διαφορά- και ιδεολογική, αν και μου κάνει εντύπωση που ο κ. Μητσοτάκης ειδικά έχει προσχωρήσει στην άποψη εκείνη που δεν αποτελούσε παλιότερα προσφιλή άποψη και γνώμη και τοποθέτηση όλων όσων ήθελαν ή θέλουν να αυτοαποκαλούνται φιλελεύθεροι. Φαίνεται, όμως, ότι η συνολικότερη μετατόπιση και του ιδίου και της Νέας Δημοκρατίας τον έχουν οδηγήσει σε αυτές τις θέσεις. Έχουμε μείνει να έχουμε να έχουμε τον φιλελευθερισμό μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με τα ζητήματα της οικονομίας -τον νεοφιλελευθερισμό μάλιστα- της ασυδοσίας της αγοράς, της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, της υποστήριξης των ελίτ, αλλά όχι σε ζητήματα που αφορούν κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, στοιχειώδη ζητήματα, θα έλεγα εγώ, για τη συγκρότηση μιας σύγχρονης φιλελεύθερης κοινωνίας, όπως η αρχή της θρησκευτικής ελευθερίας και της ανεξιθρησκείας.

Με το σχόλιο αυτό περνάω στον πέμπτο και τελευταίο άξονα της πρότασής μας, που αφορά την ενίσχυση της προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων και των κοινών αγαθών, που υπό τις σημερινές συνθήκες κυριαρχίας του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, απειλούνται διαρκώς. Εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να προστατευτούν, συνταγματικά, νομικά και πραγματικά από τις επιθέσεις μιας αγοραίας αντίληψης, η οποία δυστυχώς στις μέρες μας είναι κυρίαρχη και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, κατά τη δική μας εκτίμηση.

Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τώρα που σας παρουσίασα τις βασικές μας θέσεις και προτάσεις, να κάνω ορισμένα σχόλια πριν κατέλθω από το Βήμα. Από την πρώτη στιγμή σε αυτήν τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, σεβαστήκαμε απόλυτα το κύρος και την κεντρική σημασία αυτής της κορυφαίας θεσμικής διαδικασίας.

Θέλω να πω με λύπη ότι δεν μπορώ να πω το ίδιο για τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δεν θέλησε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Στην αρχή θέλησε να σαμποτάρει τελείως τον διάλογο, δεν συμμετείχε καθόλου στη διαδικασία του διαλόγου. Ακολούθως διάλεξε όχι τον δρόμο της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας, αλλά επέλεξε να παίξει παιχνίδια που αναδεικνύουν πολλές φορές μια αντιθεσμική συμπεριφορά, παιχνίδια συναλλαγής, να μετατρέψει τη συνταγματική αναθεώρηση σε μια παρτίδα πόκερ, να μην σεβαστεί καν τη συνταγματική επιταγή, που επιβάλλει την επιδίωξη ευρέων συναινέσεων για τη συνταγματική αναθεώρηση.

Και όταν λέω ότι έπαιξε παιχνίδια θα αναφερθώ συγκεκριμένα. Διότι στην αρχή μάς έλεγε: «Αν δεχτείτε το σύνολο των προτάσεών μας, θα μπούμε στη διαδικασία. Αν δεν δεχτείτε το σύνολο των προτάσεών μας, θα αποχωρήσουμε και δεν θα συμμετάσχουμε στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης», πρωτοφανές στα πολιτικά χρονικά.

Ξέρετε, είναι πρόσφατες οι συνεδριάσεις και πρόσφατες οι στιχομυθίες εδώ μέσα.

Κάτω από την κατακραυγή, βεβαίως, υποχώρησε από αυτήν τη στάση, γιατί όλοι κατάλαβαν, κύριε Κουμουτσάκο, ότι εάν επιμένατε στη θέση της μη συμμετοχής στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, τότε το επιχείρημα, που είναι ισχυρό επιχείρημα και αληθές, ότι αυτό θα το κάνετε μόνο και μόνο για να εμποδίσετε μία διαδικασία η οποία θα αναθεωρούσε και το άρθρο 86, όταν καταλάβατε, λοιπόν, ότι αυτό θα δημιουργούσε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, καθώς η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης και των δικών σας ψηφοφόρων θεωρεί ότι είναι ένα εξόχως προβληματικό, ντροπιαστικό για τη δημοκρατία μας άρθρο που πρέπει να αναθεωρηθεί, τότε αλλάξατε θέση.

Αλλάξατε θέση, συμμετείχατε στη διαδικασία εντός της Βουλής, όμως, συνεχίζατε να παίζετε ένα παιχνίδι, κατά την άποψή μου θεσμικά αποκρουστικό σε σχέση με το ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Θα θυμάστε όλοι σας αυτήν τη χαριτωμένη στιχομυθία που είχα με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όταν και ο ίδιος με χιούμορ μου απάντησε στην προηγούμενη συζήτηση. Όταν του είπα ότι μου θυμίζει έναν συμπαθή ποδοσφαιρικό παράγοντα, μου επισήμανε ότι δεν είναι Πρόεδρος, αλλά ήταν Αντιπρόεδρος.

Αλλά γιατί το είπα αυτό; Διότι, η στάση της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Μητσοτάκη στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν μια στάση αλλοπρόσαλλη και παραμένει μια στάση αλλοπρόσαλλη. Μια έλεγε ότι συμφωνεί, μετά ότι διαφωνεί. Μετά άλλαζε γνώμη και συμφωνούσε λίγο. Και ακολούθως πάλι διαφωνούσε πολύ. Και, όταν τελικά ρώτησα ποια είναι η πρότασή σας στο θέμα αυτό, απαντήσατε ότι θα το σκεφτείτε.

Και σήμερα, μετά από πολλή σκέψη μάλλον, συνεχίζετε και στο θέμα αυτό θεσμικά παιχνίδια. Λέτε ότι τελικά παρότι διαφωνείτε με την πρόταση που καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ψηφίσετε την πρόταση με την οποία διαφωνείτε. Αλλά μετά προσθέτετε ότι η πρόταση αυτή με την οποία διαφωνείτε και την οποία θα ψηφίσετε, δεν θα σας δεσμεύει. Και άμα, τρομάρα σας, γίνετε και Πρωθυπουργός, θα κάνετε ό,τι θέλετε εσείς, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων σας συναινέσεις, συνταγματικά έθιμα και αποφάσεις δικαστηρίων.

Ποια είναι η ντροπή; Οι θέσεις σας είναι ντροπή ή αυτά που λέω εγώ είναι ντροπή;

Σας ενοχλεί όταν ο πολιτικός λόγος γίνεται διεισδυτικός και καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός τι ακριβώς κάνετε. Διότι εσείς μας κατηγορείτε για κυβέρνηση–κουρελού, αλλά εσείς έχετε μετατραπεί σε μια αντιπολίτευση η οποία δεν έχει έρμα.

Θα συνεχίσω, λοιπόν, παρά το γεγονός ότι κατανοώ ότι σας εκνευρίζει. Εκνευρίζεστε, αλλά η στάση σας είναι εξαιρετικά θεσμικά επικίνδυνη, θα έλεγα, και θα σας εξηγήσω γιατί.

Διότι, αν το θέμα σας είναι ότι είστε τόσο σίγουρος ότι θα κερδίσετε τις επόμενες εκλογές και θα έχετε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των εκατόν πενήντα έναν στη Βουλή, γιατί τότε δεν ψηφίζετε όλα τα άρθρα τα οποία εμείς προτείνουμε και με τα οποία εσείς διαφωνείτε, ώστε να έχετε τα χέρια σας λυμένα;

Θα απαντήσετε όταν θα έρθετε στο Βήμα.

Αν η θεσμική σας προσέγγιση και όχι κάποια άλλη σκοπιμότητα είναι αυτή που καθοδηγεί τη θέση και την άποψή σας, τη θέση και άποψη ότι η αναθεωρητική Βουλή δεν δεσμεύει τίποτα και η δεύτερη τα καθορίζει όλα και αν ταυτόχρονα έχετε την απόλυτη σιγουριά της εκλογικής νίκης, δηλαδή ότι θα έχετε πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή, γιατί αποφασίζετε να εστιάσετε στο άρθρο αυτό, σε ένα κρίσιμο άρθρο και κρίσιμο όχι μόνο θεσμικά, αλλά κρίσιμο και πολιτικά, που αφορά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, με το οποίο μάλιστα εκ των προτέρων δηλώνετε τη διαφωνία σας ως προς την κατεύθυνση; Γιατί, λοιπόν, δεν τα ψηφίζετε όλα, ώστε να είστε σίγουρος, αφού λέτε ότι θα εκλεγείτε, να αλλάξετε και τα υπόλοιπα άρθρα, όπως επιθυμείτε;

Άρα, δεν είναι η σιγουριά η οποία σας καθοδηγεί, ούτε η θεσμική σας προσήλωση σε μία θέση, την οποία οψίμως ανακαλύψατε. Διότι, θυμίζω στο Σώμα ότι αναθεωρήσεις συνταγματικές έχουν γίνει πολλές και ουδέποτε αυτή η θέση και άποψη διατυπώθηκε επισήμως από τη δική σας παράταξη ως θέση και άποψη. Δεν υποτιμώ και δεν θα μπω στην ουσία της νομικής αντιπαράθεσης.

Θα σας πω, όμως, μονάχα τούτο: Το 1985, όταν έγινε η συνταγματική μεταρρύθμιση που αφορούσε ακριβώς αυτό το ζήτημα, το άρθρο 32 και τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, υπήρξε η βούληση της τότε Κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, που σε συνεργασία με την Αριστερά στη Βουλή είχε τότε την πλειοψηφία των εκατόν ογδόντα, για να μειώσει τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Εψηφίσθη, λοιπόν, αυτό ως κατεύθυνση στην πρώτη Βουλή.

Διαφώνησε τότε η παράταξη και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με Αρχηγό τότε τον αείμνηστο πατέρα σας, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ουδέποτε, όμως, βγήκε να πει στις εκλογές ζητώντας την ψήφο του ελληνικού λαού ότι «ψηφίστε με, διότι αν εκλεγώ και έχω εκατόν πενήντα έναν, εγώ που διαφωνώ με τη μείωση των αρμοδιοτήτων, θα αυξήσω τις αρμοδιότητες». Δηλαδή, αυτό που ψηφίστηκε ως κατεύθυνση στην πρώτη Βουλή, θα αλλάξω τη ροπή του στη δεύτερη Βουλή. Ουδέποτε το είπατε.

Τι κρύβεται, όμως, πίσω από όλο αυτό;

Εντάξει, τώρα θα σταματήσετε να αδυνατείτε να απαντήσετε και να κατανοήσετε, διότι τώρα θα μπω και στην ουσία.

Αυτό που κρύβεται είναι μια πολιτική σκοπιμότητα. Και θα σας πω αμέσως ποια είναι αυτή πολιτική σκοπιμότητα και τι κρύβεται από πίσω. Θέλετε να μας πείσετε ότι αυτό που κρύβεται είναι δήθεν ο φόβος σας μήπως εμείς παίζουμε πολιτικά παιχνίδια. Είναι ένα απολύτως αίολο επιχείρημα, από τη στιγμή που εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει ότι θέλουμε και εμείς είμαστε αυτοί που φέρνουμε στη Βουλή την πρόταση για την αποσύνδεση της προεδρικής εκλογής από τη διάλυση της Βουλής.

Εφόσον εμείς το φέρνουμε, τι είναι αυτό που σας απασχολεί; Λέτε τάχα ότι αυτό που σας απασχολεί είναι μην τυχόν αν εσείς έχετε κερδίσει στις εκλογές, σας δημιουργήσουμε πρόβλημα. Δηλαδή, αν εμείς θελήσουμε να εμποδίσουμε την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας πηγαίνοντας στην άμεση εκλογή, δηλαδή να εκλέξουμε Πρόεδρο από τον λαό μετά από επτά συνεχείς ψηφοφορίες που απαιτούν τους εκατόν ογδόντα Βουλευτές, ενώ εσείς σε αυτήν την εκδοχή θα θελήσετε, εάν έχετε την πλειοψηφία, να εκλέξετε Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τη Βουλή με εκατόν πενήντα μία ψήφους.

Μας λέτε δήθεν ότι αυτό που σας απασχολεί είναι το δήθεν θεσμικό ζήτημα –γιατί είναι και θεσμικό- μιας υποκρύπτουσας δικής μας πολιτικής σκοπιμότητας. Όμως, εγώ ευθαρσώς πριν από λίγες ημέρες σε τηλεοπτική μου συνέντευξη -προφανώς, για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ και όχι για δικό μου λογαριασμό- έχω μιλήσει και έχω δεσμευθεί πολιτικά –κάτι που εσείς δεν έχετε κάνει, κύριε Μητσοτάκη- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιτελεί τα καθήκοντά του εξαιρετικά και θα τον προτείνουμε να είναι και ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Αφήστε τώρα τις υπεκφυγές, γιατί είναι πολιτικό το ζήτημα και μην ψάχνετε υπεκφυγές.

Εσείς, λοιπόν, τι ακριβώς λέτε γι’ αυτό το ζήτημα;

Όταν εμείς ευθαρσώς έχουμε δηλώσει την πρότασή μας και για την αλλαγή του Συντάγματος, αλλά και τι προτείνουμε σε ό,τι αφορά το πολιτικό ζήτημα, εσείς, κύριε Μητσοτάκη, επιμελώς αποφεύγετε να τοποθετηθείτε για κάτι τέτοιο.

Αυτό, λοιπόν, με απλά λόγια σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης δεν θα προτείνει εκ νέου τον Προκόπη Παυλόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, διότι δεν επιθυμεί ο σημερινός Πρόεδρος να ανανεώσει τη θητεία του. Ίσως γιατί δεν θεωρεί ότι είναι καλός Πρόεδρος είτε γιατί έχει τάξει κάπου αλλού τη στήριξή του.

Τι κάνει για αυτό; Επιχειρεί να μετατρέψει τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης σε παρωδία, μαζεύει διάφορους αξιόλογους, κατά τα άλλα, συνταγματολόγους να του ενισχύσουν την άποψη ότι δεν παίζει ρόλο τι ακριβώς ψηφίζει στην πρώτη Βουλή, ψηφίζει μόνο το άρθρο αυτό, ενώ λέει ρητά ότι διαφωνεί στην κατεύθυνση και στο περιεχόμενο, ώστε να έχει το άρθρο αυτό εκατόν ογδόντα, ευελπιστώντας ότι στην επόμενη Βουλή θα έχει μαζί με το ΚΙΝΑΛ, προφανώς, εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές και να το αλλάξει για να καταφέρει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όχι τον σημερινό Πρόεδρο που εμείς προτείνουμε, αλλά κάποιον άλλον, ενδεχομένως κάποιο στέλεχος, νυν ή σε αποστρατεία, του ΚΙΝΑΛ.

Αυτή είναι όλη η σκοπιμότητα. Αυτό είναι όλο το πολιτικό παιχνίδι που κρύβεται πίσω από αυτήν την ιστορία που ξεκίνησε από χθες. Εμείς, λοιπόν, θα το πούμε καθαρά.

Υπάρχει μεγάλη ανησυχία, αλλά εάν θέλει, μπορεί να το διαψεύσει ο κ. Μητσοτάκης. Θα πάρει τον λόγο και θα πει «όχι, εμείς θα προτείνουμε τον Παυλόπουλο», οπότε όλη αυτή η ιστορία θα τελειώσει. Τον προκαλώ να το κάνει.

Όμως, εμείς θέλουμε καθαρά και ξάστερα να μιλήσουμε και τώρα, όπως και πάντα. Πρώτον, σε ό,τι μας αφορά, με τους θεσμούς δεν θα παίξουμε. Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει ότι αυτοί που σχεδίαζαν παρενθέσεις ήταν αυτοί που έκαναν πολιτική καριέρα με τα εθνικά μας θέματα, που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην κοινωνική λεηλασία της βαθιάς λιτότητας, που τα έδωσαν όλα, δεν διαπραγματεύτηκαν τίποτα και όταν είδαν ότι χάνουν τις επερχόμενες εκλογές, έφτιαξαν στο μυαλό τους σχέδια παρενθέσεων και περίμεναν να πέσει ξανά η εξουσία σαν ώριμο φρούτο.

Εμείς τέτοια παιχνίδια δεν θα παίξουμε. Εμείς πιστεύουμε ότι οι κυβερνήσεις που παίρνουν την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής δεν είναι κυβερνήσεις κουρελού, είναι κυβερνήσεις που παίρνουν την εμπιστοσύνη των εκλεγμένων, των αιρετών αντιπροσώπων του ελληνικού λαού και πρέπει να έχουν ορίζοντα τετραετίας.

Βέβαια, θα μου πείτε «μα, εσείς δεν κάνατε χρήση αυτής της δυνατότητας;». Ναι, γιατί το Σύνταγμα μας έδινε αυτή τη δυνατότητα. Και όποιος κι αν ήταν στη θέση μας, στη θέση της Αντιπολίτευσης σε μια στιγμή σκληρής πόλωσης, όταν το ίδιο το Σύνταγμα του δίνει αυτή τη δυνατότητα, δεν έχει άλλη επιλογή.

Όμως, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή έχουμε θεσμική ευθύνη και ενόραση για το μέλλον και δεν κάνουμε μεταρρύθμιση με το μυαλό μας στην τρέχουσα πολιτική συγκυρία, αλλά με ευθύνη για τις επόμενες γενιές, ερχόμαστε να απαντήσουμε και φέρνουμε την πρόταση αυτή για την Αναθεώρηση και αλλάζουμε το Σύνταγμα.

Εμείς, λοιπόν, παιχνίδια στο ζήτημα αυτό δεν θα παίξουμε. Βλέπουμε τη Συνταγματική Αναθεώρηση με θεσμική ευθύνη και όχι με βάση την τρέχουσα πολιτική συγκυρία. Λέμε στον ελληνικό λαό να γνωρίζει ότι στις επόμενες εκλογές, το φθινόπωρο, στο τέλος της συνταγματικής μας θητείας θα συγκρουστούμε πολιτικά και ιδεολογικά με τον κ. Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία για το ποια Ελλάδα θέλουμε, ποια οικονομία θέλουμε, ποια κοινωνία θέλουμε και η επιλογή του ελληνικού λαού θα είναι μια επιλογή βαθιάς και βαριάς ευθύνης.

Αυτή η επιλογή είτε θα δώσει σε εμάς τη δυνατότητα που βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια, που βγήκαμε από την κρίση, που μειώσαμε την ανεργία από το 28% στο 18%, που αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό. Είτε θα δώσει σε εμάς τη δυνατότητα να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία προς τα εμπρός ή θα δώσει την επιλογή στον κ. Μητσοτάκη, και στο βεβαίως ΚΙΝΑΛ, δηλαδή στα στελέχη, στους ανθρώπους που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία να παλινορθώσουν το σύστημα αυτό της εξουσίας που μας οδήγησε ως εδώ. Ο ελληνικός λαός θα είναι αυτός που θα αποφασίσει καθαρά και ξάστερα. Εμείς παιχνίδια υπονόμευσης και παρενθέσεων δεν παίζουμε.

Τέλος σε ό,τι αφορά στον κ. Μητσοτάκη και στο ΚΙΝΑΛ, θα ήθελα -γιατί τους ακολουθείτε πιστά, στενά σε όλες τις θέσεις και τις απόψεις- να σας πω πώς όσα σχέδια κι αν απεργάζεστε σήμερα, όσα κι αν έχετε συμφωνήσει μεταξύ σας, όσες θέσεις κι αν έχετε ήδη μοιράσει μεταξύ σας προκαταβολικά, ακόμα και αυτή του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, να ξέρετε το εξής: Κρατήστε τις ορέξεις σας, δεν χρειάζεται να αγχώνεστε, με ενενήντα Βουλευτές που θα αθροίζετε μαζί στην επόμενη Βουλή, Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν πρόκειται να βγάλετε.

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Από

Έμβολος

14/02/2019

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Άκουσα με προσοχή την ομιλία του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ και τις θέσεις και τις απόψεις του για τη συνταγματική Αναθεώρηση. Πρέπει να πω ότι είναι συνεκτικές και σίγουρα συνεπείς με τον ιδεολογικό πυρήνα των θέσεων του ΚΚΕ. Και σέβομαι απόλυτα την θέση του κόμματος που εκπροσωπεί, ότι κατά την άποψη του οι 180 βουλευτές θα πρέπει να είναι το ζητούμενο στην αναθεωρητική βουλή και όχι στην προτείνουσα βουλή. Οφείλω να επισημάνω, όμως, κ. Γενικέ Γραμματέα ότι το Σύνταγμα δεν ορίζει αυτό. Εάν το Σύνταγμα επέβαλε αυξημένη πλειοψηφία στην αναθεωρητική βουλή τότε θα το καθόριζε ρητώς.

Δεν μπορώ να πω όμως το ίδιο για την ομιλία του Πρωθυπουργού. Και ακούγοντας τον να διαβάζει την ομιλία του για το Σύνταγμα, σκεφτόμουν ότι ευτυχώς που νομίζετε κ. Τσίπρα ότι το ατού σας είναι η οικονομία και όχι τα συνταγματικά. Γιατί τότε θα ανησυχούσα ιδιαίτερα. Διότι για άλλη μια φορά επιδείξατε άγνοια βασικών ζητημάτων που αφορούν στο Σύνταγμα ή συνειδητή προσπάθεια διαστρέβλωσης των δικών μας θέσεων, καθώς και τώρα η μνήμη σας ήταν μάλλον επιλεκτική. Δεν αναφέρατε κ. Τσίπρα, στην ομιλία σας, ότι στην πρώτη μας συνάντηση την οποία είχαμε, λίγες εβδομάδες αφότου εξελέγην Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τον Ιανουάριο του 2016, σας είχα θέσει ο ίδιος το ζήτημα της Συνταγματικής αναθεώρησης καταθέτωντας σας τότε μια πρόταση τολμηρή αλλά και κατά την άποψη μας βαθιά δημοκρατική και σίγουρα απολύτως συνεπής με το θέμα του Συντάγματος. Ποια ήταν η πρόταση αυτή; Ελάτε να ψηφίσουμε μαζί: η Νέα Δημοκρατία, τα άρθρα τα οποία ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ να κριθούν αναθεωρητέα και ο ΣΥΡΙΖΑ τα άρθρα που η Νέα Δημοκρατία ζητά να κριθούν αναθεωρητέα, ώστε να προκύψει από την πρώτη, την προτείνουσα βουλή αυξημένη πλειοψηφία -άνω των 180 βουλευτών- και η επόμενη βουλή να μπορέσει με απλή πλειοψηφία να καθορίσει το περιεχόμενο του Συντάγματος. Ο λόγος για τον οποίον σας είχα καταθέσει αυτήν την πρόταση είναι απλός και έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ίδια η αναθεωρητική φιλοσοφία συμπεριλαμβάνει μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης βουλής, της προτείνουσας και της αναθεωρητικής βουλής δηλαδή, τη λαϊκή εντολή, τις εκλογές. Γι’ αυτό μεσολαβούν εκλογές μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κάλπης. Κατά συνέπεια, όταν ο λαός θα κληθεί να προσέλθει στις εκλογές, όποτε επιλέξετε, τελικά, να τις διεξάγετε, δεν θα ψηφίσει μόνο για κυβέρνηση αλλά θα ψηφίσει και για το περιεχόμενο των συνταγματικών διατάξεων. Εξού και δεν νοείται η προτείνουσα βουλή, κ. Κατρούγκαλε, να καθορίζει ούτε την κατεύθυνση, και πάντως σίγουρα όχι το περιεχόμενο των αναθεωρητέων διατάξεων. Τότε δεν θα είχε κανέναν λόγο η αναθεωρητική βουλή να έχει άποψη επί του συγκεκριμένου θέματος. Και σίγουρα δεν θα προνοούσε ο Συνταγματικός Νομοθέτης να έχουν μεσολαβήσει εθνικές εκλογές μεταξύ των δύο σταδίων της διαδικασίας.

Mε ρωτήσατε κ. Τσίπρα και μου απευθύνατε την πρόκληση: “γιατί δεν ψηφίζετε και τα υπόλοιπα άρθρα πλην του 32“. Δεν είναι μόνο το 32 τα οποίο ψηφίζουμε, δεν σας ενημέρωσαν καλά οι συνεργάτες σας, είναι και άλλα άρθρα στα οποία συμπίπτουμε. Λοιπόν σας επαναλαμβάνω την πρόταση μου, ψηφίστε όλα τα άρθρα που προτείνουμε εμείς αναθεωρητέα, να ψηφίσουμε και εμείς τα άρθρα που ζητάτε εσείς να αναθεωρηθούν. Αλλά όχι μισές δουλειές κ. Τσίπρα. Όχι μισές δουλειές. Εάν πιστεύετε τόσο πολύ στη δύναμη της λαϊκής εντολής, τότε δεν έχετε κανέναν λόγο να φοβηθείτε την πρόταση μας. Διότι πράγματι οι επόμενες εκλογές δεν θα έχουν ως μόνο αντικείμενο το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αλλά και το περιεχόμενο του Συνταγματικού Χάρτη. Και οι πολίτες, βέβαια, θα γνωρίζουν και τις δικές σας προτάσεις και τις δικές μας προτάσεις. Και φάνηκε όλη αυτή η ανασφάλεια την οποία προβάλατε στη μισή σας ομιλία, με σενάρια, για το τι θα γίνει αν προκύψει αυξημένη πλειοψηφία ή όχι. Μα κ. Τσίπρα, αν ήσασταν τόσο σίγουρος ότι θα κερδίσετε τις εκλογές δεν θα κάνατε καμία τέτοια συζήτηση. Θα περίσσευε το θέμα. Γιατί τέτοιο άγχος; Γιατί τέτοια ανασφάλεια; Γιατί αναγκάζετε τον Υπουργό σας και εισηγητή της αναθεωρητικής διαδικασίας να πηγαίνει στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες και να αφήνει υπονοούμενα ότι ενδεχομένως να μην προκύψουν οι 180 βουλευτές, διότι με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί η δυνατότητα στη Νέα Δημοκρατία με 151 βουλευτές να μπορεί να διαμορφώσει το σχετικό άρθρο; Δεν καταλαβαίνω. Αυτό το οποίο νομίζω ότι όλοι αντιλαμβάνονται είναι ότι μέσα από αυτή τη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση κάνετε μια πολιτική διαχείριση της διαφαινόμενης ήττας σας.

Όμως τα πράγματα, είναι πιο σημαντικά. Και πράγματι έχει δίκιο ο εισηγητής μας, ο κ. Τασούλας, δεν έχουν όλες οι βουλές το προνόμιο να συμμετέχουν σε μια αναθεωρητική διαδικασία. Είμαστε τυχεροί που έχουμε αυτό το προνόμιο. Το Σύνταγμα ρυθμίζει τα ζητήματα που άπτονται του πολιτικού και πολιτειακού χάρτη τα οποία θα πρέπει να τα βλέπουμε πέρα από το στενό εκλογικό μας ορίζοντα. Γιατί πράγματι το Σύνταγμα είναι η πυξίδα της Δημοκρατίας μας. Ως υπέρτατος νόμος ορίζει όλες τις πτυχές της ζωής στη χώρα. Κατά συνέπεια δεν πρέπει απλά να συμβαδίζει με τις ανάγκες του σήμερα. Αλλά πρέπει να ανταποκρίνεται και στα ζητούμενα του αύριο. Η Συνταγματική Αναθεώρηση αποτελεί κορυφαία στιγμή για το Κοινοβούλιο. Αποτελεί, όμως, και ώρα ευθύνης για την καθεμία και τον καθένα από μας ξεχωριστά. Δεν πρέπει να αποτελέσει μια χαμένη ευκαιρία λόγω της αδυναμίας των πολιτικών δυνάμεων να συγκλίνουν εκεί που χρειάζεται. Διότι η ίδια η αναθεωρητική διαδικασία προϋποθέτει εξ ορισμού και συναινέσεις από τη μια, και την ατομική ευθύνη των βουλευτών από την άλλη. Για να δανειστώ τους στίχους του Ανδρέα Κάλβου «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». Και σίγουρα θέλει αρετή και τόλμη η Συνταγματική Αναθεώρηση. Από την άποψη αυτή, η διαδικασία στην οποία όλοι συμμετέχουμε αποτελεί ένα μάθημα Δημοκρατίας. Αποτελεί όμως και μια ενεργή αξιολόγηση της ποιότητας της πολιτικής ζωής της χώρας. Η Αναθεώρηση λοιπόν γίνεται ο καθρέφτης του πολιτικού συστήματος στην τρέχουσα κατάστασή του.

Κυρίες και κύριοι,

Το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κορυφώνονται οι διαδικασίες της Συνταγματικής Αναθεώρησης είναι πρωτοφανές. Εδώ και μια δεκαετία η πατρίδα μας μαστίζεται από μια βαθιά κρίση. Η οικονομία αποδιαρθρώθηκε και συρρικνώθηκε. H συνοχή της κοινωνίας απειλείται. Ο λαϊκισμός έγινε εργαλείο πρώτα για την κατάκτηση της εξουσίας, και μετά για την άσκηση της εξουσίας. Οι θεσμοί υπονομεύθηκαν. Οι σαφείς -τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι σε μια ευνομούμενη Δημοκρατία- διαχωριστικές γραμμές μεταξύ νομοθετικής εξουσίας, εκτελεστικής εξουσίας και κυβέρνησης παραβιάστηκαν βάναυσα. Είναι το ίδιο το πολίτευμα που αμφισβητήθηκε στον πυρήνα του.

Έτσι αυτή η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης έχει και χαρακτήρα αποκατάστασης της δημοκρατικής λειτουργίας. Η Ελλάδα έχει σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, ανάγκη για μια αναγέννηση. Η οικονομία χρειάζεται επανεκκίνηση. Η κοινωνία χρειάζεται ενότητα κι ένα χειροπιαστό όραμα. Οι θεσμοί χρειάζονται ανασυγκρότηση και κύρος. Μια νέα Ελλάδα σαφώς και χρειάζεται ένα νέο Σύνταγμα. Ασφαλώς και το Σύνταγμα δεν είναι πανάκεια. Γιατί σήμερα το πρόβλημα της χώρας είναι περισσότερο πολιτικό και λιγότερο συνταγματικό. Ένα νέο Σύνταγμα, όμως, μπορεί να θεραπεύσει πολλές από τις χρόνιες παθογένειες της πατρίδας μας. Γι’ αυτό και μια γενναία, μια τολμηρή Αναθεώρησή είναι προϋπόθεση για να προχωρήσουμε μπροστά. Να αφήσουμε οριστικά πίσω μας την κρίση. Και η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει αυτή τη διαδικασία ως οδηγό για τις τολμηρές αλλαγές που χρειάζεται η πατρίδα μας.

Έχουμε καταθέσει 59 προτάσεις, προτάσεις για Αναθεώρηση σε 59 άρθρα. Περιμένουμε, έστω, και την τελευταία στιγμή η κυβερνητική πλειοψηφία να τις αντιμετωπίσει, να αντιμετωπίσει, έστω, κάποιες από αυτές με ανοιχτό πνεύμα.θα έρθω στη συνέχεια στις προτάσεις που θεωρώ ότι είναι οι πιο καθοριστικές. Να βάλει το καλό της χώρας πάνω από το πρόσκαιρο συμφέρον του κόμματος. Εξάλλου -δεν πρέπει να το ξεχνάμε- ότι στη διαδικασία της Αναθεώρησης ο κάθε βουλευτής έχει πλήρη αυτονομία να υπακούσει στη συνείδησή του. Δεν υπάρχει, τουλάχιστον δεν υπάρχει για τη Νέα Δημοκρατία, κομματική πειθαρχία στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Αυτή είναι μια πολιτική παράδοση την οποία πρέπει να συνεχίσουμε. Και με ενδιαφέρον διαπίστωσα ότι κάποιοι βουλευτές -λίγοι- του ΣΥΡΙΖΑ μίλησαν χθες με θάρρος. Και με διάθεση να ρίξουν γέφυρες και όχι να υψώσουν τείχη. Η χώρα, σήμερα, έχει ανάγκη από συναινέσεις κι όχι από ακραίες αντιπαραθέσεις. Σύντομα, αύριο, και σε ένα μήνα από τώρα, όταν οριστικοποιηθεί και η δεύτερη ψηφοφορία, θα γνωρίζουμε αν αυτές -τουλάχιστον στο επίπεδο του Συντάγματος- μπορούν να επιτευχθούν.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Στις δύο προτάσεις που συγκέντρωσαν τις απαιτούμενες πενήντα υπογραφές και κατατέθηκαν -του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας δηλαδή- αναδεικνύονται πράγματι κάποιες λίγες, δυστυχώς, καλοδεχούμενες συγκλίσεις. Αποκαλύπτονται, όμως, σε αυτές τις δύο προτάσεις και οι μεγάλες μας διαφορές. Διαφορές, που πράγματι, αποτυπώνουν δύο αντίθετους κόσμους. Άλλες αξίες, άλλες ιδέες, άλλη αντίληψη για τους θεσμούς. Άλλωστε, στον καθρέφτη της αναθεωρητικής διαδικασίας φαίνονται καθαρά οι διαθέσεις κάθε πολιτικού κόμματος. Φαίνεται τελικά πώς βλέπει ο καθένας το μέλλον της χώρας. Ποιος θέλει να πάει η πατρίδα του μπροστά και ποιος τη θέλει καθηλωμένη. Ποιος ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος και στις προκλήσεις, στις ανάγκες του μέλλοντος και ποιος αδιαφορεί. Τελικά, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το Σύνταγμα, δείχνει την πραγματική μας ταυτότητα: Δείχνει ποιος είναι πραγματικά προοδευτικός και ποιος είναι τελικά ο εκπρόσωπος της συντήρησης και της καθυστέρησης. Όπως αποκαλύπτεται και η πιθανή, για να μην προεξοφλήσω το τελικό αποτέλεσμα, πολιτική ιδιοτέλεια, με την οποία μπορεί να θυσιαστεί το εθνικό συμφέρον για να εξυπηρετηθούν πρόσκαιρες κομματικές επιδιώξεις. Και να χαθεί, τελικά, μια μεγάλη ευκαιρία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Πριν από τρεις μήνες ακριβώς -από το ίδιο βήμα- είχα προειδοποιήσει γι’ αυτό το οποίο δυστυχώς συμβαίνει σήμερα. Είχα πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει μέχρι και το Σύνταγμα ως εργαλείο για το δικό του συμφέρον. Ως μοχλό παρέμβασης στους θεσμούς. Και ως μια χειρολαβή για να κρατηθεί λίγο ακόμη στην εξουσία. Δυστυχώς επιβεβαιώνομαι. Και όχι μόνο σε αυτό.

Στο μεταξύ η Βουλή έχει υποστεί μία βίαιη διολίσθηση. Μεταβλήθηκε σε μια ρευστή πολιτική μάζα. Και επειδή ο Πρωθυπουργός καταλαβαίνω ότι ενοχλείται όταν χρησιμοποιούμε τον όρο πλειοψηφία-κουρελού, ας μας απαντήσει λοιπόν πως αλλιώς πρέπει να ορίσει μια πραγματικότητα όπου βουλευτές ανταλλάσσουν τις συνειδήσεις τους με αξιώματα, υπουργικά αξιώματα. Με βουλευτές που ανήκουν συγχρόνως σε δύο κοινοβουλευτικές ομάδες. Είτε μισθώνονται, επιστρατεύονται καλύτερα, μισθώνονται πολιτικά, για να μην παρεξηγηθώ από την κυβέρνηση για ορισμένο χρόνο ή για ειδικό σκοπό. Ή πως θα έπρεπε να χαρακτηρίσει κανείς μια πραγματικότητα όπου υπάρχουν βουλευτές, οι οποίοι στα χαρτιά δηλώνουν ανεξάρτητοι, αλλά έχουν εκχωρήσει προκαταβολικά και εν λευκώ την ψήφο τους, δηλαδή την ίδια τη συνείδησή τους, στον κ. Τσίπρα και την κυβερνητική πλειοψηφία; Έχουμε το παγκόσμιο παράδοξο, στην Ελλάδα να υπάρχουν δύο διαφορετικές «πλειοψηφίες»: Η μια η «τυπική» των 145 βουλευτών που συμμετέχουν στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία είναι μειοψηφία. Και υπάρχει και μια «άτυπη» ομάδα 151 βουλευτών «ειδικού σκοπού». Αυτοί επιστρατεύονται, κάθε τόσο και εναλλάσσονται κιόλας. Είμαι περίεργος να δω πως θα διαμορφωθούν αυτές οι πλειοψηφίες, στις ψηφοφορίες που θα γίνουν για τα άρθρα του Συντάγματος. Για να δούμε π.χ. ποια θα είναι η πλειοψηφία και αν θα βρεθεί πλειοψηφία για την αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος. Αλλά αυτοί οι βουλευτές επιστρατεύονται κάθε τόσο για να μετατρέψουν μια καθαρή μειοψηφία σε πλειοψηφία ευκαιρίας. Σε μία πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ με 6 βουλευτές «ΤΡΙΓΥΡΙΖΑ». Αυτό, όμως, αλλοιώνει την αντιπροσωπευτικότητα της Βουλής. Επιβαρύνει, όμως, και με πρόσθετο πολιτικό και ηθικό φορτίο την στάση που θα κρατήσουν, οι συγκεκριμένοι 6 βουλευτές στην διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης.

Γιατί, υπενθυμίζω για άλλη μια φορά ότι η Αναθεώρηση δεν είναι υπόθεση ούτε της εκτελεστικής εξουσίας ούτε των κομμάτων. Είναι αρμοδιότητα των βουλευτών και μόνο. Θέλει καθαρές θέσεις και θέλει και διαφανείς λειτουργίες. Τέτοια χαρακτηριστικά, δυστυχώς, η ατμόσφαιρα των τελευταίων μηνών δεν έχει. Άρα η συζήτηση αυτή προϋποθέτει, απ’ όλους μας, τη διάθεση να κάνουμε μια υπέρβαση. Δεν είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν τα προσωπικά πολιτικά αποθέματα ώστε αυτή την υπέρβαση να την κάνουν οι βουλευτές της συμπολίτευσης. Θέλω να ελπίζω, όμως, ότι δεν θα επιβεβαιωθώ και σε αυτή μου την πρόβλεψη.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Επειδή ο κ. Τσίπρας έκανε μια σύντομη αναδρομή της Αναθεωρητικής διαδικασίας έτσι όπως δρομολογήθηκε, επιτρέψτε μου να την παρουσιάσω και εγώ με την σειρά μου. Πιστεύω με έναν ελαφρώς πιο αντικειμενικό τρόπο. Προ τριετίας, είχατε εξαγγείλει την διαδικασία της Αναθεώρησης, έχοντας -αν θυμάμαι καλά- φωτίσει κατακόκκινη τη βουλή. Στη συνέχεια αναθέσατε αυτή τη διαδικασία σε μία επιτροπή διαλόγου. Σε αυτήν τη επιτροπή διαλόγου μπορεί να συμμετείχαν πρόσωπα τα οποία διακρίνονται στους χώρους τους, αλλά σίγουρα δεν είχαν καμία σχέση με το Σύνταγμα. Ούτε βέβαια διέθεταν εξειδικευμένες νομικές γνώσεις, ώστε να αντιλαμβάνονται τα όρια και την τεχνική της αναθεώρησης. Έτσι, η αυτή η σημαντική διαδικασία ευτελίστηκε εν τη γενέσει της. Ακόμη, βέβαια, και αυτό το πόρισμα της επιτροπής αγνοήθηκε. Επρόκειτο για ένα ακόμη επικοινωνιακό τέχνασμα.

Αυτό έγινε φανερό όταν ο ίδιος ο εισηγητής της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ο κ. Κατρούγκαλος, προσέφυγε σε θεσμικό λαϊκισμό. Διότι θέλω να θυμίσω, ότι ο κ. Κατρούγκαλος, δήλωνε οπαδός της συντακτικής συνέλευσης. Έτσι δεν είναι κ. Υπουργέ; Έχω εδώ τα σχετικά άρθρα, σας δείχνουν με λίγο πιο πλούσια κόμη τότε, ήταν η αντιμνημονιακή εποχή, όταν λέγατε, ξεκάθαρα, ότι απαιτείται συντακτική συνέλευση παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο τους περιορισμούς που το Σύνταγμα προβλέπει ώστε να προστατεύει την ίδια την Αναθεώρηση από κάθε διάθεση αυθαιρεσίας. Καταθέτω στα πρακτικά τα σχετικά άρθρα του κ. Κατρούγκαλου. Για πρώτη φορά, ακούστηκε από επίσημα χείλη σε εποχή δημοκρατικής ομαλότητας η πρόταση να εκτραπεί η αναθεωρητική βουλή, ουσιαστικά σε συντακτική Βουλή. Η Συντακτική Συνέλευση, έλεγε ο κ. Κατρούγκαλος, «θα προκύψει κινηματικά… με καταλύτη την αριστερά». Αυτά λέγατε και αυτά γράφατε. Λόγια του αέρα όπως αποδείχθηκαν τα οποία, όμως, παραβίαζαν ευθέως τη συνταγματική τάξη. Αναρωτιέμαι, αυτά διδάσκατε στα παιδιά; Διδάσκατε στα παιδιά -ως καθηγητής συνταγματικού- ότι μπορεί η Αναθεώρηση του Συντάγματος να προκύψει κινηματικά, με καταλύτη την αριστερά;

Σε καιρούς πολιτικής ομαλότητας, η αναθεωρητική διαδικασία είναι μια διαδικασία η οποία παίρνει χρόνο ώστε οι προτεινόμενες αλλαγές του Συντάγματος να συζητηθούν σε βάθος και να προκύψουν -όπου είναι αυτό δυνατόν- οι απαραίτητες συναινέσεις. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση άφησε την Αναθεώρηση, ουσιαστικά, στο ράφι. Την επαναφέρατε μόνο όταν σας εξυπηρετούσε πολιτικά. Θυμηθήκατε, κ. Τσίπρα, την Αναθεώρηση ακριβώς 31 μήνες αφότου είχατε ξεκινήσει τη σχετική συζήτηση. Είναι προφανές ότι η επιλογή του χρόνου δεν ήταν τυχαία. Επιχειρείτε να αλλαξετε την πολιτική ατζέντα από τα βάρη τα οποία επιβάλλατε στην κοινωνία: οικονομικά, κοινωνικά, ηθικά, εσχάτως και εθνικά. Στην πραγματικότητα, ο κ. Τσίπρας επιβεβαίωσε ότι, ουσιαστικά, δεν ενδιαφέρεται ούτε για το Σύνταγμα ούτε για την αλλαγή του. Γι’ αυτό κι έφερε την Αναθεώρηση στη Βουλή σε συνθήκες που, μάλλον, θα την καταστήσουν πολιτικά αναλώσιμη και θεσμικά ατελέσφορη. Και πιθανώς θα εξελιχθεί σε μια ακόμη χαμένη ευκαιρία.

Οι συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ήταν εξαιρετικά λίγες για ουσιαστικό διάλογο επί σχεδόν όλων των άρθρων του Συντάγματος. Η σχετική διαδικασία στην Αναθεώρηση του 2001 αλλά και την Αναθεώρηση του 2006 -ασχέτως του τελικού αποτελέσματος- είχε κρατήσει παραπάνω από 5 μήνες. Εδώ σε μόλις 18 συνεδριάσεις, σε μόλις 18 συνεδριάσεις, εξετάστηκαν περισσότερα από 80 άρθρα. Και η Αναθεώρηση έρχεται τώρα προς ψήφιση στην Ολομέλεια σε δύο συνεδριάσεις. Με άλλα λόγια, οι βουλευτές σε λίγες ώρες μόνο, καλούνται να συζητήσουν για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Για μια Αναθεώρηση που θα έπρεπε να συνιστά ευκαιρία για τη θεσμική επανεκκίνηση της χώρας.

Τα γεγονότα, λοιπόν, μιλούν από μόνα τους: Αυτός ο βιασμός της διαδικασίας φανερώνει το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ να βάλει και τη Συνταγματική Αναθεώρηση στον μύλο μιας άγονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν θα πω ότι είναι ντροπή, θα πω, απλά ότι είναι κρίμα. Όπως είναι και μια σημαντική πολιτική οπισθοχώρηση. Γιατί το πολιτικό σύστημα, τις τελευταίες δεκαετίες, είχε διαμορφώσει μια παράδοση να εκφεύγει η Συνταγματική Αναθεώρηση των πολιτικών αντιπαραθέσεων και της κομματικής πόλωσης. Εγώ συμμετείχα -βλέπω τον κ. Λοβέρδο που συμμετείχε και αυτός στην Επιτροπή- ως νέος εκλεγμένος βουλευτής τότε στην αναθεώρηση της πρώτης τετραετίας της κυβέρνησης Καραμανλή το 2005-2006. Έχω εξαιρετικά ευχάριστες αναμνήσεις από αυτή την εμπειρία, διότι πράγματι, θυμάμαι ότι μπορέσαμε να αφήσουμε στην άκρη τις στείρες κομματικές αντιπαραθέσεις. Και τότε υπήρχε πολύ μεγάλη ένταση. Αλλά κατορθώσαμε να συζητήσουμε και να ακούμε τουλάχιστον αυτά τα οποία λέγαν οι συνομιλητές μας. Και επιχειρήσαμε με καλή διάθεση να διαμορφώσουμε ένα κοινό τόπο όπως το ίδιο το Σύνταγμα επιβάλλει.

Αυτό λοιπόν το κεκτημένο, γιατί αυτό είναι πραγματικά το κεκτημένο, όλων των Αναθεωρητικών διαδικασιών, ασχέτως αν στη συνέχεια κάποιοι υποχώρησαν. Αν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου εγκατέλειψε την προσπάθεια για την αλλαγή του άρθρου 16. Αλλά το κεκτημένο της διαδικασίας ήταν πάντα συναινετικό. Αυτό, λοιπόν, το κεκτημένο το πετάτε στη φωτιά του πολιτικού αμοραλισμού, ενός αμοραλισμού που δυστυχώς βλέπει παντού αντιπάλους, τους οποίους επιχειρεί να καταστρέψει με κάθε τρόπο. Ούτως ή άλλως, δεν είχατε καμία διάθεση να σεβαστείτε όχι μόνο τις πολιτικές παραδόσεις, αλλά και τις θεσμικές λειτουργίες. Αρχικά προτείνατε να τεθούν προτάσεις σας σε δημοψήφισμα. Συμβουλευτικό δημοψήφισμα μας λέγατε τότε, ενώ το ξέρετε πολύ καλά ότι το άρθρο 110 προδιαγράφει με απόλυτη σαφήνεια και αυστηρότητα τη συνταγματική διαδικασία. Κι έκτοτε, επιμένετε ότι πρέπει η σημερινή Βουλή όχι μόνο να προτείνει τα προς αναθεώρηση άρθρα, ούτε καν να ορίσει τη γενική τους κατεύθυνση, αλλά, αντιθέτως, να καθορίσει εκ των προτέρων και το περιεχόμενο το οποίο θα ψηφίσει η επόμενη Βουλή. Ενώ από το Σύνταγμα προβλέπεται ότι αυτό το κάνει μόνον η Αναθεωρητική Βουλή. Επιχειρείτε, δηλαδή, με αυτά τα οποία λέει ο εισηγητής σας και με αυτά τα οποία περίπου είπατε και εσείς κ. Τσίπρα να παραβιάσετε και το πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος. Σύμφωνα με το οποίο, η σύνθεση της πρώτης -της προτείνουσας- Βουλής προτείνει τα άρθρα προς τροποποίηση ενώ η επόμενη καθορίζει το ακριβές περιεχόμενό τους. Κάνατε μια απαξιωτική αναφορά στον λόγο σας σε μια συνάντηση που είχα με κουρφαίους Συνταγματολόγους. Ηταν απαξιωτική η αναφορά σας κ. Τσίπρα γιατί όλοι οι Συνταγματολόγοι -μάλλον σχεδόν όλοι οι Συνταγματολόγοι- ενστερνίζονται αυτή την άποψη. Ότι δηλαδή, η προτείνουσα βουλή, δεν μπορεί να δεσμεύσει την Αναθεωρητική βουλή ούτε καν ως προς την κατεύθυνση και σίγουρα όχι ως προς το περιεχόμενο των Αναθεωρητέων διατάξεων. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας ξαναδιαβάσω εδώ τις τοποθετήσεις των κορυφαίων Συνταγματολόγων, τοποθετήσεις τις οποίες συμμερίζονταν και κορυφαίοι Συνταγματολόγοι, όπως ο καθηγητής Μάνεσης, ο καθηγητής Τσάτσος, που δεν είναι πια εν ζωή.

Διότι το Σύνταγμα είναι πάρα πολύ ξεκάθαρο. Όπως σας είπα και στην εισαγωγή της ομιλίας μου, είναι ξεκάθαρο για να έχει ο λαός το δικαίωμα να εκφραστεί μεταξύ των διαθέσιμων επιλογών στις εκλογές που μεσολαβούν. Να γνωρίζουν, δηλαδή, να οι πολίτες πώς θέλει το νέο Σύνταγμα το κάθε κόμμα. Και με την ψήφο τους να ορίζουν οι ίδιοι τις αλλαγές που επιθυμούν. Γιατί, λοιπόν, κ. Τσίπρα αρνείστε αυτό που ρητά προβλέπει το Σύνταγμα; Και στο οποίο συμφωνούν, πρακτικά, όλοι οι συνταγματολόγοι που το ερμηνεύουν. Και αυτό που, τελικά, επιτάσσει, είναι ο σεβασμός στη λαϊκή βούληση. Γιατί αρνείστε να αποφασίζουν, επιτέλους, οι Έλληνες για όσα τους αφορούν; Τελικά φαίνεται ότι φοβάστε πολύ τη λαϊκή ψήφο στις επόμενες εκλογές; Αλλά, ότι και να συζητηθεί σε αυτή τη βουλή, όσες ψηφοφορίες επί παρεμπιπτόντων διαδικαστικών θεμάτων και αν οργανωθούν, η επόμενη βουλή, είναι αυτή που τελικά θα κρίνει το ζήτημα αυτό. Interna corporis, τα εσωτερικά ζητήματα της βουλής τα αποφασίζει μόνο η ίδια η βουλή. Αλλά όλα αυτά, ως κινήσεις τακτικής, επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά ότι έχετε έλλειψη σεβασμού για τη λαϊκή ετυμηγορία. Μια λαϊκή ετυμηγορία την οποία επιχειρείτε με κάθε τρόπο να χειραγωγήσετε. Όπως επιχειρείτε να παραβιάσετε και τη συνταγματική τάξη, δήθεν δεσμεύοντας την επόμενη αναθεωρητική Βουλή.

Όπως σας είπα, λοιπόν, κ. Τσίπρα, υπάρχει και άλλος δρόμος. Επαναλαμβάνω την πρόταση μου: ελάτε να ψηφίσουμε από κοινού όλα τα άρθρα τα οποία εσείς κρίνετε ως αναθεωρητέα και θα ψηφίσουμε και εμείς τα δικά σας. Και αν αυτό σας πέφτει λίγο βαρύ και δύσπεπτο, διότι ίσως προεξοφλείτε το εκλογικό αποτέλεσμα, μπορώ να επανέλθω και με μια ελαφρά συρρικνωμένη εκδοχή της πρότασης μου. Για εμάς 2 άρθρα, το άρθρο 16 και το άρθρο 24, είναι άρθρα κορυφαίας πολιτικής σημασίας. Διαλέξτε λοιπόν κ. Τσίπρα 2 άρθρα, απ’ αυτά τα οποία εμείς δεν θέλουμε να αναθεωρηθούν, αυτά τα οποία θεωρείτε εσείς ότι είναι τα πιο σημαντικά, και εγώ δεσμεύομαι ότι θα τα ψηφίσουμε και θα τα κρίνουμε αναθεωρητέα, αν και εσείς συμφωνήσετε εδώ και τώρα στην Αναθεώρηση του 16 και του 24. Όποια θέλετε. Εκκλησία; Δημοψήφισμα; Όποια άρθρα θέλετε. Αν έχετε τέτοια πίστη αν στην εκλογική σας επικράτηση, φαντάζομαι ότι δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε από την πρόταση μας.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Ας δούμε λίγο την ουσία των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, έστω κι αν αυτές αφορούν μια περιορισμένη αναθεώρηση: Τι προτείνετε κ. Τσίπρα στους πέντε άξονες τους οποίους μας παρουσιάσατε; Πρώτον -να δούμε και που συμφωνούμε- κάποιες αυτονόητες και ώριμες αλλαγές, όπως αυτή περί ευθύνης βουλευτών και υπουργών. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω ότι το 2006 -ως βουλευτής με κάποιους τολμηρούς, η αλήθεια είναι, συναδέλφους- είχα προτείνει τότε την αναθεώρηση του άρθρου 86. Βέβαια, τότε δεν βρήκα καμία στήριξη από τον Συνασπισμό, αλλά αυτό το προσπερνώ. Πάντως είναι βέβαιον ότι το ζήτημα αυτό είχε τεθεί από το παρελθόν. Είναι, επίσης, βέβαιο ότι οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για να αναθεωρηθεί το άρθρο 86, όσον αφορά την αποσβεστική προθεσμία και το ειδικό καθεστώς προστασίας που απολαμβάνουν οι υπουργοί, αλλά και το άρθρο περί ασυλίας βουλευτών, πίσω από το οποίο κρύβονται τώρα παλιοί σας συναγωνιστές και συνέταιροι στην εξουσία. Ο κ. Καμμένος κρύβεται τώρα πίσω από αυτό το άρθρο για να μην πάει στο δικαστήριο να δικαστεί όπως οι κοινοί θνητοί-για να αναδεικνύουμε λίγο και την υποκρισία της στάσης σας. Σε αυτά, τουλάχιστον όμως, συμφωνούμε. Είναι το ελάχιστο στο οποίο μπορούμε φαίνεται να συμφωνήσουμε.

Προτείνετε, επίσης, κάποιες διατάξεις-ευχολόγια χωρίς καμία ουσιαστική αξία που κατατίθενται προφανώς μόνο για λόγους εντυπώσεων. Δεν τολμήσατε καν να τις αναφέρετε σήμερα στην ομιλία σας. Θα σας θυμίσω, όμως, ότι μιλάτε για μη ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, όταν εσείς οι ίδιοι είστε που έχετε απαξιώσει τη Δ.Ε.Η. και πουλάτε τις μονάδες της. Πόση υποκρισία κ.Τσίπρα; Πόση υποκρισία πια;

Άλλες διατάξεις που θεωρούμε ότι είναι αχρείαστες, όπως τα ζητήματα σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας. Να σας θυμίσω κ.Τσίπρα ότι αυτό το οποίο εσείς αποκαλείτε “θρησκευτική ουδετερότητα”, ουσιαστικά ήδη κατοχυρώνεται στο άρθρο 13, το οποίο με απόλυτη σαφήνεια κατοχυρώνει -χωρίς καμία αμφισβήτηση- τη θρησκευτική ελευθερία όλων των Ελλήνων πολιτών και όσων διαμένουν στην Ελλάδα. Τέτοιο ζήτημα, λοιπόν, δεν υφίσταται. Τα ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας μπορούν να ρυθμιστούν με κοινό νόμο. Και προφανώς, όχι με πρωτοβουλίες, όπως αυτές που αναλαμβάνετε, ώστε στην ουσία να βγάλετε από τη την επίσημη μισθοδοσία του κράτους 10.000 κληρικούς, για να κάνετε 10.000 διορισμούς. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός της ρύθμιση την οποία φέρνετε.

Προτείνετε όμως και κάποιες διατάξεις οι οποίες είναι ευθέως διαλυτικές, όπως η απλή αναλογική. Η συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής, θα οδηγήσει τη χώρα σε ακυβερνησία και χάος. Άλλες διατάξεις φαινομενικά ακούγονται ωραίες, υπονομεύουν όμως τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπως η πρότασή σας για τη διεύρυνση του θεσμού των δημοψηφισμάτων. Αλήθεια ποιοι το προτείνουν αυτό; Εσείς που ευτελίσατε, εξευτελίσατε τον θεσμό των δημοψηφισμάτων όταν κάνατε την περιβόητη κωλοτούμπα το 2015; Ζητήσατε από τους Έλληνες να ψηφίσουν. “Όχι” ψήφισαν, “ναι” τους δώσατε μια εβδομάδα μετά. Ανέντιμη, όμως, είναι και η πρότασή σας για την αναθεώρηση του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τι μας είπατε κ.Τσίπρα; Δεν ξέρω αν το είπατε εν τη ρύμη του λόγου σας ή αν αντιληφθήκατε το βαθύ κυνισμό όσων είπατε αναφερόμενος σε αυτά τα οποία κάνατε το 2015. Τι μας είπατε τότε; “Α, μα το Σύνταγμα μας έδινε τη δυνατότητα να ρίξουμε την κυβέρνηση. Αλλά τώρα ως υπεύθυνος πολιτικός ηγέτης έρχομαι να αλλάξω το Σύνταγμα για να μη δώσω στο μέλλον τη δυνατότητα σε κάποιον άλλον να κάνει το ίδιο που εγώ έκανα πριν από κάποια χρόνια”. Κύριε Τσίπρα είστε αθεράπευτα κυνικός και είστε ο τελευταίος που μπορεί να μιλά για την αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και για την αποσύνδεση του από τη διαδικασία των πρόωρων εκλογών, όταν εσείς χρησιμοποιήσατε ακριβώς αυτή την πρόβλεψη του Συντάγματος για να ρίξετε την προηγούμενη κυβέρνηση.

Αυτό το οποίο θέλετε να κάνετε, είναι τελικά να καταλήξετε σε ένα πρόχειρο Σύνταγμα στα μέτρα σας, εμποδίζοντας κάθε μεταρρυθμιστική αλλαγή για πολλά χρόνια. Ο κ. Κατρούγκαλος, εξάλλου, σε μια δημόσια τοποθέτησή του το είχε ομολογήσει. Ο βασικός σας στόχος, είχατε πει κ. Κατρούγκαλε, είναι να αποτρέψετε, να “κάψετε” δηλαδή, τη δυνατότητα η Νέα Δημοκρατία να αλλάξει το άρθρο 16 για την Ανώτατη Παιδεία. Αυτός είναι ο πραγματικός σας σκοπός. Θέλετε να πάτε σε μια μικρή αναθεώρηση ώστε να παραπέμψετε στο απώτατο μέλλον σημαντικές συνταγματικές αλλαγές που αφορούν καίρια ζητήματα, όπως η αλλαγή του άρθρου 16.

Μου κάνει εντύπωση, όμως, εσείς που είστε φιλελεύθεροι, μεταρρυθμιστές, προοδευτικοί, γιατί στην πρότασή σας για την Αναθεώρηση αρνείστε οποιαδήποτε αλλαγή σε κεφάλαια που αφορούν: τη δημόσια διοίκηση, την παιδεία, την ανάπτυξη, τη δικαιοσύνη, τη δημοσιονομική σταθερότητα, το περιβάλλον. Όλοι αυτοί είναι οι τομείς στους οποίους χρειαζόμαστε τολμηρές μεταρρυθμίσεις μένουν όμως απ’ έξω από το στενό πυρήνα των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς εισηγούμαστε μια σειρά από τολμηρές συνταγματικές αλλαγές, που απαντούν στις απαιτήσεις των καιρών. Και, βέβαια, δεν είναι τυχαίο ότι προς το παρόν -ίσως αν ο κ. Τσίπρας αποδεχθεί την πρότασή μου να έχουμε κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις- έχετε αποδεχθεί μόνο δύο άρθρα από αυτά τα οποία εμείς έχουμε προτείνει προς Αναθεώρηση. Ένα εκ των οποίων, μάλιστα, αφορά τα δικαιώματα των κοινοβουλευτικών μειοψηφιών. Προφανώς φροντίζετε από σήμερα για αυτά τα οποία σας περιμένουν αύριο.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σαφή: Εμείς καταθέτουμε μια τολμηρή δέσμη μεταρρυθμίσεων που κινούνται σε τρεις άξονες: Ο πρώτος σκοπός είναι η διασφάλιση της πολιτικής ομαλότητας και της ισορροπίας των θεσμών, που εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους και της Δημοκρατίας. Αν κάτι χρειάζεται, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η χώρα μας, είναι μια λειτουργική δημοκρατία, που θα εγγυάται την πολιτική σταθερότητα αλλά θα εξασφαλίζει και τη διάκριση των εξουσιών και κυρίως τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Με ένα κράτος αμερόληπτο και αποτελεσματικό. Δεύτερον, η πρότασή μας προωθεί την οικονομική σταθερότητα και την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Δεν είναι δυνατόν τα κεφάλαια αυτά να μείνουν έξω από τη συζήτηση όταν βγαίνουμε από μια πολυετή κρίση η οποία είναι πρωτίστως οικονομική. Θέλουμε συνταγματικές διατάξεις που θα διευκολύνουν να δημιουργήσουμε ένα ορθολογικό οικονομικό περιβάλλον για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Και τρίτον, προωθούμε προτάσεις που ενισχύουν την αλληλεγγύη στην βάση της κοινωνίας και την αξιοκρατία. Επαναλαμβάνω: την αξιοκρατία, σε όλες τις βαθμίδες του κράτους, ώστε όλοι οι Έλληνες να έχουν ίσες ευκαιρίες προόδου και να απελευθερωθεί το σπουδαίο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος: Προτείνουμε διατάξεις που εξασφαλίζουν τη συνέχεια και την αποτελεσματικότητα του κράτους. Εμείς πάμε ένα βήμα παραπέρα από εσάς. Θέλουμε να καθιερώσουμε σταθερό εκλογικό κύκλο και να περιορίσουμε ακόμη περισσότερο από τις δικές σας προτάσεις τους λόγους πρόωρης διάλυσης της Βουλής. Και, ναι, αποσυνδέουμε την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής. Κάτι που έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία τώρα διότι πρέπει να διασφαλιστεί επιτέλους η πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Και επειδή σας άκουσα να σχολιάζετε την πρότασή μας και τη στάση μας απέναντι σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, επιτρέψτε μου να γίνω λίγο πιο αναλυτικός κ.Τσίπρα: συμφωνούμε -κι εσείς κι εγώ- στην κατεύθυνση του άρθρου 32. Τι εννοώ συμφωνούμε στην κατεύθυνση; Συμφωνούμε ότι πρέπει να βρούμε έναν τρόπο η Βουλή να μη διαλύεται σε περίπτωση που δεν καταφέρνει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτή είναι η κατεύθυνση και σε αυτό συμφωνούμε. Αυτό είναι το μείζον ζήτημα. Διαφωνούμε στον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και πράγματι εμείς, μετά από έντονη εσωτερική διαβούλευση που είχαμε και στην οποία ακούστηκαν πολλές διαφορετικές προτάσεις, καταλήξαμε τελικά στην πρόταση ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει -σε περίπτωση που η Βουλή δεν καταφέρει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αυξημένη πλειοψηφία- να εκλεγεται με απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών. Κάτι το οποίο σας θυμίσω ότι έχει ξαναγίνει στην πρόσφατη κοινοβουλευτική ιστορία. Δεν είναι κάτι καινούριο. Και ο λόγος για τον οποίον καταλήγουμε σε αυτή την πρόταση έχει να κάνει πρωτίστως με το γεγονός ότι δεν γίνεται να έχουμε δύο διαφορετικούς τρόπους εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Δεν γίνεται από τη μια να επιζητούμε τη συναίνεση και να εκλέγουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας με 200 βουλευτές και από την άλλη, όταν αυτή δεν επιτυγχάνεται να προσφεύγουμε στο λαό. Και ένας Πρόεδρος ο οποίος δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει τη συναίνεση στη Βουλή, να εκλέγεται με αυξημένη λαϊκή νομιμοποίηση αναβαπτισμένος από τη λαϊκή κάλπη. Θα έχουμε έτσι δύο διαφορετικά είδη Προέδρων. Και αυτό είναι πρόβλημα για ένα πολίτευμα το οποίο είναι Προεδρευομένη Δημοκρατία και στο οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει καθορισμένες αρμοδιότητες. Άρα, όπως βλέπετε κ. Τσίπρα, εμείς δεν μπαίνουμε στη συζήτηση για το ποιος πρέπει να είναι ή να μην είναι ο επόμενος ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και πρέπει να είστε πολύ απελπισμένος για να πιάνετε στο στόμα σας τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να τον εμπλέκετε στα δικά σας κομματικά παιχνίδια. Διότι αυτό κάνετε αυτή τη στιγμή.

Προτείνουμε ακόμη την αναβάθμιση της Βουλής. Με κανόνες καλής νομοθέτησης και με ενίσχυση του ρόλου της μειοψηφίας. Ενώ αποκτά και συνταγματική κατοχύρωση με την πρότασή μας η καταπολέμηση της κακονομίας και της πολυνομίας. Προτείνουμε, μου κάνει εντύπωση που δεν βρήκατε μια κουβέντα να πείτε για αυτό κ. Τσίπρα, ίσως το αναφέρετε στη δευτερολογία σας ή μιλήσει για αυτό ο υπουργός Δικαιοσύνης, τη θωράκιση της Δικαιοσύνης. Η επιλογή των ανωτάτων δικαστικών να περιέρχεται από την κυβέρνηση στη Βουλή. Δεν θεωρείτε ότι αυτό είναι μια τολμηρή μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία; Τοποθετηθείτε λοιπόν επ’ αυτού, εσείς που κόπτεστε για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Προτείνουμε μία σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση, με αξιοκρατία και αξιολόγηση, ανταποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα και με το ΑΣΕΠ σε κεντρικό ρόλο για όλα τα επίπεδα. Προτείνουμε την αληθινή ενδυνάμωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Περισσότερες αρμοδιότητες, αυξημένοι πόροι, αυξημένη λογοδοσία των αιρετών. Προτείνουμε επίσης την ενίσχυση του κράτους πρόνοιας. Με συνταγματική καθιέρωση του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, πολιτική που ξεκίνησε η Νέα Δημοκρατία επί υπουργίας Γ. Βρούτση, την οποία πολεμήσατε και στη συνέχεια υιοθετήσατε. Προτείνουμε ένα σταθερό, αναπτυξιακό και οικονομικό περιβάλλον και εισάγουμε κανόνες που αποτρέπουν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, όπως μας συνιστά να κάνουμε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δεν θεωρείτε ότι -σε μια εποχή που η χώρα έχει ακόμα τεράστια δυσκολία να δανειστεί από τις αγορές, έχει έλλειμμα αξιοπιστίας, όλοι μπορεί να μας περιμένουν στη γωνία και να επιφυλάσσονται για το εάν η χώρα μπορεί να γυρίσει στις παλιές κακές συνήθειες- μια τέτοια Συνταγματική κατοχύρωση θα διευκολύνει την προσπάθεια της χώρας να μπορεί να δανείζεται από τις αγορές; Και επίσης θα βάλει και ένα σαφές Συνταγματικό πλαίσιο στη Δικαιοσύνη, ώστε και η Δικαιοσύνη όταν παίρνει αποφάσεις που αφορούν δημοσιονομικά ζητήματα να μην το κάνει αυθαίρετα, αλλά μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Δεν θεωρείτε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν πραγματικά χρήσιμο; Δεν σας άκουσα να λέτε τίποτα για αυτό. Οι προτάσεις μας τονώνουν τον υγιή ανταγωνισμό. Ενισχύουν τις στρατηγικές επενδύσεις και με την πρότασή μας φόροι και άλλα βάρη επιβάλλονται μόνο για το μέλλον και όχι αναδρομικά. Προτείνουμε, τέλος -και μου κάνει εντύπωση πως και για αυτό δεν είχατε μια κουβέντα να πείτε- την ουσιαστική προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Πρέπει να κατοχυρώσουμε συνταγματικά την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Είναι η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη απειλή για τη χώρα μας. Εσείς που είστε Κόμμα της οικολογίας, των οικολογικών κινημάτων, μια λέξη για το άρθρο 24 δεν βρήκατε να πείτε. Και, ναι, λύνουμε και την εκκρεμότητα με τον ορισμό του δάσους. Είναι μια εκκρεμότητα που ταλαιπωρεί εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Πρέπει να τη λύσουμε και πρέπει να τη λύσουμε συνταγματικά. Ορίζοντας το 1975 ως σημείο αφετηρίας για τον ορισμό του δάσους. Και να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις αεροφωτογραφίες για να μπορέσουμε επιτέλους να λύσουμε αυτή την εκκρεμότητα.

Και, ναι, προτείνουμε παρεμβάσεις που έχουν να κάνουν με τη Δημόσια Παιδεία. Πλήρη αυτονομία των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων με κρατική ενίσχυση. Αλλά, και δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών Πανεπιστημίων υπό την αυστηρή εποπτεία μιας ανεξάρτητης Αρχής. Έχουμε μιλήσει τόσο για αυτό το θέμα κ. Τσίπρα, αλλά δεν βρήκατε μια κουβέντα να πείτε για το άρθρο 16. Δεν βρήκατε μια κουβέντα να αιτιολογήσετε την αδράνειά σας. Δεν βρήκατε μια κουβέντα να εξηγήσετε γιατί είναι προοδευτικό η Ελλάδα να είναι ουσιαστικά η μόνη χώρα στον κόσμο -δεν συμπεριλαμβάνεται καν η Βόρειος Κορέα σε αυτόν τον κατάλογο, η Βόρειος Κορέα έχει Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο- που δεν επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Δε βρήκατε μια κουβέντα να πείτε στους δεκάδες χιλιάδες φοιτητές μας, οι οποίοι επιλέγουν να σπουδάσουν σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια στο εξωτερικό, όταν θα μπορούσαν να το κάνουν στην Ελλάδα. Δεν βρήκατε μια κουβέντα να πείτε στους χιλιάδες ερευνητές καθηγητές οι οποίοι εργάζονται σε ιδιωτικα Πανεπιστήμια του εξωτερικού και θα μπορούσαν να έρχονται να εργάζονται στην Ελλάδα. Δεν βρήκατε μια κουβέντα να πείτε για το γεγονός ότι αυτό το πέτυχε η Κύπρος χωρίς, τονίζω, χωρίς να υποβαθμίσει την ποιότητα της Δημόσιας Παιδείας. Διότι για εμάς η Δημόσια Παιδεία είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Επίσης, όμως, αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα είναι και η δυνατότητά μας να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο για όλη τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Και επίσης αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητά μας είναι το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής. Είναι βαθιά ταυτισμένο με την ιδεολογία αυτής της Παράταξης. Αν έχουμε κ. Τσίπρα, ελεύθερη επιλογή στο νηπιαγωγείο και στο σχολείο, γιατί να μην έχουμε ελεύθερη επιλογή και στο Πανεπιστήμιο;

Επανέρχομαι, λοιπόν, σε αυτό που σας είπα πριν. Νομίζω ότι στο όνομα οποιασδήποτε πολιτικής διαφωνίας, κανείς δεν μπορεί να κλείνει στους νέους ανθρώπους δύο παράθυρα για το αύριο: Την Παιδεία με την οποία θα χτίσουν μια καλύτερη ζωή. Και το Περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πρέπει να ζήσουν με υγεία. Γι’ αυτό και σας ζητώ και σήμερα, αν όχι από εσάς, από τους βουλευτές σας να ψηφίσουμε τουλάχιστον την αναθεώρηση του άρθρου 16 και του άρθρου 24. Και αν δεν θέλετε να το κάνουμε με αυξημένη πλειοψηφία, ας το κάνουμε τουλάχιστον με 151 Βουλευτές. Μη στερήσετε από την επόμενη Βουλή τη δυνατότητα να αποφασίσει για την αναθεώρηση αυτών των άρθρων και να πάμε 10 χρόνια πίσω. Έχετε βαριά ευθύνη αν το κάνετε. Έστω με 151 βουλευτές. Κι ας έρθει η επόμενη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία να καθορίσει τη διατύπωση των άρθρων. Θα περιμένω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις σας είτε σήμερα, είτε στη δεύτερη συζήτηση που θα γίνει σε ένα μήνα από τώρα. Έχετε και ένα μήνα να το σκεφτείτε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Κλείνω με την εξής παρατήρηση: Η αυριανή ψήφος δεν είναι μόνο κρίσιμη γιατί αφορά τον κορυφαίο νόμο της χώρας. Αποκτά πρόσθετη σημασία διότι κατατίθεται περίπου εκατό ημέρες πριν ακουστεί η φωνή του ελληνικού λαού. Γιατί στις 26 Μαΐου θα έχουμε εκλογές και οι πολίτες θα κρίνουν τη στάση του καθενός μας σήμερα. Θα δουν ποιος είναι με μια προοδευτική συνταγματική αντίληψη του Κράτους Δικαίου. Και ποιος τελικά συμβιβάζεται με τη στασιμότητα που νομοτελειακά οδηγεί τη χώρα σε συνθήκες θεσμικής παράλυσης. Στη ζυγαριά, βέβαια, οι πολίτες θα βάλουν και όλα όσα έζησαν την τελευταία τετραετία: Τα μνημόνια, τους φόρους, τις περικοπές στις συντάξεις, τις κατασχέσεις. Και μία νέα εθνική πληγή, που αναγνωρίζει «μακεδονική» ταυτότητα, γλώσσα και εθνότητα στους γείτονές μας.

Μπορεί η κυβέρνηση να κλείνει τα μάτια στα σημεία των καιρών, να αγνοεί όσους συστήνουν μετριοπάθεια και προστασία των θεσμών, έστω και στο τέλος της θητείας της. Μπορεί να πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι σε αυτή την προεκλογική περίοδο θα χρησιμοποιήσετε κάθε αθέμιτο μέσο. Εξάλλου οι εφημερίδες που πρόσκεινται στην παράταξή σας ήδη προεξοφλούν αυτά τα οποία σχεδιάζετε. Ωστόσο, στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Οι εκλογές δεν φέρνουν μόνο λύση και κάθαρση. Αποκαθιστούν και τη θεσμική τάξη. Ομαλή πολιτική ζωή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν σύγχρονο και δημοκρατικό Καταστατικό Χάρτη. Και η ευημερία δεν εξασφαλίζεται χωρίς συνταγματικούς κανόνες που την ενθαρρύνουν. Διότι, ναι, η ποιότητα των θεσμών μιας χώρας είναι τελικά άρρηκτα συνδεδεμένη με το επίπεδο του πλούτου της και της οικονομικής της ευημερίας. Ποιος επενδυτής θα εμπιστευτεί μία γραφειοκρατική διοίκηση, ένα κράτος χωρίς σταθερό φορολογικό πλαίσιο, χωρίς ανεξάρτητη και γρήγορη Δικαιοσύνη; Ποιος πολίτης θα προοδεύσει αν η Πολιτεία δεν του παρέχει ευκαιρίες, ασφάλεια και προστασία των δικαιωμάτων του; Και ποια Δημοκρατία θα αναπτυχθεί τελικά χωρίς απόλυτη διάκριση των εξουσιών, προστασία κάθε μειοψηφίας, αντικειμενική ενημέρωση και δικαίωμα σε ποιοτική Παιδεία για όλους; Η αλήθεια είναι ότι καλή Δημοκρατία είναι η λειτουργική Δημοκρατία, η οποία προϋποθέτει και ένα λειτουργικό Σύνταγμα. Γι’ αυτό θα ψηφίσουμε εμείς αύριο. Αλλά γι’ αυτό θα ψηφίσουν σύντομα και οι Έλληνες πολίτες στην πρώτη ευκαιρία που θα έχουν να ακουστεί και η δική τους φωνή.

Όλοι γνωρίζουν ότι σε κάθε κάλπη της 26ης Μαΐου θα αναμετρηθούν τελικά η αλήθεια με το ψέμα. Η ανάπτυξη με την καθυστέρηση. Η εθνική υπερηφάνεια με την εθνική ανευθυνότητα. Αλλά και η θεσμική συνέπεια με τη μικροκομματική ευτέλεια. Και το ξαναλέω: Από κάθε κάλπη εκείνης της Κυριακής, από άκρη σε άκρη της χώρας, θα ακουστεί το μήνυμα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων που θέλουν επιτέλους η Πατρίδα τους να προχωρήσει μπροστά. Γιατί οι Έλληνες μπορούμε και αξίζουμε καλύτερα. Θα το πετύχουμε. Για μια καλύτερη ζωή, με ένα καλύτερο Σύνταγμα για όλες τις Ελληνίδες και για όλους τους Έλληνες. Σας ευχαριστώ.

Κ. ΚΑΛΟΓΡΑΝΗΣ: Περιβαλλοντική προδοσία η ψήφιση αναθεώρησης των άρθρων 100 και 24 του Συντάγματος

Από

Έμβολος

14/02/2019

Με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, το Πράσινο Κίνημα, επαναλαμβάνει την πάγια θέση του να μην αλλάξουν τα άρθρα 100 και 24 του Συντάγματος.

Καλογράνης Κωνσταντίνος 2 — **Κώστας Καλογράνης**

Ιδιαίτερα κρίσιμη, για το μέλλον της προστασίας του περιβάλλοντος και των ζώων, είναι η συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, από την Ολομέλεια της Βουλής. Οι διατάξεις του καταστατικού χάρτη της Ελληνικής Δημοκρατίας θα παραπεμφθούν για αλλαγή, από την επόμενη Αναθεωρητική Βουλή.

Εν συντομία, έχει τεθεί, μεταξύ άλλων ως πρόταση, η αναθεώρηση του άρθρου 100 του Συντάγματος που αφορά στη λειτουργία του δικαστικού συστήματος. Με την αναθεώρηση, προτείνεται αλλαγή στη σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου, που ως τώρα είναι αδιάβλητη, με 3 μέλη που θα ορίζονται από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, 3 μέλη από τη Βουλή και 3 μέλη με απλή πλειοψηφία μεταξύ των δικαστών των 3 Ανωτάτων Δικαστηρίων. Δηλαδή, αν ψηφιστεί η αναθεώρηση του άρθρου 100, αναιρείται η συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και η διάκριση των εξουσιών, με συνέπεια και την ανατροπή του άρθρου 24 και επιδιώκεται να περάσει αποκλειστικά στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο η κρίση για τη συνταγματικότητα των νόμων που ψηφίζονται από τη Βουλή.

Το περιβαλλοντικό κίνημα, έχει εδώ και χρόνια, εκφράσει την αντίθεσή του στην ανατροπή των άρθρων 100 και 24 γιατί πλέον τόσο οι δύο εξουσίες, (νομοθετική και εκτελεστική) όσο και οι διάφορες ομάδες συμφερόντων θα μπορούν να παρακάμπτουν το άρθρο 24 και να εφαρμόζουν διάφορες αντιπεριβαλλοντικές αποφάσεις για τις οποίες δεν θα υπάρχει δυνατότητα προσφυγής των πολιτών, σε αυτόνομα δικαστήρια, για να επικαλεστούν τη φιλοπεριβαλλοντική νομολογία.

Μέχρι σήμερα, πολλές ήταν οι περιπτώσεις προσφυγών, από ενεργούς πολίτες, για περιβαλλοντικά ζητήματα όπως π.χ. ακύρωση αντιοικολογικών σχεδίων, που αφού στηρίχθηκαν στο άρθρο 24 και στις Διεθνείς Συμφωνίες για το Περιβάλλον, κατάφεραν να βάλουν όρια και να ανατρέψουν την κρατική αυθαιρεσία.

Γι’ αυτούς τους λόγους, το Πράσινο Κίνημα, ζητά από την Κυβέρνηση και τα κόμματα της Βουλής να μην συμπεριλάβουν τα άρθρα 24 και 100 στη Συνταγματική Αναθεώρηση, για να παραμείνει ο έλεγχος της συνταγματικότητας στο ΣτΕ.

Καλεί το φιλοπεριβαλλοντικό κίνημα σε επαγρύπνηση και διαμαρτυρία για ένα βιώσιμο μέλλον για τις επόμενες γενιές, με σεβασμό στην προστασία του Περιβάλλοντος.

Ο Συμπροέδρος του Πράσινου Κινήματος, Κώστας Καλογράνης τονίζει τα εξής: «Σε μια εποχή όπου η κλιματική αλλαγή αποτελεί το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα για τις επόμενες γενιές, είναι εντελώς απαράδεκτο να προσπαθούν, τα κόμματα της Βουλής και ιδιαίτερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Οικολόγων, να βάλουν από την πίσω πόρτα όλα τα αντιπεριβαλλοντικά συμφέροντα. Είναι πασιφανές ότι, τώρα, είναι η ώρα να θωρακίσουμε νομικά, ακόμη περισσότερο, τη φιλοπεριβαλλοντική νομοθεσία. Εάν τα άρθρα 100 και 24 ψηφιστούν να αναθεωρηθούν από την επόμενη Βουλή, θα πρόκειται για ακόμη μία περιβαλλοντική προδοσία της κυβέρνησης».

Συνάντηση ΥΜΕΠΟ Δημήτρη Βίτσα με Υπουργό Μετανάστευσης Ολλανδίας

Από

Έμβολος

14/02/2019

Ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Βίτσας, υποδέχθηκε σήμερα στην Αθήνα τον Υπουργό Μετανάστευσης της Ολλανδίας, Mark Harbers.

Κατά την συνάντηση εργασίας που πραγματοποίησαν οι δύο Υπουργοί, μαζί με συνεργάτες τους, έγινε ευρεία ανταλλαγή απόψεων γύρω από το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα και συζητήθηκε η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών τόσο σε διμερές, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο κ. Βίτσας ενημέρωσε τον κ. Harbers σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ως προς το προσφυγικό – μεταναστευτικό στην Ελλάδα, καθώς και για τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης γύρω από τη διαχείριση των αντίστοιχων προκλήσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σχετικά με την αναμόρφωση του κανονισμού του Δουβλίνου, ο ΥΜΕΠΟ Δ. Βίτσας τόνισε πως η Ελλάδα αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην αλληλεγγύη και τον δίκαιο επιμερισμό της ευθύνης, καθώς και στην αναγκαιότητα δημιουργίας ενός μηχανισμού μετεγκατάστασης προς όλες τις χώρες της Ε.Ε., προκειμένου να μειωθεί η επιβάρυνση των χωρών πρώτης υποδοχής.

Πέραν της ανάγκης για ταχεία ολοκλήρωση της αναμόρφωσης του κανονισμού του Δουβλίνου, ο ΥΜΕΠΟ Δ. Βίτσας ανέλυσε στον κ. Harbers τις παραμέτρους του μεταβατικού μηχανισμού που έχει προτείνει η ελληνική Κυβέρνηση στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε., τονίζοντας τα οφέλη που θα προκύψουν από την εφαρμογή της μετεγκατάστασης, τόσο για τις χώρες πρώτης υποδοχής, όσο και για τις χώρες τελικού προορισμού.

Δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κώστα Γαβρόγλου και του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεου

Από

Έμβολος

14/02/2019

Μετά τη συνάντηση με την επιτροπή διαλόγου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έγινε στο πλαίσιο του συνεχιζόμενου διαλόγου για την κατάρτιση συμφωνίας μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κώστας Γαβρόγλου δήλωσε:

«Είχαμε τη χαρά σήμερα να φιλοξενήσουμε στο Υπουργείο Παιδείας την επιτροπή διαλόγου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και να συζητήσουμε μαζί τους το σχέδιο υλοποίησης του προτεινόμενου πλαισίου Συμφωνίας ανάμεσα στην Πολιτεία και στην Εκκλησία.

Καταθέσαμε ένα κείμενο και υπήρξε μία εξαιρετικά δημιουργική και εποικοδομητική συζήτηση. Αναλύσαμε πολλές πλευρές του κειμένου. Θεωρούμε ότι το κείμενο παρουσιάζει ένα σύνολο διατάξεων που ενισχύει πολύ και τον εξορθολογισμό των σχέσεων και την κατοχύρωση κυρίως των ιερέων και, βεβαίως, ένα ‘νοικοκύρεμα’ των οικονομικών. Περιμένουμε, και μετά τη συζήτηση, τις γραπτές παρατηρήσεις από την πλευρά της επιτροπής. Την ερχόμενη Τρίτη θα ξανασυναντηθούμε για να συζητήσουμε το αναμορφωμένο σχέδιο με βάση και τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις που θα λάβουμε.

Αύριο θα έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε εδώ την επιτροπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην οποία συμμετέχουν και Ιεράρχες από την Εκκλησία της Κρήτης. Βεβαίως η συζήτηση που κάνουμε είναι για μία συμφωνία ανάμεσα στην Πολιτεία και την Εκκλησία της Ελλάδος. Βεβαίως και το Πατριαρχείο -ενδεχομένως και η Εκκλησία της Κρήτης- να έχουν κάποια ιδιαίτερα προβλήματα που θα συζητηθούν και αυτά αύριο.

Αν κάτι θα ήθελα να πω, για να τελειώσω, είναι ότι σήμερα συνεχίστηκε ο διάλογος που αρχίσαμε στη Μονή Πετράκη και θα συνεχιστεί και την επόμενη εβδομάδα και η δική μου τουλάχιστον αίσθηση είναι ότι αποσαφηνίσθηκαν πολλά και σημαντικά πράγματα κι άρα θεωρώ ότι έχουμε πάει ένα βήμα μπροστά».

Ο Πρόεδρος της επιτροπής της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, δήλωσε:

«Ανταποκριθήκαμε στο αίτημα του κυρίου Υπουργού και ήρθαμε σήμερα στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων. Η προηγούμενη συνάντηση έγινε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας και η επόμενη, την επόμενη Τρίτη, θα γίνει πάλι στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, οπότε έχουμε εναλλάξ χώρους συζητήσεων.

Σήμερα είχαμε τη χαρά σε μία πολύ ειλικρινή συζήτηση, και θα έλεγα, αντηλλάγησαν πολλές απόψεις και διαβάστηκε -δεν μας δόθηκε απλώς- λέξη προς λέξη το προτεινόμενο πλαίσιο της Συμφωνίας της Εκκλησίας και Πολιτείας.

Από πλευράς μας θέσαμε διάφορα ερωτήματα. Ζητήσαμε διευκρινίσεις, οι οποίες δόθηκαν, και στη συνέχεια θα συναντηθούμε και εμείς, νομίζω μεθαύριο την Πέμπτη, η επιτροπή προκειμένου να καταγράψουμε τις προτάσεις τις οποίες εμείς θα έχουμε σε όσα ζητήματα θα θέλουμε να προτείνουμε, γιατί εργαζόμαστε βάσει της αποφάσεως της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος της 16^ηςΝοεμβρίου, και βέβαια εργαζόμαστε συνολικά ως επιτροπή γιατί έχουμε το συνοδικό σύστημα με το οποίο συνεδριάζουμε. Σήμερα, λοιπόν, επιφυλασσόμαστε για αυτά τα οποία ακούσαμε, θα καταθέσουμε τις προτάσεις και γραπτώς θα συνεχιστεί αυτός ο διάλογος. Νομίζω αυτό πρέπει να λεχθεί για να φύγουν όλες οι άλλες ειδήσεις ότι δήθεν θα κατατεθεί στη Βουλή πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση και πριν λάβει απόφαση η Ιεραρχία».

Σύγκληση του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας σε τακτική συνεδρίαση στη Βέροια τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019

Από

Έμβολος

14/02/2019

Τακτική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019, στις 13.00, στη Βέροια (αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Βέροιας, Μητροπόλεως 46, Βέροια), με θέματα ημερήσιας διάταξης:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: Προέδρου Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας

ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ:

Θέμα 1ο: Έγκριση παραχώρησης κατά χρήση τμήματος των υποδομών της εταιρίας «ΑΜΑΛΘΕΙΑ Α.Ε.» στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), για τη λειτουργία του τελωνείου Ημαθίας, από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Εισηγητής: Κωσταντίνος Καλαϊτζίδης, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ημαθίας.

Θέμα 2ο: Έγκριση περιοριστικών μέτρων κυκλοφορίας για το έργο «ΣΟΔ / Συντήρηση – επισκευή φωτεινής σηματοδότησης επαρχιακού δικτύου Π.Ε. Ημαθίας»

Εισηγητής: Κωσταντίνος Καλαϊτζίδης, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ημαθίας.

Θέμα 3ο: Έγκριση σύναψης Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ του Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας – Π.Ε. Σερρών για την Πράξη «Επιχορήγηση του Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης για δράσεις διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, ειδών και οικοτόπων» και ειδικότερα του υποέργου «Έργα Διαχείρισης στο Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης».

Εισηγητής: Ιωάννης Μωϋσιάδης, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Σερρών.

Θέμα 4ο: Έγκριση για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων τελών και λοιπών εσόδων της Π.Ε. Ημαθίας.

Εισηγητής: Κωσταντίνος Καλαϊτζίδης, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ημαθίας.

Θέμα 5ο: Έγκριση για την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων τελών & λοιπών εσόδων της Π.Ε. Κιλκίς.

Εισηγητής: Ανδρέας Βεργίδης, Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Κιλκίς.

1...14,48514,48614,487...18,054 Σελίδα 14,486 από 18,054

Koτόπουλο πιλάφι αλά πολίτα – Γεύση που θα λατρέψετε

Έμβολος - 30/07/2026