Ομιλία της Επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά στο Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας με θέμα:
«Η Ελληνική Οικονομία μετά το κλείσιμο του τρίτου προγράμματος»
Κύριε Πρόεδρε,
Θα ήθελα ξεκινώντας να συγχαρώ το Οικονομικό Επιμελητήριο.
Σε μια εποχή που άλλοι επιλέγουν την πόλωση και την τοξικότητα στην πολιτική μας ζωή, εσείς επιλέγετε τον δημόσιο, νηφάλιο και υπεύθυνο διάλογο για το μέλλον της Ελλάδος.
Κυρίες και κύριοι,
Συζητάμε για την προοπτική της Ελληνικής οικονομίας μετά το κλείσιμο του τρίτου προγράμματος.
Πράγματι από τον Αύγουστο του 2018 εισερχόμαστε σε μια άλλη, διαφορετική περίοδο.
Όχι όμως αυτή που περιγράφει ο κ. Τσίπρας.
Ο οποίος αναλαμβάνει νέες δεσμεύσεις που συγκροτούν μαζί με εκείνες του Γ’ μνημονίου πολύ βαριά «κληρονομιά» για την χώρα.
Ουσιαστικά το 4ο Μνημόνιο είναι εδώ:
- Έχουμε Υποχρέωση για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για 5 χρόνια που αποτελούν θηλιά στον λαιμό της χώρας. Γιατί οι στόχοι αυτοί αν δεν αλλάξουν οδηγούν σε «μονιμοποίηση» των εξοντωτικών φόρων και εισφορών, σε συνέχιση των περικοπών στο Κοινωνικό Κράτος, σε δραστικές μειώσεις στις δημόσιες και Κοινωνικές δαπάνες.
- Έχουμε δεσμεύσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ το 2018 και είναι ιδιαίτερα επώδυνες. Μειώσεις των συντάξεων και του αφορολόγητου για μισθωτούς και συνταξιούχους, πλήρης κατάργηση του ΕΚΑΣ, πλειστηριασμοί, δυσμενείς όρους για τα εργασιακά, μονιμοποίηση του ΕΝΦΙΑ.
- Εκχώρηση του Εθνικού Πλούτου, στο ελεγχόμενο από την τρόικα Υπερταμείο για 99 χρόνια. Με δυνατότητα άμεσων παρεμβάσεων για τον έλεγχο των Διοικήσεων Δημόσιων Οργανισμών.
- Αφελληνισμό και παράδοση του τραπεζικού συστήματος στον ξένο έλεγχο. Με ιδιαίτερα δυσμενή αποτελέσματα για την χρηματοδότηση της οικονομίας, την αναδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού, την διαχείριση των κόκκινων δανείων.
Ενώ δεν έχουμε καμία ουσιαστική δέσμευση των εταίρων για την αναγκαία ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, που καθηλώνει τη χώρα και υπονομεύει κάθε προσπάθεια στην οικονομία.
Η Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε καν αυτό το κρίσιμο θέμα. Αρκείται στο να παρακολουθεί την σύγκρουση ΔΝΤ-Ευρωπαίων (και ειδικά των Γερμανών).
Απεμπόλησε όμως και την διεκδίκηση των θετικών δεσμεύσεων του Eurogroup του 2012 και χάρισε 6,5 δις στις Ευρωπαϊκές Τράπεζες, προκειμένου να εξασφαλίσει «επαίνους» από τους δανειστές.
Και δυστυχώς αναπτύσσεται μια επικίνδυνη λογική. Ότι δήθεν δεν «χρειάζεται» να υλοποιηθούν μέτρα ελάφρυνσης του χρέους λόγω των υψηλών πλεονασμάτων.
Δηλαδή κινδυνεύουμε οι θυσίες του Ελληνικού λαού να γίνουν μπούμερανγκ εις βάρος του.
Και το χειρότερο από τη βαριά «κληρονομιά»: η υπονόμευση της Αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας.
Ήδη οι εκτιμήσεις της ανάπτυξης για το 2018 πέφτουν κάτω του 2% του ΑΕΠ.
Χάσαμε την τριετία των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ περίπου 10% από την προσδοκώμενη αύξηση του ΑΕΠ. Οι εκτιμήσεις του τέλους του 2014 την ανέβαζαν στο 11% στην τριετία, και επί ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έφθασε μόλις στο 0,8%. Δηλαδή χάθηκαν ακόμη 20 δις εισόδημα από την ελληνική οικονομία.
Ταυτόχρονα κατέρρευσε και η προοπτική των επενδύσεων.
Οι αποσβέσεις είναι πια υψηλότερες από τις ακαθάριστες επενδύσεις.
Έχουμε αποεπένδυση 7 δις ευρώ, 4% του ΑΕΠ.
Καμία οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει με την σημερινή απαράδεκτη φορολογία και τις εισφορές, με αυτή την κατάσταση στο κράτος, στην Δικαιοσύνη, στο Τραπεζικό σύστημα, στην Κοινωνία.
Κανένας δεν μπορεί να σιωπά μπρος σε αυτή την κατάσταση.
Να περιμένουμε μοιρολατρικά μια κληρονομιά-παγίδα για το αύριο της χώρας.
Γι’ αυτό και ζήτησα αλλαγή πορείας με άμεσες ΕΚΛΟΓΕΣ τώρα πριν να είναι αργά. Πριν οι νέες δεσμεύσεις μας οδηγήσουν σε νέα αδιέξοδα.
Η χώρα χρειάζεται μια νέα αρχή με μια νέα, ικανή και αξιόπιστη Κυβέρνηση.
Που να προωθήσει επιτέλους συνθήκες εθνικής συνεννόησης και συναίνεσης, απέναντι στις διχαστικές και αδιέξοδες πρακτικές που τραυματικά βιώνουμε σήμερα.
Πάνω σε συμφωνημένο και κοστολογημένο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και με ριζική αλλαγή του τρόπου που κυβερνάται η χώρα.
Γιατί η συμφωνία με τους εταίρους, πρέπει να διασφαλίζει το μέλλον του τόπου και των πολιτών.
Κυρίες και Κύριοι,
Την περασμένη εβδομάδα είχα την ευκαιρία να μιλήσω στη Βουλή για το πώς πρέπει να οργανώσουμε τις άμυνες της ελληνικής οικονομίας, ώστε να μην ξαναζήσουμε τον εφιάλτη του αποκλεισμού από τις αγορές.
Ζήτησα να υπάρξει μια προσεκτική διαδικασία εξόδου σε συνεργασία με τον ESM και την Τράπεζα Ελλάδος, με εμπιστευτικότητα και χωρίς δημόσιες άσκοπες αντιπαραθέσεις.
Ο μηχανισμός στήριξης θα παρεμβαίνει όποτε τα ελληνικά ομόλογα δέχονται κερδοσκοπικές επιθέσεις και η χώρα θα δυσκολεύεται να δανειστεί.
Η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση απέφυγαν να ασχοληθούν με τις προτάσεις μας, προτιμώντας είτε τους ανεδαφικούς πανηγυρισμούς της «καθαρής εξόδου», είτε τις ανεύθυνες κορώνες και καταγγελίες ο ένας εναντίον του άλλου, λες και είναι στο δικό τους σύμπαν.
Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν ήταν ραγδαία. Μόλις την επόμενη μέρα της συζήτησης στην Βουλή, δημοσιεύτηκε το επικαιροποιημένο Πρόγραμμα, που περιέχει σωρεία σκληρών δεσμεύσεων για τα επόμενα χρόνια όπως ήδη ανέφερα.
Οι συζητήσεις για τη μελλοντική πορεία της χώρας γίνονται σε μια στιγμή που τα σύννεφα πάνω από την παγκόσμια οικονομία πυκνώνουν, η πολιτική αστάθεια διεθνώς ενισχύεται, ενώ οι αβεβαιότητες αυξάνονται όπως μας δείχνουν τα παραδείγματα σε δύο γειτονικές μας οικονομίες: την Τουρκία και την Ιταλία.
Όσο διαφορετικές χώρες και να είναι, η αβεβαιότητα που προκαλούν μας επηρεάζει, ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη φάση που πλησιάζουμε στην λήξη του Τρίτου προγράμματος και θα πρέπει σταδιακά να δανειζόμαστε από διεθνείς αγορές.
Τα ιταλικά ομόλογα δέχονται ισχυρή πίεση και στα ελληνικά είδαμε επίσης να εκτινάσσονται τα επιτόκια σε επίπεδα άνω του 4%.
Όλοι κατανοούμε τι σημαίνει αυτό.
Ακόμα όμως και αν όντως σχεδιαστεί και εφαρμοστεί ένας μηχανισμός στήριξης ομολόγων, τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας παραμένουν.
Η οικονομική δραστηριότητα θα εξακολουθήσει να ασφυκτιά από την έλλειψη ρευστότητας και τις εκτεταμένες μειώσεις του διαθέσιμου εισοδήματος, οι φόροι θα είναι θανατηφόροι για τους συνεπείς επαγγελματίες, μισθωτούς και επιχειρηματίες, οι εισφορές θα εξακολουθήσουν να σπρώχνουν τον κόσμο στην μαύρη εργασία.
Σε ένα τέτοιο κλίμα πώς άραγε θα γίνουν οι επενδύσεις που χρειάζεται η χώρα μας για να μπορέσει ξανά να προσφέρει απασχόληση στις εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους;
Με τα αναπτυξιακά ευχολόγια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που τώρα ανακαλύπτει την επιχειρηματικότητα και μιλά για τις επενδύσεις που τόσα χρόνια κυνηγούσε για να τις εμποδίσει;
Ή μήπως εκλιπαρώντας τους βιομήχανους να κάνουν κάτι που θα τους ξεπληρώσει αργότερα η ΝΔ;
Στο προχθεσινό συνέδριο του ΣΕΒ ακούστηκε ότι πρέπει να καλυφθεί ένα επενδυτικό κενό της τάξεως των 100 δις. ευρώ τα επόμενα 5 έως 10 χρόνια.
Για να γίνει αυτό χρειάζονται υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις που θα σχεδιάσουν και θα εφαρμόσουν μια άλλη πολιτική.
Με δίκαιες και αναπτυξιακές φορολογικές ελαφρύνσεις.
Με λογικές ασφαλιστικές εισφορές που δεν στραγγαλίζουν την νόμιμη εργασία, αλλά την ενθαρρύνουν.
Με σταθερούς κανόνες που δεν αλλάζουν ανάλογα με την συγκυρία.
Με ένα σταθερό πολιτικό κλίμα και όχι με την συνεχή αβεβαιότητα διαρκών εκλογών και ακυβερνησίας, όπως τόσο επιπόλαια προωθεί η κυβέρνηση για να επιβιώσει εκλογικά.
Εμείς θέλουμε μια προσεκτική και σταδιακή απαγκίστρωση από τα Μνημόνια, έτσι ώστε η έξοδος να είναι οριστική και να μην τα ξανα-χρειαστούμε.
Για να το πετύχουμε θα στηρίξουμε όλες τις απαραίτητες αλλαγές που βοηθούν τις επενδύσεις, στηρίζουν το εισόδημα του εργαζόμενου και διασφαλίζουν τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, χωρίς νέες περιπέτειες.
Κυρίες και Κύριοι,
Χρειάζεται όμως να συντρέξουν μια σειρά από ενέργειες και πολιτικές που η σημερινή κυβέρνηση δεν φαίνεται ούτε να κατανοεί, ούτε να επιδιώκει. Θα κλείσω την παρέμβαση μου αναφέροντας τις βασικές κατευθύνσεις της εθνικής γραμμής που προτείνουμε.
(Α) Μίλησα ήδη για ένα μηχανισμό στήριξης των Ελληνικών ομολόγων. Η δική μας πρόταση για μια σταδιακή έξοδο, αξιοποιεί τα διαθέσιμα κεφάλαια του ESM, την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και κάθε άλλη πρόσφορη στήριξη. Η ελληνική οικονομία και το εισόδημα του εργαζόμενου είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την κάνουμε κλοτσοσκούφι σε μια άγονη και έξαλλη κομματική αντιπαράθεση. Το βάρος της διαπραγμάτευσης και της συνεννόησης πρέπει να πέσει στον ESM, ο οποίος κατέχει ήδη το μεγαλύτερο μέρος του επίσημου χρέους και έχει δηλώσει ότι σταδιακά θα αποκτήσει και το υπόλοιπο, καθώς επίσης ότι θα κάνει και γενναίες μεταθέσεις πληρωμών. Πρέπει άμεσα να διεκδικήσουμε τα κέρδη που έχουν αποκομίσει οι Κεντρικές Τράπεζες από τα ελληνικά ομόλογα και για κάποιο λόγο που κανείς δεν καταλαβαίνει, η Κυβέρνηση δεν τα έχει διεκδικήσει ακόμα. Ταυτόχρονα η συμφωνία πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσει οριστικά τον ρόλο του ΔΝΤ, για να σταματήσει να βάζει διαρκώς ζητήματα νέων μέτρων. Αυτό το γαϊτανάκι πρέπει να τελειώσει. Να ξέρουμε πού βαδίζουμε.
Η αναδιάρθρωση και η ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους, θα οδηγήσει και στην μείωση των στόχων για Πρωτογενή Πλεονάσματα από το 3,5%, στο 2% του ΑΕΠ, απελευθερώνοντας έτσι πρόσθετους πόρους για την ενίσχυση της Ανάπτυξης και της Κοινωνικής Συνοχής.
(Β) Συναίνεση απαιτείται και για την προσέλκυση Επενδύσεων. Να τελειώνουμε με την πόλωση και το τοξικό κλίμα που διώχνει και αποθαρρύνει επενδυτές.
Να σπάσουμε τους κόφτες της ανάπτυξης, να άρουμε τα εμπόδια που βάζουν φρένο σε κάθε παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα.
Συγκεκριμένο στόχο για τις επενδύσεις τα επόμενα 5 χρόνια.
Επενδύσεις από ξένα κεφάλαια, αλλά και από τις Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Με κατάργηση όλων των γραφειοκρατικών εμποδίων, με Fast track διαδικασίες κατά το πρότυπο των Ολυμπιακών αγώνων για τις αδειοδοτήσεις.
Επιβάλλεται να προχωρήσουμε σε μεγάλες εμβληματικές επενδύσεις σε κάθε Περιφέρεια της χώρας και να λύνουμε εξ αρχής όλα τα θέματα που σχετίζονται με όρους δόμησης και χρήσεις γης.
Επέκταση του μηχανισμού Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα και σε άλλους τομείς πέραν των υποδομών.
Σε αυτό το πλαίσιο προβλέπουμε:
- Κίνητρα στους μικρομεσαίους, στους αγρότες και τους επιχειρηματίες με μείωση των φόρων στην παραγωγή, δίνοντας τους ανάσα και δύναμη. Μείωση του ΦΠΑ στον τουρισμό, στην εστίαση, στην μπύρα, στο κρασί, στις παραγωγικές δραστηριότητες ώστε να ενισχύσουμε την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.
- Τόνωση του εισοδήματος ώστε να τονώσουμε και την κατανάλωση. Με μείωση των φόρων που αφορούν τα νοικοκυριά(εισοδήματα, εισφορά αλληλεγγύης, ΕΝΦΙΑ) και μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για μισθωτούς και επαγγελματίες.
- Επιδότηση της εργασίας μέσω φορολογικών απαλλαγών για ουσιαστική μείωση της ανεργίας και ιδιαίτερα των νέων, των γυναικών, των ηλικιωμένων άνεργων. Έχουμε προτείνει η μισθολογική δαπάνη για κάθε επί πλέον θέση εργασίας στις επιχειρήσεις να υπολογίζεται ως έξοδο –που εκπίπτει της φορολογίας- με συντελεστή αυξημένο κατά 30%. Και ειδικά για τις ευαίσθητες κατηγορίες ο συντελεστής αυξάνεται στο 50%.
Σημαντικά ζητήματα σε αυτή την κατεύθυνση είναι :
- Αξιοποίηση του ψηφιακού μετασχηματισμού, της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, ώστε να στηρίξουμε νέες εξωστρεφείς και καινοτόμες δραστηριότητες.
- Τομές στα συστήματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, εργασιακής εμπειρίας, δίνοντας έμφαση στην αναβάθμιση των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού στις νέες τεχνολογίες, ώστε να έχουμε ποιοτικές και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις πλήρους εργασίας και θα ανοίξουν δρόμους επιστροφής για τα παιδιά μας, να μείνουν και να δουλέψουν στον τόπο τους.
- Ο ουσιαστικός ρόλος για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου και την Περιφερειακή ανάπτυξη της Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού. Όχι με μεθοδεύσεις που συκοφαντούν τον Κλεισθένη αλλά με βασικές αρμοδιότητες στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της κοινωνικής πολιτικής και της ανάπτυξης στους δήμους και στις περιφέρειες, με μεταφορά και των αντίστοιχων πόρων. Κάθε Περιφέρεια της χώρας πρέπει να αποκτήσει αναπτυξιακή ταυτότητα.
- Η Επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης είναι επίσης κρίσιμο ζήτημα για την ανάπτυξη .
- Και τέλος καθοριστικό παραμένει το ζήτημα της εξυγίανσης του χαρτοφυλακίου των τραπεζών. Έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας για την αναδιάρθρωση και μείωση των κόκκινων δανείων. Έχουμε έγκαιρα επισημάνει τις αδυναμίες του εξωδικαστικού συμβιβασμού που μπορούσε να λειτουργήσει και ως καταλύτης. Είναι ώρα οι προτάσεις μας να γίνουν πράξη. Και να αρθούν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls) προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών προς την ελληνική οικονομία.
(Γ) Ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, στους θεσμούς, στο κράτος ώστε να μπει τέλος στις πελατειακές και κομματικές λογικές στην λειτουργία του.
Επικεφαλής της αναπτυξιακής προσπάθειας πρέπει να είναι ένα ισχυρό και αποτελεσματικό επιτελικό κράτος.
(Δ) Μετατροπή του Υπερταμείου από ταμείο εκποίησης, σε Ταμείο αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας, διασφαλίζοντας ότι μεγάλο μέρος των εσόδων θα κατευθυνθεί σε χρηματοδότηση της Ανάπτυξης, αλλά και του Κοινωνικού Ασφαλιστικού Συστήματος για τη διασφάλιση των νέων γενεών. Ακριβώς όπως πράξαμε με την Πρόταση Νόμου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.
(Ε) Νέο Κοινωνικό Κράτος για δίκαιη διανομή του νέου παραγόμενου πλούτου και μείωση των ανισοτήτων. Οι άνθρωποι που το έχουν πραγματικά ανάγκη πρέπει να αισθάνονται ότι θα έχουν σταθερό και δίκαιο μέρισμα από την επιτυχία της νέας προσπάθειας. Με εφ άπαξ επιδόματα όπως κάνει η Κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα δεν διασφαλίζεται η κοινωνική συνοχή.
Βασικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν:
- Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα
- Αύξηση του κατώτερου μισθού μέσα από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, και ενίσχυση των Συλλογικών διαπραγματεύσεων
- Κατώτερη εγγυημένη σύνταξη, 500 ευρώ
- Κανένα παιδί έξω από βρεφονηπιακούς σταθμούς
- Προστασία των μικρών και μεσαίων δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς
- τέλος, ριζική αλλαγή του Νόμου Κατρούγκαλου. Ο Νόμος αυτός υπονομεύει την Κοινωνική Ασφάλιση, μετατρέπει τις συντάξεις σε φιλοδωρήματα, εξοντώνει επαγγελματίες, επιστήμονες, αγρότες με τις συνεχείς αυξημένες εισφορές.
Μια ριζική αλλαγή με ένα Δίκαιο, Βιώσιμο Σύστημα, που θα σέβεται την ανταποδοτικότητα, θα θέτει μηνιαίο πλαφόν στις εισφορές, θα διασφαλίσει αξιοπρεπείς συντάξεις και τη διαγενεακή αλληλεγγύη.
Κυρίες και Κύριοι,
Σημαντικό ρόλο για την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας θα διαδραματίσει και ο νέος Ευρωπαϊκός Προϋπολογισμός.
Ήδη έχει ξεκινήσει στα Ευρωπαϊκά Όργανα η συζήτηση διαμόρφωσής του για την περίοδο 2021-2027.
Στην συζήτηση η Ελλάδα πρέπει να έχει θετική ισχυρή φωνή.
Να διεκδικήσει τους αναγκαίους πόρους για τον παραγωγικό μετασχηματισμό προς μια εξωστρεφή και ανταγωνιστική οικονομία, για την βιώσιμη ανάπτυξη, την ενίσχυση των δράσεων υποστήριξης των νέων ανθρώπων, την δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας.
Και φυσικά να μην επιτρέψει να υιοθετηθούν λογικές επανεθνικοποίησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Κυρίες και Κύριοι,
Η Ελλάδα αξίζει, η Ελλάδα μπορεί με ικανή ηγεσία και Κυβέρνηση
που να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της χώρας.
- Για να κατοχυρώσει το νέο ρόλο της ως νευραλγικού και ακρογωνιαίου λίθου και ως ακραίου Ευρωπαϊκού συνόρου στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.
- Για να ανακτήσουμε στην πράξη σημαντικό μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να επιστρέψουμε ως ισότιμος εταίρος στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων.
- Για την αναγκαία ανασύνταξη της Ελληνικής Δημοκρατίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την πυροδότηση της ανάπτυξης, την αναμόρφωση του Κοινωνικού Κράτους.
Είναι κάποιες ιστορικές στιγμές που οι ανάγκες και η πραγματικότητα επιβάλλονται στις όποιες προθέσεις και ανατρέπουν δρομολογημένες εξελίξεις και προεκλογικούς σχεδιασμούς.
Οπότε τα σενάρια κομματικής σωτηρίας δίνουν αναγκαστικά τη θέση τους στις επιταγές της εθνικής σωτηρίας.
Και βρισκόμαστε σε μια τέτοια στιγμή που πρέπει να προτάξουμε το εθνικό συμφέρον.
Είναι οι στιγμές που η πολιτική ανατροπή γίνεται αναπόφευκτη και ο ρους της ιστορίας αλλάζει κατεύθυνση.
Εμείς είμαστε εδώ παρόντες και μάχιμοι για ό,τι υπαγορεύει το συμφέρον του λαού και του τόπου. Σας θέλουμε μαζί μας.
Να βάλουμε ξανά τη σφραγίδα, της πολιτικής σταθερότητας και της προοδευτικής διακυβέρνησης, σε μια καλύτερη Επόμενη Μέρα για τις Ελληνίδες, τους Έλληνες και τη Νέα Γενιά.
