Φίλες και φίλοι. Είναι μεγάλη η χαρά μου να βρίσκομαι πάλι εδώ, απέναντί σας και είναι ακόμα μεγαλύτερη η χαρά μου να βρίσκομαι εδώ για να συμπαραταχθώ, για να συνταχθώ δίπλα στον μεγάλο αγώνα, στον όμορφο αγώνα που δίνει ο Χρήστος Γιαννούλης και όλοι εσείς που τον συντροφεύετε σε αυτή την μεγάλη μάχη για την περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας.
Σήμερα δεν θα μιλήσω από γραπτή ομιλία. Θα μιλήσω από καρδιάς. Θα μιλήσω από στήθους. Από καρδιάς, γιατί ένας αγώνας καρδιάς είναι αυτός που δίνετε όλοι εσείς απέναντι σε ένα πολιτικό κατεστημένο, που για χρόνια πιστεύει ότι η περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας είναι μία υπόθεση της συντηρητικής παράταξης.
Γιατί αγώνας καρδιάς είναι αυτός που θέλει να προτάξει την πρόοδο απέναντι στη συντήρηση, που θέλει να προτάξει τον υγιή πατριωτισμό απέναντι στην πατριδοκαπηλία, που θέλει να προτάξει τις δυνάμεις της κοινωνικής συνοχής, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης απέναντι στις δυνάμεις του φόβου, του μίσους, της μισαλλοδοξίας.
Είμαι, λοιπόν, σήμερα εδώ, γιατί πιστεύω πραγματικά ότι αυτός ο αγώνας που έχετε μπροστά σας, είναι ένας αγώνας κρίσιμος και ένας αγώνας που μπορεί να αποβεί νικηφόρος. Και το λέω αυτό, γιατί πραγματικά πιστεύω, πρώτον, ότι χαμένοι είναι οι αγώνες που δεν δίνονται και εμείς τον δίνουμε αυτόν τον αγώνα με πίστη και ορμή και αποφασιστικότητα. Δεύτερον, γιατί έχουμε πάρα πολλά επιχειρήματα να προτάξουμε απέναντι στους πολιτικούς μας αντιπάλους που δεν μιλούν με επιχειρήματα, αλλά μιλούν με συνθήματα και με κραυγές.
Γι’ αυτό και πιστεύω, ότι ειδικά η μάχη στις περιφερειακές εκλογές στην Κεντρική Μακεδονία στις 26 του Μάη, είναι μία μάχη που μοιάζει πολύ με το κεντρικό πολιτικό διακύβευμα των ευρωεκλογών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ποιο είναι το κεντρικό πολιτικό διακύβευμα των ευρωεκλογών σε ολόκληρη την Ευρώπη; Αν θα υπερισχύσουν οι δυνάμεις του ορθού λόγου και της λογικής, απέναντι στις δυνάμεις του φόβου και της μισαλλοδοξίας. Αν θα υπερνικήσουν, θα υπερισχύσουν οι δυνάμεις της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής, απέναντι στις δυνάμεις του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ακραίας συντήρησης, της ακραίας δεξιάς.
Αυτή, λοιπόν, είναι και η μάχη που δίνετε και εσείς εδώ και στην Κεντρική Μακεδονία και στη Θεσσαλονίκη. Στην Κεντρική Μακεδονία, προκειμένου να φέρουμε πίσω αυτή την περιοχή με τις τόσες μεγάλες δυνατότητες, τα τόσα μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, που αυτοί που την κυβέρνησαν για χρόνια – τα τελευταία εννιά τουλάχιστον – δεν δείχνουν και μεγάλο ενδιαφέρον για να την αξιοποιήσουν. Δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη νομή της εξουσίας. Έχουν πάντοτε το μυαλό τους στο πως θα μπορέσουν να εκμεταλλευτούν τη θέση τους στην διακυβέρνηση της περιφέρειας ως ένα εφαλτήριο, ώστε οι ίδιοι να μετακινηθούν σε αυτό που ονομάζουμε κεντρική πολιτική εξουσία. Και έχουν πάντα στο μυαλό τους τη νομή της εξουσίας, προς όφελος ενός παλαιού πολιτικού κατεστημένου, της Δεξιάς στην περιφέρεια και το νομό, προκειμένου να εξυπηρετήσουν πολλές φορές ιδιοτελή συμφέροντα, χωρίς να βλέπουν τις ανάγκες των πολλών, χωρίς να βλέπουν τις μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες του τόπου.
Η Βόρεια Ελλάδα και η Μακεδονία συνολικά, είναι μία περιοχή η οποία θα μπορούσε, για πολλά χρόνια τώρα, να είχε φύγει μπροστά. Όμως, κάποιοι, που στο πολιτικό χρηματιστήριο ξέρουν πάρα πολύ καλά να πουλάνε πατριδοκαπηλία και δήθεν πατριωτισμό, φρόντισαν να κρατήσουν καθηλωμένες αυτές τις δυνατότητες του τόπου για να φτιάξουν τις δικές τους πολιτικές καριέρες.
Αυτός ο τόπος, ο τόπος της Κεντρικής Μακεδονίας, της Μακεδονίας συνολικότερα, της Βόρειας Ελλάδας, δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά και να αναπτυχθεί, εάν έχει την πλάτη του γυρισμένη στις γειτονικές χώρες και στους γειτονικούς λαούς. Αποτέλεσε πάντοτε στην ιστορία ως έναν τόπο κόμβο συνάντησης πολιτισμών, λαών, εμπορίου, μιας πολυδιάστατης οικονομίας και μόνο ως τέτοιος μπορεί να έχει προοπτική και στο μέλλον.
Όλοι αυτοί, λοιπόν, γνώριζαν πάρα πολύ καλά, εδώ και χρόνια, ότι η μόνη προοπτική γι’ αυτόν τον τόπο να αποτελέσει ατμομηχανή οικονομικής ανάπτυξης ήταν η συνεργασία και η συνανάπτυξη με τους γειτονικούς λαούς. Φρόντισαν, όμως, να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι χτίζουν τείχη στους γειτονικούς λαούς, ενώ στην πραγματικότητα έχτιζαν τείχη στη χώρα μας και στις δυνατότητες ανάπτυξης αυτής της περιοχής. Και την στιγμή που δήθεν έχτιζαν τείχη, αυτό που έκαναν ήταν να τροφοδοτούν τον αλυτρωτισμό των γειτόνων μας και ταυτόχρονα να δημιουργούν συνθήκες απομόνωσης για τη χώρα μας.
Εμείς ήρθαμε με μία διάθεση να δούμε την αλήθεια κατάματα, να μιλήσουμε με επιχειρήματα και να ανιχνεύσουμε τον δρόμο της προόδου, της συνανάπτυξης και της προοπτικής για τον τόπο της Κεντρικής Μακεδονίας, της Μακεδονίας και της Βόρειας Ελλάδας συνολικά.
Δεν μείναμε στα συνθήματα. Προσπαθήσαμε να βρούμε τη γλώσσα της αλήθειας και η γλώσσα της αλήθειας είναι αυτή που σήμερα, μετά από 30 χρόνια, έρχεται μέσα από μία ιστορική Συμφωνία να κατοχυρώσει αυτό που θέλησαν οι γείτονές μας να υφαρπάξουν κάποια στιγμή, ιδιαίτερα όταν εθνικιστικές δυνάμεις είχαν και εκεί κυριαρχήσει. Δηλαδή, την ιστορικότητα και την ελληνικότητα της αρχαίας ελληνικής Μακεδονίας, που σήμερα για πρώτη φορά κατοχυρώνεται με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και δίνει μια προοπτική, αλλά και ένα μήνυμα. Ένα μήνυμα κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα της εποχής στην Ευρώπη, που είναι το ρεύμα της εθνικιστικής περιχαράκωσης και της ακραίας ρητορικής, ότι μέσα από τη φιλία και τη συνεργασία των λαών, μέσα από την ειρήνη, και τη συνεργασία, και τη συναδέλφωση μπορούμε να βρούμε δρόμους προοπτικής για το σήμερα και το αύριο, για τις επόμενες γενιές.
Αυτή η προσπάθεια που είναι μια ειλικρινά πατριωτική, με όλη τη σημασία της λέξης, προσπάθεια δίνει προοπτική και μέλλον στην κεντρική Μακεδονία, αλλά και στη Θεσσαλονίκη. Στη Θεσσαλονίκη που κάποιοι, οι γνωστοί κάποιοι που την κυβέρνησαν για χρόνια, αυτοί οι ίδιοι που κυβέρνησαν και τον τόπο, τον λεηλάτησαν, τον χρεοκόπησαν, και αργότερα αυτοί οι γνωστοί κάποιοι πατριώτες δεν είχαν καμία ντροπή να ξεπουλήσουν μέχρι και τα ασημικά στην Τρόικα που υπέγραφαν ό,τι τους έδιναν. Αυτοί οι γνωστοί κάποιοι, λοιπόν, που κυβερνούσαν τη Θεσσαλονίκη, έλεγαν κάθε φορά που ανέβαιναν στο βήμα, σε αυτήν εδώ την αίθουσα, στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο, ότι η Θεσσαλονίκη είναι η συμπρωτεύουσα. Την ίδια στιγμή, όμως, που μιλούσαν για συμπρωτεύουσα, είχαν ένα πολιτικό σχέδιο που οδηγούσε τη Θεσσαλονίκη στο να είναι πράγματι, όπως λέει και ο ποιητής η «μεγάλη φτωχομάνα». Η «μεγάλη φτωχομάνα» που βγάζει μεν τα καλύτερα παιδιά, τα οποία όμως τα στέλνει να βρουν ένα καλύτερο μέλλον μακριά από τη Θεσσαλονίκη. Γιατί δεν δίνει αναπτυξιακές δυνατότητες, γιατί δεν δίνει προοπτική για θέσεις εργασίας, διότι δεν υπάρχει πολιτική στήριξης των νέων ανθρώπων, στήριξης των περιθωριοποιημένων κοινωνικά.
Αυτή, λοιπόν, η Θεσσαλονίκη και αυτή η Κεντρική Μακεδονία, με τις παράλληλες παραδόσεις, γιατί πέρα από αυτό το συντηρητικό που σας περιέγραψα, υπήρχε πάντοτε και το παράλληλο προοδευτικό, το μεγάλο προοδευτικό ποτάμι της πολυπολιτισμικότητας της Θεσσαλονίκης που γνωρίσαμε από την εποχή της μεγάλης εβραϊκής κοινότητας, αλλά και αργότερα την περίοδο της αντίστασης, την περίοδο που εδώ εμπνεύστηκε στη μεγάλη απεργία, στους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες και εργατικούς αγώνες, ο Ρίτσος, το μεγάλο αυτό τραγούδι που τραγουδάμε κάθε Πρωτομαγιά.
Εδώ, λοιπόν, στη Θεσσαλονίκη των μεγάλων αγώνων, αλλά και στη Θεσσαλονίκη της συντήρησης διακυβεύεται πάντοτε μία κρίσιμη σύγκρουση. Δεν είναι απλά η σύγκρουση αριστεράς – δεξιάς. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην πρόοδο και στη συντήρηση. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις που έχουν για θεό το κέρδος και ανάμεσα στις δυνάμεις που έχουν για οδηγό το δίκαιο, την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτές τις αξίες, λοιπόν, πρεσβεύουμε. Αυτές τις αξίες πρεσβεύει η παράταξη του Χρήστου Γιαννούλη.
Γι’ αυτό, λοιπόν, εδώ σήμερα βλέπω μία μεγάλη προοδευτική συμμαχία, μία πλατιά συσπείρωση. Και θέλω να καλωσορίσω όλους και όλες εσάς που βρίσκεστε σήμερα στο πλευρό του Χρήστου Γιαννούλη, συμπαρατασσόμενοι σε μια πλατιά προοδευτική συμμαχία και δεν προέρχεστε από αυτό που κάποιοι ονομάζουμε «μήτρα» της αριστεράς. Ούτε από το ΚΚΕ, ούτε από το ΚΚΕ Εσωτερικού, ούτε από τον Συνασπισμό, ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά προέρχεστε από άλλες δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Σας καλωσορίζουμε εδώ, λοιπόν. Εδώ είναι το σπίτι σας.
Μαζί θα δώσουμε τη μάχη για να ξανακερδίσουμε τη Μακεδονία. Μαζί θα δώσουμε τη μάχη για μια Μακεδονία ανοιχτή, δημοκρατική και κοινωνική. Και θέλω να πω ότι αυτή η μάχη, βεβαίως, γιατί βλέπω και την Κατερίνα Νοτοπούλου, έχει και ως επίκεντρο την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η πόλη της Θεσσαλονίκης που δεν πρέπει να γυρίσει πίσω στα χρόνια που κυβερνούσαν δήμαρχοι τύπου Παπαγεωργόπουλου, που δεν πρέπει να γυρίσει πίσω στα χρόνια της καταχνιάς, στα χρόνια της διαπλοκής, στα χρόνια της βαθιάς συντήρησης. Ο δήμος, η πόλη της Θεσσαλονίκης πρέπει να κοιτάει πάντα μπροστά. Η πρόοδος πρέπει να υπερισχύσει και αυτόν τον αγώνα δίνουμε. Τον αγώνα της προόδου. Και αυτήν τη μάχη είμαι βέβαιος ότι θα τη δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις και θα τα καταφέρουμε.
Σήμερα, όμως, είναι η μέρα του Χρήστου. Γι’ αυτό και εγώ είπα ότι δεν θα ανοίξω καν τα χαρτιά μου, θα μιλήσω από καρδιάς και θα μιλήσω και λίγο. Επιτρέψτε μου μια προσωπική αναφορά. Τον Χρήστο τον γνώρισα εδώ στην Θεσσαλονίκη, τον γνώρισα καλά δηλαδή, γιατί τον ήξερα και ως δημοσιογράφο, μου έπαιρνε συνεντεύξεις, αλλά τον γνώρισα καλά σε μια στιγμή μάχης, σε μια στιγμή αγώνα, σε μια στιγμή κινητοποίησης για τη διεκδίκηση του δίκιου. Όταν η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά έριξε μαύρο στην ΕΡΤ για να κλείσει τη δημόσια τηλεόραση, προκειμένου να υπάρχουν μόνο ιδιωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και να ενημερώνουν τους πολίτες. Ο Χρήστος έδινε τότε τη μάχη στην πρώτη γραμμή, με την ίδια εντιμότητα, με το ίδιο ήθος που τον διακρίνει, με την ίδια ανιδιοτέλεια. Όχι για τον εαυτό του, αλλά για λογαριασμό μιας συλλογικότητας εργαζόμενων που έδινε ένα πάρα πολύ σημαντικό αγώνα για την επιβίωση. Με την ίδια ανιδιοτέλεια, την ίδια πάντα εντιμότητα, ο Χρήστος Γιαννούλης, ο οποίος είναι ένας δημοσιογράφος με άποψη, ένας πολύ σοβαρός επαγγελματίας, αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να του καταλογίσει ότι δεν ασκεί το λειτούργημα του δημοσιογράφου με εντιμότητα και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην αντικειμενική και πλουραλιστική ενημέρωση και το λέω αυτό γιατί δεν είναι κάτι αυτονόητο, είναι σπάνιο στις μέρες μας. Ο Χρήστος Γιαννούλης, λοιπόν, μπαίνει σήμερα μπροστά όχι για να διεκδικήσει αύριο μία βουλευτική έδρα, όχι για να διεκδικήσει αύριο μία άλλη θέση στην κεντρική πολιτική σκηνή. Μπαίνει μπροστά για να υπηρετήσει τις δικές του αξίες, τις δικές σας αξίες, τις δικές μας ιδέες και τις δικές μας αξίες. Να μπει μπροστά σε έναν συλλογικό αγώνα για να κάνουμε ένα βήμα μπροστά για την Κεντρική Μακεδονία.
Πιστεύω, λοιπόν, και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια και με αυτοπεποίθηση, διότι πιστεύω ότι ο Χρήστος θα κάνει τη μεγάλη έκπληξη στις εκλογές. Πιστεύω ότι ο Χρήστος μπορεί να είναι και θα είναι ο καλύτερος Περιφερειάρχης για την Κεντρική Μακεδονία. Ένας Περιφερειάρχης που θα είναι πάντα δίπλα στους ανθρώπους τους απλούς, τους αγωνιστές, τους νέους, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους αγωνιζόμενους. Θα είναι ένας Περιφερειάρχης για τους πολλούς και όχι για τις ελίτ. Δεν θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων. Θα συγκρούεται με τα κατεστημένα όποια και να είναι αυτά. Και, κυρίως, θα υπηρετεί τις μεγάλες αξίες. Αυτές που υπηρετούμε όλοι. Τις αξίες της μεγάλης παράδοσης των αγώνων της δημοκρατικής παράταξης και της Αριστεράς, τις αξίες της προόδου, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτόν τον όμορφο αγώνα δίνουμε και σας καλώ να κάνετε και εσείς μια προσπάθεια ώστε αυτός ο αγώνας να φέρει δίπλα του και άλλους αγωνιστές πολλούς και πολλές που θα δώσουν την όμορφη μάχη για να νικήσουμε και θα νικήσουμε. Να είστε καλά. Καλή δύναμη. Καλό αγώνα, Χρήστο.
