Έχετε παρατηρήσει πως όταν αλλάζετε την πλευρά της χωρίστρας, αλλάζει όλο σας το πρόσωπο; Οι περισσότερες γυναίκες έχουμε συνηθίσει τη χωρίστρα των μαλλιών σε ένα συγκεκριμένο σημείο, όμως πιθανόν να μην είναι το σωστό!

Διαβάστε τη συνέχεια στο άρθρο της Μαρίας Καλοπούλου.

Πηγή: www.womanidol.com

Οι κατοικίδιες γάτες μπορούν να αναγνωρίσουν το όνομα τους και να το διακρίνουν από τα ονόματα άλλων γατών και από άλλες λέξεις, σύμφωνα με μια νέα ιαπωνική επιστημονική έρευνα, η οποία επιβεβαιώνει αυτό που ήδη γνωρίζουν αρκετοί άνθρωποι που έχουν γάτα στο σπίτι τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Ατσούκο Σαΐτο του Πανεπιστημίου Σοφία του Τόκιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Scientific Reports, μελέτησαν 78 γάτες. Τα πειράματα έδειξαν ότι κάθε γάτα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στο δικό της όνομα (κουνώντας τα αυτιά, το κεφάλι, την ουρά ή βγάζοντας ήχους) περισσότερο από ό,τι σε άλλες λέξεις. Αυτό συνέβαινε ακόμη και όταν ένας άγνωστος στις γάτες τις φώναζε με το όνομα τους.

Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι οι σκύλοι ανταποκρίνονται στην ομιλία των ανθρώπων και ειδικότερα στο όνομά τους, ενώ για τις γάτες υπήρχε μια αμφιβολία, η οποία όμως διαλύθηκε με τη νέα μελέτη. Όμως οι επιστήμονες διατύπωσαν αμφιβολία κατά πόσο οι γάτες αντιλαμβάνονται πως το όνομα τους είναι ένα όνομα γι’ αυτές τις ίδιες, αφού δεν φαίνεται να έχουν συνείδηση του εαυτού τους. Μάλλον, σύμφωνα με τη δρα Σαΐτο, μαθαίνουν να συσχετίζουν το όνομα τους με κάποια ανταμοιβή ή τιμωρία.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41598-019-40616-4

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συχνά στη ζωή μας έχουμε να πάρουμε αποφάσεις είτε για απλά, καθημερινά θέματα είτε για πιο σοβαρά. Πολλές φορές έχουμε σκεφτεί πως θα θέλαμε κάποιος άλλος να αποφασίσει για εμάς, κάποιος άλλος να πάρει το βάρος της απόφασης, για να νιώσουμε πιο «ελαφροί».

Μας δημιουργούνται αισθήματα πίεσης και άγχους , όταν έχουμε να πάρουμε μία απόφαση λόγω του αποτελέσματός και των συνεπειών της, το οποίο μπορεί να αρέσει είτε σε εμάς είτε στους άλλους. Εκείνες τις στιγμές είναι που οι περισσότεροι, θέλουμε όσο τίποτα άλλο να μεταφέρουμε το βάρος της απόφασής μας σε κάποιον άλλον!

Θα έχετε προσέξει πως όταν είναι να πάρουμε μία απόφαση, «τρώμε» αρκετό από τον πολύτιμο μας χρόνο. Λέτε να υπάρχει κάποια λύση ώστε να μας διευκολύνει από το βάρος της απόφασης…;

Από την άλλη πλευρά, όταν έχουμε αποφασίσει να κινηθούμε με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο, αμφιβάλλουμε για την εγκυρότητα της απόφαση μας. «Έπραξα σωστά;», «Τι αντίκτυπο θα έχει μελλοντικά σε εμένα ή και τους γύρω μου;». Αγωνιούμε και νιώθουμε αβοήθητοι μπροστά σε τέτοιες στιγμές. Τέτοιες αποφάσεις συνήθως έχουν να κάνουν με την υγεία μας, τη σχέση μας, τη δουλειά μας, την οικογένεια μας, ή τις σχέσεις με τον περίγυρο μας .

Συνήθως το πρώτο άτομο που σκεφτόμαστε όταν παίρνουμε μία απόφαση είναι το δικό μας όφελος. Ταυτόχρονα όμως, την ίδια στιγμή σκεφτόμαστε, τι αντίκτυπο θα έχει για τους άλλους αυτές οι αποφάσεις; Θα τους στενοχωρήσουμε, θα τους δυσκολέψουμε, εντέλει μήπως θα τους πληγώσουμε;

Άλλη μία σκέψη είναι αν αυτή η απόφαση, θα μας κάνει καλό; Θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι; Ή είναι ένας τρόπος που θα δημιουργηθεί κάποιο κακό στον εαυτό μας. Για παράδειγμα, αποφασίζουμε να σταματήσουμε μία σχέση που ενώ είχαμε αισθήματα, δεν περνάγαμε καλά. Ή αποφασίζουμε να ξεκινήσουμε γυμναστήριο που δεν μας αρέσει, αλλά θα μας βοηθήσει στην προσπάθεια της απώλειας των περιττών κιλών μας.

Επίσης, βοηθά αυτή η απόφαση στο να επιτύχουμε και να εφαρμόζουμε εκείνες τις αρχές που διέπουν και μας κάνουν πιο ολοκληρωμένους, ελεύθερους από τους περιορισμούς των νοητικών μας αναταραχών; Αυτή η απόφαση μας κάνει να νιώθουμε πιο ήρεμοι;

Όλα αυτά θα μπορούσαμε να πούμε πως στηρίζονται σε μια ώριμη από τις εμπειρίες κοινή λογική. Ωστόσο… γυρνώντας στο παρελθόν, θα παρατηρήσουμε πως μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε με την κοινή λογική. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ίσως χρειάζεται να αφεθούμε στα χέρια της ίδιας της ζωής, που έχει κι εκείνη τους δικούς της κανόνες και αρχές. Έχοντας κι αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας, μπορούμε να έχουμε μια σταθερότητα και ηρεμία στην καθημερινότητά μας.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Ως ο καλύτερος γενικός οικογενειακός γιατρός της Ευρώπης για το 2019 αναδείχτηκε ο Δρ Ανάργυρος Μαριόλης, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης της Μάνης, στον οποίο απονέμεται τον Ιούνιο μια κορυφαία διάκριση, το WONCA Europe Excellence in Health Care, επιβραβεύοντας τις προσπάθειες του ιδίου και του προσωπικού του Κέντρου.

«Ουσιαστικά δεν έχω βραβευτεί εγώ, έχει βραβευτεί μια προσπάθεια μέσα από αυτό που ζητούσαν οι ασθενείς, είναι ο ασθενής που βραβεύεται και κατά δεύτερο λόγο εγώ» τόνισε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Πρακτορείο 104,9FM» o κ. Μαριόλης, που ανακηρύχθηκε καλύτερος Οικογενειακός Γιατρός για το 2019 (The 5-Star Doctor 2019) από τον έγκριτο οργανισμό, ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε στη σημασία της προληπτικής ιατρικής τόσο στον αστικό ιστό, όσο και σε σημεία της Ελλάδας όπου οι ανάγκες είναι σημαντικές και οι αποστάσεις μεγαλύτερες.

«Βραβεύεται ουσιαστικά το ότι δεν κοροϊδέψαμε ποτέ τον άνθρωπο. Όλα όσα έχουμε κάνει είναι αυτά που ήθελαν οι πολίτες, δεν είναι αυτό που θέλαμε εμείς» τόνισε ο Έλληνας ιατρός και μίλησε για μια προσπάθεια που γίνεται «εδώ και είκοσι χρόνια». «Ιδρύσαμε, όταν δεν υπήρχε τίποτε σε αστικό ιστό, στον τομέα που λέγεται “εξωνοσοκομειακή φροντίδα”, το Κέντρο Υγείας Αστικού τύπου στον Βύρωνα Αττικής (…), ουσιαστικά κάναμε αυτή την πορεία στο συγκεκριμένο Κέντρο Υγείας σε όλο το φάσμα, βλέποντας και παρακολουθώντας τους ασθενείς στο σπίτι» εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μαριόλης, που όταν αναφέρεται στο βραβείο του Γενικού Οικογενειακού Ιατρού της Χρονιάς για την Ευρώπη που θα παραλάβει στο συνέδριο WONCA Europe στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, στις 26-29 Ιουνίου 2019 και στην προσωπική του διάκριση προτιμά να περιγράφει τις δράσεις του προσωπικού συνολικότερα στη γωνιά αυτή της Μάνης τα τελευταία χρόνια.

«Εδώ δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση για τη ζωή τη δική μας. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι (να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο) και μάλιστα σε μια απομονωμένη και απομακρυσμένη περιοχή. Νομίζω όμως ότι δεν έχουμε κάνει τίποτε ακόμη. Μπορεί να φαίνονται όλα αυτά σαν ένα μικρό παραμύθι, αλλά αυτή είναι η προσωπική αντιμετώπιση» εξηγεί, ενώ περιγράφει πως ο συγκεκριμένος απομονωμένος οικισμός, «με δύσκολο συγκοινωνιακό δίκτυο, διάσπαρτους οικισμούς, ηλικιωμένους, αλλά και τα λιγοστά παιδιά, που ακούγεται ο αντίλαλός τους καθημερινά» ήταν και μια ευκαιρία να περάσει η έννοια της «κατ’ οίκον νοσηλείας» σε ένα άλλο επίπεδο, έστω και αν κατά τον ίδιο υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. «Έχουμε ακόμη κάνει λίγα (…). Σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να είσαι λίγο αιρετικός και “παράνομος”. Αλλιώς δεν μπορείς να βοηθήσεις τον άνθρωπο…» καταλήγει ο βραβευμένος Έλληνας Ιατρός.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης που παραχώρησε ο Δρ Ανάργυρος Μαριόλης στο «Πρακτορείο 104,9FM» του ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Σωτήρη Κυριακίδη

Ερ. Τι σημαίνει μια βράβευση όπως η συγκεκριμένη για εσάς προσωπικά;

Απ. Ουσιαστικά δεν έχω βραβευτεί εγώ, έχει βραβευτεί μια προσπάθεια, μέσα από αυτό που ζητούσαν οι ασθενείς, είναι ο ασθενής που βραβεύεται και κατά δεύτερο λόγο εγώ. Είναι μια προσπάθεια που γίνεται εδώ και είκοσι χρόνια, ιδρύσαμε, όταν δεν υπήρχε τίποτε στον αστικό ιστό, στον τομέα που λέγεται “εξωνοσοκομειακή φροντίδα”, το Κέντρο Υγείας Αστικού τύπου στο Βύρωνα Αττικής. Το μήνυμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ξέρετε, λέει ότι χωρίς ισχυρή πρωτοβάθμια φροντίδα και χωρίς καθολική κάλυψη του πληθυσμού, τα αποτελέσματα υγείας που θέλουμε δε θα υπάρχουν. Ουσιαστικά κάναμε αυτή την πορεία στο συγκεκριμένο  Κέντρο Υγείας σε όλο το φάσμα, βλέποντας και παρακολουθώντας τους ασθενείς στο σπίτι. Αν δε, κάνει κανείς μια αναδρομή πίσω, είχαμε παρεξηγηθεί… Ναι μεν έχω πάρει μια βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών για αυτήν την προσφορά, αλλά ήταν σε επίπεδο ελληνικό. Η ευρωπαϊκή κοινότητα αποφασίζει να μου δώσει αυτόν τον τίτλο για αυτήν την προσφορά, πέρα από το καθιερωμένο που μπορείς να κάνεις.

ΕΡ. Κάποια στιγμή λοιπόν βρεθήκατε σε μια γωνιά της χώρας, που απέχει από αυτό που ονομάζουμε αστικό ιστό. Πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα έτσι;

Απ: Βρέθηκα για λίγους μήνες -έτσι πίστευα- εδώ στην εσχατιά, θα έλεγε κανείς, της ηπειρωτικής Ευρώπης, στη Μάνη, με δύσκολο συγκοινωνιακό δίκτυο, με διάσπαρτους οικισμούς, ηλικιωμένους, αλλά και τα λιγοστά παιδιά που ακούγεται ο αντίλαλός τους καθημερινά, που υπάρχουν σε κάθε απομονωμένο οικισμό. Εδώ υπήρχε ένας υγειονομικός σχηματισμός που ήταν σχεδόν έτοιμος να κλείσει και διαμορφώσαμε κάποιες άλλες συνθήκες. Ανεβάσαμε λίγο και το προσδόκιμο επιβίωσης, αλλά και την κατ’ οίκον νοσηλεία στο σπίτι.

Όλα αυτά δεν θεσμοθετήθηκαν ούτε από μένα, ούτε από την πολιτεία. Η πολιτεία και το Εθνικό Σύστημα Υγείας λέει να κάνεις άλλα πράγματα. Αυτό που έχουμε συνηθίσει. Εγώ και οι συνεργάτες μου δεν θέσαμε κανένα στόχο και κανένα σκοπό. Δεν έχω στόχους, ούτε σκοπούς. Έτσι προχωράω καθημερινά. Στόχος μου θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι μια οραματική διάσταση για αυτό που λέγεται ανθρώπινη επιβίωση.

Προσπαθώ να κοιτάζω τον άνθρωπο και θα προσπαθήσω να μείνει σε αυτήν την πλευρά για όσο αντέξω. Και μέχρι σήμερα, νομίζω ότι αυτό που έθεσαν οι πολίτες, οι ασθενείς και οι άνθρωποι, αγκάλιασαν όλη αυτήν την προσπάθεια. Αυτή η προσπάθεια εκτιμήθηκε. Εγώ δεν μπορώ να το διαχειριστώ.

Ερ. Τι σημαίνει “επαφή με τον κόσμο” όταν μιλάμε για φροντίδα και νοσηλευτικές υπηρεσίες;

Απ: Είναι ένας τρόπος ζωής. Όπου πήγα, βρίσκομαι μέσα εκεί που δουλεύω. Δεν έχω πάρει άδεια, δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό το πλάνο, μπορεί να είναι και λάθος αυτή η στάση ζωής, αλλά αυτό έκανα μέχρι και σήμερα. Δεν ξέρω τι είναι η άδεια, τι είναι να πάρεις ρεπό, τι είναι όλα αυτά τα οποία τα έχω κατακρίνει. Είναι διαφορετικά και είναι δύσκολο (…)να πάρεις αποφάσεις για τις ζωές των άλλων. Πολύ δύσκολο. Εδώ δεν μπορούμε να πάρουμε απόφαση για τη ζωή τη δική μας. Καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι και σε μια απομονωμένη και απομακρυσμένη περιοχή. Νομίζω όμως ότι δεν έχουμε κάνει τίποτε ακόμη. Μπορεί να φαίνονται όλα αυτά σαν ένα μικρό παραμύθι, αλλά αυτή είναι η προσωπική αντιμετώπιση. Βραβεύεται ουσιαστικά ότι δεν κοροϊδέψαμε ποτέ τον άνθρωπο. Όλα όσα έχουμε κάνει είναι αυτά που ήθελαν οι πολίτες, δεν είναι αυτό που θέλαμε εμείς.

Ερ. Μπορείτε να μας περιγράψετε την καθημερινότητά σας;

Απ: Κάθε μέρα είναι και διαφορετική. Όταν έρχονται 20-30 γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων, και τους ευχαριστώ πολύ, και μεταμορφώνουμε το κέντρο υγείας για λίγες μέρες σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο νοσοκομείο, καταλαβαίνετε… Πρέπει να μειώσουμε το κόστος στα νοικοκυριά. Το κόστος στα νοικοκυριά, όταν πρέπει να πάει κάποιος να δει μια ειδικότητα ή να κάνει μια εξειδικευμένη εξέταση.

Πριν δύο μήνες κάναμε 200 μαστογραφίες. Ξέρετε το κόστος πόσο είναι στα νοικοκυριά για να γίνει αυτή η πολύ σημαντική εξέταση; Αυτό το κάνουμε κάθε 2-5 μήνες. Κι αναλόγως, όλο το φάσμα, είτε αφορά παιδί είτε γυναίκα είτε τον ηλικιωμένο είτε τη διαχείριση των νοσημάτων. Το κάνουμε γιατί αυτό πραγματικά χρειάζεται. Έχουμε κάνει λίγα. Σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να είσαι λίγο αιρετικός και “παράνομος”. Αλλιώς δεν μπορείς να βοηθήσεις τον άνθρωπο…

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην Ι.Ακολουθία, που τελέστηκε στον κατάμεστο από προσκυνητές Ι.Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, της Βουλγαρικής Κοινότητας, χοροστάτησε ο επιχώριος Μητροπολίτης Αμφιλόχιος

 «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγκαλιάζει όλα τα έθνη και όλους τους λαούς εις τους οποίους μετέδωσε, δια της ιεραποστολικής του δράσεως, την Αγίαν Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον βάπτισμα», επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά την Ι.Ακολουθία της Δ’ Στάσεως των Χαιρετισμών, που τελέστηκε την Παρασκευή, 5 Απριλίου, το πρωί, στον κατάμεστο από προσκυνητές Ι.Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, της Βουλγαρικής Κοινότητας Αδριανουπόλεως, όπου παρέστη συμπροσευχόμενος, από του Ιερού Βήματος. Κατά την Ι.Ακολουθία χοροστάτησε ο οικείος ποιμενάρχης, ο οποίος υποδέχθηκε με θερμούς λόγους τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ευχαριστώντάς τον, μεταξύ άλλων, για το αμείωτο πατρικό ενδιαφέρον και την στήριξή του προς το ποίμνιο της Επαρχίας του.

Εκκλησιάστηκαν o Μητροπολίτης Στάρας-Ζαγοράς Κυπριανός, εκ του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ο οποίος απηύθυνε θερμούς λόγους προς τον Παναγιώτατο, ο Επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος, ο Γενικός Πρόξενος της Βουλγαρίας στην Αδριανούπολη Vassil Valchev, η Πρόξενος  της Ελλάδος στην ίδια πόλη Σωτηρία Θεοχαρίδη, ο Πρόεδρος της Βουλγαρικής Κοινότητας της Πόλεως Βασίλειος Λιάζε, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, οι δήμαρχοι Διδυμοτείχου Παρασκευάς Πατσουρίδης και Νέας Ορεστιάδος Βασίλειος Μαυρίδης, ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και υποψήφιος Ευρωβουλευτής Κωνσταντίνος Δέρβος, μαθητές του ομογενειακού Γυμνασίου της Ίμβρου, μαζί με τους καθηγητές τους, πιστοί από την Αδριανούπολη και προσκυνητές από την Πόλη αλλά και από την Ελλάδα και την Βουλγαρία.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στην αντιφώνισή του, εξέφρασε τον ενθουσιασμό του που βρέθηκε στην Αδριανούπολη, κατόπιν προσκλήσεως του Μητροπολίτου Αδριανουπόλεως Αμφιλοχίου.  Αναφερόμενος δε στην βουλγαρική Κοινότητα της πόλης, η οποία υπάγεται πνευματικώς και κανονικώς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, επεσήμανε:

«Πράγματι, όπως ελέχθη, Έλληνες και Βούλγαροι είμεθα ενωμένοι εις την Ορθόδοξον πίστιν. Αυτή είναι υπεράνω οιασδήποτε άλλης διακρίσεως, γλώσσης, γένους, φυλής. Μας ενώνει η κοινή κολυμβήθρα, το βάπτισμα εντός της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Μας ενώνει η πίστις μας εις τον άγιον Τριαδικόν Θεόν, τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα. Μας ενώνει η γλυκεία προσμονή της Αναστάσεως του Κυρίου, μας ενώνει η χαρά της Ανοίξεως. Μας ενώνουν κοινά ιδανικά, κοινές αξίες, αξίες πανανθρώπινες και ιδεώδη, τα οποία φυλάγει η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία απαρασάλευτα δια μέσου των αιώνων. Και χάρις εις αυτά τα ιδανικά και τις αξίες το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγκαλιάζει όλα τα έθνη και όλους τους λαούς εις τους οποίους μετέδωσε, δια της ιεραποστολικής του δράσεως, την Αγίαν Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον βάπτισμα. Και μεταξύ αυτών των εθνών και των λαών που εκχριστιανίστηκαν και εκπολιτίστηκαν χάρις εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως, πρώτη είναι η Εκκλησία της Βουλγαρίας. Η πρωτότοκος θυγατέρα της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως είναι η Αγιωτάτη Ορθόδοξος Εκκλησία της Βουλγαρίας, δια την οποίαν η Μητέρα της Εκκλησία, η Κωνσταντινούπολις, σεμνύνεται. Και επωφελούμαι της ευκαιρίας της παρουσίας του φιλτάτου αδελφού Αγίου Στάρας Ζαγοράς κυρίου Κυπριανού για να στείλω από εδώ, από την Αδριανούπολη, τον αδελφικόν ασπασμόν εις τον Μακαριώτατον Πατριάρχην Βουλγαρίας κύριον Νεόφυτον και εις όλην την σεβασμίαν Ιεραρχίαν της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Βουλγαρίας και να ευχηθώ εις τον λαόν της, ολόκληρον τον ευσεβή βουλγαρικόν λαόν, όπως και εις τους παρόντας αδελφούς από την Ελλάδα, ένα ευφρόσυνον Άγιον Πάσχα».

Στη συνέχεια ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της Βουλγαρικής Κοινότητας κ.Βασίλειο Λιάζε, για τη θερμή υποδοχή που του επεφύλαξε, «και για τα ευλαβικά αισθήματά του προς την Μητέρα Εκκλησία», και πρόσθεσε:

«Εξομολογούμαι σε όλους σας ότι αισθάνομαι πανευτυχής για το προσκύνημά μου αυτό εις την Αδριανούπολη, στην οποία δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι. Έκανα δοξολογία την άλλη φορά εις τον Άγιον Γεώργιον, τον άλλο Ναόν, και ομίλησα προς τους εδώ αδελφούς μας Βουλγάρους και τους μετέφερα την ευλογίαν της Μητρός των Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, από το Φανάρι. Και σήμερα τους εύχομαι όλα τα καλά του Θεού και τους συγχαίρω διότι απέκτησαν ένα άξιο Ποιμενάρχη εν τω προσώπω του αδελφού Αγίου Αδριανουπόλεως κυρίου Αμφιλοχίου, ο οποίος τους αγκάλιασε όλους στοργικά και τους διαποιμαίνει χωρίς καμίαν διάκριση, χωρίς καμίαν υστεροβουλίαν, με αγάπη ανεξαιρέτως προς όλους. Άγιε Αδριανουπόλεως, είστε ένας πολύτιμος Ιεράρχης της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας. Εδώ και πέντε χρόνια που προήχθητε εις τον Αρχιερατικόν βαθμόν και ταυτοχρόνως ανελάβατε την εκπροσώπηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις τας Αθήνας επιτελείτε ένα σπουδαίον έργον, πολλές φορές αφανώς και αθορύβως, αλλά πάντοτε ουσιαστικώς και αποτελεσματικώς, με την σοφίαν σας, με την εμπειρίαν σας, με τις γνώσεις σας, ιδιαιτέρως εις το Κανονικόν Δίκαιον, αλλά υπεράνω όλων με την αγάπην σας και την αφοσίωσίν σας εις το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον. Είναι μια αγάπη δεδομένη, πασίδηλος, αναφαίρετος, αμείωτος, όχι τώρα μόνον που είσθε Ιεράρχης του Πατριαρχείου μας αλλά και προηγουμένως ως μοναχός, ως μέλος της Αδελφότητος Αγίας Παρασκευής Μαζίου, πάντοτε υπήρξατε εις το πλευρόν του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου. Σας ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε δι’ αυτό. Εις ανάμνησιν της σημερινής επισκέψεώς μου εις την θεόσωστον Επαρχίαν σας θα σας δώσω το εγκόλπιον το οποίον φέρω, το οποίον έχει επάνω την παράστασιν της Αναστάσεως του Κυρίου, και εύχομαι η πορεία σας και η ποιμαντορία σας εδώ να είναι πάντοτε αναστάσιμος».

Ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε και στην παρουσία των μαθητών από την Ίμβρο.

«Η χαρά μου διπλασιάζεται και πολλαπλασιάζεται με την παρουσία και την συμπροσευχήν των αγαπητών παιδιών μας από την γενέτειραν Ίμβρον, την προσφιλή και πολυπόθητον. Τα παιδιά, τα οποία έφεραν καινούργια ζωή στο νησί μας μετά την επαναλειτουργία των σχολείων μας εκεί, μετά από σιωπή και παύση μισού αιώνος. Ευχαριστούμε τον Θεό των Πατέρων μας που μας έδωσε αυτή την μεγάλη ευλογία να έχουμε και πάλι ελληνικά Γράμματα, ελληνικήν Παιδείαν εις την μητρικήν μας γλώσσα εις την γενέτειραν Ίμβρον μετά τον κατατρεγμόν τον οποίον υπέστημεν εμείς οι Ίμβριοι κατα τη δεκαετία του ’60 και επέκεινα. Δοξάζουμε τον Θεό και ευχαριστούμε όλους τους ανθρώπους οι οποίοι συνετέλεσαν ώστε να έχουμε και πάλι τα Ρωμέηκα μειονοτικά μας σχολεία εκεί. Και μεταξύ άλλων ευχαριστώ διά πολλοστήν φορά τον εντιμολογιώτατον και αγαπητόν Άρχοντα κύριον Λάκη Βίγκα για τους πολλούς κόπους του, ώστε να έχουμε και πάλι ανοικτά σχολεία και πολλά παιδιά εις την γενέτειρα. Επιφυλάσσομαι να ξανασυναντήσω τα αγαπητά μας παιδιά, τον άλλο μήνα εις την Ίμβρο, και να αναγεννηθώ και εις αυτό το προσκύνημά μου εκεί, όπως αναγεννώμαι κάθε φορά που πατώ τον πάτριον έδαφος».

Το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης παρέστη συμπροσευχόμενος, κατά την τέλεση της Δ’ Στάσης των Χαιρετισμών στον Πατριαρχικό Ναό, στο Φανάρι, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Άρτης Καλλινίκου. Υποδεχόμενος τους προσκυνητές από διάφορες περιοχές της Ελλάδος αναφέρθηκε στη διαχρονική μέριμνα της Μητρός Εκκλησίας για τα ανά τον κόσμο τέκνα της, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην πρόσφατη απονομή Αυτοκεφάλου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος

στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Την ευχή και την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ζήτησε και έλαβε ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος, πριν από την ενθρόνισή του.

Ο νέος Ποιμενάρχης της ιστορικής Μητροπόλεως της Μακεδονίας, μίας από τις εν Ελλάδι Εκκλησιαστικές Επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου των «Νέων Χωρών», επισκέφθηκε την Πέμπτη, 4 Απριλίου, το Ιερό Κέντρο της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, συνοδευόμενος από τον γέροντά του, Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, του οποίου ήταν Πρωτοσύγκελλός μέχρι και την εκλογή του.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τον συνεχάρη για την επάξια εκλογή του και του ευχήθηκε καλλίκαρπη Ποιμαντορία και του έδωσε αρχιερατικά δώρα.